장음표시 사용
151쪽
Harius evincitur ex lpeciali praecepto, quo jussit, o integros suae hereditatis fructu absque ulla prorsus climinutione, erogari in causas pias, ab ipsa praescriptas, tale praeceptum confirmando exinpressa illa, alque strictissima prohibitione, ne Opera, ab ipsa demandata,quacumque aut Oritate etiam illa Summi Pontificis derogari, & comis mutari polient, convertendo, Bonorum reditus in alios usus quamvis verisimiles, & necessarios s Ex his autem quemadmodum recte arguitur Testatricis piaedilectio, & incommutabilis ejus voluntas circa omnimodam executi
nem pioruminerum, in Ecclesia S.Ignatii adim
delabsis. quaest. 468. na. 8., ita etiam ex eisdem infertur, nihil magis ab ejus mente aberrasse, quam quod, qualenus fundationi Monasterii, ahqr ipsa ordinatae, non sumcerent Bona destinata, eadem perfici deberet eum interversone, sive diminutione aliorum piorum operum perage dorum in Ecclesia S.Ignatii, haec enim, utpote specialiter praedilecta ex verisimili ipsus mente, in concursu praelata censenda est fundationi M nasterii, per ea , quae tradit Banoti is lege es.
Quis enim in dubium revocare poterit, quin statricis voluntas respectu operum adimplendorum in E esia S.Ignatii, nullam admittens 42 interpretationem, immutabilis fuerit, quando illa ardens vehementiori quadam cupiditate eadem omnino perficiendi, fecit id, quod ipsi
alioquin facere minime licebat, voluit nempe, a quod in tuam dispositionem nullus relinqueretur loeus potestati iis premi Pι incipis, eidemquo praeripuit arbitrium illam commutandi, id a tem litat permissum non esset Testatrici , quae 44 ordinare nequibat, ne dispositio sua subiiceretur legibus , aut supremi principis potestati s nihilominus ex hoc evidens, & aperta redditur expressa, absoluta, dc determinata ejusdenia
voluntas, ut opera, ab ipsa demandata, omnino adimplerentur, argumento Textas in iam au
procul dubio excludit suppletionem exadverso praetensam; nam, cum ista fiat ex tacita quadam,& verisimili voluntate Testantis, in eam nostro non solum locus esse nequit tacitis isti, re veli- smili voluntati , quia haec est incompat bilis 4scum voluntate expreΓ, qua illa absolute perfiei voluit alia opera, ah ipsa injuncta heredi, & quae, ut in Delo prohat d. Cause patronus, perfici non pollent, si ex hereditate supplendum esset quidquid deest fundationi, & dotationi Monasterii, ex regula illa, qua edocemur, quod in disposi- 4 tume numquam tacite a Testatore volitum diei potest id, quod directe opponitur, atque adversatur expressae illius voluntati, eamque privat
suo plenario effectu, Franc Mee. confas. n. 24-
ubi, quod non sumitur argumentum a tacito, vel 48 praesumpto ad destructionem expressi, sed Mnee eontrario, Dae. eo I . nam. 98., O sqq. BAI.,
Thabor. axiom. Dr. lib. s. cap. 4 . axiom. I a. Nerg.
deelura hane retulam ; verum etiam non dubiis
verbis exclusa videtur, dum Testatrix expresse prohibuit commutationem, authoritate etiam
Apostolica laetendam in alios usus, tametsi ne-eetarios, & verisimiles, ibi Hesro ehe ne du
itim, 3c deficientibus Bonis legatis, locus es 4squeat suppletioni ab herede facienda , pendet averisimili voluntate, & mente Testatricis, quo
colore, aut qua justa ratione verisimilis ista v luntas figurari poterit in Testatrice illa, quae pro- sohibuit, totam, aut partem suae hereditatis, certis operibus applicatae, converti in alios usus tametsi neceGrios & verisimiles, prohibuitque Omnem illius derogationem. aut commutationem , &hanc esse expretam sitam voluntatem, prosensuit 8 Ex hoet enim resultat contraria eiusdem saΤestatricis voluntas, & vehemens desiderium
pro perpetua Bonorum conservatione, oc unione
ues Ecclesiam S. Ignatii, ut notat Salmae in
parito in a, ct sub num a s , Oseqq. Argumentum istud perspicue demonstrans voluntatem Testatricis elidi minime potest contraria animadversione , quod Ecclesia S. Ignatii non fuit heres pure ab initio instituta, sed condit ionaliter substituta, deficientibus scilicet tum filio masculo, a Testatrice nascitum, imus tu
Descendentibus,tum etiam tribus ejusdemGει-
tricis filiabus , & prineipe Camillo Pamphilio ipsius fratre eisdem filiabus substituto. a quibus
primis heredibus inchoanda, perficiendaque erat fundatio, &dotatio Monasterii, qui primi heredes, si statim hoe Leetatum adimplere tene
bantur , si iidem hereditaten titulo lucrativo
152쪽
De Re Ecclesiastica. Votum XXI. a 39
sequebantur, cessare idcirco videntur argumenta omnia, pro inducenda taxativa Legati, deducta ex eo, quod Ecclesia S. Ig. alii, i icet vocata ad totam ipsius hereditatem, nihilominus illam minita consequeretur titulo lucrativo, sed gravaretur universos fructus, Sc emolumenta osa hereditaria convertere in certos usus, & Opera illi iniunctas ex his enim, utpote conditionalitervolitis, & perficiendis Ionge post jam perfectam
