장음표시 사용
361쪽
3 a o I . IV. Desolutione Alictionum in Discipulor D. Nomi
imentationem D. Augustini Epist. t 37. aientis: ad nihil aliud, inquit, stud ni
neque quid aliud captant, nisi mi quisque mel clericus mer Monachus cecid rit , omnesta, se lictedant: Et iamin ipsi, cum aliqua maritata inuenitur adultera, nec proj-cium acores suas, nec accusent matres suas cte. Debuisset simul his attendere
auctor Diatribarum , ne dehonestans propterea Ordines Religiosorum Era Grro haeretico eiusdemque sursuris alijs arma subministrare voluisse in catholicos reputaretur, cum iuxta ratacta in argumento contraria, repetere possemus & nos, nobis accommodando ea verba Hieronymi lib. r. in Rufinum liri'mus nos i stru mos coloribus pingere, di insanire contra in anientes die
ra quidquid scimus, mel nescimus, mel audimur sc. mi o nas udi mos audire pudorat. Neque enim olim, sed nostra aetate, non in haereticorum, aut Batba- liorum Prouincijs, sed in Orbis capite Roma spectanteque orbe contigit die. Sed praestat motos componerefluctus: Et sacri instituti decori quod iste non prae- sitit 2 parcere, ac reticere per integrum expedit, quod contigisse iam super- lsites homines non suspicantur quidem, sed probatissime norunt: eoid tu intr-rim cui loquebatur idem Hieronymus epist. 8 3 quid nerlecto rua nere proprio
alios nitens infamare e An malorum tuorum putas solatium, si multos tui similes ha- ltias' Me idcirco retuli immo mix indicaui , t totam tibi Scenam tuorum . . in bre- ltii depingeram tabella, o gesta ante oculos tuos ponorem, ne nimiam dem ntiam materia lexistimes aelictorum. Ad secundum proinde ut transeamus, in huiusmodi quae- stionibus factis ubi S Censuras Librorum in quaest. de iure Auctor iste Dia tribarunt Diatriba s. contemnit in quaestionibus,inquam, facti, ne dum inseriores iudices, Veru m etiam supremos, si semel homines sint, falli posse, praesertim ob coniuratorum ad inuicem testificantium dolos & artes, negabit nemo , qui legerit vel paulo ante citata verba Innocenti; III. in cap. a nobis de sententia excommunicationis, vel Nicolai similia in epist. 3. ad Michaelema distinc. 37. cap. 6. vel Alexandri III. cap. si quando de Rescriptis, vel Zosimi epist. 3. S aliorum Pontificum, tum Baronium in Annalibus saepe, praesertio ad annum icoque ab exemplo probantem, in his, qui contenti fori sunt, pers cila lesie quempiam decipi,walps accusationibus, ct subreptionibus exagitari innocentem,
yt ipse loquitur,tum cum Cano alijsque Theologis nouissime Vincentium Fer- lIe tract. de fide quaest. I s. s. II, Gonetum, Contenzonium & alios de sal libitate in quaestionibus saeti id prosequentes: Porro mox ante ea tempora, qui lhus accidasse, siue vere siue falso supponitur Bernae illud quorundam nostr rum insortunium anno scit. I Fos, ut post Munsterum haereticum refert ex Ba- selio Detrius Beinenses iam aliorum haereticorum inebriari cepisse Ii
cet non adhuc tam manifeste Zuinglius Helvetiam inuasisset,cuius virus eri rit anno III Qui probat Pallavicinus lib. s. cap. Is .d me quidem iudice, ceres 'tum est,ne dum quia iam anno aqq8.terminato Basileae parum a Berna distan- lais, Sathanico illo paucorum ibidem manentia Conciliabulo, aduersus Ap solicam Sedem, ac proinde aduersus nostros discedentes Dominicanos Pro Apostolica sede constantes, vulgatoque ab eisdem schysmaticis circa Dei- Param placito tamquam articulo fidei , Bernenses etiam pro schysmate Batahens perstiterunt ex Munstero lib. 3. in Bello Armeniaco pag. 6I3, Si te-Fum pag. 62 nec inde mirum Nicolaum Baselium Hirsaugiensem inrese-Fnuo Pixi enim Bernensem stropham, scripsise eos noseos Egnaeo haeret
362쪽
De attributis mendMys, ct impostaris. Art. I. 32 reos mulctatos esse,nempe,ut interpretatur, Iicet nobis aduersus in hae r , Delis
