장음표시 사용
211쪽
- Imperio Summariam de secto judicasse, praeterquam quod nodum non solvunt, nam sic quoque
minet unum synedrium nihil dicunt. Debet enim quisqvis judicat deutroque jusicare. Formula enim pronunciandi in bynedrio haec fuit solennis in iudieiis capitalibus: Reui est myrtir r vci,non est reus mortis. sin Hoc dici non potuit nisi ab eo, qui & de legi, sententia certus esset , & rei veritatem e testibus didicisset. Facit enim lex propositionem, assiimtionem, testimonia, ex quibus junctii concludit Iudex. Aliter judicare non est iudicem igere, sed alieni arbitrii Ministrum. Ut ergo disjunctionem illam explicemus, notandum est Magi stratur, qui simul iunt pars ejusdem senaria , seor lim tamen imperium habere. Erant in Romano senatu Pontifices, erant Constres : Pontifices jus habebant vocandi ad se Flamines, iisque pr.ccipiendi de sacris Consules jus habebant vocandi prehendendi i ve cives, dc quod opus ei et imperandi. ita tamen, ut uterque in Pot state esset ejusdem Senatus. Nee Senatus solebat imperare civibus nisi per 'Consules aliosque Magistratus. Quamqoam ergo senatus Hebraeorum sacris profanisque rebus praeerat, erat tamen sacrorum procurator, ac de s eris imperium penes Pontifice. Neq; minus penes Iudicem Imper si erat rerum caeterariam: Sc tum huic, tum illi parendum ; huic in tempto , ill in c- stris atq; alibi. Merit dergo poena constituta in eum via erum Eduobus eximiis Magistraribus & per quos res maxime, tum in senatu decret. AE. Qm albitrariae, quotide imperabamur. dicto audiens non su sto. Neque isseis tamen duo senatus. In Jhsaphati Hi storia post constitutos in civitatibus judices haec sequuntur. Etiam Hi/rosolymis constituit Iosaphat ἡ t visit σSacer oribus re Principibus tumillis uela Dditium Domini re ad
212쪽
Dominum, risas per vos fatresar e vestros. Sisfacietis non disim petis. Hactenus omnia ita esare unum cons. sitim exprimunt, ut non po sim , quod sentio, ci prius quam illis verbis exprimere. Videa mus, an haris planissimam interpretationem evertat; quod sequitur . Amaaias Meerdos Use in re Domivi, cT Zibadias, Israel lios, Dux Amus Iuda in omni re R ei σρ in sic ita coram nobis. Confortamini pos, acue, cs DFus bona aderit. Hinc quidam duo Synedria esset iante cum imulto rectius sic argumentarentur. Quibus jubetur Amarias praeire in Rebus Domini, quibus Zabadias in rebus Regis, quibus nullo discrimine Levitae jubentur inservire, de mandata ipso una exequi constat enim multis ex locis id quoque Levitarum ossicium) hi unum faciant Synedrium. Ut res rectius intelligatur. i. Paralipomenon XXVI. bis apparet simile loquendi genus. Regioni, quae ad occasum Iordanis, imponitur Asbias cum consen-gvineis suis ad ne opus Domini is a repitium Regis o dc Ierias Rubenitis, Gaditis dc patri Manassitarum imponitur cum consansum eis suis ad omnem rem DEI Oca omnem rem Regis. Videmus ab iisdem in parte curatas sArgias. Quidni ipso regni corpore idem Senatus utrique rerum
generi praefuerit Z Quin per res DEI sacra intelligantur , per
res Regis caetera negotia, non repugno. Tamen Scripturis congruen
tius arbitror per DEt res intelligere omnia ea , quae lege DEI desilita sunt, de de quibus ex lege judicamium est. Iudicium DEI I 6 tὶ inquit Moles, iudicibus e dc Rex Josaphatus civitatum iudieibus u)pro DEO sis Dd isturi. Venit ad me populus ad consulendum DEUM, inquit alibi