fundationem Monasterii, argumentum nullum elici polle dicebatur pro interpretanda qualitate,& natura istiusmodi Legati: Immo vero, cum istud pure volitum fuerit , statim perfici debuerit, ex mente idcirco Tettatricis adimplendum erat, tametsi Bona, in eam causam destinata, non sufficerent, supplendumque aliquid ex reliquo suo patrimonios modo enim perficeretur opus illud ,quod ipsa statim post suam mortem adim-sa pleri voluit, minus curasse videtur de adimplemento ceterorum operum, quae ordinata fuerant sub conditione collata in remotillimum eventum, dc quae, nonnisi post longis imitemporis intervalla purificari sorte poterat. Discursiis namque ille licet praeieferre videatur speciem aliquam verisimilis voluntatis Testatricis, excludentis qualitatem taxativum controver fi Legatis nihilominus, si inspiciamus statum, in qua illa reperiebatur tempore conditi testamenti, & ex isto illius voluntatem metiamur , ut etiam si speciemus tum siubstitutiones ab ipsa ordinatas, tum etiam conditiones adjectas substitutioni Ecclesiae S. Ignatii, facit E perspici poterit, quod, suxta ea, quae superius diximus, ex ejusdem mente Legatum, de quo
agitur, taxativ/, non autem demonstrati factum omnino dicendum sit . Porio Testatrix tempore conditi testamenti viro orbata, nullum habebat filium masculum , qui filios suscipiendo excludere posset Ecclesiam S. Ignatii, cujus tamen,si nasceretur, institutio, ejusque Des4 scendentium substitutio alterare nequiret ejusdem mentem, & substantiam dispositionis, ab ipsa factae, nedum quia institutio filii masculiss nasicituri facta videtur ad ea utelam, ne scilicet, eo superveniente, rumperetur testamentum, non autem quia ipsa an viduitate lugens cogitaret de vis nuptiis, ex quibus filium suscipere posset, ut perspicuum fit ex toto testamenti contextu, 16 in quo mente praesaga imminentis mortis, de robus suis disposuit, prout exposcebat status ille, in quo tempore conditi testamenti reperiebatur Verum etiam quia, cum ipsa, dum condebat testamentum s duplicem considerasset eventum, primum nempe, in quo ei filius masculus adna steretur, alterum vero, in quo sine illo decederet , & utroque casu diversimode disiposuerit,s7 pro decisione hodiernae controversiae inquirere debemus non quae, qualisque fuerit, aut esse opotuerit ipsius mens in casu, qui non eVenit, sed quid ipsa disposuerit, volueritque fieri in
i pectando videlicet substitutionem illam, quae , spurificata, non autem illam, quae caduca effecta
Inlpecto bitur dicto secundo eventu, & st tu, in quo Testatrix, nullo suscepto filio masculo, reperiebatur tempore tum conditi testamenti, tum etiam Obitus, eadem videns, quod vocatio Ecclesiae Sancti Ignatii concepta ab ipsa fuisset sub conditione, quae suspendere quidem, caducam autem facere nequibat ipsius substitutionem, nam non vocabatur sub conditione,
quod ejus filiae, & Princeps Camillus eisdem substitutus morerentur sine filiis, sed cum illis
substituebatur in casu obitus, quae conditio cum certo eventura esset, ex illo immutabili Divinae providentiae Decreto, quo statutum est hominibus semel mori, Rua coram Emeris Da. decissi
893. num. 6. , di decis. 937. . 1., cumque etiam
certo extitura esset illa alia conditio, quod tem- sapore obitus heredis gravati substitutus superstes esset, quae conditio de jure inest omnibus su stitutionibus, per Texι. in Iez. ct uomes s. Sic
minus Τ. da ea M. tollem, & firmata per Rotam in Bonouisu. Fideicommi 7 Annibalis de Ursit 33. Maii IIo s. aeuo amem cor m Aldrozando ἀsubstituta namque erat Ecclesia, quae est pers na quaedam ficta, quae non moritur, De. M- mus nulli I 4. in princip. --.feientes Cod. I
statum considerans prudens Testatrix, Sc praementis oculis habens tum fundationem Mon sterii, tum etiam Ecclesiam Sancti Ignatii heredem substitutam, & pia opera in illa adimplenda, dum separatis a sua hereditate quibusdam rebus, in causam dictae fundationis erogandis, dictam Ecclesiam vocavit ad univertam suam hereditatem cum incommutabili illo praecepto, quod religiose, fideliterque hereditarii reditus erogandi essent in usus, ab ipsa destin, tos, prohibita quacumque illorum commutatione , dicendum procul dubio est, quod pro di- sacta fundatione taxasiis dumtaxat reliquerit Bona , de quibus agitur, dum totam integram, &universam suam hereditatem deferri voluit ad Ecclesiam Sancti Ignatii, certo successii ram, imponendo illi commutabile onus adimplendi opera pia, quae nec ex ipsius verisimili voluntate , immo, nec etiam ex ipsa suprema Prii cipis potestate in aliud opus commutari posse, voluit, juxta ea, quae superioribus locis fir
Iam vero firma , atque immota manent hae Testatricis voluntate erga pia opera perficienda in Ecclesia Sancti Ignatii, parvi refert, quod illa res, pro fundatione, R dotatione Monasterii legatas, pure reliquerit, illamque ita-S 1 tun
153쪽
tim ab heredibus, ves eorum Tutoribus perfici,
voluerit s nam ciores pro dignoscenda irat 6 a ra Legati, num videlicet taxati a. sit, vel δε-mοπsrativum, nou inquirunt,an illud purum sit, vel conditionale, id enim non pertinet ad e ei lionem hujus quaestionis, sed bene ad eam . 63 pertinet voluntas Testatricis, quam intuendam esse, eamdemque, si clara non sit ex conjecturis , dc ex regulis juris, pro ea assequenda tradiis ει tis, investigandam esse admonent, minimE c rato ordine temporis , quo aliquod Lesatum adimplendum sit: nam, si vehementiori desiderio unum prae alio a Testatore volitum reperiatur, parvi refert, quod istud posteriori tempore peisiciendum siti id enim e vera ire posset ex eo, ε 3 quod amplitudo, & magnitudo operis majores
