장음표시 사용
471쪽
L I B E R V. 449 sanguinis,qui quotidie rogat,ut Dei voluntas a se Sc in se perficiatur Main ta 'men audeat divinae voluntati anteponere,velitque certo judicio, quae patienda sunt,sibi deligere, illis aut illis miseriis involvi se sinat, non aliis;illac tenus ca- Iamitosus fieri sustineat,non ultra.o nia in is emunctae naris, re perfrictae frontist hominest Si molestiae ac cruces essent,l quales nos esse vellemus , cruces noni essent. Si Deo velis serio placere, hoci tibi ab ipso petendum , ut te ducat quo ipse judicat & vult, non quo tu putas di vis. Periculosum impatientiae genu S
est, cum nobis ipsi eligimus quae toleranda censemus, perinde si dicamus, uti quandoque etiam dicimus: me patiar, hoe non a istud tolerabo, iliud minime. Non hoc servorum est 'ed Domini. Recte Augustinus: Optimus,inquit,minister tuus M. I . est,qui non magis nititur hoc a te audire, quod ipse voluerit, sed potius hoc velle,quod audierit. Damnat non immerito Plato illam vulgi precationem: Deus det tibi quic- iis cinquid velis r Imo nunquam det, inquit, tine. sed faciat ut velis quod ipse vult. Haec eianim est pura religio; sic te religes Deo.
Hoc ergo summa voluntate conerimur, ut ad Dei arbitrium nos toros finisgamus ; instar mille legum sit, unicum De ivgLLE. Suavia sint an acerba,cum a Deo sint,sine recusatione omnia, & fine
exceptione perforenda sunt.Quidam divina
472쪽
vinae voluntati se dedunt sed cum ex Ceptione , paene ut priores illi. De hi
a religiosissimus scriptor : Quid alx.-νJe resignant,inquit , sed cum aliqua ex qtib. 3. ceptione et non enim plene Deo confi-.ιa. 37. dunt,ideo sibi procidere satagunt. Quidam etiam primo totum offerunt, sed postea tentatione pulsati ad propria redeunt , ideo minime in virtute proficiunt.Domine,quoties me resignabo, rein quibus me relinquam 3 Semper &omni hora: sicut in parvo ,sic & in magno; nihil excipio. Alioquin qu modo
poteris esse meus, & ego tuus nisi fueris ab omni propria voluntate, intus 3 foris spoliatus Quanto celerius hoc agis, tanto melius habebis di & quanto plenius d sincerius, tanto mini plus placebis,& amplius lucraberis.Si enim voluntas prompta est , secundum id
ζ.adi. hisbet accepta est, non secundum l id quod non habet; dixit beatus Paulus hoc sensu. Vis & meritum virtutis in
prompto voluntatis studio consistit, non in magnitudine factorum aut numero. Te ser. Hinc eleganter beatus Leo: Subinde, inquir, aequatur merito , qui distatim- 16 pendio, quia potest par esse animus,ubi mens,. dispar est census.& Anselmus Hic omnes,ait, tam pauperes quam divites sequaliter dant, si quisque ex tanto det quantum habet. Vt ergo seria sit & eLficax voluntas,in actum sesse itaex erat,
secundis id quod habet . ut pro viribus aut opiis
473쪽
LIBER V. se opibus det,aut faciat quod potest,alio.
qui tantum velle, non robust a censebitur voluntas. Volumus subinde sed languidissime, & sine omni nervo. Sic olim Deus per Isiaiam queritur e Scire vias meas volunt, quasi gens quae justi- ortiam fecerit, & judicium Dei sui non veris a dereliquerit: rogant me judicia justiriari appropinquare Deo volunt. En egregiam propriae dc faccidae voluntatis
adumbrationem. Scire viis meas volunt:
In consilia dc decreta divina ,eorumque tationes inquirunt , quare permittat
Deus populum in Babylone detineri,&indigna pati; mirantur jejuniis se attein
i,& a Deo non audiri: quin etiam propinquare Deo volunt, non vitae sanctiis monia , sed ut cum eo disputent, ejus que judicia examinent,& in jus vocent. Horum hominum hodieque astatim est, qui semper queruntur male secum agi, cum enim caduca bona inhient, inique ferunt, ea sibi non largissime a Deo suppeditari; inter divinae voluntatis cultois res censeri volunt, sed volunt frigidi sime a neque enim ad Dei voluntatem, quam jactant, suam applicant. Proximus est nolenti,qui vult tam frigide. Ioannes a Kempis , Thomae frater, Matu major , vir reuiosissimus dicerest lebati Volumus esse humiles,sed sine d. 'ν. despectione patieres,sed siue tribulatio- illust. ne; obedietes,sed fine coarctatione pauperes.sea sine desectu; virtuosi,sed sine
474쪽
labore poenitentes, sed sine dolore; vcmlumus laudari, sed sine virtute; amari sed fine bonitate; honorari,sed tae fanctitate. Sic velle non multo dignius est
quam nolle. Sic quandoque vivere nOIumus,nec tamen volumus mori,ut i
re nobis objiciat Angelus , quod illi
mortem deprecanti: Pati timetis,exire non vultis,quid faciam vobis Quid hic respondere par sit, Bernardus docet, dc voce praeit: Vivere erubesco, quia parum proficio,& mori timeo , quia non sum paratus. Paratissmus eris, mi homo, si tuam divinae voluntati delegaveris.Proinde sibi quis'; persuadeat: Haec mihi justo Dei judicio, aut in delicto.
