장음표시 사용
381쪽
3 go. Lib. IV. De solutione Auctionum in Discipulos D. Tiam . telici Magistri distipulis quam istas non intulisse quisunt posteri staduersi. Haec Teitullianus, &haec ipsi iam satis.
-i De imputata Maledicentia , Malevolentia , aut inuidentia in Doctores alienor.
1 Andem cur opustinus aiebat epist. I 37.9 non habenter quod in ea asta
aiuisionis defendant, non nisi hominum crimina colligere afctant, ct ea plura falsissim iactant, it quia meritatem obscurare non possunt, homines , per qsa praedicatur, adducant in odium, de quibus refingere quidquid in m mem mmnit, νομsint. Sic tandem iste Auctor Diatribarum, post iam elisas accusationes suas aduersus veritatem Doctrinae nostrorum, accusationes in eorundem mores
aggreditur, velut ab eodem imputato superius superbiae excessu in laude S. Thomae rerumque suarum oriatur di triplex allata in titulo peceandi prurigo in extraneos iuxta illud eiusdem Augustini de Verbis Domini: Inoidia insilia sv rbia; s ista matersuperbia nescit essesterilis, et bifuerit continuo parit, nempe isti videtur superbia in nostris apposite peperisse tum maledicentiam, tun malevolentiam, tum inuidentiam in exteros, de quibus tribus per integrum tribus sequentibus Diatribis hic agit, nos vero una tantu modo de eisdeuia sngulis bac quaestione postrema dicemus, tum quia ferme lassatos, non mianus ae nos, Lectores hucusque taedebit forsan longius tam falsum ut hactenus vidimus accusatorem audire, tum quia tangentia Doctrinam Discipalorum D. Thomae longe magis cum assumpta a nobis approbatione Doctri steiusdem S. Thomae connexa erant, tum quia demum sic calumniose hisamaatis obauersionem a S. Thomae Doctrina etiam Religionis, eiusdeminet S. Thomae parentis, mores aut vitam, super abbunde sussceret S. Thomam eu dem pro Matre sua respondere illis Diui olim Augustini verbis in primo libro in lulianum operis imperfecti cap. 68. quod autem etiam matrem meam,
msillast, nec conιra te aliquid disputauit, lacerandam putastι, mictus es malavico M.
ιι Laim non timor quodscriptumo 3 neque maledici Regnum Dei possidebum: Haec Augustitius. Nunc ergo nos ad maledicentiam, vel malevolentiam ab isto econtra nostris affctam, in primo articulo dicturi de inuidentia in secundo ut respondeamus breuissime sngulis demptis ijs, quae alibi soluta sunt M subsequentem Articulum seruato Accusatoris ordine festinamus .
. . nostri in Extramos Malediri aut Malevoli fuerint.
Idetur ita esse Petro. Vale Iusmo Diatriba 7. & 8. Et quidem in Diatm ha7.-Mordacitate imputata nostris vix supersunt aliqua, quae vla tiori egeant solutione 3 nam S. II 6. Maledicentiae accusatur Constantimia Caietantis non certe noster sed Abbas Benedictinus Congregationis Cas-snentis, Fundator Collegii Gregoriani Romae, recognitor editionis operum D. Damiani, ne dum L lemente VIII.&Paulo V. singulari diplomate lauda tus, verum etiam a Paromo, Bellai Mino, Pqueuino, Suarea, Greisero, sat mundo '
382쪽
De imputata maliuolentia aut mutulini iam extr. Art. I. 3 I.
mundo Et aliis, & tamen ab isto solo valelusino dict as Homo semiasauurizg t .
maledicus denunciatur noster Spina Pisanus, qui solum mordacitates in D. Thomam retundit aliorum, neque ut supra diximus, sibi imputata verba in sibi imposita similiter praefatione habet. S. It 8. de Cano, cum nihil hic in particulari subdatur, suis in speciali locis iam supra respondimus. g. I rs. de Grais uina, qui hic similiter in communi vix ta n gitur, occurremus in speciali in se. risis, ubi S. I qi. remordebitur. S. Iao. de B Eouio allata hic, superius singuis Ia praeoccupata fuere. s. I 2I. Iaa.Sc I 2 3. de Combessio amarulento in quosidam utique quoad Baronium ex integro non excusamus etsi excusetur a Bait Parisiensi tomo I. Conciliorum pag. 326. S iterum eiusdem Combefisii doctrinaeirca Honorium & Monothelitas in re ab eodem Parisiensi defensata legitur; tamen praeter a nobis data responsa superius, quo ad reliqua ipse. met vivens ac videns hunc ipsum Diatribarum libellum, in suis successive, operibus iam pro seipso respondit. S. I a 4. de imputata nostris editione libelli famos inscripti, Thraurum ore. ut iste solus vix suspicatur, ac dieit, & nihil probat in occurreret idem Augustinus pro nobis lib. 3. operis impersecti itia
Iulianum cap. as. dicens, non Docinaris, sed conuitiarit, di cesumniaris, seu, vepra miserat c. 2 o. 'nceris ab adsursar=s, quos habes, re mimendos proponit. non habes. Demum S.Ia . de Ionio quodam, nouo anagrammate tu. .
