장음표시 사용
161쪽
Cum igitur exducis praesuinptione, ex Instr mento fundationis, ex pervetusta duorum fere seculorum observantia, atque ex ipsa Partis confessiore constet de primaeva natura. ik qualitate hereditariuJurispatronatus, corruit gratia pro praesentato, a D. primicerio obtenta, qui a Juxta dinumerationem vocum, ad normam Clementi
.ae Purai factam sub initium, D. Eques habet
Et sustra pars adversa recurrit ad ultimum statum, quo abolita qualitate hereditaria, Iuppatronatus genti litium essectum fuisse, sultinet,
quia, cum re adhuc integra, de ante Instituti Dis conce lionem nos doceamus de coatrario statu, dc natura Benescii, atque de proprietate Patronorum , 8c quidem toto sere illarum probationum genere , quas Doctores in his Causis res, quirunt, ultimus proinde status confunditur a
primo, & quasi pti tellio absorberi dicitur a pro priet a te, siquid illimis probationibus confirmata,
eorum ursino , O alibi inis, illa namque smplex praesumptio, quod Benescium tale reputetur , quale reperitur tempore, quo de eo disponitur, aut fit praesentatio, cedit veritati, ideoqueas non derogat illius statui, & naturae legitime prohatae, ut prosequitur MD Luo cap. 6. nam. I cI. Oie aen. ct xxm. I a. Nee omeit, quod in nostra hypothesi agatur de ultimo statu legitime praescripto, per quem nova et formata natura, novaque qualitate impressa Beneficio,frustra recurratur ad primaevum statum, ex originaria Beneficii fundatione desumptum s quia , praeterquamquod nulla adesse
potuit p scriptio ob defectum honae fidei, ut infra dicemus, licet ultimus flatus, in quo se fundat Pars adversa, talis emet, qualis ab ea figuratur i nihilominus ille interversus omnino 1 titilet dicta posteriori transactione celebrathanno i 684. in qua praeseripta fuit nova praesentandi ratio, cum primo statu incompatibilis, quia 4 proinde peremptus dici debet, ut in simili tradit
I Idque certo certius procedit in casu nostro, quia non agitur de mutanda qualitate Beneficii in praeiudieium ordinarii, aut de subiicien uheesesa arctiori servituti, sed res est inter Patronos, qui exercitium duris praesentandi, quod iure sanguinis, & per capita prius sibi arroga-yant, jure hereditario retinere voluerunt, quodas ipsis licuisse, non venit in dubium: nam patroni in ex reitici hujusmodi Iuris certum modum 36 praescribere. qti in immo legem ab alio datam re
ci potuisse, & introductus, religiose observandus videtur in nostra hypothesi, quia agitur de r ducendo patronatu ad naturam, qua in de iuris centura ex hominis dispositione, atque demum ex subsecuta observantia sortitum prius fuerat, ideoque facilior ad eam patebat reditus, ex cu- a
mulatis apud Thason jur. eotim. lib. II. cap ι. 3.
Demum, ut plenius Causae. & motivis doctii limi Iudicis satistaeiamus, superest, ut aliquid dicamus de praesentationibus, ex quibus Pars adversa desumit statum gentilitium Juti se
O in itimas, quod validis rationibus sustinere
possema Patronos carere poetestate Juspatronatus hereditarium transnutandi in gentilitium, a per ea, quae late tradit Rota decis. 3is. coram Mertino , est in Pera a Cappellaniarum prima Iatii i6 8. s. M M Qιtur coγώQ Γυarti-
Sed dicimus, Iure noliro ea itum esse, quod quando evidentibus probationibus constat de antecedenti statu Jurispatronatus, aequ Ocae prae sumptiones illi derogare nou valeant, Carae de as
Motines Deciano, maxime in subjecta materia , in qua,praeter dispositionem hominis, saerorum quoque Canonum censura malignat qualitati 4ogentilitiae, RυIu derig. 336. nam. I. pari. s. re
Porro in casu, de quo agitur, pro concludenda qualitate gentilitia durispatronatus affertur dumtaxat s multanea filiorum admissio ad prae sentandum una cum Parent. hus, ex quo tameumodo praesentandi, vel elici potius posset argumentum exclusivum dictae qualitatis, quia in or patronatu gentitatio remot or non concurrit cum proximiore, sed servato ordine fideicommissariae successionis. unus post alium admitti- 4a
vel saliem negari nequit quin ex hujusmodi s liorum simultanea admi ilione eliciatur umplex 42 dumtaxat conjectura, quae proinde elidi potest
aliis contrariis conjecturis, ex quibus veritas m lius detegatur, Thabor. axiom. Iar. I s. s. e
Illae autem, quae pro ea elidenda asseruntur in nostra hypothesi, non conjecturae , sed evidentis demonstrationis nomen merentura N)m, licet in praesentatione facta anno asso , cum parentibus filii quoque intervenerint, attamen Omnes semper expresserunt, se actum praesentati is explere he