opes exposcat, prout contingit in casu nostro, in quoTestatrix universam suam hereditatem,quam εο certe aestimabat longe pluris, aliis rebus, pro fumdatione Monasterii legatis, reliquit pro ornanda magnificentissima Ecclesia Sancti Ignarii,&erigendis Cappellaniis, ab ipsa volitis, quae omnia ardentiori desiderio, ut diximus, optata ab ipsa fuerunt, idem ite impediunt suppletionem
illam , quae hodie exadversio praetenditur. Quamobrem pro istiusmodi voluntate coadiuvanda plurimum , ut diximus, urgere videtur qualitas heredis, qui videlicet non titulo lucrativo hereditaria commoda, & emolumentae νeonsecutus fuit, sed pluribus illi impositis , T
statrice oneribus, non tam heres, quam sim-ε plex videtur executor onerum, & operum ab ea injunctorum, ista religiose adimplere obligatus ἡ & per consequens Legatum taxatiρὰ potius, quam demon atmὸ accipiendum est, cum reSεῖ non si de eo, quod deficit adimplemento Legati, supplendo ex fructibus, sive rebus, titulo lucrativo ab herede percipiendis, sed de praejudicio aliorum piorum operum, quae a Testat re cum omnimoda incommutabilitate demam data fuerunt, ad differentiam alterius casus, in quo adversus heredem, qui istulo lucrativo hereditatem consecutus fuisset, ut animadvertit
o num.ar. , O seqq. , Roga eonfah. cI. num. Is Certius ita rasu nostro, in quo Testatrix rer-
D ta determinata Bona, & eorpora ab hereditate sua dissecuit, eaque nominatim adplicavit profundatione , & dotatione Monasterii, ex quo validum consurgit argumentum. quod ipse,nonnisi laxasM, Bona, & res, pro dicto opere retiacias , designaverit ι natura enim Legati conss- stentis non in quantitate, & in genere, sed in specie certa, raxasisa esse eensetur, eo quod res ipsa, quae est in Legato, dicatur esse in Q 7o stantia, & causa Legati , ut tradunt GDe. ad s. primum kZ.s Letuam A. de tigal. primo tom. 4. Oper. ρυ .parta .fL mibi I i Io. ct is Ll.
sentissimo Card. d. Ia Tremoule , id aue illius peremptio , sive diminutio pertinet aci Legara- rarium . non ad heredem, qui id, quod deficit,
mana Locorum Montiam II. Martii I 694. s. μώtia eo quod earam Beniae a. quod in hac Causa cognoville videtur etiam Cardis. δε Laeu i Miseu. dis. Io. na. f., inquiens, si ai vcrius videri , Testatricis voluntatem stetisse pro laxariis via, dum in hanc causam fundationis Moia aste- rarii legavit gemmas, & jocalia, quae ex muli rum ingenio, & affectione maximi ab eisdem raaestimari solent. Quod sane argumentum desumptum ex qua litate Legati consistentis in speeiehus fortius ur-eet in casu nostro ob duplicem animadverso- 4nem , primo nempe quia Testatrix res illas , quas in hanc causam relinquebat, non solum, speetatim nominavit, sed plures adjecit demonstrationes , taxationem innuentes, videlicet. quales illae essent, unde eas adquisivini, penes quem conservarentur, se den que referendo ad illarum descriptionem,testamento insertam, quae
omnia evincunt, Legatum esse radiativum, non demonstraritum, certumque corpus. 8c speciem in Legato fui se Sata.deriga a .fal aum.6. vergex alia , Rota in dytra AI Men. Lagataram a Ianaaria χερε. s. I ae abolus eo am Emine
tis O D. Carae δε Ia oemainae, in qua praee-δεαρῶ s. si dieitur, quod similes demonstrati nes tanti valent, ut, etiamsi agatur de Legato et squantitatis, quod tamquam generis regulariter demonsrati m eme censetur ob functionem.
quam pecunia reeipit, si, inquam, similes demonstrationes Legatum etiam quantitatis tax, rativum emetunt, Μονοιι. reo. f., GUman. de eum. quas. 3 . uam. ρ. Onam. 8 ., O seqq- de
tiori jure id direndum erit in casu nostro. in quo substantia ipsa Legati non solum consistit in speciebus, sed illae tot demonstra onibus indi-gitatae apparenti hoe enim casu, nonnis saxati
relictae dici potant, juxta ea, quae mox dixi
Altera est, quod T. statrix loquens de aedimeatione, & dotatione Monasterii, expressis ver- his ait, quod utraque seret ex pretio spe erum relictarum, ibi αδε nod chi vim Monasera, e
154쪽
De Re Ecclesiastica. Votum XXI. Igi
voluit, quos ex illis perliceretur materiale aedi- 3 ficium , ex eisdemque constitueretur fundus d talis Monasterii, dicendum videtur, quod se stantia, & causa Legati taxative consisteret in eisdem speciebus, nominatim ad hune essecium relictis . ex dispositione Textat in Ieae. eam cer
do tradunt alii superius allegati in s. Sin Oeria exemplo dotis profanat, pro qua si assignetur certa species, & fundus, dicaturque, quod ea-ps dem traditur pro fundo dotali, in illa dos t xxive constituta censetur, juxta receptissimam rheoricam Barrat is tu. si gaissipaturai st'. de
aci reat, vel diminuatur, ipsius mulieris periculo perire, & minui dicitur, Barbos, is iae. s Ui-
Robur his addit conjectura elicita ex unicita-ga te orationis, quae, ut superius firmavimus, praecipue spectanda est pro statuendo, ait Legatum saxativam sit, vel demonstruitium s illa autem promi dubio concurrit respectu fabrieae jam in ceptae in Terra Zagaroli, quam Testatrix vendi mandavit pro construendo Monasterio ι quippe
Aa oratio regitur ab uno, eodemque verbo is Item
freta it Meaον Gνdisule Ludovisj cte. . ab hoc enim reguntur postrema illa verba, quibus praeeipitur is a M. s uenda Iasubrisa fusio in mea- νιu . quippe pendent ab illo verbo vi hem preeoia Moον Gνd nati is, ad quem refertur tota dispositio, proindeque respicere dicuntur ipsam substantiam Legati, Baia.. eongi sa. I s.fri Dcc.
