장음표시 사용
191쪽
vitiis ei datum, qui poste, Essopi dici coepit, Apo alypsis evincit E medio enim ui uni Pp . in vocem apparet, cum de sipistolae illae scriptae sit . . populariter I Stengarum Mineruam Angelorum appellatione plane cbvia explicetur: sed simplicissima videtur fui sie nuncupatio Hoc iei uri nomine Episcopum appellat Iustinus Martyr in Asolcgia it. 8 Esi & alterum quod ri potest: Quo potissimum exemplo spiscopatus Eminentia in Ecclesias sit introdum. Apud Gemes gradus iu-
isse Sacerdotuin in aperto est.' Neque novum morem aut Grata is&oriis Graecis vetustissima proprium nos docet Druidum disciplina. Drui ibi inquit Cai r praees unu , qui summam inter eos habet auctori Iem. Et minatricum Urbium eminentia , in sacris quam sit antiqua Thucydides nos docet, qui de Corcyreii loquens colonis Corinthiorum, ita inquit: ho i: γυζε5 ις κειν iς ὸ. ο Πς γυ να νο ι - α po gwn ni
tu, Scholiastes n γζχ ε ne ἐκ πις υ δοπόλεως λαμkα,ειν : unum Cattorum εα summum haud dubie Strabo nominat: Et apud Burgundiones Sater tem Maa mum Marcelliniri: hunc morem lin Deus ipse ii Republica ludaica x: ιοθεσια probavit cum omnibus Sacerdotibus unum sit inma cum auctoritate prasecit; qui quamquam in actibus nonnullis CHRISTI imoginem prabuit, non tamen tota istius Pontificatus institutio ad hunc unum usum reserenda est: Omnino enim ordini quoque inservivit haec sacerdotis Eminentia, non minus quam Regia Potestas, quae si ips: CHRISTUM suo modo adumbraxit. inanquam ergo hoc exemplum sui Eccre potuit , in hi meo Ecclesiae Christianae constitutio non tam ad templi Hietolis lymitani, quam ad synagogarum exemplar videtur expressi. in Nam Synag g multis in locis sine imperio crant , quem ada o- dum & Ecclesia CHRISTs a se non habet. Accedit quod quocumque veni e t Apostoli, inveniebant synagogas satis recte constitutas jam a Babrionicae x ispersionis temporibus, quaei fidem CHRISTI susciperent, sicut
ipsis ante caeteros Evangelium praedicabatur, causae nihil erat, ui ab eo res mine diice freni, quod multorum saeculorum experi satia, conari. enda-b. , neque Gentibus grave erat in re tali institutionibus se ludaicis ac coni modare
192쪽
Por satum cia cis Sacra. Iesmodare. In omni autem Synagoga certum est unum fuisse, qui Hebraeis Inp UNI Graecissantibus autem Iudaeis αρ ν της autu Voce Hac ναγωγ diceretur; quod norinen&in Evangelio, ct in Acti, Apostolicis sari' uscule legitur , & ita quidem, ut unum synagogae Principem ubique designet, praeterquam Actor. xiij, ubi voce paulo laxius sumpta in una Synagoga phi res nominantur nimirum tum is, qui Hebratis vocabatur 'rpn , tum etia in ii qui et a dicebantu , quae vox Syriaca esl, cui respondet Graeca mis m : ita enim nos docen Hebraeorum magistri futile in quaque synagoga unum S na o Princirem i, respondet Episcopo deinde P rei, quos dixi quod osticium & nomen in Eeclesia Christiana manet & z Izx Eleemosynarios, qvi Maronis responderit. Illo uno igitur in loco ita Pastores iuncti Archisynagosto Vo. cantur in γα. sicut saepe in novo Tellamento summus Sacerdos cum proximis Sacerdotibus, vocamur ii ε , qui apud Jeremiam sinis ordotum. n) In Codicis Theodosiani legibus inon semel osa odia.
