Erotiani Vocum Hippocraticarum conlectio

51쪽

XXXXVmmim ignoratum ain eo, si emtabat, credibile eδι; praesertim Andromacho dedicato eius volumine, quae magna erat Occario, ut in vulgus ederetur, archiatro staticet Andromacho laudis cusido; ut facile quiuis credat eae sola archiatri appetitatione, quam primus usurpasse visus rat. Quapropter missimo etitam, quod habetur in ipsa eaeegeri Galeni in voce κά us opori nihil conferre ad auctoritatem Erotiani comprobandam, erat Memplar aliquod ait, in quo Erotianus tegitur, quoniam Memplaria mirum in modum inter se dissertimi, neque in ipso volumine, quod sub Erotiani nomine habemus, illud emtat, quod eo loco Gaderi Erotiano tribuit, quamobrem Frobarem ea magis, in quibus Herophilus legitur, c etiam in prooemio memine at, quam inquiZus Erotinon vel Erostinus, ignota nomina similiter quam Erotianus. Itaque veritu3 sum, ne recentior aliquis temporum ignarus falso titulo et simulata dedicatione librum hunc ediderit, ut Opinione vetustatis auctoritatem si compararet, quod multis acridisse manifestissimum rat haec uero argumenta, quibusCagnatus suam opinionem fulcissit, adeo sutilia, ut Frangi praef. ad Erotian. p. XIVI iam perspexit, et ea, quae contra proferri queant, uni cuique tam in promptu atque propatulo

sunt, ut de illis manum non uerterim, hisce enumerandis supersedere me posse arbitrer.

52쪽

Libri manu scripti, quibus Erotiani glossarium circumfertur, in adcuratiorem notitiam meam peruenerunt octo. eX

quibus cum aetato tum uirtute primum locum sibi poscit A-codox Vaticanus 277 chartaceus forma quaternaria maiore saeculi XIIII, qui foliis 474 constat. continet uero:

&I. 11 Catalogus scriptorum Hippocraticorum. fol. 12 24 Galeni glossarium. fol. 24-25 Soranus do uita et genere Hippocratis. fol. 25-474 Hippocratis scripta, quorum recensum dedit Liureus in oditions Hippocratis uol. X p. LX. in hac parte codicis sat multa marginibus adscripta leguntur scholia, doquibus uide quae in hisco prolegomenis p. XVII sq. disputauimus. Quod ad Erotianum attinet, is ab una eademque mRnu

uno tenore scriptus ost. inter singulos articulos exiguum interest spatium et uerba απο του α β etc. Semper in margine

libri leguntur. inferiores codicis partes possima go haboni ita ut litterae, quae in eis scriptas sunt, nisi magna difficultato legi non possint, quo adcedit quod ab homino postorioris

aetatis rasuris insectae sunt. hune codicem eorum quos nouimus praestantissimum Bahlmanno meo intercedente Ulaicus Koehlor ad oditionem Charterianam in meum usum adcurate eXcussit. - Ρraeter huno etiam alius in Vaticana bibliotheca adseruatur codex numero 1134 insignitus, qui Erotianum solum sontinet; sed in consum usinire nequit. is enim saeculo XVII exaratus nihil aliud est, ut mo Koshlor certiorem fecit, nisi adcuratissimum Vaticani 277 apographon: quippe non inminutissimis solum uitiis cum eo plane consentit, uerum etiam iis locis, qui in illo propter scripturam evanidam aut chartam laesam legi non possunt, omnino tacet nosque deserit. Vaticano 277 admodum adfinis est

53쪽

B - codex Parisinus inter graecos 265 1 olim 3185 ohartaceus quaternaria forma minori, saeculi XVI, qui solum Erotianum continet. liber pulcerrimo scriptus atque perpaucis tantum mendis est inquinatus. uerba αοχῆ του α etc. in margine posita sunt. prima quaeque glossa unius cuiusquΘlitteras maiusculis rubris scripta est. interpunctio, qua librarius usus est, tam mira est atquo arbitraria ut eam certa logosactam non ess0 statim uideas. praeter conlationem, quam ipse ad oditionem a Frangio curatam consoci, alia mihi ad manus erat a Cobeto parata, cuius usum Emorina mihi liumraliter commodauit.

