Antonii Bononiae Beccatelli cognomento Panhormitae Epistolarum libri 5. Eiusdem orationes 2. Carmina praeterea quaedam quae ex multis ab eo scriptis adhuc colligi potuere

발행: 1553년

분량: 335페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

101쪽

ANTONII BECCATELLI

SICULI COGNOMENTO PANHORMI

LIBER SECUNDUS. 3

utonius Panhor. taminoseo. S. P. D. Cribis extare nescio quem, aut extitisse nuper apud vos hominem bonum, S ex sapientia illa Attica conflatum , atqa effigiatum , qui quaerat a me, ac prius. quamrespondeam affirmet,me nesciturum,quare antiqui coenabant, & non prandebant. Quaeso nimirum subtilis, ct lepidissimo illo viro dignissima : sed Dii boni cur me no bicipitem finxistis ' ut cum huiusmodi ineptias audio,caput alterii in parietem impingerem.b Guarine Uentrati ubi nunc esξHic Guarinus Ventratius, cum de Martino Siculorti Rege benemeritus esset, pro meritis li Rege impetrauit, ut deferre posset subpallio absconsum cuiusuis pecoris ventrem, siue rectius aluum vocites, plenam animae:eamq; , si quem fuisset nactus ineptius loquetem,in huius faciem, at os impune in uergere: hinc a ventribus Uentrati cognomen accepit. Si videat modo hic Ventratius, homo

102쪽

homo haud sane illepidus B hic gentili valde necessarius,quempiam existimantem maiores nostros tau-

tum semel in die comedisse, de uniuersis dico,non de singulis, quid putas Piccinine facturum esse pan con-renturum S refraenaturum aluum illam,an resusuruuniuersam in caput ita existimantist Omnium primu constat,siqui declaris auctoribus credendum est, veteres longe proceriores,aim robustiores extitisse, coepisseq; genus hominum iam usqr ab Homeri temporibus decrescere, hoc Iunius Iuvenalis auctor locupletissimus tradit,atq; addiicit. Terra malos homines nunc educat,atq; pusillos. Ergo imbecilliores, atq; breuiores plus comedent, &maiore indigebiit nutrimento,quod absurdu cst. At si dixerit Atticus tuus,erant illi magni quidem, sed sobriores,continentiortas, respondeat quaiso an apud latyricos uspia legerit veterii ingluuiem,ac crapulas. Una comedunt patrimonia mensa. Nullus iam Parasitus adest, ecquis ferat istas Luxuriae sordes, quanta est gula,quaesbi totos Ponit apros, animal propter conuiuia natum.

Et huiusmodi innumerabilia,magisq; pudeda. Titius in suasione legis Fanniae obiicit taculo suo, quod porcum Troianu menss inserat,que illi ideo sic vocaDat, quasi aliis inclusis animalibus grauidum, sicut equus Troianus grauidus armatis fuit. Hortensius vir utilantiquus o adhuc eloquentia illustris,primus pauo-

103쪽

LIBER

nem augurali coenae posuisse traditur. L. Crassus vir Censorius,& Ciceronis sententia grauis, ct super ca teros disertus non ne murenam in piscina domus suae

mortuam tanquam filiam luxit a id deniq; Catone clarius,quid sanctiusῖ & hunc quidem ebrium legimus. Taceo hoc loco & lepores, & cocleas aetate illa solitas saginari .Praetereo Accipensere paucoru h minum piscem:omitto etiam Mullum ab Asinio viro Consulari emptum septem millibus nummum .Quid murenas dicam ab usq; freto Siculo accersias Quid ostreaZquid ostrearia illa Sergii oratae uid et oratas a quibus Sergius cognome accepitZQuid tubera O Libi ae disiunge boues dum tubera mittas. Quid bellaria secundar mensarZquae quid sint ab Attico vehementer addiscam. aorsum haec ξ ut intellia