162쪽
De Re Ecclesiastica . Votum XVIII. Igy
re hereditario nomine Sebastiani, quin imis urget posterior transactio anni I sqq. ,'in qua Pa- semper declarantes, se hoc jur 8c titulo uti, ce- troni omnes communi consensu ius praesentandi Wando idcirco,& agnostendo successionem tam alternis vicibus, hereditario jure , dc nomine ex testamento, quam ab intestato dicti Sebastia- retinere voluerunt, qua transactione cum ut ni, nutriqua in praesentarunt uti singuli, & num- tur D. Adversarius, ipse enim venit vigore al- quam hoe jus sibi vindicarunt jure languinis, sed ternativae.. in illa constat, litae, nequit proinde satamquam illius successores , semper comparue- impugnare ultimum statum,ex illa resultanteria, runt per stirpes, dc non uti singuli, seu per c Rot decisas s. g. pura. i ., O iu Med olaxes. 44 pita, ut in praesentationibus anni asso. i66r CaneI laniae s. Muγιιi iroi. i. Mux e quia ca- 16 o. , igeoque dubitari nequit, hereditario no- ram Priola
mine praesentasse, Rota dee. 288. uum. I. par sin
s Neque partem coram Heroauis, ct in BoMuto. Besolatorum Is . Ianuarii a 688. s. De qua- Confidentiae .erimen in pensionis translation: I late eo ram eodem. inter Pat tuum transferentem , 8c nepotem
Et quidem, si ex sola praesentatione inducitur psaesumendum non est, licet ille diu in pen os aditio hereditatis, Roma. apud Tondat. refoL sonis exactione continuaverit, praesertim , si
46 ri iure, hereditario dumtaxat nomini referenda erit praesentatio facta post cxprellam agnitionem tituli hereditarii quae praeterea expres la agnitio emeit , quod Patroni dici nequeant praesentasse cum aluino excludendi qualitatem hereditariam specialiici agni tam , sicuti requirebatur . ut pe-47 rempta dici posset natura hereditariaJurispatr natus, dc sublatum jus heredum, ad tradita apud
Praetermitto reliqua, quae contra hasce prinsentationes diligenter in allegatione notantur, de dumtaxat addam, quod, cum semper Patr ni relationem habuerint ad testamenta Maj rum, quibus Iuspatronatus hereditarium esse, dria hendebatur, ex hoc sequitur scientia he-48 redum , quae scientia tamquam inductiva malae fidei impedit omnes juridicos es lectus hujusmodi quasi possessionis, de praesentationum, Gratias.
discept. s 77. nam. Io. , O seqq. , O metias Rota in Pisana Coxoni eatas io. Aprilia I 6s . s. penultimo eorum Hematiti, certius in casu nostro
quia non docetur de scientia. & acquiescientia 4s heredum, in quorum praejudicium Jurispatrona tus novatio inducia fuisset, Gratio. discept. s 77.
Nilque turbat sententia institutionis edita in
executionem praesentationis factae anno Is o. , quia,praeterquamquod dicta sententia non iustifi-so catur ex actis, eademque praeiudicare non poterat patronis minori hus , R indefensis. dc d mum i is erat inter aequaliter provisos a sum m sa pontifice. qui numquam derogat Iuribus PM tronorum , dc naturae Iurispatronatus, de qua legitimis probationibux jam constabat, ut alibi Ostendimus ἡ resinondetur , quod in dic a sententia non fuit actum de quat itate tenti litia, seu hereditari a Juriqiatronarus, sed de illius pertinentia, qui articuli eum sint longe diversi, exsa unius decisione desumi nequit determinatio alterius, bene in nostris tet minis Resa Ac g. I 39 M. t ε. post VHius. Et demum contra Partem adversam sempersiimmae dignitatis, & integritatis vir esset, translatarius vero vix pubes , amboque seor sim degerent remotis in locis.pensionis trans latio , quae aliter, quam ex delicto irrita sit, non abdicat jus , nec possessionem a transferente .
x Pensonem transfereus, eo ipso momento se a Leut omni jure exigendae pensionis . a Troilotio pensoris primam pensionem uou extinguit, nis transutario sermocasu ιὰν, O cum esset Iti noua prasa quaesta fuerit ia1 A resignante, Bene iam, non uidieatiar, nisi iliud irre eabiIuer , ct eam essem rasgna
d eat jus, nee pus Anam d transfereme .s Bona AEdes transferentia pensivim iocis asexcludendum culpam , ιι quum dici pint ab
etiam ex dubietate juris super fucatiare
in Confidentiae erimen, si probesari non finest, is transferente post ινanslationem pensionis
dia fructar percepsos fuisse, vis e set de
163쪽
ra, referri potes ad euassum gratitudinis, O
reverentia nepotis erga Pruraum in dignitate eonsit alam .