C in codex Vi ndobonensis olim numero 7 tum XXX tosto Lambecio comm. do biblioth. Caes. Vindob. VI 2 p. 34s,

nune XLIV apud Nesselium catalog. codd. mss. m. necnon orientia. t. I p. 3 p. M signatus, chartaceus forma quaternaria foliis 144 constat et fasculo XVImo exaratus est. isto libor ex eorum numero est qui ab Augerio de Busbecke, prout ipso solita inscriptions elegantissima tostatur, Constantinopoli in itinos Turoico eonparati sunt, unde dono eiusdem cum aliis paene trocontig in bibliothecam Caesaris Austriaci commigrauit. continet uero haece: fol. 1-82r. Incerti auctoris latrosophium graecobarba rum in capita CCLVII diuisum, cuius titulus: ἰατροσοφιον κοινον.

sol. 122r.-138u. Incarti auctoris uariae lectiones, omen dationes ot notas in Hippocratis scripta et in uitam eius a Sorano conscriptam: fol. 139r. - 142r. Catalogus alphabeticus gras barbarus medicamentorum simplicium.

fol. 142u. - 144u. Iuscriptiones Constantinopolitanas, in quibus Andreae Panhypersebasti uersus in imaginem s. uirginis Deiparas si acrostichis latina, cuius auctor sortasso Diotimus erat. postremi ei a tres uersus in codice desunt. Conlationem huius codicis, qui bonitaete propo ad Parisinum

54쪽

LI dedit, a so lactam publici iuris fecit ΜSchmidtius siruungs-beritate der philos. hiat. classe der kaia. acad. do wi38emes.ssio. IS56 t. XXI p. 268 sq. - α roieneae handochristen p. 4 sq. si uero non nulla, quae in oonlatione typis expressa desiderantur aut Ucus leguntur, e codice onotata inuenies, ea operarum menda esgo et a Schmidtio per litteras ad ma datas

eorrecta Scito.

Modium quondam inter hosco libros optimas notae et qui nunc secuntur doteriores locum obtinet D - codex Parisinus 2177 chartaceus soliorum formasaeeuli XVI constans soliis 134. in primo solio scriptum est N de gu0 572 in codico, qui ex tribus partibus conglutinatus est, insunt haec: sol. 1-5u. Galenus do humoribus, inperfectus cum in margine insertoro solii quinti adnotetur: c τὀ λοιπον εν

Liber diuersis manibus exaratus est, quarum Oribasium altera, altera Galenum atque Erotianum nisi omnia me fallunt scripsit. codicis, quem ipse Parisiis excussi, conlatio etiam alia praesto mihi fuit a Coboto confecta. tertiam possedit in suum usum conparatam Dauid Ruhnhonius, quam nunc in

bibliotheca Leidensi adseruari testantur Gelli uerba, quaerunt in catalogo bibl. mss. Lugd. 1852 p. 65: Lugd. 25I A XIII Ru 959 2 folia in quarω D. Biankenii auto vhaeoliatio Erotiani cum cod. Reg. 2III et adio codice quis uero inua coriae fuerit, in medio mihi rolinquendum est, quia Ru henius ipso eius lectiones tantum modo B littora distinati. eodex iste admodum uitiose scriptus est ita ut scripto saepius ex inpresso quam inpresso ex scripto libro salus peti oporteat. unde in uniuersum quidem cum deterioribus codicibus conspirat, attamen haud raro quas optimorum familia bi habet propria praebet. maioris uero ad Erotianum emendandum momenti

55쪽

ideoquo qui interdum consulatur dignus est, quod in margine permultis locis adscripta ost alius libri discrepantia, quae optimis plerumque libris conprobatur. praeter ea alia quaedam manus Perelegans atque ab antecedenti cum litterarum characteribustum atramento prorsus diuersa non nullis locis bonas lectiones siue mavis, quod mihi quoquo non displicebit, coniecturas en0tauit: quas ab Henrico Stephano profectas esse haud inepte suspicatus est Cobotus. certo onim Stephanus hunc librum in oditions sua Erotiani adornanda adhibuit, quia lectiones uariae, quas in adnotationibus p. 116-154 attulit, tantum non omnes nunc in codice et eius margine inueniuntur. si uero non nullae ab eis quas margines exhibent locitor discrepant, id facile explicatur modo quo tum temporis uiri docti in adserendis codicum lectionibus utebantur. ceterum res facillimo confici posset, si quid a Stephani manu scriptum reperiretur: quod neque Cobeto neque mihi, cum Parisiis degeremus, contigit. Deindo commemorandi sunt: F- codex Parisinus 2614, olim Coibertinus 2228, Boius 2750 chartaceus forma soliorum saeculo XVΙmo scriptus,

qui foliis 27 solum Erotianum continst. in primo foliologitur Quatorae si in fine libri . codex neglegenter et mendose exaratus est a librario linguae graecas inperitissimo, ita ut quae in archetypo suo logeret non intollecta fideliter depingeret: cuius rei luculentissimum exemplum habes p. 58, 14

hic liber fluxit, iam uitiis innumeris scatuit, quorum plurima scripturae conpendiis perperam intellectis originem debent;

inprimis uero lacunis laedatum erat. unde correctoris manus cum lacunas sat multas expleuit tum lectiones conplures egregias, quarum aliquot cum optimis codicibus consentiunt, margini adscripsit. quarum pars magna quamquam coniecturae esse uidentur, tamen uere egregiae sunt, ut eas minime spernendas esse putauerim. alis modi sunt ut a lacunis incipiam: p. 36, 2ἁ δἐ quas in omnibus libris desunt; p. 33, 14:

56쪽

ωκδασαντες, ubi ceteri libri ερμηνευσαι ευλογον tantum exhibent. eorreetio aperte uera, quam postea etiam Turnobus inuestigauit, est χειρουργειαν P. 36, 11 pro χρονους uel noονον librorum. p0rro alia manus eaque recentissima atramenis rubro menda eorrexit et lacunas, quas prioris correctoris aciem oculorum

effugerant, adiecit. huius libri frater gemellus est: O - codox D'Oruillii, qui nunc in bibliotheca Bodleiana apud Oxonienses seruatur numeris X I 1, 3 insignatus, chartareus, in solio saeculi XVI. cf. codd. mss. et impr. Domiti. in biblioth. Bodl. apud Oxon. soruati. Oxonii 1806 p. 2. liberinus bene exaratus conplectitur: sol. 1 143 Oribasii conpendium. sol. 144-165 Galoni glossarum Hippocr. expositio.

sol. 166-190 ερωτιανου των παρν ἱπποκρατους λεβεων συναγωγή.

sol. 191-213 Gaioni definitiones medicae. sol. 244-245 Galeni ἰατρος ξ εισαγωγή. Erotiani conlationem, quam Joa. Steph. Bernardus medicus in editionem ΗStophani consocii, D'Oruillius publicauit inmiscellan. obseruat. crit. nov. h. Vm p. 999 10 19 addito in calcem tomi lectionum uariantium spicilegio. hic liber, quem primus Frangius in editione sua in subsidium uocauit lectionibus admodum neglegenter cum lectore commumcatis, tam proximo ad Parisinum 26 14 σ) adcedit, ut paene nulla, ne leuidensissima quidom, scripturae uarietas in eo eristat, quem D'Omillianus non exhiboat. ut ex eodem utrumque lante descriptum osso luco clarius sit, id quod quoque Darembergius not. et eatr. des manus . mgd. t. I p. 116 obseruauit. O codex Pari sinus 2615, Rogius 214b, inter Balugianos 253 chartaceus, forma soliorum, fasculi XVI. erat olim, ut inscriptio primi solii docet, J. B. Ηautinii, -- undo in bibliothecam Bal si cessit. ox duabus partibus nunc conpositus continos:

55ὶ Uidetur esso Hautinius ille o societate Jesu, qui natus a. 1595 et L. Isiro mortuus magnam operam in philosophiae attulio inpendit. os. Megambe biblioth. scripti a . Jesu P. 203.

57쪽

l. 9 sqq. Macarius Maximus περὶ ψυχῆς, qui, ut initio scriptum est, libro ueteri layglico manu scripto Januario I584 transcriptus est 'Erotiani lexicon non integrum est, sed prooemium et litteram α usque ad glossam ' λυπας p. 50, 4 exhibWnt solla 1-7 u. , tum sequitur parto altera folii vacua r0licta hascadnotatio cl sepi as sagne e libri A; sol. 8 r. incipit a u bis απὴ του o, et desinit in uerbis in. 101, 3) προς δε κριο ιν ιτοιμα ιν. una quaeque glossa nouo uorsu scribitur. ed libri origine nos certiores faciunt quae ih margins primi solii adscripta leguntur: β' I2 Augusti J553. Gruallo 33 β') qui eadem scripserat eae libro

domini du Rondeau. cui adcedat altera adnotatis ebddita loco scripta: Omnia haec postea, 1664, typis excussa Mint ab Henrico Smphaho, paneis αdmodum literis aut uomibus mutatis, ut nihil si opus hoc memplar/ manu scriPto. Η εια codex Parisinus 2151 olim 286, 2145 chis aciniflsoliorum sorma saeculo XVI exaratus. insunt in eo: sol. 1 - 12 Rufi Ephesii υνηιασίαι τευν του ανου μορίων. l. 12 47 u. Oribasii nonnulla.

l. 65r.- 106u. Dibscorides et Stephanus Atheniensis hερὶ τῆς τυοῦν φαρμακων ἐμπειρίαc.

