Sebennytae Reliquiae

241쪽

myrrha, qua inprimis in condiendis cadaveribus utebantur ), egyptii non es sed Sual, vel secundum Manethouis transscribendi usum, et vocabant eyron, LeX. Copt. i. V. NAA - quare BAA corrigendum puto in ΣΑΛ. Significatio, quae huic voci tribuitur, dubito num possit defendi incertum quoque est utrum

Ρlutarchus an Manetho eius auctor Sit. De sedecim Feciebum, ex quibu κυφι componebatur, non multa scimus ). Plurium herbarum et metallorum, in Sacris Sitatorum, nomina e monumenti norimuS, qui

busnam vero Graecis appellationibus respondeant ignoramus. Vinum sev e bibere antiquis temporibus Aegyptiis non licuit, attamen diis libare semper iis mos

i Creueteriis, Comm. Herodot P. S. Extat etiam Cypheos praescriptio apud Galon. l. II περὶ Ἀντιδ. p. 441, edit Basil e Damocratis scriptis metricis desumta ita enim Cl. ille medicus,

Αἰγυπτιοι δε τουτο των Θεῶν Myι ν'Eπιθυμιωσι , κευάσαντες, φράσω.Aευκην λαβοντες σταφίδα Την λιπαρυπάνον τε -- ειτα δε λεῖα Aπαντα καταμιξαντες ἐκ τουτου κυκλους Βραχεῖς ποιουντες, θυικιωσι τοῖς Θεοῖς. Non in omnibus consentientes invenias Plutarchum et Damo-crotem, sive Rufum, unde Eua habuisse Videtur Damocrates. Pro cinnamomo enim, quod in huius praescripto exstat, Cardamomi semina habet oster; nam, ut ait Metricus ille, 'Eνιοι δε κινάμωμον υ σχοντες βαλεῖν mo χουσι τ αυτο καρδαμωμου περματος. Porro pro lutarchi seseli, bitumine, thryo et lapatho apud Damocratem extant bdellium, spica nardi, crocus et cassia, nisi pro θρυου Verbo nihili, apud scriptorem nostrum reponendum sit κροκους neque forsan opus adeo arduum in ceteris etiam Plutarchet/m eum Rufo et Damocrate conciliare, si vel otium suppeditaret, vel tanti esse l. V quirius ad Plutarchi l. l.

242쪽

erat; es. Heuataeus apud Plutarcii deess. c. 'Iεραγρμμματα, quae imp e9 commiscendi rationem praescribebant, Stolistarum Hermeticus liber περὶ θυματων esse videtvi i de quo Clemens Alexandr Strom. I. VI p. I 57 apud Zoegam de obelisc. p. 505). Quod in sine huius fragmenti exstat καὶ πόμα et ιν καὶ κραματι tautologia est cui iure, mi fallor, medetur Squirius, ilicienda Voce καὶ κρώριατι, Adam X HOS- semate in textum irrepsisse arbitror. II. JLUTARCHUs, de Inide es δiride c. 28. IΠτολεμαῖος δε δ Σωτὴρ ναρ εἶδε ante enti legebatur

dum cum Megiriaeo; in codd. ἐν desiderati λ την μορφήν)

Argumenta, quibus fidens totam hane historiolam a Manethone mutuatum esse lutarchum enseo, haec Sunt.