deme in quoddam alterum Nietembergi Anagramma, cu & ille nostris ignotus sit, & pueriles bae tricae sint, vel respondere nos pudet. Et tamen ex his rineIuctabilibus adeo obiectionibus in fine huiusce septimae Diatribae conclu-
eitur, Maduuentiam O acer tatim Dominicanorum Scriptorum, in authmι orinitiari superiorer, liquere, ut ipse solus auctor Diatribarum arbitratur. Secundo in Diatriba 8. dimissis tum S. Ias. I 27. t 28. quibus quaestione prima huius libri respondimus, tum S. I as. de Elmerico, de quo egimus superiori mox ante quaestione P a S. Is o. incipit addere aliquid, nouae non incapax solutionis, nempe hoc S. iso. ipse supponit Franciscum Petrarcham ob Poaesim insimulatum Haereseos ab Inquisitore Dominicano fuisse, & sequentis. I 3I.Thὁmam Ualdensem falso accusatum a Cano, Petro simul & Dominico Soto, velat iniurium Ecclesiae praesenti: de illo quidem id sibi probare videtur ex uno Hieronymo Square talico in vita eiusdem Petrarchae dicentis a Fuitu.
la tempestate nomen poeticum ita inuisum, mi qui ea studio seiuς tu , Malum, Sorta. Mum,s Hareticum esse dicerent. Erat tune haeretica praui ris inquisius quidas Marcus Picenur vi Soli podio oriundus. Mater rudis re omnium bonastrum luteraria iso mo expcrs , qui temerario ausa in no ullos inνcere manus tentauit: Contra querasu uidem Historicus, aliuno prouisum, Solipodium es am , non tamen μιιο--esep et te Perrarcham, opponens vero de suo supponit hunc Inquisitorem
fuisse Dominicanum, eumqὸ deceptum a falsa Lectione Decreti Gelasij Papae distinctione I 1.ubi aliqui ab antiquo legerunt ea verba,Lerrima et Hur, pro heroicu, ut legi debebat, contra quos ita male Poaesim habentes Apuleius repeteret Apologia I. An iura Magus Pia meta ' De Ualdensi porro male habito a Cano, & duobus inde sequentibus, probat ex eodem Cano lib. a. loco
383쪽
34 2 Lib. IV. Desolutiona 'aiectionum In Discipulos D. πι--rmen exclusis; eum tamen Thomas Waldensis a Martino V. Isiam' dictui
Tertio ι'e Diuo Bernardino Senensi habet s. I 3 a.& de Alphonso Tostato S. 33 3. Quo ad primum quidem int gi, inquit, ex aenis Silvio libro de viis ris illustribus, & iubscribente Sancto Antonino 3. parte historiae titulo rq
Cap. . S. I. eum scilicet Bernardinum detitum fuisse a Dominicanis ad Martinum V. tamquam hareticum, eo quod nomen Iesu radiatum in tabella proponeret adorandum Se . velut ea adoratio nominis depicti hanc imaginem eum diuina Eucharistia aequaret, ut illi criminabantur, inquit, & Silviam addere Mani non V. V Uenritus Dominicanis principio prohibuissse sam indoctum. s. semiardiaris, licet ex actis eiusdem Sancti cap. 3 o. N quibusdam alijs, eo audito, Marti nuni V. priorem suam prohibitionem reuocasse concludat. Quo ad secundum
vero ait, Lumnter Domini anos Fratre Ioanne de Turracremata tune in minmb- σοσιι to, in malatum esse statum errorum, tricantissis Dominisanis eius oces,
Defensor ij pia fatione, tum ex eiusdem Tostati libello subiuncto ad Euge
Quarto de Ioanne Pico discurrit S. 134. & de Ludovico vives S. I 37 comisso intermedio g. de Reu clino, de quo supra iam satis . Picum quidem
si isse exagitatum a Domini canis satis haberi arbitratur ex Reuclino eodem lib. I. de Arae Cabalistica pag. 7 8. attestante, semuisse uinolim domo ex Ianum apua Galios π Astob vos, pulyumque Patria σfugatum ace me ab inuidis quaaam Misiabιιι σμιutrone hosque eiusdem persecutores vocante os o atros, evnas Fratres atrari dicuntur; cum tamen, inquit, pro Pico c falso deinde locato inter haraeticos ab haeretico Foxo egerint creditus Alanus a Pus Dialogo 6. cap. 27. S Bomiserius in proloquijs ad Seripturam prεsixis cap. 22. sect. 2. Quo ad Ludovicum autem Uiues ait Notatum esse, metentibur Lumin can/ι, quia in praefatιone suorum commentariorum in libros Augustinιῶ eate Dei, titulo ce erer dua 1nterpretibus ) minus honorifice losuatus fuerat de tribus Dominu ιν, Fratre Fhoma Dauoir, is Nicolas Trauem, o Matre M o de Passa