Eloquentiæ preludia, seu compendium eorum, quibus institui, & exerceri solent, qui literis humanioribus dant operam, & rhetoricæ initiantur; Ex Aristotile, Tullio Quintiliano, alijsque probatis authoribus, a P. D. Demetrio Supensio cler. regul. barna

발행: 1720년

분량: 464페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

371쪽

ho De Narratione niculo indi emus ad excutiendum pinverem e solio, nec enim video, quo nam usu meliore spectare possit istam, pellex ad Regnum. Regem quaerimus,

non spectabilem , sed sortem. Quid si

te sibi praelatum non serens Aquila contemptum velit ulcisci, nobisque bellum indicat λ Illius ne aciem retundes rae diantibus hisce pigmentis λ tumne pro derit in infestas vires agitare pennarum lemniscos,nosque satis haec mollis pompa defendet λ oculatissimum sano Regem habebimus , sed qui Argi oculos

reiecit in caudam. o vos leuissimae Volucres, si plumis desertis imperium. Haec Monedulae sincera libertas mirum est , quos in Comit ijs motus exciverit. Evicit utique, ut ad saniora consilia verterentur audientes, & multatus repulsa Patius contracta iam plumarum lacinia, cristatoque vertice demisso, dbgnissimas lueret insaniambitus poenas.

A fabulatio. Audin superbissime honorum mptator , quem inconsulta solicitat dominandi libido, qui tam vacuus merito, qt ni rurgidus fastu celsiores appetis

gradus λ quid adeo tibi plaees , quid

te circunspicis ,& velut auis Iunonia te iactas ρ an ideo caeteris te praefieiendum Putas, quod auro,gemmitque praesulgesq

372쪽

De Ninratione. 3η' Nominis integumenta sunt ista , atque idem, quod volucri plume , quae fortunae bona vocamus. Nae tu,si sua repeta si te illa depluinet , nuda mouebis cor nicula risum. Quae tibi mentis acies, quae animi praestantia , qui rerum usus , quae in consiliis prudentia, quae in arduis sortitudo λ His excellere debet, qui ad aliorum regimen euehitur, ut publicae incolumitati prospiciat, atque ita praesit, ut prosit. Pone itaque supercilium; quod si ambis imperia, tuis disce cupiditatibus imperare.

LEO, LUPUS, ET VULPES.

Leo, cum consenuisset, aegrotabat iacens in antro : accesserunt autem ivissitatura Regem, praeter Vulpemta , caetera animalia . Lupus igitur capta Oceasione accusabat apud Leonem Vulpem , quasi nihili facientem suum omnium dominum , & propterea neque ad visitationem prosectam . Interirria affuit & Vulpes , & vltima audiuit Lupi verba. Leo igitur contra eam infremuit, sed defensionis tempore petito, di quis,inquit,eorum, qui conuenerunt tantum profuit, quantum ego , quae in omnem partem circuivi , & medica mentum pro te a medico quaesiui,&didici. Cum autem Leo statim , ut

373쪽

o De Naaeratione . medicamentum diceret , imperasset ,

illa inquit: Si Lupo vivente excoriato ipsius calidam pellem indueris. Et Lupo iacente Vulpes ridens alti Sic non oportet dominum ad malevolentiam mouere, sed ad beneuolentiam .

A fabulatio. . Fabula significat eum , qui quotidiὸ machinatur, in se ipsum laqueum ver

tere .

me apud Avopum ex Graco versata simplex Fabula narratio est . Hanc eandem ex instituto nostro meliori cultu exornandamsulpiciamus.

NOXIA. Vertitur saepius in authorem malum, suisque plectitur liuor insidiis.

Placet in rem istam celebrem Fabellam afferre . Oderat Vulpem acerbissim εLupus; & quanuis antiquam simultatem nulla palam offensa profiteretur, aueris tamen animo nocendi opportunitatem spectabat. Commodum euenit, ut senio, & morbo laborans in spelaeo suo decumberet Rex ferarum. Illuc e tota vicinia confluebant caeterae animantes, vel ut ambitioso famulata captarent Principis gratiam , vel ut aegritudinis taedium confabulationibus leni-

