장음표시 사용
601쪽
De Divinatione. Lib. I I. 393 quippiam eseuxit, quod sexus imbecillitati minime responderet immo vero quod longe humanas vires excederet. Huiusmodi fuerunt 2',' 'M.
Sibyllarum oracula multa , ac Del- D elphica.
phicae praesertim, ex cuius versibus Homerum tradunt non pauca ad sui poematis ornatum transtulisse. Furere eos semper , & insanire arbitrabor , qui tantam vim aut humoribus , aut caelestibus corporibus , aut aliis quibussibet naturalibus causis adscribere nituntur. Tales igitur censeo veteres fuisse Sibyllas, siue quatuor, siue decem,
siue plures extiterint. Earum que ometi '
carmina , & oracula non ea certe ,
fuisse , quae inunc vulgo circunferuntur, sed ea fortasse, quae a Romanis tanto in honore habebantur , quae a Sibyllinis Sacerdotibus. custodiebantur, quae Augustus ex variis hinc inde locis ad urbem deri.
602쪽
ferri iussit, quae tandem Stilico , seditionem in Honorium Caesarem
concitaturus, igni cremari, penitunis Iozia que aboleri curauit. Carmina vero
byllis adscripta, quae Graece, & Latine edita passim leguntur , ab erudito potius, δί ingenioso aliquo viro , quam ab illis mulieribus arbitroressiuxisse. Namque & tempus, Mordo, & dictio, & res ipsae fidem illis omnem penitus abrogare videntur. Leguntur ibi vaticinia multa de Mose, de Lege Diuina in monte Sinai tradita , de ductu Israeliticae genris per desertum, de ignita Columna: multa de Noetico diluuio, de quiete Arcae sup- montes Armeniae , de sexta aetate : multa de Mundi, & primi hominis creatione, de eius lapsu , atque calliditate ser-
Nulli sio pentis: cum tamen inter viros do-
603쪽
De Divinatione. Lib. o. 7sque stet, nullam Sibyllam Mose fuisse priorem. Quid ὶ Nonne artificiosa h. illa scribendi methodus,qua de Deo, de Creatione,de Mundi regionibus, de Sanctis , de Christo, Antichristo, finali Iudicio, aliisque huius generis pluribus disseritur, aperte indicat, lii Dros illos non a Sibyllis editos,sed exfacris voluminibus decerptos fuis 3Id, quod etiam dicendi stylus, &carminum illa structura patefacit: quae non obscura, & mutilata sunt, qualia Sibyllina fuisse dicuntur; sed
perspicua,concinna,&vr plurimum distincta, atque ornata: Vt arte p tius,& studio, quam furore, & impetu exarata videantur. Artem porro detegit quindecim illa Romanorum OνM. Imperatorum descriptio, nominum expressio, rerum que gestarum expositio. Historias haec verius, quam oracula dixeris. Quonam enim fu- Ore, aut spiritu incitate Sibyllae ux
604쪽
eorum vaticinationem incurrerunt, Daemoniacone , an Diuino λ Non Daemoniaco , quia ne Daemones
quidem ipsi certo futura praedicere queunt. At si Divino , cedo , ob quem finem, ob quam utilitatem Zribrilinoris Quod autem vaticiniorum limites m. .. ' transcendit, Sibyllarumque autorigi R tates quammaxime imminuit, est nimis aperta Christi Seruatoris praedictio: Ecce virgo concipiet,& pariet filium,ait Isaias. Ecce virgo Maria pariet puerum Iesum in Bethi hem cecinit Sibylla. Ingenium quidem autoris, qui Sibyllina oracula edidit, laudo: libros vero illos a Sibyllis conscriptos fuisse, non credo. Nisi fortasse vel prsteritorum narratio ad Sibyllinos libros pertineret: sed tunc Sibyllarum numerus longe
Obiectio denarium excederet. Instabis autem
mint,li tales ruerunt Sibyllae, quales tu descripsisti, cur ergo tanquam
605쪽
De Diuintione. Lib. i I. 197 diuinae vates in sacris dibus pinguntur , earumque testimoniis, ad diuina mysteria firmanda , Sancti