i aucteritate sabuerit 1θκω eirea Deiparam pro Articulosidet,quamqua pro labora mirioses panis d sensione iam Sixtus decretum edidiffers non solum, inquam, id cerrum assero ob dictam ea uiam , quae sola adhue sine dubio sussideret, verum etiam vIterius ex eo, quod antecedenter ad suppositum euentum Bernet a Baselio eum Munstero locatum ad annum Isos, iam Vltro ante scripserat ad annum xs'. cui Calvisus etiam Germanus haereticus attestatur in Chronico a Erasmus Lutheri praecursor , ac Reue lini Collega, librum inscriptum, Maria, In quo, teste Alberto Pighio, Euangelium fabulam nuncupabat,& Christum velut stultitiae assinem putentissime petamdabat, nec minus Reuclinus conspis deratusqidem, anterius Ionge ad annum aq97. c eodem attestante Catullo Comoedias primus in Germania ediderat, qui postea ad annum Iso . manis dante Summo Pontifice, ob Tlaalmudicorum librorum restauratas ac de sen-fatas insanias, Theologica, ac iudiciali Censura perculsus suit, agente nostropio Os ij munere fidei Inquisitore Coloniensi Iacobo Hostratano, ut praeter alios muta describit v. Iacobus, num. I, 27. Fuisse veto haec tria venefica CVirq,meuc linum, Erasmum, atque Lutherum, trifaucis veluti Tartarei tunc in Germania Cerberi in uno foederis conlucta corpore spumantia adue sus Apostolicam Sedem, atque in defensores eiusdem cuiusmodi st renue Dominicani apud Germanos ea praesertim tempestate fuere ex eo sine dubio conuincitur, tum quod de Erasmo in ordine ad Lutherum, praeter adducta a P auicino lib. r. cap. 23, non minus Posseuinus U. Erasmus, aduertit, comis nitae tunc suisse prol oquium: Erasmus innuit, Lutherus irruit, Erasmus duAtat reuerat; Erasmus parιt a, Luthιrus excludit Pulsis; mel Lutherus
Ἀμαμ, mel Erasmus Lutherieruit; tum quod de eodem Erasmo consideratoci si melino testatur Erasmus ipse in libro Colloquiorum pag. Is 7. vocans
irabilem Heroem Reuclinum in Diuorum numerum relatum, Uti & Theodo: in haeresiarcha inter imagines praecipuorum restauratorum Ecclesiae sit oxae singulari Icone, ae magnifice ReueIinum insignivit; Nec minusu, gauit eunde Gelaetus Tigurinus haereticus in Bibliotheca U. Damus Reis eunde exscribat aletem,Iede Vniri sis nominibur in se,qui ursapient s
Aurarum, de Arcanis v rationibus et mirerjs signaculorum dic,quod sane est Missimam Cabalam i libris Thalmudi eis Hebraeorum iterum euoeat seendisse, ut bene vidit, tum Genebrardus list. a. Chronologiae addens si lim conatos alios haereticos esse apud Irenaeium lib. I. cap. s. de I o. reis: Dominicus 1 S Trinitate libro .sect. 7. cap. s. tum Spondanus ad , r. I. num. I 1. de Reu clino dicens, Lingua labraicam ena cabalistitiam immis mMMUι , tum Sixtus Senensis lib. 2. Bibliothegae v. Traditiones, Ee v. dras, inde etiam reprehedens Galatinum quedam ex eisdem damnatis libris mutuantem, ut repetit etiam, & accusat hundem Pollauinus V. Galatι--s , quia qu/dam expolia Romae in Bibliotheca in ara caeli de Dantu cunisne , seu δυα rimos ipserit Galarisiur,&V. Dones Reuclinus , concludit huius Reuelini libro traginatos cspeculum oculare, de Virbo mirisiis , de Are rabalisticast prohibitos esse , Rinam indicit Et vere sic est, nam cum Thalmudicas istas exsuscitatas insa-
363쪽
3 31 De solutisne obiectionum in Distitistis D. Thoma. nias Irquisitores nostri, praesertim Coloniae, compescere niterentur, Reuelinus appellauit ad Caeselem Maximilianum, qui pro tempore quodam suspen di voluit librorum comburium, male exinde audiens, ut testatur Conradus Et unus lib. s. de Haereticis cap. 6, verum re delata ad Pontificem, Pontis cens iram Coloniensem comprobauit, exustionemque operi mandari praecepit, sicut tandem Coloniae facta est i S narrauit deinde Reuelinus idem in subindola epist. ad Leonem X. anno a 3I .conquestus se inde quinquennale bellum pertuli se eum antea reserente praedicto Gesnero haeretico ubi supra ) ad initium controi etsi ae seu ad initium eiusdem saeculi Reuclinus evulgasset, De
fenso nim centra caIώmniatores suos colonienses, verius ipse Calumniator aene bulo, ut comprobauit euentus, repetente Paulo IV. ad annum i seoaden nationem eandem comburendarum iterum Thalmudicarum lucubrationum ,
