장음표시 사용
371쪽
mos tomo I. pag. I 17. Nostri non suerunt, qui Bellar mini opera eonm as ctoris mentem permutata edidere, ut testantur&probant Fuligatius, &sita vester Petrasancta,& Lovanienses,& alij apud nostrum Vincentium Ferre to. . Ino Σ. trach. 6. q. I. S. T. repetitque Franciscus Macedo Minorita de non mi enus adulteratis operibus Vasqueae, in tomo I. suarum Collationum , Collah Ir. dissicultate r. sech. 3. S de Iibris Salmeronis Olivera Carmelitanus a pu 'eundem Ferre eodem S.I.& de lib. 3. Toleti pro Instructione Sacerdotum cap. iri. εἰ de libr. p. Sanche E de Matrim. disp. 66. num. 7. adulteratis similiter itis. posterioribus editionibus obseruarunt, tum Salmaticenses, tum cum eisde- lCarolus ab Assumptione in suo Thom istarum T riumpho firmato cap. a. num. 1 28. Nostri non erant, quos de nunciabat Paulus Naetarius in tonio suoriinia lopusculorum ad finem opusculi io, falsantes scilicet, ne dum S. Thomae, sed letiam caeterorum Sanctorum Patrum libros, sic dicens: experimento eurtisimu τέ les eas omnes Pairtim sententias , quas nostrates alistam pro defensione Doctrina Sao Thome, in Utiquis exemplari,ias Bibliothecae nostra Nononiensis integrars Hieratis
Eribus consermes inuinus, recentiora mero Mumma ab adussarjsi uisse cinuta, stiplane cotistar ex scriptura ante annos migmtι ex hoc conuentu Bononiensi Rεmam transe l
Isis,'in Archivo conuentus S. Maria super Mineruam conser anturi me ipse
Naharius, qui ineunte praesenti hoc saeculo Bononiae ista scribebat. Nostri Inon suerunt illi, qui inquit recentior noster Magister Martinus Harnaeila,
epist. apologetica ad Aluam pag. 6 I) ipsum ordinis Praedicat. Breuiariam Minore 62. Pariινι imprimi curauerunt, di e vulgarunt impressum apud Gabriel
peiano debastianum Hareflique o iam S. clara intruser t. Nqstri non fuerunti qui t expendit vincentius Tolosanus tomo a. pag. σ7 in textu Magistri sententiaium 3. sententiarum distinct. 3. littera C. ubi usque ad editionem Parisiensem anni I s a. praelegebatur in Maria, postea transmutatum esta auris, quod&textui repugnat, & nihil significare compertum est. Nostri non sunt illi, quibus cum immo nostri non se inci in Commentariis s. rhomae expostulare coguntur ob relatas ab illis truneatas eiusdem S. Tnomae auctoritates, aut alio modo salutas, quibus propterea ipse D. Thomas placida illa Diui Augustini verba replicaret lib. 3. Operis imperfecti in lulianum C P.
II o. st Onaccuso furem, ablata similiter repeto, redde merba mea, in nihil male tua. Nostri nec illi sunt, quos nuper accusat Magister Gonet, tum in proce nilo sui clypei thom istici canone 13. laudum S. Thoma,de abraso Edisput tione praeambulari lacobi Giana di integro capite tertio exstante in prima editione eiusdem inscripto, de S. Thomae Aquinatis ingenio atque Doctrιna miraM ιι , ει tamen in posterioribus impressionibus expuncto imprudenter adeo, ut in i starum indice adhuc saltem eiusdem Capitis titulus perlegatur, tum in to. D q. eiusdem Clypei disp. a. ar. I. S. s. de corrupto textu D. Augustini lib. s. de Ciuitate Dei cap. is . mutata coniunctione ' in particulam1cdum ex qua contrarius longe Augustini sensus inferebatur, ut Pater Lemos corambureno Pontifice Clemente VII l. aduocato Codice E Vaticani Bibliothera, monstrauit, reperitque idem Lemos in post humo tomo I. tract. . cap. 13.dcalia falso appolita adnotatione marginali ad decretalem epistolam Caelestini editam Venet ijs 13si. ec de alij, alibi. 1 andem nec nolim fuerunt illi,qui DuIei eam inuehebant historiolam de Deipara inspirante institutionem adeo
372쪽
antiquam Rotarii, duobus sui ordinis Sanctis sundati vix ab uno laeulo ei undimidio, merito proinde damnatam Romae die s. Februar ij r 68 3. De quibus
S nobis hic contra arguentem repetere liceat eum Augustino lib. I. in Peti
Lanum cap. I q, nm metera filum arcana discutimus , non antiqua armaria intitiis mus , nen adtingsnquas terras nistram probationem transmittimus, sed siquestramur omnia nostrarum documenta maiorum, deserimusque testimonia toto terrarum Orbe et
mantia, & Iib. 3. in Parmenianum ad finem: mellem scire quid ad hae iscant, ta νmanissa, tam publiea, tam recenιia, qui nobis antiquas caia mnias suas quasi crimina grexaufeiunt. Non nostros profecto ut claudam vel earum aliquas salsarionum, de quibus e conuerso ab hoc duplici Petro nunc accusantur, commi
