S. Aviti, archiepiscopi Viennensis Opera

351쪽

minis fit in quem pater sine matre genuit, genitrix sine patre concepit, Deum denique in

Christo esse natura, non gratia. ΘΕΟΤΟΚON, PiΣTOTOΚoN Horum 8. alterum tantum admittebat Nestorius , neutrum Eutyches, utrumli Ecclesii catholica. Nestornis enim, ut dicti im est, Dei param negabat, Christi param confitebatur, sed haeretico sensu christum afferens hominem tantummodb ex Maria prodrisse Eutyches ver b, cum carnem de caelo habuiis Christum, nec illi a Maria ministratam doceret, nihil causa ha buit, cur Dei aut Christi matrem appellaret. At fides orthodoxa utrumque sic amplectitur,

vi utrumque in utroque tacite profiteatur.

Nam cum in Christo Deum ab homine non diuellat, nec hominem in Deipara excludit, nec Deum in Christipara: propter singularem personae unitatem, qua Verbum in carne caro, homo in Deo Deus est , ut loquitur Vincentius Lirinensis. CERTE CI RcvM RE M EN TI BV IUDAEIs Di

Hunc locu profert Agobardus aduersiim dogma Felicis sub finem: B quoque Auitus Photinianorum haereticorum valiὰissimus expugnator fripsit dicens: Certe circvfrementibus Iudaeis,&c.

Ac Acta cossTAN Tisopo TANI AC. J I9 Primis hic annis sapere visus est,in pro Synodo Chalcedonensi decertare contra Eutychianos. Mutato postea consilio, quam graues in Ecclesia turbas excitarit, vel occulte, vel aper-

352쪽

NOTAE

te iisdem adhaerens aduersus Synodum, iusique defensores, declarant Pontificum epistolae, tum Simplicij, qui eum ad meliorem men'tem reuocare conatus est, tum Felicis, a quo tandem ob pervicaciam damnatus, anathemate percussus est Episcopatum tamen, fauente Zenone Lugusto, ad obitum usque retinuit. Defuncti porr Acaci nomen Felix e di-ptychis deleri iusserat de quo varia rursus inister Episcopos studia fuerunt,4 vix tandem ut Constantinopoli expungeretur sub Hormis da

impetratum est.

CVM RE E ORIENTI ANNO s vi. JCum Anastasio Imperatore anno Christi Dxii. ut sequentia demonstrabunt. CoNsVETUDO IN ECCLE si Is J Trisagium hymnum prima omnium usurpare coepit Theodosi minoris aeuo Ecclesia Constantinopolitana, sed sine illis verbis ο - ωγις

ήμιας ελε, - quae tunc temporis ignorabantur. Additionis enim auctor Antiochiae postea fuit Petrus napheus Episcopus, qui ut Theo paschitatum haeresim, qua lanorabat induceret, clausulam hanc adiecit Tristigio qua scilicet Deo trino, ad quem superiora spectabant, adscribi passio videbatur. Cui malo ut mederetur Calendio, naphei in exilium pulsi post aliquot annos successor, clausulae illi praemisit xει ἡ βασ=λευ, Christe rex errorisque an iam duobus verbis praeciderat, nisi napheus ab exilio reuersus , se lique restitutus , iisdem sublatis pristinam labem redintegrasset Theophanes in Chronico de Calandione τω θιαγν

353쪽

chiae. Constantinopoli ver Anastasius imp . una cum Timotheo Patriarcha, idemcnaphei additamentum in Trisagium ferre conatus. post varios tumultus, caedes, dc incendia, reclamante populo orthodoxo , consequi nihil potuit, ut docet Marcellini Comitis Chroni cum Paulo muschiano Consulibus, id est, anno Christi v xi I. in quem incidit annus Α- nastasi xx II. cui haec eadem adsignat Theophanes in chronico ubi, Timothei quoque Commonitorium commemorat, quo id ipsum Ecclesiis omnibus imperabat. κνι α

