Monumenta Paderbornensia, ex historia romana, francica, saxonica eruta, et novis inscriptionibus, figuris tabulis geograficis & notis illustrata. Accedunt Caroli M. Capitulatio de partibus Saxoniae, ex antiquissimo ms. palatino Bibliothecae Vaticanae

발행: 1672년

분량: 455페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

91쪽

brem in Urbe respexisse velint Virgilium tibia II. AEneid.

V. 6 2. Deserit Hermimum, nudo cui vertice fulva Caesaries, nudique humeri ; nec vulnera terrent.

Postquam multa Arminii facta insignia Tacitus I. dc 2. Anno memoravit, praeclarissimo immaturum ejus obitum elogio prosequitur. Caeterum Arminius ab cedentibus Romonis , Crpulse Icarobo , regnum assectans, libertatem popularium adversam habuit e petitusque armis , cum varia fortuna certaret , dolo propinquorum cecidite,

liberator haud dubie Germaniae, is qui non primordia populi Romani , scut olii reges ducesque, sed florentissimum imperium lacesserit: praeliis ambiguus, bello non victus , eptem se triginta annos vita, tamdecim potentia explevite caniturque adhuc apta barbaraFgentes. F. ET CAMPO IN ΜEDIO. J Nomen etiamnum retinet iurolytus Romana clade saltus Teutoberg: ct mictoriae regnomine insignis campus , a ovidulum Honrnam in me halia. Lips in not. ad Tacit. Annal. lib. I. n. a II. Mollertis, LindenbrochiuS,H melmannus, Reineccius, Serarius, Isac. Pontanus, Calvisius, Pibderitius, Stangevoltus, li. supra g. a. citatis, AEgidius Buchen in Belg. Roman. lib. 3. c. I. in fine. Hi omnes inter monumenta Viactoriae de Romanis reportatae referunt campum, seu jugi planitiem, vulgo appellatam haud dubie a victoria ; nam Vincere Germanis ivinivii dicitur , verique simile videtur, de' campo hoc loqui Tacit. lib. I. Ania. Medio campi albentia ossa, ut fugerant , ut restiterant , disjecta vel aggerata. 6. PU DE s GERM AN A. J Tacit. I. Ano. Suet. in Aug. c. 23. Flor. Velleius it. cc. Vere Germana pubes non natione Iantlim, Verum etiam virtute, cujus cum alias tapissime, tum in proelio Variano illustre specimen dedit 1 falso autem S imm rito de Germanis Velleius, quodnisi expertus vix credebat ,. insum-m feritate versutissimi, aratumque mendacio genus. ει Strabo scribit lib. 7. adversus hos Germanos θ plurimum utili atis in incredulitate e quibus fides habita es , ii maxima damna intulerunt: ut Cherusii. or eorumsuisti , apud quos tres Romana legiones cum Duce ciuinctilio Varo , contra data dem, in si iis circumventae, perierunt. AlieniLsima

92쪽

sima haec calumnia ab indole, & moribus gentis, cujus fides tantam sem per laudem habuit, ut vel ipsi Imperatores Romani in Germanorum se custodiam tradiderint, & Frisiorum legati Romae au si gloriari, nullis mortalium armis aut side ante Germanos esse. Tacit. lib. I 3. Annal. 7. IMPERII GEMINAs NOBILE PIGNUS AVES. JFlorus i. ψ. c. I. Tacit. a. Ania. Et cladis ejus persites pugnam aut vincula elaps referebant, hic ceriisse legatos, illic raptas aquil,, quas GermanicuS Romani ales ,propria legionum numina apud eundem lib. a. Ann. appellavit.