uti N postea Clemens VI ll. in Romano indice renouauit. Hinc ergo non mirum hos Lutheri praecursores qui Lut berus erupit mox ad annum is rσalis opportune temporibus ad rem nostram ad initium *culi i 3 oo, Reuel inviii. scilicet, de Erasinum,consederatos ad inuicem, ac cum Luthero, ut osteditis, tu ibas delitescentium adhuc haereticorum ac sectariorum, tum in Germania tota, iuni Bcinae praecipue, in Odium nostrorum Quaestorum fidei excitasse, vile status est etiam Palla uicinus lib. I. historiae Tridentini cap. z3. num. dicens , H manistarum tunc odia quae communia inscMasticose Mit aduersut D mimtaxos Iectatiora fuisse, eo quod Dominicami iuventer munere oesitreum Meld eis Iesi, man/pis huiusmori ea tionem quorundamscriptorum suorum pris dieιant e ut narratum est: Fatebatur immo & ipse Erasmus lib. Is .epist. I 3. ad Ioannem
a Lasco Gesnen sein, congaudens postea de morte eiusdem nostri COIoniensis Inquisitoris Iacobi Hoc stratani, quem inter hostes sui ac con*deratorum bimet haereticisque aduersum appellabat huius tragaem in Deum, εο mox Mntequam idem Inquisitor moritetur, Herma anus Comes Naenarius h eomitii
Francusuriensibus scribens anno Isis ad Carolum Austriaeum tuae adis perium Romanorum euectum, pro effraeniori Lutheri sui ae eonsideratorum libertate perorans aduersus Regulares omnes stantes pro Apostoliea sede,
praesertim aduersus nostros Quaesitores, aiebat: Fraterculos quosdam n agres tuus infamentes iube suorum carnobiorum curamgererecte. Vnka,eredemibi,pestia earn Germansa Iacobus Hos tam sye, scilicet exquirebat egregius hic sterien comiastes pro fide Catholica consiliarius, eanes mutos esse s nam malenter arare pro grege Ecclesiae in lupos immanes tune erumpentes, quemadmossiiiii
postea cheu nimia illata ab isdem damna vel ijde Germani Proceres finia antea nimis desides inspexerunt. Verum tui aiebat Augustinus lib. 3. Grais imperfecti in Iulianum cap. I 8. γ diu quando pro cauesica me ab heremis misi
melias audimus pro lauAbur habemussa enim Iunt machina haret ι, c iuxta
verba Hieronymi lib. 3. in Rufinum ) mi conuicii de perfidia adminicta sorant. Sic Euphatias Pantintinus Episcopus Alios dum nescit inuenit ι 'Amnis is Auxandrina Vrbis Pontifex, tertiam injoj amputauit manam, duas enim unx rius flVibatur, mens postea habere arsenius monstra res. Me mestrata. no nostro proportione seruata contigisse res incomperto est, nedum ex com .n endatis ei uidem operibus atque inter haec laudata praesertim Apologis ruata prasti m colaia,seu cabalistica perfidia auuersus Ioannim di minuum Leoni α
364쪽
a p. m. De attributis miniac r. impastoris. I. I. 3 1 3' ἀφιI Maximo Aeata anno Isis, o risum altera contra Diaurum de eausa Reu.elmi O Hijs aliquot apolotys contra eundem Reuelinum, aenitis postea cum alijs pluribus apud Alta muram,uerum etiam praesertim ex his, quae habet Miraeus in lib. de scriptoribus sarctili r cap. 3 q. inter alias eximias ac plurimas ei undem nostri Hoc stratam laudes addens , Bosraianum Ecilesitisquis di eipline infigandis arcendi Aue sareticis tunc nascentibus iique irrumpentis, o purimar annor vitili cura, atque indefesiostudio praesuin. auo factum est, roboreticorum di h/osos uisitari faucntium Merbissimum in se odium concitari ecte. Haec ille. Qi id mirum igitur inde, si adhuc admitteremus Bernae aliquos nostros per contuis ratos testes turbida ea tempestate accusatos, ad annum cui Baselius refert
apud Deirium,& Munsterus cum alijs Isos periclitatos esse . Quid mirum, inquam, hoc dato, agentibus tiinc iniquissimis lautoribus Reuclini mox ante proseripti a nostris,& Erasini simul conspderati eidem, ac tunc vltro nascenistibus Lutheti sectat ijs, hinc apud Bernates per Sycophantas huiusmodi testes aliquor salsos reperiri potuisse, ut iuxta allegata de probata si daretur &Istud insontes adhue damnari potuissent λ Desunt ne forsan ubique terrarum vulgata exempla, illaque quam plura, de innocentibus re ipsa damnatis non ob Iudicum quidem semper iniquitatem aut imperitiam) sed seruato praestri.