coram DEO, interpretatur ipse Moses, coram sacerdotibus & Iudicibus . ita habet veritas; nona. ι, ut quidam transtulerunt)qvi erunt in diebus iliis. Haec ergo DEI cum sint negotia, restat Regis negotia sint qa, quae lege DEI non definita sub Regis sunt arbitrio, cujus generis sunt deliberationes de eo quod fieri expediat, aut non ex ediat. Quare cum injure versatissimus fuerit sacerdos, in civili putem prudentia ipso usu Dux exercitatio potuit imo de debuit, in eo Senatu qui iudicis consiliisque pinerat, inlure explicando Amariae, in deliberationibus vero dirigendis Zabadiae aucto-
213쪽
ita, esse praeripua, dc ius su fiasii praerogativum. Ac proinde recte eoi Iosephus co 'pe lat. N que omittendum hic quod in Esdrae est historia. R enim a Perianam Rege missus ad reddendam Iudaeis αυτο ut iam, inter caetura mandatum accepit constituend judices ex his, qui legis divinae essent peritissimi, vi totius populi causas cognoscerent,&in tes: s tum div nae tum Regiae violatorςs mor e, exilio, mulctis animadverterent. ini ipse locus nos admonet, ita distingui legem DEI & Regis, ut utramque leseia iidem iudices exercerent. Neq; e aliter hic discreta lex DEI S sex Retu, quam alibi DEIregi re nego a. Quod autem alii praeterea asseiunt, ut stend.int Sacerdotes in Synedrio non judicasse, historiam teremiae, cujus eius a iit cognita i Principibus Jc Senio bu populi, minimὸ movere quem- suam debet. sacerdotes enim accus, tores cum se constituissent, in eodem negotio judices esse non potuerunt; ut omittam, multos fili se sacerdotes extra Scaatum. Et haec quidem de Syaedrio lud , o fati, ib. venio ad Pres terorum vocem, quam multi alle statibus Pasto- eum tributam volunt in novo Testamento, de quo mihi non liquet. Tre. huju, vocis significationes video in novo foedere; easdem scilic i, quas in Patribus. unam, quae ad aetatem pertineat s ut cum πέε βυοροι opponuntur νεήποις, ut N Timoth. s. veri: i. Alteram, quae ad Potestatem atque Imperium; ut cum de his sermo est, qui aut in masno Syne trio aut in minoribus synedriis considebant: Tertiam, quae Evangelii Praeconibui conVenit. Quartam non repetio. Apostoli Pallores a se constitutos curi' obteros appellaverint quaeri potest: an quod vix alii quam Senti ei muneri adhiberentur ei an quod in synagoga q voque Mag s i καὶ se , . eo nomine appellarenturi an quod mihi non minus probatur a Magistra tibia, Iudaeis sumpta similitudine ρ Nam CHRISI Usipie in condituenda Ecclesi , ut Regem se ostenderet, simulque mundani regni spem paulatim
animis eximeret, Ecclesiam suam, quamquam omni externo Imperio de tua tutam, ad imaginem quandam ludaici regni composuit: eoque modo iosi in regni Coelectis erexit. Rea unus in populo Hebraeo: & ipse se ne gem ag oscit. In Regno duodecim Phylarchae; Totidem sibi CHRlsa useonstitui Apostolo ; dc, ne dubitaretur, q o rei pexerit,d mm ipsi, pro iiiiiii thro, os, in quibuβ D aturi essent totidem tribus praeia. in R quo senatores magni ne rit LXX. Totidem Euan listas constituti CHRI
214쪽
Po e artis cir a sacrae. sTus. Tertia in Regno est dignitas ludicum arbanorum qui p7 Voca
hantur, quod Graece ed πρ&rzυυυς Ecclesia quoque Picsbyteri Ap sol os d Euan pelistas tertio locos vivitur. Hcrum ludi cum Principς Vocabamur z pu, quo Graece est ne ποι, ut modod ximus; ita &Presbyterorum in Eceli sita princi et Episcopi. Denique ludicibus his in erviebant,qui z AP vocabantur,quodGraece est μονοi: neque al: ter voca
