장음표시 사용
401쪽
dedit, abitaneo morbo in Saxonia interceptus. Sed O stemma non m in nepotem Othonem tertium,veneno Romae a Cresientis uxore a nata e sinctam . propagatum interiit; ita divinitate ulcsente injurias, quibuυ dem Apostolicam, pro voluntate amorando at 2brogando pontifices, a sci rant. Haee depcissimo Papa&optimo imperatore Ba ovius. Interim qui in dubia & incerta sit Romanorum pontificum suc-eessio, evidenter cernitur; de quam sepe, utrum germanus aliquia
pontifex sit, & quis ille sit, ignoretur, imo sciri vix ullo modo possit, quis a fortis intrusis sne lege legitimos cce reposset Romanos fui spontisces fati Laronius. Idq; toto fermesicula actitatum, ut penes illam par Messet promulo ad apostolicam sedem Romani pontiscis, quae potentior appar ret: sicut haec&alia ex ipso superilis adduximus. Nune etiam eos, qui Romae relidcrent, habitos hactenus pro legitimis, nihilominus spurios; alium, qui Ham burgi extremis Germaniae in oris delitesceret, legitimum fuisse audivimus. Si Deus salutem ecclesiae a pontisi ce Romano pendere,& veritatem articulorum fidei ab ejus ore hau- riri vellet, num qiIam permitteret rem tantis tenebris involvi, uz tanto tempore utrum aliquis germanus pontifex in rerum natura fuerit,uel quis fuerit,ignoraretur. Non positimus hic o innia vel solius istius sesquiseculi , quod ab apolacticis δύ apostaticis pontificibus occupari Genebrardus testatus est , exempla recensere quomodo videlicet sedem alii pecunia mercati sint, alii vi rapuerint, alii fraude invaserint, qu modo item alii alios dejecerint , in carceres truserint, exocularim, strangularint, fame necarint. Aliquando Romae simul & semel' tres sederunt pontifices, quorum quis verus e stet, nemo potui
scire, quum potias omnes spurii & illegitimi essent. Otho Fri - Γb. 61. singensis rem ita describit: Circa idem tempus, nempe sub initium imperii Henrici Nigri, quem Itali secundum, nos tertium appe
lamus, pudenda Gmfuso e lesia Dei in urbe Roma fuit. Tribus ibi inr soribus, quorum unus Benedictus dicebatur , sedem illam fmul occa . pantibus , atque ad majoris miseria cumulum diri s smul cum reditso patriarcheu, uno ad sanctum Petrum , altero ad sanctam Mariam vi jorem , tertio, id est, Benedicto in palatis Lateranos sedente , sui trosum O tarpem vitam, ut egomer in urbe Romanis tradentibu auiri,
Oeerae aulcm prccium est, quis qualis Benedictus il le so
402쪽
rit, cognoscere. Benedictus Octavus&Johannes vigesimus, qui immediate praecesserant, fratres germani nacra n i, ambo filii Gregorii, comitis Tusculani; cuius itidem filius, pontificum istorum irater, Albericus, patris in comitatu successor. Quum autem Johannes XX. sedem Romanam ,quam non egitime a Deo vocatus, urina sunt Amo Io Barcnii sed malis artibus, indigne atque t annue occuparerat, post re- num.I. siminis annos novem , menses odio & aliquot dies obitu suo vacuam reliquisset, in illam tyrannide Alberici comitis I inulam ite- anno Io33. rum Baronii verbis utimur ejus stius puer intruditur, mox rum erigi-mvn. s.