ine, ulterius modo respondendo ad singula obiecta patebit. - . Ad primum igitur de Elmerico, quo ad mandatum Clementis UI. circa sanguinem Christ i datum Nicolao Ros selio, iam in quaestione superiori art. 3. per totum respondimus, neque hic Venit aliud in hanc rem addendum, nisi superciliosum hunc Criminatorem omnium splendide hic hallucinatum esse, tum transmutando Clementem VI. in V. qui per annos triginta septem an to obibi , scilicet anno a 3 6 , antequam mandatum praedicto Rosselio dare. tura subsequente Clemente VI. anno I 3 1 ι. tum asserendo. Bullam Pij u. conae datam fuisse biduo ante mortem eiusdem, eum ex Spondano per dies quindeeim Pij II. obitum antecesserit ; ut videas quanta fides in alius huic no-sro Criti eo habenda st , de quam Ionge magis etiam exinde fidendum sit Et merico reserenti diploma Gregorij Xl. in Lulli errores velut datum sub anno a. Pontificatus eiusdem fers autographum delitescat sicut S supra dictu mandatum Clementis VI, eo quod hactenus delitescebat, a quibusdam pauiscis negabatur, cum tamen ei uidem authenticum a nobis, ut se pra vidimu , repertum st; de eo magis quo ad secundum Eimerici attestatio praeferenda,ein, quo minus verisimile putari debet eundem suo scripto vulgare potuist diploma Ponti fieis, velut eo tempore darum, quo Eimericus ipse scribebat, quo proinde, si verum non suisset , ab aduersa Lulli parte, eaque ardenti sit .ma alsitatis conuinei continuo potuisset, addito etiam pro certo eundem Gregoriiun XI. antea duo alia diplomata edidisse anno primo, de quarto sui Pontiscatus, exscripta de verbo ad verbum a BEDuio ec alijs, in quibus Ponatista ad semitii eiusdem talli articulos praecipiebat; ac propterea congrue riusapparet eisdem prioribus iam certis Breuibus, pollea anno S. resolutoerium de eisdem Atticulis diploma alterum emisisse. Quid vero mirum, huius postiemum diploma hoc sorsitan perijsse, cum coniue de caeteras aliast con 'iunes expeditiones ac praecipuas eiusdem sexti anni Gregoriani depeto duas reputari, postquam sedes Apostolica Auenione, ubi degebat Gregorius, Romam translata est, quarum aliquarum, hoc non obstante, certauimus
testis est simul de nostri diplomatis Diagus lib. r. Prouinciae Aragoniae cap. α 3. attestatus in Archim regio Ciuitatis Barchinonensis se vidit se Epistolas Regis ait pontificem, & Ponti fieis ad Regem de eadem materia, om quibas, inquit; expressa sit mentio afui rescripti seu Basia cimna Lustum irre. Θ Quid posexo iuvat tallistas, eis transactis temporibus, ob non exhibitum Gregorij dia postea Bernar Mn Episcopum castini cui loquitur Alta mura in Biblio. fraudula Gmmisamrpurati e Decutamcontraraum, dum, iuxta, M'. u. Tt a Diui
373쪽
Diut Bernardi verba epist. t. non fuit qui refellerer, me emtradict. ν επνectatar est; Ddieatum de parte, abiudieatun assentibus; quid iuvat, inquam, obiectio haec cui innitebatur N Vasqueκ si , ut habet Spondanus ad annum I 372. num. I ,
apentibus exinde Lullistis tum sibGregorio XlII tum Sixto V. qui ex ordine Minorum assumptus erat ut damnatio propterea doctrinae Lulli abrogaretur, nullum novum Decretum fauorabile Lullo impetratum est Immo it rum deinde sub Paulo lV. in Indice Librorum prohibitorum Lulli omnia ope ra seposita sunt. Qii id sub eodem Gregorio XlII. poterat amplius expectari, nisi quod re imprimendo Et merici operi inscripto, D.rectorium Im vilitaruin, de recognito S illustrato Commentarijs Francisci Pennae in quo opere notum erat adesse recitatum quoque praedictum Gregorii XI. diploma aduersus Luia Ium quid, inquam, amplius expectari poterat, nisi quod adderetur approbatio etiam eiusdem Pontificis Gregorij Xlli,qu emadmodum reipsa operi praefixa legit ur, ut nemina liceret eιdem Libro quicquam addere, detrahere etulim tarae
An non erit sortasse credibile hoc Gregorij xl Il. tempore contigisse, quod
