장음표시 사용
191쪽
stamento ves codicillis, in quibus scriptor sibi aliquit adscripsit, specialiter subscripserit , se illud legatum relinquere ei, qui id testamentum scripsit, Peregrin. dc Dr. Aso. Isb. a. tit. I a. n. I. De Luc. de testam. diso. 8. n. I 4. Quidam vero nou Consequuntur quod sibi adscripserunt, sed a paeua salsi tamen absolvuntur, ut milites, et rustici, quos ignorantia Iuris e usat, d. q est. I 5o. n. 89. et I9o. Similiter ad evadendam paenam, licet non ad assequendum legatum sufficit generalis testatoris subscriptio, qua fateatur testameutum sua voluntate scriptum
fuisse. ibid. n. acia. Idem dicendum si constet de probitato ac bona fama eius, qui sibi adscripsit, De Luc. d. disc. 3. n. I 8. et seq. Raec autem Senatus Consulti dispositio locum non habet tu testamento nuncupativo, ibi per testes relictum probari potest, Urceol.
Se tamen abstineant Notarii ab huiusmodi actibus, ad propriam vel suorum utilitatem
Condendis, et si sorte testator aliquidi eis retrii quore vellet, nec alterius tabellionis co-Pia e8set, qui tu stamentum rogare posset; ut cautius id agant, testatoris, vel saltem testium subscriptioni sub ipso relicto se m niant, Montelat. elem. Jur. tom. I. pay 25 O.
z d. Ieg. za. I. 6. Is de condit. et demonstr. In dubio omnium disrositionum causa, non
192쪽
finalis, sed impulsiva Cengenda est, et alleganti causam finalem esse incumbit onus probationis, Bota Nostr. in Thesauro Ombros. ism. 9. de . s. n. 26. et tom. II. de . 2I. n. 23. et εeq. Vera ao propria causa finalis est, quae una excitat atque eX toto voluntatem disponentis movet, et quasi Coar-- ctat ad disponendum, eod. Thesaur. tom. I. dec. q. n. 32. tom.' a. dec. I a. n. I9. d.
dec. s. n. 23. Lam designant verba , quia quamobrem , hinc est , idcirco , ut , d. deo. s. n. II. et regulariter est desumitur ex proemio dispositionis , Rota Rom. cor. Molin. dec.
s. n. 23. finalis tamen dici nequit, quamvis in proemio expressa , si proportionata non sit, d. dec. s. n. 24. Etiam qualitas sanguinis praesumenda est finalis causa disposi- tionis, Molin. d. tom. 3. dec. 8I2. Π. 36. Quando duae causae sunt aeque principaliter appositae in dispositione , ad effectum illam substinendi, sussicit, quod una tantum sub-- sistat, Molin. tom. q. dec. IO64. n. 9. 8 in Montelat. elam. Jur. tom. I. pag. 257. in An, tradit sermulam huiusce legati his verbis. Jure legati legavit Titio scuta centum per solvenda post mortem disti testatoris, promisitque mihi Notario uti publica persona Pro
193쪽
Isto Licto Titia stipulanti , et acceptanti, Miam
diante ejusdem Iuramento , accepto ad delationem mei, dictum legatum non revocare, et si revocetur, intelligantur dicta scuta centum donata aeter vivos. De huiusmodi legato late agunt Menoah. lib. 4. de Prasump. tom. 2 praesumpi. Ios. ἔδ. I 8 et I9. Mantic. lib. . 8. de conject. ult. volunt. tit. I. n. 36. Fa-chin. lib. s. controν. Iur. cap. 32. Surd. dec.
9ὶ d.. l . un. g. II. ubi de verbis coniunctis nihil. agitur, sed etiam in his Ius accresce di constituunt plerique Doctores, eosque --dem Iure metiuntur cum mixtim conjunctis,
mixtim coniunctis pars caduca vel deficientis cum onere accrescat ,.duplex assertur; una.est, quia non veniunt ad portionem Vacantem iure proprio, et ex Proprio legato , quum testator eis non nisi partes log Verit , sed veniunt Iure alieno,. quasi ad legatum alteri relictum. Quamobrem non debent agnoscere lucrum et Ouus r Puere,
quod a deficiente praestandum erat , seu utrumque, quasi ex illius legato, et iure Venientes debent agnoscere, d. leg. . un. g. proaecundo in M. Manlio. de conject. ult. volunt. Ii. Io. tit. a. n. I 6. Altera ratio est, quae Lolligitur a natura conjunctionis ', nam te
194쪽
i 'stator, qui pluribus eamdem rem coniunctim,' et cum onerct relinquit, censetur eos, etiami in onere coniungere, et velle , ut unius de
V sicientis pars, tam lucri, quam oneris Elteri accrescat, uti colligitur ex d. IV. an. g. εin autem. Contra in re coniunctis, quos fre- quenter disiunctos appellamus, et inter quos Potius non decrescendi Ius, quam accrescen di locum sibi vindicat . Et hic quoque duplex afferri solet ratio , cur sine onere eis
Pars caduca accrescat. Una quia re tan-' tum coniunctus non venit ex alieno Jure, sed ' ex iure proprio, quasi ad legatum sibi insolidum relictum, quum testator ei manifeste rem solidam legaverit. Quapropter non ς' debet aliis onus aguomero, quam, quod si x hi iniunctum est, uti declarat Iastinianus ind. g. sin autem, dum ait testasorem ideo di- a unctim legata reliquisso, ut unusquisqwe suum,
Q. non alienum onus agnoscat; nam si contrin
rium volebat, nulla erat disieultas , conjun-' ctim ea disponeste. Altera vero ratio deduci- tur pariter a natura disiunctionis , ex qua testatoris voluntatem deducimus ; nam que madmodum testator, qui plures in legato coniungit, censetur eos etiam in Onere C Niungere. ita et contra, qui disiungit in le-i' gam , congetur etiam in onero separare, et esse , ut unusquisque suum non alienum' Duus agnoscat ita ut onus personae im M.
