장음표시 사용
761쪽
sicut in Deo non debemus ponere tres naturas, & essentias, sic non debemus ponere unam hypostasim,vnam Personam,& unam
23. Probatur quarto, nam Patres tum. 1aeci, tum Latini unanimiter docent hypostasim , si ibsistentiam, &Personam per hoc differre a natura, & essentia, quod natura , &essentia significat aliquid commune, hypostasis, Persona, & subsistentia, significat id, quod est proprium unius ranistum:ergo est contra rationem subsistentiri quod sit communis pluribus Personis. Probatur antecedens primo auctoritate Iustiniani Imperatoris, qui in Edicto Fidei non Inulto ante medium dicit: omnes Sancti Patres consonanter noι docent, aliud esse nata-r- , sue subnantiam firmam, oe alis dsubsissentiam , siue Persenam 2 5 maturan quidem , vel substantium , ct firmam , hos quod est eommunae uno re : subst ientram autem , siue Personam ιος , quoa est speciale. Concilium Florentinum seis. IS. Paulo pothmedici tacite approbat id, quod Grieci caLatinis unanimiter supposuerant ex Gregorio Nagianaeno, S: Basilio, substantiam a Persona differre ut communicabile ab incommunicabili, & Vt commune a pro Iois Probatur secundo idem antecedenS , afferendo testimonia Patcum.Basilius Epist ad Gregbrium Nissenum dicit: Hac igitiar
762쪽
ea , sae quod in re aliqua commune, ct in sesterm vatum es, per proprietatum declara. sionem agnosceuaesii σευ defer ibit: Athanasius Dialogia 1. de Sancta Trinitate conti 1 Anomarum dicit : Si quid essent iae pro ἀprium , id quoque commune My hypoctamar, quae essentiae subunt. Η ossas autem prae- terquamquod numerum non admiιι it , pro 1 praetatem habet minimδ eommunem hyposta Mur , qua essentia subsunt et & in Da explicat hoc exemplo dicens: Humanitas eiu omnium hominum communis: Hypostasis ve- νὸ est uniuscuiusque proprietas . Et Serm. in Evangelium Sancta sitime Dei par.e:
cemmuniter d multis istius modi considerantur , substantia nuneupatur : cum en υnum
proprie conferruν , Persona, e subsissentia nominatur. Cytillus Alexandrinus Dialog. de Trinit. lib. I. post medium . Subctantia
declaratio υιdetur sicut commune, is υniuer sole quiddam e se: nomina verὸ substantiaru gularum sub illo uniuersali praedicantur , ac dicuntur, Theodoretusin Dial. smmutabili lib. I. Si Patrum doctrina hectatur , quam habet diffferentiam commune,o, proprIum, υet
genus,is species, eamdem habet sub Janiavi, o hmctam. Damasse .lib. I. de decretis primae institutionis cap. h. dicit et Quoniam multi sunt homines,υnusquisque hamo ere hy-ρ υβι , idere res per je constans: & lib. 3. de fide cap. . Hypostases diuinas appellat particulariores, Deum vnsuersaliorem. Vide alios Patres apud Ruig disp. 32. sedi. 6. q. Probatur quinto ratione desum pta ex allatis auctoritatibus. Subsistentia
763쪽
enim in concreto est ensfhbstantiale sistes . in se,itaui non sit communicabile, & praedicabile de pluribus: subsistentia in abstracto est, per quam ens substantiale constituitur sistens in se, & non communicabile
pluribus, & de pluribus praedicabile; sed in
Deo omnia absoluta sunt communicabilia, di pradicabilia de pluribus,hoc est de tribus Personis; ergo in Deo non datur una subsistentia absoluta , neque in concreto sneque in abstracto. Confirmatur, nam ideo Spirator non e st subsistentia absoluta in Concreto, quia non sistit in se, sed communicatur pluribus, hoc est duabus Personis , Patri nimirum,& Filiorideo spiratio activa non est subsistentia in abstracto , quia constituit Spiratorem communicabile, & prae dicabilem pluribus, hoc est duabus Personis r 1ed omnia ab seluta communicantur
tribus Personis,ac de illis praedicantur; ergo nullum abselutum est subsistentia in
abstracto, neque in Concreto .
