장음표시 사용
391쪽
3ηο. Lib. IV. M solutione auctionum in Discipulis D. Nom teliei Magistri diseipulis quam istas non intulisse quisum pos i staduersi. Haec Tei uillianus,&haec ipsi iam satis.
m imputata Maledicentia , Malevolentia , aut inuidentia
TAndem cur Augustinus aiebat epist. 137ta non huenter quia in ea Hasu
amisionis defendant, non nisi hominum crimina colligere assectant , σωrlara falsissim iactant, mi quia meritatem obscurare non possum, homine , per qua praedicatur, adducant in odium, de qmbus resingere quidquid in mentem mmerit, D uor . sic tandem iste Auctor Diatribarum, post iam elisas accusationes suas aduersus veritatem Doctrinae nostrorum, accusationes in eorundem mores
aggreditur, velut ab eodem imputato superius superbiae excessu in laude S. Thomae rerumque suarum oriatur & triplex allata in titulo peccandi prurigo in extraneos iuxta illud eiusdem Augustini de Verbis Domini: snaidia efffluasvιrbia;-ista mater superbia neseis esse βιrilis, et bifuerit continuo parit, nempeis isti videtur superbia in nostris apposite peperisse tum maledicentiam, tun malevolentiam, tum inuidentiam in exteros, de quibus tribus per integrum tribus sequentibus Diatribis hic agit, nos vero una tantum odo de eisdemosingulis hac quaestione postrema dicemus, tum quia serme lassatos, non mianus ac nos, Lectores hucusque taedebit forsan longius tam falsum ut hactenus vidimus accusatorem audire, tum quia tangentia Doctrinam Discipalorum D. Thomae longe magis cum assumpta a nobis approbatione Doctrinae eiusdem S. Thomae connexa erant, tum quia demum sic calumniose infamauti sobauersionem a S. Thomae Doctrina etiam Religionis, eiusdeminet S. Thoniae parentis, mores aut Vitam, superabbunde sufficeret S. Thomam eu dem pro Matre sua respondere illis Diui olim Augustini verbis in primo libro
in lulianum operis imperfecti cap. 68. Euod autem etιam matrem meam, nihil sit, nec conira te aliquid disputauit, lacerandam putastι, mictus es malevic νέοιιbiaine n on timor quodscriptum est 3 neque maledici Regnum Dei positibu- : Haec Augustitius. Nunc ergo nos ad maledicentiam, vel malevolentiam ab isto
econtra nostris inctam, in primo articulo dicturi de inuidentia in secundo aut respondeamus breuissime singulis demptis iis, quae alibi soluta sunt ad subsequentem Articulum seruato Accusatoris ordine sestinamus .
nostri in Extramos Malediri aut Matiuoli fuerint.
Idetur ita esse Petro Valelusino Diatriba 7. de 8. Et quidem in diatriis ha7. de Mordacitate imputata nostris vix supersunt aliqua, quae viteatiori eseant solutione 3 nam S. II 5. Maledicentiae accusatur Constantinua Caietanus non certe noster sed Abbas Benedictinus Congregationis GL snentis, Fundator Collegi j Gregoriani Romae, recognitor editionis operum D. Damiani, ne dum a Llemente Vlli.&Paulo V. singulari diplomate laud tus, Veium etiam a Baronio, Bella Mino, Post cuino. Suaressi, Greisero,'
392쪽
m imputata ministin tuam invidotis in exie. Art. I. 3 I-
mundo εt aliis, & tamen ab isto solo Uale lusino dictas Homo semiactuurrig. et . maledicus denunciatur noster Spi na Pisanus, qui solum mordacitates in D. Thomam retundit aliorum, neque ut supra diximus, sibi imputata verba inst.bi imposita similiter praefatione habet. S. si 8. de Cano, cum nihil hic in particulari subdatur, suis in speciali locis iam supra respondimus. S. x t s. de Gra- uina, qui hic similiter in communi vix ta n gitur, occurremus in speetali in se.
rius, ubi S. I Al. remordebitur. S. ao. de Bχouio allata hic, superius singuis Ia praeoccupata fuere. S. I a I. I a 2.& I 2 3. de Combessio amarulento in quosdam utique quoad Baronium ex integro non excusamus) etsi excusetur a
Bait Parisiensi tomo I. Conciliorum pag. 3a 6. & iterum eiusdem Combefisi doctrinaeirca Honorium & Monothelitas in re ab eodem Parisiensi defensata legitur; tamen praeter a nobis data responsa superius, quo ad reliqua ipse. met vivens ac videns hunc ipsum Diatribarum libellum, in suis successive, operibus iam pro seipso respondit. S. I 14. de imputata nostris editione libet
Ii famos inscripti, Theatrum ore. ut iste solus vix suspicatur, ac dicit, & nihil probat occurreret idem Augustinus pro nobis lib. 3. operis impersecti i
Iulianum cap. 29. dicens, non rariocinam, sedcM vitiaris, Oealumniaris, seu, vepraemiserat c. ao. Vinceris quippe ab a serjr, Por Liber, o minemias prvom p. tibi, vos non haber. Demum g. ra . de Ionio quodam, nouo anagrammate tu.