pis tulis ob testium ad inuicem colludentium, aut caeterorum aliunde contuis ratorum perfidiam ξ Numne huiusmodi non agnouit excusauitque Augustiis nus & ipse lib. I. in Parmenianum cap. q. inter aliorum exempla simul de m
gno illo sui temporis Oso sic habens ξ Matis credibile est, si Ostiis ab H ρanir
damnatus est, sic feripatuisie, mrfalsis criminibus Et pani circumuιnti,s eallida inissi amfraade vicepti, is contra innocentem sententiam ferrem sm. Nonne poteriis mus & nos ut prosequebatur idem Augustinus in lib. Iubsequenti primo in
Petiliamin eap. 27 praedictorum hae terodoxorum in fronte Me inum considere, haeris ad comprimendas dolosas linguas ἐν ora coarctar hoc ranquam tridenti telo m. lat tricipitem bestιam eorundem calumniam trucidarιὸ Quaenam ex in te fides haben . da erat, aut erat, Reuclino iam hosti detecto Dominicanorum, primo tunc ista narranti, ex quo cum caeteris ab illo deceptis Bases ius quoque transcripsit de dixit nοβ ros mιlut haereticos damnator esse, ob negatum nimirum Schysmati cotu Basiliensium articulum circa Deiparam, ut ex Deirio ita glosante retulimus, Muti sterus vero Lutheranus & ipse haereticus non conuenicas testunonium adiunxit pag. qas scribens eos ut haereticos damnatos esse, quia plurima iEucharista Jacramento, atque sculptis imaginibus ten aueram ut ille Ioquitur de imponit, nisi sortasse dicere veliti quia contra nas centem tunc Lutheri hae
resim deEucharistia,& de non adorandis imaginibus, Catholice nobis nostri,
haeretice solis Lutheranis,locuti sunt Sicut enim aiebat Auguitinas tib s.cOtra litteras Petiliani cap. a, Si laudanti amico credenaum non eli, nec immico aura, into indum, unde&. inimicus adferendum testimonium aduersis alterum
a soro repellitur, nam Mus an minua ora alter aiebat svis in hast requirat Θ Hinc pcrtransimus ad tertium, illudque postremum quod ostendendum elie praemisiunus nempe a tam inpecto iam praedescripsi Ioannis Reyclini Capnio.
nis testimonio, ne dum communis Ecclesiae, verum & peculiaris Donunicanorum iurati hosti , primo hanc strupham primordialiter exortam elIe, in ii
vio illo metrico absoden sciiptore justate sub nouitne Eleutheris Biaeni in .
365쪽
scripto τνἰumphis coni,nis, quemadmodum & dialogum alterum eul praeeltatam supra Epistolam ad Leonem x. impudentissime pro praefatione praefixit aduersus Reeulares ac nostros homines anno r3IT inscripsit Caynimum, sicut Gelaetus Haetericus confitetur, & apud Gesnerum eundem consent Ill onradus LeontorIus contonem eumiem carmina multa constri μ', Si dema dialogo mox ante citato Reuclinus ipse lib. 3. de Cabala eundem capulani, Triumphum recognoscebat ut suum. Inde post haec scribentem Reuelinum alannum Isi , si semel obi)cienti credamus,aΤrithemio alicubi hane Bernetiissem cantilenam recitari, constat sine dubio Trithemium ex eodem Reuelino exscripssse, cum verbo Ioannes copulon eiusdem Reuclini praeeitatum dialoga recognoscat inscriptum capmonem, libror ire , in quorum tertio, ut diximus, Capnion hare enarrabat: A sortiori Baselius post Trithemium manifeste eon. scribens, ex horum alterutro eadem mutuatus est, seu ut Deirius loquitur, earii a Mogontia tune existentem Fibliotheca Societatis amplissima de hac re, scilicet metrico Reu clini inscripto, Triumphur cvnimiis, quem, inquit Deirius,' compendio compsexus fuit Nicotius Zaseliuni ex his Petrus Martyr haereticas, Ma
se ius haereticus, Anglerius similiter, postea ab eisdem deceptus Surius, de pro liuore in Baouium Uyadingus,&cx Nad ingo quem in margine citaeγHenricus Spondanus, Detrius, & ali; pauci longe posteriores eisdem secuti sunt; ubi non se decipi voluerunt caeteri, qui id velut anilem fabulam dimisseis runt, diligentissimi alioquin rerum gestarum illius temporis vestigatores, Genebrardus Archiepiscopus Aquensis non longe a Bernensi Urbe, immo ad annum iso 8 eximie Dominicanos collaudans,Calvisus etiam chronologicus licet haereticus scriptor, Steidanus similiter haereticus eodem illo tempore in Cermania scribens,& ut omittam caeteros, etiam Gualterius E Societate Chronologice texens historias eiusdem aetatis, nec nostro profectos ubi acaso se offert etiam Ordini parciturus vel parcens. Unus ergo ut conchι- damus qui decepit caeteros id attingentes, Sycophanta Reuelinus suit, hic unus, ut cum Cyrillo loquamur lib. 7. de adoratione pag. i 83, Scriptor Deum fouit,nte imposuit pereulum, e vi Mota mi de haereticis hic intelligimus da σε num sustinuerunt, qui in fabulam scilicet ab illo velut poeta in metrico libro confictam prolapsi sunt. Ita enim ut Tertullianus concludebat in apologetico cap. 6 Modicν seminis mitium catera rumoris obscurat, ut nemo recogitetn ν
An Do irain imposuerim mensisterarintseripta Hilueram. Videtur sic esse tum praeeipue Petro valelus no in hac Diatriba in ria iurius Petro ue Alua&A storga nodo iσ. S. I. eximie laudanti huncipium petium in hac parte ac vocanti eundem libramιcum ac notum, cum nos
quinam suerit potius nescire gaudeamus. Et primo Valclusinus id probat S. Iori ex Ias utrobique aduersus Eimeri cum nostium, quia ne dum, inquit, Et meracus conuincitur finxisse Bul Iam Clementis v. cii ea sanguinis Christi
366쪽
VI. Mattributis ct imposturis. Art. IL 3 1 sapertam esse Elinerici impostula liquere dicit ex diplomate Pii It&e. de quo
nos silpra respondimus verum etiam eundem in secunda parte Di rectorii q. α 6. confinxisse diploma sub nomine Gregorij XI..contra Raymundum Lustu, suadenti inquit quae proferunt Vasquea par. p. disp. I 33. cap. q. Dermitius Thadaeus in Betovio expostulato ad annum i 3 as, Sc Lucas ' ad ingus ad eundem annum anum. lo, ut obiiciens repetit S. I 29. addens articulos in D cretali conficta ab Elmerico, velut Lulli damnatos, nee Raymus di Lulli su in se, sed ab ipso Eimerico maligne deprauato textu &c. cum Romundi L numisia concludit apud Balear s in benedictione sit, Domino cooperam emam eius, ut referunt, confirmantefrequentibus si mr.