23. Probatur sexto ex absurdo. Nam si daretur in Deo una subsistentia absoluinta communis tribus si sistentijs relatiuis , daretur unum suppositum abselutum commune tribus suppositis relativis conseques est absurdum; ergo&c. 2 6. Respondent primo aliqui auctores, quos tacito nomine referunt, & impugnat Henricus quodlib. s. quaest. S. & Durandus in a. distincti 26. quaestione prima, concedendo dari in Deo suppositum absolutum commune tribus Persenis. Carthusianus Ctia non I. dist. 26. quaest.7.asserit, quod quipio
764쪽
. ..... UR IIL ε . probabiliter defenderet dari in Deo sit positum absolutum, &absolutam Personalitatem , non idcirco teneretur concedere dari in Deo ouatuor Personas . Persona enim absoluta no est quarta, cu non distinguatur realiter a tribus Personis relatiuis . 27. . Sed contra, nam in Concilio Nicaeno lib. a. de actis ante decretorum constitutionem dicitur: Diuinitas non e I una Perseus, ηυι Iudes opinantur , sed tres Perso
mae mere fabrictent ea. Rursus explicatio fi- Qer, quae inscribitur Cyrillo Alexandrino,& Anastasio Theopolitano dicit: Cum vnx
essentiam , vel unam naturam dicimus , non disimus unam hypocta nis , ne Sabellianine
mas et Ecclesia in Praefatione Missae de Trimnitate c anit , non Mniux singularitate Perso. . Confirmatur ex Patribus allatis n. IIo.& sequentibus, qui expresse dicunt sente-tiam , quae dicit dari in Deo unam hypostasim, vel unam Personam comminae spectare ab SabelIianismum .. Ideo Eymeriscus in directorici Inquisitorum Par. a. q. a M. 7. inter errores Raymundi Lultu ponit
hunc : In diuinis est dare' eommvnst Iupρο--μum , quod respondetocundum suam nata-νam rationibas diuinis ire e dueendo bona a &ar. I 2. Deus Pater inquantum Pater e Psuppositum singulare, sed in quantumν respoudet stiis rastionibus ad preducandum Filium , a fi suppositum commune . 28. Respondet secundis Caietanus 3. R q. a. ar. a. subsistentiam absolutam non esse suppositum,neque Phrsonam, quia ad suppositum, seu Personam requirituri ut nOin
765쪽
roo De subsissentia abstat, sit communicabilis pluribus, sed esse semi-
suppositum , seu semipersonam. Concedit ergo Caietanus in Deo dari tria supposita,& tras Personas singulares, ac dari semis suppositum, & semipersonam communem.i 29. Sed contra primo, quia ante Cai tanum est prorsus nouum , & inauditum in Ecclesia, quod in Deo dentur tres Per sonae singulares, & praeter ea semipersona ,& semisuppositum commune . Secundo subsistentia apud Patres sumitur pro eode, iac suppositum; ergo si daretur subsistentia Communis, non solum daretur semisuppositum, sed etiam integrum suppositum commune: sed hoc suppositum , cum esset suppositum naturae rationalis , esset Persona; ergo daretur etiam Persona communis. Tertio ideo Caietanus negat dari in Deo suppositum commune, & Persenam communenr, quia de ratione suppositi, & Personae est incommunicabili ias: sed etiam de ratione subsistetiae est incommudicabilitas; ergo neque datur subsistentia absoluta, de
communis, ac communicabilis pluribus .