suint, qui prior commentar/-Iιripserant in eqvim ιι ros se neque permittit eundem Viues iure proscriptum esse ob laudatum ab eodem Erasmum haeretica , quia, inquit, eodem modo de Sancti Patres laudauerunt aliquos postea dete-eios Lateticos, ut Leo Papa Eurychem apud Facundum lib. 7. eap. 3. Zosinius Pelagium ac caelestium, Paulinus Uigilantium in Epist. I. Hieronymus eundem Vigilantium Epist. Is . Saninus Maximus Pyrrhum, apud Photium codice adi demum Leo X. eundem Erasmum in Epist. qua, ob sibi dicatam paraphratim in nouum testamentum, respondebat eidem . Qiinto demum in tribus alijs paragraphis subsequentibus agit de itibus alijs alieni inii ιtutia nostro, nec tamen instituti semper commendabilis S cietatis cuti nec ullus Socaetatis suit ex praetactis hucusque . Primus est Ioanne s Feius Oidanis Minorum Concionator& Scriptor reprehensus erroris a Dcminico Soto, di tamen in bonum sensum excusatus ae defensus 1 Miarchaeis Medina eiusdem ordinis Minorum. Secundus est F rdinandus M schare
384쪽
2Fas . VII. Da imputata malevolentia minuidentiani extr. Art. I. 3 3seharenas prssul Hyspanus carbone notatus in libello suo de auxiliis ob notatam ab ipso,inquit obiiciens,Cab exudi petulcitatem.Tertius denique sed D. siemus est Aloy sius Nouarinus Clericus Regularis, qui ob negatum etiam .i bitum Origi dis se. pas us est a Dominieanis cum iacton iere nan passunt, fie , inquir, suae Umbra mirginea proscriptionem. sunt c ut ab initio piaetexeba υ exempla insignium Virorum,quos Dominicani, quia secism n eratu,r sim habι erunt, tamquam videlicet, Ut praefigebat in titulo, amari, mordaces, ac malevoli in alienos.
In oppositum tamen est quod praeter mox insta subdenda de singulis praeallatis, aut vere non accusaris a nostris, aut iure etiam accusandis ab alijs, vite istius vitia eadem, quae salso accusat in nostris, scilicet malevolentia, ac mordacitas, reipsa in eodem accusatore in hoc ipso libello proscripto immani nimis ubique granditate turgescunt , dum immo ipse impudentillimis saltem aut conuit ijs, aut etiam calumnijs inuehitur, tum integro libro in totum Praedicatotum Ordinem tam in communi quam in particulari, modo aduersus Cenerales eiusdem, modo Sacri Palatij Magi illos, modo in Commissarios sancti in Vibe, modo in Secretarios Congregationis Indicis, modo in uuisitores fidei, Nodo in integram sacram Congregationem Cardinalium Ithiotum examini P a sidentem; tum aduersus Sanctos eiusdem ordinis Prae. dicatoium,S. 36. N I. irridens dictum de Diuo Patriarcha Dominico, M.
ιιre ιν in manνι eburia' mminem pue in eum impune peccare S. 3 a. &alibi saepe dehonestans S. Themam melat Dominicanis fatui amreis Auctum, S. I οχ. -- reseos aut falsi notans D. Catharinae Senensis reuelationes, S. 95.6c Io A. profabellis habens quadam miracula Beatorum Alberti Magni, ac Pij v. & s.s . dicens nos venerari chmarvi Sanctorμm seu S. Iso. Deum fabulinum; tum ut omittam tot alias subsannationes in nostros mox ex ordine Benedictino tradueens s. Ia 8 Abbatem Caietanum Constantinum velut hominem mininsanum, mox ex ordines. Augustini Basilium Pontium , tamquam salsum. aecusatorem Doctrinae FacundeΣ, indeque ex liuore sectantem D. Thomae doctrinam, s. 61, mox ex ordine Carmelitarum Excalceatorum valuersit
omnes veluti in vindictam sibi interdicti in Hyspania libelli, Pinedae opera ,
Angelico eidem Praeceptori adhaerentes, S. σ3. mox tandem comissis caeteis ris sq. prudentissimo Societatis Iesu Generali Praesecto militudinem ι seam improperans. id ergo mirum ab isto eodem dehonestari similiter nostros indiscriminatim, & appellari S. a a. RMiosor, S. 96. Malignos, S. IMI DI, S. s. 3I, 3 canes latrantes S. 21. Molossor etfrator S. t 3I. Harnarra- patras. I 63. Ranas coaxantes s c. Nn oportet ut Augustinus concluderet lib. I intulianum operis imperfecti cap. 3. nos oportet cum ratibus linus renuitia mnsdam patienter, merum etiamgratulantir audire. Sed ine debuit in latitat laeeranis