56) Hac occasione sacere non possum quin BCΗasium iam mortuum et Carolum Claude laudem, qui me in his uerbis, quae difficillima sunt enucleatu, recte legendis adiuuerunt. 57 Fortasse Gouμνιο ' legendum. is in Pictauiorum ciuitate nat Et postea medicinam in uniuersitate Parisiensi professus multorum medicorum ueterum seripta edidit. mortuus est a. 1560 nimio adfectus dolore, quod plebs bibliotheeam et libros manu seriptos inter tempestates, quis tun temporis in Gallia ortae erant, disciderat et diffiipauerat.

58쪽

Codicem plures librarii scripserunt I ea uero pars, quae Erotianum continet, a manu Arsonii archiepiscopi prosecta est in folii primi margins numerus XXXIIII scriptus est. Erotianus uero non totus insist sed prooemium integrum et glossae ab α littera incipientos omnos usque ad gi. ἀποπτωσm tumascuntur excerpta. finom faciunt uerba καὶ ποος εκκρισιν p. IO 1, 3 folio desinonis. libri loctio admodum deprauata est atque tam adcurate cum textus recsensions qualis in libris typis inpressis legitur consontit, ut nisi lacunae, quae hic illic Oxtans, me dedocerent eum Ex libro inpresso originem duxisso

statuerem.

Praeter hosco libros, quorum similes uel geminos non dubito quin bibliothecarum umbras custodiant plures et ipso

quoque noui, β') alios etiam consulere operae pretium esse non

68J Sed ne quis aliorum quoque codicum, qui innotuerunt, memoriam desideret, eorum recensum hic subiungam:

codex Cantabrigiensis 2049 Kk V 7ὶ papyr. soliorum forma; soliis 20

zonstans saec. XV XVI nitidissime scriptus est. suit olim Mentelii, ut in Bummis Pagina prima adseriptum est: eae bibliotheea Jacob. Mentelii. U. P. C. Iστο mens. Apr. ex eo lectionem neo an αἰοντα ad Erotian. P. 46, 2 Pro-trrexit Wagner trag. gr. fragm. I 288, undε eum melioribus libris adnumerandum eSSe RdParet. quare hic liber, si quis alius, fortasse dignus est qui adcurate excutiatur. ceterum cs. cat Iosue of the mss. preserued in unis. Iibramos Cambri e. Cambridges 1856 uol. III p. 677. odex Esco intensis I-s ohartaeeus in folio saeeuli XVI, soliis 181, e bibliotheca Hurlado de Mindoga proueniens. os. Pliter itiner. P. Hisp. P. 167, Milter eataἰostue des mss. yreca de ιa biblioth. de νEscuriαι. ParisI848. p. 264. sol. 1-152 Oribasii synopsis medicinalis. fol. 153 - 181 Erotianus. eodex Sicletianus qui Erotianum solum an etiam alla conprehenderit, incertum - olim inter libros grammatieos cardinalis Sirieti numerum XVIPraeserebat, ut o eod. EscorIalensi X-Ι-Ib ap. Miller I. c. p. 32I adparet. Sirletl tota bibliotheca, postquam Ottobonus Alexander VIII) et Benedietus XIII eam possederunt, in Vatieanam migrauit. sed eoditem lau8tra quaeres RP. Montesalcon. biblioth. mss. p. 183 et in apographo catalogi biblioth. Sirlet., quod ex codice Veron. capitul. n. 270 Blumius biblioth. mss. ita . P. 12s excerpsit. neo is nuno in Vaticana extat, ut ea de ea a rogatus Hirxellus me certiorem fecit.

59쪽

duxi, quia emendatio Erotiani eorum subsidio non magis augeretur quam nunc sis libris fit, quorum fama percrebruit.

etenim numquam futurum esse credo, ut exemplum Erotiani natiuum adhuc ordinem glossarum seruans - id quod iam Adriano Horingae in uotis erat - nanciscamur. si quidem omnes qui innotuerunt codices ex uno eodemque archetypo pessime iam tunc habito oriundi sunt: quod non solum ordo genuinus plano inuersus demonstrat, de quo uide quae supra

uberius disputauimus p. XIIII sqq.), uerum etiam lacunae

maiores minoresque, interpolationes et deprauationes euincunt omnibus libris communes. Iam uero si lacunas spectas, quas in libris esse monuimus, significantiores adnotabimus hasce: p. 32, 2 του Ἀραν