RE TRIUMPHos. J Grave quidem vulnus clade Crassian1 populus Romanus a Parthis accepit. Flor. l. 3. c. II. ingens inde fama Euphrati , verum multis nominibus 9. CLARIOR EST CAESO LUPPIA QUINCTILIO Jde quo reportata victoria magnum nomen decusque gerit in .logio, quo Germaniam Tacit. de morita Germ. Ornavit. Semcentesimum cse quadragesimum annum urbs nostra agebat, cum primum Cimbrorum auditasunt arma, Caecilio tra etesio ac Papirio CarboneCossex quo si ad alterum Imperatoris Trajani consulatum computemus disecenti ferme se decem anni colliguntur, tam diu Germania vincitur. M HO tam longi aeta statio multa invicem damna. Non Samnis, non Pinni, non Hissaniae Galliaeve, ne Parthi quidem sepius admonuere. quippe regno Arsacis acrior es Germanoru- libertas. . id enim aliud n bis , quam caedem Crassi, amisso se ipse Pacoro , insta Ventidium dedi ctus Oriens objecerit G Ε κ M A , I, Carbone, se Caspio, ct Scauro Aurelio, or Servilio Cepione, LM. quoque UManlio f s vel captis, quinque simul consitares exercitus populo Romano ue Varu , tres e cum eo legiones etiam Caesari abstulerunt. nec impune C. Marius in Italia , divus Julius in Gallia, Drusus ac Nero or Germanicus insitas eos sedibus perculerunt. Mox ingentes C. Caesiaris minae in ludibrium versae. Inde orium , donec occasione disiordiae nostrae θ' civilium nrmorum, expugnatis letonum hibernis, etiam Galli, assectavere: ac rursus pulsi indopro- ximis temporibus triumphati magis quam viati sunt. IO. RAPTA IOVI L AT 1 o. J Inscriptio monumenti Ca-

93쪽

leius lib. a. c. 9 I. Sueton. in Aug. c. II. FloruS lib. . c. II. Eutrinpius lib. 7. in Aug. Ovidius lib. & 6. Fast. & lib. a. Trist. Hor

Eoi nostro restituit Iovi, i

direpta Parthorum superbis postibus: oc. antopere signis, sive ultro, ut Florus, sive, ut Suetonius ait, reposecenti, redditis gavisus sit Augustus, indicant tot & tam varii

hac de re signati nummi veteres cum inscriptione sIGNIS RECEPT Is: quorum icones apud LaZium l. c. expressae. II. HIC AQUILAS OBTINET US IE SuΑs. J A minius apud Tacit. lib. I. Cerni adhuc Germanorum in lucus a Romana, quae diis patris ultenderit. Nondum essio tunc, nec unquam Augusto remissa fuerant , an postea ductu Germanici, Mauspiciis Tiberii recepta, auctoros inter se dissentiunt. Assirmat Tacit. lib. i. Ann Sr Ieros sὴa urentes, expeditά cum manu L. Me rimus, missu Germanici fudit; interque cadem or praedam reperit -- devicesimae legionis aquilam cum Varo amissam . a. I e majoribus copiis Marses irrumpit: quorum aux Malovendus, nuper in deditionem a ceptus, propinquo luco defossam Varianae legionis aquilam morico praesidio mari indicat. Ad quem locum Lipsius not. 62. His autem Ἀ-etenta aquilarum una, ct supra lib. I. altera ρ, ergo recepta nunc omnes. Qua de causa arcus erectus dicatusque: Tacit. l. 2. Fine anni a cus propter aedem Saturni ob recepta signa cum Varo amissis, dum Gemmanici , a liciis Tiberii ; ct aedes Fortis Fortuna ore. dicantur. Quin Dio lib. 17. scribit. At Germanicus expeditionem Germanosprostera ad Oceanum usu rocessit, barbarisque vi devictis, ossa eorum, qui cum Var' ceciderant , lecta humavit, signaque militaria recepit. Sed idem Dio lib. 6o. Claudio demum CVare, unicam quaerest bat aquilam, receptam perhibet: ita enim habet. Eodem anno V.C. DCCXCiv Sulpitius Galba Chattos vicit, ct P. Gabinius Masses, qui inter alia, qua lauri essent, militarem aquilam, quae fila ὸ clatae Variana adhuc verer l, recuperavit. .Hic aut Tacitum nos fallere, aut Dionem, ne se est. Quam enim aquilam Tacitus,