sunt in Ecclesia hi, qui infra presbyteros sunt constituti. inod sit presby ierorum munus in Ecclesia Christiana, Apostoli nos pluribus locis docent paulus Ephesino, presbyteros Miletum ad ise venire jussos admonet , ut no rint inspectores ρ uos adposcondam DEI Ecclesiam cr) probieroi jubet
Iacobus u ab aegrotantibus a vocari, ut orent luper i os, G t .gant i os mnomine Dymini. Presbyteros alloquitur Petrus uo ατ σοῦ τερ s, id est, ut collega muneris. Pactores ergo fuisse apparet; unde nec aliter constituit, quam per manuum impositionem; ut de Timotheo memoriae mandatum est, in aliis locis, ubi nulla descriptione addita Pres treorum fit mentio, alios intenti gere es irros quam illos, qui tot locis clarissime describantur, temerarii sit conjectoris, nisi Verborum contextus a certo ac re. epto significa tu nos cogat dii cedere. In omni novo sordere una dumtaxat pauli sententia est, quae consti tuendos presbyteros non Pastores speciose affertur. οὶ καλῆς - ωος ποῦ σευ προι δὲ λ is et a ς ἀι θωσαν, υαλισα οἱ κο
eo tempore suisse Pre, brteros tantum & non κρmωντας
λ μ κm διδασκα/ία. sed primum, id s verum esstat, saltem aliunde appareret novum hoc fresbyterorum genus, a tibi nunquam memoratum,quo auctore, qua occasione coepissici, sicut Diaconorum origo narrata est ; &no ita obiter atque in transcursu uno in loco, ubi de munerum Ecclesiasticorum generibus sermo in illaui ut non est, insinuaretur pars necessaria Ecclesiastici regiminis. Deinde Patres proximi Apostolorum temporibus monuissent nos hujus rei, saltem Graeci , quibus sua lingua ignota esse non poterat , hanc nobis reliquissint interpretat me quam ex sola vcrborum serielsequi, sunt qui autumant.Nunc cum ante hoc seculum interpretam nemo verba Pauli ita acceperit, merito videndum est,
an non aliam interpretationem serant, quae niti l a caeteris scripturae locia
215쪽
diversum asserat. videamus ergis, '. id sit propositum paulo. nonorem plicem pro byteris exhiberi. Quis sit honor, de quo agitur, ex supe rioribus potest intelligi. χ ροστιμα: e ubi ro τη-ν, ιεnstrare, labhilest aliud quam bons ostentare. Vult enim eas vi as honsrari, qpavere fiunt viduae, hoc est, ut ex oppositione apparet, eas quae fideles cognatos aut assines non habent, quorum ope possint sustentari. Nam si habeant, has vetat Ecclesiae esse oneri. Absoluto de vidui, sustentandis sese mone, docet etiam presbyteris sui peditandum, unde honeste vivant. Hoc voce ii ίης indicari ratio iubnexa ostendit: Scriptum est enim, bori iratu-νanti os non obligabis. Hoc ipsum scripturae testimonium alibi quoque in
eundem sensum produxerat. ri uis stipendiis militat Z qris viaeam
plauret, s de Oventu non est: quis gregem scit cra eris luem nonus, .u ' an ecuu um hominem hoc tantum uico p an non eae lex idem docit i tu texe enim riptum est, non obligabis os bovi tritistantiEt post a: Oirit - Ibi , an maonm es Larnaba metimur Recte ergo ad illum,de qu. a stimus, locum Chrysostomus, Hieronymus, Ambrosius etiam Calvinus& Bullingerus notant de sippeditando vidiu & rerum necessariarum subsi- .dio Apostolum hic agere. Asset res eos, de qui by nobis sermo es , stipendiis Eeelesiasticis sustentari neque hodiE videmus, neque vis in est tmquam. .Neque vero credibile est, Apostolum,qui ubique