Scripserat ille, quod 'heodoret aliisque novimus, de Apide, Serapide, Osiride, fide ceterisque Aegypti numinibus, in quo libro Serapidis in Pantheon Aegyptio-

243쪽

rum receptionem , quam ipse inprimis adiuverat, haud dubie exposuit Plutarchum igitur, quem hoc opere usum esse certo stimus, ex eo Sua hae de re hausisse, iam idcirco probabile ridetur. Sed ad edit internum argumentum, quo Su8pieio nostra haud parum confirmatur. Verba speeto οἱ περὶ ιμο 0ν ὀ εξyryzaην καὶ Μανεθωνα o Σεβεννυτvν. Cur enim in iis Timotheus titulo ), Manetho contra gentili nomine distinguuntur 3 Exspectares lutarchum scripturum fuisse, aut οἱ περὶ T. To 'Aθ θναῖον κα M. To ΣεβεννυTyν aut, quod melius etiam, οἱ περὶ T. et o εξvryτὴν καὶ M. τον ἀρχιερε : quid enim nomina gentilia sacerdotum

ad historiam Serapidis in Aegyptum introductiliva dignitate fungerentui . huius rei uetores, lectoris scire intererat, non qua patria fuerint oriundi flutarchi verba unice regie explicari possunt, si ea ex ipso Manethone transscripta esse ponamus. Ferebat enim antiquus Graecorum seribendi usus, ut historidus se ipse non nisi

nomine patriae designaret sic e g. Xenophon, nR-bas. l. III c. I, 4 ῆν δε ις εν ῆ στρατια αενοφων 'Ἀθηναῖος, et 1. I c. 8, 15 ἰδων δε αυιον γον Κόρον ἀπ' ου 'Eλληννικου αενοφων 'Actyναῖος TE, et sic ubique. Leve argumentum esse Oneedo, Sed ni fallor, eo evidentius est. Nunc de insedis, quae observanda Sunt, VideamuS.

Utrum Serapis antiquus AegΠtiorum deus, an peregrinus, ante tolemaeum iis incognitus, habendus sit, dubitant viri docti. Ad hanc opinionem Bochartus, HierOZ. p. 337, ad illam ablohskius, anili Aegypt Ι. p. 227 sq. aecedunt. Et revera in utramque partem multa disputari possimi, quibus tamen, ne longior annotatio sat, omissis, quid mihi hac de re videatiu ,

244쪽

Ante tolemaeorum aetatem Serapidem, vel Sarapidem, ut Graeci promin iant, in Cappadocia et onto cultum esse, certissimum St. Polybius . V c. 39, Σαρα-πsro in ora Propontidis, Hiero Oppositum, commemorat, ubi fama erat agonem duodecim diis sacrificasse ). Porro Diogenes Cynicus, Sinopensis, quum Athenienses Alexandro Magno Bacchi honores decrevissent, exclamasse digitur Et me Serapidem in esse. Vide

Diog. Laert. . II 63. Quibus adde quae de Serapide habet lutarchus in vita Alexandri c. 73 et 76, vol. VI p. 268 et 27l, ed. inclin. unde sequitur

eum Alexandri aetate per totam Asiam Minorem insigniter fuisse honoratum. Namque paulo antequam Alexander mortuus est sic narrat ille Dionysius quidam, quem in throno sedentem invenerant, regi declaravit, sibi in carcere diu incluso subito adstitisse Serapidem, a quo deinde vinculis solutus, in palatium deduetus,

regio apparatu matus et in throno collocatus sit. Quo miraculo rex perterritus est, et, quum paulo ponaegrotaere inciperet, Pythonem et Seleucum ad Serapeum misit, deum rogat OS, an eo Al andrum transportarent quibus Vero, ne eum loco moverent, re on

sum est. Tertio abhinc die Alexander obiit. - tolemaeus agi, qui tunc temporis in exercitu Macedonico militabat, haec omnia sine dubio probe cognoverat, et fortasse hanc ob causam, postea Aegypti rex creatus, hoc ipsum numen Alexandriam transferri, ibique eximie coli, curavit. Quae ad hanc historiam per-1 Iasonis et Argonautarum mythi cum Serapide, barbaro deo, nihil commune habebant, sed per omnes Graecorum ad Pontum ux num deductas colonias celebrati erant cf. uelleri Orchomenos p. 28 sq. - , ita ut mirum ni cum deorum indigenorum cultu aliquando essent commixti. Hoc vero inde iure conficitur Serapidis illud templum antiquissimum fuisse.

