장음표시 사용
91쪽
- 83 corpora, ne quis hominum ea tangat, optime igne e modio tolli intellinorunt Grasci, hi quod inter sacrificii ca-monias receptum est. - Quin etiam contendum, corpora posterioribus quoque temporibus mortuis data non issse cibo. am hoc ex omnibus illis locis, ubi accuratiusdsscribitur caerimonia, dilucide cognoscendum esse puto excepta illa Plataeensium consuetudine, quam non inferius sed epulam habendum esse supra exposui; nam hoc iam hinc elucet, quod archon ipse Vinum bibit heroibus propinatum, id quod fieri non potest inferiis mortuis oblatis. Quom dis sostum similem honorem habendum esse iudico, qualis fuit Athenis, aliis locis, ubi optimi urbis viri in prytaneo hospitio excipiebantur. - Sed omnia ea ostimonia, qua inferius continent, meum opinionem plane firmant, ut Philostratus, qui do sacrificio Achilli horoloblato narrat fossa esse facta in tumulo, in qua animalium sanguis fluat E ausaniae loco apparet, nihil missum esse in tale lassas, nisi sanguinem καὶ ἄγοντες
ficio Xanthippo heroi facto illa Vestigia inesse puto, quae iam in Odyssea loco invenimus, ubi mortuis non offertur, nisi sanguis, corporibus aliquo modo ablatis. Idem signiscar his Pausania verbiso: γεται ὁ και- εθυσεν εἰς τὀν βοθρον τέ Πελοπι, pro certo habeo; nam huius res alius Uxsistit tostis Pindarus,' qui Pelopi heroi a sacri
92쪽
ro vera exstitit, idem valuisse ac αἱμακουριαι putem Puto.
ἐναγισμος et ἐναγίζειν ut εντομα et ἐντέμνειν non in usu fuisse, nisi in heroum mortuorumque cultu constat; porro ἐναγίζειν pertinere ad animalia recte contendit Deninen, qui haec dicit Urasruvlio dis te in de That ἐναγίζειν asHinablasse son Bitit undis restiteken in das G ab de in die O erymbe bearichnet Men. Qua cum interpretatione consentio; sed mihi non probatur, partes animalium in
fossa deiectas esse. am quod in Samothraces insulas Mahobarum lassis Cabirorum cultus Ossa sunt πΘrta, Valere censeo, cum haec Cabirorum resino in Asia orta atque in Graeciam translata omnibus Graecorum cultibus exemplum statuendum non sit accedit, quod nullus scriptor de hac re quidquam refert sed de unguine. - - ausanias eo loco, quo dicit domorculis duplici sacrificio ) τὰ με, ἐσθίουσιν areo του ἱερείου τα ἐως ηραψι των κρεων ἐναγίζουσιν, nihil aliud indicat, ac partem corporum cibo fuisse, partem heroi datam combustum Sse. am Vocem ἐνανίζειν postea actionem quoquctoomburendi significasso notum est.' De altero illo orbo' Grifctistae Sahralallaritimor p. 100 sqq. cf. Stengel quaest sacrific. p. 14 sqq. apud Roscho p. 2505.' XI. 10. 1. , cf. De hon l. c. p. 2506.