parcit Ecclesii ι, quippe ia iis pauperibus, gravatas illas voluisse onere non necessario. inare, si us quam, hoc imprimis loco illorum a veitarum intempestiva fuisset mentio, ubi de stipendiis oratio instituta est. Verborum Pauli multas interpretationes non incommodas alii attuleruntisimplicissima haec est . omnibus quidem Presbyteris stipendia deberi, ut qui praesint Ecesesiae, hoc est, gregem Dominicum pascant; sed illis praecipue, qui omni cura rei familiaris ne .glecta, uni studio Evangelii propagandi incumbunt, nullique labori parcunt. Non ergo duo ponuntur Presbyterorum genera, sed monstratu e. non parem esse omnium laborem. Agnoscunt omnes, etiam Bera verbo κοπιαν non quemvis laborem, sed eum , qui cum insigni molestia
conjunctus sit, designMi. Paulus se ait Evangelio operam dedisse, non vulgarem, sed e κοποῦ ς , quibuν explicandis addit μύχ ,, λ,
216쪽
par satum circa sacra. et αγρ iri: CHRIsTus in Epistola ad Ephesinum Episcopum cum dixisset,
nori opera tua, addidit, ut majus aliquid, do τ κ: . g Paulus etiam verbum κοπιῶμ. saepe tibi tribuit, deinde etiam sancti quibusdam mulieribus, qv. ae huc illuc reinctii rebus suis Evangelii causi discursabant. His ergo Presbyteris, qui nihil aliud curant praeter Evangelium, ejusque rei causa omnibus incommodis se exponunt, plus aliquanto quam caliciis deberi ratio dictat. sic & Paulus o & m κ:mαν de iisdem extulit ad Thest lonicenses: ch) ἐρ- ι γ δἐ υυὰς ἀδόλῖο , s Jam ουτως κοπιων rς Gu υ- is, iς ημίους Oω, , νουθ τῆν ς υ δε , G ηγε omἀυτὰς -: ἐκ a i , c. αγάπη λβ το εργο, α Πίν. Omnis ergo error novorum interpretum in eo est, qxod putent illud e λογν κ διδασκαλία, pronuntiandum hapαπικί cum emphasis sit in oce κοπιῶνος illa autemta λόγω mi di Ja αλ. addita dumtaxat explicandae voci κοαιῶν. similis est illorum hallucinatio, qui in verbis Pauli ad Corinthios, ubi de Coena seramo est,aοκιμ αβ δἐ λθζωοτο- αυτοὶ, illud λαυπν urgent ; cum non 'in ea voce sit αῖα ς, sed in voce δακι ια ito; neque αυταν positum sit Astinctii sed dei lanulitia. Neque tam recte potuit poni in priore membro illud e, λογω , , ain αλ , quam in secundo, quia illa verba optime cohaerent cum τῶ κοπιαν, non aeque cum τω et .me similes locutiones
daba , quas nemo inep:iae arguerit : Magistri pucrisir formatores utiles fot reipublica, sed illi imprimis qυi nollet He ire hoc unum agunt ut Disi puo si mel ores doctiore cie eradant: Medici tu inis nostrae Curator summo in pretio junt habendi ; Egi ante alios, qui magno cum stadio at e
affectu in hoc incumbunt, ur animum nobis conservent aut restituant. His compara filum pauimae orationis, videbis omnia quadrare. Caetera, quae an ferri soletu, frigiliora stini,&sponte sua corruunt. Rom. xij. diveis a dona. diversae ei iam juxta donorum mensuram actiones numerantur, sed quae non propterea diversis constituunt functiones. sicut autem idem esse potesto premo, s& α ελεων, ita nihil vetat eundem esse πν illa καλεντα καδε
α ι o . Nam ex duobus locis jam allegatis apparet το προ uist tribui pastoribus, ut & o di γαῖ Φ, Hebr. xiij. 7.similiter ad Corinthios i) non tantum liveis e stinctiones enumerantur, sed & plura dona quae uni functioni conventu lat. sicut ergo δυναμος & χα&σματα ιαμάτων diversat
217쪽
sinctiones non constituunt, ita nee αυπιλ - κυδε .h resinit similiaeqomitia Pastoralis ossicii subsidia & ornamenta.
