장음표시 사용
21쪽
sent possibilia, & impostibilia essent impossibilia per accidens , Sc non ex intentione , quod est abiuraum, ut sepe dictum est . II. Ex eo , quod Deus sit ipsa actu, lis volitio, insertur primo in Deo substantiam volentem non distingui ab actu Ii volitione, & quod non distingui a quo .
Secundo infertur in Deo non dari potentiam physicam volendi , hoc est potentiam receptivam , vel productivam v litionis , sed dari solum potentiam logi eam volendi , hoc est non repugnantiam ad volendum . Tertio infertur , in Deo non dari potentiam sermalain volendi superadditam essentiae, neque damri volitiuum radicale , hoc est subita tiam , cui debeatur formalis potentia volendi superaddita , neque dari habitumi , vel actum primum volendi , nomine habitus intelligendo facilitatem volendi si peradditam potentiae , & nomitte actus primi intelligendo virtutem productitiam volitionis . Probantur illationes: nam cum essentia diuina sit ipsa actualis volitio ,
non producit , neque recipit volitionem, cum non producat , neque recipiat se ipsam . Rursus non habet ullam Polemtiam , vel facilitatem distinctam ad volendum , cum non habeat potentiam , aut facilitatem distinctam a seipsa . 'Deus igitur sciit est intellectus in actu puro , sic est voluntas in actu puro, ita ut sit ipse actus volendi , sine ulla potentia physica Producendi , vel recipiendi volitionem . quia
22쪽
qua constituitur volens. Videri possunt , quae de intellectu dicta sunt quaestione 6 I.
12 . Dicendum quarto : in Deo actu, lis cognitio comprehensiva sui ipsius , &Omnium aliorum , & actualis volitio sui ipsius , & omnium aliorum secundum νpraedicata necessaria, sunt omnino idem sine ulla distilictione obiectiva . II. Probatur: nam cum Deus, & Om i nia alia habeant multa praedicata necessaria ab essentia diuina, tanquam a Prima ratione, ne Deus, & alia habeant vllum Praedicatum necessarium casu, hoc est non ex cognitione diuina , estentia debet esse actualis cognitio omnium praedicatorum necessariorum, quae conueniunt Deo , Momnibus alijs; & ne habeant vllum praedicatum necessariunt per accidens, hoc est non eX intentione diuina, essentia debet esse actualis volitio, & intentio omnium Praedicatorum necessariorum; sed diuina essentia, seu prima ratio omnium debet esse una, & omnino simplex sne ulla distinctione obiectiva , ut probatum i est quae stioue az. ergo in diuina essentia tanquam in prima ratione omnium a debent 1dentificari actualis cognitio commprehensiua , & actualis volitio omnium . I 4. Confirmatur : nam prima ratio est
omnino simplex , & adaequale a se ipsa ν; ergo si non est cognitio tui ipsius, est, Senon eX cognitione,adeoque est casu: si non
est volitio sui ipsius, est non ex intentio-A q ne a
23쪽
8 De Voluntate Deine, adeoque per accidens; sed utrumque est absurdam;ergo prima ratio est simul cognitio , & Volitio sui i psius . 1 f. Ad i. distinguo maiorem e Voluntas in quantum abstrahit a creata, & increata mouetur analogice a fine , & bono , & analogice dirigitur ab intellectu , concedo : mouetur, de dirigitur proprie , ne go : distinguo eodem pacto minorem; &nego cnnsequentiam De ratione voluntatis Usς est, ut ab obiecto i formali , rest fine habeat acitum volendi , & hoc est moueri analogice ab obiecto formali , &a fine : de ratione eiusdem voluntatis est , ut habeat suam rectitudinem ab intel
lectione , & hoc est analogice dirigi; sed
voluntas diuina est adaequale a se ipsa s, estque finis,atque obiectum formale sui ipsus , & identificatiir cum intellectione , ut ostensum est ; ergo voluntas diuina sicut habet adaequale a se ipsa aetum vo-Iendi , eliisque rectitudinem , sic habet adium volandi a fine . & obiecto formali, & habet suam reetitudinem ab intellectione, adeoque dirigitur analogice. Aristoteles dicens voluntatem esse movens motum , vel loquitur de sola voluntate crea ta , vel loquitur de motu analogice , siclitde motu an al0gicu loquitur Plato , duim
dicit Deum esse movens se ipsum per hoc, quod a se ipso habeat actus intelligendi, 8evolendi. Plato itaque dicens Deum esse movens se ipsum, & Aristoteles dicens, Deum esse movens immobile , non sibi Contradicunt , ut adueriit S. Thomas
24쪽
hic quest. 29. ai t. I. ad 3. Nam Aristoteles dicit Deum esse proprie immobilet 1 oquia non potest in se causare ullum motum , & Vitam mutationem : Plato dicit Deum mouere se ipsum analogice , quia
habet a se ipso actus intelligendi , &volendi .