Secundo ut idem ait 4 F. Ioannes Annius Ordinis Praedicatorum confiaxit libros, quos nomine Berosi, Metast henis, atque Pbilonis Biblici emisit, scatentes erroribus contra scripturas de saeculares historias, ideoque Anniunia quantumuis iuratum assertorem antiquitatis illorum codicum, e quibus suam editionem adornauit, suppositorum illis antiquis suorum commentorum a guerunt Volaterranus lib. I q, Cano lib. I i. cap. 6. Posseu inus in Bibliothe, calib. I 6. sect. q. Antonius Augustinus dialogo II & Pine da lib. 7. de Salomone cap. I , praeter Petrum lammi curatorem recentis editionis librorum Albe iri Magni,de quo, an aliqua Alberto supposuerit, inquit,le nolle de uire, Schene fecit, cum huiuscemodi insusurrationi responderit ia in noster Alta mura in Bibliotheca Dominicana ad annum la8o probans immo remanere & alios
eodices eiusdem Alberti imprimendos , qui post illam Turcicam editionem, seu Marinam , reperti sunt. Tertio Libellum Athanasu sorte iunioris a de sanguine, qui Beryti maaauit ex imagine Saluatoris trans fixa,adulteratum recenter este per Dominica.
nos , apposito in calce libelli allumento, iste probat S. III exeo ut ipse lo. quitur quod neque est in graecis eo dicibus, neque in antiqua libelli versione
Latina adornata ab Anastasio Bibli othecatio,hocque assumentum esse nota. runt Baronius in Martyrologium Romanum ad 9.Nouenabris,& in Annalibus ad annum 76 3, Bellat minus libro de scriptoribus in Athanasio, ac Martinus Bre scelus lib. 6. de Conscientia cap. 22. quidquid in aduersum tueatur Comis bessius in notis ad orationem de imatine inpurcum mersa, nempe illum libellum esse Athanasij, inquit ob ij ciens, nos non sumussolliciti, sed tantum dicimus limbum luellι habιre a lumentum appositum a Gominu anis, quorum ιntererat. Quario, ut probet non minus factas suille a notiris varias falsationes, &adulterationes Scriptorum S. Thomae, tria apponit S. ros, tum Patrem Leis mos in Romana editione iussu B. Pij V. iacta, adulterasse textum S. Thomae. P. a. q. Ioa. ar. 6 ad 6 apponendo Propitiatorium fuisse ligneum, cum S. Thomas scripti siet ut e lapideam, licet, inquit, cemra Scripturam, tum rursus conitare te a tum in s. p. q. 27. ar. a. coIruptum elle ut olim Poχam S postea Pinedam in cap. 7. Ecclesiaste, praeter hoc, alia loca fallata obserua ise, ait dum nil de prima animatione Dei parae, ut par erat, ibidem habetur, & tamen de eo. dem loco reserebat S. Thomae verba Bromiardus in summa Praedicanti unia verbo Maria M. 2. qui ex Chronico ordinis florebat ad annum et acto; tum deisinum addit recentius hoc saeculo nostrum Cosmam Morelles in noua editionestucipiens, cui praesidebat anno I cIs , falsasse textum eiusdem S. Thomae
367쪽
In primo dist. 4η. quaest. unica ar. 3. ad 3. affingendo ibidem s. Thoma placitum Thom istarum circa Dei param, cuius oppositum ibidem an rex hactenus lectit ni eiu ex quibus, &hoc postremo praesertim, mirum est quantumi praesenti ob ijciens velut de capta praeda, ac diuidens spolia ceu trium oliator
Qui iub& postremo in auxilium eiusdem accurrit & alter Petrus ab Alua in suis proscriptis nodis pagina milii es p. tria alia loca S. Thola x, ut supponit, a nostris adulterata subiungens, primum nempe in Commentarus Diui Tliomae in epistolam ad Galatas cap. s. lectione s. ad ea verba : Virum de milis
te Tinum, bi inquit Alva, cum prius in decem impressionitas extant mul exceptiua σc. in edιlis nibus modernu expunxerunt exceptionem, excipitur purissima ste. Secundum addit ex con mentarijs eiusdem S. Doctoris in epistolam ad Romanos cap. 3 , ubi limiliter candem clausulam exceptiuam adfuisse testatus est Adorniis dicens, se ita vidis te in manu scripto sub nomine S Thomae in Bibli theca bsortiana, Sex Adorno postea Franciscus Bone spei,&Nierebergius retulerunt Tertium dc mum est Spraecipuum in tertio dist. s. qu. I. ar. I. qu siuncula a, ubi contendit Alua assi tam fuisse ex aduerso clausulam inclusiva per illa , ciba , cd nec etiam in ipse iηsanti infusionis idic. tanquam verbas. Thinia ae citata a quibusdam nostris cx eodem loco, cum tamen nec vere antiquituς