374쪽

De Narratione. Ienirent , sue ut soluerent praedae tributa , Omnes certe ut obseqtitum domino

testarentur. Vna distulerat officium callidior Vulpes , olim sorte alienis edocta cladibus, tutius esse praecedentium spectare vestigia , & eorum indici js, quam longi sint Leonis ungues, procul periculo metiri. a) Obseruauerat hanc moram insensissimus Lupus, ratus inde aperiri sibi aditum ad perniciem Vulpi moliendam, si maligna interpretatione illam neglectae maiestatis accusaret . Aderat quippe Leoni assiduus , factus ad aulae in xenium versutissimus palpator ,& artifex

fraudum . Dum ergo languentem absentatorijs illecebris demulcet, meditatam ante calumniam blanda insinuatione illius auribus insusurrat. Gratulari se quidem con stanti stimam fidem eorum , qui es etam optimi Regis

aetatem adhuc sincerissime colant : astaeque dolere in communem hanc reue rentiam tam impudenter peccare co0tumacem seram de viliori soluarum plebecula , tanto supremae dignitatis Contemptu . Stomachari se pridem unius Vulpeculae impudentiam , quae infirmam Domini sui senectutem asspernetur. Cum Aula quotidie conue

375쪽

hientium frequentia serueat , illam

unam ne limen quidem attigisse , nunquam dignatam mittere saltem , qui nomine lito decumbentem inuiseret , seque diutius cunctantem excusaret. Magnis videlicet distineri negoti js , ut segnibus rapinis intenta rura circumeat , mapalibus insidietur , cho tes expilet, hinc opipare pasta in cubili suo stertat ad multam diem , vel grauem crapula stomachum suauissimis deambulationibus leuet. Non esse vltra serendum , ut afflicta Principis valetudine petulanter exultet , nec d hium quin antea tacito illius fastidiuerit imperium , cuius modo languorem tam aperte despiciat. Ne pessimo igitur exemplo diramulata irri uerentia serpat in plures, adhibendam seuerita,

tem 3 Vt omnes admoneat Vulpeculae poena , senem etiam Leonem non impune deludi . Nondum fraudulentam criminationem absoluerat accusator , chim adfuit repente Vulpes, tum enim

forte adueniebat, & pendcnte vestigio accedens postrema de se Lupi mum mura , & indignantis Leonis rugitus acceperat ' Sed quis Vulpem doceat vulpinari λ Velut insidiarum ignara interrita procedit, & in antri vestibulo procumbens Dominum sutim Regem

profusa obsequij signis eatione venera-

376쪽

De Narratisne tur. Fremebat interim Lem,seque nune inualidum haberi contemptui acerbe . questus, iam torvum intuens aliquid meditari videbatur atrocius minis. Tum illa submissa voce per summam eam clementiam , qua subiectis parcere solet, suppliciter exorat, ne se damnare velit inauditam; habere siquidem, quae non solum auertant omnem culpae sus. picionem, sed quae sui Principis amantissimam ostendant. Facta dicendi facultate.' Vereor,inquit, fortissime Rex ferarum , ne de sero accessu meo ita Ιudices iratus, ut damnabili vertas negligentiae et at longe aliter postmodum senties,cum tarditatem istam intelliges tibi fuisse properatis aliorum ossiciis utiliorem. Istuc maturius confluxisse agmina inuisentium non ignoro et quis tamen eorum quidquam de tua incolumitate serio cogitauit ' Vna ego, eum primum te aduersa valetudine labor

re dolens audiui, sciscitata diligenter aegritudinis causas , illius depellendae rationem statui perquirendam. O quot

lassata itineribus omnes, quos fama commendabat, artis medicae peritiores consului. Quam varia, & saepe inter se pugnantia eorum responsa excepi, animo reuolui, diligentius exploraui. Pleraque implicita, plura periculosa , plurima inania , multa prolixae , ac difficilis

377쪽

/ 334 De Narratiane. cilis experientiae. Vnum tandem prinpitio AEsculapio praesens , & essicax m dicamentum inueni, quo si utaris,illico sospes, vegetuS, robustus in viridem iuuentam , ne dum in pristinam sal tem certo certius redibis. Ecquid adhuc cincrepat Leo quid adhuc improba moraris, nec statim aperis aegrotanti Domino felix medicinae inuentum p Vnicum, subdit illa, remedium est v, uenti Lupo detracta pellis, qua si calente adhuc languentes artus inuoluas, instaurato vitali calore in integras vires assurges. Vix ea, cum in Lupum irruit Leo, & frustra ululantem a summo vertice ad imos ungues deglubit 3 dum interim furtiue ridet Vulpecula , di fruitur ealumniatoris exitio . fabulatis . . Mune habent exitum inἰquorum a tes , cum probis, ac prudentibus viris moliuntur insidias. Suis ipsi machinationibus opprimuntur, iis capiuntur, quos nexuerant, laqueis i in eosdem incidunt , quos tetenderant, casses, & P rilli fato suis, quae connauerant in alios, pereunt inuentis.