auso hama eradulcems iasna iudicia formidare. Respondeo non adeo acceptos futuros fuisse nostri Prosetares ordinis Summis Ecclesae Pontificibus, Principibus Orthodoxis, populisque Christianis,si tam odioso in proximu, vitio maledicentiae, ac malevolent iae, dignose di facillime, di cauendi per consequens sorduissent. Testis enim ex a
uerso omni exceptione superior adest pro ingenua nostrorum etiam in exteros indole, stulabitudine, Summus ipse Pontifex Alexander IU. in Bulla
385쪽
ne ipsente, caelestis ille arrisisse.de professoribus immo ordinis Praedieato. rum uniuersim h sc habens: Hi mnt phiala aurea plina oriram. ntis , qui sua δε- era cenuersatione suauiter redolint β'e. hi sunt dilecti Deo G hominiιον id quaeso perpendas dilectu Deoy AOminibus morum honestate eo pisui 'e. Testes sunt a Diuo Patriarcha Dominico, qui fuit primus Apostoli et Palatij Magister,tot
in ecdem munere succedetes nostri nunquam interrupta serie conspicui usq; ad praesenteni Reuerendissimum Ioannem Domini eum Puteo bonellum Sa- Dona probis inutia aeque ac Sapientissimum Praesule, post tot alios pro fidei Quaestione labores, succedentem nunc merito post Eminentissimum Capi- siccum, tor, inquam, conspicui viri, quos longo ae bene metito encomiorum
syllabo nuper Magister Fontana in suo Theatro prosecutus est, quorumque duo Sanctorum atho adscripti, octo assumpti ad purpuram, totidem ad Magi, seri uni Generale Oidinis, quinque ad Archiepiscopatus, duodecim ad Episcopatus evecti fuere. Testes non minus sine interruptione subsequentes nostii in Oilicio Commissarij Romanae Generalis inquisitionis, ingratia tum D. Petri Martyris, qui ob idem Sanctum Inquisitionis officium sanguine si una fudit, ac Martyr ij laurea decoratus est, tum B. Pij U. qui eodem Commissarii muns re functus Palatium S. Oisc ij extruxit, & Congregationem, dancti Cilicij an pliauit. Testes&sacrae Indi eis Congregationis Secretarii Perenniter instituti Enostris, a Fiancisco Forerio Dominicano, qai institutae ab initio eidem Cor prepationi in Secretarium designatus suit. Testes tot extra Vibem Sacrum Quaesitionis Tribunal laudabiliter moderantes , vere D mini C anis peruigiles, scilicet pro domesticis fidei adlatrantes a fienos, distatque proinde ut apposte Naχian Zenus de Hierone dicebat γ Erat iam no-
tot alu Enostris Summorum Pontificum, ac Eminentissimorum Cardinalium
administri, adeo ut possis vel ab hoc uno dignoscere reliquos, & e nostr
rum vel Laicorum Iaudibus, Sacerdotum longe coniectare maiores, nempe ex Spondano testante cum alijs ad annum Ia7o num. I. Gntorium x. prim msule, qui selιmncmetiem inam ordinauerit in cursa Romana , praefecisque eι 'm'sam Ermrcm conuersam ordinis Praedicatorum, quem Iecam duxerat apinibur Lmmarinis. Testes post administros Apotioli eae Sed is γ tota iij nostri, qui Christia his Principibus aut Praeceptores, aut a Consilijs , seu a Consessioni hus adsuere, inter quos Dida cus Dea a praeceptor Ioannis Principis unici hale dis Regum Catholicorum, eiusque parentibus a Confessionibus&C6stus adsiliens, qui aut hor eisdem fuit, ut aperiendo non tam ad imperium propagandum quam ad Euangelij praedicationem nouo Orbi naues, milites , 5 commeatum Columbo suppeditarenti inter octodecim nostros e solo Conuentu Camberacens in Sabaudia assumptos Consellarios Ducum Sabaudiae, ties Principum Burgundiae ac Belgij adnegotia et lati quaecumque grauissima adhibitos, Ioannes Porrens Episcopus Atrebatensis ex tabulis Diuio-ter lis Careeit elietus fuit ad negotia maximi momenti tractanda inter R xc α 5 Ducem, atque huius nomine Legatus in Angliam, ac subinde Constantiense Concilium adluit. Regibus Hyspaniae a Consessionibus iam diu num elabantur quadraginta septem, quos inter eminet sanctitate Raymu
.-μ-Iudaeorum cluescunt Ioannes Enrrega
386쪽
. m --tata malevolentia aut sevidentia in extν. arti 1. 3 IAIphon si XI. Confessarius, & Thomas a Turrecremata Consessarius Ferdina.
