Erotiani Vocum Hippocraticarum conlectio

41쪽

ρ 226 cr ἐπιγουνὶς το ἄνον του γονατος ως Ἀρίσταρχος, ως δε Κρατος ἐπομύς. eX Aristarchearum interpretationum copia fluxisse quoque statuerim Erotianum p. 61, 4 γυῖοπι - κατἁ γαρ T ἄν μελων ἰδέως τετακται, quocum Hesychius I 449 concinit, quamquam Aristarchus ipso γυῖα non omnia eorporis membra sed manus tantum si podos osso decreuserat. cf. Echol. Ω 514 sed Hippocratem huic voci candem quam Homerus significationem tribuisso ideo pro oorto habeo, quippe qui Erotiano testificanto P. 30, 19 sq. άν ο Ομ ρικος την φρασιν esset. ut Erotiani inscitia aut eius, quom exscripsit, Aristarchom interpretationem immutauorit, id quod non adeo raro factum est. si quidem optimas eius obseruationes et placita non numquam cum Rb ipsis discipulis tum a postorioribus grammaticis deflexa atque detorta esse scimus. cf. Lohra I. l. p. 71 coni. schol. II 807. Inter fontos Erotiani recopi quoquo Nicandrum Colopho

qui amplum glossarum opus ad litterarum ordinem conposuiti id genus nunc tria frustula in lorico restant, quaB recte OSchnoidor in Nicandreis p. 206 propter Erotianeum κα ooςἐ γειται ' huc reposuit, do duobus tamen dubitans altono roserenda sint. sed ubi eum προγνωοτικα δι επων scripsisse conside raueris, quae nihil aliud erant quam conuersum Hippocratis

42쪽

prognosticon, uix dubitabis, quin Hippocratis quoque lexin inglossarum opus sedulo conportauerit, praesertim cum reliquiae

Bo ducant; cf. Erotian. fragm. XXXXI, et p. 48, 17. neque huic sontontiao illud officit, quod Nicander in numero eXplanu-t0rum vocum Hippocraticarum, qui in prooemio Erotiani n0minantur, non conparet, quandoquidem illam partem prooemii

mutilatam esse argumentis supra stomici.

Antigonus, do quo post MSchmiduum Didymi fragm.

p. 27 nuper adcuratius Th. Bartholdus de schol. in Eurip. vet. Antibus Bonnas 1864 p. 23 sqq. disputauit, inter interprotes laudatur p. 32, 11 et interpretatio uocis πηρῖνα P. 111, 3,

quae manca est. idem Nicandrum commentatus est et nisi fallor Thoriaca sola; namquo in ea tantum eius explicationes et lectiones octo commemorantur, cum in AleXipharmacorum scholiis non citetur. nequo diuersus esse uidetur ab interpreto

Euripidis, euius de Niobes libororum sepulcro sententiam scholia laudant. lectionum denique αλλως pro αλλ' ος exhibenthinosia ad F 3 19 Antigono quodam auctore, quem haud scio stll nostrum esso recte statuerint HSchmiduus i. c. p. 27 et Bartholdus I. l. p. 25. HOs omnes ultimo doniquo loco oxcipit Didymus Chalcentorus, qui Hippocratis cum libros sedulo legeret cf. 8chmidi l. c. p. 297), tum lorin singulari scriptione interpretatus est, ut ex testimonio Erotiani prooem. p. 32, 11 cognoscitur. etiamsi nomen olus in Ioxieo ipso aetatem non tulit, nihilo

tamen setius in eo sat amplam partem explanationum eX Didymeo opere, do cuius rations nihil constat, haustarum etiam nune latere spondeo. quin etiam in nimiae audacias crimen neutiquam uereor ne incurram, si gradum multo longius prο- tulero et Didymum Erotiani sontem etsi non unicum ut prin-eipalem tamen fuisse contendero. primum, quo sententiam meam sulciam, argumontum repeto a Coi medici glosso-

graphis ot medicis et grammaticis, ') qui omnes ante Didy-

39j Do Aristophanis Byzantii λέξεο ab Erotiano ipso lectis cogitauit Pitankeus de lexici Hesychiani uera origine et genuina sorma p. 102, merito autem addubitauit Nauchius ad Aristoph. Byg. fragm. P. 78.

