Sebennytae Reliquiae

141쪽

Darius a. 33Xerxes Darii . a. 21 Artaxerxes a. 40Xerxes alter m. ISogdianus m. TDarius Xerxis a. 19'Oliorisv PK καὶ μῆνας δ' a 20 a. 4

Oliosi ετη, K. . 20 Summa annorum 120 mensiumque . . . 204. 4 m.

Vigesima octava Dynastia Amyrtaeus 8aites nig annis 6ym GVigesima non a Dynasti a. Mendesiorum 4 regum. Nepherites a. MAChoris . . . a. 13

Summa annorum 1 mensiumque . . . 1 R., 4m. Trigesima Dynasti a Sebennytarum 3 regum. Nectane bes a. 10 Te Os a. a Nectane bus a. 8Summa annorum 20. . 204.

i quinque non quatuor numerantur reges. Iusebius, ut videtur, Africanum describens,

142쪽

i Trigesimam primam dynastiam a Manethone non relatam deinde ab aliquo glossatore Graecis scriptoribus additam esse statuit Bunsenius . p. 101 Syncello sidens, qui p. 52 assirmat in ectanebo, ultimo Aegypti rege indigena Aegyptiaca desiisse, quisque triginta Manethonis dynastias non semel laudat. Sed Incello non temere sidendum esse iam saepius apparuit. - Accuratius oeckhius p. 122 sq. quae in utramque partem asserri possunt, Xposuit ita certamque rem esse iudicavit. Nam, ut in pro- legomenis explicavi, divisionis in dynastias auctor Africanus est, quare, si Syncelli detriginta dynastiis testimonio credamus, statuamus necesse est in huius Aegyptiacorum compendio trigesimam primam dynastiam olim non exstitisse. Sed additam eam iam in venit usebius qui, Africani epitome describens, Chron. l. I. c. 20 vers. Arm. p. 94jusque a regem Persarum Darium Aegyptiae perducta esse tradit. lio vero loco, Chron. l. I. ad lympiadis VII annum tertium secundum Hieronymum a Sca-Ιigero editum , - ad Olympiadis VII annum primum secundum vers. Arm. idem Eusebius annotat octius AegyΡtum tenuit, vectaneho in Aethiopiam nIso In quo AegyPtiorum regnum estructum St. υCυSque Manethos. Haec quo manifestius inter se pugnent, eo verisimilius est utramque relationem e veteri sonte, sed diverso , hausisse Eusebium et Syncellum. Fortasse Nectanebo in Aethiopiam pulsus sinis AEgyptiacorum erat, et triginta tantum dynastias descripserat Asricanus, qui merus per veterem aliquem chronographum ad usebium et Syncellum pervenit; deinde glossatore undetrigesim dynasti Africani chronographiae inserta et ita ab usebi et Syncello descripta est. Quis autem uerit vetus ille chronographus non liquet. Rem ut incertam in medio relinquo. a Bris alter Paris. ἔτη ς , et ita caliger ubique praeterquam in anon Isagog in quibus posuit ann. 10. Syncelli vero textus habet τηβ . U Bouth. - Hanc variam lectionem non memorat indorsius, et caliger, qui cod. A tantum vidit, ετη coniectura dedit. GL Boeckhius. Numerum corruptum esse ostendit oech hius p. 167, qui idem restituit , ων . Sic summa annorum totius voluminis cum summis singularum dynastiarum egregie consentit.

143쪽

Trigesima prima dynast in

Persarum.

Olli s vigesimo iam anno Persis imperitans, Aegyptum CCupn-Vit, tenuitque a GPostea Arses Ochi a. Tum Bla Hii s a Gquem Macedo Alexander interfecit. Cuncta haec o Manethonis tertio

i Perperam codd. et edd. rasTΟΥ. Ita in inargine, Od. Secundo.