gat ne artatem quidem illam vitiis caruisse, nec ipse innciabitur.Caeterum quaeret,an prandia uspiam legerim apud veteres. uid ni Ualerius Maximus in secundo memorabilium libro, Maximis, inquit, viris prandere, & coenare in propatulo verocundiae non erat Insuper aute poenis legis Didiae tenebantur non illi solum, qui prandia,coenas ue maiore sumptu fecissent,sed etiam qui ad eas vocati essent, aut omnino i

tersuissent.Et Sosia ille Plautinus adeo id quod narraturus est magis meminit, quod illo die imprasus fuit. Locus praeterea est, Attico mehercle dignus, ubi flet quam homines,qui polenta pransitant. Idem Plau

104쪽

sECUNDUS actus in Milite, adducunt extra me ad se prandium, ad coenam vocant. Idem in Bachide, desubito pradium. aut potatio forte,aut coena vi solet in istis fiet i conciliabulis. Idem in Sticco, an pararit prandium uxori.&paulopost, quot adeo chenae, quas defleui mortuae Juot potiones mulsi quot autem prandia ZIdem in ea em qu ira mox cocta est coena,impransus ego sum. Cicero in. III. Philippicarum. u id prandiorum apparatus Z quid furioiam vinolenti. m tuam proferam3Idem in. III. Verrinarti: In Asiam vero postqvenit, quid ego aduentu istius prandia,coenas, equos, munerat comemorem Hieronymus ad Rusticum. Hic bene nummatus plus placebat in prandiis. T. Liuius in primo belli Maced . Itaq; turmatim equites t

uis armaturae aquatum ire pradere iubet. Suetonius

in vita Caligulae. Hora fercleptima citctatus ad prandium surgeret, & reliqua. Helius Spartianus in vita Alexandri seueri Aug. ita scribit. In procinctu,atq; in expeditionibus apertis papilionibus prandiit, atq; coenavit:& illud praeclar c,prandeamus milites, taquam apud inferos coenaturi.Sed stultior ego qui pradium rem vulgatissimam quasi incognitam,&inusitatam

recenseo.Cum maximc,& ante prandium cibo quondam veteres vescerentnr,quem ientaculum appellabant,quia eo ieiunium solueretur. igidius, Nos ipsi ieiunium ientaculis leuibus polluimus .Et illud Plautiuum, me inferre Veneri noui iam ientaculum, quid

105쪽

LIBER antepones Venerea ientaculo.Suetonius item in vita Vitellii,epulas trifariam semper,interdum quadrifariam dispertiebat,in ientacula, ct prandia, ct comas, comessationes ψ. uis praeterea meredam ISnorat, eamq; S apud veteres usitatam, dictam quali meri die edere,quam nonnulli antecoenam vocarui,quod proxima esset coenae. Uerum hic error,qui in praesentia Atticum habet, emanauit, Vt opinor,quod legunt praesertim apud Ilidorum in usu prandia no extare, putanti prandium ibi ad esum referri debere, cum nullam utiq; comestionem respectct, sed vocabulum,

quod est prandium prandii: quod & Pompeius FG

stus praecipuae auctoritatis gramaticus probat in haec verba. Coena dicebatur apud antiquos, quod nsic est prandium Vesperna,qua nunc coenam appellamus. Cum illud itaq; legis b Attice in via prandia non e lare, suppleas,sed prandii loco coenae erant, ut ait FG stus,idq; etiam prudenter intelligasscilicet apud votustissimos prandii verbum non extare,nam qui a Festo habiti sunt antiqui, a nobis vetustissimi rite vocabuntur,& habebuntur:nec Plato ipse bis in die comedere improbauit ed bis in die saturum fieri. V ale. Ge. Panhor. Franssco Pimmo. S. P. D. Ateor & apud te fili Piccinine me saeptuse