Tum poenam , aut in virtvtis exercita tionem, aut praemii augmentum eum niunt. Sane qui certo in animum suum induxerit, a Deo optimo parente sive limmittente, sive permittente,haec omnia irrovenire, gaudebit adversis, nec homi-lni aut hosti ea imputabit , sed divino lsavori.
Ecquid obsecro Iuctamur , quin nos lUA. voluntati Dei quam integerrime imis l. pendamus t Vae qui contradicit fictori me6z9. suo, testa de Samiis terrae. nunquid dia lcet lutum fiγlo suo quid facis Ecce let S. sicut lutum in manu figuli , ita re vos lat 'manu mea.Nunquid dicis figmentum lov. o. fit Ait: Quid me fecisti fie An l . ao. habet potestatem figulus luti, ex l H, eadem mola sacere aliud quidem va' in
475쪽
l LIBER .v. M .l In honosem , aliud vero ire contum
, nam 3 Quid igitur, o lutum,6 testa Saia
mia, figulo tuo resistis , cur non divinae volniitati te formandum plenissime comitiis Cedamus seu volenti,seu nolentimo , moniti sequamur meliora. Tam praeclare quam vere dixit ille apud Mo-gutinos in aede summa ecclesiastes misi nisis cor nostrum se immergat in divinam Heriuvoluntatem ac beneplacitum, nunquam potest amaritudinem suam expellere os Animum nostrum modo haec modo alias ' torquet amaritudo. Euic malo frustra vim rimedemur, frustra prorsus,nisi penitus, prout instruimur, in divinam voluntatem immergamur. Qui benignam de a mantem Dei voluntatem spreverit, juastam sentiet. V. Humara voluntatis eum dissea eo a
Principem hic Iocum tenent, Euma
providentia cognitio, dc quae ex hac oritur, sonstans in Deum Fiducia. Seria cogitatio de Dei providentia , unicum en renae dium adversiis innumeras easque stultissimas hominum sollicitudines. Quiἀenimvero stultius, quam a Deo optimo Maximo minima non sperare , qui ma
Tima ultro largiatur inllies re repetendum,& inculcandu illud Iobi: Nihil in terra sine caussa fit, nihil, nihil ; nec
etiam quidquam rerum minutissima. t Fum. .ssiternae providentiae manus haec
476쪽
Otania veriat sapientissime. Non eas nobis mala eveniunt,nequis e terra germinant ut herbae. Ab alto sunt omnia. Eam quam aliqui sortunam fingunt, nos aliissimam Dei providentiam aFnoscimus. Divinae providentiae consilia sunt abscondita quitam, sed justissima;sunt a divina providentia rerum progressus occulti, sed certissimi. Sortes mittuntur in sinum , sed a Domino temperantur. Dum hic vivimus, sortes nostrae vehit in sinu vel urna videntur esse incertae, dum eaS mors extrahat: sed tamen quod alii prae aliis ad opes, ad honores capesse dos evocentur, non fortunae, sed Providentiae Dei, qui cuncta de Qel minima quaeque sic temperat, ut illis sors felicitatis obtingat,hi ea excidant, non casu , sed Dei certi isma ordinatione. Augustinus hoc astruens : Non fit aliquid, ait, ni fi omnipotens fieri velit, vel llinendo ut fiat, vel in se facie liuo. Ideo l, rex David tanta fiducia : Ego autem,in- qirit,in te si eravi Domine , dixi, Deus lineus es tu, in manibus tuis sortes meae: Omnes virae mortisque vices a tua petiis dent providentia & voluntate; non vivam,nisi quamdiu tu voIueris, non mo- Ilar, nisi quando tu quoqne volueris vivendi ac moriendi sors omnis in tua
Sigismundo Imperatori annis compluribus famulus fuit , qui aepiuscules uti suae graviter indignabatur; dc vero
477쪽
rem indignam cile, servos optime meriatos,tam parum liberaliter haberi; in eos tantum spargi munera . qui jam antea
opibus assiverent, ceteros tot annorum servit1o exhaustos vix ullis unquam mu-
misculis hilarari;praeposteram hanc esse Iiberalitatem,quae in vasa jam plena eL funderet. Inaudiit Caesar se ab aliquo moram perstringi: Vt ergo dicacitatem hominis mitissma objurgatione corrigeret , & os satis importunum obstrueret,hoc ingeniose commentus: Pyxides duas parari jussit a'ualis omnino formae ac magnitudinis , & illam quidem auro, lianc plumbo impleri, pari ramea pondere praecepit. Iamque accersitum hominem humanius affatus r Vt scias. inquit,non mihi benefaciendi animum.
