De imperio summarum potestatum circa sacra. Cui accedunt D. Blondellus. De jure plebis in regimine ecclesiastico; et De officio magistratus christiani, alius autoris opusculum. Hugo Grotius

발행: 1690년

분량: 327페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

271쪽

2 4 De Iuret lis

absolute desinere non debuit, quis enim eorum sibi debita stipendia pro

fessivi eli unquam, aut de iis exigendis cogitavit, aut denique de condona dis & remittendis quicquam apud se statuit' ut a seniorum quoquam non dicam sperata, sed a ctu imperata dc recepta, ac exinde conrinata fingere libeat, quo calia factum ut ab omnibus condonarenturὶ an in perpetuum condonata sunt i Siq vis nunc conae nare se nolle profiteretur, an ipso facto, an vero de jure tantum restitutus, censeri debereti An eo casu expu cta per condonationem obligatio revivisceret ut ea deinceps Ecclesia tela

re turl An denique absoluta imperatorum divinitus tam in lege quam in Evangelio ossiciorum condonatio fieri posset, ut ubique in perpetuum desinerent i Frustra suisse qui de stipendiorum Senioribus as

signindorum condonati ne quae nulli ante an . so. vel fando audita suerant, scripserunt jam patuit, eos tunc aperte falsis niti demonstrandum restat; desiisse in Ecclesiarumpraxissenaeia illa a junt et quo auctore 3 quis unquam

quod in praxi desiisse fingitur, antea quomodocunque fuisse dixit Z si vere desiit, quando, ubi, quo faciente & ad laborante primum desiti Annon quod nullo auctore fuisse aut esse coepisse fingitur, ni illibi desiisse aut desinere

potuisse iure dixerimus y AEque a vero aliena est quae condonatorum si Deo placet sit pyndiorum causa affertur,valde accisae Ecclesiae opes: ubi enim gen. tium adeo accise Christianorum opes ut Christi servos merce sua staudare cogantur Z demus Senioribus plebis a saeculis aliquot ubiq; detracta quae nci quam spera verant aut obtinuerant honoraria, an Gallis, Germanis, Hispanis caeterisque pontificiae communionis populis, inter quos & regiis opibus ab antiquo diffuit Clerus, & nova quotidie servent Monachorum& Nonnarum examina, quae indesinenter ditant, imo deliciis distendunt laicorum oblationes, defuere unquam facultates necessaria Senioribus su is praestandi 8 Germanis, Danis Suecis, Britannis Protestantibus qui Monachorum cujuscunque generis plantaria radicitus evulserunt, & Cleri posessone, fisci viribς junxerunt imo quorum nonnulli luxu iantes bonis Ompibus ac vere gaudentis opus naturae provincias possident; quisquamne quae

suis cujuscunque generii rectoribus, ex Apostoli praescripho impendant e esse crediderii Τ Belgis kederatis quibus in exhaustos invidendosque Eut rae universae thesauros Asia, Africa, novus orbis indesinenter prosundere non cessant, quis adeo ac fas es ut stipendia senioribus subernantibus

272쪽

De iure solis ass

quos ipsi ante annot sere centum restitueruntὶ debita mer to condonent ut ipsis ad ravim usque vir pius, di alumnus,ssu cerus inclamet persuaserit Sed ut ipse se non modo falsa, sed Jc compugnantia loqui sentiat rogatum eum velim,quando in Ecco rumpraxi presty Otumgui emantium αἰ-

perata ex ejus mente in ab Apostolos endias isse putet; sub Apostolis opinor, eorumque primis discipulis, quo tempore Ecclesia fermenti modicum e in unive:sarum gentium messa utens, mundi exul, sapientibus, potentibin , nobili , fecundum carnem Apostolo ' teste) paucis constabati quando veros endia Se torum praestari desierunti post Constantini