nuum condit Otiale non prodes , ns quoad annuas praefationes praetoritas. al P fertim , quales rei es de titalari, qui ιἷ-ιigationem num semper implevit , contra transularium, tempore traxi lationis Oix pa-
a 4 Pensunis transforis focativis per primum
ex pensione in quantitate scutorum octingentorum, ipsius favore reservata
super fructibus Menis Archiepiscopalis Avenionensis, medietatem, scuta nempe 4o . tran stulit in R. P. D. Nicolaum nepotem suum absentem, & forte nondum pupillarem aetate mis restum a Verumtamen ille etiam post translatronem, pensionem exigere continuavit quoad vixit, & in extrema vitae periodo sortε obili ut primae, similem translationem fecit favore eiusdem R. p. D. Nicolai, a uuo quaeratur, qua translatione uti ipse pollit, ec qua uti magis expediat e Ratio dubitandi oritur ex eo, quod, si dubitari pollet de validitate prinue translationis, sorte Ecclesia libertatem acquis viiset , idemque, tamquam desciente sub ecto, corrueret secunda translatio, qua, post pensionem jam
extinctam, nequibat nova servitus imponi Eeclesie , ad tradita per Rota derison.36. apud Torr. do paH. Dιαν. faecus a Coiitra vero, si subsisteret prima translatio. translatario utilius esset illa uti, quia transferens ipso momento Iconsumatae translationis se abdicas let omni jure exigendi pensionem, Riaa coram P νιοι, deci-
Super hoc igitur puncto requisitus, ut pro veritate sententiam meam dicere velim, censerem, illustristimum, & Reverendistimum D. Requirentem uti polle prima translatione . Moveor autem ex eo, quod dicta transl. tio pri- Imam Pensionem exiluxisse, dici nequit, nisi translatario irrevocabiliter, ec cum ellectu nova Pensio quaesita fuerit . Sicuti enim in resignatione facta favore certae personae , a reli- agnante Beneficium non abdicatur, nisi illud imrevocabiliter, Meum e:lectu refg ratario asquiratur, ita etiam in translatione pension str*nsferens, pensonem 4 se abdicare noluid , censetur, nisi cum essectu translatario pensio ruaeratur, ob tacitam conditionem, & corre- pectivitatis rationem, quae utrique istiusmodi actui inhiae dieitur, ut nempe, data militate unius ex dictis actibus correspecti v s, corruat etiam alter, ideoque, si translatio essectum sortiri nequeat favore translatarii non nocebit transferenti, inducendo in illius piaejudicium Pensionis cassationem, cui consensisse censetur, ssi translatio essectum sortiretur, &nova favore
translatarii penso constitueretur, ut tradid runt Pirrh. αννοδ in ρν . Mnes. Lb. s. ea 6.grum.6., ct sequos , Tondat. de Posim cap I a in ., mrdia. de Laeo de Pensis. Afris I. uti mer. ac., ubi, quod non abdicat nec jus, nec spossessionem a transferente. Rota Gram M
Quae vera iuris regula a Doctoribus, & Sacra Rota recepta, licet locum sibi vindicare nequeat, quoties ageretur de translatione nulli ter facta persimoniam, vel confidentiam , aut aliquod factum transferentis, involvens crimen, vel illius culpam, juxta latissimh firmata in dIcta deo An. 36. vad Tora. ripaes. Di ν. Dcces, nihilominus ab ea recedere integrum non est, si
164쪽
De Re Ecclesiastica. Votum XXIII. Iei
Penso irrita esse dicatur ob aliquam aliam nullitatem provenientem ex desectu solemnitatis, vel quacumque alia caussa, nullum involveniecrimen, aut culpam transferentis, ut bene inter utrumque calum distinguendo, tradunt C dia. δε Mea de Pessio. δ e. s t. numer. 2 r. , ubia eonsiderat honam fidem provenientem ex dubietate alicujus articuli, Fattineti. in suo Iraes.
o vhi, quod, si bona fides transserentis non sumeti ad convalidandam translationem , sussceret tamen ad excludendam culpam, ob quam diςi possit ab eo abdicatum ius, ct decisos. s43. , ubi,
o quod bona fides exesusiva culpae oritur etiam ex dubietate iuris super facultate transferendi sisto euis secundo eam procedit superius traditari ratio, tacitae nempe conditionis, & eorrespectivitatis, quae inelle dicitur istiusmodi actibus,
in quibus transferens, antiquae pensionis eas' rioni consensisse cansetur, quatenus valide nova Penso favore translatarii constitueretur. Causam vero, de qua agitur, versari in secundo superius traditae distinctionis casu, in dubium revocari minime posse videtur s Nullum namque criminosum transferentis factum in prima translatione intervenisse, evidens, & apertum reddi videtur ex eo, quod confidentiae crimen, quo solo eadem notari posset sub obtentu, quod transferens spatio viginti, & ultra annorum ara continuaverat in exactione Pensionis, manifeste excluditur ex eo, quod nee doceatur, nec colore ullo suadeli umquam possit, inter transferentem, & translatarium initam fuisse praecedentem conventionem , qua a translatario relinqueretur, aut promitteretur libera perceptio tructuum . donec ipse supervixisset, quis
enim temere dixerit, transserentem summae xa dignitatis, atque integritatis virum, ne mente quidem cogitasse hoc damnatum pactum inimeum translatario 8 Et licet id sussceret pro e dem vindicando ab istiusmodi prava susp cione, nihilominus plurimum etiam urgent gravissimae facti circumstanti illam penitus submoventes, transferens enim tempore secutae transi
a 4 tionis, Cardinalis Legati a Latere Bononiae munus obibat s translatarius vero forte nondum
pubes factus degebat in seminario Romano , proindeque si tum ratione absentiae, & distantiae, tum etiam ratione tenerae aetatis tollitur
