장음표시 사용
11쪽
9. Vtrum Deus, ex Angelis, & hominibus. aliquos ab. aeterno praedelthnaue rit, aliquos. reprobaucrit. Quid sit praedestinatio , quod reprobatio : utrum undpartes prouidentiae , & qaos. aetiis incli
Q. IO. Vtrum Deus quoslibet possit pro Isebito praedestinare, DC alo , vi beatu Inem libere mereatur, vel reprobare,Pcr- mittendo, ut libere bearici idinem deme
O. TH Vtrum notestas diurna quoslibet praedestinandi , faciendo, ut mereantur beatitudinem , veI reprobandi, permixtendo,V tillam demereantur, suadetur ita scientia inedia. P. 227 . Vixtim detur aliqua causa ,. Vel ratio , quare Deus quoidam praedestinet , quosdam reprobet. P. Σ3O.. Vtrum omnia, quae conducunt ad
obtinendam salutem,&ipsa salus fuit effectus praedestinationis . p. 237. -QGq. Vtrum effectus reprobatio iis formaliter considerate sint permissio peccat xii damnatio,& negatio beneficiorum,.quorum subtractione reprobi certissime videntur damnandI . Pia2q8 Q. 7s.. Vtrum Deus elect ad gloriam , Μ ad beatitudinem p destinet ante mersta finalia absolute praeuita .. 9-2 6 QAT S. Vtrum. Deus reprobet auteWet post demerita finalia absolute praelii se a
PT. Vtrum praedestinatio, aC re probatio eΣ Parte actus diuini, vel ea paxi
12쪽
- meritum, vel demeritum . p. 272. 73 trum , & qua praedefinitione Deus p definiat effcaciter actus liberos honestos creaturarum . p. 28o. 79. Vtrum Deus ' definiat, an solum permittat actus liberos moraliter malos Io 293 Ναβο. Vtrum voluntas, qua Deus dat reprobis auxilia sufficientia,sit beneuola erga reproboS. P. 3Q9. V truln oninis necessi ras antecedens & m1mpedibilis a libero arbitrio auferat Iibertatem actui, quem necessario infert. P, SIO - 82. Vtium necessitas consequens posse 'auferre libertatem actui, quem necessario insert. p. 33.3.. .
83. Utrumscientia visionis, & media auserat libertatem actibus abselute , ia& conditionate paeaeuasis. D 338. Q 84-Vixum praedesmitio, & permisso ax ferant libertarem actibus a Deo praedefinitis , & permissis . Pi 33ῖ. ys. Vtrum omnipotentia diuina pona, tur formalitet in imanu liberi arbitrii per aliquid intrinsecem libero arbitrio , vel potius per decretum disiunctiuua , extrinsecum. p. νε-
86. T Trum in Deo dentur due pro-Y cessiones ad intra, per quarum
13쪽
Index unam producatur Verbum, per aliam DF ritus Sanctus. p. 373- . 87. Vtrum secunda , & tertiαPersena diuina procedant per intellectum, & voluntatem , vel potius procedant imm diate per naturam. P. 382. Vtrum Verbum duilaum prod catur per actionem locutivam, Spiristus Santius per actionem spiratium . pag. 38 Q. 89. Vtrum in Deo intelligere ama. re sint sermaliter idem , ac dicere Vesebum , & spirare amorem , ita ut omne intelligens dicat Verbum, omne amam spiret amorem. p. 392
o. Vtrum Pater formaliter intelligat,&st sapiens Verbo,hoc est Sapientia genata, Pater, & Filius formaliter se,& alia diligant Spiritu Sancto, hoc est amore
. 9 I. Vtrum Verbum diuinum procedae ab intellectu Patris ut habente solum notitiam habitualem , seu speciem interuligibilem, an ut habente notitiam actua'
Quid sit Verbum intellectuale , inquantum abstrahit a creato, & increato,
di quid sit Verbum diuinum. P. 6I .m 93. Vtrum Verbum , & Spiritus Sanctus sint verus Deus, aequalis , & consubflantialis Patri: & utrum in Trinitate tres Persenae sint unus. Deus, & non plures Dii. . in Mum 9q. Vtrum quaelibet Perstna diuina secundum se totam sit in qualibet alia
14쪽
quamea iam Persona per circuminsessionem . p. s. α83. Vtrum Persona procedens sit origi-gine posterior producente, p. 46T. Q.96. Vtrum , dc quare Verbum sit Imago Patris,nascatur, generetur , & sit Filius naturalis Dei; Spiritus Sanctus non se Imago , sed donum I ac non nascatur . nec generetur , nec sit Filius naturalis Dei. p s 497.Vtrum in Deo detur una essentia , tres Personae , & tres proprietates pedisonales,quatuor relationes, & quinque notiones, pag. 697.