245쪽

tinent fragmentum nostrum diligenter exponit auum tandem simulacrum C podicis numinis in Alexandriae praecipuo templo erat depositum, anetho et imotheus, rege verisimiliter ita volente, Aegyptiorum Plutonis imaginem esse agnoscebant; quod e cerbero et dracone deo appositis, collegisse dicuntur. Eadem Serapidis attributa commemorat Maerobius in huius dei imaginis descriptione, Saturn. l. c. 20, ubi legitur :νεimulacro ignum Dic ili animanti adiunguia, quod exprimi medio eodemque m imo capite leoni e lem;

blandientiε, par vero laeva cervies rapacia lusi capite singitur; αδdemque forma animalium draco connectit volumine uo capite redeunte ad dei deaeferam, qua compeεoior monδfrum. Insignia dei ontici haec sunt, non

Aegyptii Osiridi insero, quem lutonem fragmentum

nostrum appellat, apponebatur femina hippopotamus, amam nominata ). Hanc bestiam cerbero ontico assimulantes, Serapidem eundem esse ac si ridem inserum

Aegyptiorum iudicabant, utriusque nominis similitudine haud dubie inprimis freti. Nam inserus Osiris nominabatur ueorviD Heεer- si ) quod Sarvia non1 Vide eius imaginem coloratam in eidens exemplari Libri Mortitorum, a Leemansi editori ab X. - Aegyptiorum Amam Graecorum Cerbera prototypum esse plure Statuunt, quibus concedendum quidem est post Homerum custodem adis e cane cf. d. A 23, II. Θ 368 monstrum triceps iactum esse. Sed Graecorum φαντασία, non minus quam barbarorum monstra sibi ingere potuit, et praeterea Amam et Cerberus non adeo simiIes describuntur. Triceps

Cappadocis Serapidis c0mes multo propius ad Cerberi sormam accedit. i f. Champollio, Gramm. Asypt. p. 64. In papyro Graeco Muset eidensis nominantur 'Oσοράπις καὶ ' σοραμ, ευις θεοὶ μεγιστοι, i. e. ut recte vidit Beuvensius, Epist. L ad Lotronianium p. 50, siris-Αpis Sarapis et siris-Mnevis. Minus recte Letronnius ad nsor. Roseit L 3 syllabam ior ex s iris et 0r usi comp0sitam arbitratur. - Inter alias Talsas vocis Serapidis

246쪽

militum discrepat. - Ex his apparet opinionem, qua Serapis antiquus Aegypti deus sit, non minus quam es teram, qua a Ptolemaeo e Ponto translatus didatur, veritatis speciem habere. Quod ad viros in hac historia nominatos Soεibis aliunde bene cognitus est, si quidem ad illum spectant, quae de Sosibio hiladelphi aequali tradunt Athenaeus, alii. De Dionyε et de Solet nihil compertum habemus. Pro ultimo nomine Soδibium legendum putat quirius ad

in inscriptionibus et nummis non semel legitur, LBoecisius, Corp. Inseri pl. o. 65 et 2610.

In libello de Iside et Osiride, farragine diversarum

et sibi invicem repugnantium relationum, plura tamen exstant, quae non nisi ab homine Aegypti religionem et mores bene tenente profecta esse possunt. Haec magnam partem e Manethone desumta esse facile, credo, nusquisque agnoscet, qui in huius lutarchei opusculi sontes paulo accuratius inquisiverit i). Nam neque ab Hecataeo, neque ab Eudoxo, neque ab Hellanico, neque ab alio scriptore eorum, quos laudat, talia

