장음표시 사용
301쪽
cia super eorumdem Ruthenorum Anti mensi is, & cum Cali cibus e stanno, qui apud illos in usu sunt, sine ullo conscientiae scrupuislla , celebrare.
Porro , quod attinet ad Calices stanneos, omissis iis , quae repeti possent ex priorum Ecclesiae seculorum memoria , quum sci- Iicet & lignei, & vitrei Calices in Altaris ministerio adhibebantur ;ut oliensem a Nobis est in tractatu de Sacrificis Miffse , nullum generale Decretum proserri potest , quo vel hodie vetitum sit hujusmodi Calicibus e stanno consectis in Missa uti, si Ecclesiarum , vel sacerdotum paupertas tanta sit, ut majoris pretii vasa comparari nequeant: Quin imo in Can. ut Calix de Consecrat. disinci. I., haec expressa verba leguntur: Si quis autem tam pauper est, saltem veι sanne ιm Calicem habeat: Et quidem ad comprobandam, asserendamque hujusmodi Ecclesiae Indulgentiam plura leguntur apud San. Thomam , aliosque Scriptores de hoc disciplinae capite agentes.
Quod vero spectat ad alteram optati Indulti partem , satis quidem constat in Ecclesia Latina nequaquam celebrari posse incru-- ' entum Missae sacrificium , nisi super Altari, quod vel totum rite
sect- i. dub. t S.Coi. consecratum suerit. vel saltem superimpositum habeat consecratum
a 's. ἡ ' tali, Lapidem . qui Tabula Altaris nuncupatur ; qua etiam de re egi - TR R mus in dicto Tractatu d/ Sacrificio Mi se . In Graeca autem Ecclesia sut ni iiiij, si hujusmodi Sacrati Lapides minime sunt in usu ; Sed ibi a pluribus vo. ii , jam seculis in more positum est, ut, ubi Altare solemni conse-cit. a. i. s. a.&cratione totum dedicatum non fuerit, loco Lapideae hujusmodi Tabulae , super Altaris Mensa aptetur Linteum quoddam Episcopa li benediistione consecratum, in cujus angulis Sanctorum Reliquiae reconditae sunt, quodque vocatur Anti mension , & super ipso Sacra Mysteria conficiantur; ut apud auctores de rebus Liturgicis tra-
in . . . . . elantes videre licet.
I: .i,' I hia , corum Ritus destrueret, quin potius eorum semper conservationi,
iurus in synodoGe- quantum sas esset, nec non eorumdem apud Graecos fideles observantiae prospexerit ; numquam proinde Missarum celebrationem . nis IX. xctii p. s. quae super hujusmodi Anti mensi is a Graecis Catholicis fit, impro--η-R bavit; sed eam, & quidem non in partibus Orientis dumtaxat, Manaudor. in Col- verum etiam inter Italo. Graecos, permitti expresse declaravit; ut videre licet tum in Instructione per sel. rec. Praedecessorem nostrum 181. Edit. Palisen. Clementem Papam VIII. edita, tum in nostra Constitutione , quae vocabulor. Eole. mcipit Ets P0Dralis . si h Quum vero in iis Regionibus, in quibus Italo Graeci sunt,c, a bis x. . Li. Latini quoque frequentes habitent, atque ibidem tam unius , quam tur cari lib. i. p. alterius Ritus Ecclesiae adsint; ita ut absque ullo impedimento .
Quum vero nunquam Ecclesiae Latinae mens fuerit, ut Grae-
302쪽
& sine gravi incommodo unusquisque Presbyter proprii Ritus Ecelesiam adire valeat; nulla sane causa esl, ob quam Latinis earum RobhYt.sala tom.a.
