S. Aviti, archiepiscopi Viennensis Opera

381쪽

ge Constantini Magni Habeat, inquis, ui j qui Aque licentiam lancti sim Catholicae venerabilique concilio decedens bonorum quod optauit relinquere Cod Theod me Episcopis , c. Defensitonem quoque bonorum subditis suis Omnibus Principes cum debeant, praecipuam debent Ecclesiasticis In quo regum olim Francorum pietas enituit, qui res ti mancipia Ecclesiae eodem se loco ac res de mancipia fisci habere in Capitulis si is profesti sunt. ΕΡ Isaeo L XL.

DOMNO SI Gis MVNoo Missa cum Sigismundus ad bellicam quandam expeditionem se accingeret , incertum qu Wquos in hostes. Quod vero illum insinuat fidem Catholicam, cum haec scriberet, amplexum iam is se , facit ut ea quae sub finem epistolae de materia pretiosioris triumphi sermocinaturus pol licetur , ad Homiliam alludere videantur quam ab Auito in Sigismundi regis conuersione sensuum suauitate plenissimam ac verborum compositione dulcissimam, ad populum habitam auctor est Agobardus.

CHL Do v EC REGI Francorum, ad

quem Theoderici quoque regi si aliae duplex apud Cassiodorum est epistola libro M. Variarum Li. c libro ii I. Iv. sed utraque Luduinum vocat. Prior autem huic nostrie suppar,

si tempus spectetur scripta videlicet post victoriam Alamannicam , quae Clodoue fidei

382쪽

Christianae occasio fuit, laptismi, cuius hic pompam Auitus elegantissime describit. Docet porrb quod hactenus ignorabamus, in vigilia Natalis Domini celebratum , non in vigilia Paschae, quod Hinc marus Remensis fals libi, S rerum nostrarum scriptoribus persuaserat. - A RiNqii EM LEGI NOSTRAE JAnastasium imp. Christianum illum quidem, sed non fatis orthodoxum Romae ver bra in Italia rex Theodericus in in Gallia V visigothorum Alaricus 3 Gundo badus Burgundionum Arriani prorsus erant, itemque Suevi,&si qui alii in Hispania, in Germania autem , cin Britannia, adhuc pagani Vt non iniurissint, qui post Clodou eum, qui primus omnium in Ecclesia Catholicus rex fuit, regibus Francorum primum inter Christianos principes locum

vel hoc nomine deberi a me uerant. V. I. AvRBA Ti FILIUM De quo iterum in duabus proximis epistolis. Hunc ad patrem redire cum cuperet Anastasiius, Clodo ueum intercessorem adhibuit, ut eum a Gundobado repeteret, apud quem captiuus obses,

Ut reor, pro patre tenebatur.

Su NOMINE DOMi Mi C. S. J Sic δί in epistola xx civ sub nomine omni regis Q S. id est Comitis Sigismundi Sigismundi enim regis nomine dicta tam , atque in ea loqui Sigi L. mundum, hinc apparet, lubd Gundobadum patrem suum vocat, a quo Anastasii, ut dictum, est, de Laurenti, filio impleta fuerat iussio. Qua-

383쪽

AD AVITUM. 37

re, si Comitem hoc loco dixit, ut in epistola vir. patricium Sigi sinundum, inter ceteros honores, quibus exteros reges ornabant Romani, Comitiuam quoque deferri solitam intelligendum est. AD VITALIA NUM sENATOREM

Patricioli filium , Asparis nepotem qui fidei

orthodoxae, Synodique Chalcedonensis tuendae studio , ut auctor est Victor ononensis, hostem se Anastasio palam exhibuit, cum is de Trifigio finire , pro eo Imperator ac chimatus est Theophanes in Chronico σου -

quamquam hoc posterius Marcellinus Comes Areo binda tribuit, non Vitaliano Qui Or- tuo tandem Anastasio Constantinopolim ab istiuo reuocatus, ac Magister militum D Consul collaga Rustico creatus septimo mense sui Consulatus vulneribus confossus in palatio interfectus est. Indici. xvii ut Marcellinus idem notat, hoc est anno Christit xx.

CELERO ENATO Ri Eadem inflexione, qua Celeri eiusdem filium epistola xxxv dixit pro Celeris quod Gr.ec quoque ξλιρος dicunt. Fuit hic Magister officior hi notus expeditione Persica, cui, ut Procopius lib. II. scribit,

placandum populum Tris agi causa effera ,

384쪽

tum, missus esset ab A nastasio, ut Marcellinus Comes in Chronico narrat Paulo Muschia nox oli Sedra Consulatum cum Venantio Libera tilio Celerem gessime Fasti fidem δε-ciunt, lonarum partium fuisse testatur, tum Hormisdae ad Celerem epistola xxxiv. tum altera Celeris ipsius ad Hormisdam de pace inter Ecclesias composita.

