Quaestionum theologicarum de Deo trino, et vno libri duo auctore Syluestro Mauro Soc. Iesu, in Collegio Romano eiusdem Societatis Sacrae Theologia professore. Liber primus secundus ..

발행: 1676년

분량: 776페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

31쪽

r 6 DE Iiserraim Dei sectionem smpliciter simplicem; ergo

Esca

3. Respondeo, quod Deus necessario 4 vult se existere : at non necessario , sed libere vult existere alia a se , ita ut posit elle,ut existant, vel non existant, & licet Voluerit Mundum existere , potuit Velle , Vt non existeret , adeoqtie libere Vo-Iuit existentiam Mundi. Probatur prima imrS: nam omnis Voluntas necessario vult fiam Beatitudinem, pCesertim si talis Beatitudo fit infinite perfecta, & contineat omne bonurn sine ulla admixtione mali

N posit haberi sine ullo labore , ac dinsecultate; sed Dciis per hoc ipsum , quod exiitat , habet omne bonum sine ulla admixtione mali , & sine vita disiicultate ν ,

ac labore; ergo Deus necessario vult se existere . Probatur secunda pars: nam a n ua que res per appetitum innatum ν, vel elicitum inclinatui ad duo , ad habendum bolaum , & ad illud communica dum; Voluntas Vero habito bono perfectesiisscien te , & continente omne bonum', eoque Commi nicato communicatione insi- nite pcrfecta , 8 continente Omnem communicationem , potest dicere suffii mihi

alere o ne bonum , idque summe commumcare , nolo νιιud communicare alia communicatione imperfecta: potest: etiam dicere: quia haria omne bonum , as deceι meam lonitatem , ut ii a communicem fecundiam ου aries graa. 3, voti IIlud communicare δε--ndram serios gradias ' sed Deus habet

in se cipso bonum sufficientis inum,& con

32쪽

uastio XIIX, 17tinens omne bonum, idque communicat ad intra communicatione summe persecta per intellectum Filio, per voluntatem sSpiritui Sancto ; ergo est liber addicendum susticit , nolo me communicare ad eκιra , vel ad clicendum: quia deceι meam bonitatem , ut me communicem non solum ad intra communicatione perfecta, sed etiam ad extra communicatione imperfecta secun- iam varios gradu , volo me communicare sproduc do creatiaras secundum varioι gra

dus .

q. Confirmatur, nam voluntas necessario vult solum finem , caetera Vero eatenus necessario vult, quatentis sunt nece sesaria ad finem; sed Deus est ad equatus finis sui ipsius, & cum sit sibi suffcientissimus , potest habere omne bonum sine existentia ullius extrinseci, adeoque nullum extrinsecum est necessarium ad finem Dci; ergo &C. s. Ad I. Ut Deus libere velit creaturas, non requiritur, ut possit non habere volitionem , sed sufficit, ut volitio positi non terminari certo modo ad creatu

6. Ad a. distinguo maiorem : libertas volendi infinitum bonum est perfectio sint

pliciter simplex actus voluntatIS, nego: libertas volendi bona creata, & finita , concedo maiorem; coacedo minorem I &nego consequentiam. Libertas volendi bonum infinitum non est perfectio simpliciter simplex actus voluntatis, sed solum libertas volendi bona finita , ia creata Iergo

33쪽

rs De noeshate ad optim timergo quia actus diuinae voluntatis habet omnem perseetionem simpliciter simpli- . cem, Deus per talem actum debet seipsum velle non libere , sed necessario , Mnaturaliter, ac sola bona creata, & finita debet velle libere .

neeustetur ad faetendum optri

mum ad extra.