93쪽
Quibus rebus expositis antis lucore existimo, duas illas voces, quae in usu erant ad inferias Graecorum significandas, id firmare, quod alio modo demonstrare conatus sum animalia inferiis adhibita esse, quorum sanguis iugulis scissis mortuis offerretur neque unquam ipsa Or- TR pro alimentis sacrificata esse. - Quod portino ad caerimoniam hesmophoriis factam, ubi sus in fossas aάσματα, μέγαρα, ἄδυτα demergebantur, hoc non Sacrificium habendum esse, quia Vinum tisanguis mortuis Offeruntur, hinc lucem puto, quod corpor mortu non cibo dabantur sed putrida effossa ad superstitiosas quasdam res adhibebantur. Ad homum cultum spectat anaglyphorum genus, quise Hurima Sisoata sunt de quibus cum iam saepe disputatum sit, hoc loco non faciam nisi pauca verba. Duo genera discernenda sunt, primum, ubi mortuus vel heros nam utraque vox idem valet incens indocto, ante quem mensa invenitur cibis exstructa, e pateram tenet' volipso sibi infundit vinum. Quem exadversus plerumque mulier exstat, quae uxor est habenda defuncti. Haec plerumque in herois lecto sedet otioso spectans; od sit quoque, ut ipsa particeps inveniatur caerimonia tura spargens.' Fere nunquam deest puer, qui vini minister
94쪽
tonens in Praeter has figuras quae Omnes arte coniunctae sunt, aliae existunt multo minores fictae, qua adOrationis gestum praebentes heroi appropinquant. Dubium non est, quin hae iure propinqui significentur. In mensa, quae ante mortui lectum posita est, liba frugesque exstructa esse contendere non dubito, quamquam non plus semel cognosci potest uva. 3 Fieri non posse, ut partes corporum his cibis appositae sint, ex omnibus iis, qu- de huc re exposui, elucere censeo atque iis locis, ubi adducuntur Ves' et suos,' sanguinis libationem indicari mihi persuasi. His rebus prolatis iam domonstravi, mea quidem sententia in illis anaglyphis non coenam cotidianam visi, sed inferias mortui repraesentatas esse id quod vel iis figuris probatur, qua adorantes heroem adeunt, qui solus iacens invenitur. Quibus anaglyphis hoc modo xplicatis facile intelligitur, mortuo
adesse uxorem et propinquos, quorum maxime mi, Omnibus rebus fungi, quae ad defunctum pertinebant. Aliorum illud genus anaglyphorum sepulcralium, quae pleraque Spartae reperta sunt, I mortuos praebet in soliis collocatos atque ita, ut mulier' florem vel malum granR- tum, vir cantharum tenere Soleat. viis quoque in an
Salinas: onumenti sopolorali ab I L. L .' Cf. elevor ut Donhm. II tb. 13. 4. ' Cf. Stophani , Dor avsrisonde Horahisa' ab. 3, 1. Lo Baa tb 55, 2 7 Cf. Frisdrichs-Woltera I. c. o. 58-65. f. iti dos aris. Inat. II. tb. 20-21. - FuriWangier Sammi Sabourofi l. b. 1. Miu. d. arch. I LAth. II. 22. 24. IV. 8, 1. 2.' Μirum non ost, quod mulier hoc loe homi addita est. Nam et heroibnarum cultum floruisse, Athenaei orba demonstrant: Ηλεῖοι δὲ καὶ ἡρωσι καὶ γυναιξὶ σπένδουσιν ἡρωουν, ἴσοι τε ἐν ς - τοῦ Ηλεία, καὶ σοι παρα &ωλοις τιμας ἔχουσιν.
95쪽
- 87 nyphis adorantes inviniuntur, qui quidem valde difforunt ab illis, quos supra vidimus. am cum illi nihil acoro soleant, nisi adorandi gestum, hi dona ferentes apparent, OVum, gallum, florem, malum granatum, alia. Quas ressi perlustraveris, statim tibi in mentem veniet illud sepulorum Xanthi repertum, de quo iam supra disputaVi. Quamquam his quoque in monumentis sacrificia fiunt mortuis, tamen caerimonia plane alia invenitur, atque in primo illo genere anaglyphorum, in quo heros fruitur coena hoc in altero cantharus horo additus os sodem sensu, quem tum supra exposui, ubi patera porrecta' deius deorum simulacra officium vel potius veneratio msibi vindicant. - Quod alterum genus antiquiu ΘSSe, quam illa necrodipnia nemo negabit. Quo modo Mduae anaglyphorum formas adhibita sint ad doos illos inferos significandos, qui Eleusine vocantur o θεός et ἡθεά, non meum est, hoc loco accuratius disserere. Do his rebus inspicias, quae Furt nglar V. d. egregie patefecit. Einiuit. g. Summi Sab. . 29 sqq.).