99. DOMNO SI Gis MUNDO Dictarat, opinor inuitus nomine Sigismundi, non solum superiores litteras ad Vitalianum, sed pro-xtiaras etiam ad Celerem. Ad has ergo in Graeciam, ut Graecis auribus obstrepant, abituras alludit, .Laurenti filium patri redditum

gratulatur.

1oo. . . A POLLINARi Sidoni filio, si recte ad epistolam xxvi coniecimus, cum is ab Alarico rege . apud quem delatus fuerat, illaesa

Moc, appeti visa est familia nostra Tanta erat Auiti familia cum Sidoniana coniunctio , ut eamdem faciat, vicissimque nomina transferat d commutet Cur ergo Sidonium patrem suum dicat Auitus, apertum est, quia is paterfuit Apollinaris Archadius ver, quem Apollinari patrem assingit, quis fuerit, aut quae obloquia palsus sit quaerendum est. Nam de Sidonio ex eius vita epistolis patet.

385쪽

AD AVITUM. '

ΡLAC Iss OB ID Li BELLO sy Ila icuisse Apollinari poematum suorum libros gaudet, de quibus trepide in epitiola xxx tax. illius iudicium expectabat. Nec immerito. Sidonio enim patre non indignus filius, ad quem scribens Ruricius libro D cpist. xxv. Cuius vos, inquit, esse filios non solum generositate prosapiae, ωerum etiam ct eloquentiae flor es omni virtu. tum genere comprobatis S post alia Suem si diuina clementia usque ad hoc tempus superesse voluisset sicut iam tum de vestra imitatione Leta batur, ita nunc deperseditione gauderet , cum stem ad rem cerneret peruenisse , nec sibi inuideret aequalem, quem optauera esse meliorem.

V. I. APOLLINARi Eidem Sidoni fi ipli, de re eadem, id est, de prospero exitu disia criminis quod apud Alaricum regem adierat.

monetque porro, ut inimicorum dolos,&insidias iam expertus, eas diligentius caueat in posterum.

V. i. HERACLIo Senatori, non in Ita-iolia, vel in Graecia, ut plerique superiorum , sed in Gallia,&in aula regis Burgundionum, nobili oratori, cui pro suscepta fidei catholicae coram undobado defensione Episcopalem cathedram vaticinatur. aod si vanum augurium non fuit , Heraclium hunc opinor Episcopum illum Tricastinensem, cuius nomen in Conciliis aliquot subnotatum cernimus, ut in

386쪽

Carpentoratensi, in Arausicano Sc a sensi II ac denique in I V. Aurelianensi. Ad eundem scripta item epistola x xcvi cui subdita est ipsius rusponsiIO.

V. I. ANfE MUNDO Nomen hoc verbitane Celticum, ac fortaste hoc loco Burgunda cum . cuius generis intor Comites, iri Burgundionum legibus subscripsere Au nemundus, Andem uncius , redegundus, o de mundus. An se mundo eidem inscriptae sunt etiam episto

lae LXXI. LXVII.

SI DONsAM DE DICATAM In eos, qui sibi sacras virgines matrimonio iungunt, Gallicanorum Antistitum, ne alios memorem , aperta sunt sententiae. In Concilio Turon. I. can. I. diu se sacratis virginibus per coniunctionem nefandam miscueriκt, vel pro psirim professa religionis dereliquerint, trique a communione habeantur alieni quia si quis temptam Dei violauerit, disperdet illum Deus, donec

resipiscente ad auxilium poenitentiae reuertantur.

sic in Concilio Parisiensi III. an. V Sacratarum vir rinum neque per raptΠm, neque per Competitiones aliquas , qui quam coniugia sortiatur. Puod si contra interdicta quis venerit, fice dotem suum audire neglexerit , ct in praesenti a communione catholuae Ecclesiae habeatur extraneus , ct in perpetuam anathemate feriatur. In Turonensi denique a canone x x. iii militer statutum , Ut usius sacratam Deo vi i-κcm , qua in honorem Christi vestem Atauit,

387쪽

AD AVITUM.

aut rapere , aut competere , aut coniugio sociare praesumat. Puod si pastorem suum audire , sed 'vetito coniugio separare despexerint, per

enni excommunicatione damnentur. Hactenus

Lege Ecclesiasticae. Nam iure ciuili etiam apud nos, qui sacratam virgiriem sibi in matri monio sociarat, capitali sententia feriebatur, ex Clotari I I. regis constitutione , quae inter Concilia Galliae subnexa est Concilio V. Parisiensi. 'ROPTER Io so LV Migvs Hinc II patet , persuasum adhuc illis temporibus in Gallia fulis , propter fornicationem separari virum ab uxore dc aliam ducere, Christi permitti licuisse quod ex Concilio quoque Venetico canone II manifestum est. Eos qui relictis Yoribus suis , sicut in Evangelio dicitur , excepta causa fornicationis , ne adulteriis batione alias duxs rint, statuimus a com

munione arcendos.