16. Infertur, quod ex eodem princi pio , ex quo sequitur in creaturis cognoscens, cognitionem, speciem intelligibilem , Volens, volitionem,& obiectum formale, non posse identificari, sequitur haec eadem in Deo non posse di1tingui . Explicatur . Assiimitur tanquam princi pium, quod cognitio debet esse a cognoscente , ab obiecto formali , & a specie intelligibili subsilinitur e sed cognit1o- creata , cum non sit a se, si esset idem cum cognoscente, Vel cum obiecto formali , aut cum specie intelligibili, non haberet esse a cognoscente , neque ab
obiecto sermali, neque a specie intelligibili ; e conuerso cognitio diuina cum sit adaequale a se , & non ab ullo distineto, si distingueretur a cognoscente , vel ab obiecto formali , vel a specie inteli igibili , non laaberet esse a cognoscente dic; ergo cognitio creata non potest identificari cum his, cognitio increata non
potest distingui ab his . Rursus assuniitur: voIitio debet esse avolente,a cognitione 8c ab obiecto formali; sed volitio creata cum non fit a se , si esset idem cum his, non esset ab his, volitio increata cum sit
25쪽
Io De Volantate Dei meretur ab his , non esset ab his; ergo
17. Ad a. distinguo maiorem: VOIuntas , cui sussicit unum volitum , non potest velle alia , nisi ex hoc motivo sussicie tiae, concedo : non potest velle alia a solute , nego . Deus , cui sufficit suae bonitas , ex hoc ipso motiuo , quia de cet , Ut qui habet bonum undique sum- ciens, communicet illud alijs,potest velle, Ut existant alia , Ut explicabitur quaest. q
I 8. Ad 3ὐ concedo antecedens , &distinguo consequens ; ergo diuina Vo luntas non est ipsa actualis volitio mundi, Ut applicata mundo , concedo ; Vt apselacabilis mundo applicatione distincta, ne go ; & nego consequentiam . Diuina VO-1untas ita est ipsa actualis volitio , ut sit indifferens ad hoc , Ut applicetur , Vel nouapplicetur ad libere volendum obieet respectu quorum est libera. Ex hoc autem non sequitur diuinam volutatem disti gui a volitione libera , sed solum sequiatur distingui a libera applicatione ad Volendum obieeta, respectu quorum est libera , ut explicabitur infra q. 35. & seqq. cum agetur de formali constitutivo actuum
- 19. Ad φ distinguo maiorem e si in Deo idem esset intelligere , ac velle adsequatione intellectionis , & volitionis , omnia , quae Deus intelligit, vellet, nego ;adaequatione etiam Obiecsi voliti, ac no-l i , omnia. quae intelligit , vellet; co cedo
26쪽
quastis XLVII. IIcedo maiorem I concedo minorem; &nego consequentiam . In Deo intelligere est idem, ac Velle adaequatione intellectionis, & volitionis, ita Vt nulla detur in Deo volitio , quae non sit intellectio , &e conuelso. At intelligere, & velle non sunt idem adaequatione Obiecti voliti,&intellecti, ita ut Deus omnia , quae intelligit, velit. Nam etiam ea , quae non ovilli , intelligit. Confirmatur solutio, quia simili argumento posset probari , quod eadem Deus assirmet, ac neget, arguen do i in Deo idem est amrmare, ac negare ; Deus affrmat mundum esse; ergo negat mundum eine . Sophisma soluitur e dem distinctione .
Utrum Diuina voluntas habeat pro obteinuo materiali Deum , ct omnia alia, pro obiecto aatem forma ιi fοιam diuinam esentiam , oe bonitatem ἄ
x. Rimo videtur diuina voluntas non it habere pro obiecto materiali omnia. Obiectium enim materiale diuinae Volumitatis est solum id, quod Deus potest velle e sed Deus non potest Velle omnia s , sed sola bona , mala autem a & impossi,
27쪽
bilia non potest velle ; ergo &c . a. Secundo videtur , quod obiectilinformale diuinae voluntatis non sit sola 'diuina essentia , & bonitas , sed etiam
creaturae rationales . Nam obiectum
formale est , quod potest amari gratia sui, hoc est ut finis , & ratio amandi:
sed creaturae rationales possunt a Deo amari ut finis, & ratio amandi; alioquin snon possent amari amore amicitiae , & neuolentiae, ad que in requiritur , AV Ω-biectum ametur tanquana finis mi; ergo 3. Respondeo , ac dico primo , quod diuina voluntas habet pro obiecto materiali Deum, & omnia alia, tum eri stentia, tum non existentia, tum polsibi lia, tum impossibilia , tum bona, tum mala, ita tamen, ut non omnia velit , sed quaedam velit, quaedam nolit, quaedam Pure permittat . Probatur : nam illud est obie tum materiale diuinoe voluntatis,
circa quod veriatur diuina voluntas I sed diuina voluntas versatur circa se ipsam ,& omnia alia; ergo &c. Probatur mi
nox : nam diuina voluntas versatur circδ
ipsum Deum, volendo Deum existere , Rhabere omne bonum : vertatur circa
possibilia, volendo ut possint esse; circa impossibilia, volendo, ut esse non pollint;
circa omnia bona existentia , Volendo, ut existant; circa mala culpae existentia, illa prohibendo , & permittendo,Vt existant. Ratio est, quia Deus ita ust ratio omnium, sicut decet, ut sit ratio omnium ; sed decet, ut Deus sit ratio omnium bonoxum per
28쪽
per se, R illa intendendo, malorum autem sit ratio pure per accidens , &solum per-m1ttendo Propter hoc ipsum, quia bonum est illa permittere; ergo &c. q. Dicendum 1ecundo: licet diuina voluntas habeat pro obiecto materiali Deum , M alia a Deo, tamen solam diusnam essentiam, & bonitatem habet pro obiecto formali. Probatur, nam illud est obiectum formale adaequatum diuinae voluntatis , quod ita est o Die etiam , Ut sit r.