narrat loco laudato Altamura, scilicet Co iram membranum in Plateis ----ιαι Vaticanis Fibtioxhecae repertum UM , in quo pluri ma erant eorum te stram, proxime praecessWant Eimιrieum, seu Elmertet obitu m, eodem pene ordine, o meo rum serie concepta, quibus Ermmcus in Directorio fuerat e us, me probabilest, visum olimIuisse ab Elmerico, est magis, quod consectura non aes, eum librum, quιma si Vaticano, Auenione Romam eum plerisquealys allatam fuisset Sane praeter haec
omnia, di praeter eximias Et merici laudes, quas habet Penna in praefatione suorum Commentariorum in eundem, Satelles etiam Societatis scriptor pr lagomeno A. de Origine &progressu Tribunalium fidei num. 7. In primis, inaquit,sammis laudibus efreudus Eimericus ore. qui incium Generalis μω quaesit ris in Regnis Aragonia m e. per quadraginta annos et alia laudabiliter o fortiter ira fidei hostes exorauit, st edidit Directorium ere, quo nonsalum inface malis acu se, sed etiam mr lucidissimo Sole dirigantur Ministri, atque Oscialis Sancti Oinen Sevltro in speciali ab hac ipsa impostura de ficto Gregorij diplomate aduersus. Lullum,eundem vendicant Fimericum, praeter Bhouij Apologistam&-hesi scriptores nostros, inter exteros etiam idem Penna in notis ad eundem laeuus
Et merici, Mariana lib. I 3. cap. q, Myrhaeus de Scriptoribus Eeclinasticis cap. 393. ad annum Iaso, quem prae caeteris lammopere iacio, ipse Oae , Vcus Ralnaldus Congregationis oratorii in supplemento Baronii tomo
guebamus. Exaduerso de Lulli erroribus antiquus testis, S nullo mod si spectus, adest ipsemet Gerson Cancellatius Parisiensis in Alpha Io io, iit, tera D. dic cru :nuper actums Parufs per sacram Theologiae Iacutiat aduersutillo ι, 1ui μοι νιnain quamdam Radimundi Lusii renabantun indueste Usa edicto Abιiso νι μοιsta protubuaque est: & licet quo ad vim mores Petauius Gietatis usu labios. Rationalis tempoium de tallo in haec verba concludat, Laeliis
pulli um hi certius id scit latini idque Ecclesiae reuelato qι- stris Mae
374쪽
men ab ipso eertum est quidquid obclaneat opponens 1 tum ex eius libriq.entum Artieulos notatos haereseos in posteriori parte Directoria Inqaisito. ii moescriptos, a Petro etiam Tarraconens Episcopo sub eadem nota vul- setos esse, tum Vasqueet ab arguen re relatum & ipsum in primam partem di. a s 3. eonfiteri, ex discursu Lulli quo temerELullus praesumebat naturali. ter demonstrare supremum Tria dis mysteriti in putent illimam potius ira ac derivari, scilicet quinque esse Trinitatis Personas, tum inde Lullum istes Haereticos locatum esse , nodum a Bernardo Lucem burgensi, veru et ma prateolo v. Raymundus, a Petro Galietardo in Tabula, a Iacobo Gil. Dis sente scriptore Societatis eundem appellante Histrionem ad ann*nnia apud Genebrardum fere id scriptum habetur, & apud alios ; cujus is et postea instituti suerit, cum eum fuisse Eremitam supponant Auctor additionis ad Trithemium U. Ray mundus Lullus, Mariana lib. I s. de rebus Hymniae cap. 4, lodochus Coccius in Indice, Posseu inus in apparatu V. Mundus Lullus, Eimericus vero Mercatorem appellat, & Penna Laicum- , solitus vagari per orbem, in praefatione Iibri de secretis natu n3tur se librum illum scripssse risis in Monasterio S. Dominisi, ut video auam longe aberret opponens in accusando Et mericu nostrum, auri velut dehonestantes Lullum aestu aliquo actos in aIienum institutum. Sed praestat utrumque horum ex nostris, scilicet Beouium,&Einiecum sn Hieronymo praefatione in iob quae inter epistolas est num a q
concludere. Si aut fiscellam iunco texeram, aut palmarumsua eo l. .mfud e multui mei comederem p em, re mentris opassolicita monte p.r. nullus morderet,nemo reprehenderet; m- autem quia iuxta sistentiam isto ope aricibum, qui non perit, re antiquam mi am sint,
emisere, error nubitemim s in ligitur, re corrector mitiorum inalbariar dicor ste. ςcundum de Annio nostro Uiterbiensi, licet ingenua nostrorum indo. Ho veritate libertas clare stat in Cano, quic aduersario fatente) via it ab Annio antiquos codices non a se, sed ab alio, scui Annius credidit 'os , ac sibi traditos, cum Caqua de eorundem falsitate suspicaretur, γ impugnauit eosdem tim pugnatos postea etiam luculentius a quo-3 miliensi nostro in historia Orbis laudata ab Alta muta quemqdmodua
H , in quibus reserendis D. Antoninum, aut Mi censem nostros de pro irae arbitratus est idem Cano, sitae vesti non parcens velut dubia in di .