94쪽

Malevendo Marsorum duce atque indice, Germanicum Caesarem recepisse a Marsis, hanc Dio Cassius scribit Claudio de mum Caesare per Legatum Gabinium esse recuperatam. Facit haec dissensio magnorum inter Romanos scriptorum, ut suspicari libeat. non adeo exploratum fuisse ipsis scriptoribus, aquilaene omnes redditae fuerint, necne. Ideo Floro potius inhaerendum censeo, qui lib. q. c. I 2. Signa, or aquilas duas adhuc ba

baripossident tertiam signiferprim , quam in manus hostium veniret, esulsam mersamque intra baltei sui latebras gerens , in cruenta palude se latuit. Sed an & haec aquila relata sit ad Romanos abrumpit Florus. Lipsius ut Floriim Tacito conciliet, suspicatur Florum, qui epitomen Livii dedit, ex per na & aetate Livii tantum loqui, qua nondum redditae crant aquilaea Germanis. At quis credat Florum, quem Trajani tempore vixisse volunt, hanc aevo suo populi Romani gloriam ex receptis aquilis dissimulare potuisse, quando tanto triumpho receptas de Parthis aquilas legerat. Quapropter non desunt, qui aquilas nunquam omnes e Germania receptas sentiunt. . QDs inter Cuspinianus Florum secutus in vita Augusti. Nec unquam hae redditae sunt Imperatoribuου Romanis, quod Parthi fecerunt, se emper in hunc usiue diem servatae; licet Tacitusseribat Germanicum, eam in Teutoburgiensisaltu reliqui,

Varianae cladis insticere concupisseret, per L. Stertimum apud Bructeros undevice a legionis aquilam cum Varo amisiam reperisse. Majorem

ergo fidem hac in re Floro , quam Tacito habendam esse, &non sine ratione censuit Cuspinianus : si enim vere Variana signa recepta fuerunt, cur Tacitus tantiim ac Dio, & quidem divorse id meminerunt ' nam signa a Parthis remissa poetae pariter& historici magno numero & consensu celebraverunt. Cur Velleius, quod gratum, laetum & magnae gloriae Tiberio erat, in laudibus ejus alioquin immodicus siluit Z quomodo contrarium scribere Florus ausus esset ξ Arcus quidem similis esse potuit triumphis, quos apparatu splendidos, victoriae autem inanes falsosque, de Germanis non raro Imperatores Romani egerunt ;quod Tacitus quoque de morib. Germ. agnovit. Inde proximis gemporibuου tri phati magis quam vi unt. Alio quoque &e

95쪽

MONUMEN ΤΑ

cellcntiori quidem modo aquilas suas Luppia usque obtinet, imperio nimirum ad Francos primum , & ab his ad Saxonas, utrosque Luppiae aliqua ex parte quondam accolas, translato. Nec desunt, qui imperii insignia ab aquilis clade Variana raptis originem accepisse existimarint; ita enim senserunt & scripserunt Cuspinianus, & Utricus Huttenus: ille in Aug. Non enim biceps es aqvita, us imperitum vulgus credites duae H; quarum

altera alteram expansis alis obtegit , tertiamsignifer legionis tertia a tulit , paludeque aemest , ne in hostium manus veniret , alioqui tres haberemus aquilas in insignibus Imperii. Hic vero & clarius in carmine de Germania non degeneri: Visiice ut Arminio, celeris prope xura risurgis,

Romanas acies, miro Germania motu , ia I

V inctiliumque ducem conciderit, unde birostrae DConIigerint aquilae, traducti insignia regni, a cismque jugum, non tantum haec tempora nossent. Horum astipulatorem Flavium Illyricii m exagitat & refellit Card. Bellarminus de translat. Imp. Rom. lib. I. c. 7. g. 2.&Romanos Imperatores negat bicipitem aquilam in insignibus ferre ob duas aquilas ab Arminio quondam Vari Legionibus detractas: non enim duas aquilas in insignibus I p.gerere, sed unam rivisam in duo capita : ωμου rei causam esse, quod perion esset inter duos principes HG-hm, quorum alter in Occidente, alter in Oriente sedem habebat A qui etiam prius, quam imperium divideretur , in columna Trajana& Antoniana videre fuit duplicem aquilam concorm

ratam, sic ut in Imperii inssignibus hodie solet. Lips in analectis ad Milit. Rom. dialogo II.