3o. Respondent alij tertio, Scholasticos nomen subsistentiae sumere in sensu diuerso a Patribus, in quantum significat substa
tiam perfecte existentem independenter ab omni alio, & omnino perfectam,& sistentem 1n sua perfectione , ita ut non siit vlt rius perfectibilis , ἐκ possit per se ipstiria, perfecte operari; sed haec omnia praedicata conueniunt diuinae essentiae, praescindendo a relationibus; ergo diuina essentia per se
Us in est subsistentia absoluta communiS
766쪽
3 r. sed con tra , nam non solirm Parac sed etiam Scholastici commuwer nomine: subsis entiae intelligunt : Enss stantia in
ribus: erso non lieuit aliquibus hoc nesnen stimere in alio sensu, ponere in. Deci Lbsistentiam communem contra modum i quendi Patrum, sicuti no licet ponere suppositum commune, vel Personam comm
nem' Videri potest Ruia disp.3 sect. 3.32- Ad I. concedo maiorem,& distinguo minorem : stubsistere formaliteF est perfectio simpliciter simplex, nego: sibsistere
radicaliter, concedo; & distinguo eodem Dpacto consequens- Simili argumento possem contra aduersarios probari ; Deitatem per se ipsam, praescindendo a Personalitatibus. esse Persenam . Sicat' ergo adue1 sari j dicunt, quod esse Personam radicaliter, hoc est esse radicem adaequatam relationum, est perfectio simplicitet simplex, at esse Personam formaliter,non est perfectio simpliciter simplex , ac proinde Deitas secunduse praecise est Persona radicaliter, non ser- maliterisic nos dicimus, quod subsistere radicaliter est perfectio simpliciter simplex ;subsistere fornialitex non est perfectio simpliciter simplex, ac proinde Deitas per se
ipsam subsistit seliren rad Icaliter. 33. Ad a. concedo antecedens, , & distinguo consequens; .ergoi Deitas per se ipsam subsistit radicaliter , concedo: formaliter, nego. Deitas est radix adaequata strium subsistentiarum, illasque dat suppositis ergo proculdubio illas non mendican
767쪽
a supposito: nam nemo mendicat per lio , Quod det.Ex hoc autem non sequitur Deitatem per se ipsam sebsistere formaliter, sed solum radicaliter. Confirmatur solutio. Nam Deitas nota mendicat Personalitatem;ergo scut ex hoc non sequitur,quod Deitas per se ipsam praecise sit Persona sFormaliter, sic non sequitur, quod per ipsam praecise subsistat formaliter . - g . Ad s. distinguo maiorem: Deitav.er se ipsam est ultimo complet' & perie m. quoad omnes perfectiones simpliciter simplices substantiae, concedo; quoad omnes perfectiones etiam simplhces prunae substantiae , nego: distinguo eodeni pacis
minorem; & nego consequentiam . IJeltas
ver se ipsam est ultimo completa In ratione substanti u secuncae, sine eslentia, & per se ipsam est ultimo completa in ratione 1ubstantiae primae , ita ut habeat omneS peTI ctiones ' siimpliciter simplices substantiae primae, sed no ita,ut habeat formaliter omnes persed tiones etiam simplices si1bstantiae vrimabut explieatu est q. IO7.n.63. sed hoc
quod est : Sub se flere , esse Personam , esse
suppositum addit silpra essentiam perfectionem solum simplicem, non autem simpliciter simplicem, ut dictu est q.IO7.n. 63. ergo Deitas sicut per se ipsam praecise non est suppositum , neque Persona , sic per se ipsam non subsistit formaliter. 3s. Ad q. distinguo maiorem: subsistore nihil aliud est, quam substant1am existe
xe incommun1cabiliter independenter a
768쪽
. Quinctis GrIII. liente turiconcedo; quam crustere cora, metabiliter, nego : distinguo eodem minorem; & nem Consequentiam. Ex di- . ctis D u.2q.subsistere est existere in commisenicabiliter, & tanquam aliquid, quod non. Postit communicari pluribus, ac praedicaricle pluribus: sed essentia diuina per se ipsa praecise eXistit quidem independenter a quocunque alio, sed ut communicabilis tribus Personis,& ut de ipsis praedicabilis ergo non subsistit per se ipsam , sed subsistit
ratione trium stibsistentiarum relatiuartim. 36. Ad 3. concedo maiorem,& distinguo minorem : Deus in concreto est substantia subsistens in suis suppositis, concedo; est substantia subsistens pCrcise per id per quod est Deus communicabilis , &praedicabilis de pluribus suppositis, nego:ω& nego consequentiam. Homo in concreto est substantia subsistens in suis suppositis, & indiuiduis, nimirum Petro, Paulo&c. et mna est si bstantia subsistens per id
praecise , pex quod est homo , in eoque ex Aristotele in praedicamentis cap. de substantia , Homo non est prima substantia , sed est secunda substantia praedicabilis de pluribus substanta js; ergo etiam Deus in concreto esse substantia subsistens in tribus.
