장음표시 사용
741쪽
. 'εο cNIA Gς a relationibus, habet omnes persectiones fimpliciter simplices. sed subsistere est pe fectio simpliciter simplex p ergo oet. Secundo , Ut arguit Caietantis, natura Diuina non mendicat subsistentiam a suppositis p ergo subsistit per se ipsam. 3. Tertio Deitas per se ipsam est ulti inmo completa , & perfecta in ratione iii stantiae; sed substantia constituitur vltimo completa in ratione substantne per hoc , quod subsistat, siue per se exi tate ergo Deitas serpsa per se existit,& nubsistit subsistentia absoluta. 4. Quarto subsistere nihil aliud est quam sibstantiam exastere independentena allocunque alio , cui in existat, Sc a quoi sustentetur; sed Deitas per se ipsam , rep scindendo a relationibus sie existit; erugo Deitas per se ipsam, & praescindendo axelationibus subsistit . 3, Quinto Deitas per se ipsam, Sc prae scindendo a relationibus est Deus et sed Deus in concreto est sibilantia subiistens ,& sic includit subsistentiam ς ergo Deitas per se ipsam, & praescindendo a relationibus subsistit. Probatur maior : nam Collacilium Rhemense in confessione fidei comtra Gilbertum Porretanum dicit crsimpliciter naturam oeitaι ii ess Deum , nec aliquos su catholico posse net ri , qui
diuinuas sit Deus, Detis diuιmta . o. Sexto actiones sunt subsistentium. .
sed Deitas per se ipsam intelligit a Vult, xeat, & gubernat mundum, & est Ninciis Flum omnium actionum ad OStia a .ςrgo
742쪽
subsistentias relativas , adhuc perfectissme: sibsisteret: per se ipsem;sed de facto non , existit minus perfecte ,, quam tunc existe --τet G. ergo de facto subsistit per se ipsam . s. Octauis Agatho Papa ini quadam sEpistola dicit: confitemur PMrem , ct Fν-
-m, Et Dirisum Sanctum , non trem Deos ,, sed unum Deum , non ιrium nominum sub
in nraanx, seae trium sub entiarum , semPersona is unam. sub enιi- . Idem odocent plures alsi Patres, quos refert RuiE disput. 3 .set . 8. & 9. & colligitur, ex Sanetoahoma pluribus.locia ab eodem allatis; ergo praeter tres subsistentias relativas con cedendae est, in Deo aliqua subsistentiae abe-- solatae communis tribus, Per Enis ..
stentiam , eamque absolutam , & comm nem tribus Personiς,, tre& auteIn relati nes non esse tres subsitantias relatiuas, sed Dium eres; modox incommunicabilitatis. Eamdem sententiam RutZ disp. R. seel. Num. 3. & o. tribuit Scoto, Alberto, AD entinae ,, Marsili ,, Capreolo, Terrarie q. contrae genteScapὶ 26. Heruseo,. .Egi dio , & aliis ,- εὶ addit eidem opinioni muere Bellarminum, dum I omo I. Contio-uer. Σ.lib. de Christo cap. LI. dicit essentiam a relationibus praecisam subsistere, relationes autem subsutem ratione essentiae ,
743쪽
Io. Secunda sententia docet in Deo dari subssistentiam absolutam Communem, tribus Personis, & praeter illam dari tres subsistentias relativas. Hanc OPinionem sequi videtur Paludanus in 3. dist. I. g. a.&expresse docuit Caietanus L . p. q. 3D. art.q.& 3. P; qu. z. art.z. & q. 3.art.2.& 3. Caietanum sequuntur Miranda in summa Conciliorum ini Annotationibus ad sextam Synodum ar. H. Suarez de Deo lib. q. de Trina. cap. II.& Iss &3. par. tom. I.disp. II.
recentiores, qui tribuunt illam auctoribus, qui dicunt , naturam creatam posse assumi a Deo secundum rationem aliquam existetiae communem tribus Personis, ita ut non 'Personalitas relativa, sed hoc commune terminaret immediate naturam allis naptam. Sunt autem tales auctores Ric cardus in s. diiLI. q. R. Ocham in'3.dis . I.q. I.art. 3. Ga
quos refert Rui 2 disput.36. sect.1 . num. IO. qui tameni addidi illos obscure locutos, ac fortasse non aedmittere. subsistentiam hane
ΤT.. Tertia sententia negar dari in Deo subsistentiam absolutam communem tribbus Personis, ac asserit solum dari tres subsistentias relativas Docent hanc sen
744쪽
S De persectκηε presenalitatum, disp. p. conclus. 2. Valentia toni. I. qu. I puncto 3. &in controuer. lib. 3. de Trin. cap. 6. 8e Ruir disp. 3 q. stet. . I. & seque tibiis, apud quein videri possimi alij auctores .