dente in quoddam alterum Nierembergi Anagramma, cu Sc ille nostris ignotus sit, & pueriles bar tr icae sint, vel respondere nos pudet. Et tamen ex his: ineluctabilibus adeo obiectionibκs in fine huiusce septimae Diatribae concluditur , Maledicentiam ν acer tatim Dominicanorum Scriptorum, in authous omnitiati superiorer, timere, Ut ipse solus auctor Diatribarum arbitratur. Seeundo in Matriba 8. dimissis tum S. I a G. ia7.r18. quibus quaestione prima huius libri respondimus, tum s. Ias. de Elmerico, de quo egimus superiori mox ante quaestione S. i 3 o. incipit addere aliquid, nouae non incapax solutionis, nempe hoe S. iso. ipse supponit Franciseum Petrarcham ob Poaesim ins mulatum Haereseos ab Inquisitore Dominicano fuisse, & sequentis. a 3 I.Tbὁmam Ualdensem falso accusatum a Cano, Petro simul & Dominico Soto, ve Iut iniurium Ecclesiae praesenti: de illo quidem id sibi probare videtur
ex uno Hieronymo Squareiafieo in Vita eiusdem Petrarchae dicentis r Fuitu. Dumpestate nomen portuum ita inuisum, mi Pi eapud seqMutum Maγm, Sortι-
legum, Bauticum esse dicerent. Eratiam haeretica prauuari Manus Picenus de Sol odio oriundus. Frater rudis re omnium bonarum interam is omnino expers , qui temerario ausa in nonnullos indicere manus tentauit: Contra quem
subditidem Historicus, aliuno prauisum, Sotipodium explom, non tamen'εω- hiare sepurg re Petrarcham, opponens vero de suo supponit hunc Inquisiitorem fuisse Dominicanum , eumqι deceptum a salsa Lectione Deereti Gelasij Papae distinctione Is .ubi aliqui ab antiquo legerunt ea verba, rems Versibur, pro heroicu, Vt legi debebat, contra quos ita male aesim habentes Apuleius repeteret Apologia I. An ιδεο Magas Pia Poeta 'De Ualdensi porro male habito a Cano, di duobus inde sequentibus, probat ex eodem Cano Iib. 2. loco
rum eap.7. ubi, ut obiiciens loquitur, eano Matrinsem notat misνω erga prasmaram Ecclesiam, qua ei negauerit authortisum definioru Inborumn deflvi cantrouer-
393쪽
34 2 Lib. IV. Desolati u .di mistim In Di putor D. Nonis 'men exclusis; cum tamen Thomas Waldensis a Martino V. Ee Isis ensis dictu
st, Neumulatus en eo mi is ab aliis.
Tertio ι'e Diuo Bernardino Senens habet S. I 3 a.& de Alphonso Tost to S. I 3 3. Guo ad primum quidem , inquit, ex AEn a Silvio libro de viris illustribus, & jubscribente Sancto Antonino 3. parte historiae titulo Iss
Cap. . S. 2. eum scilicet Bernardinum delatum fuisse a Dominis nis ad Martinum V. tamquam hareticum, eo quod nomen Iesu radiatum in tabelIa proponeret adorandum dic. velut ea adoratio nominis depicti hanc imaginem eum dilaina Eucharistia aequaret, ut illi criminabantur, inquit, N Silurum ad Miniam in V. n V nritus Dominisanis principio prohibui se e am inductum a s. Semaria..is, licet ex actis eiusdem Sancti cap. 3 o. ει quibusdam aths, eo audito, Marti nuni R priorem suam prohibitionem reuocasse concludat. Quo ad secundum
vero ait, L uce inter Dominisanos Fratre Ioanne de Turrecremata tum in minorι reenstituto, in mulatum esse Tostatum errorum, tricantibus Dominicanis eircamoces,
e basilias inpia Merantibus, iuraque Tostatum defensorium emisisse, quo aduersa. νιοrun. tenvius 1UNIι , o honore num sartum tectum'eseruauit,licet prius m suo sica acaaere anteatam defintimis eo iam se. ut colligi dicit tum ex eiusdem
Desen sorij piae latione, tum ex eiusdem Tostati libello subiuncto ad Euge
Quarto de Ioanne Pico discurrit S. I 3 . de de Ludovico uiues s. 337 comisso intermedio g. de Reu clino , de quo supra iam satis . Picum quidem
fuisse exagitatum a Doniani canis satis haberi arbitratur ex Reuclino eodem Iib. i. de Arie Cabalistica pag. 738. attestante, i. nouisse Picum olim domo ex Iantem apua Gallos π Astob uos, putyumque PasHay fugatum accerrime ab inuidis quaaam Misa,vι σθι utione ioc. hosque eiusdem persecutores vocante eandi. ara r afros, muri Fratres attrati dicuntur ; cum tamen, inquit, pro Pico salso deinde locato inter haereticos ab haereti eo Foxo egerint creditus Alanus C
pus Dialogo o. cap. 27. S Bom sterius in proloqui js ad scripturam prεfixis