ret nomen Arui uagogorum,dc ita quidem ut distingvantur a Patris. μηδες imum, qui in aliis legibus Majores aut etiam Smiores vocantur. oὶ Hol. pios A cht nagogo I ustin ianua in Novella appellat A chiphera seri δ ὲ P rib oris ludatorum distinguit: Est autem Archiphe chim vox Syrograeca. nam Hebratis lectiones sacri Codicis vocantur z p z: 'lisse videtur Lucas Actorum viii. 3 r. alludente ad Hebnrorum sonum.voce Graeca. Archiphere icae ergo sunt, quos Constantius dicit in syna ostis i
si praesidere, sicut & philo Et lienorum Antistitem V: ,
thphe eluae suae Archi nagogae alios hab: bant supra se qui P ima ei diacebantur, quales in utraque Palaeilina singulos,&in Provinciis aliis alios suisse, apparet ex imperatorum constitutionibui. sp Et haec quidem obiter dicta sunto, ad illustrandum I 97υ um originem. . 9. Q 'I'mh0ςppnymu , magnas in Ecclesiam utilitates ex Episco-dundaste. Clama hoc omnium temporum historia. Sed iterum utateo teste, qui ex omni antiquitate Episcopis minimum savit, is est Hieron
193쪽
inus: Toto orb/: inquit, sq) dur/tum est ut ad tollanda sibi maxiσdissidiis Mnus de Presbte i. eleemia severponeretur ecteris: idem alibi: r) Fer D alio in summi Sacerdotis, id est Episcopi dignitate non sis , cui si non exora raedam re ab omnibu detur Potestas, tot in Maesia e cientur Fh ara. at Sacerdotes: Nec aliud est quod toties Cyprianus inculcat : Uis Iehismata σ harsei obortis sunt re oriuntur nisi um Episcopui qui unus G σEciosia praest, superba quorundam praesumptione contemnitur. Et alibi: Neque enim ab H hoeses obortae sunt, aut nam sunt schisma νam inde, quod Sacerriti DEI nou obtemperatur, nec unus in Ecclesia ad te in Sace Eos, σ adtempus Iudex vice CHR ISTI eligatur. Neque vero singuli dumta at coetus per unius praesidentiam contra schismata muniebantur, sed ut ait idem ille Cyprianus, Unime fa Ecclesi a cohaerentium sibi invicem Sisceris. tum pinculo copulabatur. Per Episcopos enim formatarum commercio
retinebatur totius orbis concordia: & ista quidem pro Episcopali eminentia.
io. Rursum pro pastorum aequalitate haec prioribus illii minime pu.snantia asserimus. Primum Episcopalem eminentiam non esse divini Praecepti. probatur hoc satis quia non probatur contrarium : Nusquam enim Christus hoc praecepisse legitur ; probavit sane in Apocalypsi, sed non statim hoc praecipitur, quod probatur. Apostolicae institutionis est Episcopatus, quia apparet t in nonnullis Eccl siis ab Apostolis ordinatos Episcopi s aut approbatos, sed ut in quaque Ecclesia essent tales Episcopi, nus quam Apostoli praeceperunt. Qua distinctione causam Hieronymi a causa Aerii separamus. Hieronymus Episcopol ait uJ era se majores 'ob
reris, magis con erudine qnam destionis Dominica veritate , ut&Augustinus V. aram major m presbytreio fetu dum bonorum io altili , pae Arsiae usus obtinuit. Consuetudinem cum dicunt Patres, non excludunt Apostolicam institutionem, imo, ut Augustinus ait, inod unisero tenet Ecclesia, n econciliis in tu umido re rete tum non nisi Apostolica aut tortore traditum sectu ἡμeditur : Sed ut alibi diximus, non utique praecepti est divini, quicquid ab Apostolis institutum est: multa enim insti- Qtuuntur salva mutandi libertate: ut populus clara voce A n responderet
194쪽
Potestatum circa Sacra. Hyiit qui docet adaperto capite esset, in Apostolica Ecclesia constitutum videmus, hodie multis in locis non observatur. Adde jam quod Episcopos ita instituerunt Apostoli, ut quasd.im Ecclesias relinquerent sine Episcopis: Faleriirhoe Epiphanius: Pre bieris opus erat cae Diaconis er bos enim duos Ecclesiastica coraleri possunt ; ubi vero non inventu es em Hsηm Oiscopatu,pe mansit locus ne Episcopo, ubi pero σαι fui enmt d ni Epis
patu, constituti uni Episcopi. x Illae igitur Ecclesiae ut Hieronymus loqvitur, communi Pres terorum conscio gubernabantur. ii. Secui dum hoc addemus, non plane universaliter observatum, ut cui.
