Sebennytae Reliquiae

251쪽

XI. Mylla de Dionysi morte non ab Orphicis sieti sunt. XII. Batio, qua Bilderi hius iterarum notas explicanda censet, improbanda est. XIII. a Diodoriis Siculus, initio libri primi, et lutarchus, in libello de Iside et Osiride, communia habent, a XHecatae Abderitae opere περὶ τῆς Λἰrυπτίων φιλοσοφίας desumta Sunt. XIV. Niebul si sit uelleri de Basenis, triuiae victoribu8, coniecturae non admittendae Sunt.

253쪽

P. XX. s. 29. NIEBvuRIus, ter in Arab. I. p. 124 vers. olland ., aiarrat Aegyptios, quo tempore apud eos degebat, in primis mulierculas, e variis indiciis praedicere Solitos, quantum quoque anno Nilus esset assurrecturus et utrum annus sertilis oret an sterilis. P. XXII. s. 17. pro Sinope L Sinopae. P. XXIII. S. 4. Pro ν' εἶναι vulmo perperam ὀν). P. XXIV annot. s. 3 ess Andocid de myster. 9 116, Lys. c. 1ndoe. 9 10. P. LVI. s. 1 et 20. pro uellerus . Mulierus. P. LX. S. 26. pro alterum alteri L alter alteri. P. LXXIX. i. f. Fodeni tempore , quo meam de Manetlionis si agmentis dissertationem scripsi, doctissimus Henne historiae prosessor Bernensis,

idem fere argumentum tractavit in libello Di endliche erueli iugManethon gege nube Champollion-Figeae , oeckli undi unsen SchasInhaugen 1847 9. Huius vero investigationibus, quum libellum sero accepi, uti omnino non potui. Sed etiamsi prius mihi Cl. viri disputatio innotuisset, non multum tamen ex ea prosecissem ; nam procritico fundamento levibus coniecturis auctor nititur, quibus varios synchronismos, inutiles omnes et idonea auct0ritate destitutos, superstruit. P. I. annot. S. . Ut exspectaveram, si agmentorum Manethonis textuse indorsi recensione Flavii Iosephi peium nuper in lucem emissa nullum fructum percepit. Sed elix sum quod cum lectoribus communicare possim correctiones aliquot et animadversion0 criti ras . quas

254쪽

P. d. s. 17. Restituenda codd. lectio ποιε ιιεῖζον sχνόντων, ο033 ιενην τέ praevidon aliquando F0RE ut Assyrii, crescentibus 'corum opibus, etc., ut apparet ex κεῖζον. V 0b. MaI Perigonius interpretatur: qui tunc, potentiore erant. P. 3. S. 2. Legendum καλουμε νον de κατα τὴν Ωρχαίαν θοολογίαν. Compendia praep0sitionuna agro et κατα in codd. non multum dis-Bserunt, et terminationes verborum a praepositionibus pendentium as librariis iis accommodari solent. V ob. P. a. s. 7. Θῆρχετο apud bonos scriptores nunquam imperfectum verbi νερχομαι, Sed semper Verbi ρχομυαι est. Eiusmodi errores Manes thoni, ut arbaro Graece e libris tantum docto, condonandi sunt. BEiusdem generis est quod infra, vs. 10, legitur ἐγενήθησαν pro 3ἐγενοντο. ob. P. 4. s. 2. ποθουντες μῶλλον nihil est. Vertunt init maxime α- timuere cupientes. V ob. P. 5. S. P. B Pr ῆττωμένους eorrigendum ῆττηριέτους. Si vulgatam n lectionem retinemus dixerit Iosephuset paStorOS, quum Vincerentur,veiectos esse. ob. P. . s. 11. τέ nihil hoe loco significat, et ut otiosum expungendum. ' Cob. P. . aran. s. 22, pro ἐν τρίτω l. ἐν τρίτη. P. . S. 3. μιόνον δὴ, emendandum δέ ut respondeat praecedenti 3πῶσαν μέν. ob. P. . s. 11. v καταστρεφομενος , imo καεαστρε φόμενος. ob. P. . s. 13. ἀδελφός, requiritur articulus o ἀδελφός. Cob. P. 10. s. 17. τα ιυθευομιενα καὶ λεγόμ ενα, tautologia est. καὶ λεγοικεν expunge. V ob. P. 12. s. 5. corrige λέπρα συνεχομ ένους συγκεχυμένος Si con- Θ turbatus, perculsus, ut insta p. 14 συνεχέθ v. V ob.

P. 12. s. . pro gro δεῖσθαι L Iro δεῖσαι. P. 12. s. S. Inter φθονοονται et sequentia καὶ προσθέμενον εἰπεῖν Ματέ lacunam esse sententiae nexus evidenter docet. Namque me-ηnophis iram deorum sibi et regi metuisse dicitur si sacerdotes βι ησθέντες ὀφθησονται, i e si coram populo, in conspectu omnium svis iis inferretur. Unde sequitur Amenophin iram deorum metuen-ntem manus sacerdotibus leprosis non iniecisse, quod ipsum illi as diis crimini datum est, et essecit ut 1 annos regno expulsus ins Aethiopia degerit. Eodem sensu Plutarchus in Agesil. c. 24 p. 609:η αἰσχυνομενος εἰ φ9ησετ ιι Θηβαίους κακως ποιῶν, quae verbas significant, Pudoron etιm retinuisSo quominu Thebanos vexaret. η'Oφθῆναι et φθηοεσθαι cum participi significant coram po- 'pulo, in conspectu omnium eri id qu0 in parii ipi addi-ηtur. V 0b.