ves ignominias ciadesque, duas omnino, nec alibi quam in Germania, accepit, Lostianam or Varianam e sed Lollianam majoris infamiae, quam detrimenti; Varianam pene exitiabilem, tribus legionibus, cum duce

legatisque, se auxiliis omnibus , caesis. Magnitudinem igitur hujus cladis, quae a Suetonio pene exitiabilis, a Velleio atrocissima calamitas vocatur, facile quis cogitatione comprehendet, sive .cum Polybio lib. 6. tribuat legioni quina millia peditum, & tr

96쪽

PADERBORNENSI A. 33 centos equites, sive cum Vegetio peditum sex millia, cquites septingentos & triginta duos. Hujus itaque exercitus cum auxiliis omnibus, quae e sociis conscripta non minorem certe numerum confecerint, ad internecionem deleti nuntius ingentem moerorem metumque Augusto, & Urbi attulit. Velleius i. et O atrocissimae cistamitatis, quί nusivosi Crassi in Parthis damnum in externis gentibus gravior Romani uis, risis voluminibus , u linam cum xx. libris de bellis Germanicis a Plinio scriptis superessentibut alii, ita nos conabimur exponere. Nunc summa defenda est. Exere, rus omnium forissimus, disciplinά, manu, experientiaque besiorum in ter Roman os milites princeps, ad internecionem trucidatus es. Flor. l. Q ir. Nihil ista caede per paludes , perque flvas cruentius: mhil insu

tatione barbarorum intolerabilius, praecipue tamen in causarum patronos. Aliis oculos, aliis manus amputabant: unius os sectum, recisa

prius lingua, quam in mamι tenens barbarus, tandem, inqu it, vipera itare dest e. Sueton. l. c. Hac nunciatά, excubias per Urbem in Lxit, ne quis tumultus existeret: sepraesedibus provinciarum propagaruit imperium, ut raperitis drassuetissocii continerentur. V itor magnos Dis yovi Opt. Max.s rempublicam in meliorem flatum vertisset: quod factum Cimbrico Marsicoque belli erat. Adeo namque consternatum ferunt , ut per continuos menses barba capillique summisso, caput interdum foribus Agideret, moriferans: . inctili Vare , legiones redde: diemque classis quotannis moestum habuerit ac lugubrem. Metuebat enim, ne una cum Gallis Italiam ac Romam Germani peterent. Dio lib. 16. Augustus Variana clade audita, vestem, ut quidam memorant, laceravit, inque magno tu fuit, propter amissum exercitum, metumque , quia Germanis ,-Gallis impendere videbatur , maxime quod eas gentes jam ipsam Italiam ac Romam petitur, verebatur ; sed neque u bana juvenim magni momenti supererat, se sociorum auxilia, quae mlicujus essent pretii, a lina erant. Nihilominus tamen ad omniast , quantum praesens rerum conditio ferebat, comparavit. Et quoniam ii, qui militari essent aetate, dare nomina nolebant, ex iis qui nondum amnum trigesmum quintum attigissent, quintum ue ex natu majoribus d cimum quemque, ut sors in quemvis incidisset, bonis privatum, ignominia notavit cissumo cum multi nesic quidem obedirent , quosdam modi

97쪽

remulctavit, ero. Et quia complures Galli ac Germani Romae obser bantur, partim peregrinantes, partim inter sipatores recipiendi , m ritus, ne quid hi novi molirentur, in insulas armatos amandavit, inermes urbe exire jussi. Haec tum ab Augusto actae ea quae decreta fuerant,& inter haec triumphus Tiberii de Pannoniis, Ludique omis. Su ton. i ta Ti b. c. I 7. Nam sub id fere tempus . uinctilius Varus cum rerubus legionibus in Germania periit: nemine dubitante, quin victores Gemmani jwicturist Pannoniis fuerint, nis debestatum prius Abricum esset. as ob res triumphus ei decretus est, multique ct magni honores. triumphum ipse distulit, morsa cimitate clade Variana. Etsi haec clades exitium imperio non attulerit, ingens tamen damnum ex ea. Consecutum: nam ut Flor. l. c. Hac clade factum, ut imperium, quod in titore Oceani non elerat, in ripa Rhenifluminis flaret. I 3. CAESARE AUGUSTO. 4 Paucis ante obitum ejus annis , cum bellum Pannonicum confectum esset, & plures fulsis sent cometae. Tacit. I. An n. Bellum ea tempestate, qua vivere dcissit Augustus, nusium nis a ersus Germanos supererate abolendae magis infamiae ob amissum cum . inctilis Varo exercitum, quam cupidita te proferendi imperii. Vel leius lib. 2. Tantum quod ultimam imposierat