sed tibi gratiam accipiendi beneficia defuisse i En tibi duas has pyxides, utramque plenam , unam auro, plumbae altera iii jam liberrime quam velis,elige;alterutra tua est: ea enim quam abindicaveris, proximo cuique dabitur. Eringo age,res tui arbitrii est. Hic miser mstuare,modo hanc,modo illam pyxidem curiosi ssime contemplari, jamque istius,
iam & alterius ponaus manu explora re, sed aequalissimum deprehendere, nec ullum auri aut plumbi vestigium reperire,sic incertus & anxius diu deliberare , & nihil magis quam plumbeam
paupertatem perhorrescere. Arrectod mam Uimo. velut si auream sortu-
478쪽
nam iam manu teneret : Augustissimet Imperator,inquit, hanc retinno. Reti-l: nebis ait Caesar, hanc ipsam,& tibi pre-lΤ'tias ages,si potuisti non errareaerotinusti aperta est pyxis illa post longum ex limen delecta , quae cum plumbum exhi- lheret, Imperator occasionem nactus illvides, inquit,tuae paupertatis caussam lmi homo, non mihi, sed divinae providentiae adscribendam hic tibi non Ca, lsaris , sed Dei voluntas defuit: Si Deus
annuisset,huncerrorem tua manus non lcommisisset. optime igitur rex David: Dixi, ait, Deus meus es tu, in manibus
tuis sortes meae, Omnes viae meae pe- lriodi, quin imo singula momenta sica lDeo reguntur, & ordinantur,ut omnia, is quidem ego ipse velim, in meum ces sura sint bonum.Eadem in hoc omnium hominum est ratio. Augustinus verissi- 4ὰ me Nihil fit, clebat, in ista totius creaturae amplissima quadam immensaque i Republica, quod non de summi Imperatoris a uia aut jubeatur, aut permittatur,secundum ineffabilem justitiam pret-miorum atque poenarum.At nos incautissimi oris,& nullius fere providentiae homines,modo culpam diabolo impi pimus , modo hominis illius negligentiam,modo imprudentiam istius,modo
Raorundam malevolentiam accus aismus: jam aemulorum invidia sui puta- nobis obstruit, jam cognatorum
'aus impedit, jam ceu ut amicorum
479쪽
t et B E R v. subfidia, jam miseriae. nostrae caussa est
domesticorum nequitIa: Nunquam de sunt in quos caussam 8c culpam train seramu; uec caeci divinam providemtiam uJ omnibus maximis mit is moderantem non homines accusamus, o hominest Horam, ginquit Augustinus , nil potest in immi- n
varum in nos possunt diaboli , cerro qui ad haec inferiora miscenda,turbanda , evertenda potentissim 1. Sed illos Deus velut rabidos canes sicctos tenet, ut sine permissu divino, apri nihil sint,nihil possint, nec dem insidere , nisi annuente Domino. Hanc Dei plovidentiam Iobus accuratissime agnorat, ideo tantis gratiarum actionibus aerumnas suas salutarata Io-ho certe diaboli, & omnes hostium cunei non tantum non ovium greges, ea nec unius oviculae flocculum rapere Iotuissent,nisi Deus fingularem eius rei liis
tia decernente , expertia tanta ratione
voluntati obtemperetur edictissime.bi
nihil denascitur mene divinaemnino nascitur , mnit aena mς perit ; nihil movetur, nihil quiescit. li suis omnia finibus destinat,
480쪽
cujusque indolem format, per quam universa in congruas sibi tunctiones se iurigi sinunt. Et solus homo rationis compos,gubernationi & legibus providentiae divinae se subtrahere, aut illam
ad suos calculos revocare conetur Rem
mihi dixisse visus est,qui temeritati humanae ingemiscens: Non est,ajebat,u Iius artis aut scientiae discipulus tam ΠΙ-
dis Sc miser, qui tot magistros , docto-
criticos , censores patiatur,quot a
terna Dei providentia ac sapientia,quae Ah. 6. justificatur a filiis sitis. Uerum, uti Gre--ν. gorius loquitur,sapientes in sua sapiensa. II. tia, & astutia Dominus comprehendit,st quando ejus consiliis humana facta
etiam tunc congrue serviunt, Cum re-
sistiint. Multae cogitationes in corde vi- .a 1 9 i,Voluntas autem Domini permanebit. ij. o. Sic divinum consilium, dum devitatur, Gru. impletur, sic humana sapientia, dum rettuliatur,comprehenditur. Et quamvis homo dum peccat, divinae providentiae legibus non pareat , hoc ipsum tamen non perpetrat sine lege providentiae , aqua vires accipit,quisus in suam perniciem abutitur, & ea finitur agere, quae absque permissu agere non posset di ita certis circumscribitur limitibus, ne aliter aut amplius male agat, quam Deo -- fuerit permittere. Pulcherrimes is L. Augustinus a Non sic, ait,constituta sunt