r. XTIdetur necessitari, primo quia Deus necessitatur ad faciendum sid , ad quod iuxta suam naturam habet summam inclinationem : siquidem infinitae inclinationi non potest resistere I sed Deus cum sit summum bonum, habet infinitam

inclinationem ad se summe communicandum ad extra a. S ad faciendum optimum ad extra; ergo Se Indo. Deus non potest operari nisi honestillime, ac saltem non potess ope- Tari cum impersectione morali; sed quilibere omittit facere quod est melius , eo ipso non operatur honestissime, & contrahit imperfectionem moralem; ergo . 3. Tertio videtur, quod Deus ex se positione, quod libere Voluerit creare Mundum, non potuerit non creare Mundum optimum. Si enim fecisset Μundum non optimum, posset Deo dici: opus tuum

34쪽

Quaestio L. Istpotestat melius fleri; sed ille , citi potest, hoc dici , eo ipso non operatur Vt perfectus artifex ,' ergo.

q. Quarto valet haec illatio r Deus hoe fecit; ergo optimum fuit hoe fieri ; sed non valeret , si Deus omisso meliori , posset facere quod est minus bonum I ergo

s. Quinto Athanasius lib. de Incarna tione Verbi dicit r absurdum , ndecorum , que erat eius opera interire , idque sub ψ'flas artisicis conspectu . Augustinus lib. q. de Genesi ad literam cap. I 6. dicit: benefacere fl non posset , nutria esset pote uita ; si autem posseι, nec faceret, magna esset inuidentia. Clemens Alexandrinus lib. 6. Stromatum post medium dicit: Cum Deus fir bonus , si cessares unquam benefacere smur quoque esse cessabiι, quoc nefas es di-σere ; sed repugnat metaphysice , Vt Deus faciat aliquod absurdum, & indecorum , ut sit inuidus , de vi cesset esse Deus; ergo &c. 6. Respondeo Deum neque physice ,

neque metaphysice necessitari ad lacten dum optimum ad extra . Probatur primo : nam si Deus nece sstaretur ad faciendum optimum ad extra , cum melius sit creare Mundum, quam non creare, misi

set metaphysice, vel physice necessitatus ad Mundum creandum; sed necessitas physica , Vel metaphysica optγonitur liberta ti; ergo Deus necessario, & non libere ereasset Mundum , quod cst absurdum ,

di erroneum.

35쪽

st o Da aereo tale ad O imum 7. Prohatur secundo ratione: nam scut de essentia silmmi boni est , Ut se sum- ὸ me communicet, sic est de essentia eiusdem, ut habita communicataone summa, di perfectissima , & continente eminent

omnes alias communicationes, posit ea esse contentus , ac non necessitetur ad se ulterius communicandum . alia communicatione imperfecta , & ut si voluerit se communicare communicatione traperfecta , po illa se communicare magis, aut mi nus , prout illi placuerit: si enim posset esse contentus sine ulla communicatione imperseeta , a fortiori posset esse contentus cum aliqua communicatione impeIfecta sine viteriori communicatione ,' sed Deus' ab aeterno se communicat ad Intra

Filio, & Spiritui Sancto communicatione perlaetissima , & infinita , & continente eminenter, ac secllisis imperfectionibus,

omnes alias Communicationes ; ergo Deus posset quiescere, ix esse contentus com

nuinicatione ad intra; sed si Deus posset

esse contentus sola communicatione ad intra sine ulla communicatione ad extras posset etiam esse contentus aliqua commum nicatione ad extra sine ulteriori communicatione ς ergo Deus posiet esse contentus communicatione ad extra , qua si communicet per creationem , absque viteriori communicatione meliori , qua se

communicet per dona Giatiae , & per i Vnionem hypostaticam &c. S. Confirmatur: nam implicat, ut aliqua communicatio sit periecte suffciens, c