que civitati unus Episcopus praeesset ; de tempotibus Apostolicis id iam probatum arbitramur, postea quoque laepe plures in una urbe Episcopi imitatione Iudaeorum, qui quot habebant synagogas, totidem Archionagogos; Multae autem in una saepe urbe Srnagogae, aut ut Philo etiam appellacia
προ πυχ. . Unde illud in Satyra, in qra te quaero froseucha. Ita Hierosolymis S; nagoga Libertinoro, alia Cyrenensum, alia Alexand inorum. y in Et Corinthi circa idem tempus nominabantur duo Archisy nagogi Crispua dc Sosthenes; i) Epiphanius quoque primum Alexandriae ostendit sa) id institurum, ut in tota civitate unus ess et Episcopus, ψ γαρ ποὶ Αλεξο ρε
δυο or οπες ειχε, ως oci oum πιλεις. Nicaeno demum Canone VIII. desinitum videmus is ι μ η τῆ πω λει δύο ει σκοποι ωmu: ita tamen ut simul appareat κατ ραονο αν interdum a Canone recessum. Permittit
enim id Canon uta Catharorum secta ad Catholicam Eci lesiam redeuntes Episcopi juxta Cathosicum Episcopum honorem retinere possent Episcopalem. sie dc Ephesina Synodus post electionem Theodori Eustachio concedit Episcopatus honorem obtinere, ire ex epistola ad Pamphiliae Synodum apparet: Et in collatione coram Marcellino, Catholici Donatistis, si ad communionem redeant,idem offerunt. Potest inquit unu qr Ide n 'um honoris sibistio copulatὶ victi sinere eminent ψ,sicut peregrino Diascopo furia considente cinera rideri y quoq; coepiscopus ibi ii Hippon. Ecclesia adscivit Augustin., qvod quanqua August factum ait per Canona ign'- A a a rantiam,
195쪽
rantiam, satis tamen apparet non suisse inauditum, multo minus creditu id pugnare cum divinii praeceptis iam vero etiam Cathedrae Episcopales
multis in urbibus s. epe non menses tantum aliquot sed per annos etiam multos vacavere, 'vo omni tempore seclasiae, ut cum Hieronymo etia in lectuar, communiPresbytinorum consilio gubernabantur, aut ut Ignatium loquentem audivimus A sςzύτερρι εποιμ ναντο Iro ον videmus ad Cle
rum Romanum multas esse scriptas Cypriani literas, & a Cleto ipsi re sponsum, de quibuscunque rebus ad Ecclesiae istatum pertinentibus. Deinde fatentur veteres omnes nullum esse actum ita Episcopi proprium , ut non a Presbytero quoque exerceretur, nisi quod jus ordinandi excipiant. Ch sostomus de utroque hoc stadia ἡ πολυτοιαέσον υτ est δὶα co is es m αναοεῖ γμενοι ', απρο meri, τῆς Gκκλησαμ την χει, ἰου ιό αυτῶ, αναζεο αm οὶ se οπιιὶ τουτο μόνονῖ Em πλεονεέων νους ' εσυς ες. Nec aliter Hieronymus. iasti facit trecepta ordinatione Episcopus, quod Presbyter nou facit inamquam. autem ex horum Patrum sententia Presbyteris adimitur ordinandi jus, quod ipsum multis in Synodis partim universali by partim topicis constit tum videre est,quid tamen obstat, quo minus id ita interpretemur, ut Pres- . Fieri nemine potuerint ordinare contempto Episcopolunt cum Episcopo concurrisse aliquatenus Presbyteros ad ordinationem docere videtur synodu, IV. Carthaginensis: t. ) Pres yter, inquit, cum ordinatur Episco po eum bened cento cae manum pra caput uin tenente, etiam omnes Pres-0ieri, qzur sentes uni, manu suas juxta manum Episcopi supra caput i bus teneant. Non audeo ad hujus rei confirmationem adserte Paulinum illud de impostione maηum Presbyterii, quia video Hieronymum, Ambrosium, aliosque veteres , & recentiorum omnium facile princ ipem Calvinum, Presbyterium eo loco non eo fessum, sed muηνι ad quod promotus est Timotheus, interpretari :&sane qui in Conciliis & Patrum scriptii sit exercitatus, ignorare non potest Preibyterium, ut Episcopatum & Diaconati nomina esse ossiciorum Adde quod cum a Paulo manus Timo theo im sitas constet: Neque necesse videtur, neque decorum satis, ut ad Actum ostolicum dc collationem donorum admirabilium socia aliorum Vera
196쪽
opera accesserit. Illud interea non video q uomodo reselli possit, ubi Episcopi non sit iit, etiam a Presbytero recte fieri ordinationem, cum hoc ipsum inter Scholasicos Antisiodorensis jam pridem concesserit. Nimirum ea causa observantur, exceptiones suas habenti ino-m ado in veteri concilio Carthaginensi in causa necessitatis Presbyteris conceditur reconciliare paenitentes o ct alibi manus imponere Baptizatu.