re non destitit: Annium tamen de si fortasse ex parte deceptum, non tamenee qm fuisse cui accusator imponit aerudite prae caeteris nouissime Tho-AMA ..i, erevicit, oliin Genuensis postea sononiensis fides Quaetitor, ac myςralis eiusdem ossici; Commissarius Romae integro de hac re opu-
lo edito,& apologetico successi u e subiuncto, in quo praesertim laudatum idem cum eisdem suis lariptis Annium ostendie ac pr at summopore co. adatum, tum ab Hyspanis scriptoribus, Floriano e Campo in sua Chro. i Hyspanica, Ioanne Pineda in sua monarchia Ecclesiastica ab initio, Gavisio in historia lilyspanica, Be Iuterio valeaxino inlustoria similirer Hy-s Pana, Cueuarra Episcopo in Habacucs, Francisco Taraia Barchinoaeam auqe Regum Hyipamatum, vas coinc,onico Hyspaniae, Mes nato iann nis Nebiacensio historia Regum Catholicorum, α - -
375쪽
3 34 solutime vi stimum in discipulos D. Tiam
Hieronymo de Romanis In libro de Republica, Michaele de Medina libro derecta in Deum fide, Ioanne a Ponte in consensu monarchiae Catholi eae & Ecclesiasticae,de Antonio Sousa in sua Lusitania liberata; tum a scriptoribus Gil. Iis,& Germanis , Ioanne mi edone,& Ioanne Nauclero in suis Chronicis , Ioanne Lucido in emendatione temporum, loanne Bodeno in methodo historiarum, Christiano Mastato in Chronologia multiplicis historiae, Dionysio Gottefrido relato a Vosito, Petro Tolosate in Syntagmate iuris,Cplio Curione Commentario in orationes Ciceronis, Ioanae Lamantio de ratione temporum, loanne SIeidano in pessimo licet libro de Monarchiis, Alberto Κrantio in historia Vandalica, Davide Chitereo in compendio historiarum, Ioanae Carione in epito me Chronicorum, Conrado Getaero in Bibliotheca, Ausonio Popma in notis ad fragmenta Catonis de originibus, de praeter duos no- stos Tolosanos apologistas, a Martino Hanchio de Romanarum rerum scriptoribus, tum demum ab authoribus Italis, Leandro Alberto in descriptione Italia, Sixto Senens in Bibliotheca Sacta, Raphaele Regio in Commentari' ad primum Metamorph. Lilio Grisaldo in historia Deorum, Ioanne Scoppa, Neapolitano relato a Vossio lib. i. de historicis latinis, Torellio Saraina itia historia Veronae, Chlysostomo Lanchio in origine Orobiorum, Ioanne Laurentio de Anagnia in fabrica mundi , Bartholomaeo Fano in opusculo Chto- nologico, loanne Maria de Tolosanis in Breui loquio temporum, Seraphino Rahetio in dialogis, Ioanne Bernardo Veneroso in Genio Ligure, &nouissime ab Ambrosio Alta mura in Bibliotheca Dominicana ad annum Isoa, exscri-hente ex alijs eiusdem Ioannis Anni j non Nannij ut ipse vocat Saeri Palati j Magistri Doctisenni eneomia, innumerosque conscriptos libros se vindia cante cum Pineda eundem a calumnia, ut repetit etiam in Appendice ad eundem annum pro eodem addens Augustinum Eugubinum, S alios , conciliis densque decipi potuisse, neutiquam decipere voluit se, ut tandem conchidit N Mazza, qui plerosque mox praealtatos, una pag. q3 . sui eruditiis ni apolo gelici inscripti AMupium ibidis aduersus Doctorem Sparauerium Verone sem, congerebat 3 adeo ut Lector quilibet intelligere queat, quam multa alia pio eodem Annio in duobus suis ex integro libris ad compessendam hane authoris Diatribarum criminationem superabunde adornaris, nee nobis vi tro vel superaddendum aliquid videatur, nisi vel Cardinalem Baron iuri ut lo qnitur Casau bonus exercit. I. in Apparatum num. a orbistia
Ad tertium de interpolato Athanasio quo ad libellum de sanguine emana to Beryri ex imagine Saluatoris salia sane quaestio est, an assars Athanasio pars libelli sit, alia quaestio quam iste cum prima confundit, immo solus isto pertentat an semel hoc datum assumentum alicui Dominicanorum affingena dum sit: De prima quetitione Baronius nil habet quidem in Mattyrologium Romanum ad diem nonam Nouembris cui imponit ob ijciens historiam nar. rans ibidem, non vero dubitans de libello 3 bene in Arinalibus ad annum 78et num. 23. mon ad annum 763,Vt obhciens iterum hallucinatur ubi post iv
ta tandem num. 28. in haec verba concludit e Baiaenu historia de ima nectae αι Fονιι ex Athamis' mersisne, at rapturaruιm niuntur in vulgata, decuris
376쪽
Dentritatis mendauis impasturis. Art. u. 33 sin re non solum satis erant, sed neque nobis necessaria erant pro sarta te. 'aque seruanda doctrinas. Thomae 3. p. q. q. ar. I. ad 3, dum praeter historiani