adsutile supponat Alva, S absq; vlla fraude postea in recentioribus aliquibus editionibus praetermissa fui illa, adstipulante praeessertim Caietano 3. P. q. a
pr. a. fata n te, illius meaia Umunis non meminis. S. Thomam in eo loco 3.p.quemcxponebar Caicianus, quia tempore suo non erat adinventa stc. ut omittam falsallatias criminationes in nostros de suppositis S. Thomae operibus, qu as ex pr posito supra lib. 2. q.7. ar. a. discui limus, ac plene dedimus dissolutas, hisque duobus tantummodo criminatoribus hic remanet responde dum, conclude libus tandem ea praeadductis, Sappositionis fetutis, Iasariora adabera turalienarum Icri rionum Dominicanu surse non infrιθω:nrex. In oppositum ramen est, quod merito utique dignum risu, simul de acri re prehensione videbatur Rufino inuectiva prima, aliquem de delicto conuictiuinsontem de eodem reatu velle alterum criminari, aeuasi, inquit,si qua merciri
seminarum. Hic vero apposite insontes nostri, ve mox apparebit, de falsaris scriptis aliorum accusamur ab istis, quorum alter, scilichi Alva, vel in ipsa epigraphelibri suorum nodorum manifeste falsauit verba psalmi 17 addens particulam omnes ad versum errauerum ab m toro quae in textu non adeli, Praetret to desinqvie in saccosIu libri corrupit falsove citauit, ut supra lib. I. Oli sum est ι alter vero, sciIicet Ualclusinus hic, ut alia cuncta iam falsitatis hucusque deprehensadun istam vel in h ac sola Diatriba manifestissime saluti apparet tum S.I O8. dicens nostros addidisse libris Alberti in s. Sententa serum a T. 4 ita verba, at contraxit m. ad ea certa S admissa ab arguente herii verba,s Minya cara Mariam ora animarimem, conclusumfuit haeresim se in Pampo si GIMnasio, S tamen nunc etiam in Lugduliensi cditione postrema, ad hac cena Alberei verba, illa aliatdubia nec audita esse, nec reperiri iaml, que , aum L. I ID. Inquit., cum Σanuellas ex qaemaciatibet corruptis Patrum sisei ephmxuscrινξ)οιuisci, cur eum e 3 eam molim ad quaisienam υμ-YDuiliges by
368쪽
De attributis mendacys, di impostaris. Art. n. 327 me , ritui Capreolus scripta Bandelli, quae restringeret, praevidisset, cum eat is Bandellus sine dubio Magister Generalis ordinis ae Senex sueris ad
annum I 3 I ,m preolus vero per centum serme annos an terior, ex Bellarmi-oc , floruerit ad annum I Io; tum S.I IT Bartholomaeo Spinae Pisano sacri Palatij Magistro cuius egregias meritasqne laudes ex aliis exeurrit Alta- inura ad annum r - huic, inquam, haec verba imponit, velut extantia ilia otione scripta ab eodem atque praefixa operi Cardinalis Turrecrematae inscripto de conceptione, nimirum in incilio Tridentinon fuisse, letos, sed Comims audaces is manos ), cum tamen ne dum falsum sit vite laria illa vel ba in taeniri, verum S illa praelatio Alberti Duim ij de Ca . initiis non vero nostri Spinae Pisani aut nominetur aut sit. Hi igitur, ut ianusiparet , i saria sunt ἰ qui noli ros insontes, ut mox apparebit, de sal satis Econtra rum scriptis accusant.. esse deo 'Dominicani ordinis professores, ne dum procul ab hoc erum' vise , verum S ultro non semel collatis codicibus agnouisse Doctoruuia sinii , ac Patrum libros apparuisse corruptos, ab eorum genere, qui modosis hcontenti reatu E contra hoc dedecus detorquere conantur in nostros. His enim Oido Praedicatorum idem ille Ordo Veritatis est, qui, ut apud Fonta-ἡ ita id annum i 324 loquebatur Ioannes XXII. super emi t testimoniam per cuius ideo Proses ores tempore eiusdem Ioannis XXII, cum I .iapiens Bauarus aut horitati Summi Pontificis acri simultate reluctaretur, ,eo pro aut horitate Apostolicae Sedis infracto animo perstiterunt, ut in delato plurima mala perpessi sint, ac inde in eiusdem ditionibus aliquam vixi habere potuerint, aut retinere: Ex altera parte cum Auinione loannes
id strinit. ut priuatus Doctor opinionem erroneam insinuaret, de suspensa, 'nctorum visione beati fiea usque ad fiaem mundi, etiam si benefici, sam simis obaerati eidemitum tribus nostris astum piis ad purpuram, tum rela Thoma inter Samitos, tum toti ordini his duobus verbis Lucere ' Ard i insigne datis, his non obstantibus beneficijs, sicut olim paulus Petro, ita isti Ioanni ut priuato Doctori libertate Apostoli ea restiteruntvneque metue in is, quo noster inde valdensis iniectus fuit, deterreri quousque destititati finione ingenui ae intrepidi homines potuerunt i ut Spondanuq descit. Me ad annum I 333 num. 6, adeo ut tandem Bauarus elim antea fuspicaretur finieanos sibi insensos Sedique Apostossicae addi uos praemiorum spe, ubi