Luca ad Hania.deeis. II. num. 3., ct f ., uti que superiiss aliuasi in s. Pia diga erada autem. At vero s respectu fabricie. quae erat una ex re
bus assenatis pro constructione, ik dotationeis Monasterii, concurrere dicitur unicitas Oratio nis , idem procul dubio statuendum erit de gemmis . alitique rebus, in eamdem causam relictis, quia, licet ista non designentur in oratione recta ab eodem verbo , non idcirco tameia postae a censendae sunt sub diversa oratione I tum quia illae adjectae non fuerunt tespectu executionis
Legati, sed respectu substantiae ipsius: nam Testatrix per modum deela rationis in sequenti periodo prosequitur enumerationem illarum re
rum, ex quibus Legatum reliquit, quod lubstan- gitiam Legati respicere dicitur, non solutionem ipsius,proindeque taxative de eisdem disposuisse eensetur, quemadmodum intelliguntur omnia psverba signifieantia eas res, ex quibus sumi de hei Legatum, ut recte in proposito diversarum
orationum considerat Meranae costr. I s. 24. cap. 34. nam. II., CaroI. Anton. de Laea ad Fromo. de eis M. Bam. 4., tum etiam, quia concurrit
dictio illa hem, quΛ suapte natura est conti- ηεnuativa orationis, & repetitiva qualitatum, in praecedenti parte ex prellarum , De. Item β. de Proearatori, O DE. Itam earam Is quod es quo
rie .4as .na T. pari. 4.; Quo proinde fit quod, si Testatrix sub unica oratione laxativi designavit graedificium caeptum in Terra Lagaroli, sub eadem pariter oratione laxative complecti voluisse ceu setur gemmas, aliasque res, sub immedi te sequenti periodo per dictionem continuat,
vam adiectas, & ad eumdem finem, & opus
relictas, atque destinatas, Saminiat. Ontr. IIo.
denique . quod magis est , quia concurrit ea dem ratio. & eausa finalis, quae eme it, ut di- is verso jure censeri nequeant, sed aequaliter determinatae dici debeant, Atiograd.ies. e g. εο
Concurrit, inquam, eadem causa,&raticisnalis . non quidem tacite subintellecta, aut pereoniecturas suhaud ta, sed apertis verbis ex- 8spressa. nempe d ne di fura desta Monasero, ex qua causa arguitur, gemmas, aliasque species relictas , subesse eidem taxarie a d possioni, cui fabricam Lagaroli subjectam suille,supra firmavimus , ita exposcente ratione desumpta ex identitate eausae finalis, per Tem. in De. Praediis 89. s. Ealmos F. da legat. 3. , Criae. Iaper ius.
Tellatrix de illis Amonstrariis 1isponere vomu
155쪽
so set, cur toties repetiisset eausam finalem, in quam erogari deberet tam pretium fabricae , quam gemmarum , & ceterarum rerum, profundatione , & cloratione Monasterii relie Drum , nisi hae dicendi ratione ostendere Diuisisti, se non alias res, qium expressas, in hane causam erogari velle, nuippe, si eas demonstra- si tionis tantum gratia adponere voluillet , satis erat dixi ile . α Ium Iaseis per D fondarisae , O .i io di deno Movis ero ι alte te mie giue, oro, argento ctc. v minimeque oportulit et assuere illa si alia verba ae .e ele dei prerro sed Mi Milo M uasero , ese Ii faceta iι δειλ oti . , dum itaque Testatrix non contenta simplici expressione -caulae, in quam ea omnia relinqvehat, prςterea addidit, quod idem Monasterium aedificari, &dotari deberet ex illorum pretio, ibi ae e ele dei preMos ei ui detro Mona stiro . e senseria iι fundo dotati di, consulto id fecisse dicendum est, ut nempe ostenderet, radior λὰ diciarum rerum pretium designasse pro fundatione, & dotati
daeris. 7al. nam r. , O seqq. Haec igitur cum ita se habeant, & ex voluntate Tellatriet eoadjuvata tot validissimis argumentis, plene constabilitum videri possit, Lega-94 tum , de quo res est, taxusitam esse, non δε--υUνativum, 8c defiete utibus rebus, pro illo adimplendo a Testatrice destinatis heredem ad illarum suppletionem non teneri, reliquum m do est, ut diliolvamus illa, quibus iam fruti-:ὸ tales res designatas fuisse, exadverso contenditur . Porro , quod attinet ad argumenta de
sumpta ex regulis juris, ab illis facile nos expedire possemus, dicendo, eas a Maioribus nostris ys traditas fui ise pro assequenda voluntate Testa
eqq. , ct alibi passis ι ideoque illis adhaeren-ss dum esse, modo eamdem coadjuvent illamque verisimilem reddant, um is os uris F. de regat.