istam quam ibi S. Thomas nec nominat in indubitaram antiquitus in Synodo . Generali Actione Α, & deinde probaram etiam a Francisco Collio in opere integro de Sanguine Christi lib. s. disp. 8, praeter hanc, inquam, aliae qua a plures huiusmodi historiae post Siluestrum nostrum erudith congeruntur, atq; probantur ab codem Collio ibidem. De eadem vero ex Athanasio historicSpondanus in eiusdem Baronii supplemento ad annum 76s sic habet: que qui-
rimas Athanasio huius temporis D Ucppa dilVenter conscripta, interreret lata haben- raris Actis Nicaenae Dradi, posterioris Actione q Euam tu tamen ex eiusdem Synodi perant uiua Athanarj mersione fuspicies , quod Audi expendeque quaeso in mulgata Suriana admixta quadam habeamur apocripha : hucusque Spondanus iam inis dicans Suriunt nisi Surio antiquior longe Simon Metaphrastes culpetur, quo usus est Surius in translatione e Graeco in Latinum huius opificem assumenisti, cum nullus profecto nostrorum illius versionis author supponatur. Q. aomodo ergo ut ad secundam hinc transeamus quaestionem, quae sola ad rem, nostram pertinere potest δε quomodo, inquam, permisso vel dubio in priori quaestione de qua adhuc iste concludit, de Mese non efflicitum) pessima inde
consecutione sub inseri, piae suppositum libelli as umentum appositum. Damni. eanis fulses od vel in Surianam versionem, ut Sponda nuῖ aiebat, vel i Metaphrastem institutione nostri ordinis antiquiorem, quemque sequitur Surius, iuxta aliorum sententiam, referendum est Inaniter cerιe repeteret Augustinus lib. A. in Iulianum operis impersecti cap. II s. Inaniter om Mnatibua Τι, et et ad istam conclusime albam, atque ridiculam ungis st tortu is, fassa. cibas ct haraeibis anseractibus peruenires. Ad in artum de salsi ficatis tribus S. Thomae locis , Bone Deus, quam salsus econtra in hac eadem accusatione ipse accusator existiti Falsus primo in supponendo editioni Romanae praesediise Patrem Lemos, cum priori Romanae laci; tempore B. Pij V. praesederit Cardinalis Iullinianus cum Thom. Me nrique Apostolici Palati j Magistro ut in diplomate praefixo ipsemet Pius enarrat γ& postremi repetite in parua forma anno I 6 is prs sederit Magister
Donatus, nulla vero vel tempore vel cura P. Tho mae Lemos unquam facta sit. Falsus iacundo in re serendo apud S. Thomam in P. a. q. Io 2. ar. q. ad s. editionis Romanae legi tabulam tigneam, cum adhuc sapιdea perlegatur, ut latuenisti clarescet. Falsus tertio in asserendo sic affingendo ut ipse supponit textui S. Thomae illam particulam tuneam, loco lapideae, ut mendose antea la- gehatur, adhuc mentiendo dixisse merum, veluti vetum foret iuxta argibent , rabulam propitiatorij re ipsa ligneam fuisse, cum tamen suisse auream de iidest ex scriptura Exodi cap. 23 & 3Ti nisi forte nouus iste scholi alte sexu sciistare vellet antiquam eam opinionem recitatam a Tostato in cap. 21. Exodi q. II. N ab AZorio tomo I. lib. 6. cap. 3I .ec ali s , aliam scilicet fuisse tabuisIam, qua superius operiebatur arca , aliam eadulam auream propitiatorij quam iuxta versionem hebraeam iuisus est Moyses superne ponere super arcam velut umbraculum, & ita vellet hic author de utraque S. Thomam intellexilisse, sic detorquendo verba eiusdem σπώIuper arcam tabula quadam ignea,
377쪽
j3is Lib. IV. Desolatione obismum in disciρutis D. Nomo. nio testitur reprobata praedictis & Maluenda nostro in idem caput ex Ph gione&e. Falsus quarto hic author est in opinando S. Thomam utique antea ει erravi se,& scripsisse tabulam propitiatori; fuisse lapideam sicut in nraealis Iatis Romanis etiam editionibus, ob praecedentem errorem amanuensium, aut Typopraphorum, sic ultro legi permissum fuit Falsum, inquam, hoe postremum est, nam iamdiu noster Medina obseruarat a d illum locum p. a. ilia breui expositione quaestionis toa, In partibus D. Thome , quem Ueripta sunt in Biblioth ca Salmantia ' haberi textum D. Thomae in solutione sexti s ct sup/r M.
raiam erat si iam tabula, qua dicebatur propitiatorium J nee haberi quad prvitiatarium erat tabula lapidea, minis ista dictio clapidea ex errore librariorum adiecta esse idem testatus est Vasqueχ in commentario eiusdem articuli ex eodem codice
mantino, quem Hy spanus N ipse videre potuit: idem & robustius etiam id probauit similiter in Hy spania scribens Suare Z lib. s. de legibus Cap. q. num.