147쪽

'Erενετ βασιλευς HMINTIMO μομα. se margine supra annotavi, in corrupti ημῖν ἐμαος latere nomen regis AMENEΜΗΣ. Corrupta ημῖν ἱμαος esse acute vidit et a curate explicavit Bunsenius ΙΙ. 34I. Nullus enim nara eorum quorum notitiam dant monumenta antiqua et Graecorum historici ἐμαος nominatus aut cognominatus invenitur, neque ex aliorum nominum propriorum analogia intelligi potest Didtandem eiusmodi nomen signiscaret. Denique Uzῖν abhorret a Manethonis loquendi consuetudine, qui, quoties de Aegyptiis Sermo est, nunquam prima perSona sur num utitur. Quas difficultates ut amoveret, insenius e duabus vocibus unum fecit nomen et levi mutatione pro μῖν Τίμαος, substituit' ιυντίμαος quod significet a de Anwnte malum ). Inge

t Miniis recte ipse Bunsenius nomen interpretatur a dea mente δε- tum De eiusmodi nominum compositione et signisicatione cf. ham- pollio, Gramm APDpt. p. 33.

148쪽

niosa coniectura qua tamen non multum proficimus. Nam, etsi ita molesto illo α μῖν liberemur, Munilimcio non minusquam τυ o parim convenien regi nomen est. Praeterquam quod neutriun aliunde cognitum est, Signiscatio certae analogiae adversatur. Ament enim, quod non cogitavit Bunsenius,sorma seminina Ammoniδ, mystica dea est, sere unice in mythis cosmologies occurrens, cuius ergo omen ad componendum nomen proprium non facile admitterethu .

Sed neque tam neque Aminfimao Manethonis manum esse arguit Africani Aegyptiacorum compendium, ubi neutrum

nomen relatum est. Cuius rei duae tantum causae excogitari possunt aut Dicam regem non nomismit, tanquam memoratu indignum, aut nominavit quidem sed nomine diverso ab eo, quod apud Iosephum nunc legitur. Osterius probabilius milii videtur; nam cur fricanus, qui tot regum, de quibus udis ἀξιομνvμονευτον ἀνεγράφ' ut ait Eusebius, nomina descripserat, hunc omisisset, sub quo memorabilis illa pastorum invasio acciderat Et si ponamus regis huius nomen in Meani compendio exstare, statim in mentem nobis venit quomodo vitiosa Iosephi lectio emendanda sit. Nam variis argumentis constat pastores Aegyptum invasisse regnantibus ultimis Φη dynastiae haraonibus, et, quum huius

familiae principibus usitatissimum nomen fuerit Amen e , Verisimile est sub quodam huius nomini rege, fortasse Sextomy dynastiae apud Ecanum, pastorm invasionem aegidisse, atque ex hoc nomine corruptum illud ἐμῖν ἱμαος

fluxisse. tam sunt quae hane coniecturum commendant. Intoichographia Abydeua, quam iam saepius laudavi, ultimum Φ' dynastiae regem Anienem IVV statim sequitur VIII 'dynastiae pater Amosis regibus omnibus XIIIφ' et sequentium dynastiariun omissis. Quod optime Sio explicari posse vide

mina desiderantur, non in libera Aegypto regnasse sed tributarios pastoribus in Aegypto dominantibus fuisse, ideoque non legitimos Pharaones labitos Quae ae sistatio mi vera est,

149쪽

quantopere toichographia illa nostrae emendationi faveat sponte intelligitur. Neque correctio cuiquam nimis audax videri potest. Non minoris enim corruptionis exemplum ipsin nomen AME- ΜΗ in Africani compendio praebet, ubi et in AMMA--- et paulo post in MEPH corruptum exstat. Postquam prima nominis pars in ήμῖν mutata erat, corruptela librariorun negligentia et correctorum inscitia paulatim maiorsebat, unde tandem vulgata lectio TIMA TIMAIOΣ