43쪽

XXXXmum suerunt. ac grammatici praecipue iidem sunt, quos a Didymo saepissime consultos esse scimus quorumque memoria Didymi nisi operosa sedulitate ad nostra tempora non pedi

uenit. qui restant paucissimi M') numero, Sextius Niger, 3ὶ Diodotus, Petronius, Dioscorides' ) et MenestheusM o medicis,

ex grammaticis unicus Irenaeus, q) cum saeculo Augusteuudierint, tam propo Erotiani aetatem attingunt, ut eorum scripta perbono ipso inspicere atque Didymeis copiis intexere potuerit. tum ad Didymum nos reuocant poetae, qui in Erotiani Iorico adlogantur; si quidem nulli alii sunt quam quibus explicandis Didymus operam dedit. adde quod reconditioris illius multiplicisquo doctrinae uestigia, qua Didymum memorabilem fuisse testis ost Ammianus Marcellinus XXII 16, 16, etiam nunc in lacero Erotiani glossario conparent; cuius rei luculonia exempla habeas hos locos απιον p. 62, 10 sq.; ἀμφιδεβιος p. 43 3 ; καμμοο 0 p. 85; θειον fragm. XVI; κοχώνον fragm. LXV. Sed restant grauiora et uix infringenda argumenta, quibus Didymum in primis ab Erotiano in lerico condendo adhibitum

esse euincatur.

Erotianus p. 47, 11 ait: ἀπεμον ' πάθος τι περι τους

ωνη ιασθ'. - Ηaec Didymea esse ostendit Eustathius p. 1430, 6140ὶ Nondum in censum uenire possunt Apollonius Θορ, Apollonius 'Oφις, Apollonius senior, Asolation cs. Lydus de ostentis e. 2, ubi Ascletarionem suffectum luit CBHasius coni. Sueton. Domitian. o. 15ὶ, HipponaΚ gramma ticus, Philocrates Samius et Philonides Siculus, quia aetas eorum incerta est. 41ὶ Sextius Niger, qui πιρι υλης scripsit, Augusto imperante floruit. es. Seneca ep. 98, 13, Plutarch. de pros. in uiri. o. 5 p. 77 D, OJahn uber m. encyclopaedien in ber. d. factis. ges. d. Wiss. II 277 sq. 42J Dioscorides Anagarbeus ante a. 77 p. Ch. Scripsit, quia opus Suum inscripsit Areio cuidam, clienti Lecanii Bassi. is uero, qui consul a. 63 erat Muratori 305, 3 Tac. ann. XV 33ὶ, anno 7 7 mortuus est. cf. Plin. n. h.

XXVI 1, 5 Sprengel ad Dioscor. p. IX. 43ὶ Do Menesthei aetate uide protegOm. P. XII. 44ὶ Irenaeus Heliodori metrici discipulus cum esset, qui ante Augusti tempora sest es. Ritschelius ind. leel. hib. uniu. Bonn. I 840l41 p. IX), Au

gusteo saeculo adsignandus eat.

44쪽

XXXXI cum Erotiano conpositus : καὶ αργεμος νοσος ομματων, ἀφ ου uor ceci κατα At δυμον τα ἐπὶ oφθαλμων λευκωρ ατα, cui adcinit Hesychius I 272 αργεμα ' τα ἐπὶ τοιν οφθαλμῶν λευκcὐματα. cf.

8ehmidi Didymi fragm. p. 88.