Q. y8. Vtrum essentia diuina distinguatura relationibus distinctione suffciente ad
verificanda praedicata contradictori s is Pag Sos.
99. Vtium Personae diuinae primo constituantur, & distinguantur per proprietates absolutas, vel per relativas, per origines, vel per relationes. P. 339. Ioo. Vtrum in Trinitate conuenienter assignentur principium producens , te minus productus, potentia, & actio productiva. p. IOI. Vtrum Verbum diuinum per se procedat ex cognitione inmititia, re coprehensiva non solum diuinae essentiae,&attributorum , sed etiam omnium diui
narum Personarum, omnium crearurara possibilium,& omnium veritatum necessariarum. p. 362. Ioa. Vtrum Verbum procedat ex e
15쪽
Index a uastionum os . Im actus no tionaleε,hoc est ge- ne ratio Verbi , & spiratio Spiritus San- cti sint voluntarij,ac liberi , vel potius in ecessarii , ac naturaleS. P. 38 - tiro . Utrum Spiritus Sanctus proeedat non solum a Patre , sed etiam a Filio . pag. OP . Qi Ios. Verum Pater , & Filius sint unus Spirator , & unum principium Spiritus
Sancti. p. 622. 'Q--IO6- Vtrum si spiritus Sanctus no a procederet a Filio, distingueretur ad ip- 'so. p. 6 S, IO . Utrum diuinae Personalitates , Arelationes ratione sui praecise sint Perse etiones. p. 6s I. to8.Vtrum in Deo praeter tres subsistentias relativas detur una subsistentia a soluta communia tribus Personis. p. 684.
16쪽
De Diuina voluntate , vita. , ac Bea' 'titudine. OSTQUAM S. Thomas quustione Tq. IS. I S. & 17. egit de ijs , quae spectant ad intellectum, & Scientiam Dei, quaesh. 18. agit de vita Dei, quaestione I 2o. & 2I. de VO-luntate , & Amore Dei, ac de virtutibus diuinae voluntatis , ac praesertim de misericordia , & iustitia . Doctrinam harum is quaestionum , nec non de Beatitudine , Dei, de qua S. Thomas agit quaestione 26. explicabimus sequentibus questionibus , quarum tituli videri possunt in indice initio proposito.
Vtrum in Deo detur voluntas , quae sit actualis volitio fui inus , ct aliorum indistincta a cognitione sui ipsius, ct
I. T Rimo videtur in Deo non esse volun- tas. Voluntas enim mouetur a fine,&bono,& dirigitur ab intellectu, cum sit po- A ten
17쪽
tentia caeca,& ab Aristotele a. de Anima text. sq. dicitur esse movens motum ; sed Deus est primum mouens immobile, & est prima regula, adeoque incapax diroctio- inis; ergo&c Secundo videtur, quod Deus non possi velle alia a se , sed solum seipsum. Voluntas enim, cui si ilici t unum volitum , eoque satiatur, non potest velle alia; sed Deo sufficit summa sua bouitas, eamque vult; ergo &c. 3. Tertio videtur diuina voluntas non esse ipsa actualis volitio. Nam est indifferens ad mundum volendum , Vel nolendum; ergo non est ipsa actualis volitio mundi, sed vult mundum per actum disti cium a potentia Volitiua .
q. Quarto videtur diuina volitio distingui a diuina intellectione. Si enim in
Deo idem esset intelligere , ac velle, omnia , quae Deus intelligit, vellet; sed Deus intelligit tum bona, tum mala; ergo Deus vellet tum bona, tum mala, quod est absurdum; siquidem Deus vult solum bona, mala autem non vult , sed pure permi
. Respondeo , quod proportionali ter ad dicta de diuina cognitione philosophandum est de diuina Voluntate. 6. Dicendum igitur primo: datur in Deo voluntas . Probatur primo . Ex dictis enim quaest. 26. Deus est prima , &ada . quata ratio totius entis, totius boni, &pulchri, quod datur; ergo si Deus non haberet Voluutatem, qua vellet, & rati
18쪽
nabiliter intenderet bonum , & pulchruma quod datur tum in Deo, tum extra Deum, totum bonum , & pulchrum daretur per accidens, non ex rationabili intentione, quod est absurdum , sicut esset ab stird tim quod pulcritudo Templi Sanisti Petri non fuisset rationabiliter intenta ab artifice . 7. Probatur secundo . Nam esse intentitium boni appetitu non pure innato, sed elicito , non pure sensititio, sed rationali , est perfectio simpliciter simplex,
datur in creaturis ; sed Deus habet foris maliter omnes perfectiones simpliciter simplices ; ergo Deus est 1ntentilius boni appetitu elicito rationali; sed sola voluntas est intentitia boni appetitu elicitorationali ; ergo &c. S. Probatur tertio ratione, quae quia maxime est a priori, unice affertur a S.