NARRATIO POETICA,

Funesti amantium errores: Procris Cepiali , egregii venatoris . amantissima coniux Auram ab eo I pius

378쪽

De Narratione . 3 s spius is astu in uocatam N mpham esse

credens , cuia r ille cupiditate flagraret, se r/r virgultis recondidit, min,

amores explorandos . Cephalus moueri virgulta videns, feram latere arbitra-rus , iaculo uxorem imprudens

interfecit . Ex Ouidio lib. I. Metam. Db. 28. Mutuo animorum nexu Cephalum, di Procridem , aetate , ac scarma florentes felicissimus iunxerat Hymeneus , neque in ea, quae rara est, coniugii concordia quidquam decsse videbatur ad plenissimam vitae tranquillitatem. Ea- dem utrique fides , idem castus pecto-Tum ardor, ut nec Venerem Cephalus mallet 3 nec Procris Iouem. Sed haec virum amabat impensitis, & nimium amabat , solicitis crebro vexata timoribus , quibus vix unquam carere solet ingens amor. Erat Cephalus cgregius in paucis venator, & in sylvarum voluptatem sponte propensus cuius etiam studium aceenderat uxoris munus, fatale iaculum , nun suam frustra vibratum in seras. Hac igitur venandi selicitate intemperantius utens plurimani diei partem Dianae curis impendebat. Non tam sylvestrem coniugem Procris

volui siet ; a se diuelli toties dolens an iis dimidium suae, quoties ille se se

amantibus Oculis eriperet; tandiu tri-ι itis.

379쪽

/ 336 . De Narrat;one sis , quandiu non videret delicium suum. Recrudescebat in dies hic dolor, maturius quotidie properante ad

nemora Viro , & iam anxiam menternaliqua suspicio inuaserat , haec lapius reuoluentem. Quid sibi vult sole itior ista Cephali vitilantia' Quid haec tam

frequens, tam prolixa venantici Z iamne tepuere maritales faces ' iam thalamum recentis nuptae saltidit inconstans amator, & mendaci obtentu fugit inuisam t Quam parum a diuortio distat' haec fuga, quae continuo dirimit commune consortium' immo vix equidem video, quid intersit inter viduam , desolam . At vehementius ille capiturl fyluarum oblectaulantis. Habet igitur inliquid Procride charius; atque utina inceruas tantum insectetur, & damas Basane est Cephali forma, ut placere potuerit Aurorae. Idem tamen Auroram constantissime posthabuit uxori. o indignam prauis suspicionibus Fidem l male de te meretur , qui male de te metuit Meerus amor, Temerariani execror suspicionem, & indulgeo venatori venatrix. Dedi ego voluptatis irritamentum , attritum meis manibus, utinam fortunatum semper , venabulum . Hoc utere mi Cephale, quandiu Iibuerit : Quandiu libuerit a te patiar abesse, dum non absim a corde . Ita

380쪽

secum varijs cogitationum fluctibus agebatur inter fiduciam , & metum 3

cum ecce nouus curarum author supe

uenit famulus agrestis.Dominam suam secreto is admonet, pulcherrimae praemdar venatu Cephalum detineri Nympham esse ἱ vocarique Auram, quam deperit emictim, & sequitur ; nec id mentiri, vel falli testem auritum s saepius quippe confabulantem audiuisie, melleisque vocum blanditi js Aurae nimen iterantem. O rusticae simplicit iis insaniam i Auram, quam Ceph:

Ius ad aestus leniendos inuocate consu uerat iuuenilibus cantilenis,Virginem aliquam esse rudis homo crediderat, tuis inerrantem. Haesit velut afflata fulmine attonita mulier ad ea , quae falsus index , ut rata , ne dum vera detulerat. Palluit, diriguit, iacuit propΘanimo destituta , donec tu spirijs cordis angorem laxauit. Erupere subinde profusi fletus, tristesque in lartem suam

querelae, quibus tandem dolore satiato in mitiora diuertit. Non tam cito ferendam de viri crimine, in quod non- .dum inquisiverit ipsa, lententiam: re- uocari posse in dubium audita mec adeo habenda pro certis , quae stolidiis verna nuntiauerat, ut Cephalum stram perfidiae damnet, antequam praesens cau

sem ς noscat . Rem itaque silentio

SEARCH

MENU NAVIGATION