장음표시 사용
591쪽
De Divinatione. Lib. v. 38 quae penitus evanuerunt. Maligni
ergo spiritus ij sunt, qui sub statuis,
re consecratis imaginibus 'delitescunt, quique assiatu suo , Ut D.Cyprianus ait, Varum pectora inspi
rant, extorum fibras animant, a uium volatus gubernant, sorteS r
gunt, oracula essiciunt, & falsa veris semper inuoluunt. Ab horum execrando cultu, quemadmodum ex multis Sacrae Scripturae lucis elicere est, nos semper Ecclesia abduxit &reuocauit. Cuius sola autoritas sne te pluribus morer) satis arguit, oraculorum vim rebus naturalibus minime accerseri. Vale. Ex Pernumta, Patauini agri Vico, v I. Idus inctobris. M DC X V I.
592쪽
Octauio Liuello , Iurisconsulto P
. eZuino,in Patrio C. Iuris Ciuilis In reti
v LCHRRRI Mae illi disputa- e,Nnume- tioni, quam superioribus diebus a. ' a' domi tuae inuicem de Sibyllis his uia' a zὰ mus,&obtemporis angustiam ab-
sarem. soluere non potuimus, pauca Omniunδ deesse mihi persuadeo. in cunque eitim de illarum origine, nomi-
ρο nibus,numero locis, atque vaticin
ilonisu, dici possunt, tanta eruditio ne,& eloquentia a te explicata fuerunt,ur haud satis capiam , quid illi esse possit satis,cui illa non sunt satis. Exigua quaedam supererant , R ine
593쪽
De. Divinatione. Lib. ic. 3 proposit de earum furore, & Vati- cinationis qualitate dicenda: que, nec ny s ' LImperfecta dii putatio maneat, hac epistola ad te mittere, & prope singulari iudicio tuo subiicere decreui. Mulieres quasdam fuisse, rerum fu- --.
siliorum tuterpretes,ac internuncias, ' Sibyllarum nomine nuncupatas, tot Σ iam Poetarum, Historicorum, Phi- επηιεμ r losophorum,Theologorum, & veterum quorumcunque scriptorum mih testimoniis receptum est, Vt e Vi ris do ctis neminem arbitrer esse,
qui bac de re vel ambigat quidem. inde Chii- De Christo etiam,Seruatore nostro, ductu '' multa praenunciasse , ut aduentum, dolores,cruciatus, mortem , &alia miλ- Complura, concors est Sanctorum Patrum sententia, a quorum autori- τ' late recedere nefas esseto Utrum au-
tem calfς,& virgines illς ruerint, ancorruptae, & vitiatae, utrum probae, suetitit. '
594쪽
an improbae sutrum vero Deo, an
Diis gentium , hoc est Daemonibus
consecratae,incertum omnitio est apud autores varios, varia scribentes Nolo te aliorum commentis obtun-
loea vaticiis rationibus destina .
dere: quid ipse sentiam, explicabo
paucis.Sibyllas omnes mulieres arbia tror fanaticas,furentes, fatuas, atque deliras extitisse, easq; partim atro humor e percitas, partim Daemoniaco furore incitatas ut plurimum vaticinatas esse. Loca, at oracula fundebant , vaticinandi ratio, modusque; oraculorum genus,& qu da ab ipsis gesta,idipsum plane commonstranta Si loca spectes,antra erant,speluncae,& tepta Daemonibus dedicata, quos antiquitas Deos esse putabat. Sibylla Delphica Tiresiae filia, quς teste Va rone,omnium antiquissima fuit,& a Chrysippo in eo libro, quem de Di uinatione composuit, celebrata , intemplo Apollinis vaticinata est. Cu
595쪽
De Divinatione. Lib. ra. omaea in antro Cumano,Prope Pute-
olos,quod ego vidi,&scio etiam, te illuc adluisse. Aliae vero in aliis specubus,obscurisque locis,magis certe ad Daemoniacum, quam ad diuinu spiritum accipiendu accomodatis. A sibyiuruindi nunc modum,quo vaticinabatur.