i , Hucusque operam dedimus, ut appareret adsessionem eam, de qua agimus, non esse divini praecepti: quod eo facit ne sequiusquam par est sentiamus de veteribus Ecclesiis aut hodie rcformatis, quae illis allest bobus non utuntur. Nunc vicissim,quae pro eo munere dici poste credii , , proferentur. Primum licite illud munus potuisse institui Vel a summa Pote state Christiana, vel ab Ecclesia, ubi summa potestas aut non curaret Ecclesiam, aut jus suum Ecclesiae concederet. Nam cum ei inspectio sumim
competat in omnes Pastorum actiones, ut tabulae utriusque et stoili, neque
pii nia per se possit exsequi, licuit ei suo nomine delegare qui presbyteriis
interessent , cum eo jure quod ipsis de suo communicare summae Potestativisum esset. Quod ex his quae sequenti capite tractabuntur, apertius fie . Ecclesiae quoque divina lege interdictum non est instituere munera ad ordinis conservationem de aedificationem facientia ; manetque penes eam haec libertat quamdiu summae Potestatis lege non circumscribitur Haec probari nihil est opus. Sunt enim nota per se, neque ulla potest in contrarium lex divina asterri. i8. Secundum hoc esto, reperiri in sacris Literis, ex quibus apparea lianc institutionem DEO non displicere. Probatur hoc primo ex part
summae Potestatis ex constitutione synedrii ludaici, in quo Saccrdotibus adsederunt delecti e populo, praepositi fine civilibus negotiis, verum etiam sacris, ut supra ostensum est. Quare cum ex novo Testamento mi it i co latrarium offeratur, recte hinc colligimus, Jurisdictionem de sacris, hoc est, iudicium publicum & cum Imperio conjunctum , posse juxta Postores quibusdam e populo mandari i praesertim si partes potiores deierantur pa-sioribus sicut in sacris major auctoritas Amaziae quam Sabadiae. Eodem argia mento recte defenditur senatus Ecclesiasticus , qui mandato Electoris palatini Ecclesiae cum Imperio regit, partim e piis Magistratibus constat. Ex parte Ecclesiae probatur idem quod diximus. Licuit enim Ecclesiae C rinthiorum etiam sine Apostolica auctoritate ; reprehendit enim Cori thios Apostolus cur non ante fecerint id quod jam faciendum monet, cor sti tuere iuri testi priv clarum controversiarun disceptatores Si tantun licuit Ecclesiae ad lites fogiendas, quidni tantum licuerit ad evitanda ὀλιγαριας mala i praetcrea euedit iape, ut tota fidelium multitudo consul
218쪽
tur super negotiis Ecclesiae, ut supra ostendimus : quidni ergo Ecclesa alia quos Pastoribus adjungat, qui hoc ipsium videant quando opus sit Ecclesiam consuli. Licuit etiam Ecclesiae quosdam deligere,qui suo nomine r cunias persertent atque erogarent: ch) Quare cum Pastoribus competat inspectio in Diaconos, licet etiam Ecclesiae ad eam rem socios quosdam Pastor bus adjungere, μηπις δετεν μα ιη τ' , τῆ ἀ ς' η ri et V κονουμλγυ τά A, ut cum Apostolo loquar. l postremo , licuit Antiochenae Ecclesiae quosdam e suo coetu delegare, iiij qui deliberationi Apostoloruit