θ εος αντεπνευσεν Manetho non ut Aegyptius sacerdos sic loquitur, sed Graece cogitat. His ὀ θεος, et sine artie. θ εος, idem est auo θεῖον, numen divini , ὀ Θεός κατ'εξοχήν δνη in δενδ. Sic v. c. Demosthene pro Corona si δεῖ δ τους ἀγαθους ανδρας εγχειρεῖν μεν παπιν εἶτοῖς καλοῖς, τήν ἀγαθ v προβαλλομενους ελπίδα φερειν δ' o τι ἀν ὀ θεὼ διδω γενναίως. o Θεός hoc sensu philosophi interdum οἱ θεοί, sive Θεοί ponunt, V. c. lato

Phaed. p. 62. h. et c. editi Steph. ad quem locum Wytten-bachius annotavit: ιν Frequens est apud Veteres variatio innumero huius nominis θε ), proiit vel universe Deorum genu vel unu praeeipue, Vel summus Deus significatur. Porro deos hominibus victoriae aut eladis auctores esse Graeca quoque doctrina est Xenophon Heli. V. 13 περιεγεγραπτο

αυτοῖς. Sed idem credebant Aegyptii, in quorum monimentis Ammon aliusve deus saepius inducitur Pharaonibus victoriam promittens. Vide inscriptionem obelisci ab Ammiano Maa cellino relatam, apud Zoegam de obelisc. p. 26, άδε λεγει

ἐλιος βασιλεῖ αμεσστ δεδωρ ριεν Io πῶσαν οἰκουμενον μετὰ χαρὰ βασιλευειν.

ἄνθ ρυλποι et γενος suμοι Non alienum erit hoc loco Semel exponere quinam isti homines genere ignobiles fuisse videantur. Israelitas eos esse putat, aut, quod potius credam, Se putare simulat Iosephus, cuius opinionem astute defendere conatus St Perigonius et nuper iterum Hengstenbergius Sed

150쪽

Manethonis narratio de pastorim invasione tyrannide et expulsione adeo ab iis, quae leguntur in Vetere Testamento de Israelitarum in AegΠtum receptione, servitute et exitu differt, ut comparari inter se vix possint. Praeterea ta es, inter quos Engelsiostius l. l. p. 50 sq. Ioseph opinionem ita refellerunt, ut ad eos ablegare lectorem mihi susticiat ). Quid equidem hac de re censeam explicabo. Ex ipsa Manethonis traditione novimus pastores venisse ex Oriente, ex Arabia igitur aut alaestina, quapropter eos Arabes fuisse nonnesii Aegyptiorum sacerdotes arbitrabantur. Dubitare ergo non licet quin suerint Nomades, quales in desertis Arabicis huc usque semper vagantur, agriculturae inimici, rapaces, crudeles, iidem denique quos Manetho depingit. Cuius autem gentis suerint incertum est. Moδoseos nominat anetho, quod tamen haud dubie nomen probrosum est, quo eo notabant eg3ptii, gentile non est, ut significatio docet. Probabile videtur plures Nomadum stirpes se ad invadendam Aegyptum coniunxisse tantae enim X- peditioni una gens impar fuisse videtur; et quum Cananaei deserta Aegypto contigua tenuerint, mirum ni una et altera ipsorum gens se iis adimixerit. Aegypti finibus adiacebant tunc temporis hevaei ), unus e septem populis qui ante adventum Israelitarum terram Canaanis inhabitasse dicuntur

Deuteron. VI I; Ios II 10). Hanc gentem monumenta antiqua egyptiorum exhibent devictam eodem sere temporet Idem argumentum tractarunt Baumgarten, Disputatio sive examem Naraiarum Ῥιnionum de regno posterorum Abris hami in Aegypto. Halae Sax. 1744. 4'. bnigsmania, Prolusio historico-criticarna='ratio Manethoniana o regibus pastoribus iterum Asypto excedentibus a Flarii Iosephi argumentis vindicata Stesvici 1799. 4'. Strobet, isquisitio historica a Manethonis pastores in-τasores fuerint Draolitae. Alid. 1730. 4'. Horum primum tantum consulere mihi licuit.

Tempore Abraham Chebron in sedibus Chiltaeorum Sila dicitur Genes. XXIII. CL Ios. I. . et Numer XIII. 29.

라틴어 텍스트