Pannonico ac Dalmatico besio Caeser manum , cum intra quinq- con-

Ammati operis disjunsae ex Germania epistolae caesi Variurucidatarumque legionum trium, totidemque alarum Er sex cohortium. Dio l. c. caelum pius ardere apparuerat, multi ut cometae essulserant. Man,

lius i. Ι. Extremas modo pergentes ut foedere rup o cum fera ductorem rapuis Germania Varum infecitque trium legionum finguine campos, 'inserunt totopassim minitantia mundo ri ILumma, cr iba tulit bellum natura per ignes ψ posuitquesuas vires , emque minata est. De tempore vero acceptae cladis variant auctores: Lindebr chius in hin: Armin . & Helm vicus in theatro, impurant ei annum a nato Christ o I a. imperii Augusti sa.&U. C. 761. sub P. Cornelio Dolabella, & C.Junio Cossi quibus de anno Christi Baronius, & plures consentiunt; etsi Bromerus, Hoxrion & Cauvisius

98쪽

visus s. &alii Io. ponant : similiterque, juxta Pighium tona. 3. Annal. lib. I 8. ac Sigonium comment. in Fastos, annum U. C.

vel 361. vel 3 63. COT. Sulpitio Camerino & Poppaeo Sabino ,

ut Bromero & Stangevolio placet. Quod spectat ad tempus anni, longius aestatem processisse, ex Velleio colligitur: Iediam in elsus Germaniam , jurisdictionibus agendoque pro tribunali ordine , trahebat aesti . Diem denique cladis tam memorabilis, quem Augustus motam ac lugubrem quotannis habuit, IV. Non. Sextil. Hem enimvero, ut notat Gellius lib. s. cap. 17. & Macrobius lib. I. cap. 16. inominalem, quo male ad Cannas pugnatum est, Pantaleon, Eberus, & qui pzeterea Beroaldum sequuntur, assignant, eo, quod Florus lib. q. cap. 12. scribat, Varus res perditas eodem, quo Cannensem diem Paulus, o fato es es animo secutus. Putarunt enim sensum horum verborum esse, Varus eo die periit, quo Paulus Cannensi praelio. Verum, ut Casaubonus in Suet. de Aug. c. 23. animadvertit, diem pro clade cleganter Florus usurpavit. Nonnulli cum Aventino malunt Iv. Non. Julii. Sed frustra dies quaeritur, quem veteres historici quasi ex compacto siluerunt, aut certum ideo desinire forte nescierunt, quod, ut auctor est Dio, triduo cum Romanis fuerit dimicatum, &quidem, quod observat Henricus Hagelgans in suo Arminio, primo die haud procul Alisbiae ad caput Luppiae, altero inde paulo remotius juxta arcem Falckenberg, tertio & ultimo prope

Hornam aut Dethmoldiam. I . ARMINIO DU CE. J Flor. l. . c. II. Duce Arminio a ma corripiunt. Strabo lib. 7. Arminii, qui belli dux fuerat Cherustis, cum violatis pactis Varum 'inctilium inmaderent. Tacit. 2. An n. His nationum virtus ducum in aequor sed Maroboduum regiae nomen invisum apud populares, Arminium pro libertate bestantem favor habebat, desertus tamen ab Inguiomero fuit, non aliam pb causam, quam quia statris silis juveni patruus nex parere dedignabatur. cit. a. Annal. Dux igitur Arminius gentis suae, &sociorum ejus filii, omnibus hujus muneris partibus egregie functus, imo& militis, qui manu, voce, vulnere susentabat lugnam. Tacit. 2.

Annal.

