장음표시 사용
181쪽
Titio do, lego. Quemadmodum falso legatarii
nomine, sic falsa rei legatae demonstratione, lagatura nota vitiatur, aut perimitur, si de xo legata aliunde constet, g. 3 . illst. h.. tit. lem
33. Is de condit, et demonstr. Tamen si res certa designata ἰ locoque certo vir mscripta ait, et nulla ibi reperiatur, legatam inutilo est, leg. Io 8. f. IO. F. de Iegat. I. Ut ecoo. testator ita legavit, centum, qua in grca ha beo, Titio lego: si haec in arca nulla sint, ni hil debetur; nam ipsa ros legata deficit. Item si quis dixerit, quod mihi Titius debet, Semo pronio lego, sine diectione corporis Rut quantistatis , ac Titius nihil debeat , nullum erit Iegatum non propter falsam demonstrationem . sed pmpter rei desectum quae legata est, log. 7s. Τ eod. - g. . 28. sub Causa legatur, qnoties legandi ratio exprimitur, veluti quum quis ita dixerit ἡTitio, quia me absente negotia mea curavit, Centum do, lego, 3. 31. inst. h. tit. Huiusmodi legatum utile erit etiam si negotia testatoris unquam gesserit Titius, quia falsa causa lega to non nocet, d. g. 3I. vis enim et substantia legati ex ipsa testatoris voluntate pendet; adeo que etiam sine ulla causa consistere potest, lag. za. g. 6. V. de condit. et demon3tr. Si tumen ab herede probetnr, pura causa motum
teStatorem misso ad relinquendum legatum , itε
182쪽
ut alias non fuerit legaturus, nisi propter eam causam; valebit nihilominus legatum ipso Jure, sed legatarius id petens repellitur exceptione doli. quasi legatum petat Contra voluntatem defuncti set Porro causa conditionaliter expresinta , conditionale facit legatum, quod non debetur, nisi impleta conditione, Ieg. s. g. a. fquan l. dies Igat. ced. Ieg. 44. g. vlt. F. de condit. et demnstr. Si igitur testator dixerit,
Titio si negotia mea curaverit , centum do, i o dita demum. utile erit legatum, si Titius testatoris negotia curaverit, d. g. 3 I. in s. Ier z. g. 3. F. eod. g. 29. Sub modo legatur, quum legandi
causa in futurum confertur, quae pars ordin tionis est, ideoque pro causa finali habetur: veluti, Titio centum lego, ut mihi monumentum extruat, leg. I g. ult. Τ. de cond. et demonstr. Si Titius praecepto testatoris. non pareat, legati
repetitio est, leg. 27'. st eod. Illud igitur in
modo diversum est a conditione quon legatarius eventum conditionis expectare Iubetve, at sub modo legatum etiam statim peti potest, praeatita cautione de implendo, leg. 4o. g. ult. Τeod. Sed ab per legatarium non steterit, quominus impleretur modus, legatum deberetur, et ad heredem transiret veluti, legato Titiae relicto, ut alicui nubat, si is nolit Titiam duxere, legatam nihilominus eidem debetur, ita cod. de his qua εub mod.
183쪽
tionem relinqui non Poterant, nec post mortem horodis aut legatarii, nesi Paenae nomine , vel eoercendi heredis causa, g. 34. et Feqq. inst. h. t. Sed has Iuris veteris scrupologitates, quibus voluntas testatoris anteferenda erat,
emendavit Iustinianus; cujus Constitutionibus in quacunque parte testamenti recte legata relinquuntur, d. g. 34. sicuti post mortem here dis . ut . Onus legati ad ejus heredem transeat, vel post mortem legatarii, ut legatum ab eius heredo acquiratur, d. g. 35. nec non valido ab herede legatur , ut aliquid faciat, vel non faciat; vel uti, Titio centum lego, ne filiam suam Stio in matrimonium collocet, d. g. 36. Firma igitur et rata hodie sunt haec legata, paenae causa relicta, dummodo non imponatur
aliquid impossibilo , aut legibus interdictum ,
tunc enim legatum non valeret, Vin. in commem. ad d. g. 86. n. g. 3I. Poterit etiam testator eo modo legare, quo non possit amplius legatum revocare, dummodo promittat vel ipsi legatario, vel notario pro eo stipulante se nunquam legatum revocare, et promissio Iuramento vallata sit,
ac insuper declaret, quod si legatum revocet, res eo titulo relicta intelligi debeat donata inter vivos 8ὶ . Licet enim testamentum unctcDntextu fieri, proindeque nullus actus alienus et diversus misceri debeat; si tamen misceatur,
184쪽
non vitiatur; sed potius testamentum ipgum non subsistit; et consequentur in praesenti themate donatio inter vivos valebit, tametsi fortassis
g. 32. Denique eadem res pluri hus legari potest, idque diversis modis fieri potest; scilicet vel alternative vel disiunctim, vel conjun-ssim . A ternative , si dixerit testator , Titio , aut cibo lego centum, prout magis heredi placebit ; quae verba , prout heredi placebit, efficiunt, quod heres uni solvendo totum, bene solvit, et liberatur. Disiunctim, si dixerit testator, dimidiam partem fundi Tusculani lego Titio, et alteram dimidiam lego Coo. Coniunctim vero legatur eadem res pluribus personis, quum una enunciatione plures legatarii ad eamdem rem vocantur ; qui propior unitatem sermonis quasi in unum corpus redacti partem coniunctorum sibi legatariorum quasi Suam praeo Cupant Dre accrescendi, g. 8. inst. h. tit. ibique Interpretes. g. 33. Ius ac re3cendi est, quo defieientium
Λεredum, aut collegatar Ortim portiones adjiciuntur ἰis, qui suam portionem agnozerunt. Sub nomine heredum continentur bonornm posseSSO-Tes , et fideicommissarii universales, leg. 3. g. ulti s de bon.' posses. I g. 83. Τ. de acq. hered. Sab appellatione legatariorum veniunt sidei commissarii particulares, donatarii mortis causa, et ususructuarii, leg. un. I. ult. cod. de cad. toll.