Didymus quidem ipso aliter statuit apud Harpocr. p. 158, 12

es. 8chmidtius I. L p. 40. sed statim Harpocration addit: Ἀρι-

Aristophanis, ex quo Erotianus et Hesychius profecerunt, et eratetis, cuius testimonium Aristophanes adposuerat, μ') quoque e Didymo emanauisse. namque ex Athenaei potissimum l0eis taIem Didymsorum operum rationem fuisse perspicue e0gnoscitur, ut scriptorum de re principum sententias 'i in

breuius contractas conponeret et fere ei quam primo loco poneret suum calculum adderet, indigno tamem ne ea quidem oppre33α silentio, cui minorem ipse probabilitatem tribueret '

Tortium Oxemplum Didymi ab Erotiano usurpati, quod promo, nobis dabit Orus Milesius in m8s. bibl. reg. Paris. apud Ruhisen. praef. ad IIesych. P. IX coni. cod. Paris.

45 Quisnam e Cratetibus cognominibus, quorum multos antiqui norant, intellegatur, non liquido constat. sed non dubito, quin recte Atheniensem esse statuerit CWachsmuthius de Cratete Mallota p. 3b, qui περι των νοσι θυσιων es. Suidas s. u. εἰρεσιώνο, Phol. u. κυννειοo scripsit, contra Tegenerum de aula Attalica p. 149 et Nauchium Aristoph. Byz. fragm. p. 223, qui de Mallotae libro περὶ τῆς Errικῆς διαλέκτου cogitauerunt. 46 Hunc enim in modum uerba Ἀριστοφανος καὶ κράτος explananda unt e more grammaticorum, de quo docte egerunt HSchmidtius ad Didymi fragm. p. 289 n. 294. 344 et Naber in prologom. ad Phot. lex. p. 10, quieonplura exempla adfert. 47ὶ Folici sortuna laetum est,. ut Macrobius sal. V 18 Dagmotitum Didymi ipsius iuibati, intestri, non contracti' seruauerit, unde intellegitur, quam piosus et doctus Didymus in uocabulorum interpretatione fuerit. C

45쪽

καρυκευειν δε τὸ ταράττειν, quocum Hesychius II 416 consentit. sed ea quoque, quae nunc Erotianus et Hesychius exhibent, apud Didymum olim lecta osso fidem lacit Etymologicum magnum p. 432, 47. Ad Didymum porro nos ducunt scholia ad Aristoph. ran.

s lerico comico Didymi fluxisso apertum sest, quid obstat quo minus hoc uocabulum quoquo in lexico Didymi Hippocratico extitisse adsumamus pDidymeam deniquo interpretationem rettulit Erotianus P. 90, 6 κυροβίευν ' των ἀχυρων καὶ πιτυρυγν. ἀττικὴ δε η λεβις. quo apte conparari potest scholion Aristoph. vesp. u. 968εστι δε τοαχήλιον τι βραχυ τελε υς παοαπλήσιον τοῖς κυροβίο ις τουτεστι πιτυροις, τοῖς απο τῶν κριθῶν ἀποβρεγμιασι, τοις

ἀχυρο ι ς. quae Didymi osso ostendit Hesychius II 557. haec quoque uox in lori Hippocratis a Didymo exposita esse potest, quippe quam Harpocratio p. 117, 25 in pluribus

scriptis enarratam esso dicat. recto enim in hanc sententiam Schmiduus Harpocrationis illa καὶ ἐν αλλοις δεδήλωται ' inte pretatus esse mihi uidetur. Hac igitur conparations instituta intor Erotiani interpretationes uocum et eas, quas certo a Didymo prosectas esse aliundo constat, Didymum ab Erotiano haud raro in partes uocatum esso patefactum est. Sed nondum nomen meum plane solui. qua de causa relicua quoquo quas adhuc in Erotiano super sunt Didymi uestigia indefesso cursu inuestigard pergemus, ita ut extra dubitationis alsam ponatur, quin . Erotianus in Chalcenteri agris foecundissimis plurimos fruetus carpserit. eumque Didy-