ωr statuita 'portentum. Quum enim morte duorum germanorum pontι- cum, Benedicti atque Iohannu e domo sua pontificatum diu retentum ea reii aegro animo ferret; ne id eret, quum aliam non haberet, flium quem
habebat ataupueram, in iis artibvi In Pent cathedrum angetis reverendam
Q in Egericus intrusit. - Ad facinus implendum parat pecunia infelix num. hitur infeliciori filio viam; Romanos, quos novit potentiores, aggreditur, qui expunatosauroli derincit, quorum emtiones ranorum quam conceperat, parit iniquitatem, dum flium in thronum provehit chorrendum ace testabile risul sedentem in eminente Petri solio puerum. Ingemit ad lectum catholicus orbis, hasti mediocre passu in electione adeo istegitima a Malum. ut inte stere potes ex Glabro tunc superstite, ista vidente, sici Gue te aedetestante. Dum igitur horum temporum diversa mala deplorar, hac ad postremum ingerit luctuosa: - ct ipse universalis ρον Romanus, lib. . c. s. mpos cilicet duorum, Penediar atque Iohannis, qui ei praecesserant, puer fer mi decennis d uo d ecen nis) intercedente thesaurorum pecunia, electin e stitit tamanti, a quibus exinde frequenter eiectus ac inhonese recepitis nulla testate reait. Idem Glaber rursam ea refricans atque deplorans in nes hi bria ic perorat: Iaso quoAin tempore Romanasedes, quae universalisjure habetur in orbe terrarum praefato morbo pestifero nempe oniaca labe per viginti quinque annisti pacia miserrime laboraverat. Fuerat enim et em mi ordinatus quidam puer circiter annorum duodecim contra Jus Iasg qa scilicet sola pecunia ori ct argenti pliu commenda vit, quam afas Osi itas. Hic itaq; Benedictus nonus fuit, cujus patruus Benedictus octavus a Petro Damiani, junioris sive pueri hujus intuitu, Benedictus major appellatur. Addit nihilominus Baronius solennem ep. a Do-
suam considerationem & admirationem.-Interim alltem, quod mia mimc. lori. reris, tanta tunc vigebat ob errantia tora catholico orbe erga Romanam ec-
403쪽
nerari non detrectarent. Et exempla adducit archiepiscoporum Ham- burgensi uin,pa lia ab hoc Bcnedicto petentium. Caeterum quo cultu & veneratione ipsi tandem Romani eum prosequuti lint , e Cassinensi Leonis Ostiensis chronico audiamus.c.Io. Quum annis duodecim apsolica sic di praefuisset, a Romanis eiectus est, ct Iohannes Sabmensis episcopus, cui nomen Sylvester impostum est, non t nun gratis, in Somanηin pontiscem subrogatus. Qui quum praefuisset memsbus tribus, Benedictus ille prius abrogatus, annitentibus propinquissis Ia- culanis proceribus, pulso 'irestro Romanam sedem iterum occupat. Nec multo pol tinvisumst cunctu addiciens, Iobaniti archipres' tero, qui quo religiosor habebatur, papatu tradito, ipse cupiditates tuas liberius exsequuturus, in paternamst recepit domum. Certum autem est Benedictum papa tum live desertum sive ademtum aliquoties repetiisse. Hermaniau, Contra eius, auctor aliquantum Leone Ostiensi antiquior .Ioqq. de rei gestae coaevus, ita scribit: Romani Benedictum papam multis o,
minatum sede sua pessunt, ct Suerestrum tertium quιmdam in locum sevum statuunt: quem tamcn postea Mnediatus, quibusdam sibi farentibus, excommunicatum depulit , scissae redditus seipsum postea privavit, o aliam
pro se ob araritiam contra canones ordinavit. Iste alius cst Iohannes archipresbyter apud Leonem Ostiensem , in papa tu Gregor is sextus dictus. Gratianum vocant Hermannus Contractus & Otho Fruingensis ; Johannem Gratianum Benno cardinalis in vita Ηι debrandi, & Onuphi ius ad Platinani. Addit Benno, mille quingentas libras Benedicto processione papatus dependisse.d Hunc autem ipsum Gratianum , quem expulsis prioribus Romani papam flataei oti
Henricus niger, qui cum valido exercitu in Italiam transierat, iaPlacentiae tunc erat, adsie rementem honorifices cepit fici cunctis prospere cedaentibus juxta natalem Domini non loci, ab urbe Roma iuxta S trium 'vodo acta, cosias erroneorum pontificum, Benedicti videlicci noni , Sylvelli i te itii & qui his subrogatus e sic t , aut duobus priori