di,&asabellae, ille, cuius opera expeditio in Saracenos se epta fuit, ducentis millibus Maurorum occisis, iste, cuius Apostoli eo hortatu Iudaeorum expulso licet decreta antea, sed fere suspensa P operi tandem mandata fuit. Regum Aragoniae viginti.Lusitaniae quatuordecim, Poloniae viginti, Regum Calliae sexdecima Consessionibus recensentur 3 sicut non minus inter prisceptores Principum celebrantur, post laudatum Dida cum De et a datum Iannis Principi, Bartholomaeus a Martyribus adhibitus Antonio Ludovici insanistis ex Lustania unigenito, & Bartho Iomaeus Caran Za Philippo H. Ηνspaniarum Regi , ali)que caeteris Hyspaniae, Galliaeque Regibus, ut ex eur enti eorum historias, nostrosque Annales, a D Rayniundo Restis Aragonum Conissessatio ad Philippum lV. usque postremo defunctum, pauci occursuri sinerim pum, qui ad id munerIs non sint usi Dominicanis, quemadmodum Vincentius Tolosanus alebat, praeter clarescentes magis Gotophredum a Bello.
insu, S Conradum Germanum, illum S. Lud obici, hune Diuae Elisabethar Histrariae I cpis filiae Consessarios, praeter Ioannem Claren Ludovico XlI. o Gulielmum Minorem Episcopum Trecensem a Consessionibus adsilien tes eidem Ludovico XII, eiusque succe fibri ac genero Francisco, similiter Iuonem Episcopum Redonensem Annae duorum Regum Caroli VlIl &Ludovici XII uxori, & postremaeo Ducibus Britanniae minoris filiae, uvensientales Britanni votis colant, laudatissimum ultro sapientia ac pietate,
Ioannem a S. Thoma Philippi IV. & pa ssimum virum Dominicum a Rosans
Regina Lusitaniae Confessarios, quos aetas no stra encom ijs aniplissimi se elabrauit Nimis prolixus essem, si alios plurimos nominatim exscribere, ou Ismmim descriptos habes per singulas aetates quoad hane rem in monumentis a Taceo Vmbertum Principem Delphinatum , qui orbatus filus nostrum ordinem professus est, relicto sui priu. cipatus haerede, primogenito Regis Galliae, ea lege, ut superstite parente ante aditum Regnum, Delphini nomen & insgnia ferret. Nil dico de tribuet Summas Pontificibus, qui ex nostro Ordine astumpti fuere, eorsin; postremus Praeter tot celeberrima gesta pro Principibus Christianis Orthodoxa u- fi
numero adscriptus fuit. Praetereo tot excursa supelius
cauidem ordinis professorum eneomia, idque unum expostulo in praesenti a tracucente nostros velut iam vulgo notae malignitatis ac perfidiae in alienos an credi possit tot Ecclesiae Pontifices, tot Eminentissimos Cardinales, tot Brittiani nominis Reges, ac Principes, populosque, tot Magnates ac Proceres, omnes uno verbo Christianos, implanari veluti aut dementari potuisse Fer muros, adeo ut homines tam malignos, tam infidos, improbusque, ilia' tot rebus ac tantis adhibere, eisque prae reliquis fidere maluissent ρ Idnta Prudens aliquis vel seminianus adminus si permittatur ut arbiten dicet foris raue, vel credet, id verisimile esse ρ Idne suadebit ut verum solus accusator nic noster, quod omnes Christiani Proceres reprobarunt, fermeque Christianus bis inuerisimile hactenus recognouite An ne hi cuncti dicerent
387쪽
3 3 s Lib. IV. D solutione obiectimum in disci Hos D. Nomo. nio legitur reprobata a praedictis & Maluenda nostro in idem caput ex Ph
Ione Ne. Falsus quarto hic author est in opinando S. Thomam utique antea ει errauisse ,& scripsisse tabulam propitiatorii suisse lapideam sicut in nrae alis' latis Romanis etiam editionibus, ob praecedentem errorem amanuensium, ,