secus in majorat. , O primoetes. Ites. Aelf. II. m. as. , proinde lue, si talis voluntas ex iis,
y quae a Testatore ducta, vel disposita sunt, elucescat, non egemus amplius regularum adminiculo , minus uero sequendo iuris subtilitatem, rigorem regularum vim facere illius volunt, ti, Gabriel. eong. I I 6. nam. 26., O et 7. lis. I., Pe
diissi, Cum itaque argumentis, S con)Giuris in nostra hypothesi desumptis ex iis, quae Tost uris dixit, dc disposuit, constet, taxative illam designasseres, ec Bonapro, fundatione, & d latio ae Monasterii eroganda, frustra recurritur ad juris regulas. Verum, ut superius probavimus, tantum a est, quod illae resistant, ut potius coadjuvem ualitatem taxativam Legati controversi ostenimus enim, quod tum ex unicitate orationis, satum etiam ex qualitate Leeati consistentis in speciebus, si cetera deessent, sufficienter eliceretur illius qualitas saxatisa : Non immoror argumento resultanti ex ordine literae, videlicet quod dispositio demandans fundationem syMonasterii, praecedat, illiusque vigore, etiamsi nulla subsequeretur de lignatio cortinum, tali fundationi destinatorum, eadem perficienda nihilominus esset s Ideoque illorum designatio tamquam adjecta executioni, Ac adimplemento Operis pertiriendi, demonsrariis adposita temsenda sit, juxta ea, quae dicta fuerunt in s. ci νιον. reddi Oiderin , quia istiusmodi argumennum desumptum ex ordine literae, parvi fieri
Iaaeis de Ieaeos. a. s Sed inspiciendum potius est, an subsequens oratio, quae dicitur executiva, re IO seratur ad verbum dispositivum, sive dispositionem, in qua sit Legatum, tune enim cum referri dicatur ad jus, quo rapitur Legatum , non ad rem in genere legatam, haee taxative stare dicitur, juxta eons Brid. I s r. I s. s. , aliasiis
auctoritates aueratas in s. Rώων his addia. Verba etiam facere omitto de alio argumento deprompto ab unieitate, vel diversitate orationis , quia, ut alibi ostendimus, illud favetheelesiae sancti Ignatii , sed progrediendo ad conjecturas, frustra exadverso excludi contei ditur qualitas taxasiva Legati, argumento ducto a fundatione trium Cappellaniarum, quae quem admodum a Testatrice ahsolute volita fuit in Ecclesia Monasterii erigendi, se etiam absoluth volita dicenda st dicti Monasterii fundatio. Nam tantum abest, quod argumentum istud ullo pacto excludat qualitatem taxatimam Legati , ut potius illam confirmet a si enim Testatrix in utramque causam dem inariis legare vo- 1 Paluisset, quemadmodum, quum esit de fundatione Cappes laniarum, absque ulla relatione ad
156쪽
De Re Ecclesiastica. Votum XXL a 43
eertam aliquam rem, seu. speciem, illam a solute injunxit heredihus. eosdem ad eam obligando , sic etiam ii fundationem Monasterii a solute perfici, voluisset, non eum relatione ad certas species, non cum exacta illorum designati e , atque descriptione se reserendo ad e rum notulam, testamento inserendam, sed absolute illam praecepisset, directh ad eam heredes ipsos obligando, eum lixe sit disserentia inter Legatum taxativum, & demonstrativum, ut a cis in demonstrativo heres ipse principaliter oblis getur , in taxativo vero res ipla est, quae pro Letoi gato principaliter obligatur , & super ea jusquoddam reale ipsi inhaerens inducitur, argu
Oxo.s .iamobrem ex hoe discretivo dispo-sos nendi modo, a Testatrice servato, optime insem tur divisa, atque discreta ipsius voluntas resepectu utriusque dispositionis, ad tradita per Grais in Bononiea. Fideleommus de Burronis s. Iunii I o g. s. Nos obsat eorum Lauretta, in Placentina Decimarum I 6. M,Ii IIIo. s. Mises do depromebatur eoram Asfauo , ct in No
ratio Immumnis 6. uia effasem assi A. Altera terὰ eoram Cafraus Minus urget qualitas Legati pii, euius favore in s. Summopere etiam ueter dictum fuit, tax ros a tiam resolvi in demasinarioam, quia sententia ista tamquam falsa , & contraria iuris principiis reiicitur a multo Aego. numeν. . Osqq. , ctuam. II. O seqq. , probans ex tribus decisioni-hus Vincentii dis Franctis, illam nullo numero habitam umquam suisse in Sacro Consilio, Rhane sententiam tamquam veriorem secuti sunt γοun. Baptisa Thor. is Samm. Privitie. piae caus privii Ieg. 267. , Novan de privi De. mi δε-
Oseq., eamque verissisnam appellat RH eou- fati. 6 I. num. l. , O sqq. , dictusque piae eausaea or favor procedere solummodo potest in dubiti
ter tamen res se habet, quando vel ex verbis , vel ex conjecturata mente Tellatoris, redacta ad regulas juris, Legatum taxativium dicendum est, tunc enim pia etiam caula subesse dicitur taxativae dispositioni provenienti ex voluntate Testa-
Laneeιιa. Hare autem si justum locum sibi vinis dicarent, etiamsi ageretur inter Legatum pium, rog & heredem, sive alium Collegatarium profanum, sortius urgebunt in casu nostro, tu quores est inter duas causas pias, quo casu collisis invicem privilegiis, redigenda res est ad mentem juris, qua inspecta, justa eius ratio post lat, quod Legatum illud majori favore dignum roscenseatur , quod impensius a Testatore volitum, atque Optatum fuit, ex firmatis s.Ex hii
Denique nil turbant duae sententiae editae in Tribunali Rev. Fabricae; nam vel illarum injustitia resultans ex hactenus deduciis impedit, ne arci juxta ejusdem privilegia vim obtineant rei judicatae, vel eum eaedem deinde tamquam i iustae revocatae fuerint in Sacra Rota , ut patet arx ex Meisone aedisa coram Rondisino, nullo amisplius numero habend e videntur, ad notas iuris nostri regulas . parvique reseri , quod coram RoMisitio disputatum solum fuerit de loco funis dationis Monasterii : non autem de substantia Legiti, ideoque quoad hane firma remanere dicatur res iudicata inam, eum dictae sententiae II a conceptae non fuerint per capitula separata, sed sub unica verborum structura, tamquam individuae , quoad omnia revocatae censentur, Corae de Laca de Cogdis. I. - I. in ., de Padie. ἀνει.