& Presbyterii Hierosolymitani interessent, quorum testimonio credat omnia ibi ex DEt verbo ανευ g r i . Tertium est, non deesse in pia antiquitate exempla, quae, si nolita plane conveniant, certe ad hunc morem proximὰ accedant. Ex parte sun marum potestatum notissmum est ab imperatoribus Senatore, & Iudice. datos, qui Syaodis adsiderent, inspectores moderatoresque actionum. Neque hoe tantum, sed& qui de depositione Episcopi rebusque alii, una cunia Episcopi, sententiam serrent, ut in Photini dc Dioscori causa videmus accidisse. O Quod autem licet in Synodii, cur non liceat in Presbyteriis, pr
sertim cum in augustioribus territoriis non minor sit habenda ratio Presbyteriorum, quam Synodorum in t inta Romani Imperii amp itudine i Sed de ab Imperatoribus dabantur Ecclesiis id poscentibus ἐκδικοὶ sive defensores, qui Laici erant, quorumque ossicium erat vim omnem ac tumultum ab Ecclesia se Pastoribus arcere, dc operam dare ne quid in Ecclesia per vim aut sordes seret: ut apparet novella Constitutione LVI. Chalcedonensi, Synodi Canone CCI. &Carib agmensis Cataone LXXVI, Ο dc in Maxentii responso ad Hormisdam, atque alibi. Hi sunt, qui posterioribus saeculis Ecclesiarum Adrocati dici ccepere. Sic & a Metropolitanis solebant Eccle. sis dari per,nςm, qui cum Episcopis pecuniae Ecclesiasticae rationes tractarent. Ex parte Ecclesiae repetendum est, quod supra diximu3, non semper totam multitudinem, sed interdum Seniores tantum consultos. Si autem a multitudine ad Seniores consultationem advocare licuit, cur non itidem pratgravante Seniorum turba, ad pauciores eadem contrahi potuit ,rtaleriim multitudine non invita ὶ In electionibus Pastorum apparet saepe
219쪽
pere promissum id, quod multitudinis erat, in paucos collatum. synodis quoque Laicos intersuisse, & inibi sententiam dixisse, tum ex magni
Concilii historia, tum aliunde ita manifestum est, ut ne Nicolaus quiden Papa id ausus sit negare. Notaque sunt hac de re non Melanch: honis tantum d recentiorum, sed Panormitani Ac Gersonis Iudicia. hi Presbyterii , cur tantundem Laicia, praeterii in ad id delectis, non liceat nulla ratio potest inveniri. Sed alia quoque addamus. Constat in veteti Ecclesia matro- .nas fuisse, quae mulieres cae eras ad vitam honeste instituendam hortare tur; quas 3c et sHυΠδας appellarunt: de , quia supra caeteras mulieres se- idebant in Ecclesiis, καθ etiνα . Abrogavit eas Canon XI. Synodi Lao dicenae, cum ad id tempus mansistent, ut notat Balsamon. Ac forte de iis agit Paulus, ubi et σκοπιδας vult esse sanctas moribus, non calumniatria ices, non vino deditas, rerum bonarum Magistras, uti juniores Demiros do-
ceant amare maritos, amare liberos, de quae sequuntur. Fulgentius Ferran- .dus in Canonum Breviario vult ita a Paulo nominari j: γυρτόρος τύνλοικον. o bis in Nicaeno vocari videntur m o τω κηu ri ἐξ mi si ergo mulieret nullius in Ecclesia muneris participei, in hoc tamen con stitui ab Ecclesia potuerunt, ut aliarum mulierum essent Giesv ς Ἀquidni praeter Pastores aliqui poterunt a plebe assumi, qui abstinentes a Pa storalibu, ossiciis id paulo diligentius facerent, quod cuivis Christiano non permittitur tantum, sed& imperatur Z Et si illae diste πρεσ&n ζ, 6 hos generaliori quadam ratione πρεσβtio: licebit appellare. Non to se ab