Ia. Digendum primo cum tertia seialatentia: dantur in Deo tres flabsistentiae relatitue, in quibus Deus subsistit. 13. Probatur primo auctoritate Come illorum , & Pontificum . Concilium N i caenum primum lib. a. post medium dicit: Vna diminuas Sanct.e Trinitatis in ινμι us subsissenιν perfectis aequalibus conside aratur. Concilium Constantinopolitanum primum in Epist. ad Damasim circa medium : In tribus perfectissimis subsiaeni ijs,
De in ννibus persectis Personir , ut neque Sabelliν lariguor locum habeast σε one sub te ariarum , aut μνemptione propriet tum . Concilium Chalcedonense Act. 16. in resp. ad Marcianum Imperatorem in professione fidei commemorat ιrium suo Lyen iaVum Patres inιtilisse doctrinam, nox a ι- Scriptarum sacram hanc inuentionem sibi singentes ; Concilium Constantinopolitanum a. quod est Generale quin tu Collatione 8. anathematismo a. dicit : Si
quis nota confitetur unam deitatem an ινι ursub lenidii, seu Persenis adorandam , anathema sis . Agatho Papa Epist. a. quae est instructio legatorum dicit: Ttam talem μου tenesarum sitie Personarωm . Recipitur autem. haec Epistola in Concilio Constantinopolitano 3. quod est sextum generale is Concilium Nicaenum a. quod eii genexa:
745쪽
a Concilio dicit : Profitentes unam deitatem in tribus subsissentys indivisim diseerelam , in dictio rim unitam . Concilium Lateranense sub Μartino I. Papa Consiliris. Can. I. dicit; si quia non confitetur δε- cundum Sanctos Pvires proprie, ct ver/ Patrem , Filium , ct Spiritum Sanctum Trini- eatem in Umιate, ct unitatem in Trinitaιο , Bae ess unum Deiam in apibus sub Ianiijs confubnantialibus, anathe A. Iq. Probatur secundo auctoritate Patrum . Iustinus in)expositione fides de Saliaeta Trinitate dicit: Sema/us a unis Tνisitatis in tribus possis suis enise aς-
sitiois exponere. Athanasius tom. a. in
Quaestionibus quaesti 7. dicit: Tros Pero senar eonfitear , tres subsisterilsas , via propria , fria indiuid- , t ea claracteras : &Serim in Evang. in Sanctissimam Deipaeram dicit: Unum Deum in tribuι sub Ion 33s p dieanter , in quibus una m subnandia: Gregorius Nissenus in Epist. de imagine , & similitudine contra Apollinarem dicit : Inruenter sub enuarum siue
Perso rum Trinitatem, ct unitarem naturira . Cyrillas Alexandrinus Dialog. de Trinit. lib. a. pluries repetit a Trri sub Henitas proprias: & lib. D dicit et Omnis
746쪽
68o De perfectione personalitatum versecta, ac tota Trinitas, docent Patres, ac pra sertim Augustinus - Augustinus 1g1tur lib. 7. de Trinitate cap. 6. dicit e Tras
dipenda sunt, aequales sunt singulιr . Idem docet lib. 8. in Proaemio , & cap. I. lib. s. de I rinitate cap. 3 lib. 3. contra Maximinum cap. IO. Serm. J8. de tempore prope medium, Epist. 6ε. ed Maximin. ant medium, & alibi saepe . Debet autem aduerti , quod Augustinus hanc aequalitatem docet ut certum dogma , eurique Goctrinae de Τrinitate maximam auctorit. tem conciliat consensus aliorum, I'ae reum , & Scholasticortina, & probatio Ioannis a. Papae in Epistola 2.ad Senatores, quae solet vocari liber de duabus naturis contra Eutychianos , in quo ut ita-inat dogmata de Trinit.& IncarnatIOne a praemittit: insu uini dominam Deiandum P decessorum meoriam in rei ima Romana Ia-quitur , in servor Ecςἰsa . Consonat A eustino FuuentiuS lib. 3. ad Monimum , cap. . dicens: Tβη tum est ipsum Verbum, quanta est simia mens ipsa cum Verbo: Concilium Toletanum O. in prosessione fidei ,
dicens: Nec minoratur in singulis, nee augetur in tribu quia nec minus aliquid ho- et, cam vn quaque Persona Deus singula-νiter dicitur , nec μ ιivι, cum tota fres Pedi sena unus Deus enuntiantur et Bernardus
Epist. I9o. ad Innocentium dicens : Tastum ess Pater , quod Pater, O FAius,is vi. νitur Sanctus t Totum Filius , quod, e, kριιr, o Spiritui Sanctus ἱ Totum Spiritus
747쪽
Sanctus, quoi ipse, in Pater, GFiliusdissolum υnum est totum , neo superabundaas in tribu/, nec imminutum in singulas . Vi. ede aliae testimonia apud Ruia disputo et sedi. a. r43. Dices ressentiaeconsiderata secun dnm se praecise prout virtualiten distincta a Personalitatibus, non includit perfectiones. relativas Persenalitatum'; ergo est mi,. nus perfecta, quam tota Trinitas ia sq. Respondeo distinguo antecedens essentia secundum se praecise non includia
Persen alitates formaliter, concedo: non
includit emanenter, nego ; & distinguo Consequens p ergo est minus perfecta inistensiue, nego; extensiue , concedo. Deus seorsim non est minus persectus intenta quam aggregatum ex Deo, & Mundo , quia Deus selus licet non contineat forma liter persectionem mundi , continen illam eminenter . At Deus seorsim est extensiue minus perfectus , quam Deus simul, Mmundus, quia aggregatum, eX Deo, &mundo stipra perlectionem Dei, addit formalem persectionem mundi . Proportio naliter Deitas praecise considerata non est intensiue minus: Persectas quam tota Trinitas, quia Deus continet eminenter omnes perfectiones relati s ; at Deitas seorsina, & praecise est extensiue minus, perfecta, quam tota I Iinitas , quia tota Trinitas ultra persectionem diuinae esse tiae addit formaliter perfectionem relati num, per quas peifectio Deitatis quodam Mudo st intcndat. .
