Quaestionum theologicarum de Deo trino, et vno libri duo auctore Syluestro Mauro Soc. Iesu, in Collegio Romano eiusdem Societatis Sacrae Theologia professore. Liber primus secundus ..

771쪽

suppositorum, ac Personarum ; ergo argi mentum allatum probaret Deitatem secundum se praecise esse suppositum commune,& Personam communem, quod ab aduerta

c Ad 7. distinguo maiorem: si De1- non haberet tres subsistentias relata- . adhuc perfectissime rubsisteret per in apsam ,& haberet omnia praedicata , quae nunc habet, nego: & haberet aliquod prae dicatum oppositum alicui praedicato, quod

nunc habet, concedo maiorem οῦ concedo minorem; ia nego consequentiam . DeitaS de facto habet praedicatum comunicabiu

tatis,&praedicabistitatis de tribus Personis, ideoque no subsita per se ipsam.Si autem

non haberet tres sibsistentias relativas,haberet oppositum praedicatu incommunIcinhilitatis, ideoque subsisteret per se ipsam ;ergo ex eo,quod tunc subfisteret per se ipsam, quia esset incommunicabilis, non pq-test argui, quod nunc subsistat per se ipsa, cum sit communicabilis Porro nunc, quia habet praedicatum comunicabilitatis,existit non minus, sed magis perfecte,quam tunc, cta haberet praedicatum incomunicabilitatis;ae ex hoc non sequitur,quod nunc si1bsistat per se ipsina,sicμt tunc.Cofirmatur solutio, nam simili argumento probari posset Deitate per se ipsim esse Persisnam,& suppositu, quod aduerserit non concedunt. Nas Deitas non haberet tres permnalitatevrelativas,adhuc esset Persena per se ipsam: sed nunc non existit minus perfecte, quam existcret tunci ergo etiam nunc per se ip- Ω-

772쪽

sam est Persona . EX retorsionibus allati confirmatur nostra sententia . Nam ari

menta, quibus aduersarij probant dari in ADeo subsistentiam abselutam, probant etiadari suppositum abselutum,& Personari absolutam commune tribus Perlanis quod aduersarij non admittunt. 63. Ad 8. ex auctoritate respondeo au-etoritates allatas non concludere intentu a

Ad testimonium ex Epistola Agathonis , respondeo non esse legendum trium subg- flentiarum unam sub eariam, sed ι mi is δε lent sarum unam substantiam , Ut notauit Iouerus in summa Conciliorum, & legitur in emengatioribus exemplaribus, - M. Secundo opponitur Hieronymus, qui

Epist. ad Damasum dicit: Taceantu tres Θρs es,una teneatur . Athanasius etiam ,

Epiphanius, Marius Vietorinus, ConciliuSardicense, Liberius Papa, Paulinus Thesesalonicensis , Acacius, & ipse Augustinus locis citatis a Ruir disp. 3I .sec. 3.dicunt in Deo dari unam hypostasim; sed hypostasis

idem est ac subsistentia; ergo.qs. Respondeo,quod cum Patres dixerueinDeo dari unam hypostasim, nondum erateXploratum, Utrum vox bpostasii significet substantiam,seu essentiam,vel subsistentia, ideoque , nomine hypostasis intelligendo substantiam,seu essentiam, posuerunt unam hypostasim, negarunt tres hypostases. Aepostquam exploratum fuit nomen hypost sis non significare essentiam, seu substantia commune, sed subsistetiam propria,unanserniter concesserunt tres hypostases,negarue

773쪽

os De subsissentia abfuist,

nam hypostasim; ergo semper,& unanimi

ter negarunt unam 1ubsistentiam absoluta. 46. Tertio ex Capreolo in I. dist. 26.q. f. ar 1. 6 c. 3.&ar. 3. opponitur S. Th. qui I .p. q. 29. ar.q.& q.qO. art. 2.& q. contra Gentes

G. Iq.& 13.&alibi saepe docet relationes in ratione relationii distinguere. Personas, sed eas non constituere in ratione subsistentili, inquantum relationes sunt, sed quatenus identificantur cum essentia; ergo existimae rationem formalem subsistendi esse essen

tiam communem

47. Respondeo S. Th. docere solu, quod in relationibus divinis possunt considerari duae formali tates. Prima est praecisa formati as relationis realis abstranens ab hoc , quod sit substistialis, vel accidentalis, &haee sufficienter distinguit unam Personam ab alia, puta Patrem a Filio, sed non constituit Patrem ut Personam subsistentem , ham Persona subsistens debet constitui perbliquid substantiale. Secundo possunt confiderari relationes, ut a stantiales , &1ubsistentes per hoc , quod identificentur resi ter cum diuina essentia, & ut tales non setiun distinguunt unam Personam ab

alia, sed etiam constituunt Personas ut subsistentes, Patrem nimirum ut subsistentemper hoc ipsum, qnod sit Pater dic, Plura vi-ine apud Ruia disp. 32.stet. 8. dc s.

774쪽

Di iii su by Coos le