quaevis prava suspicio istiusmodi prohibitae conventionis , parvi refert, quod transserens coma s tinuaverit in exactione integrae Pensionis, quia ista referenda esset mortuo gratitudinis, 3c reverentiae , qua nepos obsequebatur amplissimo, ae Eminentissimo Patruo, quoties non praeces sit praecedens pactio, quae concludentibus argu ais mentis probanda est , cum alioquin praesuminullo pacto pollit, iuxta e cordantes auctoritates , de quibus apud CarcasI. d. Mea de Posifc.6s. namer. 6. Ofen. ι quae si procedunt in eam, in quo translatarius conscius translationis Pensionis, ipsius favore factae, consensisset,irans fetentem continuare in illius exactione, quanto sortius urgebunt in casu nolim in quo Illustrissimus, & Reverendissimus D. Requirens, quoad a vixit Eminentis imus ejus Patruus, ignoravit dictam translationem , de qua, nonnisi secuto ejus obitu, certior factus fuit. Exclusa autem confidentia, quae juxta tradita a Doctoribus relatis supelioribus locis nul- aglam , R irritam reddere potuisset translati nem, ita quidem, ut Ecclesia plenae libertati is pro rata Pensionis translatae restituta suisset sminus urgere potest, quod translatarius spatio
viginti duo circiter annorum Pensionem non , Io
exegerit, quia pro istiusmodi objectione sui, movenda satis esset respondere, ipsum ignora liedictam translationem a ideoque juvaretur famialiari illa iuris regula , qua edocemur , ignorat til N agere non volentibus, silentio, & diu- arturnitate temporis praejudicium nullum irrogari posse. Verum praeterea dicimus, quod aut diutu nitas ista temporis assertur ad essectum praescribendi libertatem Ecclesiae, dc, oinisso , quod ex adicontraria facti evidentia patet, Pensiones se per solutas fuisse a Titulari, re ex acias a transferente, ideoque Titulares, & Ecclesiam acquirere nequivisse libertatem a penso ne, semper soluta, animadvertendum est, quod agitur de debito annuo conditionali, in quo receptum est tricennalem etiam praeseriptionem non sum- , acer. . nisi pro an ruralitatibus decursis, ut tradit Corae de Laeo de PeoAn. δει 67. nam. 6., ct nam docen certius id procedere,quoties tesest inter Titularem eonscium, & hene infor- 14 malum de sua obligatione, quam facto proprio semper adimplevit, Pensiones solvendo, de Pen- sonarium, sive translatarium, in quem translatio facta suerat tempore, quo pupillarem aetatem vel nondum egressus, vel vix pubertatem attigerat a ideoque erat sui juris ignarusi aut vero , flentium istud, & diuturnitas temporis affertur ad enctum eximendi hereditatem transs asrentis ab onere restituendi Pensiones post trans lationem indebite ab ipso exactas, de Omni jure pertinentes ad translatarium, & nemo non videt , quod adversus istum nullo pacto allegari potest flentium, aut diuturnitas temporis, cujus virtute patruo condonasse praesumi possit pensones illas, quas vigore translationis nor
amplius ad Patruum, sed ad ipsum pertinere,
Prout etiam frustra diuturnum istud silentium translatarii asseretur pro inducenda non acceptatione translationis factae, absente translatario , qui illam acceptare nequivit in actu, quo fiebat s Nam agitur de actu stidulato Bononiae , in quo, iuxta amplissimas clausulas, quae contiis Is Dentur in formulario, quo utuntur illius Civitatis Notarii, ad aeceptationem actus satis est, Notarium aeceptasse pro obsente, 6c praeteresi, cum versemur in favorab libus, exuberaret tacita a ratis tio, quae in actibus savorabilibus, 3c lucrativis inducitur ex sola scientia superveniente, ag
165쪽
C Massilio omitto verba facere de reli uis nulli ratibus, quae excogitari pollent adversus dictam translationem, tum quia eaedem non subsistunt in laeto, R, quatenus colore ullo allegari possent, in jure non ollicerent a Non enim subsidis stit , quod ob promotionem Eminentissis transierentis ad Episcopatum , pensio extincta clici debeat, quoniam in ipti cedula Consistoriali promotionis ad Episcopatum pra servata fuit facultas retinendi, & transferendi petis soaes reservatas, Sc reservandas, ideoque dis- ficultas ista submovetur ex facto, ut in dissei-liori casu tradit Roce. d Itit. juri selectar. cap.
Ut etiam nil tu piat, quod dicta translatio faricia tuerit non exhibito Indulio, & coram N ao Iaiis nulla adhibita persona in Echlesiastica Dignitate cor stiluta, prout requiri videtur in cinis sitώι onefas. Me. Ionocotii VI., imprest'. in priu- . v. trucr. .e Pesson. Cur s. de Laca , quia satis est, servatam fuisse sormam praescriptam in Indulto concello Card. transierenti , tis a d
lum eo ceditur facultas transierendi, Indulto non exhibito, ibi di Praefentitas I reris etiam muexhibisis , e I praforosis , fedpraeserea permuritiar eri tro,iatio cora, Norario, o Testibas, Ibi E cbram sistis Miario , π resilia, ptisam Iiberam auctoritatem , O pore IeM ιν ιυλοι, Oi, νι urs Hoe nam lue easu facultas transses, 1eudi pensionem ut ad exercitium reducatur, non requiritur Executor, sed ob dignitatem personae lacultas exequendi translationem dicitur ipsi met transferenti concessa, ec interventus Notarii adhibitus censetur solummod6 adprobat onem, non autem ut ille aliquam Juri1 dictionem exerceat, vel quod admittat, caseset,& postea de novo reservet pensionem,Pirrh.
Certius vero haec procedunt in catu nostro i in quo transferens prosellus fuit uti velle Indulto,sa S ad translationem devenire omni meliori modo, quo poterat, quae operatur, ut translatio sustineatur eo modo, quo eadem iteri poterat,msed s. dis Mea de Pen n. Z fc. 1 8. num .