748쪽
M. Diees secundo : Paternitas praeci- considerata prout non includit persectibnem essentiae,& aliatum relationum, est minus perfecta, quam essentia, de quam totae Trinitas ..6s. Respondeo distinguo r Patern Itas praecise considerata praecisione , qua Prae seinditur ab ipsa sua perfectione, est minus perfecta praecisue , quam essentia , &. rotae Τrinitas P concedo ; est minus perfecta negatiue, nego, Non est absurduin is, quod Paternitas praecise considerata pra cisione, quae praescindituπ a sua praecipua' persectionα ω sit minus perfecta praecisiue , quam essentia es cum vere , & realiter sit seque perfecta, ac essentia, & tota: Trinitas Confirmatur solutio: nam Aduersam xii dicunt Paternitatem praecise considera tam nullam esse perfectionem ς ergo possismus nos concedere Paternitatem praecise consideratam esse quidem perfectionem , sed Praec Isiue minorem perfection: essentiaeo ., Ad T. distinguo maiorem: relatio-nes diuinae sunt quasi: diuersae speciei quo adessentiam , nego: quoad se ipsas, praecise , concedo ac distinguo' eodem pacto minorem: ω nego consequentiat s .
Proprie differunt specie, quae sunt dissimis lia in essentia', & quae sic differunt specie, si int ino qualia is & ficue numeri; quae autem non differunt inin essentia, proprie noni differunt specie, & possunt' esse. omnino aequalia ; sed relationes diuinae non; solum
non sunt disjcillas in ossentia, sed sint
749쪽
vnx numero. essentia infinita in gener Mentis, & in omni genere ς ergo licet secundum se ipsas praecise sint disimiles, tamen propter identitatem essentiae sint om- nino, aequaIect in perfectione, cum sint capacitas, & exigentia identitati&cum essen tia diuina, , qua perficiantuu infinite 1 omni. genere.. Adl confirmationem , di singuo antecedens ς producere est perse citus , quam*roduci , si sint eiusdem es sintiae , nego r. si non sint eiuslem essentis,. concedo; & nego consequentiam. In Deox producere , & produci. iunt una, Meadem essentiae Diuma, ω exigunt identificarii cum eadem essentia , a qua summe , & sic aequaliten perficiantur ,, ideoque propter exigentiam identificationiςcum eademia summa. essentia,habent omnimodam aequώ- litatem an perfectione. . 68.. Ad T. Sicut in Deo sint tres Fo Hvitates , & perfectiones. relativae cum os . addito aliqualiter restringente , i so sunt. nex unitares, ω treS veritates relativae,ut explicatum est m. 35 . Ac nullo pacto in Deo sinu tres aeternitates, tres immensitates D tres Sapientiae &c. Ratio est , quia haec praedicata non supt transcendentia sideoque. relationes pen se ipfax non sunt aeternae ,, immense &C. sed. solumi sunt aeternae per aeternitatem, & immensitatem essentiae r non sinτ etiam tres existentiae ,
quia existunt rectentiam . . Videri potest Buta disp. 26-Αd 8. Iam dictum est num. 69. re
750쪽
D m pεrfectioris person alitatumees , sed non esse perfectiones simpliciter simplices , Perfectiones simpliciter simplices non opponuntur ita , Ut non possint inuicem identificari. Ratio est , quia sperfectio simpliciter simplex non potest in quolibet esse connexa cum imperfectione rnam eo ipso non esset persectio simplex , sed mista cum imperfeόtioner sed si opponeretur alteri persectioni simplici , ac non posset cum illa identificari , in quolibet
esset connexa cum eXclusione alterius per
fectionis simpliciter simplicis , Se sic cum imperfectione : nam perfectio simpliciter smplex in quolibet est necessaria, ne sit imperfectum ς ergo perlaetio simpliciter fimplex non potest opponi alteri per 'etioni simpliciter simplici . At persectio solum simplex , cum nota sit in quolibet necessaria , ne sit imperfectum , potest opponi alteri perfectioni simplici. Nam e eo , quod illam excludat , non sequitur , quod sibiectum reddatur imperfectum , eo pacto, quo ex eo , quod Pater non sit Filius , non sequitas , quod sit imperfectus o
Utrum in Deo praeter tres obsistentias re latiuas detur υna subsistentia abfοιuta communis tribus Personis, p. I Idetur dari,primo , quia Deitas per ci se ipsam, de praescindendo eriai ε