Patres frequenter utuntur Vtrum in iis, quae ad fidem pertinent, rata sit Sibyllarum autoritas, decernere non audeo. Hoc certo scio, earum vaticinia sacris voluminibus non a censeri. Sancti Patres Sibyllarum oracula, tanquam ab aliis tradita referunt;ratane, an irrita sint, non definiunt. Clemens Alexandrinus scri
bit, Paulum Apostolum discipulos
suos ad Sibyllinorum voluminum
lectionem hortatum esse : autorem citat, locum tamen non affert, sed
ait,in recondita quadam scriptura id reperiri, de qua fortasse dubitare quis iam poterit,an sit Pauli.D. Augustinus ex aliorum dictis testatur, Sibyllam Erithraeam eo tempore va ticinatam esse, quo Roma condita est, quo regnum Assyriorum inter-
606쪽
cidit,quo Ezechias in Iudaea regna uit. Lactantius quς iam de Christo ' Sibyllet vaticinia operi suo inserum Sibyllae autem nomen non exprei DM.M. sit. Iosephus itidem, suppresta no-- η 'ρ mine, de turri Babel, deque variis hominum linguis, quasi narrantem . historiam,Sibyllam inducit. Vt hinc, iam intelligas, scriptores VetereS, sanctosque Patres valde ambigue de sib,iuium Sibyllinis oraculis fuisse locutos.Neurii, quζ Vero, propterea quod Sibylla-
P 'g'' ' ' in templis,mulieres illas sex ri cogimur sanctas, & Deo charas extitisse : ornatus enim gratia plerunque id fit, & quatenus etiam de Christo eaedem oracula non paucaeit donum fudisse creduntur. At quomodo, in-f ω - quies,fatuς, delirqque mulieres tam 4.guis' ' profunda mysteria praedicere potue Lem Οὐ- runt Ne mireris, Livelle, Prophe- ποθὴ. tiae namque, seu vaticinatiouis do-
607쪽
De Divinatione. Lib. II. yyynum,ex communi Doctorum sententia,gratis datum est, atque adeo iuxta probis,ac improbis Dei arbitratu concessum. Sic legimus, Saulem, Balaamum, & Caipnam, viros im- Greg. io.
pios, diuinae virtutis appulsu, Vaticinatos esse: Probabile igitur est, occulto aliquo Dei consilio,hoc ipsum vaticinationis donum,ipsis etiam Sibyllis, ut Christyaduentum multo ante praedicerent, datum esse. Haec mihi supererant de Sibyllis dicenda, quarum testimonia, quod ad Christum Seruatorem attinet, nec ap
probo, nec respuo. Tu velim quid de illis sentias mihi quamprimum si
gnifices. Vale. Ex Pernumta Patauini agri vico, I X. Kal. Nouembris.
608쪽
Medici, & Patauinae Scholae Philosophi ordinarij,
VERENDIssIMvM D. D. FEDERI CUM BOR ROMAEUM, Mediolani Archi piscopum,& S. R. E. Cardina-lam Amplissimum, ia
609쪽
Mediolani Archiepiscopo, & S. R. E. Cardinali Amplissimo,
GEORGivs R AGUS EIUS, seruus addictissinins s. P. D. x eo tempore, cum Mediolano transiens , ad te accesti, sacras vestes oscul turus , nulla oblata est occasio meam in te obseruatiam lummam , , incredibilem voluntatis inclinationem significandi. Obist, elapsis me bus,aAt verius abist Reuerendi.
610쪽
imui P. Baptista Milanus , olim Bem
mi Episcopus ,' patruus meus : qui quanto te amore probequeretur , q amalte de heroicis tuis mirtutibus sentiret, easdemque magnificentissime celebraret, quotque arctis beneficiorum minculis tibi esset obstrictus, vel tacente me omnibus arbitror comperti stimum esse. CPauida mors, qης aqua falce nemini parcit, haec omnia praecidit, quorum tamen ad me nonnulla quasi h reditario quodam iure pertinere videntur,sidpra cateris vinculum peruitutis. timerem,ut locorum interuallo disiunctus tibi aliquando exciderem,nisi tuasingularis humanitas, σconstans erga seruos beneuolentia mihi per 'ectissima esset. Trincipes vr manus longas,ita voces acutas habent, quς in quantacunque distantia exaudiuntur feruo autem bene a1fectosacillimum en, melabsentis domini flui i ta capessere. Mihi autem quid dulcius, atque iucundius e seliquam tua exhaurire, in coη