46쪽

XXXXIII

mea eum Erotianeis conponentes eandem arctissimam Didymi Hesychio quam cum Erotiano emicare necessitudinem uideremus, undo Pamphilum ') quoque, quom ex Diogeniani periergopenetibus exscripsit Hesychius, ex Didymi lexico Hippocratico prosecisse pateat, nunc ad Hesychianam adcedamus congeriem inque eam adcuratius inquiramus. Contemplare igitur, quaesumus, hasce Erotiani glossas: p. 37, 16 ατρεκεως ' Βακχεῖος μεν ἐν τοῖ α φησὶν ἀληθως, avrαωcος, dκρφέος. - Hesych. I 316 ατρεκεως' ἀληθῶς, ακοιβ υe. p. 39, s ἀλλοφασσοντες. - Σενοκοιτος δἐ ό Κῶος φησι παρα

48ὶ Quid uero, quaero, magis quoque consentaneum est; quam Phamphilum, postquam Didyml lexieon comicum et tragicum expilauerit, eodem modo Hippocratis lexin ex Didymo, qui eam singulari libello uel potius libro exposuisset. in uolumina sua transtul Isse

47쪽

νεσιν. μήτραν καὶ - σπερμα.

48쪽

XXXXVmεν εἰς πλείους τόπους me φλεβας καὶ oῖον ἐμεοισεν. - Ηesych. H 96 ἐνεφλεβοτοι ει ' πολλάκις διεῖλε τας φλε βας. p. 83, 6 κίδιιατα λεγονται αἱ χρονίαι πεοὶ τα α 9θρα διαθε- σεις et fragm. XXXXVII κέδμα ' η χρονία πεοὶ τα αρθοα νοσωδης διάθεσις' τινες δε φασὶν καὶ τ πεοὶ τά γεννοτικα μιορια. - Hesych. II 454 κεμ ατα ' αἱ χοονι υτεραι διαθίσεις νοσωδεις

coni. Schmidi pro librorum νοδειο περὶ τὰ αρ'θα ' οἱ μεν περὶ

Praeter ea conpara mihi hos Erotiani locos: ἀραιά p. 39, 13 sq. et: Hesych. I 271 s. u. Q ν'

απολελαμμεναι κοιλίαι p. 40, 10

49 οἱ δὲ υ noχάτω aeripserim, quibus uerbis gi quis Hippocratis nomen subiecerit sic enim legendum proposuit Musurus , non obstantem me haberit.' MSchmidtius ad Hesych. I. l. 50 Hulus uocis corruptae correctio est Enαιον. es. Selimidi. ad Hesy h. l. c. 5 In Hesyehli I. c. enim uerbis ἀμ δαιον' την ἔκαrέοοις μέρεσι τῆς μητοας ἄροεν καὶ θῆλυ γεννῶν δυναμέν ν Imrον glossam Hippo-

eraticam latere et Ἱπποκρα et ης pro Ianον reponendum esse suspicor. 52) Neque scio an in IIesychii articulo καὶ α κάγαρrον Pro καὶ κει- θαρον rescribendum sit.

49쪽

XXXXVI Considerandi nunc sunt quinque tui fragmentorum, quibus utrumque, Erotianum et Pamphilum, communem fontem adiisso conuincitur. D. VI γριφωι ενα ' Βακχεῖος ἐν δεννέρου φησὶ συνεγγέζοντα