rate Dei, tituto ri k neribus ιnterpretibus in minus honorifica Lasu utus fuerat de tribus Dominuani3, Fratre T tima Pallois, ct Nicolao Triuem, o Fratre Iacobo de Passa sani, qui prini commentarium seripserant in eoμιm bisos ste neque permittit eundem Viues iure proscriptum esse ob laudatum ab eodem Erasmum haeretica , quia, inquit, eodem modo& Sancti Patres laudauerunt aliquos postea detectos Lateticos, ut Leo Papa Eutychem apud Facundum lib. 7. cap. 3. ZOsimus Pelagium ac Caelestium, Paulinus vigilantium in Epist. I. Hieronymus eundem vigilantium Epist. a 3. Saninus Maximus Pyrrhum, apud Photium codice de demum Leo X. eundem Erasmum in Epist. qua, ob sibi dicatam paraphiis limin nouum testamentum, respondebat eidem . inio demum in tribus alijs paragraphis subsequentibus agit de tribus alijs alieni inuituti a nostro, nec tamen instituti semper commendabilis S cietatis cuti nec ullus Societaria fuit ex pratactis hucusque . Primus est Ioannes Feius Oidinis Minorum Concio nator ec Scriptor reprehensus err ris a Dcminico Soto, di tamen in honum sensum excusatus ac defensus Miarchaele Medi eiusdem ordinis Minorum. Secundus est Fcrdinandus M scharenas
394쪽
VII. De imputata deuolentia aut invidotia inextr. Art. I. 3 3seharenas prσsul Hy spanus earbone notatus in libello suo de auxiliis ob notatam ab ipso, inquit obiiciens,Cabexudi petulcitatem.Tertius denique lea postremus est Aloysius Novarinus Clericus Regularis, qui ob negatum etiam .iιbιtam Origmaeis passus est a Domini canis eum respondera n is possum , siexeagentilias , inquir, suae Vmbra mirginea proscriptionem. Hae sunt ut ab initio ptat texebaυ exempla insignium ι horum,quor Dominicant,quia secismusn erant, p/sim habuerunt, tamquam videlicet, ut praefigebat in titulo, amari, mordaces, ac malevoli in alienos. In oppositum tamen est quod praeter mox infra subdenda de singulis praeal- Iatis, aut vere non accusatis a nostris, aut iure etiam accusandis ab alijs, viterius vitia eadem, quae falso accusat in nostris, scilieet malevolentia, ac moris daeitas, reipsa in eodem accusatore in hoc ipso libello proscripto immani nimis ubique granditate turgescunt, dum immo ipse impudentissimis saltem aut conuitiis, aut etiam calumni js inuehitur, tum integro libro in totum Praedicatotum Ordinem tam in communi quam in particulari, modo aduersus
Generales eiusdem, modo sacri Palatij Magistros, modo in Commissarios sancti CEcij in Vibe, modo in Secretarios Congregationis Indicis, modo in Quaesitores fidei, inodo in integram sacram Congregationem Cardinalium Iibiorum examini Prasidentem; tum aduersus Samstos eiusdem Ordinis Prae. dicatorum, s. 36. S I. irridens dictum de Diuo Patriarcha Domini eo
ιιre a m manus eburiati neminemque in eum impune peccare S a. & alibi saepe dehonestans S. Thomam metur Dominis is fatui amaria aiectum, S .s s.flc I οχ. -- reseos aut falsi notans D. Cat harinae Senensis reuelationes, S. 96. ec I O . profabellis habens quadam miracula Beatorum Alberti Magni, ac Pij v. & s.s . dicens nos venerari chimaras Sanctorum sed S. iso. Deum fabaImum; tum ut omittam tot alias subsannationes in nostros) mox ex Ordine Benedictino tradueens s. D8 Abbatem Caietanum Constantinum velut hominem minissamum, mox ex ordines. Augustini Basilium Pontium , tamquam falsum. aecusatorem Doctrinae Fae undeχ, indeque ex liuore sectantem D. Thomae doctrinam, S. 53, mox ex ordine Carmelitarum Excalceatorum uniuersi
omnes veluti in vindictam sibi interdicti in Hyspania libelli, Pinedae opera ,
Angelico eidem Praeceptori adhaerentes, S. σ3. mox tandem comissis caete risos. sq. prudentissimo Societatis Iesu Generali Praesectomossitudinem Uiuis
eam improperans. id ergo mirum ab isto eodem dehonestari similiter nostros indiscriminatim, & appellari S. a s. Rabbisset, S. sq. Malignos, S. l ML las,s. s. 3 I , 3 2. carus latrames s. a a. Molossor esseratas S. is I . Havras ra- pater s. I 63. Ranas coaxanter Nor oportet cri Augustinus concluderet lib. a. intulianum operis imperfecti cap. 3. -oportet cum talibus istius emulti mnsolam patientiti merum etiam gratulantir audire. Sed ipse debuit in latibus laceranis ins-humana erubescere, st usuina iudicias idare.