bus tertius accessisset, Grat: ani sue egorii scxti diligentius vent, Iata. Gratianum papam conrictam bacxlo storali privavit. Dein omnium tam Romanorum quam aliorum consensu Suid uerum epissopum Ramia gensem, vimium reluctantem , immum Romanae ecclesiae elegit ovir cem: sci circa rigilias Nat alla Davum ipsam ingred tintur urbem. In ipsa Nat Ib Domina die, muro sis I XL V it,prafatus Suidegerm, natione Saxo,apo imbcasei papa o m c consecratu ,- mime auia in Gemens II. recatus cst
404쪽
es meae ipsa die Henricam regem ct conjugem e s Mneram imper ati benedictiones limavit. - Σ
Haec omnia Hermannus Contractus, scribens in extrema aetate quae ante oculos&comperta haberet: nam poli octennium ab his gulis ipse rebus humanis exemtus eis. Variat quidem in nonnullis Otho Frisii gentis, qui tribus ced re persuasis quartum Gratianum successisse memorat, cum illis p motibus decerta redituum pontificatus parte singulis relinqvcnda pactum :& hunc propterea, quippe limonia reum,&quidem solum, reliquis tribus pridem amotis,ab Henrico in synodo Sutrina cedere persiuasium. Caeterum in hujus rei narratione major fides habenda Hcrmanno Contracto, a uinciori eo ae νιν, quam Othoni Frisingensi totis centum annis recen tiori. Hunc tamen mavult sequi Baronius, qui Gregorium sextum sn.io .
contendit lcgitimum ponti licem fui se , & interspurios ossismate num .io. inatos rejici indignatur; Henrici quinetiam factum detestandam prα- an .io 6.
Mutionem criminatur. Sed nos Contracto malumus credere, tcsti nuru . . propemodum oculato; & his qui Contrario consentiunt, utpote sunt Limbertus Scha fit abiit gensis, Marianus Scotus, Sigebertus Gemblacentis, omnes Frilingens antiquiores. Lambertus: Anno tDIII li Rex ratalem Domini Romae celebravit, ubi tribus depostis, quise- dems 6 stram contra ecclest ticas reguta invaserant. Sur erum Faben- erynhem episcopum vicarium Apostolorum consiιtitit. Marianus: asino DXLVI.Henricus rex Italiam ingresso pacifice a Romanissuscipitur. Papas tres non digne constitutosfno latiter deposui. Sigebertus '. Romae uno contra duos, ct duobus contra unam depastatu contendentibus, rex Henricus contra eos Romam varii. ct eu canonita ct imperiali censura depostis, Surdigem satin ergensis impas, qMO Clemens, Romanae ecclesa praesidet. In eamdem lenient ia in e recenti Oi ibus Pla tina: Henricin sicundus in Ita- Greeor .6. 4m cum magno exercitu remens, habitas nodo, quum Benedictum nonum. 'lut bam tertium, Gregoriam metum, tamquam tria teterrima monstra a dicare e magistrata coegisset, Suid erum Bambergensim episcopum, cui clementi secundo appellati uit, pontificem creat, De vero pontifice, ubura agitur, quemadmodum hactenus audivi inus, quis certus esse poteti Q, 1 Certum autem est Gratianum sive Cregorium sextum ab Henrico impcratore in Germaniam, ne quid ejus occasone Romae tur
405쪽
ronius. Comitatus est eum Hildebrandus, turbando orbi CL Tano natus, & jam tum qua ratione Imperatoribus omnem potestatem adimeret, & pontificibus vindicaret,animo agitans. Verba Othonis sunt: Gratianum sipes transcendente equatum smis tradunt Hild Dandum, qui postmodum summus pontis factus, Ob ejus amorem, quia de catalogo poni ocu emotus fuerat δε Gregorium VII.vocari voluit : int
Victrix caussa diis placuit, sita victa Catoni; lita Ohuic IIudebrandο- caussa ista, in quasententia principis ct episcopo-νum praevaluit, semper disslicuit. Rationem interjicit, quodsemper mecclesiastico rigore constantissmin fuerit. Quis vero, q uaeso, ille ecclesiasticus rigor, Imperatori & episcoporum sy nodo nolle permittere,ut in simoniacum N pravum pontificem animadvertant λ Et jam tum, sicut diximus, Hildebrandus consilia coquebat & rationes meditabatur, per quas imperatore, regibus&principibus a culini ne dej ctb,ipse solus sede Romana aliquando potitus
Imperium terris,animos aequar et olympo.