sciuit ingenuam eorundem sortitudinem , exclamauit . um et ιδεο Or. i'inisseere vera redimmetaeritatis. s. ille&sic alii, qui, ut loquitur Fer de rebus Hungaricis p. 3. lib. 2. cap. I ordinem dixere, conciis
oriandrius celebris Societatis historicus vocans lib. - , ii custodes, & super omnes Clemens IV. in datis Perusis σοῦ lcat. iiii inho ixss ad nostros aiebat. Ordo mester mersimiliter Urbem'thudinis, quam iusta gens apertis porriι ingred rureustorior meritatem. Hie ille idem latens sua pro sola veritate Ordo est, de quo Tnomas Nerius Florbitiata apud Altamuram ad annum is ix exscribens ex Zenobio Aeeta - Biblibi hecatio sub Leone X. haec referebat: Patres concili ι Pisani in . mirimes ordinum Hurum Religi es tufacturorese, quod F.F. Praedisatores
369쪽
3 18 Lib. Desolutione obiectistrum in Discipulo D. Ttit .e senium extorquere eoantur. unde caterorum assensust reni bat, reti an ii eontilia
buti. Eisd myramitte ani Sch fmatici, si a s ntiri mnida ut eorum petitia iigium cardinalium intiturum Pontifcem cooptaturum inum scilicet erit deni Conuentus Praesidem F. Bartholomaeum Rondani num&c. in fauorem Do ἰ nua tortim sentenciam Conceptionis Deipara di terminaturum este. Gid ille cu'
Fratribtis suis feefiebrios Getista professi sunt, quam etiam proprio cruare defende rint,s dinendi re parati erant. a responsione adeo pudefacti sunt Sch3matici, icon fusi disceder ni, I ista Θnagua Satanae dissoluta est. Haec ibi, ut videas iterum elogium Bauali comprobatum, de spei, is scilicet sui ordinis rebus, hunc re mera Crainem meritatis esse. Hic ille idem ordo est, de cuius prosessoribus soli veritati addictis, memorabile etiam scriptisque mandatum nunc legitur dicti im felicissimae memoriar Summi Pontificis Urbans VIII. auditum, ac sua attestatione probatum ab Eminentissimo Albitio apud Vincentium Tolosanum lib. p. sect. 3. pag. milai III nempe si quis Dominicanorum a siti in Dem εαιl e ummos Pontifices meim mimiam deflecteret, nullos habere, qui se prius mel acrius,
Usilmit Dominicanis , adparnas deposcerent. Hic ille idem ordo est, quem inde, pro recognito in eisdem ingenuo semper S ardeate studio veritatis eiusdem ut piae laudatus idem Scriptor enarrat altero lib. I. sect. q. pag. 212 proP- erea Paulus V. Summus itidem Pontifex, S Franciscus Galliae Rex eius noninis I, Non essare dignati sunt elogio adeo eximio, ut vix modestia recenser
permittat, Equidem Paulus V. Patri Sicco Magistio Generali ordinis se adem agitandam benedictionem adeunti, ante discessu in proximum in Hysp niam, ad Comitia Vlysii pone anno I 6i8. obeunda, sospitet, inquit, te mur,
cui Praesdus er, familia seruet, P augeat, mi sit imposterum, sicut hactenur Di Ecclesiae icco dextera, y validi praesidj. Nec a sapientissimi pontificis mente aberat Franciscus I. in quo regiarum dotum nihil desiderabatur praeter felicitate a virtuti ac sortitudini paremi is humanissimus, ta liberalissimus Princeps Comitia ncstra Lugduni anno II 3 qcelebrara dignatus est sua praesentia,&cum tribus Cardinalibus assiduus concertationibus scholasticis intersuit auditor; lassedit meis communi, & tandem comprobata in nostrorum disputationibus le ruditione, in sanctionibus sapientia&pietate, amplitudine in Religiosoria ex omnibus Orbis partibus aduentu,illustrissimo testimonio semiliam nostra ornauit , quod sere in Pauli V. elogium recidit , nisi quod addiderit , nostrum ordinem ne sum Ecclesiis catholica, sed etiam sui Regni inuictum esse ρropugnaculum . Nunc vero veraces ijdem isti seu eiusdem ordinis Prosello res sunt si oppo- lnenti credimus imposturarum, ac sellationum egregi j artifices, fabrique nec ldesides, nec infrequentes. Euge si falsa veris retundere licet nostri illi sane non sucrunt, quos in epistola I . oc Io. Montali iust licet nec laudandus a nobis productis pluribus de recenti exemplis, calumniarum artifices exti hebat . Nostri similiter non fuerunt, quos Iulius Clemens Scotus emendati ne indigere circa eandem rem supponebat in opere de potestate Pontificis P. S. 29 I. num. I.&pag. 38 F. num. 2 q. Nostri non fuerunt, qui aduersus st drum veritatis tutati sunt atque evulgarunt absurdas opiniones c quibus eoru aliqui innutriti ad harebant fortalle etiam in praxi hac nostra aetate damn tas de e fit aeni usu squivocationum, ne mendaciorum dicam, nempe inter da