adsessorum ossicio abit quoque munus Oeconomorum Se Ad lentium i Anglieana Ecclesia jampridem observa tum, quibus incumbit curare,ne 'Vis rei facrae interstrepat, nequis excommunicatus comui te ingera ii ordinatEViventes admonere, oc, si perseverent, eorum nomina ad Episcopum deserre. Hi autem ab ipsa Ecclesia eliguntur. ro inartum hoc ponam, non spernendam utilitatem ab his adsesb-ribus haberi posse. Nim si potestates Summas respicimus, expedit eis habere in Pastorum consessibus suos oculos, sitas aures, quorum ministerio explorent an cuncta fatis ex fide di praescripto agantur. sin ad Ecclesialnos vertimus, resert ut hae quoque de Palloribus optime sentiant. Quodium maxime fiet, si illorum actionibus telles quosdam di velut internuntios adhibeant. M. AP
220쪽
M. Apparet ex his, quae diximus, in munere adlesorum, qui non nubiis in locis in usu sunt, quos distinistionis causa travonirios aut Laicos P . 19teros appellare possumus nihil esse quod possit reprehendi. Sed has pi tam iis cautiones adhibendas. Primo, ne id munus assis metur divi meis praecepti, quod sine Ecesesiae veteris contumelia dc recentioris divulsione , dici non potest. Secundo, ne quid illistribuatur quod ad claves Evangelia 'cas pertineat, quas exercendas solis Pastoribus a CHRISTO datas nobii ad ialios transferre non licet. Ad excommunicationem igitur, quatenus illa Pastoris opus est, nihil possunt afferre praeter consilium. Quatenus vero excommunicatio etiam plebis est opus, quae facinorosos a se removere de
bet, eatenu possunt raουλευιαι sacere, quod probandum plebi proponatur. Tertio cavendum, ne ad hane adsessionem aliqui vocentur, qui gu-
bernandae Ecesesi x, dc praecipue dijudicandis controversiis impares sunt Id enim periculosum est, dc Ecclesiae indecorum , dc para tissima ad ὀλογὶ χiora via. inaria videndum , . ne adsessores isti . quidquam iurisdictionis
externae sive αναγκαΠκῆς pru/αμεως exerceant, ultra quam publicae leges ipsis concedunt. Quinto,ut norint munus situm, non tantum ut passorum
munus, quod a Clitillo eii initi tutum ; sed ut ea, quae humani sunt in lituti ac proinde mutabilia, summarum potestatum imperio subjacere. His duo. bus, quae postrema posuimus, ignoratis, aut non recte observatis, neces est magnas rei publicae pertilibationes sequi, ut viri prudentes jampriden monuerunt, & nos quotidie experimur. Multi enim semel hae opinione i limbuti, divini Iuris esse illud regimen, eo deinde deveniunt, ut summarum Potestatuin nullas aut exiguas ei e credant in Ecilesia partes; ut cui abundEa DEO, non de Pa floribus tantum, sed Ec de Rectoribus prospectiim sit. Ita humanae prudentiae repertum ordinationi divinae ex adverso opponitur, inque illo imperio duplice perpetuo seritur partium ae factionum seges: it
quam non desinunt intentos habere oculos quicunque aut in re publica aut in Ecclesia res novas quaerunt. Qui meminerunt, quid ante hostium L sinisi actum sit in hac nostra patria, sciunt quini vera loquar. Atque haec me praecipue consideratio impulit, ne quaestionem istam intactam relinqverem. Memoratu non indignum est, Genevae, quae urbs si non prima ταυ- συνεδρὶαν. certe praecipuos ejus defensores edidit totum jus eligendi seniores illoε eae penes Senatum urbis, parvus qui dicitur, auditis dumtaxat