Clemente secundo pin menses novera ultra montes in Germania defuncto praefatus Benedictus verba sunt Leonis Ostiensis) in ponti tam iterum rediens octo illam menses renuit, donec ab imperatore transmissus ex Germania Damasu , Mixinorum e sic opus , antea Poppo d ct uti illi in papatu successit. In quo tamen non niti XXIII. dies vixit, Praeneste defunctus, Benedicto illo iterum, & quarta ut minimum vice sedem invadente, perque menses aliquot detinente, donec a legatis Romanorum ita enim memorat Lambertus Sca ab urgensis mortem Damali nunciantibus & novum rectorem Romanae e oesiae postulantibus monitus & rogatus imperator , qui Frisingae tunc erat, Brunonem Tullentium in Leueis hactenus episcopurn, pontificem illis dedit. Et huic ipsi, quum Romam profectus in itinere Cluniaeum venisset, ab Hildebrando, ne promotionem suam imperatori acceptam ferret, persuasum est, ut Otho Frisi gensis narrat. Papa consecratus dici voluit Leo nonus ;estque is ipse, in quo, post sesqui seculi flagitiosos papas, tandem dignitatem probitatemque pontificiam revixisse docet Genebrardus. Quis autem fere umquam tanti temporis spatio de vero & genuino pontifice
406쪽
ieliciamus. In schismate penultimo, eoque maximo, quod numero XX lX. fuisse & quinquaginta annos durasse scribit Onu phrius, alius Romae vel alicubi in Italia pontifex residebat, alius: Avenioni in Gallia. Illi adhaeserunt Italia,Germania, Hungaria&polonia; huic Gallia, Hispania S Britannia. Ille hune,&hic vicissim illum pseudopapam habuit,&tamquam adulterinum, imo tamquam Antichristum una cum ad sellis N complicibus damna- . xit. Tandem Pisana synodus tantae rei judicium sibi sumens quod ei licuisse Baronius , si doctrinae suae inhaereat, vix concesserit utrumque deponit, Gregorium videlicet duodecimum &Benedictum decimum tertium, declarans eorum utrumque fuissectuse notou Ibeodori s himaticos ct antiquati silasmatis nutritores. defensores fautores, Mem. cpprobatores c manatentores pertinaces, nec non haereticos a fide devios. Abis l. s. x ijsi criminibus 2 enormibus periury ct violationis' irretitos, aniver- cap. 4 - ecclesiam sinctam Dei notorie andab ntes, cum incorrigibilitare, Gytamacta or pertinacia notoriis, evidentibus omanifestarct ex his Ocsse reia disse omni honore ct ignitate etiam papali indignos : ipsisi O Wramque ipsorum propter praemissu imquitates, crimina ct excesus, ne NPnt, imperentstupraesint, a Deo ct cris canonibus fore ipso facto ab - - henor irato, o etiam ab ecclesia praecisos. Quamobrem synodos tamque 'r hanc de nitivam sententiam abfuit o praecidit, inbibenoti sem, ne eorum aliquis prosummoponti estgerere praesumat. N eu ter λη tem paruit. Itaque quum synodus, duobus illis exauctoratis, tittium,quem legitimum haberi vellet, pontificem creasset, Petrum
videlicet e Candia, Alexandri quincti nomen sibi sumentem, euipoli paucos menses defuncto Johannes XXIII successit ; jam tres ςrant pontifices , qui singuli pro veris se gererent di singuli duos reliquos damnarent. Fuit hac imatica divisis, aitJohannes Marius Ludovici XII. Galliarum regis historicus in suo de schismati-An dis is
b. &conciliis libro . adeo dabia atque perplexa, ut etiam periti 1vi ac y M ui lutque clerici riscernere non possent, quis eorum rerus Petri succes
Jam Vero, s Hildebrandum sive Gregorium VII. audimus, Dist. 8r.c. . piscatam paganitatu incurrit, quisquis cum Christumum se a serit, fessi c. Vnam nolica obedire contemnit: si Boiuncium octavum , omnino νὴ dos n. Ext. de itat alatis omni humana creatur abesse Romano pontifici. Et ju 'major mi2 ulla varonium, nec do nec ope prosunt bona ne obedientia ρ- obed.