AD ROM. ECCLESI E AUDIENTIAM Jtio

Quod in Galliae quoque prouinciis usitatum docet Leo Magnus , ad Episcopos Prouinciae Viennensis. Nobiscum, inquit,vestra fraternitas recognoscat , Apostolicam sedem pro su reuerentia , a vestrae etiam prouinciae sacerdotibus innumeris relationibus esse consultam , ct per diuersa rum, quemadmodum vetus consuetudo poscebat, appellatisnem causarum, aut retractati, aut confirmata fuisse iudicia. Epiciae L A L.

V. a. Essi AN O Mesitani per haec tem III.

388쪽

pora duo praeter istum in Gallia noti. Vnus Auiti Imp. Patricius , quem Ricime , cum Auitum Placentiae spoliaret imperio, e vita sus tulit: alter S. sari Episcopi Notarius,ibi presbyter , qui una cum Stephano Diacono posteriorem ipsius Vitae librum conscripsit. Interutrumque hic noster omnibus antiquior Messianus Proconsul Africae post consulatum Bautonis , de quo S. Augustinus libro . contra litteras Petiliani cap. XXm.

VIVENTIOLO RHETORiJ Refellit hominis imperiti inscitiam , qui vitiosum Auito accentum obiecerat in Homilia, quam Lugduni in Basilicae dedicatione pronuntiarat. Ο - milia haec interiit Laudat ver etiam Fausti Reiensis Episcopi, in eiusdem Ecclesiae Lugdunensis dedicatae festis praedicationes Sidonius libro Ix epist m. quae ipsae pariter interierunt.

Sequetes aliquo Epistolae ex genere sunt earum, per quas Episcopi olim, solennissimis diebus Natalis Domini& Resurrectionis consalutare se inuicem quam prospere festiuitatem celebrassent , nuntiare flebant. Huiusmodi complures inter Theodoret epistolas in lucem nuper editas passim adspersae leguntur, quae morem hunc motisque causas mutuae scilicet beneuolentia caritatisque studium repraescia-

γαμ M. Festiuas de more litteras scripti m. δύ

389쪽

AD AVITUM. 43

Amicitia osscio fungimur, ut festi lex postulat. epist xxvi. το γ ο τῆς ἰορi αγι- νης ruces κελευε Ἀ- ς. enisi festi ct ca-νitatis lex suadet Denique hoc unum illarum fuit argumentum quod ex epistola Lui videre est, quam integram, quia breuior, subiicimus. OPIΑΣ, IKΗ Ακ-ειήλ- λύ-

adhuc me tristitia , mentem grauiter concutita attamen die festi legem implere iustum existima-ui. Nunc itaque, 9 scribo ct reuerentiam tuam saluto, ct caritatis debitum ea soluo Ex his patet, εορταους, hoc est festiuas, siue festales, ex eo dictas, qu bd festis diebus scriberentur quomodo apud Alexandrinos ορ-m item nuncupatae sunt epistola Paschales, Theophili Cyrilli , aliorum Patriarcharum, quibus proximi Paschae diem ceteris Ecclesiis denuntiabant. Sed illae Paschales ideo appellatae, quia de die Paschae omnes has ver partim etiam Natales dicere licuit , quia per utramque festiuitatem mittebantur, ut in Natali Christi epistola Liv. dcavi Auiti, in Resurrectione x xxv III. LXIII. Lx Iv. Theodoreti. VIVENTIOL EPIs Copo J Lugdunensi, cui adhuc presbytero episcopatum auguratus est Auitus epistola xvri Lugdunensi cathedrae praefui me ostendunt Concilia quibus sub

scribu , paunense augdunense sub sui

390쪽

nrundo Quam exquisitae autem doctiina vir fuerat, ex Agobardo i lcimus in tibi de Iudaici superstitionibus. Vinentiolis , inquit.

Drapta testaniar. GEMELLO EPI scopo Uasionensem Episcopum fui se docet eius subscri otio in Comcilio Epaonenti. Vita uersum autem ab eo Gemello credamus , quem in eadem Prouincia Praefectorum Vicarium vidimus in epistola xxxii Dcit u bd in ea Sunodo , quae paucis post annis ecuta est, veteranus Episcopus iam erat, principemque ter collegas locum obtinebat. Qua etiam de caula hoc loco Apollinari , Victorio Claudi , o Gregorio ante ponitur, qui eodem ordine in eadem Synodo Iubsctabunt Apollinarem Valentinum Epist pum nouimus ex epistola xi. Utistorium Graiatianopolitanum ex vi Claudius vero ineagor us, illustris ambo nominis e famae, alter

ad Lugdunensis Ecclesiae festiuitatena excusat, quod Ienna , propter aduentum principu a belle non possit eodemque spectat .sequens epistola Nar S. Iulii solennatas Lugdu. ni celeber tam a. de qua de Sidonius libro v.

yrracus furea ant lucani, solennitas Ansuer- μ' ingens, quem capacita casen Meret. Hoc vero ad aliud pertinet genus 'Pu olarum, quibus solebant Epiuosi vicin