partium Presisteris permitti debeat, contra constantem Ecclesiae Latinae disciplinam , sine Sacrata Altaris Lapidea Tabula Missas ce- constitor. Eullae. lebrare . eatque super Graecorum Antimen is offerre; quod ipsis proinde in citata nolira Constitutione vetitum suit, Sed aliter se res habet, ubi de Regionibus agitur, in quibus . . . Latini Presbyteri ab Eccleuis Latini Ritus Ionge degentes , quum
Sacratas Lapideas Tabulas per longa itinera sine gravi incommodo,& sine periculo eas confringendi, secum deserre nequeant, vel Micsae celebrationem penitus omittere , & sic Latinos Fideles sine sacrificio proprii Ritus, di sine Mysteriorum participatione relinquere , vel eam super Graecorum Anti mensi is peragere compelluntur. In hujusmodi rerum cireumstantiis , Apostolicae Sed is provida indulgentia jamdudum enituit; quum scilicet anno MDCII. ad supplicationem tunc ex is entis Episcopi Vilnensis, praedictae Cardina-nalium Inquisitorum Generalium Congregationi hac de re exhibitam , ipso etiam Prie decessore Nostro Clemente Papa VIII. approbante, rescriptum suit: Sacerdotes Rutheni non Schilmatici in Eces sis CathoIicorum Rittis Latini, Altaribus, Calicibus , ct risibus S cris eorumdem Catholicorum uti, ct Mi Ρm celebrare po6 t in casu necessitatis , ac etiam flum devotionis causa, dummodo Ritu Rutheno ce- Iebrent , ct e contra Sacerdotes Ritus Latini in Ecclesiis Ruthenorum non Schismatieorum, Altaribus, ct Calicibus, ae risibus Saeris uti, ct Missam celebrare valeant, Ritu tamen Latino : Et praedicta serventur
secluse omni scandala, ct de licentia Prautorum, O Rectorum ipsarum
Nos igitur praemissae necessitatis intuitu, atque etiam hujusmodi Decreti consideratione adducti, praesentium literarum tenore , atque ex certa scientia, & Apostolicae auctoritatis plenitudine, salvis praefati Clementis VIII., Nostrisque super Ritibus Italo. Graecorum editis Constitutionibus , & Ordinationibus, non modo relatum superius decretum approbamus, & confirmamus; verum
etiam praefatis omnibus Missionariis, aliisque Sacerdotibus Latinis in tota Russa Polonica nunc , & pro tempore commorantibus, ut ipsi , & eorum quilibet, in Ecclesiis Ruthenorum Unitorum , deficientibus Lapideis Altarium Tabulis rite consecratis , super sacris eorumdem Ruthenorum Anti mensi is Missarum Sacrificia celebrare, atque etiam, ut supra dictum est, in hujusmodi celebratione corumdem Calicibus stanneis uti libere. & licite possint, & valeant, Concedimus, & indulgemus. Non obstantibus quibusvis Apostolicis, seu Generalium , aut Provincialium , vel Srnodalium Conciliorum contrariis Constitutionibus, & Ordinationibus , sive Locorum,
303쪽
Personarum , aut Ordinum Statutis, Ritibus, usibus, & con fuetudinibus etiam immemorabilibus , ceterisque in contrarium sa- cientibus quibuscumque. Volumus autem , sicut in praemisso Decreto expressε cautum reperitur, ut dicti Missonarii, & Sacerdotes Latini, etiam quum
eos, vigore praesentis concessionis, super Ruthenorum Unitorum Anti mensi is Missam celebrare contigerit, Latino semper Ritu earn dem celebrare teneantur; firma nimirum , & in suo robore permanente Apostolica Constitutione a sel. rec. Praedecessore quoque Nostro Sancto Pio Papa V. edita , quae incipit; Providentia Romani Pontificis: per quam omnes secultates, & Indulta, tam Graecis,
ut Missas, & Divina officia Latino Ritu celebrare possent, quam
etiam Latinis concessa, ut eadem Graeco Ritu peragere valerent, revocata, atque perpetuo sublata suerunt; Quamque Nos etiam earumdem praesentium tenore , quatenus opus sit, dictaque auctoritate, confirmamus, di innovamus.