Respondeo non adeo acceptos futuros fuisse nostri Prosetares ordinis Summis Ecclesiae Pontificibus, Principibus Orthodoxis, populisque Christianis,si tam odioso in proxia,u, vitio maledicentiae, ac malevolentiae, dignoscepci facillime, eccauendi per consequens sorduissent. Testis enim exa verso omni exceptione superior adest pro ingenua nostrorum etiam in exteros indole, is liabitudine, Summus ipse Pontifex Alexander IU. in Bulla
395쪽
3 solatione Aiectionum in D sequias D. Thomae.
incipiente, caelestis ille arricolast.de professoribus Immo ordinis Praedieato rum uniuet sim h&c habens: Hisiunt phiala aurea plena odoram ntis, qui sua saera ramueriatione suauuis redolent se. hi sunt dilecti mo G boni nibur c id quaeso perpendas Deo' hominibM morum honestate eo piem se. Testes sunt a Diuo Patriarcha Dominico, qui fuit primus Apostoli et Palatis Magister,tot in ec dem munere succedetes nostri nunquam interrupta serie conspicui Vsq; ad praesenteni Reuerendissimum Ioannem Domini eum Puteo bonellum a Saliona pio his smuna aeque ac Sapientissimum Praesule , post tot alios pro fidei Quaesitione labores, succedentem nunc merito poli Eminentissimum Capi- succum,tor, inquam, conspicui viri, quos longo ae bene merito encomiorum syllabo nuper Magister Fontana in silo Theatro prosecutus eth, quorumque duo Sanctorum albo adscripti, octo assumpti ad purpuram, totidem ad Magi serium Cenerale Oidinis, quinque ad Archiepiscopatus, duodecim ad Episcopatus citecti suere. Testes non minus sine interruptione subsequentes nostii in Cilicio Commissarij Romanae Generalis inquisitionis, in gratiatum D. Petri Martyris, qui ob idem Sanctu in inquisitionis officium sanguinem.
suum fudit, ac Martyr ij laurea decoratus est, tum B. Pij U. qui eodem Cosn- missata j munore functus Palatium S. ossicij extruxit, & Congregatione Sancti CELij ampliauit. Testes&sacrae Indi eis Congregationis Secretari jPerenniter instituti e nostris, a Francisco Forerio Dominicano , qai institura ab inu io eidem Congregarioni in Secretarium designatus suit . restes tot ez-tra urbem Sacrum Quaesitionis Tribunal laudabiliter moderantes , vere D mini C anes peruigiles, se ilicet pro domesticis fidei adlatrantes alienos, diis snique proinde ut apposite Na Zianzenus de Hierone diceba M E, etiam n
m sne c.aλιν, quia fael domesticos mulcent, externos mero satranao infe Gantur. Testes
tot alij h nostris Summorum Pontificum, ac Eminentissimoruin Cardinalium administri, adeo ut possis vel ab hoc uno dignoscere reliquos, ec e nostr
tum vel Laicorum laudibus, Sacerdotum longe coniectare maiores, ne pilex spondano testante cum alijs ad annum Iaro num. r. Gngarium x. pram V Iule, qui selimn eleemonam ordinauerit in cursa Romana , praefecisseque ei quin viam Prairem conuersum ordinis Praedicatorum , qu m suom duxtrat a partibur mia
tramarinis. Testes post administros Apolioli eae Sed is γ tot alij nostri, qui Christianis Principibus aut Praeceptores, aut a Consilijs, seu a Consessioni hus adsuere, inter quos Didacus Deaea praeceptor Ioannis Principis unici Ilai edis Regum Catholicorum, eiusque parentibus a Consessionibus de C6stus adsiliens, qui aut horeisdem fuit, ut a periendo non tam ad Imperiunia propagandum quam ad Euangeli; praedicationem nouo Orbi naues, milites, ει cum meatum Columbo suppeditarent. Inter octodecim nostros e solo Conuentu Camberacensi in Sabaudia assumptos Consellarios Ducum Sabaudiae, b ties Principum Burgundiae ac Belgij adnegotia et lati quaec iunque grauistana adhibitos, Ioannes Porrens Episcopus Atrebatensis ex tabulis Diuio. x et lis Cameret eleetus fuit ad negotia maximi momenti tractanda inter Resen B Ducem, atque huius nomine Legatus in Angliam, ac subinde Co famaense Concilium adluit. Regibus Hyspaniae a Confessionibus iam diu numerabantur quadraginta seprem, quos anter eminet sanctitate Raymum sua, Neapulsione daracenorum ac-clarescunt Ioannes Entrega
396쪽