numeν. 17. , O Iep, Iaziδει in adit. ad deeM. 368. ex num. ., ct prias deris. 77. nam. f., ibi ae 2DraFad dictae fetitoriae tamquam unica fraesina vierloram eoncepta, ct via per eap ta diuinctis, II adura injusitis in parta . remuneat injustae is t tum , O exequi non possvns , ad uotata per cinam .. etiams atias αὐyaret de tam jure cte. πConstito igitur ex his O nnibus, quod Leg tum , de quo agitui', taxosisam est , non de manserarivam, Ecclesi a Sancti Ignatii ad nihil aliud tenetur, quam ad traditionem rei legatae, quae si penes ipsam non reperiatur, cedendo ii 4
vers. rasrtim coram Fuisoneris i ita quidem, II sui, si res perierit, vel quoquomodo amplius non ex stat, Legatum extingu itur, leg. Faussi Treboeiuri dis Mus A. Daut , Ide. isser sipula
ipsa, vel persona ratione rei ad praestationem obligatur, re perempta, perimatur Obligatio, Ieg.
157쪽
a a. num. Io., & alii passim, quamobiem, cum in nostra hypotlie si licet res non omnino perierit,air certo tamen constet de illius iussissieleuti, ad opus relictum, Ecclesia sancti Ignatii emi ii quibit ad supplendum ex reliquis rebus hereditariis id . quod delicit, sed, ut at hi diectum est, 1, cum sibi vindicabunt facultates Rev. Fabricae pro admittenda Ecclesia substituta ad honestam com positionem.
Iuspatro ratus esse hereditarium, probatur ex ' instrumento fundationis, ex ohservantia su secuta , Rex Patronorum confessione. lus patronatus hereditarium, vigore praesentati num effectum genti litium, ad primaevam hereditarii naturam redit ex eo, quod Patroni transiget .it super divisione inter em exercitii juris praesentandi alternis vicibus, ad normam
a Gratia pro praesentata ivex auitii reddγιαν, Os dbesis de praefatasibae facta a Medietate
158쪽
De Re Ecclesiastica. Votum XXII. 34s
η' Pistrosi , ut ex praesemotion has imis tentquatitatem Iurio tranatas herediturii ingentilitiam , eas facere debens etiis auimo exclurind. quaI tutem hereditariam .
Praefinim non ducto defientia, er adquisisseemia heredam , quorum praejudisium γα-
GRAT iri pro praesentato cum derogatio
ne medietatis vocum , obtenta a D. Primicerio Antonio Maria de Conver sinis, non est exequenda, quia, cum non doceat, se praesentatum revera fuisse a medietater Patronorum, gratia redditur obreptilia, ideoque inexequibilis, C divit de Mea de Pare-
ffarissipaιν on. s. Parii assa. s. Stabilitis Daque , eorum Muso , is orae una Praepostura
Io. Novembris I 7. s. anum ad primam eo
Dominus namque Primicetius veris eationem
diciat gratiae fundat in eo , quod hodie duo dumtaxat Patroni sint superstites, D. nempe Bartholomaeus mus Pater, qui eum praesentavit, ac D. E lues Hieronymus, qui praesentavit D. Benedicium filium suum : cumque ut ipse D. Adversarius ammat) agatur de Iurepatronatus gentilitio, sequi dicit, quod idem .equaliter ad utrumque pertineat i Qualitatem vero gentilitiam desumit ex ultimo statu, in quo filii simultanes eum parentibus ad praesen tandum admissi reperiuntur. Verumtamen discursus iste non subsistit s quia versamur inJurepatronatus hereditario, cuius a successio quoad exercitium Iuris praesentandi regulatur adinstar hereditariat successionis , ut
1 31icitur in famigerata Ctimensisa Purea de Paremtronat ad cujus normam facta compulatione vocum, D. Eques Hieronymus habet pinguiores, maioresque voces s nam, si respici unus ad statum, & numerum Patronorum,
qui aderant anno Is f., tunc ad p entandum comparuerunt tres Patroni , Laurentius scilicet, Honuphrius, & Bartholomaeusi Bartho lomaei autem, & Laurentii, tamquam ex utro que latere conjunctorum, in mediatus heres D. Eques Hieronymus , qui praesentavit filium suum, ideo que iuxta hanc computationem habet duas partes voeum, si vero attendatur status srmatus anno a Saa. , de quo infra, idem D. Eques Hieronymus habet tres ex quinque voci-huq cum sit mediatus heres Nicolai Laurentii ,& Bartholomaei a quo circa, cum habeat pingui
rem vocem tamquam heres in majori quota, a praeferendus erit is , qui fuit ab eo praesentatus,
Quod autem agatur de Iurepatronatus hereditatio, satis probatum videri pollet sola Iuris
praesumptione. Aesumpta ex dies. Ctiment. Pures , allitque deductis per Rotam in Bonan en. 4 Iurissipatron. d. GΦιsteriis impressa Gad Basaee.