τινου Ηρακλειδου p. 38, 4 καὶ εἰς κατεαγεισέ, ἐν P. 83, 10 μεθος του τῆς μήτρας feXcidit στοματος uel τραχήλουJ p. 85, 3

codex Nannianus CCXLIX chartacens diptychus saeo. XVI constana soliis 139, de quo uide Mingarolli gr. codd. mss. M. Nannios Patric. Veneti seruati. Bononiae 1784 p. 442. continet haec: P. 1 γαλονου εἰς το πρωτον των ἐπιδοροών υπομνημα α deest initium. p. 106 ἔρωτιανου των παρ' ἱπποκρατους λέξεων συναγωγη. p. 123 γαληνου του ἱπποκράτους γλωσσων ἐξηγησις. codex Carpensis, quem nominat Ph. Labbeus biblioth. noua mss. p. 385 Erotiant librum sub titulo adserens: Berotiani Iericon vocum mypocratis Per alphabetum.' eum haec bibliotheca maxima ex parte Mutinam translata sit, iste liber fortasse etiam nunc ibi latet. codex bibliotheoae patriarchatus Constantinopolitant, chartaceus forma quaternaria saec. XVII, qui Erotiani et Gaioni glossaria, Iericon Herodoteum et excerpta ex Gregorio Corintho de lonica dialecto continet. cf. Bethmannua in Perig archis ' uol. VIIII p. 651. codex Vossianus n. 2722 ab Haltero biblioth. med. prael. I 176 citatus, qui ubi nunc sit . Leidas eum non esse pro certo adfirmare possum nes Lmus. cuius cum titulum titubantem esse Hullerus dixerit, ualde dolendum est, quod eum non communicauit. eodicem denique citat Cocchius ad Nicetam p. 50. cf. Haller l. o.

60쪽

LVII

Nee additamentorum tomors saetorum iam dosnnt in Mehetypo exempla. cf. p. 56, 3 εἰκος δε λεγει τον ἐν

Rem uero conficiunt, ita ut no dubitationi quidem Iocus detur, loci deprauati, qui maximam partem o conpendiis seripturas malo intollectis originem duxerunt. cf. p. 33, 15Muευρομμενους p. 36, 11 εἰς χρανοος ἀνηκόντων p. 38, 4 καἰής λὶν p. 56, 14 ἀπησθωσιν p. 64, 15 δεινον αυτίτην p. 84, 8- ρυθ p. 108, 9 περονα ' διάτροπιν P. I 20, 14 σφαλο ει p. a 24, 16 ἱπnuταυρον p. 136, 4 χαραδρῶσιν ' τελματωδους vel 27 p. 137, 10 χυτλάζητω' ἀλφιτυ iAtqui in tanta corruptionis conspirations dupleX genus eodicum statuendum osso indo palam fit, quod ABC plonior , integriores atque omendatioros sunt quam DFGHO, qui cum

plures illis lacunas tum praetor menda omnibus communia etiam corruptiones atquo transpositiones ab ABC alienas o labent. quod ad doprauatio a attinet, extat p. 38, 2 αλλησιν pro ολησιν, eodem loco post ἀκριβέος repetitur σπανιάκις δε επὶ του ἀληθῶς in FO. p. 62, 3 ενυδρεοντα ' καθυγραίνοντα p- 68, 15 εδρεστῶς p. 71, 3 καταστρώσας P. 77, 13 ἰητρεῖον 'βηρ-- p. 82, 5 κολλίφαγε ' τινὸς δε κολλέφαγε ' τινες δε FO p. 88, 13 κεφαλοδεσι ιον P. 89, 7 κυρίως ' , κηριαι p. 100, 16 πλὴν Ουν καλως. transpositionum exempla hab sh eos: s. 76, 7 un αυτου θωρηξις P. 81, 12 καρυκωδο καὶ κερ--δη γράφουσιν p. 85, 16 sq. -οδωρος ὀ γραμματικος καὶ Ζήνων ό Hροφίλειος τὼ κάμορον κάμμορον - κάμαρον φασι P. 98, 4Mαρ- τέσσαρας. de lacunis denique uideas quasso : p. 56, 8uναυδος ' ἄφωνος. αυδὴ γὰρ η φυινῆ P. 69, 7 3πισησειν P. 46, 16 - 47, 2 σκληρυνει - γεγραφε P. 80, 6 ειροται - καρδάμου p. 80, 15 ε 3τι - καρδίας P. 89, 1 καὶ κραυγασοι. praeter ea interpolationibus quoque haec codicum progenies libera non e8t, quarum luculentissimum exemplum adserri possunt uerba μεμνα καὶ, quae ante βλακος p. 58, 11 inculcata sunt. Ex iis igitur quae commemorauimus cum abundΘ per-