Deinde ut supra diximus, dubium an Episcopis an Presbyteris meris propiores sint Presbyteri, qui nec sub se Presbyteros, nec supra se Episcopum habent. Nam dc de Timotheo ita argumentatur Ambrosius, qui ante se a iterum non habebat, E sic tis erat. Nimirum cui E Republica sumamus e emplum) multa licent senatui Regem non habenti, quae Senatui sub Rege constituto non licent. Quia senatus sine Rege qua sica Rex.
n. Tertium hoc asseramus, non leves fuisse causas, cur hoc seculo nonnullis in locis Episcopatus certe ad tempus aliquod omittere tu ,.
Temporarias enim esse causas ipse Bera vide tragnoscere, cum non eum
se esse dicit, qui veterem ordinem non restituendum existimaret, si minae Ecclesiae restitutae essent: inter has caulas prima potuit este penuria virorum, qui tam gravi munerisuiscerent; nam si ea satis justa causa fuit nascente primum Ecclesia omittendi multis in locis Episcopalem Eminentiam, ut Epiphanium dicentem audivimus, u. quidni ex densissimis tenebris prismum emergente Ecclesia eadem causa valere potuit, illis praesertim locis, ubi reperiretur nemo Episcoporum veterum, qui monstratae veritati manus
dareti Altera cauca hujus consilii esse potuit longa atque inveterata jam plane Episcopalis ossicii depravatio. Converitur jam olim Socrates Episcopatus quodam suis temporibus extra Sacerdotii fines egressos Acνας es este delapsbs ; Conqueritur apud Pelusiotam Hierax lenitatis diniansuetudinis dignitatem in lyran idem transiisse. Conqueritur de Es i scoporum ambitione Nariantenus; de propterea, si non Episcopatum, certe civitatum jus perpetuum in retinenda Episcopali dignitate mutatum vellet. Utinam προεῖνα, ριηδεπις που - μηπις γ ν η'
197쪽
De Imperio Summarumi r AHυ τω. Et similia est in Asriemis consiliis invenire. At prosecto nunquam tantos ab Apostolorum aevo ad illa tempora processus ambirtio Ecclesiastica fecerat, vantum ab istis saeculis Patrum nostrorum memori im, ut iam, nisi abscissa parte causaria, morbus vix lanari posse videretur : Non debent quidem res bonae damnari, via sunt qui iis abutuntur; sed verso in morem abusu intermitti tes ipsas noti est infrequens: Poterat serpens Mosaicus manere sine superstitione, si res ipsa specia retur, sed adultum populi vitium respiciens Erechias, ut superstitionem tolleret, serpentem sustulit. Quid, quod de nomen, dc eminentia Episcopalis, eorum culpa quibus obtigerat, omnem sui reverentiam perdiderat, ex iii odium venerat plebis , cui etiam erranti interdum mos est gerenduit Romani a Tariciniis male habiti iurarunt, te neminem Romae passuros regnate. Tertia causa addi potest, quod infestissimis temporibus, magisti iveritatis eo nomine invisi non culpam tantum ambitioni, sed & sospicionem omnem amoliri debuerant, quod cum sublata Episcopali dignitate sollicite curaverint, ne sic qui lanua tuen calumniam effugerunt: QVid non audituri, si doctrinae mutatio conjuncta fuisset cum majoris gradi adeptionet Adjiciam unam insuper causam cur initio repurgationis non
admodum necessarius fuerit Et scopatus. Excitarat DEUS praestantes viros, summo ingenio, summa eruditione, nec minore tam apud suos,quam