Thoma hic quast. 19. art. I. Vnaquaeque res appetit suum bonum appetitu proportionaliter correspondente modo essendi ,
ideoque si habet esse pure naturale, appetit suum bonum appetitu pure naturali r si habet esse sensitiuum, appetit suum bonum appetitu sensitiuo: si habet esse rationale,& intellecituum , appetit suum bonuin sappetitu rationali, & intellectivo , qui dicitur voluntas; sed Deus habet esse summe intellici imim, ut ostensum est quaest.qI. ergo &c. Probatur maior, & explicatur argumentum . Inclinatio in bonum voca tur appetitus G & quidem inclinatio, qua
res inclinatur pure ex natura , non autem
19쪽
De Voluntate Dei dicitur appetitus pure naturalis, & in. natus et inclinatio , qua res inclinatur in bonum sentibile ex cognitione sensitiua , qua illud apprehendit, dicitur appetitus sensitivus, siue animalis et inclinatio, qua res inclinatur in bonum ex cognitione
intelleetitia, qua illud apprehendit , dicitur appetitus rationalis, & intellectivus, seu voluntas ,& Vterque appetitus tum ssensitivus, tum rationalis vocatur elicitus; sed res pure naturales inclinantur in bonum pure ex natura, adeoque appetitu pure naturali, eo pa-to, quo graui 3,& leuia habent inclinationem , qua feruntur ad tua loca naturalia, & in illis quiescunt: entia sensititia, hoc est animalia ex apprehensione sensitiva boni sensibilis inclinantur ad illud appetita sensitivo rentia intellectitia ex apprehensione intellectiva boni 1nclinantur ad illud appetiturationali , qui Vocatur Voluntas, Ut patet experientia in nobis ipsis ; ergo
s. Dicendum secundo: in Deo nor datur appetitus pure innatus, sed elici tus , non sensitivus , sed intellectilius . Probatur: nam appetitus pure innatus est inclinatio in bonum, &non eae cognitione, qua id , quod inclinatur, cognoscathonum ; sed in Deo nulla datur inclin tio , quae non sit ex cognitione , qua Deus cognoscit bonum; ergo dcc. Probam tur minor: nam in Deo nulla datur inclinatio in bonum , quae non sit ex essentia diuina, qua est prima ratio Omnium 1;
20쪽
sed essentia diuina est ipsa actualis cognitio , qua Deus comprehendit omne bonum, ut dictum est qua M. qI. numer. 6. ergo in Deo nulla datur inclinatio , quae non sit ex cognitione: & quia cognitio Dei non est sensititia , sed pure
intellectilia , ideo Deus inclinatur in bonum appetitu non sensitivo, sed pure in tellectivo.1o, Dicendum tertio : Deus non se Iuni est volitivus , sed est ipsa ad talis vo-I1tio sui ipsius , & omnium. Probatur e Deus enim nullum praedicatum habet per
accidens , & non in intentione; e. g. non est sapiens , bonus , omnipotens per ac
cidens , sed per is, & ex intentione; sed cum Deus sit adaequale a se ipso , si non
esset volitio, & intentio adhialis omnium suorum praedicatorum , aliquod praedicatum haberet per accidens , & non ex intentione : e. g. si Deus non esset volitio, qua vult esse infinite persemis, ctu spraedicatum infinite perlaeti habeat adaequa te a se, tale praedicatum haberet non ex intentione; ergo Deus est prima actualis volitio,& intentio omnium suorum spra dicatorum . Ex proportionali ratione
Deus est ipsa actualis volitio, & intentio , qua vult omnia , quae si1nt possibilia, osse possbilia , omnia, quae sunt impos sibilia, esse impossibilia dcc. Cum enim Deus sit prima ratio, cur possibilia sint
possibilia , & impossibilia sint impossibilia &c, si non esset actualis intentio, Scvolitio omnium horum , possibilia e se