Pribis, & alibi passim: sed in nostra tinothesi
id evidens, & apertum redditur ex primaeva di cti Jurispatronatus origine, atque ex uniformitum antiqua, tom recenti observantia. illud siquidem fundatum fuit anno x 449. a
Dominicosoannis Fortis pistoriens , qui in Patronum pro medietate nominavit Reverendissimum Capitulum Cathedralis, in qua erexerat simplex Benefietum, de quo agitur s aliam vinro Jurispatronatus medietatem suis reservavit heredibus; Quatnobrem, cum de originaria qualitate huius patrona ius doeeatur per exhilati nem publici Instrumenti fundationis, eadem samplius in dubium revocari ne tu i , tamquam
omnium supereminenti probatione confirmata, . per ea , quae tradit Rosa de exedat. Mer. Aposti
De hac autem medietate reservata heredibus tam ah ipso sundatore, quam ab eius successo- εribus, tamquam de hereditaria dispostum semper relaeritur, & uti hereditaria devenit ad familiam de Conversinis i Anno nempe M s. Silvester Chium, idemJuspatronatus donavit P. ISebastiano de Convertinis . nuem anno Isca. suum pariter heredem universalem seripsit. Qui Sebastianus in duplici, quod condidit testamento, tamquam de re libere ad hereditatem suam pertinente, de illo disposuit : in primo siquidem condito anno is k, nostquam Juspatronatus, vita durante, R ynutio legas rat, eo desuntio, pertinere voluit ad seniorem
ex Descendentibus Francisei, & Laurentii de Conversia is, quod farere nequivisset, si pleno sjure ad ipsum non pertinuisset. Sed non idcire uspatronatus hujusmodi ma-T jor
159쪽
joraius vinculo obnoxium remansi s nam idem Sebastianus anno asso. aliud condidit testas mentum, quo non ueuit in dubium priori fuisse derogatum, per ea, quae late tradit Baro deiiseeos nAio. tit. i. s in hoc vero secundo testamenio eum heredem universalem scripsisset
praedictum Ra utium, ad eumdem cum Jurium hereditariorum universitate Jus quoque, sto patronatus delatum fui te dicendum est, ut apud
uua eum hereditate ad ceteros pariter Patronos deinceps devenit. Hereditario juri, & titulo, quo semper ad succeilb:es , dc patronos illud delatum fuit , contonat limilis obiervantia, pluribus confirmata argumentis, quam quidem solum suffecte adii digito ceu clam qualitatem J.trispatronatus . tradit Γ, oci ad Ramon. conga l. num. 33., aliique
palliin. In omnibus namque praesentationibus, ac in omnibus aliis actibus, quos Rab nutius primus he es, ceterique mediati successores, Seba-st aut, deinde fecerunt, iidem, velut ad sontem, a quo Jas iuu .n derivabat, semper se reserentes ad id lanientum dicti Sebastiani, & semper omni anui, patroni nomine celebrato, adjicientes titulum hereditarium, primi eorum auit res dis ararunt se illud gerere tamquam successores tam ex testamento, quam ab intestato Ven.
viri Seboiani de Conversinis, ut patet ex sit
numeris actibus luculent et recensitis in facto, atque in allegatione ad me transmissa , quorum modo seriem ex ordine retexere licet superiluum repurem, silentio tamen praetereundi minime videntur duo actus maxima nora
digni. Primus est praesentatio quaedam die ax. Januarii 1613. facta a DD. de Conversuis, qui praesentarunt Honu rium de Conversinis, dinumeratis vocibus per quotam hereditarias, ibi αD. Gelatitas pro daabas ex quinque partibus, D. N emas pro una parte cum dimissiu alterius ex
quinque partibas, O D. yo: Hieroidimus, ct
Bartholomaeus pro una alia parta eum dimidia a terias partis ex Fin se partilas integralibus ae
Cumque Capitulum, ad quod, ut dictum est, pertinebat alia coaequ.ilis vox, seu medietas Jurispatronatus, praesentasset Matthaeum de fru-norris, hujus praesentationi s renunciante H nu rio Juri suo) adhaesierunt etiam DD. de Conversinis , iterum per quotas distinctas praesentando, ibi vi SpesIuhitis D. Geravis, Mym D. Honum ii de citi Unis d. Pisorio ali Purr
uas pro Labaa ex quinque partibus medietatis Par patranatas cte. pro dieris ναδε m. O etire, O nomine aliora, Compatrono m de Conversinis adhaesit, adhaeret praefenturioni factae cte. Haec autem divisio vocum adaequata cum ratis, seu ra quotis hereditatis, procul dubio evincit , Juspatronatus hereditarium extitis Ie, Auchariau.ctis
Parvique reseri, quod Matthaeus Institutionem, ec Beneficii possessionem adeptus deinde fuerit virtute gratiae Apostolicae, non autem vigore hujusmodi praesentationum , quae proinde tamquam inesse alae parvi facienta sunt. Nam objectum istud duplici responsione su movetur s quarum prima est, quod praesentatio, de qua agitur, facta correspective ad quotas hereditarias, Patronis competentes . continet explicitam iptorum confessionem, quod Juspa- otronatus esset hereditarium, ideoque opus non erat, quod illius qualitas. agnita jam Patron
rum confessione , confirmaretur esset uatione praesentat ionum.