. m imputata maliuodentia aut inuidentia is extr. art. I. 3 IAlphons XI. Consessarius, & Thomas a Turrecremta Consessarius Ferdina.di, & Isabellae, ille, cuius opera expeditio in Saracenos suscepta suit, ducentis millibus Maurorum occisis, iste, cuius Apostoli eo hortatu Iudaeorum expulso clicet decreta antea, sed fere suspensast operi tandem mandata fuit. Regum Aragoniae viginti, Lusitaniae quatuordecim, Poloniae viginti, Regum Galliae sexdecima Consessionibus recensentur; sicut non minus inter praeceptores Principum celebrantur, post laudatum Dida cum De Ea datum Ioannis Principi, Bartholomaeus a Martyribus adhibitus Antonio Ludovici in fanistis ex Lusitania unigenito, & Bari holomaeus Caran Ea Philippo II. Hyspania. rum Regi, alijque caeteris Hyspaniae, Galliaeque Regibus, ut excurrenti eorum historias, nostrosque Annales, a D Raymundo Regis Aragonum Confessario ad Philippum lV. usque postremo defunctum, pauci occursuri sint principum, qui ad id muneris non sint us Dominicariis, quemadmodum Viniscentius Tolosanus aiebat, praeter clarescentes magis Gotophredum a Bello. uisu , &Conradum Germanum, illum S. Ludovici, hune Diuae Elisabethae Hungariae I cpis filia Consessarios, praeter Ioannem Claren Ludovico XlI, Guliel nium Minorem Episcopum Trecensem a Confessionibus adsilientes eidem Ludovico XII, eiusque successori ac genero Francisco, similiter Iuonem Episcopum Redonensem Annae duorum Regum Caroli UIll de Lu.dovici XII uxori, & postremae ex Ducibus Britanniae minoris filiae , quem Centiles Britanni votis coIunt, Iaudatissimum ultro sapientia ac pietat
Ioannem a S. Thoma Philippi IV.& p ijssimum virum Dominicum a Rosano
Reginae Lusitaniae Consessarios, quos aetas nostra encom ijs amplissimi se ei labrauit. Nimis prolixus estem, si alios plurimos nominatim exscribere, quos passim descriptos habes per singulas aetates quoad hane rem in monumentis Domini canis nuper a Fontana vulgatis. Taceo Vn bellum Principem Delphinatum, qui orbatus filiis nostrum ordinem professus e st, relicto sui pria. cipatus haerede, primogenito Regis Galliae, ea lege, ut superstite Parente, , ante aditum Regnum, Delphini nomen & insgnia ferret. Nil dico de tribus Summis Pontificibus, qui ex nostro Ordine assumptisuere,eorsiq; postiemus, Praeter tot celeberrima gesta pro Principibus Christianis Orthodoxaque fide, iam Coelitum numero adscriptus fuit. Praetereo tot excursa supelius eiusdem ordinis professorum encomia, idque unum expostulo in praesenti 1 traducente nostros velut iam vulgo notae malignitatis ac perfidiae in alienos, an credi possit tot Ecelesiae Pontifices, tot Eminentissimos Cardinales, tot f hristiani nominis Reges, ac Principes, populosque, tot Magnates ac Proincora, omnes uno verbo Christianos, implanari veluti aut dementari potuisse Per nostros, adeo ut homines tam malignos, tam infidos, improbosque, in 'tot rebus ac tantis adhibere, eisque prae reliquis fidere maluissent P Idnta Prudens aliquis vel seminianus adminus si permittatur ut arbiter die et foristasse, vel credet, id verisimile esse Θ Idne suadebit vi verum solus accusator hic noster, quod omnes Christiani Proceres reprobarunt, fer meque Chrisianus inbis inuerisimile hactenus recognoui id An nes hi cuncti dicerente in Basilio lib. I. in Eunomium P an ne claudιntersimul oculos,extermiarata curas in sanctι miri minoia, Otiosam , atque omnino macuam sophismatibur tuis mentim '
397쪽
Ius assequius non est, ea tibisuo imperis aderunt, amissa nimirum a nostris ea existimatione apud homines, quam tot suorum Sanctorum, ac Beatorum quos per singulos anni dies Marchesus edisserat gestissimul atque miraculis , tot administrorum Apostolicae Sedis, tot Magistrorum, ac Consessariorum Regum ac Principum, tot caeterorum promotorum pietatis in populis, vel ringent Diabolo, per tot saecuIa adepti fuerunt: utique, si id assequereris,quod mali Vliti olima,tisitio per fidei hostes assequius non est, magna ut loque batur Baslius Sed praestat in speciali aliquid. tum de imputata mordacitate subiungere qua Cano, Grauina, & huiusmodi aliqui in alios quosdam aberrantes a vero aliquando exarsisse culpantur tum de sugillat austeritate in aliquibus nostris Quaesitoribus fidei, siue a Cornelio Agrippia, sue a Reuclino, & huiusmodi sursuris hominibus, atque ab eodem isto Dia- tribarum authore frequenter. Et quoad primum quidem, non mordacitatem illam in opinantes, sed iustam inopiniones absonas seueritatem appellaret Gregorius Nazianaenus in simili de Baslio dicens oratione 2 o. δεο si, i a.