407쪽
dis apostolicae. Si vera ist a sunt, quomodo benigna Dei providentia
permutat, ut tanto tempore, quis Romanus pontii ex lit, ambigatur, nec ab acutissimis etiam, quanta vis adhibita diligentia,discerni queat 8 Si tantopere, quemadmodum audivimus, ad salutem neces
sarium eli R omano pontifici obedire; utique vero di legitimo obc-dire necessarium erit. At quis quandoq; verus & legitimus fuerit, ne hodie quidem inter peritissimos convenit; quod paulidante de Onuphrio & Baronio Leonem LIX.&Benedictum V. controvertenti bus patuit. Quin tempore diuturni istius, quod modo memorabam us, schisua at is, vel Italia, Germania, Hungaria, vel Gallia & Hispanias a late exciderint. Aut itaq; de necessitate salutis non eli Romano su best, pontinc i; aut sub tanta ambiguitate, quis Romanus pontifex ellet, Deus num qu im reliqui siet. Adde quod iuxta novam Rotnancnsium Theologiam credendum sit, Romanum pontificem in intuendis Christianae religionis articulis & diiudicandis dogmatibus infallibilem esse;&quod in rebus fidei ab ejus ore pendere oporicat, ut quid ad salute in necessarium credi debeat, ex ipso solo certo S infallibiliter intelligi
anno 2I6. possit; sive, ut Baronii verba proferamus, quod a Deo rerum iri num.1 I. rum humanarum'. arbiter constitutus st; & quod ab ejus arbitrio pem anno III, deat, quid velit e se in universa rectes acrosanctum, atque adeo num .224. creta sancire 9 stulta mutare: quin quod hoc omnium credendo- anno, H, rum primum & praecipuum sit. Certum autem est Cliristianam num .etu religionem ita divinitus comparatam esse, ut nulla mani se sita ablur-ditate sive improbabilitate, tuae hornines ab adsentiendo deterreat,
laboret , sed contra insigni quadam probabilitate , quae ad adliciendos mortalium animos, praesertim non indociles , improbos vel obstinatos plurimum valeat, pollere , & hac ipsa prae Iudaica, Multam medana, pagana eminc re. At si quae Ponti siclos & Baro- nium docere audivimus, ita se habent, si, inquam,cci titudo totius
religionis Christianae auctoritate Romani pontificis potissimum nititur,&ab ipsius ore, & quidem solo, utpote unico infallibili universos Chri iti fideles, quod negocium fidei attinet, pendere oportet; & nihilominus plurimi, imo plures quam integri seculi pontifices scelerati & flagitiosi, moribus & vita a Cluistiani sino alienissimi, apolactici & apoliatici sunt vel esse possum : tum certe tota Christiana religio magna & evidente ina probabilitate implicatur,
408쪽
nte poterimus dicere, Te monia tua, Domine, credibilia factasunt m Psals s.