a . subiungens: existimo errorιm irrepsisse in textum S. Thomat nam constat Exodias tabulam auream, quod D.Thomas non ignorauit, immo id scrisit ad Hebraeae s. he. Haec Suare et, quae repetit Silvius, di quibus congruit ante omnes Perius Bergo mensis florens ad annum hq o, de in suo indice aureo citans ex eo. dem loco p. a. haec ver ba strat autι m tabula super alas cherubin I, non vero de illa particula addititia,scilicet lapidea,aliquid habet, addit Grauina, in libro de sacro deposito Cap. 2q, in vetustis etiam Vaticani codicibus similiter itale
super arcam erat quaedam tabula, quae dicebatur propitiatorium , licet in manuscripto Coloniensi ulterius ita legatur cy θην aream erat quaedam tabula asrea . Lucarinus quoque commemorat, Iste in conuentu ordinis S. Lucia det
axicani X Textum S. Thema manuscriptum, o postillatum manu S. Vicent: 3 Ferres , in quo non tegitur,llud LapideaJ ; Idem praeter Donatum, ex alio antiquo manu scripio Parisijs ostedit ac repetit Ioannes Nicolai,in eundem locum,& uno Verbo, ne dum nostri,sed extranei omnes, ut video,consenserunt, particulam illam addititiam lapi,a ii sciolo aliquo appositam in margine ad manuscriptu S. I boma: pro exprimenda propitiatoris matella, quam S. Thomas Gonne cesse habuit eo loci explicare iam notam inde peius in textum, ait a nucubus vel typographorum imperitia, irrepsisse, quemadmodum etiam quandoque contagi sic transcribendae sacrae scripturae praesertim a. Regum S. Lirasius ibi dein aduertit, & cum Lirano Canus lib. a. locorum cap. I l. ad 7. pr. to ad hoc ibidem exemplo demonstrat ι unde non mirum id etiam transcribendo, aut imprimendo textui S. Thomae accidisse, uti de hoc ipso loco aduerterunt, praeter relatos iam, noster Gregorius Martinea in p. a. qu. lo a. cum Azorio Iomo I. lib. s. cap. 3I.&ipse Ioannes a S. Thoma disp. 2. prooemiali prOP..12. cum Magistro Donato ad marginem eiusdem loci p. a, caeterique pallimis referentes ex aduerso ea manifestissima S. Thomae verba in Epistolam ad Η BIaos cap. s. Iec. I. dicentis: Inter duas autem alas, quibus tegebantsecberiam, erat iasula aurea se. Alteri porro S. Thomae loco in s. p. q. 27. art. a. nii d traci si este nec deesse aliquid constat, praeter alia, tum ex manuscripto Parc si de Martiniano ab annis ut minimum 3qo exarato ac leg te, VLI nunc implesia in 3. p. leguntur, ut probat noster Magister Harnaei in Epistola ad Altuam pag. 3 o, tum ex Commentario Caietani ibidem exponentis Iationemis ,
cur de instanti animationis ibiuem omisium si, de quo in tertio dist. 3 .era r
378쪽
VI. De attributis memiac* r , ly imposturis. Art. I. 337timi ero, quia scilicet in summa S. Thomas longe magis breuitati studens veprofitebatur in prologo non necessarium arbitratus est illud explieite saltem examinare, aut excutere, quod a Doctorum nemine pro tunc ipse legerat de- sensatum, serenturque etiam ibidem idipsum post Caietanum ipse SuareE, AeVasque E. Neque Ioannes Bromiardus,qui ad summum floruit ad annum et iso non 316o ut hallucinatur obijciens &si iuxta alios floruerit ad annii is is, it refert ex alijs pluribus varie opinantibus Alta mura pag. σ3, neque hic, inquam, recitat S. Thomam Velut 3. p. de instanti ammationis explieite dissereniatem, sed χlum inquit, in 3.p. posivissesanctificationis excellentiam,qua
tum ad timeris prioritatem in hoc, quod sanctificatafuit insua animatione, idest in eo. Bitinctisne animae eum corpore in muro matris sua, re non ante, qui ancillitatiost
mandatio si per gratiam,cui us f ectum es amma,nil enim est rapax tratia in hominiatus nisi anima rationalis. Ha c Bromia r dus, neque dicens haec esse concepta
verbas. Thomae ibidem, sed sensum dumtaxat suum a se acceptum ex illis, quidquid sit de veritate, de qua nec loqui nos volumus nec debemus, nequω an Bromiardi editio longe posterior obitu eiusdem, nempe Antuerpiae factGanno I4rq , vitiata sit, volumus soliciti esser cum si ille seripsit vel ad annum