Volumus insuper, ut iidem praesenti Indulto celebrandi super Graecorum Anti mensiis , in praedictorum Ruthenorum Ecclesiis dumtaxat, quemadmodum etiam in praemisso Decreto legitur)uti, & gaudere possint; Si vero eosdem in aliqua Latina Ecclesia , seu in domesticis Latinorum Oratoriis, quae forsan auctoritate ApO- solica in hujusmodi Latinorum privatis Domihus, cum licentia celebrari faciendi, quae adhuc vigeat, erecta fuerint, Sacrosanctum Sacrificium offerre contigerit, illud vel super Altari consecrato, vel super Lapidea pariter consecrata Tabula , quae etiam Altare portatile appellatur, non autem super Anti mensi is hujusmodi
celebrare omnino debeant. Volumus denique, ut praesentium I iterarum exempla , etiam
impressa, publici Notarii subscriptione , & Personae in dignitate
Ecclesiastica constitutae Sigillo munita, eamdem omnino, ac ipsis praesentes, ubicumque opus fuerit,fidem,& auctoritatem obtineant . Nulli ergo hominum liceat paginam hanc nostrae Concessionis, Indulti, Statuti, Decreti . & voluntatis infringere , vel ei ausa temerario contraire . Si quis autem hoc attentare praesumpserit, iudignationem omnipotentis Dei , ac Beatorum Petri , & Pauli Apostolorum ejus se noverit incursurum . Datum Romae apud Sanctam Mariam Majorem Anno Incarna
304쪽
De Concessione Ossicii, & Misse . Quamquam ad Apostolicam Sedem vix evecti illud curandum nobis
proposiueramus , ut e Breviario Romano errores omnes. si qui frate essent, expungerentur, pluresque docti os viros successu temporis , ut in id operis incumberent , delegerimus; gravioribus tamen dissenti euris rem , quam moliebamur , nondum eo cere potuimus. Interea nullum pro uniuersati Ecclesia omium, aut Assam de novo concedendum esse duximus , es pluribus particularibus Iccis , prout rerum circumsantia, ac populorum pietas pinulabant, concessones hujusmodi non denegavimus. Aliqua ex his decretis superius , alia data occasione, retuIimus ; nonnulla Sero, qua ex multis selegimus, servata temporis ratione, hic reseremus .
concesso novarum Lectionum , ct Collecta pro osseu Sancti Traulionis a Benedicto XIV. facta Capitulo Caesaraugustino , totique Hispana Nationi. Venerabili Fratri Archiepiscopo Caesaraugustano.
Venerabilis Frater, salutem, s Apo*Iicam Tenedictionem. GRatae Nobis . ac jucundae acciderunt literae tuae, I 8. Superioris Februarii datae ; libenterque accepimus oblatam in illis occasionem provehendi Dei gloriam in recolenda Sanctorum memoria , declarandique erga te , tuumque Capitulum animum n strum praecipuo aliquo paternae caritatis documento. Adjunctas itaque tuis iisdem literis lectiones Saneti Braulionis , in secundo nocturno legendas, sedulo expendimus: Illasque etsi probata , ac vetusta ut plurimum sulciant monumenta, quae peculiarem ea in re adhibitam diligentiam testantur ; Nonnulla tamen deprehendimus , quae utpote innixa recentium Scriptorum auctoritati , severiori trutina digna cognovimus. In id operam , studiumque nostrum libenter contulimus: Ita tamen severitatem ipsam examinis apte temperavimus, ut in iis rebus, quibus nec auctoritas , nec monumenta adversantur, locum habeant aequiores illae critices
regulae, quas Nos ipsi alias proposuimus , & quas Te prae oculis habuissse tuis Nobis literis significalli. Hae porro discretione , ac lenitate judicii legimus in Tertia lictione , Sacras hujus Antistis exuvias monitu S. Valerii suisse primitus repertas: Itidem in Secunda legi Disiligod by Cooste
305쪽
legimus admirabile signum,quo ejus electio in Episcopum praemonstrata fuit; ac demum alio loco legimus Sancto huic Praesuli attribes Canones Concilii Toletani: imo respectu eorumdem Canonum,cum opportune Nobis occurrerit Sancti Hi delphon si testimonium , qui loquens de hoc Episcopo cap. I a. d. Vir. Illus . haec habet: Clarus
telleximus , verba hujusmodi referri oportere ad Canones Conciliares, cum nulli alii sint; & gavisi jure sumus, hac nostra inter-terpretatione , rationi undequaque consona validius firmari momentum historiae , grande decus Sancto Antistiti allaturum . Duae tamen res sunt . a quibus palam dissentimus. Prima est: Sanctum Isidorum elegisse sanctum Braulionem in creditae sibi Ecclesiae Archidiaconum. Geminae adhuc extant Epistolae, quas Isido. rus ad Braulionem dedit Archidiaconi munus obeuntem . In prima licet inseri plus sit Titulus , Chard e Fili, titulus sane amoris, re benevolentiae, in illud tempus apte rejiciendus, quo Braulio sub Isidori disciplina versabatur ; attamen in fine memoratae Epistolae unitur praemisso longe dispar titulus. nempe, Dilectissme mi Domine , qui praesesert notam quamdam obsequii , ac specimen reverentiae ab Episcopo subjecto sibi Archidiacono ceteroquin non exhibendae.