Secunda est, quod modo non agitur eum Ordinario, cui cum faveat assistentia Iuris , ut contra eumdem firmatus dici possit status, aut a aequisita quasi possessio praesentandi, requiritur
stinguunt ab alio, in quo res sit inter Compatronos hoe enim secundo casu praesentationumellectuatio necessaria esset, quando quispiam, a somni ceteroquin legitimo titulo destitutus. Patroni nesmen, N praesentandi jus sibi asserere
contenderet ratione ultimi status, qui contra verum Patronum. ad favorem extranei, non
nisi per praesentationes e flectum sortitas, firmat ut diei posset : Aliter res se habet in casu nostro, in quo quaestio erat inter praesentatos averis Patronis , quorum proinde praesentatio operari poterat omnes Iuris essectus, tametsi ex accidenti exitum nullum habuerit, ut bene asdistinxit Rata in una Reatina δεν patronat. a. Maii Issa. s. S d al Mque eorum Reveres dise
Alter actus superlativa probatione confirmans qualitatem hereditariam , resultat ex transactione, anno x 684. inter Patronos Laicos, ScReverendissimum Capitulum Cathedralis Pisto riensis celebrata, in qua patronus Eccles asticus, Sc laicio, vocum aequalitatem sese inubeem impedientes, illud aeternis vicibus divis runt ad mentem dis. Ctiment. Plures, ct Rotae r
In hae vero diuisone patroni Diei Juspatr
natus hereditarium esse agnoverunt, atque aper te declararunt verbis illis transactionis ibi. Cumst. tis asseruerunι infraferipti cin rahentes, con sara ex pabiles Isin timetiro cte , quod irim Reu νὸndi muri Capitatam. O Canonici pro sua ma- Mesaie , O heredes, ctiaeerigorei quonae Domyo: rinis Fubri de Pisorio pro alia medietate a
160쪽
Der ut , Os αι veri , ct in litari Patroni Oe., Hise es, quod idem Moereia M. Caphaiam, oemnoniel ex viva, ct infraferipti DD. dis Comesessis heredes, Ofaece rei praefati Dominici Forti, Ahri Faudatoris M. αProfecto maius testimonium de qualitate hereditaria controversiIur patronatus vix dare, possumus f patroni namque Laici respicientes ad antiquissimum Instrumentum fundationis, atque inde usque primaevam dicti uri spatronatus naturam repetentes, pro heredibus, Κ succesIori-hus Fundatoris reservatum futile, mrmant; sin
firmantque , illud idem ad ipsos pertinere tamquam ad dicti Fundatoris heredes, & successsores, atque eo demum nomine, & titulo transactionem peragunt. Ex his autem omnibus plura ad rem nostram resultants Primo namque ex dicta transactione clicitur aperta consellio partis, prostentis,Juo patronatus esse hereditarium, idemue ejus natura , tamquam desumpta ex probatione Omnium maxima, qualis est deela ratio Pariis, superlative probata dici debet, Moras u. tarian
1688., covinis .ata Iamniisquentis anui coram
Caprara , & de consessione emi ila in simili
Secundo ex adeo solemni actu infertur, quod, tametsi controversiam Juspatronatus vigor nonnullarum praesentationum, que dictam transactionem praecesserunt, genti litium diei potuis , nihilominus per subsecutam deinde novationem , abolita qualitate gentilitia, ad prioremas naturam hereditariam rediisset a Transactio
enim priorem titulum innovasset, Rota eoram
. Siquidem Patroni Laici illam non celebrarunt tamquam super re, jure sanguinis, ideoque ex propria persona ad ipsos pertinente, qualis est naturaJurispatronatus gentilitiis sed tamquam heredes Fundatoris, eoque nomine hujusmodi Iuris exercitium retinere profesti sunt, ideoque ex ista transactione procul dubio resultare debet qualitas hereditaria patronatus , per ea, quae
Assumptum istud non solum probatur ex prae Mimptione Iuris, juxta quam transactio cele- or brata super re hereditaria, hereditario semper nomine stipulata censetur, Carae de Lae. δε H-
quod illi transgere prefessi sunt tamquam he redes Fundatoris, ideoque dubitari nequit, quin
contractum hereditario nomine peregerint ,
Tum etiam, quia in transactione expresse se retulerunt ad instrumentum fundationis, ab illo desumentes causam omnem, jus, titulumque transigendisquamobrem manifestum fit,eosdem non jure aliquo,ex propria persona eisdem competente, sed hereditario dumtaxat nomine tranis ligere voluisse, per ea quae tradit urceoL de as
quiset. I. s. I. , ubi firmat, transactionem factam ex titulo, hereditario jure competen., non Perimere primaevum titulum, sed illum confirmare, quin immo novum titulum,ex transactione superis venientem, totam vim, quam habet, a primo, a
jure scilicet hereditario recipere, dicit. Ex eo autem, quod Patroni hereditario jure,
ae nomine in transactione retinuerint alternativum exercitium duris praesentandi, necessariosequitur, qu6d rublata penitus fuerit qualitas gentilitia, juxta quam jure sanguiliis, propria
que ex persona praesentare debuissenti cum enim Juspatronatus hereditarium simul, & gentili- tium esse nequeat respectu eiusdem familiae, e rumdemque personariim, Resa coram Roas δε- eis' i 6. num. Io., dicendum est, quod per aequis sitionem, seu retentionem exercitii Iuris pra sentandi alternis vicibus, hereditario nomine a factam, novatum fuerit sus omne, ex qualitate gentilitia patronis prius competens ita exigente necessitate Iuris, quivi duo eontrari a simul stare non patitur, ideoque inducit novationem,
Et quidem nemo non videt, quantum inculeatio ista tituli hereditarii, ubique facta in transactione , repugnet naturae Jurispatronatus gentilitii, in quo quilibet de sanguine comprehenditur, licti non sit heres , nisui. aes. bo.
troni dixissent. Juspatronatus ad ipsos pertinere
tamquam Sehastiani succetares s cum eo sub n mine quoscumque extraneos heredes venire, agcertum sit, Tondas. quaest. lenes Is 7. om. 18.
Nec adeo solemnis actus emeaeia elidi potest, eo quia filii simultanee cum Parentibus trans ctioni intervenerint, ideoque ex ipsa trans ctione, ex qua elicere contendimus qualitatem is
hereditariam Jurispatronatus , gentilitia illius
Siquidem argumentum istud facile solvitur snam vel dictum Juspatronatus gentilitium effectum videri poterat vigore antecedentium prinsentationum, & hoe easu necessarius erat inter
ventus filiorum, qaea agebatur de dividendo per alter tivam exercitio Iuris p sentandi, ex a propria persona ad eosdem pertinentis; vel idem Juspatronatus non erat genti Iitium , sed hereditarium , & hoe casu parvi refert, quod filii quoque contractui interfuerint, quia illorum concursus a Capitulo contransgente ad majorem sui cautelam volitus censetur, ut in proximis tec- Iaminis ratiocinatur Cumaeis Lae. de Fesae dissic. s.