185쪽
I 8a Ideoque hos inter omnes locata habet Ius Reacrescendi.
g. a . Et quidem inter plures heredes,
si quis ex parte aliqna hereditatis hores extiistit, quaesita portio vacantes partes ita ad sotrahit, ut sive velit, sive nolit is, cui portio quaesita est, ei accrescant. Necessitas haec ex duobus Iaris principiis nascitur; unum, quod nemo hereditatis sibi dolatae partem semel quaesitam repudiare potest ; alterum quod nemo eiusdem hereditatis, quae alium heredem non habet, Partem agnoscere potest, aliam repudiare . vin. in comment. ad d. g. 8. n. 2. Si pluressum Portionem agnoverunt, et omnes conjuncti sunt, aut omnes disjuncti, partes vacantes Om nibus accrescunt; sI vero promiscue conim
sim, disiunctunque instituti suerint, deficientiis conjuncti portio solis coniunctis accrescit; illa vero disiuncti omni lius accrescit, d lin. uv. f. Io. quia disiuncti inter heredes etiam con-jancti sunt, scilicet re quum ad eamdem Su cessionem omnes vocati sint, d. g. 8. inst. h. tit. d. Ieg. un d. g. Io. Quidquid autem hic accreacit, placet singuliη non ex aequo, Sed pro portionibus hereditariis accrescere, d. I IS et in distributione, si permistim instituti sint disiuncti, et coniuncti, hos unius personae pv testate sungi, ut non plus austrant, quam si a-
guli disiuncti, leg. 34. f. de legat. I. g. 35 Secus later legatarios locam haber
186쪽
Jas accrescendi eo duntaxat casu, quo Conjun cti sunt; quia sola testatoria voluntate causa tne Jus accrescendi inter legatari , quae ex eo elicitur, quod illos inter se conjunxerit. Triplici autem modo coniungi possunt legatarii. scilicet vel re tantum , vel verbis tantum, Vel mixtim . leg. 142. j. de verti signis. Dicunturra coniuncti, quibus eadem ras diversa oratione relinquitur, ex gr. Titio fundum Tusculanum lego, Ca o erundem fundum lego: Hi quoque disiuuat vocantur, quod oratione disjunguntur, leg. I. V. de ustor. accresc. Appella tur verbis conjuncti, quibus eadem oratione eadem rea legatur. additis his verbis, a quis partibvs ; ex. gr. Titis, et Casto Jundum Tuscula num lego aequis partibus. Re et verbis simul . yel mixtim conjuncti dicuntur, quibus una res eadem oratione legatur, vel quos et nominum,
et rei complexus Jungit; veluti, Titio, et Cabo fundum Tusculanum lego. g s6. Porro his omnibus coniunctionis generibus commune est; quod partes inter Coniunctos concursu fiunt; pars autem non Capientis vel deficientis alteri accrescit, d. l . Mn. 3. 3. et II. inSt. d. g 8 Deficere intelligitiir legatarius si vel spreverit legatum, Vel ivo testatore decesserit, vel alio modo factus sit incapax: non autem si vel momento testatori supervixerit, tunc enim legatum transmittit.ad herocis, et nihil accrescit legatario, d. ieg.
187쪽
umo. g. in novissimo. Pluribus tamen disserunt re coniuncti ab aliis vel verbis, vel mixtim conjunctis . Illis enim portio vacans sine onere etiam invitis accrescit; his vero non accrescit nisi volentibus, sed cum onere 9 . Praeterea si plures. permixti sunt, et quidam re tantum coniuncti, quidam verbis, alii mixtim, vel rael verbis simul: tunc si deficiat re colunctus, huius portio non solum accrescit aliis re coviumctis, sed etiam iis qui verbis, et mixtim conjuncti sunt, ita tamen, ut verbis, nec non mixtim conjuncti unius personae vicem fungantur ; contra si deficiat verbis coniunctus, hujus portio accrescit solis iis, qui eodem modo con juncti sunt; et idem procedit deficiente mixtim coniuncto Io . . .