36쪽

quaestis L. ac Deus , illa habita , non possit quiescere , ac dicere , fu cur nolo me ulterius commiauicare; sed communicatio ad intra est perfectissime susticiens: ergo Deus habita communicatione ad intra , poteshquiescere, ac dicere, sincit: no ovitemus commun/care; ergo addita communicatione ad extra Per Creationem ν ,

potest quiescere, ac nolle se ulterius communicare per unionem hypos alicam &c. 9. Dices: Deus per generationem Filiisu ficienter se communicat ad intra , & tamen non poteth in illa communicatione quiescere, sed debet necessario procedere

ad communicandum se Spiritui Sancto ;ergo potest dici, quod licet Deus per generationem Filii , & Spiritus Sancti

sufficienter se communicet ad intra , ta men non potest in tali communicatione is quiescere, sed debet necessario se communicare ad extra i per Creationem , per

dona Gratiae, & per Unionem Hypo ita

ticam a

Io. Respondeo distingtio antecedens e Deus per generationem Filij surificienter se communicat in omni genere , in quo natura Diuina est perfectissime , & sine imperfectione communicabiliS , nego : in genere solum communicationis per intellet tum, concedo I & nego consequentiam. De ratione infiniti Boni eth, ut non Pollit quiescere, nisi se communicaueritici finite, & sine imperfectione in omni genere , in quo secundum suam naturam

sotest se infinito communicare; sed natu-

37쪽

22 .. De neee ιate ad optimum

ea intellectualis potest se communicare

non tum per intellechim , sed etiam per

voluntatem; ergo de ratione infiniti bonieli, ut non possit quiescere, nisi se infinite , et sine imperfectione communicauerit non solum per intellectum, sed etiam per voluntatem ; sed etiam est de ratione infiniti boni, ut habita communicatione suffcienti, ac infinita, & sine imperfectione in omni genere , in quo natura sintellectivalis est communicabilis , pollit in ea quiescere, ac dicere, is cit; ergo

Deus habita communicatione ad intra per intellectum, ac Voluntatem , potest quiescere, ac nolle se communicare ad extra communicatione finita, de imperfecta . II. Probatur tertio conchisio auctoritate . Nam Patres, & Scholastici communiter licet dicant, supposito Peccato , me litis , & conuenientius fuiste, ut homo lapsus repararetur per Incarnationem , , quam sine Incarnatione , tamen asserunt

Deum potuisse hominem lapsum etiam sine Incarnatione reparare ; ergo docent Deum neque physice, neque metaphysice necessitar1 ad optimum, sed posse etiam facere quod est minus bonum, minusque

conueniens . Probatur antecedens, afferendo aliqua testimonia Patrum . Primo Athanasius Oratione 3. contra Arrianos post medium dicit: Poterat sine Ollo adisiaenia chris i solummodo loqui Deus , ta j οἰ-

ere maledictιonem . Caeterum Dectandum

est hie , quid hominibus sic utile , non quid sit in viribuι Dei. Secundo Nagian ZemIA

38쪽

uisectio L. 2 l. Epistola I. ad Cledonium , qΠae est Ora-

tio 3I. dicit: Vι interim non dicam alio. quoque modo sieri potuisse, ut nobifocum verissaretur , quem a tmodum prius gnis rubo ,s forma humana , videlicet Decie hominιs non d natura ipsa personaliter Onita . Tertio Augustinus lib. I 3. de Trinitate cap. IO. &refertur hic a S. Thoma quaest. i. art. Σ.

dicit. Verum et an o tendamus non alia,c

modum possibilem Deo diuisse , cultix poterita ιι omnia aequaliter subiacent , sed sananadae miseria nostrae alium modum eonvenien

tiorem non fuisse . Et lib. de Agone Chri-1tiano cap. 3. dicit: Sunι autem Litilli , qui dicunt : Non poterat aliter Sapientia Dei εο-minem reparare, nisi Osceiperet hominem quibus dιcsmus, poιerat omninὸ , sed si alliarfaceret , similiter vectra stultitiae Goliceriret . Bernardus Epist. Is D. ad Innocentium prope finem , ostendit Deo ad manum nusse alios , & alios modos nostrae Redemptionis. Idem docent alij Patres, qui videri possunt apud Ruia de Voluntate Dei disp.7. seci. q. eosque sequuti sunt Scholastici cum Magistio , & S. Thoma, quos refert VasqueZ hic disp. I. cap.q.