derivationes Plutarchus, . l. c. 29, veram quoque memorat: οἱ ἐπλεῖστον των ἱερέων εἰς O fτο φασι b OMPI συριπε- πλεχθαι καὶ τὸν III F, ἐξηγουμ, ετοι καὶ διδάσκοντες ρμγῆς ως ευμ ορφον εἰκονα χρη τομίζειν τῆς 'Oσίριδος ψwχῆς τὸν 'Aπιν Nec alienus sum ab Opinione e Manethone rursus lutarchum haec didicisse. Eadem do cultus animalium sensu e Porphyrii opere περὶ γαλμάτων servavit usebius Praep. Euang. I. III c. 11. p. 116. - eram Serapidis etymologiam profert quoque Athenodorus apud Clement Alexandr in Protroplico p. 22.8quirius qu0que, in annot ad . 5 p. 13, plu= ima Plutarchi

narrata e Manethone desumta esse eenSet.

247쪽

didicisse potest, qualia de θρίου significatione ij de Isidis cognominibus ), de genuin Aegypti nomine δ), de ritibus sacris in diversis oppidis usitatis q), et de

aliis similibus argumentis refert. Quae tamen Manethoni cum certa veritatis specie vindicari nequeunt,

i c. 36. θρίφ βασιλέα καὶ ὁ τοπιον κλίμα του κομιιου ρα φουσι quo nihil verius. Ut papyrus Aegyptum inferiorem, Sic ramus sculnus superiorem australem hieroglyphice designat. Idem praeterea regem significat, o sensu sexcenties in inscriptionibus invenitur Miro modo Plutarchi locus Aegyptologos hucusque latuit.

καὶ EBYEP προσαγορετ τυι σημαίνουσι, τω ιεν πρῶTωτῶν ὀνομάτων μιητέρα πω δε δευτερον οἰκον Deoi κο- σμιλον τι δε τρίτον συνθετον ἐστιν ἐκ του πλῆρους καὶ του αἰείου Omnia verissima sunt, excepta tertii hominis interpreta ti0ne, quae ab alio auctbre, quam priores, addita mihi videtur.

c. 62. Tὴν Ισιν πολλάκις τω τῆς Ἀθηνῶς Neith oioματι καλουσι, φράζοντι τοιουτον λογον et λθον ὐπ' ἐμ αυτῆς. Et haec Aegyptium sacerdotem produnt. CL Bunsenius I p. 49S sq. et 453. Q C. 33. τι, την Αἴγυπτον ἐν τοῖς μνάLστα μελάγγειον ουσαν, ωσπερ et ριέλαν of φθ αλμου, Π MI AF καλουσιν. Aegypti sincerum nomen Chomo est, quod Significat τὸ ιέλαν, atratum; cf. Champodio Gramm Aegypto Verba coσπερ τι μέλαν τουον Θαλιιου , illustrare mihi videntur syllabam trium signorum,

in toichographia Thebana et alibi, hieroglyphice Aegyptum signiscantem, in qua praecipuum Signum oculus est, cui adiungitur circulus, fortasse et pillam designans.' C. 30. Βουσιρῖται καὶ Λυκοπολῖται σάλπιγξιν υ χρῶνται ὁ παράπαν, ως νω φθεγγομέναις ἐμφερές καὶ λως τιν νον ου καθαρὸν , ἀλλὰ δαιμονικὼν ηγουνται ζαλον εἶναι Haec eo considentius Manethoni adiudicarem, quia eadem paulo aecnratius refert Aelianus, qui Manethonem unum fontem cum lutarcho communem habet, ex quo talia haurire potuerit. Locus Aeliani

invenitur in libro X de Nat. Animal. c. PS: σάλπιγγος ρχον βδελυττονται Βουσιρῖται καὶ 'U υδος cf. Strabo I. XVII