195쪽
tum videtur, non rei; alioquin enim, si contrarium voluisset, nulla erat dissicultas coniunctim disponendi , d. g. sin autem. Sic reconiunctis pars caduca etiam invitis accrescit, quia solidum habent ex .propria pedi Sona , et nemo partem legati sibi relicti acquirere potest, aliam vero respuere. Contra verbis , et mixtim pars caduca volentibus tantum accrescit, quia ad eam non veniunt ex proprio legato, quum testator non solidum , sed partem tantum legaverit; ideoque ea parte agnita, aliam caducam accipere non
Io) Hinc si ex. gr. testator dixerit: Primo fundum Tusculanum do, legor Secundo Eundem fundum do lego r Tertio, et Quarto eundem fundum aquis partibus do , Ilo : Quinto,
et nato eundem do , legor tuno desiciente Primo . eius portio non tantum Secundo a crescit , sed etiam aliis, ita tamen , ut Secundus trientem consequatur ; altorum trie tem Tertius et Quartus ; tertium Quintus et Sextus: deficiente vero Tertio , eius portio accrescit tantum Quartor itidom deficientis Quinti portio accrescit duntaxat Sexto. PG-tio antem re coniuncti omnibus accres it eo, quod omnes eidem re coniuncti sunt, quum omnibus diversa oratione eadem res relicta Sit. Late ad materiam Iuris accrescendi in Horentina Iuris accrescendi I 8. Septem. I 8OI. cor. Aud. Bart. Rassaelli.
196쪽
De Ademptione et translatione Legatorum .
ρ i D A eonstituendis vel relinquendis Le
gatis actum est superiori Titulo; nunc de modis inspiciendum, quibus ea infirmantur, quod potissimum contingit vel ademptione, vel tram statione . g. a. Adimuntur legata voluntato liborrima defuncti, qua etiam relinquuntur. Ambuislatoria siquidem est hominis voluntas usque ad vitae supremum exitum, Ieg. 4. F. de adim. et transs. legat. adeo , ut neo quisquam sibi hanc legem in testamento dicero possit, ut a priori voluntate ei recedere non liceat, I . za. Τ. de legat. s. g. 3. Declaratur haec voluntas non verbis tantum, sed etiam rebus et factis. Verbis quidem, quando testator vel testamento , vel codicillis , vel coram duobus duntaxat testibus, aperte hanc suam de adimendo rursum legato voluntatem declarat , pr. inSt. h. tit. MagCard. de probat. eonclus. 969. tom. a Si tamen intestamento, vel codicillis, prius datum a se legatum testator ademerit, ipso Jure ; sin nudis solummodo verbis id fecerit, non ipso Iare, sed ope tantum exceptionis, ademptam esse in-
197쪽
telligitur, Culac. in paratit. F. de adim. vel
transs. legat. Cra8S. lib. I. recept sentent. g. legatum qu St. 28. n. 3 Ceterum nihil refert an testator in specie, et nominatim rem legatam adimat, veluti, fundum Tusculanum non lego; vel per clausulam generalem , post legata subjectam, a priori voluntate recedat , dicendo , legata, qua in meo testamento reliqui, praestari nolo. Per hanc tamen generalem ola sulam ademptum non intelligitur legatum alimentorum . leg. I 8. f. 3. F. de alim. vel ci-har. legat.
g. 4. Ex factis quoque eadem voluntas et
poenitentia testatoris colligitur, et Ι. si capitales aut graves inimicitiae inter testatorem et legatarium intercesserint, nec reconciliatio seiscuta sit Iὶ II. si testator rem legatam destruxerit, aut rem mobilem legatam in aliam speciem transtulerit, quae ad pristinam materiam reduci non possit; dummodo non probetur aliam fuisse testatoris mentem set : III. si testator sua sponte, nudaque rei familiaris ne cessitate compulsus rem legatam alienaverit; ut si vel eam alii donaverit, vel quum neceS- se non orat, vendiderit; in tantum , ut non
debeatur , licet eandem postmodum redemerit a): IV. et si nomen debitoris a se legatam exegerit; sed et hoc ita nisi probetur, eo animo non suisse , ni legatum extinguere voluerit, g. 2I. inst. tu. pracia. Manlio. lib. I a.