quit, minimefacetur, ac scurrilia, st circumforaneus erat, nec, mi imperite mallιιιιῶ. mgratus set, omnia omnibusfiebat, ct obse uebatur; duid tum' Nonne laud-potius,quam reprehensionem, hoc mιηe mereretur saltem apud minio proditos e Nisi maleonem etiam accusandum purat , quod simia parem oculorum obtutum non labeat, sed
tore: um quiddam, o horrificum, ac Λetium intuitu. Dura haec, fateor, ct austreo identur pergit Salvianus in opere ad Eeelesam sed quid facιmus e non licet rerum matare naturar, re mune1αι aliuer meritas nem potest, quam mis ipsa exigat mearitiuis: aut nihil ergo ditandum est, aut quidquid dictum fuerat, cui metue supra sictarum seminam a plicebit. Quo ad secundum vero responderet Cyprianus lita
delapsis dicens r Imperitur est medicur, qui tumentes murenum simus manu parce te contrectat. Vociferetur, ct consueratur ager ιmpatiens per aesore gratiar ater post
inodum, cum sesertisaniraum. Quod si qui inius hoc non obstante )ssim sis libellis aliquos Gasitores fidei dehonestarunt, longe sincerius, ac verius ipsi censuras a Quaesitoribus fidei pertulerunt, adeo ut possent huic rei accomodari verba Augustini Epist. 7. Occiderant, inquit, impν Prophetar, occiderum σν impior Propheta. Flagellauerunt Iudai chirsum, I, os flagella.it ' cisiser, traditi sunt Apostoli ab homnibus potestati humana , tradiderunt-Aρομι h-dathanae. In his omnibus quid attenditur , nisi quis eorum pro meritata, quis pro ini quitate , quis nocendi causa , quis emendant f Talistis enim ι ν iustisatisιαι disci. rimis. iicuti & Hieronymus prosequebatur lib. 3. in Ruilinum em quibus νε-
fcnucra ncn potuerint,capuφ auferre, aut tinguam. quae tacere non potest,secare meliant, νησίηvcregiorianteι p Iaciant,quod scorpines posum facere, o cantharides. Meera π oc o Fulata in cicere nemo Heromas in Danaum, suιa meritatem non poterant.. dire , o tinguam meriloquam discriminali acti confoderunt. canes latrant pro Dan ni3 Iair, H non molunt nu latrara pro ciristo.
Ad primum igitur, praeter mox dicta in communi de Cano, Grauina, di huc jusmodi nostris, atque de sngulis etiam in particulari superius; quo ad alia,
quae aut hor diatribarum imponit, ut contra nos scribere prouocatus salaema nc stris animi videatur, quam apta venit huic loco responsio pro nobis ea,
Gi egorij Nisieni ab initio libri de Trinitate dicentis; IVisi sunt mihi, qui mal μ de causa, nulloque praetextu aduersus nos odium susceperunt, haud diuee
398쪽
VII. De impurata minulentia aut inuidentia in extr. Aria I. 3 67sum Aeere ab eo , quod est In ae pica fabula de Iupo iniuste conquerente de σgno εec. S dentibus superante, dum iure ab agno vine eretur.Itidem isti, qui
odio nostri aliquam bonam rem expetiuerunt. Erubescentes enim fortas , si absque eausa odisse videantur, aduersus nos & crimina fingunt , nec in ullis suis dictis usquequaque manent; sed nunc hoc, mox illud inimicitiara aduersus nos causam esse dicunt, ut nunquam firmiter eorum malitia consistate sed cum ab uno aliquo crimine repulsi fuerint, alteri adliaerent, de ab illo rursus aliud arripiunt, &si omnia.crimina dissoluta fuerint, odisse non desinunt. JHaec ille, quae sere habentur etiam apud Basilium epistola 8o, Si prosequenti ulterius atticulo cattento praesertim recenti opusculo Iusti Cami contra Pa-pebrochium 3 obseruanda erunt, praecipud ob istum authorem Diatribatum', qui hic eriminatur haec vitia in nostris ubique ipse debacchatus in omnes, vellic ipse videri possit mimus, aut aulicus Michaelis Imperatoris descriptus a Nicera,& ex Niceta a Garassio Societatis scriptore libro I. doctrinae curiosae sect. I. dicentci Theophilus quidam homo ridiculus y hisyrio 'e. eluo ita publiee in Aula Regia, suis omnibus nefandis impuritatibus st Icurrilitatibus Sacra Usteria
imitatione quanam deludendo reproentabat, Ut ne i dissimi quidemgentilium lavere ausi essenι: haec ipse, quae pro nostro subsannatore ne dum in cute, sed intus dignoscendo sufficerent.. Ad secundum de Francisco Petrarcha, neque Inquisitor ille Florentia ubives post D. Petrum Martyrem Martyrio laurearum ad annum Ia a, vel saltem Petrarchae tempore obeuntis anno I 37q,non nostri OId. Praedicatorum,
sed Minotum fidei Quaesitores fisere) neque, inquam, ille Inquisitor Florentiae Salipodius Dominicanus esse probatur, neque ab illo scriptore vitae Petrare hae persecutores eiusdem alicubi Doni inicani nominantur, neque de mim immerito quandiu male apud aliquos audiuisse Petrarcham c de si in senectute ad meliorem frugem reductus esse laudetur, eumque excusare con tur ster BEouius ad annum I 3q dubio conicites, tum antiquus scriptor vitae Petrarchar apud Tomasinum in Pctrarcha rediuiuo pag.9 I .dicens:
Multis 'rentes fuisse non ait religiosos vel Dominica nos qui quos esse poσ-
tax audirent, eos malisaeos incantatores magicos esse putarent , tam Beccadelus Arischiepiseopus Ragusinus in vita eiusdem Petrarchae apud eundem Thomasi . num pag. a 31. addens, y inter caeteros quendam cardinalem in se notam heresia ipsi Petrarchae eo quod curiam Romanam miruperabset ι tum Spondanus ad annum 136 a. num. I. narrans etiam Magiae insimulatum apud Ianocentium VI, de ad annum I 37qnum. T. dicens vel ipsum tandem paenituisse minus castae scriptionis suorum amorum in Lauram,& num. q. male visum ab Aulicis de Curialibus ob suam cum Boc accio tunc sibi amico consimilem mordacitatem, tun Posseuinus in apparatu sacro, Verbo Petrarcha, non eximens libros amoru at
eiusdem a regula septima Indicis Romani prohibente libros lasciuos; tum ipse Celaerus Idaereticus in Bibliotheca U. Franciscus Petrarcha, quo ad maledicentiam testatus eum emisisse tibros quatuor nuectivarum in quensam M .dicum, dem infra, in libro G. Epistolarum Epistola 87 probauilla auaritia. uris clutys potiorem, ct in Ponti sera plurimum i ινν ha re, praeter alia, quae
ex eiusdem libro post humo a I epiitolarum nescio an supposititio ad die idemsi nerus Petrarcham eundem secripsisse aduersus cardinatis, Episcopor, so-
399쪽
3q8-m solutione obiectionum in Discipulos D. Thouis. tamque curiam Auenionisse. Non ergo Dominicani unquam suspectam de se habiere poesio, uti habitam ab Adriano VI. Ioannes Pierius Valerianus i Apolopia opinabatur ut refert & Aduersarius hic nec rursus verum est Taldensi Canum quem duo alij posteriores nostri secuti sunt 3 maligne aliquid i in putasse , vi Canum ipsum legenti patebit eo ipso cap. . lib. 2. ubi non de definiendis controuersi js fidei uniuertim agebat tui fingit ob ijciens sed solum de approbandis seu recognoscendis Canonicis libris, an etiamnum Ecclesia id possit, si occurreret controuersia cui contra haereticos Luthera- ros in Tricentina Synodo factum est in quoquςsito negare olim visus est valdensis id reuocans ad seriem Patrum Omnium re fidelium ab Apostolis fure isentium, clam Irenaeo, Tertulliano,&quibusdam alias, quos simul cum al- densi Dri edo secuius esse resertur, idque resellit Cano satis modeste post probatam suam his oppositam conclusionem, dicens: quam remisit falsus Lis ix νγ omas Waldensis. Etenim it paulo ante indicauimus, aliud est quaerere quid Eccl baprasens is ire poseir ς e. aliud quanam via st rationet Et quo adhoc se. cundum permittit attendendam utique seriem Patrum 8c fidelium ab Apoesolis suceedentium, sed non adhuc quo ad omnem amplitudinem, quam extingebat V aldensis,scilicet neque ex eluses Laicis, ideoque sic Cano modeste pri sequitur: Fallitur st in aliare , nisi fallor ego , Thomat Valdensis , eum it testi in
monium Laiserum prilium etiam huc pertinere, sed ideo ad eos non eo. opus recurrere. quia nescierunt, inquit, faιm suam congruis iocabulis atque ab omni intricatione δε ris succeseram propinare memorysolis vero refellit Cano ex communi nunc The
lagorum doctrina, aliqua nimirum superiora ac difficiliora mysteria fidei esse, quae non tenentur explicite noscere omnes, sed maiores tantum dic. haee in summa temperate satis noster Cano ibidem in sententiam illam , quae po sea in damnato libro Τhomae Albij Angli proscripta Dir; adeo ut nemo prudens stomachari non possit ea verba obi jcientis, ex placida adeo disputati 'ne Cani in valdensem, impudorate inferentis; Wald nsem, quia insignis sua
conuitiando ut cum Augustino ipsi loquamur lib. q. in Iulianum cap. las. inconuulando, cui te dicam smilem nisi tibi ' qui ti monstra non semel ut idem pergit lib. q. operis imperfecti cap. 3 6. ad currum erruis tui homines, ct asinariungere non erubestis. Ad tertium de Diuo Bernardi no& Alphonis Tostato, narrant quidenia A neas Silvius,&D. Antoninus historiam de D. Benardino eam proponente tabulam populo adorandam, ideoque denunciato apud Martinum U. sed a no ait a Domini canis de nunciatum esse, di neuter meminit reuocationis sententiae primo a Martino latae, quam utique post Eneam Silvium sic D. Antoninus 3. p. historiae tit. 12. cap. 7. eodem tempore vivens enarrat: Martiamur inquit Pιntifex meritusne ea ea nouitate aliquid superstitiosum, Vulscandinishm in Eccles afvsertaretur, ae maturo consitio sapientum, miro mi ad se moesto mam nil talem tabulam deinceps non optinuenuampopulo, st risum istum dimitti, wd istius obedientia humiliter adimpleuit. Idem fere habet spondanus ad annum I 'Isnum. F. dicens, ea nouitate sapientiores aliquor commotorem. de subiuncta eadem sententia Pontificis ac obedientia Sancti viri, sic limitate coneIudit i euamais aliqua ιrmiam, sua abluando conci manu χινι a Iesaeasor , quampis gr.