ει . Eadem habet Anastasius in Historia Ecclesiastica. Quae a nobis omnia idcirco praemittenda fuerunt, ut ex his Auito , qui diuerta narrat, impositum fuisse deinceps agnoscamus. SED B PRIMUM HYMNU VLTIMA tr. Non offendebat orthodoxos, ut vidimus, pars haec ima Tris agi detracta, sed addita neque Eutychianis fauere poterat, si truncaretur , cum illam napheus ipse idcirco adiecerit, ut Eutychianam haeresim stabiliret. Nec propte ea Hymno hanc addi non ferebant orthocioxi,

qud Crucifixo supplicandum negarent, sed quia Deum crucifixum per hanc adstruebant Theopaschitae Eutychiani.

Macedonium ab Anastasio sede Constantino politana pulsum, eique suffectum Timotheum

354쪽

s NOTAE

constat, Secundino, Felice Consulibus fide est superiore anno quam de Trisagi addita mento Anastasius, Timotheus turba cierent. Aliae igitur exili causae fuerunt,i Auiti

hac etiam in parte nutat narratio. NOLUNT EI CRVcl F. EST SUPPLI c. JChristo pro nobis crucifixo supplicandum nemo unquam recte sentiens negauita. sed supplicationem hanc Trisagio subiici non probabant. Qua de re in Excerptis Photianis cap. ccxxv HI.diderens Ephraemius Patriarcha Antiochenus in epistola ad Zenobium Scholasticum , ut Orientales suos excuset, Constantinopolitanos

atque Occidentales ait, quia Trisagium ad

Trinitatem referunt, propterea ο - ρωθει πήι is , qui cruci xus es pro nobis, addi non sustinere, ne Trinitati attribui passio videatur. Orientales vero cum Trisagium ad Christum referant , culpa vacare cum subiiciunt, oriri erucisixus es pro nobis. Duae ille quanquam falso, ut apparet , de Orientalibus scribit, cum ex Damasceni epistola mei eo, o corn- pertum sit, veteres omnes semper de Deo triis no , nunquam de filio solo hymnum hunc accepisse, quem , αδκὸν ea de causa nuncuparunt: Cnapheum certum sit, cum ' m ν istam adiecit , non filium in mente habuime. sed Deum, quem crucifixum cum Theopaschitis adstruere ludebat. Quanquam haec , inquam, ita se habent, inficiandum tamen non videtur . in naphe additione , si prauum eius consilium demas, incommodi nihil futurum. ita nimirum ut post Trinitatis laudationem.

355쪽

conuerso ad filium sermone, his illi verbis supplicetur , ut crucifixus es pro nobis miserere nobis. Quod calendionem Episcopum sensisse manifestum est, quando naphei additio

ni et i X υς β γλε praemisit, ab Ecclesiae siunon abhorrere agnoscit Damascenus, cum post Τrinitatis doxologiam, quae his verbis continetur, Gloria Patri, Filio, piritu sancto, subiungi sape soleat, ς sdεντ λυλη- , S A νεκρῶν αιομαντ ei qui voluntate crucifixus est, est qui resurrexit a mortuis , quae ad filium proprie spectant.

Duplex deinceps contra duas haereses argumentum tractar. Prius hoc loco Christum videlicet Deum pariterin hominem fui si contra Nestorisvesaniam, qui Φλο νθριων, hominem tantummodb aiebat fulme. IAM pom, NM A, Hoc alterum 27. caput disputationis chrastum vero consubastantiali nobis corpore praeditum fuisse, contra quam sensit Eutyches, qui fictilium illi corpus,&phantasmati simile tribuc bat. Vnde his quoque Auiti epistolis, qua debrium hoc re fatant,

titulus olim ONTRA PHANTASMA Paritaque, sed contraria, ut Leontius Monachus obseruat, in Christum imp. etas ei torianorum Eutychianorum, is sis Θεο ηπα, ο Ἀγ

inquit diuinitatem , hi humanitatem opimone tenus ct phanta sita Seruator a Frebant. Quarescite utrosque Nonnus Abbas ἐν ποδὶ ἱ-- appellabat. Nam Docitas quoque illos qui id