Νunc vero, ut adfinem porducam disputationem misam, paucis adumbrare liceat, quo modo sint translata verba
posterioribus tomporibus ita adhiberi solant, ut significontin tias foedus, indutias facere, foedus inire. Facile intellegitur, hanc orbi significationem haustam esse ex iis libationibus, quae fiebant in iure iurando. Huius rei vestigia exsistere ut eis locis, ubi componuntur σαον
96쪽
iuris iurandi additis mea quidem sontentia explicantur voces: σπένδεσθαι , σπονδας ποιεῖσθαι. Quod iam magis firmari puto his verbis Diodori: ' τον ὁ Λιονυσον παρα
his orbis demonstratur, Diodorum vel illius auctorem
recte sensisse, Ocem σπονδοί, id est αἱ ἐν τοις nouμοις
διαδευσεις, ex iuris iurandi libatione ductam osse. Quod ut explicotur fabula illa bacchica fingitur. Iam vero alia addam ad hanc sententiam instituondam. Supra intelleximus Homeri carminibus examinatis, in iure iurando non solum vini libationem oblatam esse dola superis θεοῖς aἰειγενέτῖσιν), sed etiam sanguinis libationem dola inforis, quos iuris iurandi testes ot vindicos Grasci fingebant. Eandem caerimoniam, de mortuorum heroumque cultu ubi disserui, tractavi atque quod illo loco protuli do -
τέμνειν huc spectare iudico. Qua Voce explicanda est illa locuti ceκια πιστὰ τέμνειν. am οὐ multis aliis rebus, quas supra tracturi, tum hac quoque re demonstrari puto, in iure iurando victimam non esse ininiolatam, sed iugulatam, ut sanguinis libatio primum teneret locum. It que non mirum est, quod invenitur σπονδὰς τέμνειν hoodem Mnsu, quo ορκια - νειν. um antiquos hac elocutions
' III. 1. 2. Cf. quas supra exposui do iuris iurandi libatione. Euripid. Ηsisn. a. 1285. Cf. Disls Sibyllinisohs laus p. 72.
97쪽
usos intollexisse eas libationes, qua iugulis scissis inferis dola offorebantur, contendere non dubito. 3Νon minimi momenti est, paucis verbis perstringerct, quae statuenda sunt de munere sacerdotum, qui Vocantur σπονδοφοροι. Etsi omnibus locis, ubi de illis audimus so stitutis fous scriptoribus, tales intelligendi sunt, gin σπονδάς, quodis foedus vel potius indutiae, civitatibus indicant flamon pro corio habendum est, his in sollemnibus σπονδάς, i. e. libationes, effundendas fuisse. - σπονδοφόροι cum multis locis, ut Delphis Eleusine tum Olympiae inveniamtur ad quam Pausani spectat V. 15. 10), ubi antiquo cultu tractato de libationibus Verba facit, tum μελε δε inquit, τὰ ς
ι se ui. Et hi e verbis dilucide apparet, τονδοφορους non tam praecones fuisse, quam fetiales, qui sacrificio aderant; et oxiis titulis, qui de magistratibus ac sacerdotibus scripti nobis servati sunt, ubi σπονδοφορος numeratur una cumosisq/. - C. i. gr. 1249. 1253). Sed firmum argumentum in inscriptions ' hauritur, in qua de epigrammate constitutum os sacordoti attributo: Mβιοτος Aημογενου ἱερευς γενομενος καὶ Ἀημογενης υ βιοτου σα οJνδ οφθορήσας Ἀμφιαράου καὶ 'Dιειρ. am his verbis demonstratur, Demogenem illum fuisse, qui Amphiarao horo si Saluti libamina effundebat. Iam vero alio modo translatae invisniuntur Ocos libandi neque iam ex ipsa religione haustae. Saepe enim apparent iam in Homeri carminibus voces δάκρυα λείβειν, in quibus vis et notio vocabuli effundendi faveas tittas i