Verum enim ver tametsi nullitates istae subsisterent, ideoque illustrissimus ae Reverendissimus D. Requirens uti non posset dicta prima translatione, nihilominus eidem timendum non esset, quod ipsi non prodesset secunda, quia, retenta distina one sup Uius firmata , quod nempe non agatur de nullitate translationis prinveniente ex crimine, aut facto aliquo culposo, sed ex desectu aliquo extrinseco, Rexcusabili ob bonam fidem, aut justum aliquem eras rorem, Peasio extincta, & cassata diei nequiret, sed, illa adhuc vigente potuisset fieri secunda translatio, quia transferendi facultas con-34 sumitur quidem per primum actum , sed id intelligitur , quando talis actus est validus, &as suum effectum plene sortitur. at aliter res se habet, quando talis translatio nulla est, ob eam rationem, quod actus nullus nullum produeit effecti , & transferendi facultatem non comsumit, Roι. in Macessiva Pex nia apud Iape.
de Bene . pari. I. cap. I. 1 mer. 249. , quam re
seri , S sequitur His neu dies. cap . δει nam. 8., & tradunt auctoritates omnes allegatae in s. Super hoe igitur , OBq.
A Leeato subsidii dotalis relicto puell is, Deo in
Monasterio dicandis non arcetur puella, quae extra Patriam Testatoris Religiosum vitae institutuin amplecti velit, praesertim, quando Testator noluit puellas subsidio dotest fruituras cogere, ut profiterentur in Monasteriolierede instituto. Non tamen consequi potest illud subsidium ultra eam quantitarem, quae in Testatoris Patria solvi consueverit, neque etiam alimenta, aliudve pingius subsidii genus, ad quod Testator invitaverat puellas, Religiosiim habitum stileepturas in Monasterio ,
se dilecto, Ec herede instituto.
habitam R/Agiosam ex νa Monoperiam drisatore dotatam, exelud I secustatem ei gendi alia Monoseria itiae Patriae s Legati rem moduis paeliis se sanguineis ἡ T sutore adimi misi e contemplations Moua serioram , quae io satis tes amenti parte ipse nominavit, veri de non es. O nsator eommodam, quod Monosὸνio 3 foditis o non eribait, aeris, de quibus non eo auauit , tribuere voluisse , iucendam nor
II nsatorem nolause, ut molia Monaserium extra Patriam , Bd functioris insitati etigerat , teri iti non es .ia Electis es inter aequalis, ae πῖν. is Similitudo destimenda non es ex cireum ntis loci , sed ex nataera , ct quesitarisar
166쪽
De Re Ecclesiastica . Votum XXIV.
gente Misaserium extra Purrium.16 obferiantiuis non inbuetitit artus, qui usa
as Liberae eliesionis nutara es, at stiliam exi eat jssam ea Cura essendi cmum potius , quam aliud. Io Fuc hos eligendi, istam Σου habet in iis, quoram anum reprobari, alterum etigi Abeua
16 'tantus risuibris eoadcitur ex eo , qusdevenire potuit.
ao Praefrrim , s Testitor heredem instruens Monasterium , eomemptitas fuerit pietatem operis, ct favorem animasae . si Mnaseriam heredem insitatum risior gravare noui e censitur subsidio dotali majore , quam in Patria fitii eos eierie.
31 Praesertim , s dotale fab iam Iupplendum
esset ex Botiis,d Te Iora desivitispro rit tiose Mnaserit. 33 Legatum in pium opas ,suppleri novi debet ex Bbtiis desinatis in aliud pium opst magis
34 Opas primario is resutore intentum.' ere dam es aheri minita dilino as Maxim/ , quando in opus mixtis Lle m e ringeret ab mi possis sub uriam omnem dein sinatam pro opere magis dilem as Et per opus Uad nsatis violuerit perpetia a animae suae δε fragia comparare , O eonfanguineis favere. 37 Tacite viatiisse , quod refragatur expressa Iustati , nsator nam viam praefami
4r Savdium ritale in ea quantitate praefandam es, qua oianuas paeli a d Te rore to tire fastumst. 4 a muntoris interpretatio famenda es , qua manescetitia Testitoris aequaliter in inter
a Legatum dotis es eorredi pro paeua δεδεμpiente habitum Religiosum nos eo reti dis corredina, alimenta, vela, altas
s4 Legatum pineius relictam puella ingredienti certum Monaseriam , usu eenstar repeti tam pro paeua,in aliud , aperium ingres
ss Retit onis ea viis est . at daa dispositiones,
quartim una ad alteram refertur , sua , ea de ae esse Oideantur.
167쪽
i 1 4 Ferdinandi de Valentibus
69 Eι fatis es, probabilem esse rationem digeri
arationibus , quarum ana ut altera nou δε- pendet .
s o utio ut diemur perfecta , ct inde pendens , suseii , adesse Latonem ae dc . .