Ia. Infertur primo, quid dicendum sit de alijs opinionibus . Primo aliqui di xerunt Deum necessitari ad faciendum Optimum ad extra e dc quia existimarunt ea, quae Deus de facto facit, esse optima, docuerunt Deum nece Bitari ad facient dum omnia, quae de laeto facit, ac proinde negarunt Deo libertatem arbitrij. Pro

39쪽

aq De necessitate ad optimum hoc errore referuntur Aristoteles , Theophrastus, Averroes, Avicenna, Porphi - rius , ut videre est apud Albertum in lib. de causis. Ruig tamen de Voluntate Dei disp. 7. secto. S. existimat Aristotelem in hoc puncto fuisse dubium, & inconstantem , & aliquando negasie , aliquando concessisse Deo libertatem. Ex Claristianis in eodem errore fuit Petrus Aballardus, & Vuicleffus, qui ut refert VuaD densis lib. I. Doctrinalis cap. 1 o. docuit Deum non posse facere nisi ea , quae facit. Vuicies o subscripsit Lutherus art. 36. Bucerus etiam lib. de concordia Doctrinae Christianae , cap. de libero arbitrio, &Caluinus lib. I. Institui. cap. Io. Par. l. docuerunt Deum agere necessatio quid quid potest agere , nec posse cessare ab eo, quod facit, nec aliud facere posIO , ut refert Bellarm. Tom. S. lib. 3. de Grat.

D eum potuisse quidem operari, vel nonop erari ad extra, sed ex supposition. ,

quod voluerit ad extra operari, non potuisse non facere Mundum optimo modo

se habentem ; & quia Mundus de facto

optimo modo se habet, non potuisse is aliter Mundum disponere, ac de facto disposuerit, neque alia creare, quam crea

uerit. O

Iq. Contra hos errores certum est Deum non solum potuisse operari, vel nos operari ad extra , creare Mundum- , ,

vel non creare, sed stiam posito, quod vellet

Diusti ec

40쪽

uastia L. a

vellet creare Mundum, potuisse res ali ter disponere , quam disposuerit, ac multa a

facere , quae non facit . Nam eatenus Deus hoc non posset, quatenus necessitaretur ad faciendum optimum ad extra ν ssed non necessitatur,Vt probatum eii num. o. & seqlI. ergo. Is . Confirmatur eX Scriptura , de Patribus expresse docentibus Deum,Posita aetiam creatione Mundi, posse facer multa, que non facit. Sapien. II. Non

erat 3mpostatias mantis tua ςm m. Mere illis mulsi tu danem urjorum , aut auda es leo ner . Mati. 3. Potens eis Deus de lapidibus

icti, sufeitares lios ab aba . Marci I . Ab ha Pater , omnia tibi possibilia funι: transe

nea Areeti um p Augustinus lib. de Spiritu , & litera cap. 1. Omnsputent. s voluntarmulιμ porea facere , quae non vult, nec fameit . Potuiι enim facere , ut duodecim legιο-nes Angelorum pugnarent conιra alios , qui

Chri Itiis reperunt. In Enchirid. cap. 93. Utinc rn Narissimu luce sapientia mide ιιών etiam multa post, ct non velit , nihil auinum veιιι quoa non possis. Damascenus lib. 1. de Fide in fine docet. Deum omnsa quaeiscianque vult, posse , non utem quaecunquapore is , veιle: nam pote i qu dem peraere Mundum , non vulι auιem . Vide alia . testimonia apud Ruia disput. 7. cap. q. ubi assert etiam auctoritatem Scholait. corum .

SEARCH

MENU NAVIGATION