Altera vero Epistola nequidem Filio inscribitur , sed in Chriso Carissmo, ct diletissmo Fratri Bratilioni Archidiacono . Et quod magis mirere, ex utraque Epistola non obscure conjicitur eumdem Archidiaconum in diversa prorsus Ecclesia resedisse . Id assequimur ex verbis in prima Epistola legendis : .Quia non valeo te perfrui oculis carη ἐι , perfruar saltem alloquiis , ut ipsa mihi si consolatio incolumem literis cognoscere, quem cupio videre: Comprobatur quoque id ipsum ex vehementi desiderio, quo tenebatur Isidorus Archidiaconum alloquendi ; habendique interdum in suo complexu , ut in alteris declaravit literis. Ipsa est enim secunda inter absentes consolatio, ut si non praesens, qui diligitur, pro eo literae amplexentur . . . Inspiret tibi Deus, ut merear adhue in tita videre te ; θ quem mastificasi abeundo , aliqvando iterum latifices te praestaudo . Id genus scribe nisi prosecto suadet, absentiam Archidiaconi non esse reserendam voluntariae delegationi factae ab Isidoro, a quo pro li bito revocari potuisset; sed eumdem Archidiaconum resedisse in altera Ecclesia, diversa prorsus ab Hispalensi, ex vi legis Canonicae distincte Archi, diaconis impositae. Potissime vero, ut ea ferebant tempora, Archidiaconus iungebatur etiam munere Vicarii Episcopalis, sibique impositam habebat dispensationem totius eatis. θ eura Ecclesiasticae , ut nos edocet Epistola Sancti Leonis Magni, scripta Imperatori Marciano. Hanc porro disciplinam sartam , tectamque viguisse
306쪽
tempore Sancti Isidori. ipsius palam declarant literae , scriptae Ludifrido Episcopo Cordubensii : Imo sequentibus etiam seculis illa
sancte custodita suit. quemadmodum compertum Tibi esse non ambigimus ex historiae Ecclesiasticae monumentis, ex Canon istarum scriptis, & demum ex ipso decretalium volumine. Nobis potius arridet Sententia Bollandistarum , opinantium Archidiaconale Otacium Sancto Braulioni demandatum fuisse a Fratre suo Ioanne Caesaraugustanae itidem Sed is Antistite. Uerum quanto assicimur desiderio recensendi hanc quoque honoris praerogativam inter alia istius Ecclesiae decora ; tanta retrahimur sormidine rem asserendi, certis destitutam argumentis, & conjeeturis solummodo innixam . Sed majoris longe momenti, & severiori subjiciendum examuni illud est, quod legitur in prima, & denuo narratur in secunda lectione Sanctum nempe hunc Praesulem conjunctis cum sancto Ii id ro studiis, plurimum laborasse in Hispaniis in revocanda Gothorum gente ab erroribus Arianae Haeresis , vel quia de hac h. e resiactum fuerit in Quarto Concilio Toletano , cui Isidorus, & Brau-lio inter suere ; vel quia idem Braulio in prima ex suis literis Isidoro scriptis enixe petierit Acta Synodi ab ipso Hispali coactae, iaqua convicta suit haeretica Sintuarii pravitas. Huic, inquam , asserto graves sese objiciunt dissicultates. Dubitari enim non potet , Gothos ab anno usque s 89. Ari nam heresim curasse in tertio Concilio Toletano. Veritati cons num videri potest, vigiles Hispaniarum Episcopos omnes cumulate implevisse pastoralis ossicii partes nunc docendo , nunc praedicando, in spirituale illius Gentis solatium . in unitatem Ecclesiae recens traductae . Assentiri tamen non potamus, quod post hanc solemne