356쪽

genus phantasma inducebant, vocat Theodo- retus noster libro v. Haereticarum fabularum. Vbi eundem hunc de Christi corpore locum tractans, iisdem quibus Auitus argumentis docet, pati mori, esurire, defatigari corpus suum permisime, δα ροδεμυα λαζωm αφορώνει Δο-

πιτα κρατυν - ουνεω ne quam ansam

haberet Docita, quo falsam haeresim confirmarent. 28. BONOs IACI s. Bonosus Naisilianae in Dacia sedis, ut nostra est coniectura , Episcopus , catholicam deserens, ad eorum transiit haeresim , qui Photini venena sectabantur,ac Chritium Deum negabant, hominem tantum praedicantes Bonosiacos eius discipulos vocant etiam Concilia Arelatense Ii WAurelianensi III. Gregorius ver magnus Bono sanos libro ix epiitola Lxi ad Quirinum, Malios Episcopos HibernIae. FAusTu Episci ECTA MANICH EvM J Aduersus quem extant libri sancti Augustini, cuiusque in aliis eiusdem operibus frequens mentio Ceterum Paulini ad Faustum epistola, Fausti ad eius quaesita responsio, quae nunc inter Fausti Regiensis opera leguntur, quo de Faustolla agatur ambigi non sinunt. Britannum hunc ortu fuisse docet Auitus quod non de insulanis, sed de Armoricis Britannis accipiendum monuimus in Notis ad epistolam Facundi ad Mutianum Scholasticum. Paulinus hic autem Burdigalensis, qui ad Faustum scribit, cum de Paulino Episcopo Nolano accipi nequeat, de Paulino Eucharistici auctore intela ligendus videtur, qui&ipse ortu Burdigalen-

357쪽

sis fuit rac Massiliae larem relicta patria cum lixi 1let, Fausti Reiensis consuetudine uti potuit.

N EA N o M. Momentaneam Faustus quoque appellarat, Paulinus subitam. Percunctator, inquit, accedo. Sum peccatis carnatibus inuolutus, omnia quacumque potest criminosus exerceo cum diem humanae sortis impleuero , poenirentiam subitam sum consecutus si excludat pro parte peccatum, an ad tegrum , opto cognoscere. Hanc austus inutilem esse rospondit. Quod falso dici docet Auitus, de ante Auitum in eadem Galliae Prouincia docuerat Gennadius Massiliensii Ecclesiasticorum dogmatum cap. XLVIII. Poenitentia , inquit aboleri peccata indubitanter edimus, etiamsi in itimo vira spiritu admissorum poenitear, ,κblica lamentatione peccata prodantur, quia propossum Dei suo decreuit saluare quod perierat stat immobile. Et

ideo quia voluntas eius non mutatur, siue emenuatione vitae , si tempus conceditur , flue sino cico pone si continuo vita exceditur Senia peccatorum deliter praesumitur ab illo , qui non vult mortem peccatoris , sed vicoHuertatura perditione poenitendo saluatus miseratione Domini vivat. Si quis aliter de iustis malet pietate sentit, non Christianus sed Nouatianus est. IN Vs V CONIUGALI COPVLaEJ TConiugium opportit poenitentiae, quia poenitentiam prbses4 abstinebant a coniugio Vndecu coniugatis, nisi ex mutuo consensu,poenitentiam dari Concilia vetant, Arelatense II can. a xii. ce Aurelianens III can. XI v.

358쪽

37 F1DpM OLAM HOM NON PRODEss EJQuod Paulino responderat Faustus, fidem nudam meritis ad salutem non proficere, de iis videlicet assirmabat qui adultam ad aetatem perueniunt. Auitus autem contra illum sic disputat, quasi etiam paruulos comprehendat. quod

abhorret a Fausti sententia, qui virosque distinguit, apud Deum distingui docet libro .

de gratia&libero arbitrio cap. H. Fidem, inquit, expecitat a paruulis , opera cum de a consummatis requirit. Neque aliter accipiendus S.