apud vicinos auctoritate pollentes, paucos quidem numero, sed qui pluri mi, negotiis sustinendis pares essent: horum summa apud omnes existia inatio facile supplevit quod ab Episcopatu deerat. Et si cum Zanchio verum volumus agnoscς ipia nulli magis Episcopi fuere quam illi ipsqvorum quam vis hoc non agentium in auctoritas ad oppugnandum usquei piscopatum valuit. Nec illud hic omittendum est, quod aliquoties jam diximus, Ecclesiasticum regimen plerumque aliquid trahere e forma ci- ili. In Romano imperio,Ducibus Episcopi, Praesidibus Metropolitani. Vicarii, Patriarchae sive Primates respondebant. Quid ergo mi-ium , si populi magis sumi Optimatium quam unius Imperio, Ecclesia quoque re, Clero tibi lius, quam Episcopo committuntur' Et has qui dem ob causa excusati mihi posse videntur Ecclesiae, quae nullos Episc oo, habent, dum tamen abstineant a sanctissimi moris improba liniae, simulque illud retinζant quod nullo modo omitii Ieza censuit his ver- bis;
198쪽
T erit, ut in Presbyterio qui iam o loco oe digni are Primus actioni gube nan ρ agi cum eo Q dissi dipini M attributum is, jure. is. Veniamus ad asset lores illos, quos multis in locis Pastoribus adjunctos E populo videmus, annuo aut biennali munere Pre Fleros vocant, cum neque Evangelium populo praedicent, neque Sacramenta exhibeant. De his ita exillimamus; primum ignotos fuisse d. Apostolicae de
veteri Ecclesii ae temporarios Presbteros nondum vidi qui notos fuisse adsevere , qui probatet multo minus. Tettullianus adversus haereticos praescribens inter alia ostendit quantum 'sorum sed ariones temeraria es t
conflauio F leves a veteris Ecclesiae jure discrepent: hodie, inquit, Pres-0te , qvi crat Dic e. nihil potuit clarius dici, quo apparet ignotos suisse Ecclesiae Catholicae per ea tempora Presbyteros temporarios. Sunt qV dicunt ad muneris naturam nihil petinere, ad tempus, an perpetuo sus cipiatur. Quod si verum est, mirari convenit quo non pastores etiam verbo ct ficos operantes, Annales usquam gentium fiant. Id autem si a surdum est, inde quaeso, nisi ut DEI dona sunt istam μόλητα, ita & ossicia a Deo, in perpetuos Ecclesiae usus instituta 7 Ebi manu aratro admota ea quae a tergo sunt res icit, regno DEI, hoc est Ecclesiae Ministerio apius non es: ipsa igitur illa adlessorum mutatio grande argumentum est humanae
esse providentiae hoc repertum, non legis divinae constitu tum. i . Secundum sit, veterem omnem Ecclesiam Presby crorum vocabulo non alios quam Pastores intellexisse, in verbo ac sacramentis occupatos. cf. Non ago de voce Senum aut Seniorum, qua certum est interdum aetatem, nonnunquam&Magistratum significari, sed de voce Grae- ea, quae in Latino sermonUignitatem, ac munus Pastorale semper significat: idemque de Graecis auctoribus dictum volumus, ubicumque πρεσβυτερου vox aliud quam aetatem aut Magistratum notat. De loco Paulino non
dum agimus, qui ad Iuris di ini quaestionem magis pertinet: De veteris quoque testamenti Senio ibin erit infra agendi locus. Ex tanto patrum
nominii Pastores. s JHabui senioris ebis a coro distinctos.