Narrat Iustinus,Sibyllam Cumaeam, quam Aristoteles Erythraeam etiam, - - --- Melanchrama appellauit, Vt hine'- ' etiam patear, quam temere multi de
earum numero,atque nominibus es
latiuerint prius quam ad vaticinandum accederet,aqua in vasis quibus dam conteta,lauari solita: quae post modum,accepta stola,in abditissima repli partem sese includens, & throno considens oracula reddebat. Et ri-Aιώl 'lutarchus ex Heracleto scribit, pri-
ma Sibylla furente ore,atq; spumate resposa dedisse: eaq; ne morte quide vaticinandi finem se facturum dixis. se, sed ex ea, quae in Luna apparer,
596쪽
facie, futura hominibus pr monstraturam. Elicere nequisquam potest ex hoc vaticinandi modo , diutino eas spiritu repletas fuisse λ Legimus quidem, Prophetas multa per quietem vidisse, & modis variis supernas illuminationes acce pisse; nu- quam tam en furentes, & fatuos,tot que cerimoniis adhibitis, vaticinatos Sibyluxqm esse. Quid dicam de Oraculorum
Pων. in genere 3 diuinitatem ne prςΓert v
ticinium illud,ex libris Sibyllinis de
lumptum,quo Romani ad auertenda pericula,quae sibi, ob vitiatas Veis states virgines, AEmiliam, Liciniam,& Martiam,imminebant,peregrinis quibusdam , & alienis geniis duos testa a Grςcos, totidemque Gallos homi- ilhae, .mnes in foro boario vivos defodere 'rarquinio iubebantur 3 Illud autem Cumane
prehensione sibylle facinus, tantopere celebra eommen 'tum , dum coram Tarquinio PrisDco, Romanorum Rege , ob pretij magnitudinem,
597쪽
De Diuinatione. Liber tr. 38'magnitudinem, eius oracula reculante, tres primum libros,deinde vero tres alios tanta indignatione, aut verius immanitate combussit, quis obsecro stanς mentis non detesteturqTantane erat in religiosa muliere pecuniarum auiditas Itane diuina monita , atque praecepta custodi bantur 3 Si Dei assiatu , ad salutem humani generis composita fuerant volumina illa,cur eadem furens, &irata Sibylla igni donauit ' Aut ego
vehementer erro, aut id genus mulierum nullam unquam cum Deo, vel cum bonis spiritibus iniit societatem. Errare autem libet cum Am-
vocauit,per quem fanatici arripiuntur,qui sine Deo sunt. Hic est, inquit,qui per verisimilia fallitur , &fallit: nic est, qui per Sibyllam locu- tus est,sensus nostros secutus, locum volens inter caelestes habere. Quod
598쪽
igitur de oraculis asseruimus, id ipsum arbitror de Sibyllis dicendum: earum videlicet vaticinia mista quodammodo esse, nec ab una tantum, simplicique causa , sed a pluribus proficisci. Plato de Sibyllis verba faciens , ipsarum vaticinia suspeYisse potius, atque Obstupuisse visus est, quam propriam ullam eorum rationem redaidisse. Fatidicos tamen diuinos appellare voluit, quod sic, licet ignari eorum , quae proferebant , & magna, & multa vere pronunciarint. Scripsit etiam, eosdem per furorem , diuino quodam munere concessum , maiora beneficia in Grςciam contulisse , quam mentis compotes , quasi solo diuino impulsu , citra ullam interiorem vim, aut alterius facultatis ap, pulsum vaticinati fuerint: Aristo
teles Sibyllas putauit atrς bilis qstu,
circa mentis sedem exagitatas, or
599쪽
De Divinatione. Lib. in 39rcula fudisse. Pomponatius a dupli-
ci caula pendere Sibynarum oracula existimauit , a corporibus caelestibus , affectionem quandam, &promptitudinem ad vaticinandum inducentibus , & a Deo , furorem immittente , atque Sibyllas ad vaticinandi actum reuocante : nisi enim Deo implerentur, & fur rent, responsa non dabant. Marm iv λ-lius Ficinus Sibyllarum vaticinationes in magnam animi a suis operibus vacationem retulit. Sihyllae enim, & Pythiae sacerdotes, inquit, cum in Iouis, aut A pollinis antrum secederent, ubi numen ipsum a dense credebant, tanta admiratione, atque stupore de maiestate numinis cogitabant, ut sensus omnes tam interiores, quam exteriores, actus tuos illico praetermi erent , tumque mens sola exposita numini, siue Deus ille fuerit, siue Daemon,
600쪽
supernos nutus , atque affatus
persentiebat. Ego vero Sibyllarum vaticinia tribus praecipue causis adscribenda censeo , naturς , arti, MDaemoni , quemadmodum iam a nobis de oraculis conclusum est. Natura est ater humor , ut recte Aristoteles docuit: ideo mirum non est , si aliquae mulieres, humore illo astatim repletae , & loci etiam obscuritate permote , interdum praeter consuetudinem locutae fuerint, & furore incitatae, quasi ebriae, casu aliquid veri praedixerint. Artem dixerim , aut doctrinam , aut astutiam: vel enim eruditae mulieres vaticinabantur: vel latentes homines pro iis responsa reddebant. Cicero namque ipsiarum eloquia aliquando admiratus, attenti illa potius , quam furentis animi signa esse perhibuit. Daemon autem Vati