m. Non hoc, inquam, poterimus dicere, siquidem Romanus pontifex praecipuus, imo unicus certus&infallibilis sit tcstis. Quomodo enim sibi persuadeat mens humana, divinitus, ut viam salutis mortalibus ostendat, missum sive constitutum esse, quem videt diabolum ducem sequi& pleno gradu ad gehennam properare Z QuO-
modo statuat, ab eo normam sincere, pure&sancte credendi &vivendi exspectandam esse, quem cernit, quantus quantus sit, impurum & foedum esse λ Quomodo credat, divinae voluntatis solum certum&infallibilem interpretem esse,quem totum diaboli voluntati animadvertit obsequi Θ & Deo placere, ut hic unus rerum divin rum& humanarum supremus arbiter sit; ab hujus unius nulli judicio vel censurae obnoxio albitrio pendeat, quid debeat est in univer a ecclesia sacrosanctum Z Prophetae, qui olim veteri populo voluntatem Dei an nunciabant, eximia&admiranda sanctitate insignes erant, plerique etiam' i facultate miracula patrandi pollebant, ut mortalium animos ita sibi devincirent,& totius vitae morum que puritate, doctrinae,quam an-ndaciarent, puritati respondente, se Dei nuncios&divinat volun
ratis interpretes esse, facit Esidem facerent. Horum haut dissimiles, da ulla re in seriores , quin plerisque superiores Apolioli & illi, quos resurrectionis suae testes Servator esse voluit,&gentibus per orbem terrarum dispersis pandere & patefacere , cum quod ipse passus&mortuus resurrexisset, tum quod per fidem in ipsum remissiopem peccatorum & aeternam salutenu hominibus largiri, Deo staret sententia. Nihil ab hujus doctrinae sanctitate alienum laxita, moribus&actionibus eorum deprehendi poterat; nec hastatuendo & examinando quisquam in suspicionem venire, quasi pro Dei nunciis sese gerentes id interim agerent, ut voluptatibus indulgerent vel dignitatibus eminerent, vel reliquis mortalibus, pio iplis regibus ti principibus,dominarentur. Bellar minus etiam ccclesiae notam facit saNCTITATEM VITAE auctorum sire primo- de conc. tam patrum nostra religionis. Ecclesia enim vera, i n ' u it, non olum habet ecclini. Lodrinam sanctam ct efficacem sed etiam do Iores sanctos gnorum glo- cap. Is . . MEarsimos. Quod de Apollo iis profecto verissimum est.
Jam vero pontificiae religionis secundum ipsam pontificiam ostrinam primus & praecipuus doctor est Romanus pontifex:
409쪽
quum ipse inter omncs ino tales solus in fallibilust auctoritatis,&ab eo certitudo doctrinae a fidelibus in ecclesia erodendae magis pendeat, quam a scriptis Propheticis & Apostolicis, quippe quae ab ipso, iuxta Novatores, in ordine ad cognitionem humanam robur & firmitatem suam accipiant. Ita Sylvester Prierias dialogo
adversus Lutherum: Quicumque non innitItur doctrine Eomana ecfl
sa ac Romani pontificis, tanquam regula fidei infallibili, aqua etiam Sura
scriptura robur. trabit 2 auctoritatem, baretuus est. Item, Indulgentis auisoritate Scriptura nobis non innotuere , sed auctoritate ecclem Roma na, Romanoru/ng pontificum. quae ma rest. Juxta Abrahamum Bro- - vium, qui ante duodecennium ROMANvM PONTipi CEM in riscoloribus novus Zeuxis ita depinxit, ut nugator an adulator major
praefatoid sit, in dubio reliquerit, Ponti cis Romam praestantia,xtactauctoritas lect. est basis dogmatum; quippe quum si ille ei catholicae tand tor, εἰ sacro-