Augustinus, cum iis respondens, qui sine fide non posse,iine operibus autem poste perueniri dicerent ad aeternam vitam, fidem ipse solam, non sum cere ad salutem, sed opera cum fide requiri docet in libro de fide operibus. De iis enim sermo est, qui grandiores fiunt post baptismum. ΕΡIs ΤοLA V.

o. DOMNO GUNDO BADo gail cono solatoria in obitu filiae, quae regi desponsa, do

Tegina mox futura, paternis in aedibus decesserat ante nuptias. Quod ver b illi vel sponso nomen fuerit, non explicat. I. FLEBATI FUNERA GERMANORVMJFunera se uisse ait, quorum auctor ipse fuerat.

Ex tribus enim fratribus duo Gundobaduo principio regni sustulit, Chilpericum Clotii idis nostrae patrem, d Godomarum cum ter ltio Godegi sillo regnum partitus , complures lannos cum eo regnauit. Tandem δί hunc quo lque iniuria lacessitus interfecit, solusque dein L

359쪽

ceps Integro regno per sedecim annos potitus est, usque ad Petri Consulatum, sub quo defunctum Gundobadum notat Chronicum Maiij, hoc est anno Christiis xv I. Epis ToL VI. VI c TORI EPIs COPO Gratianopolitano. Hunc enim esse arbitror, qui cum Aut qto ipso interfuit S subscripsit Concilio Epaonensi, atque in vulgatis editionibus Conciliorum Victurius , in codice autem Lugdunensi victorius appellatur, ut hoc loco.

DE HAERETICORUM ORATORI Is J.

Qui hanc epistolam contulerit cum Canone xxxiii. Concili Epaonensis, De Basilicis haereti iacoru facile animaduertet, Canonem non solum ex mente Auiti, qui praeerat Concilio, sed ipsius quoque verbis conceptum atque expreta sum. Sic enim se habet Basilicas haereticorum,

quas tanta execratione habemus exosa , Ut pollutionem earum purgabilem non putemus, sanctis

usibus applicare despicimus. Diuersa paucis ante annis fuerat sententia Concilii primi Aurelianensis cui Basilicas Gothorum recipi, mili quo nostrae innovari solent placuit ordine consecrari. Qia' ubique gentium in morevsiique iam olim fui me, tum Graeca tum Latinae passim historiae declarant.

Ioanni Cappadoci Patriarchae, qui relato in diptycha Concilio Chalcedo nonii, expun LU-

360쪽

que ex iisdem nomine Acacij, longum distidium , quod Orientales ab Ecclesii Romana

seiunxerat, redintegrata pace dc concordia terminauit. Extat Ioannis ipsius ad Hormisdam Papam epistola, rei gesta tempus subscriptione sua denotans, Data mense Martio die xxvii I. Indict. xia Consulibus domno Iustino IN. Augusto Eutharico V. C. aera L vi I. id est anno Christi DYix Cedrenus anno primo Iustini,

Disopi ab Hormista Romano Episcopo mis, Vitaliani sudio, cum a sc viveret Ioannes Cappadox Discopus Constantinopolis , quartam sacram S)nodum Chalcedonensem ad tres alias in dipt)chis adscripsit Liquet ergo, quemnam Principem hoc loco intelligat, quem Rom. Antistite, quem denique Papam Constantipolitanum. PATRI Civs Isis MuNDvs Rex Burgundionum, qui Gundobado patri quarto abhinc anno successierat Solebant his seculis Imperatores Romanarum dignitatum titulos exterarum gentium regibus honoris causa in pertiri. Vnde dc Theodericum regem Gothorum, S alios, Magistros malitum saepe appellatos legimus atque ut hoc loco patriciatum Sigismundo delatum intelligimus, iatricium

Theodericum eundem a Zenone creatum proditum est, sic ad Clodou eum regem Franck-xum, post victoriam Gothicam, codicillos de