te detestatum, ait etiam execratum fui de

diuturnissimum, ac putidissimu tuum illu

106쪽

sECUNDUS ετ flentium,ncq te filii, net amici ossicium fecisse dies i. Pluribus te quidem literis, pluribus te etiam nuntiis

pulsaui tuumq; ostium perstitit occlusissimum, cu interina tuae epistolae circumferrentur ad alios, ct item alios,Dii immortales,quales homines iacpc impuros, ct amicos fulgore,quil te ideo amare, di obseruare videantur,quo mihi ex tua consuetudine dolori sint, ' admirationi. non te amant, Vtiqet non amant mali, sed me odio habent. Quid facere ego, quae mens, qui animus mihi fuerit,cu haec terrarum crimina, hominuportenta circuml,laterenti Piccininum esse ipsorum amicti,familiarem, benefactorem, Panhormita verodestitutum iliteras ostentent ad se tuas, ct frequentes, ct officiosas .audiam ne hoc,' non dolebo ρ videbo ne hoc.& non querar tuam taciturnitatem ina quid ego contra exhibeam fgnum beneuolentia nostr 3 ni literasZqui non annum,sed aetalca te literas non accipio num salutationet qui proxime ad Antonium scribens me nec nominas, nec salutas. Paterer tamen ego omnia qq verus amor non patitur moras:paterer in qua a te omnia, modo inimici mei non exultarct, aut

mihi etia non obiicerent lentitudinem tua. Quare misiti suauissime te ct moneo,& rogo,ut hoc tepore ma-Σimc,m maxime tua opera,& auctoritate indigeo,c5tra malevolos detractores, me gratia, 'fauore no dei tituas. aod enim animo facis,exterius etia neq; literis,net signis beneuoletiae me deseras :amicus certia S

107쪽

LIBER ut ait Ennius,in re incerta cernitur: quo facto θ li me non mediocrem moletha amouebis, S tibi maenam pietatis,ati consantiae gloriam vendicabis. Vale. utonius Panhor. Piccininofilio. S. P. D. Vbi ratus tu quidem ad me scribis, atqr ego subridens quae sci ibis lego, ac gaudeo pluriimum tua ista iacua.& recenti indignatiuncula,ut quae mox conflatura sit,aut rectius corroboratura ingentem charitatis,& beneuolentiae Rammam. Equidem volui stultorum comertia effugeres, volui,

ac vehemeter volo it modo id possibile. stultorii plena sunt omnia, & quoquo te verteris, stultus praesto est. est igitur hoc ipsum quod tibi cupio dissicile, fateor:sec virtutis comes est dissicultas. Verti his minsis,respondes te stultos non nosse,nec etiam amare.ergo me longe sortunatiores certe,qui stultis undi circumstipor,cum stultis ambulo, cum stultis conuiuo: hoc est quod desderaba tibi non euenire, quod ipse non postum effugere:tibi quam mihi magis bene esse concupisco:quid ni filius es,& ita propalam haberis: atqui quoniam a stultis vacas, planc es, ut Pocta ait,

gallinae filius albae, Nos vilis populus nati infelicibus ouis:& his, ct superioribus illis tecum iocor. Vale, &quicquid a me effuit,a patre dictum puta. quicquid vero obscursum, & dubium tibi videtur, ridiculariuest:aut si serium esse vis,id aliquando accipies a me vi

108쪽

sECUNDUS , suo sermone. De oratiuncula mea nihil scribis,at ego

vereor,naufragus omne fretum : dum vero id taces,

mulcta tibi erit obscuritas epistolarum. Iterum valecum Palatio desiderio Panhormitae. cntonius Panhor. Franciso Accinitio S. P. D. Mendaui pro meo iudicio literas nostrae suauitatis Cremonae,non quod indigerent correctione sobriae quidem,& ornatae eranti illi morem gerere etiam in ea re,in qua minimc opus erat. Ea enim modestia vir est, ut vel ea uae probe scit,nescire se arbitretur:ea etiam amicitia agrat in me, ut sine me aeternum fieri se non velit.