r. XXXVIIV ἐπιμυλίδα Βακχεῖος ἐν β και Πασικρατος ἐν τω εζογοτω si του μοχλικου ἐπιγονατίδα. - Hesych. II 161 μι- ιυ λ Jdας ' ἐπιγρνατi JJας. Sod hic substitimus nequo uoluimus copiam stamentorum amplius eXtendero, postquam per decem litteras priores Hesychianas sarraginis Didymea uestigia sublegimus, quae, si quis indefessus eodem modo relicuas litteras excutere uolet, facile augeri possunt sod conlectio nostra satis sufficiet ad intellegendum, quantus fragmentorum Didymi, quae in Erotiani Iericon transmigrauerunt, sit ambitus. quodsi inter Heaychianos articulos non nulli Oxtant, qui cum Erotiani uerbis minus consentiunt et propter uaristatem lectionis alio reforendi esse uidentur, id minimo curabit qui Diogoniani limpidos laticos foedissimis haud raro sordibus a scribis inquinatos esse perpenderit. reconcinnata igitur tali modo Didymeae auctoritatis memoria quid igitur, quaero, luce est clarius quam Erotiansam leXeon Synagogen maxima ex parte nihil aliud esso nisi minutam glossarum Hippocraticarum supellectilem, quas feresa illa adsiduitato si sodulitate Didymus congessisset et enarrauisset pde relicuorum scriptorum Didymo posteriorum testimoniis,

50쪽

XX VUquas ab Erotiano eXcitantur, iam supra monuimus, quas opusserant. cf. prolegom. p. XXXX. Postquam librum bonis auctoribus usum in manibus nostris esse euicimus, o quo diserta Erotiani montione Galenus - δὶ se Eumologiis magnusq= hauserunt, Occurrit nobis commentum Marsilii Cagnati uar. obseruat. II 28 p. 573 tam singulare, ut pras multis aliis quod commemoretur dignum sit. sed, quia libollus isto paucorum in manibus esse uidetur, e re mistimo integram eius sententiam hic adscribere: Testimonium denique

otiani marcant quaeso viri eruditi nec de nostra semientia nisi prius aequo animo re diligenter aratimαια quidquam pronuntamqnullius momenti esse cens&ndum est, quoniam liber ille in temporum definitione nullam auctoritatem hαbere debet: namque auctoνά penitus ignoto arier tus est, quamvis enim multa in eo bonα notam sint, quam ob rem viri docti dignum iudicauerint, qui typis egregiis eae 3us doctisque adnotationibus illvatratus in lucem exiret: tamen αmtisui adiculua scriptoris testimonio illi auctoritatis hactentia a nullo con myi viauit: et dignum esseta iratione Galenum voc uis Hippocratis emplicaturum in prooemio cete 3 eorum,dem interpretea Bacchium, Herophilum, Dioscoridem iuniorem inmorantem Erotianum negligere. Neque

53 Is quidem nunc uno dumtaxat loco p. 490) Erotianum nominatim

ommemorat, sed conparatione inter utrumque scriptorem instituta docemur Galenum saepenumero Erotiani copias usurpasse. Et quidem etiam nunc in

lacero Erotiani lexico undeviginti glossae deprehenduntur, quas inde Galenum repetiuisse eerto demonstrari potest. sunt enim hae: p. 43, 2. 46, 3. 51, 455, 3 58, 10. 70, 7. 84, 11 84, 14. 16. 88, 1. 95, 6. 96, 10, 103, 16.110, 11. 110, 35. 114, 5 sq. 122, 7. 127, 11. 134, 10. qua autem

ratione eum adhibuerit quantumuis certum iudicium sormare non possimus, quia toti ex editionibus Galeni nondum ad codicum auctoritatem instaurati pendemus, tamen in uniuersum pronuntiare licet Galenum magna libertate Iibello Erotianeo usum esse; etenim uerba arbitrio suo immutauit, sententias in breuius contraxit et omnino interpretationem uocabulorum simpliciter attulit omissis quae ad eam eonfirmandam Erotianus adscripserat auetorum ueterum 1 ostimoniis. 543 Etymologus uero quamquam uno loco habet quae solus seruauit quaeque in nostro Erotiano interpolatoris culpa perierunt, tamen Erotianum

ipsum non consuluisse uidetur.