ranatas a Domino nostro Innocentio XL die a. Mart ij I 679 tamquamstati
370쪽
3 asiast. m. De artributis mendae 3,Wi suris. Art. II. M , est in praxi notassay, vigesima quarta erat in ordine, quod e cara Deum
in is m mendae* leuis, non est tanta sereuerentia, propter quam melit Deur, aut possit donare hominem, lenum. 26. Si quis messolus mel coram a*s, siue interrorvitur, βα-propria spore, siue recreationis causa, siue quocunque alio sine iuret, si non fecisse ali seld, quod νε mera fecit, intelligendo intra se aliquid aliud, quod nis fecit, mel alia et Alim ab ea, in qua fecit, mel quodvis aliud additum merum, reuera non mentitur, n e
rium est mille est ad salutem corporis, honorem , res familiares tuendas, mel ad qu/mbiat ahummi, tutis actam, ita mi meri atis occultatio censeatur tune iure expidiens ct sudiosa: &num. 28. mediante commendatione mel munere ad Ada istratu Lisreelascium publicum promotus es, poterat cum rostrictione mentali praestare turamentu,
quod L mundato Ris a talitus solet exigi, non habito respectu ad intentionem exstenistis: Hucosque istic quos licet nec nominemus, nec inquiramus, sand non es encstios prae alijs ostenditium Auctor notarum in Epistolas Monta iiij, prae teriri egias eiusdem Epistolas , tum syllabus auctorum earundem Propositionuimplessus Coloniae typis Egmonciacis eodem anno I 679 haec, inquam, isti se ut irres in hac ipsa defensione mendaciorum simul Cassianum Collatione, i . cap. i . S Faustum Semipelagianum lib. 2. de libero arbitrio cap. vltimo, non aduertentes ne dum exinde omnium in Orbe commercia perturbari, verum etiam cum praedamnato Macchia uelli PoIiteismo restaurari ea impia Ithnicorum e flata, tum Plinij lib. 8. Epis f. I, decipere pro moribus temporum pru- utia est, tum Salust ij in Orar. Lepidi, emma obtinenuae dominationis gratia honesta 6 , tu ni Euphemi apud Thucidi dem mmcip nihil ede iniustam, quod fractuosumst, tum Athei illius apud Senecam in Thieste, bicunque tantum honesta dominanti licent, precario regnaturi cui ex aduerso respondebant ea Senecae verba ibi. diem, Vbi non est pudors cura iuris, sanctita , pistas, fides, instabile reinum est , se ante Senecam Tullius ipse licet ethnicus ii militer in lib. de Oifieijs colliu- dabat Athenienses, quod cum hMirtium non esset, id ne mille quidem putas ruut. Rursus non nostri erant illi, de quibus velut Corruptoribus operum S. suo. mae conquestus suit olim noster Wielmius Episcopus Argolicentis lib. i. descriptis D. Thoniae dicens: eius scriptis alicubι auulterina quadam iuseruerunt,
cuius rei causa Stephanus Guimaris, Generalis Magister ordinis Praedicata rumpra. dentissimώs doctissimus, me auctore, publico ιudicιo Venetys exam Archmis ενι .sopobalutiarum Nuncio Apostolico , tapetraphum quemdam semel conuenit, viri bi rem totam pando: Haec ille . Nostri non fuerunt, quos cmox ab illius tem. Pore Cardinalis Iustinianus, tempore Pij v. N Apostolici Palatij Magister alter iussu eiusdem Summi Pontificis praesidentes editioni Romanae operum.
Salioniae, indigitabant adulteratores eorundem operum S. Thomae, in praefat, eiusdem euitionis his verbis: restituimur locos quampluramos tam intexta, quam in commentaryx, fur aliaε aut inter imprιmendum irreneram ste. aut balbatis-xtim perfata prodigiose corrupti fuerant, seu, ut infra subdunt, quos fassariarum urresaia temerauerar, inter quos etiam Commentariorum locos manifelle duos in praxi ostendit Altamura in Bibliotheca Dominicana pag. 262. Nottriticia
fuerunt,qui modo sub nomine Sixti Quinti,modo sub nomiae eius Nuncij falso vulgarunt quarundam Thesium Louanij approbationam, ut probat Philalethes Eupistinus opust. I. lecundae editionis in Corolario per totum, & Le-