aut Typopraphorum, sic ultro legi permissum scit Falsum, inquam, hoe postremum est, nam iamdiu noster Medina obseruarat ad illum locum p. a. tria breui expositione quaestionis toa, partibus D. Thome, queman seriptassur in Fibliotheca Salmamma sic haberi textum D. Thoma in solutione sexti μνὸν M.tiun erat quadam tabula, qua dicebatur propitia rium I nee haberi psad propitiatoriam erat tabula lapidea, mnia ista dictio clapidea ex errore librariorum adrectauit idem testatus est Vasqueχ in commentario eiusdem articuli ex eodem codice ga mantino, quem Hy spanus N ipse videre potuit: idem & robustius etiam id probauit suilliter in Hyspania scribens Suare Z lib. s. de legibus Cap. q. num. 23. subiungens: existimo errorem irrepsisse in textum S Thomer nam constat Exodias . Mθι tabulam auream, quod D.Thomati non ignoravit,immo id scripsit ad Hebraeas s. De. i Haec Suare et, quae repetit silvius, & quibus congruit ante omnes Petrus Bergo mensis florens ad annum a 4 o, & in suo indice aureo citans ex eoqdem loco p. a. haec verba strat autim tabula super alas cherubin , non vero de i Ia particula additu ia,scilicet lapidea,aliquid habet, addit Grauina, in libro desacio deposito Cap. 2q, in vetustis etiam Vaticani codicibus similiter ital si Φ super arcam erat quaedam tabula, quae dicebatur propitiatorium γ , licet in manu scripto Coloniensi ulterius ita legatur co sup r arcam erat quaedam tabuia aμre . Lucarinus quoque commemorat, Esse in conuentu ordinis S. Luciae instamx Textum S. Thoma manubcriptum, s postillatum manu S. Vicent 1 Ferrery , in quo non tegitur ιllud Lapidea=; Idem praeter Donatum, ex alio antiquom inuic ripio Parilijs ostedit ac repetit Ioannes NicoIa in eundem locum, S uno Verbo, ne dum nostri,sed extranei omnes, ut video,consenserunt, particulam
illam addititiam lapi,a a se toto aliquo appositam in margine ad manu scriptus. I bo ae pro ea primenda propitiator ij mare tia, quam S. Thomas non necesse habuit eo loci explicare iam notam in inde peius in textum, an an uenitus vel ty pographorum imperitia, irrepsisse, quemadmodum etiam quandoque
contigi sic transcribendae sacrae scripturae praesertim a. Regum 8. Liraiau Ibi dem aduertit, & cum Litano Canus lib. 2. Iocorum ca p. I l. ad 7. pro Lo ad hoc ibidem exemplo demonstrat ι unde non mirum id etiam transcribendos aut imprimendo textui S. Thomae accidisse, vel de hoc ipso loco aduerterunt, praeter relatos :am, noster Gregorius Martineae inp- a. qu. Ioa . cum AZOriorOmOI. lib. s. cap. 3I. Nipse Ioannes a S. Thoma disp. a. prooemiali pro P. iIa. cum Magistro Donato ad marginem eiusdem loci p. a , caeterique pallina xeferentes ex aduerso ea manifestissima S. Thomae verba in Epistolam ad He: bra os cap. s. lec. I. dicentis: Inter duas autem alas, quibus tegebantse cherubin, erat iaιulaati rea se. Alieri porro S. Thomae loco in s. p. q. 27. art. a. nil de trati si tale nec deesse aliquid constat, praeter alia, tum ex manuscripto Parc si & Martiniano ab annis ut minimum 3s exarato ac legonte, uti nunc im Pitua in 3. p. Iesuntur, ut probat noster Magister Harnaei in Epistola ad Abuam pag. 3o, tum ex Commentario Caietani ibidem exponentis rationerno,
fur de insanti animationis ibiuem omisium sit, de quo in tertio dist. 3 . tra star
388쪽
Gast. m. De attributis menalac*r, in imposturis. Art. II. 337 tum ero, quia sciliret in sumna S. Thomas Ionge magis breuitati studens veprofitebatur in prologo non necessarium arbitratus est illud emplicite saltem examinare, aut excutere, quod a Doctorum nemine pro tunc ipse legerat defensatum, satemurque eriam ibidem idipsum post Caietanum ipse Sua rex, &Vasque 2. Neque Ioannes Bromiardus,qui ad summum floruit ad annum et 19o non Iai ovi hallucinatur obijciens Sc si iuxta alios floruerit ad annu i 3 rs, ut refert ex alijs pluribus varie opinantibus Alta mura pag.-neque hic, inquam, recitat S. Thomam velut 3. p. de instanti ammationis explicite disserenistem, sed solum inquir,LThomam in 3.p.posuissesanctificationis excellentiam,qua eum ad ti mporis prioritatem in hoc, qua anctificata fuit inbua animitione, idest in eo.