99쪽

36 MONUMENTA

'Is. A CHERUSCI s. J Inter Germaniae populos, a quibus Variana strages edita, omin udre Chenasci, validissima tum natio, a Caesare lib. 6. Velleio lib. 2. Strabone lib. I. Tacito l. I. a. II. 12. 13. Annal. &de morib. Gerna. Plinio lib. . c. I q. Florol. c. I a. Dione l. ' . s. 16. Fastis Capitolinis apud Onuphr.& Pighium, Nazario in panegyr. descripta celebrataque. Non omnes inter Albim& Visiirgim, ubi vera &praecipua sedes eorum fuit, & silva Bacenis pro nativo muro objecta, Cheruscosa Suevis, Suevosque a Cheruscis, injuriis incursionibusque prohibuit , etiam pro parte aliqua cis Visurgim habitarunt. Dio lib. s . de Drusb : Lupiae fluminis ripis ponte junctis, Sigambros ire pit, perque eos in Cherusiorum fines usiue ad myurgim processit. Vcl-leiu S lib. 2. Intrata protinus Germania, &c. recepti Cherusii, se amnis mox nfra clade nobilis transius y surgis. Isac. Pont. de orig. Franc. l. I. c.ν pro parte cis V urgim coluisse non abnuerim. Cluver. l. 3. Ger antiq. c. 19. Maxime Arminio duce gens haec floruit, qui Chattos & Cheruscos, eum quibus illli, teste Tacito II. An n. aeternum

discordant, conciliaverat, ut aliquamdiu j unctis viribus Romanorum imperium propulsarent , eo vero defuncto recruduit votus odium, evenitque quod Tacit. de morib. Germ. memorat. In latere Cauchorum Cattorumque, Cherusci nimiam ac marcentem diu

pacem incessiti nutrierunt, idque jucunius, quam tutius fuit. quia inter impotentes or validos falso quiescas. ubi manu agitur , modestia ac probitas nomina superioris sunt. Ita qui olim boni quique cherusci, nunc

inertes aesulti vocantur. Catiis victoribus fortuna insapientiam cessit. sacZi ruina Cherusiorum o Fos , contermina gens. Mansere tamen

adhuc aevo Claudiani veteres ad Albim sedes, nomenque Ch ruscorum: quod ipse testatur in panegyr. de Iv. consulatu Honorii: - Et ingentes Albim liquere Cherusii. I 6. BαUCTERI s. J Non solum Cherusci, verum etiam Bructeri Varianam cladem cilacerunt, qui propterea sua exusi

runt, atque a Germanico vastati. Tacit. I. An n. Bructeros, sua urentes, expedita cum manu L. Stertinius, missu Germanici, fudis: imterque caedem Ur praedam reperit undevicesima legionis aquilam, cum

Varo

100쪽

que Amisiam o Lupiam amnes inter, vastatum. Vt 17. M AR sis. J Antiqua , & clarae originis in Germaniat gente. Ticiti de morib Germ. Celebrant carminibus antipuis Tuistonem deum terra Hitum, o filiam Mannum originem gentis conditoresque. anno tres filios affignant, o c. Gidam autem , licentia vetustatis, plures deo ortos, pluresquegentis appetiationes, Marsos, Gambriviori os, Vandalios a mante eaque vera se antiqua nomina. Maxime iis infestus Germanicus fuit, abolendae infamiae causa, bbamissum cum Quinctilio Varo exercitum, a Tiberio in Germaniam missus. Tacit. I. An n. Verumnque ad vicos Marsorum s o circum alaefationes. uinquagmta misitumstatiumsere ammisique pervastat. Profanasimul, d 'sacra, ct celeberrimum illis gentibus templum , quod Tanfanae vocabant, sis quantur. Idem lib. a. Ipse C sao majorsim copiis Marsos irrumpit, quorum dux Malovendus, nuper in deditionem acceptus , propinquo luco defossam Varianae legionis aquialam, modisopraesidioservari indicat. Causa igitur hujus vastationis,& irruptionis non alia, quam quod Varum, per fines Marsorum ad Amisiam, Dalichium, & Aldenbecam porrectos, ad Visum gim proficiscentem, ab iisdem & conterminis populis caestim meminerat. Cluver. lib. 3. Germ. antiq. c. II. Marsorum Vest, gium adhuc extat in I pago dioecesis Padcr mensis.

SEARCH

MENU NAVIGATION