Nosivis , ac pia Matrona Adola de Ros
pietiosis s dum obsequium praestatis voluntati Pauli viri sui, ejusdem hereditate au ia propriis facultatibus , 5c industria , dotavit Uen. Monasterium Sanctae Mariae Angelorum nuncupatum de Sati Civitatis pistoliensis, illique , praeter plura onera , ad rem nostram minime pertinentia, imposuit obligationem recipiendi inter Moniales duas puellas ex Descendenti hus Dom. Laurentii Rospigliosi Consanguinei sui, jam ab ea honorati conspicuo
Jurepatronatus, ab ipsa instituto. Verba autem testamenti ita se hahent di me det te Monache sana ostigate ad accest e uel loro Monosero per Monache dae Alisti d eodentidalia linEa d. Atto Signis Lινὰ,ro R pilos, Me vorranno esseν Monache , feneta dote, a cor radi d. victino Iona, a quati esνressi rima fanti
Eadem pia Testatrix seripsit deinde eodicillos, in quibus praefato Monasterio intinxit aliud smile onus, recipiendi videlicet innumerum Montalium unam ex filiabus, & Descendentilius Dom. Joannis de Paneiat ictis assinis sui is
avi Signora Adsia in tutio, e peν ratios rimelle et Ad normam praefatae testamentariae, atque com
diei Maris dispositionis Moniales receperunt semis per puellas de utraque descendentia, Rospigliosa nimirum , & Panciaticha : Uerum , cum nobilis puella D. Laura filia D. Equitis Iacobi de Panciatichis vocata ad dictum subsidium dotale , illud consequi cupiat pro suscipiendo ha-hitu religioso . 8c professione emittenda in
Monasterio nuncupato detia Croeetia Civitatis Florentiae, contra vero Moniales Sanctae Mariae Angelorum de Sala paratas se se exhibeant eam recipere in ipsarum numero , plura examinanda
Primo, an puellae de utraque descendentia.& linea, nimirum tam Rospigliosa , quam Panciaticlia eligentes aliud Monasterium sive in Civitate Pistoriensi, sive in alia Civitate, comsequi possint subsidium dotale, de quo agitur, etiamsi , nulla allegata iusta causa , talem et ictionem fecerint. Secundo loco, posito, quod puella eligens profiteri in Monasterio extra Civitatem Pistorii, eonsequi possit tale Legatum : quaeritur, quale,& quantum illud esse debeat, & an Monasterium de Sala illi subministrare teneatur dotem dumtaxat, &eorredum absque onere aliarum
168쪽
De Re Ecclesiastica. Votum X XIV. I ce
expeniarum s an potius ultra dotem, R corro dum persolvere etiam debeat omnes alias e pensas, tum ex causa alimentorum, tum ccc
1ione susceptionis habitus, & Sancit Veli faciendas , Renueram de his meam dicere sententiam, nam, exhibito mihi Responso D. mei Advoeati Victorii de Martinis omnia haec lutulenter ab eo enucleata, ae solidρ resoluta videram . Quamobrem, eum ceteras ejus virtutes suspiciam, tum etiam eximiam eiusdem doctrinam ac prudens in rebus judicandis admirer judicium , sine cunctatioue subscribebam sententiae
egregii viri, amicitia, usu, id ejusdem disciplinae studiis mihi coniunctillimi, nihilominus,
ut morem geram requirenti, non pigebit, quae ille cursim, & breui 1 limi temporis momentis docte explicavit, longioris temporis commodo fusori sermone exponere. Ata mendo itaque utrius lue Dubii examen, quod attinet ad primum, verius esse crederem tum in catu, de quo agitur, tum etiam quoties contingeret , puellam aliquam ex vocat s ad
hoc Legatum, Relig olum Insilutum suscipere, ac Monasticam vitam profiteli velle in alio Monasterio, quum illo de Sala tam in Patria. quam extra, illud consequi posse. Quaestio enim nubia est de casu, quo dictae puedae aliud elisant
Monasterium in Patria ι id enim expresse ipsis permissium rei eritur a Testatrice: Verum puto, licere eisdem aliud elisere Monasterium exini tra patriam a Nam, cum Testatrix nullo testamenti, vel tuorum codicillorum loco id prohibui de reperiatur, tacith permisisse censenda est, di ex illa juris regula, quam pluribus exornat Tha
cootra , eamque locum sibi vindicate in diseposition hiis etiam testamentariis, tradiderunt Bartol. Ieg. paeuatis actione, s. Si risio in .ss ad leg. Dici LoM, Ripa is let. 4. g. Denique nia. I s.ff. ad Sergat. Consis. Trebeli., Cephal. eonss.