inco iuxta arguentem vel ad annum Iaso, veI III 3, iuxta alios, constet adhuc incongrue in ca editione supponi ab ipso SIhomam a reclaram ho e San. si titulo decoratum, qui nonnisi ad annum I 323 in Sanctorum numerum te. latus est. Quid demum de Cosma Morelles alemus acriter adeo ab opponenis te tu Ipato , Pod ineuitione Antueviensi operum s. 7 homa anno I Gi y impadorate adalterarat reatum opertis imum eiusdem S. Thomae in prim dist. 4 q. q. I. ar. s. ad 3 fiam ei si Pater Nicolai scholio suo in eundem locum, ut legitur, iuxta lectionem opponentis , eiusdem opponentis intento haud prodesse probarit . Quid aliud, inquam, de isto respondebimus, nisi conferendas editiones antiquas omnes Romanas & alias cum recentiori ista Antuerpiens, &constiturum. aperte cuique, nec apicem eo in loco reperiri mutatum, detecta tam splendi de accusatoris calumnia, ut Alua ipse, qui eundem hunc Diatribarum autho. rem amicum sibi notumque collaudabat, atque in hac ipsa nostrorum accusatio. ne adiuvare conatus est, in hac parte saltem veritate conuictus id fateatur de ipse solio 7o I secundae editionis sic dicens: Sed cum istud non constet, quis editis Antuerpunstis se integra, y conformis auliquis origiuatibur itur exemplaribas PI V. albs, nescio quid circa hoc tenensum ' : Haec semel tandem ipse Petrus de Alua pro nobis aduersus alterum Petrum hunc Ualclusinum vocantem inde Motellem nostrum fidei Quaesitorem Coloniensem, Fallarii strantissimo a o adultiratorem impudentissimum . Quaeso te Lector, inspice, quo moderami. ne atrocia adeo conuicia excipiamus. cdicemus nos valelusino in ordine ad AIuam, quod aiebat Augustinus lib. I. insulianum cap. σ. inter nostrari vices constituo eum, quem putast patronum tuum. Vir a dura Τοid etiam ipse dι hae revertissime dixeritὸ divae a uiuisii, qua retuli. Ne inde regeramus c ut iure polis. nus ipsius verba in eundem de talisitate calumniae iuxta mox adducta coaui. Oum, contenti erimus aduersus temere dehonestantem repetitis lioc libro viis
cibus nostros ab Apostolica Sede deligatos fidei inaesitores, generali illa, quoad huiumodi delegatos iudices, admonitione D. Damiani Epistola 2 o. ad Caddalorum Episcopum . di iure, inquit,ple ensis est quisquis cuilibit irro-
379쪽
338 Deselis iste Oblictionum in Discipulis D. Thome .
eat iniuriam Sae Voti, qua demum animaduersime dienus eris, qui in sacerdoti re iudicium intulit, eatur consilio ct iuditiostatus ae disciplina catholicatu ruatur e Opi canentia decernit authoritas. mi mel humilis euiustumque conditionis clerieus hau risce habeatur, qua hic tumσris audacia prasumpsit Uurgere contra eos, qui authenti campos uni promulgare censuram 8 .
Ad quintum subiunctum ab Alua de tribus aliis S. Thomae loeis, ut opponieipse, adulteratis a nostris, mirari subit in primis arguentis immemoris , sibitretque splendide contradicentis, imperitiam , nisi eam mavis dicere stolidiistatem , qui ctim alibi inaudita audacia confinxerit pleraque opera sub nomine D. Thomae Aquinatis vulgata, non ab ipso conscripta, sed ficta nostris , eiusque nomini fuisse supposita, hic ultro nouo exaduerso commento Co tendit ab illo utique prius alio modo composita, a nostris vero postea in se tis,vel detractis aliquibus suisse vitiata: quis non aduertit in mentiendo vir hique immemoris supinitatem Sed praestat singulis seruato ordine resp-dere. Quod spectat ad primum de exceptiua intrusa prius ae expuncta P sea E commenta iijs D. Thomae in Epistolam ad Galatas cap. 3. Iec. M ut iste confingit:testantur immo immerito antea intrusam sine dubio fuisse longe antiquiores editiones, quae po steriores habentes intrusam partieuIam,non paruo tempore, sine eadem particula praecesserunt, nempe eum prima omni uia editionum, quas Atua pro sua lectione adducit, sit anni Is is, ne dum inter alias caretes eadem exceptiva habemus alteram eiusdem anni, verum & quatuor reliquas longe priores anni I 68I, I s , II a 8, & I 3 26,& vltro, praetcrmanuscripta Vetusta, quae Romani correctores in editione Romana secuti sunt, et in alijs manuscriptis eandem particula non reperiri testatur Remigius Florentinus, ut refert ipsemet Atua solio qsν vix unum Patauinum exemplar
satis tu spectum ex aduerso reperiens, si tamen de illud si e se habete soli AI reserenti credamus, Ut latius ista perpendit noster Magister Harnaei Epist tam ad eundem Aluam pag. sq, indicabatque Pataui j scribens & vielmius
ipse, ut supra retulimus. Nec minus alteri secundo loco respondet idem Ha naei pag. I s eodem modo retund ens unum duntaxat adductum ab Alua, vel a recitatis ab ipso, manu scriptum Ssortianum exemplar, commentariorum S. Thomae in Epistolam ad Romanos s. habens eandem exceptiuam intrulami,
cum in nullis alijs qnae alioquin pio se Alua citasset eadem particula pol