I) Leg. I. g. 2. Τ. quod legat. Sed per Statu-
tum Florentinum lib. u. rubr. 3I bona legata habentur a die obitus testatoris tamquam avulsa ab hereditate; et in legatarium tran- Slata , eique competit facultas capiendi propria auctoritate eorum possessionem, dummo do liaec tria requisita concurrant, nempe certa legatarii vocatio, identitas honorum, et incompotentia detractionum heredi 8pectantium, Bota Nostr. in . Bur, S. Sepulcri
188쪽
; spolii diei 4. Augusti Irist. g. in quanto cor.
Aud. Horat. Catiani. a Per vindicationem relinquebantur verbis, do, lego, Sumito , capito, habeto; et hoci m . do legari poterant duntaxat res te.tatoris propriae, et quae in rerum natura essent. Per damnationem, verbis, Herra damnas esto dare, dato , Dceto, eum dare , facere jubeo; sic legari poterat res etiam aliena, et quae nondum existeret. Sinendi modo, verbis , heres sinito legatarium Sumere, vel habere ν sic legari poterant res non Solum corporales, sed etiam incorporales. Per prae eptionem Vese his , heres praecipio, praeeipuam rem accipito; quo modo non nisi nni ex heredibus legari poterat, ut aliquid ex hereditate praecipuum haberet. De his legatorum generibus, differentiis, et actionibus eorum nomine competentibus, agunt Ulpian. tit. 24. Paul. sent. lib. s. tit. 6. a d. g. 4. inst. h. tit Videtur enim testator eam rem legassct potius, . quod habere so. Crederet, quam quod Onerare eiusdem redemptioni heredes voluerit; quum voluntates' hominum sint faciliores in robus suis legandis, quam alienarum comparationi heredibus onerandis, leg. 67. g. 8. F. de legat. S. ideoque praesumitur legaturus non fuisse, si eam rem alienam esse scivisset. Istam vero rei alienae scientiam legatarius prohare conla
189쪽
probat. Caeterum si rei alienae leg tum c niunctae personae sit relictum, veluti Patri, vel uxori, et similibus; id legatum omnino debetur , quia praesumitur legaturus . fuisse ,
quamvis rem raso alienam sivisset, lega IO. in M. cod. . h. tu. .
sciendum porro, genere legato. interdum
legatum non valore, ut inutile. Aliud enim est genus summiam vel subalternum, is res,
animal a ct legatum in tali genere factum
nou valet, utpote ridiculam, quum heres dando rem etiam minimam, vel animaI. pro sua inutile legatario liberaretur. Aliud est genus infimum; et eiusdem legatum semper valet, si res in genero legato cumprehensa certam determinationem habeat a natur. , ut equus, bos; si vero natura dete illata Bonsit, sed hominis destinatione constituitux i ut Jundus, domus, legatum non valet, nisi h iusmodi res extent in pallimonio desancti quia tunc certa non est rei legatae demou-εtratio, quam quaevis pars sendi sit fundus, adeoque vel et fibula una fundus dici queat, I . 37. Dy- 84.. 3. lem Io 8. 3. 2. F. delegat. I. C. uc camen Vin. in commentia acig. 22. inSt.. h. tii. n. a. in s. .
5 d. leg s. V. de tritic. legat. i Hoc tamen obtinci si an legato certae quantitatis Ductumn , taxationis causa adjectus sit suadus,
190쪽
nt si dictum sit; rentum amphoras vini ex eo, qaod natum erit in Jundo Tusculano T, tio do, lego. Secus erit, si landus.demonstrationis tantum Causa adjectus sit, veluti centum amphoras vini lego, qua ex Jundo sculano gumentur. Hoc enim casu integrum legatnm debetur, etsi ex fundo adiecto nihil , vel tantum pereipi non possit, lem Iz. J de alim. leg. 2 7 g. vlt. J. de legat. 3. Q Admonendum est quod ex Senatus Consulto Liboniano, et Claudiano paena lεgis Corneliae de falsis ei imponitur, qui quum adscribendum alienum testamentum adhibitus esset, in eo sibi vel hereditatem . vel l6gatum ; vel qnoddam aliud amolumentum a scripsit, dictante licet teStatore, leg. ult. Τ his qua pro non scrip. I . I. g. r. et aeq. Ieg. s. et 6. V de Dis. Quae regula ampliatur in marito, qui sibi in testamento uxoris aliquid adscribat, Parinac. de falsit.
quot. Iso. n. t 78. litet maritus uxori legatum in alieno testamento Sotibero non Pro
hibetur, lem I 8. j. de falla. erim. Quidam
tamen sibi aliquid in alieno testamento adscribentes effugiunt paenam falsi, et retinent simul legatum sibi adscriptum , ut filius emancipatus, qui patre dictante so heredem scripsit, modo non maiorem portionem sibi adscribat, quam ab intestato ei competebat,