255쪽

P. 14. s. S. ἀνήχθη sigilisfieare debet a. l. castra movit. Apud

bonos scriptores semper est navem solvit. V ob. P. 15. s. 1. η ου ηττον γε nihil est. In corruptis his vocabulis latet B verbum unde pendet καὶ πολεις καὶ ob χας. V ob. P. 15. s. 7. γ' προςηWῆχθησαν t. προςηνεχθησαν. P. 15. s. S. v χειρίστην φαινεοθ Ωι. Restituenda codd. lectio χρυσον φαίνεσθαι. Cob. Dicendi formulam χρπισον ἀποδεικνυται et χρυσὸν φαίνεσθαι , egregie explicavit alesius, mendat. III. c. 17. p. S. plurimisque exemplis eam usurpari docuit in comparatione duarum calamitatum, quarum altera, quae enior est artrum dieitur, cum graviori comparata. unap. de Goth. excursione in agrum Roman. ωστε χρυσον ἀποδει ac Θῆναν,

προς τὰ Θράκια πάθη, την Μυσῶν παροιμιώδη λείαν. d. de reb. Car. Aug. δοτε ἀπέδειξε χρυσον πην τυραννίδα. Egregiam hanc Valesii explicationem retractavit Hemsterhusius in ian ad Luc. Necyom. . . vindicavitque ab usu multorum librorum , qui ei σουν ἀποδεικνέναι, exhibent. In Luciani igitur l. l. pro χρυσουν πεδειξε τοι βίον et tu lat. pist. II p. 277. c. pro χρυσῆ se ἀποδεἰοαντες τὴν πολιτείαν, restituit χρυσόν In Zonara praeterea , ct in Theone, Progymn. p. 65. Μένανδρος ἐν τῆ χρηστη ποκλο ρω, 0 χρυσους in χρηστος corrupta est. Cf. ytient, ad Plat Phaed. p. St.

P. 44. s. . pro P . . P. T. ann. s. 1. pro Manetonem . Manethonem. P. 60. s. 30. pro mouitum l. munitum.

P. I. s. 7. Pr devidebatur l. dividebatur.

256쪽

P. I. s. 'S. Idem 'iouaei Oecurrita apud mesychiuui in ui agmenti Leuconis, ubi vero genit. Παάπιδος non Παάπιος sori natur Ut 'Aπις Απιος et 'Aπιδος habet, sic quoque Γαάπιδος et Iaci πιυς

utrumque recte dicitur. P. 3. s. 17. pro υποδεῖσθαι L ποθεῖσαι.

P. 4. s. S. pro ita dictum l. pars dicta. P. 4 ann. s. 3. pro p. 934 l. 534. P. 1 12. ann. s. . pro menemes V Anienemen. P. 126. s. 11. Iaro G. 6. P. 126. s. 15. pro prie l. Aprie.

P. 129. s. T. pro anno I. annus. P. 129. s. 20. pro arbitrari l. arbitrarii. P. 13S. s. . pro assirmarent l. assirmarent,

P. 138. ann. s. . pro memoratu . memorat uni.

P. 145. s. 17. Iamblichus de myster Aegypt Seet VIII. c. 1. Τὰς κεν ουν λας ἀρχὰς Ερμῆς ἐν ταῖς τρώσμυρίαις βίβλοις, ως

Σελευκος ἀνεγράηγατο, ἡ ταοῦ προομιυρίαις τε καὶ ἐξακισχιλίαις καὶ πεντακοσίαις καὶ εzκοοι πεντε ώς Μανεθῶς ἱστορε , τελέως νεδειξε. Nullum exstat indicium ex quo verisimile fiat Iamblichum Manethonis scripta vidisse. Unde hanc notitiam acceperit non constat, sed vix dubium est, quin Iamblichus aut Iamblichi auctor Manethonis mentem non ceperit. Nam numerus 36525 non ad librorum Hermeticorum corpus sed ad astrologiam pertinet. Vis intiquinque periodi Sothiacae annos consciunt 36525, et totidem annos stetisse imperium Pharaoniam tradidit vetus chronicon vide Syncelli

chronographiam p. 5 cf. 0eckhius p. 40). Credo igitur in loco quem spectat Iamblichus, non de libris Hermeticis sed de perio

do Sol hiae magna sermonem fuisse quoniam autem supra vi linius astrologica non Manethoni Sebennytae, sed Pseudo-Manethoni adscribenda esse, non dubito quin amblichi locus ad hunc reserendus sit. P. 151 ann. s. s. pro Gramna. l. Lexic.