gatur. Ex adueiso demum in 3. dententiarum dist. s. inclusiuam, Ut legitur, adsuisse ab antiquo testani ur recitantes eandem plerique scriptores, longe ante Thomam Nerium , Spinamve Pisanum c quos Alua huius salsationixa cusat,illum quidem pia sidentem editioni Mommartinae anno I 56a,issumve.ro alteri editioni ad annum I sq,J testantur, inquam, tum Cardinalis Turre cremata florens ad annum Iq37,tuna Capreolus de iunctus paulo ante ann I 437 , tum codex manuscriptus sub nomine Fratris Thoma de Aquino protinde ante Canoniχationem secutam eiusde m ad annum a 3233 existens in M. bliotheca Monaster ij Dunensis, tum S alter codex sub eiusdem nominem,nu scriptus ad annum a a 8 a, octo tantum elapsis annis ab obitu San. Thomae, seruatus in Bibliotheca Parcensis Abbatiae, ut occularis testis Magister idem
Hainaei in Belgio scribens in Epistola apologetica prilaudata ad Aluam pag. attestatus estAoncludens in , vique ad opinam filisse nos in pacifica pos
380쪽
IVI. De utributis mnduti ν, impostaris. Arr. II. 3 , o sessone lectionis huiusmodi textus S. Thoniae ex quo praedista de alijs Ioeis validiori eollatione firmantur tamdiu sere, quamdiu tempore Iephtest ii Israel terram possederant de Arnon usque Ieboc, scilicet per trecentum circiter annos, atq; adeo nos dicere posse eum Iephte iudicum rore nihil super hae repetitione tentastis Igitur non ego Neco inis,sed tu purast se malle agis, inditans misι bella nomusta. Iudicet Dorninus arbiter huius rei. Sed taedet iam immorari huiusmodi tricis de mutationibus, di tractionibus ,-additionibus, quas olim Poeta Religiosit opponebat, eique, non noster, sed Augustinianus Basilius Pontius eodem tempore,nomine etiam Salmanting Uniue statis, respondebar in Apologia pro iuramento Salmantino art. a. s. IT. ad sextam obiectionem num. I cf. demonstrans necessarias semper it ineuitabiles huiusmodi correctiones errorum irrepentium in libros, ne dum SanctoruPatrum quos erudite percurrit verum & scripturae canonicae, aut extero. rum adulterantium malitia, aut imperitia exscribentium siue Typographotu; que tamen antiqv ore S exinde Lectiones textuum subdubio pone das, que admodum etiam aduersus Haereticos similiter pro subterfugienda auctoritate scriptura tum dicentes a Catholicis vitiatas esse, concludebat appolite tum Tertullianus in libro Diae scriptionum non longe a medio sic dicens: cum omnis
interpolatio posterior crecti Laa sit miniens et i Τ', ex causa aemulat onιs, quae neque prior, utque ut mutuorum est erus, queaqvis aemulatur, tam incredibite s sapienti cuique, me
nos aviusterum I Ilo in intulibe et laeamur, qui1umus se primi, ct ex ipsis, quam itas non imul se,ctur tum g Peperi o Baversi: tum Hieronymus Apologia et . in Ruf. finum cap. q. scri L cns : δι cinc eastar, et i qntdquid in libris omnium reperatur, a a yr corroseum it, nihil e crum ινit, sub quo ram nominibus uertur,sed ys deputabitur, a quibus arcitur esse evrtiatum, quamquamst 1llirum non erit, quorum incerta sunt nais mina, atque ita fiet, aum omnium omnia sunt,n.hilsit alicuius: Tum Augustinus
iri libro aduersus Adimantu in Manichaeum cap 3. sic habens: Quod si dicunt capitulum aliquod falsumesie ,s a corruptoribus scripturarum 4se additum nam hoc solent , uanao non inuenitini quid respondeant, dicerest quid si alius dicat illud se im-mfum, o falsώm, quod ipsi protulerunt 'Tum idem iterum Augustinus lib. I r. contra Faullum Manichaeum cap. a.& a 3. contra eundem adiungens: Cur litis terar far, quas habimur in manibus, si post aliquod tempus huius mit nostra mel ita lar fuis ogm Fausti ege, mel has negit se meas, clande conuincetur ,mst quia12i , qui nunc ista nouerunt, notitiam suam au longe etiam post futuros continu tit Posteroru et successionivus traiecerunt P Alioquin hoc genere t pergit ubi supra Hieronymus Ue ipse svr liber tuas nιn erit ,seusorsitan meus ,-meus lil cr , quo tibι accusatiar responae'st in illo aliquid reprehenderas, non erit meus, sed tuus, a quo reprehenditur. Arrioribus igitur seu antiquioribus S. Thomae discipulis requirenda sunt testimonia, cum dubitatur quomodo textus S.Thomae legendus sit, de alijs aduersis potius quam nostris, si quae adulteratio adesset, tribuenda foret, ut Tet tu Iianus opportunissime decernebat, immo sui retulimus validi isma et iam ratiocinatione probabat, quia cinquit omnis interpolari oposteriar creden leti veniens C lique ex causa aemulationis, qua ncque prior neque Domesticorum eii eius, quodamsiatur, atque ex hac ipsa ratione, quod ipli concIusimus, inferebat i cconcludens om nino pro nobis et Tam incredibile igitur est Iapienti cuique, mi irat