Miunctiose anima cum corpore in muro matris sua , ct non ante, quiasancti Patiost mandaris si pergratiam,cuius subiectum est anima,nil enim est eapax gratia in hominiatus nise anima rationalis. Hac Bromiardus, neque dicens haec esse concepta,
verbas. Thomae ibidem, scd sensum dumtaxat situm a se acceptum ex illis, qu id quid sit de veritate, de qua nec loqui nos volumus nec debemus, nequω an Bromiardi editio longe posterior obitu eiusdem, nempe Antuerpiae facta. anno I 6 rq , vitiata sit, volumus soliciti esse: cum si ille scripsit vel ad annum
I 26o iuxta arguentem vel ad annum Iaso, Vel III , iuxta alios, constet adhuc incongrue in ca editione supponi ab ipso S. Thomam aquis aram hoc San. cti titulo decoratum, qui nonnis ad annum I 323 in Sanctorum numerum te. latus est. Quid demum de Cosma Morelles alemus acriter adeo ab oppane niste tu Ipato, Pod in eicione Ain tuerpiensi operum S. y hamae anno I GI y i adorate adalterarat teAιum opertissimum riuidem S. Thomae in prim dist. q. q. I. ar. s. ad
tam eis Pater Nicolai scholio Iuo in eundem locum, ut legitur, iuxta lectionem opponentis, eiusdem opponentis intento haud prodesse probarit . Qui i' aliud, inquam, de isto respondebimus, nisi conserendas editiones antiquas omnes Romanas & alias cum recentiori ista Antuerpiens, dc constiturunti aperte cuique, nec apicem eo in loco reperiri mutatum, detecta tam splendiis de accusatoris calumnia, ut Alua ipse, qui eundem hunc Diatribarum authois reua amicum ba notumque collaudabat, atque in hac ipsa nostrorum accusatio. ne adiuvare conatus est, in hac parte saltem veritate conuictu 3 id fateatur de ipse solio ros secundae editionis sic dicens: Sed cum istud non ranstet, ala editio Amuerplenos integra, o conformitantiquis origiualibur siue exemplaribus o rijs, nocio quid circa hoc retundum sit: Haec semel tandem ipse Petrus de Alua pro nobis aduersus alterum Petrum hunc Ualclusinum vocantem inde intelleni nostrum fidei Quaesitorem Coloniensem, Fallari inclromissima a σ adulseratorem impudor ιιmam . Quaeso te Lector, inspice, quo moderami ne atrocia adeo conuicia excipi amus. Ecce dicemus nos valelusino in ordine ad Aluam, quod aiebat Augustinus lib. I. in lulianum cap. s.) inter nostras iu- dura eo auo eum, quem putopi 8atronum tuum. auore quid etiam ipse de hae raasotissime dixeritὸ deua audiuisi, qua retuli. Ne inde regeramus ut iure posse. mus ipsius verba in eundem de talsitate calumniae iuxta mox adducta coauictum, contenti erimus aduersus temere dehonestantem repetitis doc libro viis
389쪽
'3 3 8 Lib. IV. De solitione obiactionum in Diopulus D. Thomae.
sat iniuriam Sararriti, qua demum animadMrsime dignus erit, e si issi Sacerdoti re e iudicium intulit, o,ius consilio σ iudulostatus ae disciplina catholisa tubernatur e θρ coenica decernit authoritas. mi mel humilis euiuscumque conditionis clericus haus arisce hau eatur, qua hic tumoris audacia nasumpsit assurgere contra eos, qui authemi eam possunt promulgare censuram'
Ad quintum subiunctum ab Alua de tribus aliis S.Thomae Ioeis, ut opponieipse, adulteratis a nostris, mirari sebit in primis arguentis immemoris, sibi- tr et que splendide contradicentis, i mperitiam, nisi eam mavis die ere stolidiatatem , qui ct m alibi inaudita audacia confinxerit pleraque opera sub nomiane D. Thomae Aquinatis vulgata, non ab ipso conscripta, sed fictai nostris, eiusque nomini suisse supposita, hic ultro nouo exaduerso commento co tendit ab illo utique prius alio modo composita, a nostris vero postea in se tis,vel detractis aliquibus suisse vitiata: quis non aduertit in mentiendo vir hique immemoris supinitatem Sed praestat singulis seruato ordine respondere. Quod spectat ad primum de exceptiua intrusa prius ac expuncta postea E commenta iijs D. Thomae in Epistolam ad Galatas cap. 3. lee.-vt iste confingit:testantur immo immerito antea intrusam sine dubio fui sielange antiquiores editiones, quae posteriores habentes intrusam particuIam,non paruo tempore, sine eadem particula praecesserunt, nempe eum prima omnlunia editionum, quas Atua pro sua lectione adducit, sit anni 13 as, ne dum inter alias caretes eadem exceptiva habemus alteram eiusdem anni, verum & quatuor reliquas longe priores anni I 68I, IM , I 338,& I vltro, praeter manuscripta Vetusta, quae Romani correctores in editione Romana secuti sunt, di in alijs manu scriptis eandem particula non reperiri testatur Remigius Florentinus, ut resert ipsemet Atua solio qsν vix unum Patauinum exemplar
satis tu spectum ex aduerso reperiens, si tamen δέ it Iud se se habere soli AI 1eserenti credamus, ut latius ista perpendit noster Magister Harnaei Epist iam ad eundem Aluam pag. sq, indicabatque Patauij scribens & Uielmius
ipse, ut supra retulimus. Nec minus alter i secundo loco respondet idem Ha naei pag. eodem modo retundens unum duntaxat adductum ab Alua, vela recitatis ab ipso, manu scriptum Sso retianum ea emplar, commentariorum S. Thoma in Epistolam ad Romanos habens eandem exceptiuam intrulamis,