mo vero, cum Testatrix expresse disposuerit, quod in casu, quo aliquae ex dictis puellis aenon potessera messes in deito Mnasero, aliora , ct is sol easo ritu Maache da Sala sano obligate adorn la dora, e corrad Veiensi M., ad astrodi psers monoeare in astro Monasero ὰ eleriose H Arie funestille di Et rursus in codicillis dixerit m Ese non viis . Gis Monaea in desto Moua- sero, derra Monacte sano obligate darti Ia dote, e correri confirme al arari suo ses modo e formacte. ae His sane verbis expresie eisdem permisesum censeri debet, ut quodcumque Monasterium etiam extra Patriam eligere pollent, ita suadens te alia juris regula, qua edocemur, quod, cum versamur in absolute permissoriis, id omne permissum censetur, quod expresse prohibitum non
reperitur a cum enim permissio favorabilior sit prohibitione, in dubio capienda est omnis inter- 4pretatio pro illa praesumenda, Menoch. de prae fas t. sis. 6. praesumpt. I uuae potiori jure locum sbi vindicant in eam nosti O, quia tum verba, tum mens disponentis latiorem hane interpretationem admittere ubdentur, nam, si expendamus verba, pia Testatrix declaravit, quod, renuentibus puellisad dieium Legatum vocatis, Religiosum habitum suis stipe te in Monasterio de Sala, inque eo professi nem edere, illud consequi postent is ad esus vi ters moaaeare in ultro Monoso a d elegione dide te functulti di s si igitur conceditur libera, & sabsoluta electio alte ius Monasterii, nullo prorsus circumscripta loco. aut alio adiuncto limitata , libera eadem omnino esse debet respectu cujuscumque alterius Monasterii, in quo magis commode praefatae puellae monasti m Institutum suscipere possunt, per Text. Is DE. faneriast de Religi ., ct sumpl. Duer. , fiero canin 3
Hacuo deris a. m. 8., praesertim vero anim- sadvertendo, quod Testatrix. si talem electi nem coarctare volutilet ad Monasteria sua, P triae, satile id declarare, ac superaddere potu illet, quamobrem, dum id omisit, consulto, &quia noluit omissile censetur; Gν xos enim,
At maris urget mens piae Testatricis, quae pecul iari dilectione prosequens puellas istas deinscendentes ex dictis duabus lineis, nedum illas hoc Leuato honoravit, sed eisdem facultatem dedit eligendi aliud Monasterium . si igitur diacta Testatrix mota sola assectione erga lineas, consanguinitate, & amnitate s hi eoniunctas, puellas ex eisdem descendentes, gaudere voluit Legato ab ipsa relicto, etiamsi non ingrederem gtur Monasterium ab ipsa dotatum, es erga quod dumtaxat considerari poterat veris milis aliqua ejusdem praedilectio, quonam colore. aut qua justa ratione amrmari poterit, quod illas hujus Relicti commodo privare voluerit. s non ingrederentur aliquod aliud. Monasterium suae Ρ triae . de quibus nullo testamenti loco ipsa loci ta fuit, Ecerga quae nulla aliqua speciali asse ctione movebatur, si enim id admitteretur. plura sequerentur absurda repugnantia veris milimenti piae Testatricis a consanguineas enim Ramnes suas privata diceretur commodo Legati scontemplatione Monasteriorum , quae in nulla V a test
169쪽
i e 6 Ferdinandi de Valentibus
testamenti parte nominavit, &, quod magis est, eommodum , quod dictis puellis non ademit contemplatione Monasterii ab ipla dotati, malo e 1que dilecti, ademittet eoru emplatione alio tum M asterici um, de quibus illa non cogitavit i Et denique, cum eadem perpetuum hoc Legatum ordinaverit, ut dictae puellae riuigiosa v tae Institutum sulcipientes, Deo famulari poseseat, utque illas ad id alliceret, cogere noluerit ad ingleuiendum Monasterium ab ipla uot, tum , sed facultatem concesserit eligendi etiam alia Monasteria ι P. Osee tu, si talis electio coaretata ce meretur ad Monasteria Civitatis Pistorie ilis, dicendum et ser, quod Testatrix puellarii optan i amplecti sanctius aliquod Institutum, quoa ita ilia Patria minime adesset, praeclusistet viam illud sequendi, quod nemo non videt,
quantum aberret ab illius pia mente, quae mo-cis omnibus dictas puellas allicere voluit ad sanctioris vitae Institutum amplectendum s Quesaiae omnia cum advertentur rectae, atque prudenti disponendi rationi, non permittunt, ut eam sequamur interpretationem , qua contra mentem juris, Sc verisimilem voluntatem Teis statricis facultatem eligendi restringamus ad Monasteria existentia in patria Civitate dumta
Nil iue turbat, quod electio propriὰ sit tutetra aequalia, atque similia, per ea , quae tradit ri
bor. axiom.jur. lib. s. cap. s. axiom. II., quia similitudo , atque ae luilitas isti Mee desumendar a non est ex valdet extrinscca, atque rumina cir-. cumstantia loci, sed aestimanda extrinseca natura, dc qualitatibus rei, exanimadversis per
Oseq. imobrem in nostro casu aequalitas, ει & similitudo locum faciens electioni, concurrere dicenda erit, modti illa versetur inter Monasteria , in quibus Moniales profiteantur probatum Religiosae vitae institutum. Consulto omittam verba facere de contrari
observantia desiampta ex facto ejusdem D. EquitisJacobi, qui cum D. Virginiam filiam tu M