198쪽
g. s. Insuper infirmantur legata si testamentum , aut codioilli. quibus relicta sunt, irinx ti fiant, aut ab initio non consistant , IS. Iz. F. de irrit. rupi testam. nec non si res legata sine facto heredis perierit, I I 6 inst.
tit. Praeced. tum quia res perit domino , Ieg. 9. cod. de Pignorat am tum quia debitor, v 1uti est heres , liberatur interitu rei debitae s43. Item si legatum repudiaveriti legatarius, Cuiussera , ac frustranea POStea erit poenitentiae. quias mel liberatus heres non debet invitus rursum trahi in obligationem, Il. IV. J de verb. Obligat. Denique legata annua et si iiDl a ad ceris tam diem, vel conditionem relicta. etsi postea ipso Iuro deberi non desinant, post diem tamen, aut conditionem existentem inutiliter petuntur , Proposita heredi doli mali exceptione.
g. 6. Transscruntur autem legata, I. mutato legatario; veluti, Fundum, quem Titio legaveram, Mevio do, lego: II. mutata Persona,
a qua legatum ε, veluti Fundum, quem Titio a Secto herede legaveram , jam a Sempronio do , Iesso: III. mutato ipso legato; veluti, Tit o profundo, quem ei legaveram, mille aure S do, I gI : IV. Uenique mutato modo Ilaandi; veluti, Titio, cui fundunt pure legaveram , Iam ea te ge eundem ei do, lego, si uxorem duxerit, g. I. inst. h. tit. leg . 6. J. eod.
199쪽
g. r. Τranslatione extinguitur legatum . quamvis inutiliter facta sit; ut si ille, in quem
Iereatum transfertur, ejusdem non 8it Capax , a 4. J. de legat. I. Si vero is, in quem transfertur legatum, ex testamento capero possit ; tum eisdem legatum oneribus et conditionibus in ipsum migrat , quibus priori fuerat Iegatum ; nisi talis conditio sit , quae priori personae cohereat , et per alium aeque impleri non possit; aut speciale onus in Pergona εecundi legatarii sit expressum, leg. I 3. Τ. de alim. vel cibar. legat. Ieg 24. F. de adrm. vel transfer. legat. Manlio. lib. I 2. de constere ult. volunt. tit. 3. n 3. Henoch. lib. 4. de pra-
I) Leg. a. g. ult. Ieg. 22. J. de adim. vel transfer. legat. Haec mutatae voluntatis coniectura locum sibi vindicat , etiamsi post contractas inimicitias testator feeerit codicillos, quibus legatum in testamento relictam expresse non ademerit , Menoch. l. b. 4. de
quoque , si ipse testator causam inimicitiis dederit, et legκtarius innocens deprehendatur, leg. 4. F. eod. d. praesumpt. Iro. n 6. nec non in legato , quod propter bene mo-
200쪽
ωrita alicui relictum est, Mantio. lib. I a. de
ile legat. 3. Menoch. d. lib. 4. Praesumpt. Ig I. Mantic. d. lib., I R., tit. a n. 6. et seqq. Sed si areae legatae domum testator imposuerit, augere potius, et meliorars qnam adimere legatum voluisse in dubio creditur; ideoque cum area legata superficies impos, ta legatario debetur; Ieg. 39. f. de legat. 3. quia domo areae imposita, non mutatur Area, nec sermam suam amittit ; sed manet potius ut ante, et quidem ita, ut sine ea superficies imposita, consistere non Po8sit . 3ὶ g. I 2. inεt. tit. Praeced. leg. 25. et B 8. f. de adim. vel transfer. legat. Nec tantum rei principalis legatum extinguitur . sed una 'etiam accessiones , lG. I. et 2. U. de pecul. legat. alioquin ex pluribus xebus aeque principaliter legatis una alienata , ceterarum te gatum adhuc durat, leg. 8 . et 4. J. eod. Ne
et Seq. Si vero testator necessitate rei sambliaris ductus rem legatam alienaverit , animus adimendi legatum non praesumitur I . II. g. I Q. F. de legat. a. IS I 8. F de a dim. vel transfer. legat. Unde si rem legatam testator pignori dederit, non videtur ademisse vel revocasse legatum . d. g. I 2. inSt. IV. 3. cod. de legat. quum necessitas