cum in nullis alijs qnae alioquin pio se Alua citasset eadem particula peri
ratur. Ex aduerso demum in 3. dententiarum di st. inelusiuam, ut legitur, adsuisse ab antiquo testantur recitantes eandem plerique scriptores, lor ante Thomam Nerium, pinam ve Pisanum c quos Alua huius salsationis a cusat,illum quidem pia sidentem editioni Momnia itinae anno IG62,istum M. Io alteri editioni ad annum Is sq, testantur, inquam, tum Cardinalis Turr cremata florens ad annum I 637,tum Capreolus desunctus paulo ante annum 1637, tum codex manuscriptus sub nomine Fratris Thomae de Acturno proi de ante Canoni rationem secutam eiusde m ad annum I 3a 33 existens in B, bliotheca Monasteri j Dunensis, tu m& alter codex sub eiusdem nomine manu scriptus ad annum a a 8 a, octo tantum elapsis annis ab obitu San. Thomae, seruatus in Bibliotheca Parcensis Abbatiae, ut occularis testis Magi ster idem
Idainaei in Belgio scribens in Epistola apologetica prεlaudata ad Aluam pag. attestatus estHoncludens indo, usque ad opinam fuisse nos in pacifica posi
390쪽
VI. De astributis mendat 3, s imp uris. AN. II. 3 3 s fessone lectionis huiusmodi textus s. Thomae ex quo praedii a de alijs Ioeis . validiori eollatione firmantur tamdiu fere, quamdiu tempore Iephte filii
I srael terram possederant de A rnon usque leboc, scilicet per trecentum circio ter annos, atq; adeo nos dicere posse cum Iephte iudicum XI. Gare tantorem
pore nihil Itiper haerest titione tentastis Igitur no ego pecco in te, sed tu contra me. male agis, inditans mihi bella non iusta. Iudicet Dominus arbiter huius rei. Sed taedet
iam immorari huiusmodi tricis de mutationibus, di tractionibus, ct additionibus, quas olim Pora opponebat,eique, non noster, sed Augustinianus Basilius Pontius eodenia tempore, nomine etiam Salmant in s Univer- statis, respondebat in Apologia pro iuramento Salmantino art. a. s. IT. ad sextam obiectionem num. Iop. demonstrans necessarias semper & ineuitabiles huiusmodi correctiones errorum irrepentium in libros, ne dum Sanctorum troni quos erudite percurrit verum & scripturae canonicae, aut exterorum adulterantium malitia, aut imperitia exscribentium siue Typographoru; ncque tamen ant i qu ore S exinde Lectiones textuum sub dubio pone das , que admodum etiam aduersus Haereticos similiter pro subterfugienda auctoritate scriptura tum dicentes a Catholicis vitiatas esse, concludebat apposite tumTcrtullianus in libro I iae scriptionum non longe a medio sic dicens cum omnis
interIolatio sosterior creaehca fit miniens et i ci; ex causa aemulat onis, qua neque prior,
mque rimesticorum ιIt eius, quoa quis aemulatur, tam incredibile si sapienti cui rue, it nox aiausterum IIlti m intulibe et laeamur, qui sumusWprimi,Vex ipsis, quam itur non intuli se, qui sunt C Pepera et Bauersit tum Hieronymus Apologia et . in Rus finum cap. q. scribctis e dicιnceditur, et i quidquid in libris omnium reperatur, a abysor rureum sit, nihil eerum ιrit, sub quorum nominibus uertur,sed 's deputabitur, ἀει Mus diciture se ανι latum, quamquam ct illirum non erit, quorum incerta sunt nais mina, atque ιta fiet, mi cum Omnium omnia sunt,n.hil sit alicuius: Tum Augustinus
in libro aduersus Adimantum Manichaeum cap 3. sic habens: αuod si dicunt capitulum aliquod balbum se, is a corrupteribus scripturarum ese additum nam haes.leni, quanao ηιn inueniunt quid respondeant, dicere quid si alius dicat illud se im- θίμm, o falΛm , quod ipsi protulerunt Tum idem iterum Augustinus lib. it.
Contra Faus luna Manichaeum cap. 2. & a 3. contra eundem adiungens: Curtitteras sar, quas habemus in manibus, si post aliquod tempus huius mita nostra iri iulas quisquam Fausti esse, mel har neg t se meas, inde conuincetur, nisi quia illi, qui nunc ista nouerunt, notitiam suam au tinge etiam post futuros contιnuatis Posteroru succeIstonitus traiecerunt Θ Alioquin hoc genere t pergit ubi supra Hieronymus se ipse tuus libιrtuas nιn erit ,seusorsitan Meus ,-meus liter νεν tibι accusatus re nonaeo, si in 1llo aluiuid reprehenderat, non πιt meus, sed tuus, a quo repreh)nditur. Arrioribus igitur leu antiquioribus S. Thomae discipulis requirenda sunt teli imonia, cum dubitatur quomodo textus S.Thomae legendus sit, de aliis aduerse sis potius quam nostris, sit quae adulteratio adesset, tribuenda foret, ut Terta
lianus opportuniis me decernebat, immo ut retulimus validissima etiam ratiocinatione probabat, quia cinquit omnis interpolatio pseMar credenua eis vemens mtique ex causa aemulat totus , qua neque prior neque Domesticorum eii eius, quoaquis amniatur, atque ex hac ipsa ratione, quod ipli concIusimus, inserebat i cconcludens omnino pro nobis : Tam incredibile igitur est Iapienti cuiqua , t t..tedultirumst tum intui semideamur, quisumur strumst ex ipsis nempe ex Aa