Is naiterio nuncupato delia Crocella Florentiae Religioni dicasset, tale Legatum non petiit, nam ex actu isto elici nequit observantia ulla praescriptiva, sive interpretativa, cuius virtute facultas eligendi restringi debeat ad Monasteria Civitatis Pistoriensis , quia, ut hene probatum fuit is dicto Res no Domini mei Ad eati de Martinis, talis actus unicus est. non probatur, is quod D. Eques Iacobus sciverit testamentariam dii sitionem bon. mem. Adolae, & denique, quia, etiamsi illam non ignorasset, cum in ejus facultate esset uti, aut non uti beneficio ipsi ircollato, ex tali actu mere facultativo induci n quit observantia , quae, ut in nostro casu ossicere pollet, probandum esset, quod ipse admitti la tens ad consecutionem dicti Legati, rejectus fuisset, talique reiectioni adquievisset, juxta n tas juris nostri regulas, quibus pro statuenda, indiicendaque observantia utimur. An autem, ut locus esse queat electioni isti. concurrere debeat rationabilis aliqua, & iusta causa, ita quidem, ut, ea deficiente, integrum minime sit sive in Patria, sive extra eligere ali
quod aliud Monasterium divellam ab illo Sula licet impecta dispositione testamentaria Igdicta piae Matronae, id requiri non videatur,
dum illa facultatem eligendi conferens in arbitrium puellae Monasterium ingressiarae, electi nem non restrinxit ad casum, in quo justa aliqua concurrerct causa, ob quam eadem juste is recusaret Religiosum institutum amplecti in Monasteriori Sesai Id enim summopere adversaretur naturae liberae electionis, quae utpote cadens inter plura aequaliter eligibilia, considerari nequit inter ea, respectu quorum intere in acidat talis diversitas, quae cogat unum reprobare alterum vero eligere, ad Text. is let. Cum quidum a . in princi , ct DR. uram ex familia ες. s. Sedes, O s. Rogos de tegat. a. , Bartol. inter. Cum Pater 79. s. Rogo f. eodem tiri, Decium
cem, nihilominus quaestio ista superflua videtur in casu nostro, in quo, ut egregie probatum est in dicto Responso, nobilis puella D. Laura Paliseiatichi non exanimi levitate, sed justa ex causa , & prudenti ratione se Deo dicare cupit in Monasterio Civitatis Florentiae, in quam Urbem D. EquesJacobus eius Pater lares, & domicilium transtulit, suprema Reipublicae, ae Princi- arpatus munera administrans, ideoque nemo non videt, quam asperum, & quam durum edet nobilem istam puellam i conspectu Parentum, &fratrum avellere, eamque privare solatio illos alloquendi, atque videndi, ut in proposito no
siquidem s. Repumare eoram Crispo, in dicto Responso allegati.
Expeditus a primo, Dubio progredior ad γcundum , in cujus prima parte quaeritur, quae, quantaque esse debeat dos praestanda puellae,m pasti-
170쪽
De Re Ecclenastica. Uotum XXIV. H
nasticam vitam protiteri eligenii in alio Mon sterio, sive in patria, sive extra, ita quidem ut, si extra Patriam elegerit Monasterium aliquod , cui detur dos major illa, tradi solita M nasteriis Civitatis pistoriensis, maior ista dos
solvenda st , R in hae quaestione cum D. meo Advocato de Martinis lentio, Monasterium de Sola non teneri ad tradendam dotem majorem illa , quae maxima solveretur Pistorii ἡ Licet enim Testatrix arbitrium puellae, sanctiori instituto Deo se dicare deliberantis, restringere noluerit ad Monasteria Civitatis Pistorii, verisim, adi te tamen non est, quod illa exploratas habens vires suae hereditatis, heredi suo imponere voluerit onus maius illo, quod ferre potulit et :prudentes enim Testatores ex viribus suae hereas reditatis metientes onera, praesumuntur illa , metiri voluisse ex eo, quod penes heredem remansurum erat, ad rexI. in DI. Λιι, lasa-
p D t. r. , id autem, quod remanet penes Mona-ilerium, impar cst 1isi vendis dictis mi, ibus subsidiis. Et sane quis dixerit, quod, si puell i aliqna
honorata tali Leghto, vitam religiosam nrofit a l. ri clegisset in aliquo ex praeclarillimis Monasteriis Romae, aut Neapolis, in quibus longe majores dote olvuntur, quis, inquam, hoc casu diaxerit, Testatricem eo animo fuisse , ut extradeas retur dos, Rotitae, aut Neapoli praestari solitas Ex eo autem, quod illa sentinet in hoe ea se, li
scit , quod ita aeeidria parueris. ut inriseri possι iste ritatio missioris Defvinfra vi eoram Cerro, tantique valet argumentum inde desum-a7 ptum, ut pro expresse disposito habendum sit
id, quod Testatrix verisimiliter respondisset, si
de easu isto interrogata fuisset, per ea, quae tradunt Dinores in De. Laetai g. Titius β Iuen
Idemque fortius urget. si spectemus tum heredem, istiusmodi Legati onere a Testatrice gravatum , tum etiam personas, quas illo honora vit . porro,si intueamur heredem, ille est Mona- agsterium, cui primo rei obtutu summopere fa vel conjectura illa praedilectionis, qua regularia ter Testatores feruntur in eos, quibus honora- ashili institutionis titulo substantiam omnem suam elargiuntur, per Text. in Idae s Mium T. Sed etsi
semper valet favore heredis, certe longe magis valebit, quando Testatrix, ut in casu nostro, inis acistituendo heredem Monasterium, in illo comtemplata fuit pietatem operis, bc favorem animae suae s in his enim circumstantiis in dubium revocari nequit maxima Testatricis assectio, atque talis heredis praedilectio, ut notarunt mis.
Ex qua praedilectione heredis, & favore animat Testatricis, veluti ex necessario antecedem allte sequitur, ouod illum gravare noluerit ad praestanda subsicita dotalia maiora illis, de ovibus ipsa cogitavit, &quae in Patria solvi e suevi sese, noverat, praesertim vero, s eadem supplenda a a essent ex Bonis ab ipsa destinatis pro dolatione Monasterii, quod erat opus primario, &, velu ti caussa finalis, ab ipsa volitum, Benaages. eo .
plarib. se . pari. Io., is Romana fandisi, is Monasterii ro. Decembris arat. s. Accedit in fis., ibi is nimii autem iuvierismile es. quod volueris