conversionem , ac haeresim semel ab universa gente curatam , Pestis ilia modum perseveraverit, sed luctuosam adeo perniciem in tu terit, ut solummodo in Quarto Concilio Toletano eam S. Braulici prorsus eliminaverit, quemadmodum nulla fretus auctoritate , sed marte suo assirmat Truxillus in notis ad secundam lectionem : Tune penitus extirpatit haeresim Arianam , qrrae per eam regionem grassabatur: Haec sane assertio turpem inureret maculam pinae laro nomini eximii . ac pii Regis Recaredi, ac solemni illius professioni sectae in eodem Quarto Concilio Toletano. Ades enim sita fidem suam Rex
adstruit Concilio) ades omnis gens Gothorum inclyta , qua licet Dorum pravitate DocIOrtim a Fidei iacienus. Cel unitate Ecclesia fuerit CathoIica
segregata , toto nunc tamen mecum assensu concordans , ejus Ecclesia communiani participatur , qua diversartim gentium multitudinem marernosnu suscipit me enim Gothorum sola converso ad cumulum nosra mercedis accessit; qui rimo ct sumstrum gentis in ita multitudo. quam prasdia calesi nsro regno sιbecimus, alieno licet in haeresim deductam Irim. VI. Oo vitio,
307쪽
vitio, nostro tamen ad Ueritatis originem sudio revocavimus. Una ita quosuit animorum consensio in totius Hispaniae populis ad rejiciendos errores; nec luculentius desiderari potuit testimonium sincerte fidei, qua Natio illa in sinum Ecclesiae Matris confugit. Tunc haeresisArianae semina radicitus convelli visa sunt, nec in posterum haec amplius cura anxios . sollicito' ne detinuit Patres, una cum Braulione praesentes Quarto, Quinto, & Sexto Conciliis Nationa
libus . Praeterea quarta Synodus convocata suit ad consulendum tantummodo disciplinae, ut liquet ex actis ejusdem : Dum studio amο-ris Chrisi ex diligentia Religiosissimi Sisenardi Regis apuὲ Toletanam Urbem conviniissemus, ut ejus imperiis, atque jussis communis a Nobis agitaretur quaesto de quibusdam Ecclesia disciplinis . Ita finem, & mentem suam Patres declaravere ; & in hunc quoque scopum collimarunt decreta successive ab iisdem Patribus prolata. Nec ullum ingerere potest dubium Professio Fidei eidem quarto Concilio praemissa . Eam quippe praemisere Patres, non ad detergendam in populo Arianae labis maculam, purgandamque gentem ab alicujus haeresis adhuc vigentis suspicione. Cum enim Synodus Generalis omnium Ecclesiarum Hispaniae tunc celebraretur, consultissime observarunt pie institutum Oecumenicis Conciliis morem , quemadmodum explicarunt his verbis in fine exordii legendis: Et quoniam generale Concilium agimus, oportet prima nosme vocis
sermonem de Deo esse , ut ps professionem Fidei sequentia operis nostri vota, quasi supra fundamentum firmissimum , disponantur . Idque facilius percipitur ex altera synodo triennio post, nempe anno 636. Celebrata. Quia particularis, non generalis suit. & viginti duo solum convenerant Episcopi apud Urbem Toletanam diυergis ex pro-υinciis Hispania ; idcirco omis Ia fuit professio Fidei, cujus mo in Oecumenicis Conciliis tantum invaluerat. Contra vero in sexto Concilio Toletano , quod instar avarii suit generale, iterata fuit professio Fidei non ad convellenda alicu jus haeresis prava germina , sed ad servandam salutarem Generalium Conciliorum consuetudinem . quemadmodum Patres anteacta ipsius Concilii testati sunt. Praeterea Prosessio Fidei , emista in quarto , & Sexto Concilio Toletano, nedum exhibet Fidem Ni- .caenam contra Arrium, sed etiam Constantinopolitanam contra Macedonium , Ephesinam contra Nestorium , & demum Chalcedonensem contra Eutichetem . Ex quo conjicere jure debemus, Pro sessionem illam tantum prodiisse ex generalium Conciliorum usu , non ex necessitate proterendae alicujus haeresis, qua in Hispaniis
Populorum religio contaminaretur.