cap. xum dogmatum demiurgus , quod praeter ipsit m alteri in terris nulli competat. Q am si hodie Paulus, Jobannes, Jacobus, Andreas,d: quicquid praetur Petrum Apostolorum est, superessent, Romano capas. pontifici subessent. Soli cnim Petro, cujus vid c licet pari auctoritate successor est pontifex, non alicui Apostolorum aut d scipulorum dedit Servator ct in Eribilem scientiam de rebus dei cr morum disiernendi, or irre fragabilem potentiam de statis citra ipsium sat iris decernendi, at g quod i probum cognovcrit, reprobandi. Mcrito itaque dixi pontificiae,i md si eundum pontificios universae Christianae religionis primum de prae- cipuum, quin,s infallibilitatem in docendo spectes unicum doctorem e ste Romanum pontificem. Ergo si nota verae ecclesar est sanctitas vitae primorum &praeeipuorum doctorum,& si ecclesia pontificia vera cst ecclesia, aut si vere de pontifice praedicantur, quae a Baronio&similibus novatoribus praedicari hactenus audivimus; oporteret pontificem eximia & Apostolica in bangelica vitae puritate de sanctitate semper eminere. Quomodo enim alias sanctissuna doctrina & voluntatis divinae in fallibilem interpretem esse, praeter quem alius in orbe aerrarum nullus sit, credibile erit 3 Oporteret verum csse, quod cx orem z- cujusdam Cardinalis scribit Betovius, Pontificem Romanum non feri se factum de caelo recipi. Ita enim novo prophetae, rerum divina- cap A. rum de humanarum arbitrio , supremo . coeli in Dd cio terreno judici' gratia dc auctoritas conciliaretur,&testin onium ad fidem facien-
410쪽
dici tantae rei non omnino impar, praesto esset. Nunc autem violenter invadere, simoniacd obrepere, turpiter a me retricibus etiam intrudi audivimus. Hodie a sit periorum vita functorum pontiscum nepotibus , suffragia Cardinalium a patruis vel avunculis promotorum in potestate habentibus , novi pontifices creantur, , illis,quorum auctoritati pontificatum debent obnoxii futuri. Non
dicam, oportere etiam insigniter eruditos & in sacris literis exercitatissmos esse, quum contra constet, alios pueritiam alios adolescentiam nondum egrcssos paparum adiisse , imo plures eorum , ut lib. I.a r. loquitur Alsonsus a Ca stro, adeo illiteratos esse, ut grammaticam penitvi bar. c. q. enorent. Quomodo autem tales, quascumque circa dogmata & sa cram scripturam exortas quaestiones& controversas intilligere&infallibiliter dijudicare posse credibile sit 3 Id ego praecipue nunc urgeo, vitam impiam &flagitiosam cum istis sublimibus& diurnis, qualia omnium A postolorum, si supersint & in unum, Petro absente, cogantur, dignitatem, potestatem, auctoritatem Iongh excedentia pontifici tribuuntur, non convenire; & pontificiae, quin, si ipso in lirpothesibus stemus, universae Christianae religioni credibulitatem sive probabilitatem adimere. Unum improbum irrepere,d aliquorum sanctorum & piorum scriem interventu suo ad breve
tempus quandoque dissindere, non adeo forte turbaverit. At toto seculo, quod Batonius agnoscit, a tyrannis & meretricibus fornicatores,adulteros,spurios, flagitiosos intrudi; vel ut Genebrardus rationem init, per annos sere CL, atque adeo trium hominum aetates,
potacticos &apostaticos potius, quam apostolicos sedere; id cuinii , quae de pontificum immensa S propemodum inenarrabili dignitate &suprema in univcrsam ecclesiam Christique fideles, quin
religionem ipsam potestate ex novatorum sententia superius addu- imus,nemo probabiliter concordabit. Baronius hic grande miraculum observat, & sic rem expediti annosidi existimat. Quodnam hoc dictat Epideus plane istud, inquit, quod quum num.ro. ricula sic esset verta fluctibus, mersa non et i, onusta tanto pondere pec- catorum. hur non mersu ' cur non Portice maris absorpta Z qaia Christis semper inventus est in ea: alioqiu plane perire necesse erat,s cura tantum hominum regeretur. Et hoc propemodum est, quod volumus. Hauctoritate, cura & fide Romani pontificis universa Christi rege retur ecciusia, decimo seculo perire eam necesse suisset. Ineptei Cec a igitur