400쪽
VII. De imputata maleuabmia aut inuidentia in exu. art. I. 3 obat, miras endore carrusicans supra illum apparuisse, iussumque a Ponti Ureni amnino ἀρν dicta pictura abstinere, sed elimatinem cruci licianistere: En non re. tractatum Viearii Christi decretum, sed rem hoc nouo additamento muta. tam, mi aliqui tradunt, si etιt Spondanus aiebat. Immo ad annum postea r Is nutri. 27 idem Spondanus subiungit ex actis Patritianis in Concilio Basileae,p rhee idem tempus deserente quodam Bartholomaeo ex ordine Eramitarum s. a gusti . ni actum esse de cultu tabellae Domini Iesu, quem F. Iernaν dinus Senensis, qui pse intιν Sanctos relatus est, introduxerat; Ee cum a multis evitur ιlle reprobaretur , csrdinalisve Arelate nsis assereret fuisse eum Rernardino prohibitum per Martinum Pa pam, a matum est ab eo tempore Per nardinum abitinuissecte. haec Spondanus c5cludens inde rem in Cone illo indi scussam fuisse dimissam. Unde & hie vides alterius a nostro instituto homine m fuisse, qui eam rem Synodo iterum de.
nunciarat, nec minus odericus Ra inaldus rom. I 8. ad annum 3632. num. al.
agens de prima delatione eiusdem Bernardini apud Martinum Pontifice ait: id ipsi struxerat Michael causarum Dei in Romana curia actor, qui perperamin. tirpretatus nonnulla alia Bernardini testa adductis aliquor falsis restιιus, Ioannem ii.
tali Sancti dixti, Hasbyterum carinalem excitarat, mi eum iocaret iste. ex a duer isso eodem tempore concionante in finibus Italiae Diuo nostro Uincentio Ferorerio qui postea in reuerentiam eiusdem in Italia pariter concionantis Diui
Bernardini, Italia decessu adstanteque in media turba Diuo Bernardino, sibi per faciem ignoto, prophetico Ferrerius abreptus spiritu, Aus, inquit, huis
cocionι iunior quidam Diui Patris Francisci filius dignisιmus, eum oportet crescere, me aut minui, Θ f inatis honoribus ante me eum Ecclesiam colet, eωι iubet me Deustico cedere,'natiam relinquere ιllius exemplis , institutis, re concionibus excolendam, sie ut reipsa Bernardinum postea Eugenius tu, & vincentium Ferreiarium post Eugenium Calixtus Sanctorum albo adnumerarunt. Neque ergoa nostris D. Bernardinus Senensis exagitatus suit. Bene Tostatum a Ioanne Turreeremata, non in minoribus quidem cut hallucinatur obijciens sed Car. dinali iam existente Senis anno aqq3 cum antea anno I 63 9 nomine Eugenij Conuentui Bituricensi praesedisset ab hoc, inquam, Cardinali nostro reprehensum suissedi iure merito Tostatum in aliquibus proscriptis erroribus co cedemas, quemadmodum rem totam describit Spondanus ad annum i snum. I o. dicens: Senis dam esset Eugenius Pontifex, Alphonsis Tostatur H ρanas Madrigale in Vaccaeis ortus posteaque Episcvus Abusensit istc. quem st intemfui1se tradunt conellio Basiliensi, ibique eum Danne capreolo Triosa σο Ordims S. D
mimei doctifrimo Prosessore, is doctrina S. Thomae egregis issensere disserui θι. His
igitur tune ianire me dum Episcopus, Senis existens quando Eugenius aserat, Trisia nam st miginti ex intima Theologia depromptat , disputandar cum proposuisset, indis, iacir aliquosisssendisse, Eugenius eduo diplomate notaui et smpugnauit dieato optus anner da Turrecumara doctissimus ille carinalis πιθα-ι ex ordina Dominiea. rarum, is quo saepe superiuι facta es mentis . contra qua respondens Tostatus commo . rario, cui visensoria nomιο dedit, rn Pontificum et m authoruatem ιnuectus, iniuriose sua praefluuia tuendissa, an ruin, & recitatis propositionibus, quae notatae sue rant, concludit Spondanus: De quibur obtulit ineschedatam, ut vocant psi Sam.