Minusque ossicit, quod in Synodo Hispalensi S. Isidorus rejecerit Disiligod by Cooste
308쪽
cerit errores Sintuarii, Sanctusque Braulio petierit postmodum acta consutationis . Constat enim , Haereticum Sintuarium non fuisse Asse elam Arrii , sed fulichetis , & in numero illorum . qui Acephali nuncupabantur. Erat quoque Sintuarius alienigena.&ab Oriente, ubi ortum habuit, in Hispaniam trajecerat inscrutabili quodam Divinae misericordiar conlilio , ut ibi caelesti afflatus aura ex errorum tenebris in lumen Catholicae veritatis prosiliret. ut liquet ex actis dictae Synodi cap. II. Quare cura in Quarto. Quinto, & Sexto Toletano Concilio, quibus Sanctus Braulio interfuit , sollicitudo Patrum versata non fuerit in ulla haeresi prostiganda ; sed summa rerum steterit in solius disciplinae moderamine. ut clare demonstrant Acta Conciliaria a Fraternitate tua pro libito percurrenda: Tuto nemo poterit alserere. Sanctum Epitcopum operam , & laborem suum impense contulisse ad pei ficiendam G thorum conversionem , & ad haeresis Arianae semina stirpitus eradi
Cum itaque res caligine antiquitatis effusa digna non sit, cui Apostolica accedat Auctoritas, vindicandae . asserendaeque veritatis
semper studiosa; Cumque contra nullum inferri debeat dispendium fidei quaecumque illa sit in Scriptorum id asserentium quod certe
contingeret, si praemissae lectiones, expuncta ab illis hac narratione, castigatiori praelo jussu nostro committerentur ; Nos idcirco quamcumque vel odii, vel erroris occasionem refugientes , adductique desiderio declarandi aliquo paterni Amoris monumento voluntatem nostram erga Te, tuum Capitulum , & inclytam Nationem Hispanam de Religione egregie promeritam, novas lectiones, de consonam illis Collectam calamo nostro exaravimus , ac stylum adhibuimus, quo in aliis ossiciis Ecclesia utitur, ita tamen , ut
Sancti Episcopi illustribus. ae praeclare gestis nihil subtrahi laudis videatur . Dum itaque confidimus , libenti te animo hoc nostrae diligentiae. Zc Amoris pignus excepturum. Fraternitati Tuae Apostolicam Benedictionem impertimur.
IN FESTO S. BRAULIONIS EPISCOPI, ET CONFESSORIs
In Secundo Nocturno. Leclio IV. BR aulius Episcopus Caesaraugustanus,quanta futurus esset Sanctitate . & doctrina . egregium ab ineunte aetate specimen dedit: ab optimis enim Parentibus pie, di liberaliter institutus adeo iaexcolenaa vitute brevi prosecit, ut morum gravitate , & castimo-O o a Dia
309쪽
Cisessio recitandi Osseium , ct Missam de S. Ianne Damasiceno βιb ritu duplici minori die II. Maji pro omnibus , ct fingulis utriusque sexus Christim libus Portugallia Regi etiam . extra Lusitaniam Dbjectis. Die II. Maii.
xtera , Imaginum Sacrarum cultum in Fcclesia conservasti; ejus meritis, & precibus indulge , ut quorum Imagines in Τerris Veneramur, eorum aspectu dignemur in Coelis. Per Dominum &c.