199쪽
numero, tot librorum voluminibu 1, tamdiu tractata hac controversia, ne unus quidem locus adterri potuit in quo Presbytera lis dignitas,aliis,quam Palloribus tribueretur, cum tamen si duplex suill et Presbyterorum genus, non sepe, sed centies, imo millies eorum fieri mentio debuisset, praesinimin Canonibus, qui totum Ecclesiae regimen nobis depingunt, saltem modus eligendi istos non Pastores Presbyteros alicubi appareret. Elii autem neganti non incumbit probatio, facile tamen est infinitos Patrum locos producere, qui Presisteris omnibus tribuunt jus p.iscendi gregem. Baptizandi & Corptu Dominicum exhibres,atque eatenus omnes Presbyteros Episcopis adaequant,dc Apostolorum vocant occes res , qui poenam ostendunt fu i sse Prob reorum Presbyterio dimoveri, aut ad tempus ad solam Laicorum communionem admitti,qui portolas singulis ostendunt datas, disciplinam praescriptam multo quam caeteris severiorem. Extant & leget de Precyterorum immunitate a foro atque oneribus, multaque alia quae Presbyteros vetant ullos extra Pastores agnosci. Ignatius, g. qui Patrum primus Presbyterii meminit, Presbyteros ubique de Diaconis praeponit, de alaicis separat. Imo Presbyterium vocat ανὸit σν Αποτολων Συς, , quia scili
cet Presbyteri in praedicatione dc dispensatione Mysteriorum, usuque clavium, Apostolis succedant: Et hos ipsos vocat οπμ. λει de φελ, EcEpiscopi. Ita ut mirum sit hunc quoque locum a nonnullis in contrarias partes rapi; sed superavit hortam confidentiam is, qui nuper in Nicamo Concilio speravit se reperturum P e byteros non Pastores; Citat Can. XVII. qui lic habet: ῆλθον sic τηνα ira, αεγάλην - οῖ ora A mn mi
ne ei in mentem venire umquam, Nicaenos Patres quicquam de Pres te-ru non Palloribus cogitasse, praesertim cum idem ille Canon tam solio Ecaveat, ne Diaeo . inter presburossiectat Z Hieronymus idem quod ille Cati improbans, audio qrem am, inquit, c. in tantam erupisse Tecordiam, ut Diaconos Presbyteris id est Episcopis anteferret, qui patitur men a m 2 viduarum Minisse ut supra es e tumidus esserat, a qrorum'
200쪽
Presbytero Poenitentiario, de abrogationem ejus actiter reprehendunt quain tamen alias solent laudare, cum Pontificia confessio oppugnatu sed quis unqua in audivit Pres iterum poenitentiaraum non sutile path remi Aut quando unquam crediderunt veteres, uium clavium a verbo de sacramentorum Ministerio posse segregari 3 CertE CHRISTUS itidem laves exercendas dedit, quibus Evangelirandi de Baptizandi fecit Potestatem. dox DE sco unxit, homo ne sieparet. Ambrositas i. de solvendi Sc ligandi Iure. D. horolope m/ sum es cre tibαι. & alibi k CD-ves iras Regni Cur lorum in beato Petra Apostolo tundii fuscepimus Sacerdotes: Hieronymus de his qui o gradui succedum , qui inquit, rem habenses ante diem Iudicii judicant: Jc ibidem, Non facile re loco
Pauli, tenere gradum Perri. Chrysostomus, uoc et inculum Sacerdotum anitiniam 'fam perstringit. Notissimum est a Patribus Sacerdotes dici Pastores,quibus verbum es lacramenta sistat credit Mextra usum quidem novi Te. stamenti, non tamen extra divini Verbi auctoritatem. Nam apud Esaiam DEUS vocationem Gentium per Evangelium praedicens; inquit, i. Gentibu , conversis ad mam mihi qνUrim in Sacer olei LV L virin. Exercitium ergo avium, dc Ius absolvendi poenitentes ex omnium Patrum sententia solis competunt Sacerdotum, hoc est presbyteris, verbioc Sacramentorum depositariis: ergo de hi Pres ιιri, qui specialiter vacarunt absolvendis Poenitentibus, non alii sunt credendi , Saceia ita vocano vi Testamenti pagina Pastores vocat. sicut autem Pres teri vox, cum functi bilem Eccletiasticam significa , numqvam reperitur apud patres aliis quam Palloribus aptari, ita nee Latina vox Seniorum. Tertullianus de Gav:um usu agens, m.) Iudicatur magno eum pondere, ut apuae certos, de DEI conspectu, ummumqpe futuri Iudicrip judicium is, qris ita deber rit, ut a communicatione orationis σ conventus, eae omnisi ancti commercii relegetur, Uriuent obati qr0re Seniores, honorem istum non pretio eae t. . simonio adepti , neque enim pretio ulta res DEI constat. 'esbyteria isti,
saeculis ex soli, n constitisse Pastoribus ipse Calvinus agnoscit. Hoc ergo.