De his rebus Dista, vir doctissimus, docere solet indoctionibus habitis de religione et mythologia Graecorum. Cf. Ditisnbergor: mrmes' XX p. 29. ' inscriptiones Graecas, egaridis, Bosotiae, Oropias ad Diuonbergor Borol. 1892. p. 130 n. 12.3 cf. Hesych. s. v. λείβω σπενδο , στάζω. t. tym magn. 562, 30:
98쪽
evanuit, ut in universum findendi noti profecta sit. Tamen posterioribus quoque temporibus illam primum significationem retinuisse poetas, nonnullis locis probatur in Asachyli versus: '
ἐαδινι λειβομένα ἐρέος παρειαν νοτίοις τεγξα παγαῖς. Nam poeta Voci λειβομενα, quae hoc loco vertenda est effundens, addit δακρυσίστακτα quo lacrimas quasi guttas sti lare exprimatur. Idem iam multo distinctius Sophoclis versus demonstrat: λ αστακτὶ λείβων δακρυον υ ὁδοιπορεῖ Nam poeta, ut Vocis λείβειν, quod est guttas effundere, notionem genuinam augeat, addit στακτι. Qua re fit, ut λείβειν στακτὶ δακρυον significet copiose pro dere lacri' mas. f. denique latonis Verba: λειβομενον amo των
Restat, ut commemorem alium Vim, quae subest Voci λείβεσθαι Haeter eos locos, quos iam attuli, ubi λείβεσθαι nihil aliud significat, nisi 'ndere, talos quoque inVeniuntur in quibus agnoscenda est noti mendi, ut Verti possit contabescere, id quod optime illustratur non tam iis scriptorum locis, ubi cum verbo δακρυοις' coniuncta est Ox, quam, ut exemplum afferam, cum αλγεσι. Cf. Euripid Suppl. s. 119 moLλοs δη χρονου zωσης suo δη Ἀαταλειβομένας τ αλγεσι πολλοiς. δ)Vis translata in altero quoquo verbo libandi invenitur, in σπενδειν sed premendum Sse puto, hoc R-rissime et posterioribus domum temporibu factum Sse. Nam haec vox multo longius propria ostigia religionis
99쪽
- 41 rotinuiti Unus insistit Euripidis locus, ' ubi odii non iam vora libati in verbo significatur, tamen religiosa onorimonia dilucido perstringitur δακρυοις toreaσ-δω ' ἐγωνο-οισί γε At tala loci, in quibus nihil oxstat antiquas notionis, multo post suppeditant in epigrammatibus, ut tholog. palati ed. Jacoba IX. 364 1:
τείσατέ μοι, Μουσαι, λιγυρην --στεα κονην ubi nihil aliud dictum ost, ac mittite socem Praetero os hae τυ- ρο- σαμειν, ' σπεῖσαι δωτερ φιλτρο ρομου, alia huiusmodi.
100쪽
ata ultimam convivii libationem saas oblatam hymni minorici in satam XXIX. vorsura probari non pes L
Λέρση Undarum s m. m. a. 78 non os spuma ut vulgo into retuntur.
Locutio indarica ερνεσι φραξαι χεῖρα usium L s. 5', de qua dubitatur, vasculorum imaginibus vindicari potest. IV. Berinius, si in agmento, quod orpandri osas diobtur, I. s. ), codicum lectione α- τω refutata σπενδω substituit, 'M.
In Logo Coa funeraria quae loguntur init des. Moh. Inst. g. Athona. p. 143): τα δἐ γγεῖα προφέρεσθαι, Mo lorum exemplis illustrariis comprobari potest. VI. Pindari verba: αρ ταν πολεμοι δοσιν ακροθινα διελωνε ε Ol. X. XI. vs. 56), do loco, ubi spolia diis dodboavit Herculos, intemganda Sunt.