Gaudeo itaq; tali amico,gaudeo & tam docto homine:tu s itidem beare me vis,dato operam recuperandi mihi Tulliolum,id est animulam meam:nam Iacobus Mestiolani est, quod cum feceris, ad glebam me ut i obligabis:s rogas a me quid te pute posse, mutita posse respondeo,' hoc ipsum posse, quod peto, χmihi nihil acceptius facere posse. Vale.

alae. Danhor. Francisio Precinino. S. P. D. Oannes Olearius egregius Causidicus,&il amicus meus Mccccnatis beneficentissimi est opera,& sufragatioi e indiget,ct in re quide per honesta: unice sane bonus vir est, & in hisce Ticinensibus velut foenix. Magna ubiq; penuria Ciuium

109쪽

LIBER bonorum,hic maxime,ubi si quem huiusmodi ciuem offendas,album,ut aiunt,coruum ossendes. Eo igitur maiore gratia,& fauore dignus est,quod unus ex infinita fere multitudine emerierit ' bonus,& bonorum mihi crede apprime studiosus .Quare per tuam in me pietatem fili te rogo,meum hunc Olearium Mecoenati commenda,facile enim quam gratum facies b Dum bono.Tu,si me amas,hominem pro tuo amore suscipias comiter, & urbane: cui si quid benefeceris operam non ludes,gratissimus, ac beneficentissimus est Olearius noster. atq; hinc illi nomen Oleario est, quod oleo scatet,id est lenitate,suauitate, urbanitate. Pbstremo ad hac rem velim memineris amoris mei,

re quod Plautus monet,Cum bonis fit beneficium,ea gratia grauida est bonis .expecto igitur scire a te quid receris,& ab illo mihi gratias agi. Vale, & valeat bu- inanissimus Marcolinus, ct Ferussinus.

Ambo iacent,ambos erigat, Oro,Deus.

'tonius Panhor. ccininofilio. S. P. D. Elle quidem Cremona noster me secum apud Pontifices suisse comessatum,& debaccnatum ait.Quid ni & Catonem ebrium t gis,& Homerum vini vinosum :& Ennius ille pater nunquam nisi potus ad arma profluit dicenda. ego neutiq; siccus ero cum Cremona madido,nec grauiSVnquam cum eodem scurra. Cum amicis iisdems emendatis

110쪽

emendatis viris interdum insanire prudentia est. Cum Cambio,cum Scipione me interdum saltitare, quis prudens prohibeat i tu fili si semel in anno insa nis sanus es,nili cum stultis comertium habeas, nam ne semel quide insanire cum stultis licet. hactenus ut

Cremonam,& me expurgarem iocatus sum.De oratiuncula mea ex te aliquid quod iuuet audire concupisco,verum non magis ratione desiderii, & amoris,

quam ueritatis habeas: hoc est si minus illa collibue rit, minus collibuisse fignifices volo, quo alias studeaphacere, ac satiscumulatius facere.Duo sunt,quae in te vehementer optarim,apertum esse,stultorum amici

tiam haud magni facere,quorum primu in te probe compertum eue habeo,postremii non satis.Perge igitur,esto simplex,ac si erus, quod facis, ct quia facis maxime gaudeo :nihil est magis contrariti verae amicitiae, quam dissimilitudo morum. Vale. ntonius Panhor Accininofilio. S P. D. Citur cras,id est die lunae Lauda,aut mavis Laudente repeto, ac summo studio curabol Principi satisfacere:figurationes depingi faciam manibus puris,nel eas certe tetigero, idq; audacter adiurabitis. siquidem nostri Principis salus ut mea,est sc mihi maxime curae,& cordi.tantii pictore instrua,caetera pertractabit Antistes noster. Quaprimu vero Lauda applicuero, rescriba Principi,quid

SEARCH

MENU NAVIGATION