Ioannes Damasci unde illi cognomen Damasceni factum in nobili genere natus, patrem habuit Christi fide, ac piis moribus illustrem , neque Christianis modo, in quos e captivitate redimendos . alendosque largas opes conserebat; verum ipsis etiam Saracenis jam tum Damascum obtinentibus apud quos publicis negotiis tota ditione administrandis praeerat) carissimum . Eumdem , quem Patrem, puer animam sortitus bonam aliquot jam annis habebat, & Magistrum ; cum a Saracenis piraticam agentibus Damancum captivus inter alios Cosmas Monachus defertur, vir humanis, divinisque literis doctissimus. Huic e barbarorum vinculis erepto bonis artibus , ac moribus instituendus adolescens traditur ; qui, ut vivido erat ingenio , doctrinaeque omnis capaci aeque , ac tenaci, brevi se omnia perdidicit, ut magister, nihil ultra jam ha hens , quod doceret, missione, ceu laboris praemio, impetrata, solutus, ac liber ad Lauram S. Sabbae convolarit, illuc & ipsum deinde Discipulum expectans .
ΙΝterim pater Ioannis moritur, relictumque situm patre ipso
meliorem videns Saracenorum Princeps, invitum licet, ejus praefectura, mox & primi Consiliarii dignitate ornat. Quo tem pore , cum Isauricus in sacras Imagines, earumque cultores impie seviret. ejus surorem nequaquam timuit Ioannes. sed calamo. velut ense,pugnans, haeresi late grassanti se sortiter opposuit. Quod ubi Leo deprehendit, dolo, cum vi non posset, agendum ratus, eum apud Saracenos insimulat, quasi de prodenda Damasco secum Per literas, utique confictas, agitantem ἔ Quo factum , ut dextera illi manus barbari Principis justi amputaretur. Affuit tamen
Prompta innocentiae vindex Deipara virgo; ante cujus Imaginem Duilired by Corale
310쪽
dum suam, ejusque causam non tam vocibus, quam lacrymis ageret , Ioannes obὰormiscens, ab ea sibi visus est de manu , ad pie pro Sacris Imaginibus decertandum , reddita moneri. Quam cum evigilans , non alio quam stillantis cruoris glutine , suo iterum conjunctam brachio conspexisset , servis manumissis, & quibus amuebat opibus in pauperes large distributis; pauper ipse . ac solus Hierosolymam ad loca Christi vestigiis consecrata pie veneranda peregrinatus, inde in Lauram secessit cum Cosma magistro suo vi
ΙΝ eo Monasterio, cum tanti Discipuli magister esse doctissimus
quisque senum recusaret, unus quidam aliis simplicior, sed oc austerior , curam , quam illi defugerant , suscepit, Sub cujus disciplina Ioannes, caeca praesertim obedientia , magnanimaque suia ectione, eo Christianae virtutis . ac sapientiae progressus est , ut ab eo, qui praeciperet, numquam causas quaeli erit praecepti quaa tumuis ardui, aut insoliti; abjectiora domi munia libi semper co cupierit : soris autem aliquando vili centone indutus sportas . quas texuerat, humeris impositas , Damascum , ubi antea vicem Pria cipis egisset, attulerit, duplo plus solito sic enim senior jus I rat) vendendas; vulgi forensis risus , ac ludibria large sibi scilicet empturus. Donec, magistro a Dei para per visum admonito , jus sus est sapiens scientiam suam non amplius abscondere, sed tamquam imbres eloquia mittere sapientiae : quod ille scriptis deinceps libris luculenter secit; magno sane fidei orthodoxae bono, haeresis autem
damno, ac dolore. Quo velut aculeo compuncti Principes Icon machi. varie relegatum , aut carceribus inclusum afflixere . Sed Copronymus etiam clavium Ecclesiae potestatem stolide sibi arro- Togans , quot annis in absentem anathema , brutum veluti fulmen, jacere non dubitavit. Ille autem a Patriarcha Hierosolymitano Presbyter rite ordinatus, bonum ubique certamen certans , b namque semper consessus consessionem , in bona etiam senectute mortuus est: vir plane divinus, Deoque plenus a S. Stephano ju niore Monacho, & martyre merito appellatus.
Lectio Sancti Eυangelii secundum Lucam. 6. 6. IN illo tempore factum eit & in alio Sabbato, ut intraret Iusus in Synagogam, ut doceret; di erat ibi homo , & manus ejus