tio , cur diuina voluntas Velit omnia, quae vult , nolit omnia , quae non Vult, permittat Omnia , quae permittit&c; sed sola diuina essentia est talis ratio , alioquin actus diuinae voluntatis, qui sint idem cum diuina essentia, non essent adaequatea se , & a diuina essentia, sed haberent rationem distinctam; ergo &c. s. Hinc infertur , quod sicut Deus seipsum cognoscit in se ipso , obiecta vero dilhincta non cognoscit in se ipsis , sed in diuina essentia, sic Deus seipsum amat, re vult propter seipsum , & propter fiam
bonitatem , obiecta vero distincta nota
vult prop ter seipsa, sed propter bonitatem
dui inam. Illud enim est amatum, volitum , Vel nolitum, aut permissum propter seipsum, quod est ratio Volendi, nolendi, aut permittendi: sed sela diuina bonitas est ratio volendi, nolendi, aut permittendi omnia, quae Deus Vult, non Vult, aut permittit 3 ergo&c. Quia vero voluntas in illud solum tendit tanquam 'in finem ipsina voluntatis, quod in ratio
29쪽
r4 De Obἱem Disina Ooluntatis volendi, & est id, cuius gratia est volitio, ideo Deus solum seipsum , & suam bonitatem amat ut finem , in obiecta vero di stineta tendit tanquam in ea, quae sunt ad finem, ut docet expressi S. Thomas hic
quaest. 19. art. a. dicens . Sic Qitur: Deux
silia ut ad finem , in quantum condoces Diuinam boniιatem etiam alia partici
6. Ad I. nego maiorem. Obicimim enim materiale diuinae voluntatis non est
solum id , quod dulina voluntas potest vellet , sed etiam id , in quod potest tendere , ves volendo, vel nolendo, vel pure Per mittendo a scd voluntas diuina non solum potest tendere in bona , illa volendo , sed etiam in mala, illa nolendo, & pure Per mittendo a & non solum potest tendere in polljbilia, volendo , ut possint esse ρ , sed etiam in impossibilia , volendos Vt non possint esse , ut explicatum est num. S.
ergo &c. I Ad a. concedo maiorem, &distinguo minorem I si Deus non amaret crea iuras rationales ut fines amoris diuini, non amaret illas amore beneuolentiae , nego: si non amaret ut fines boni voliti, & ut perceptiuas totius utilitatis ex hono volito , Concedo. Ad amorem beneuolentiae a iti actissime consideratum non requiritur s ih udi ametur tanquam finis amoris, sed uiiscit, ut ametur tanquam finis boni Diui , perceptiuus totius utilitatis ex bo BD Volito, di ut non ordinetur unice ad
30쪽
βuaenis XLmI. I FVtilitatem alterius contradistincti ; sed
Deus licet non amet creaturaS rationales. ut fines amoris diuuat, qui amor est ipse Deus,tamen illas amat ut fines perceptiuos totius utilitatis ex bono volito , non ordinando illas ad utilitatem Dei , vel alterius contradistincti a creaturis rationabilibus; ergo dcc . Ex Opposita ratione creaturas Irrationales DeuS non amat amore beneuolentiae , quia illas totaliter ordinat ad ἰ- utilitatem rationabilium contradistinctarem ab irrationabilibus. Sed quo pacto Deus amare possit , ac de facto amet cre turas rationales amore amicitiae, examina bitur ex professo infra quaest. 63.
Utrum Deus omnia, qua vult , necessum tetit.
I. T Rimo videtur , quoi Deus omnia, A quae vult, velit necessario , & noni libere. Si enim vellet libere , Posiet nota velle: sed velle Dei est idem cum esie diuino; ergo Deus Posset non esse , Vel posset non habere eue volitionis, quod habet de facto, & sic posset mutari. a. Secundo videtux Deu omnia ,. quae vult, libere velle, etiam seipsum, & suam essentiam. Libertas enim est perfectio sina pliciter simplex actus voluntatis; sed Deus cum vult seipsum, habet omnem per fectio