248쪽

154iiis praemissa diligenti omnium fontuim, qui Plutar

cho patuerint, inquisitione et aestimatione, qualis a me consilio aliena est. Neque apud Plutarchum s0him Manethoniana latere persuasum mihi est apud Aelianum etiam et orphyrium talia exstant, quae nemo nisi Noster scire et Graece enarrasse potest. Huc ante Omnia pertinent descrip tiones imaginum atque simulacrorum Aegyptiorum numinum, quas e Porphyrii Pere περὶ γαλματων nobis servavit Eusebius in Praep. Euang. l. III c. 11, p. 115 sq. λὶ quae monumentis tam mimi comprobantur, ut appareat auctorem simulacra ipsum in templis et arcanis conspexisse, ibique hieroglyphicas legisse inscriptiones. Haud igitur ineptum est, Manethoni talia adiudicare, unico auctori, qui talia scribere potuit, et revera scripsit, et quo orphyrius

usus est. Sed, quamquam equidem hoc unum argumentum sussicere Opinor, tamen ne Nostro arrogem,

quae aliis debentur, in fragmentorum Manethonis

numerum ea recipere nolui.

i In Porphyrii l. l. accurate deseribuntur imagines deorum neph, Phtha et Phre simulacra deorum nos ElephantinopoJi, Hori Apollinopoli et deae Sowa Ilithyiopoli disputatur praeterea, in universum recte de Iside et Osiride, de cultu animalium, de Apido et Mnevide, etc. Quam apte haec quadrent in Manethonis opus Theologicum, quale a Theodoret deseribitur, monere non Opus est Fide supra, fragm. 2.

249쪽

restituendum est O OOLII. In hueydidis l. c. 24, o δῆμος αυτων ξεδιωξ Σους

III. In Strabonis l. XVI p. 44 edit. in lin. εστι δ' εν Μεμφει καὶ Ἀφροδίτην ἱερον, θεῶ 'Eλλvνίδος νομιζομενηὶς τινες δε Σελήνος ἱερον εἶναί φασιν, pro corrupto Σελήνης restituendum 'Eλεν 7ς. IV. In ratosthenica serie regum Thebanorum apud Syneellum p. 124 A, legendum est νβαίων δ εβασίλευσε E-ΣOPI 12ΣΙΣ , ο ερμηνευεται Ηρακλῆς κραταιος - Θοβαίωνος βασίλευσε ΣΙΦΘΑΣ δ ερμηγνευεται υἱος Ηφαίστου Vulgo perperam Seribitur Σιστοσιχερμῆς μα- κλῆς κραταιος si Σιφοας, ο καὶ 'Eρμανς, υἱος Ηφαίστου.

250쪽

In Clementis Alexandrini loco de libris Mereurio adseriptis, Strom. l. V c. 4, p. 57, ουτος δ προτητ'ς τὰ

ἱερατικα καλουμενα γ' βιβλία κμανθάνεν περιεχειν δε περί τε νομων , καὶ θεων καὶ τῆς λζς παιδεία των ἱερεων pro θεῶν restituendum Θεσμων.

Geneseos . XLI v. 45 n)AS. Levi transpositione corrigendum n)a 2 laxῖ , ut conveniat cum Graeco O SON OANHA, quod habent LXX. Copticis literis transscriptum ergo siti CLi ricolat, Vel cum praepositione, ut habent LXX, NC MI Dial , quod ignificat eruatorem it cf. Gen. c. XLVII v. 25). Scriptura Hebraica ad in logiam sacrae, i. e. antiquae dialecti, Graeca ad vulgaris i. e. Copticae linguae propius accedit. VII. Neco, rex Aegypti, iussit hoenices Africam circumnavigare, eo unice conSilio, ut cognosceret an classis e sinu Arabico circum Africam in mare internum brevi temporis spatio pervenire OSSet. VIII. Humanitas et religio Graecorum nihil sere Aegyptiis et Phoenidibus debuerunt.1X. Mythus de Osiride et fide aetate primorum Ptolemaeorum perperam cum mytho Adonidis confusus est.

Dionysi cultum apud Graeeos perperam Herodotus recensiorem esse contendit quam ceterorum II in m.

라틴어 텍스트