suppositis, nimirum Patre,& Filio, & Spiritu Sancto, non autem est substantia subsistens per illud pracise, per quod est Deus communicabilis tribus suppositis, ideoque Deus per se ipsum praecise est secunda su
stantia, non autem prima substantia ..37. Dico. z: αις bomo est substanti a
769쪽
ς c., csmris' ergo hic Deus est Dibstati
Deitas per se ipsa Drrucis e nossolum est Deus, sed etiam esIic Deus ergo Deitas per se ipsam praecla
consequentiam . Hic homo ideo est
gantia pex se subsistens , quia non est communicabilis pluribus stuppositis,neque praedicabilis de pluribus suppositis; sed h1c
Deus est communicabilis. pluribu& oppositis, ac de illis pra dacabilis: nam I'ater est hic Deus,Filius est hic ade Deus; Spiritus Sanctus est hic idem Deus; ergo hic Deus non est pex se ipsim praecis e subsitantia per se subsistens,seu pruna sissistantia, sed soluese secunda substantia. Addo, quod si hic Deuι 2pponat pro supposito determinato, puta pro Patre,est suppositum: sed De1tas
secundum se pracise no est hic Deus Patere. g. sed est hic Deus Pater per paternitatem . Addo rvrsiis etiam hoc argumentum retorquexi posse ad Probandu dari in Deo suppositum commune,& Personam comu nem. Nam Deitas per se ipsam praetise est
Deus , & est hic Deus οῦ sed h1c Deus est
suppositum, & Persona; ergo Deitas per se ipsam praecisu est suppositum , ac Perlona, quod ab aduersarijs neg)tut . . 39. Sed quaeres primo, quare Deitas 1it Deus, humanitas autem non sit homo λγ. Respondeo , quod primo Deitas est Deus in sensu reali humanitas autem no est homo in sensu reali. Ratio est, quia homo est totum addes supra humanitatem lappositD
770쪽
stalitatem distine tam remo humanitas cum disiunguatur a sua stippositalitate, non ese homo:at Deus nihil addit realiter distincta a Deitate;ergo Deitas realiter est Deus. Et quia Gilbertus Porretanus docuerat Dea addere aliquid realiter distinctum a Deitate, ideoque Deitatem non esse Deum,sicut humanitas non est homo,ideo contra illum Concilium Rhemense confitetur Diuini talem esse Deu. Secundo dico, quod Deitas etiam per se ipsam praecise , prout prae scindita Personalitatibus virtualiter ab ip/sa distinctis est Deus. Ratio est, quia nomeDei significat primam causam, pi imam rationemin radicem. Primu principium co-tinens in se eminenter omnia alia;sed Deitas per se ipsa habet haec omnia ergo Dei
tas per se ipsam praecise est propriossim dDeus, Persenae autem,& Personalitates sue Deus in Dantum sunt realiter Deitas. In hoc sensa Humanitas non est homo, quia non continet eminenter perfectionem totius, quod est homo ia I. Ad 6. distinguo maiorem et actiones.sunt subsistentium tanquam principii quod
concedo; tanquam principij. , nego: con
cedo minore;& nego coniequentia. Aetiones sunt subsistentium, stippositorsi,& Personarum laquam principij quod,& sunt noturarum tanqua principij quo; sed tres Per
seriae intelliginacivolunt, creant,o gubernant mundum ratione naturae, quae est Principia, .
quo talium actionu;ergo saluatur illud principium. Confirmatur solutio, nam a tiones