aetatem quo tempore ad Ecclesiam, numero & divitiis auctam, uuire si gentiumgloria transit'. te flat sic ubi Christianorum opes vel nullae vel modicae, sponte quaevis onera subierint se i ve serendis pates credide int: ubi nullae nonopei Christianorum fuerunt tam accisae videri coeperint, ut necesse fuerit eos a consuetorum munerum erogatione excusare; si quem somniandi petitum absona tam multa comminisci, aliisque obtendere facile fuit quis nisi forte vervecum in patria crassoque sub aere natus a se impetrare potuerit, ut iis fidem suam obstringat tAliis igitur firmamentis, iis nimirum quae nobis Apostolorum primaeque per trium taculorum sepiodum antiq vitatis praxis stravit, seniorum olf ii institutio &functio sua: ut sic dicam vitae a Protestantibus per Gallias, Scotiam, Bessium restituta statuminanda est, nec eo tamen obtentu vindicanda ut i quod infelicia nonnulla & monstrorum foecunda capita meditamur ) caudam desinant Christianorum capita, h 3 t laque Ecclesiarum compago Velut in antiquum chaos ruat. Eam temperato moderamine regi, univcricique ac singula eius membra gradibus proprii, distincti, c dotibu, insignita, suo quaeque loco consilere, modum u- bique situm agnoscere, nihil quod aedificationis non sit praesumere, voluit, qui summus vetitatis, ordinis, chiaritatis, pacis, auctor dc vindex est; ut . quemadmodum x γ i. di se suis, ad felix & Deo placitum regimen, comisiam fraternitas tota agnoscit, eadem tota partes suas obeat, ct regimen a tingat; sed quomodo expedi: quod non a privati cujusvis inco usi ita teme. ritate sed a sincero modeste & honorifice de se invicem sentientium, i unitatemqνe Spiritus inpaucis vinculose pantium piorum judicio, mutuaqre

273쪽

ed οἰα pendet: sc secundum praeposito, M in verbo labororer, senseorum , plebe ipsa in quos inclinata quodammodo recumbat) delectorum

eura eminebit, quae exinde corpus totum ne infimis de si a universitatisq; salute sollicitis, excepti, perni t nabit; Beat uia societatem nec ulla ij si ialiena dominium usurpantium c cum se Christi redemptiq; ab ipso gregis ministros fateantur primores tyrannis premet, nec foetasum inis ima permiscentium cum mensurae sitae conscientia teneantur omnes eonfusio dehonestabit, sed unus idemque omnes dc singulos in multimod graduum iu conditionum diversitate spontaneos ac sibimet m legis instar tactos, Spiritui ductus velut inanducet, totamque infusa per artus mens agitabit mobilem dc magno se corpore miscebit. Quo quid in terris beatius esse possit, nescio.

Nonnulli nunc qui vera haee ae per se clara diis eri non possunt, in Principes Christi fidem professus, ac Magistratus ab itidem constitutor, Christianae plebis jus quantum quantum est translatum putanta quos summopere rogatos velim, haec nos ex ordine docere ne dedignentur. i. A quo, τ. v 'ndo, quo jure, ea quam commendant translatio facta sit. Sa quando enim facta est, non nisi post annum Christi sir. quo primum Christo si men dedit Constantinui) fieri potuit, nec ullos ante Principes Mas

tusque fideles, quorum amica potestate palam sustentaretur, vidit, toto

tro tempore sn Atli humi se piso, delitinere, A sibimet lieno mni patrocinio destituta) per se providere coacta. Si quis de facto trans- stulit eum vel e Ciero, vel ἡ plebe, vel ex ipso magistratuum c llegio, post

quam in fidei obsequium transeruii prodii si e Hid tamen hactenua nulli . ex veterum monumentis emere ilatum est oportet. A plebe cur et sactum non ea, quam trecentis, dc quod excurrit annis, reclamante milio, iure suo usam supra demora stravisus ; nan etiam a C:em, quo favente, imo nonnunquam ex gente, plebs ad consiliorum Ac regiminis participat ioneni et vocata est. Non denique a Magistratu, quem nisi insaelem & fere seni. . permisi i in sceselia ante Constantini tempora nunquam experta est ;quamprimum vero Christianismum amplexus est, ut nobilissimam plebis partem, ac veri nominis caput fovit. Sed quandocunque, dc a q ocun

274쪽

iure s ctum est. A plebe factum nemo dixerit co) s d me facto eius adauerim ι axis tum fingitur.' Nec si factum quodpiam ejus aut consensum quis obtenderit, causam e btinuerit, quandcqviccm cp viri tu ierrant consentire: eorum voluntas ntida es; nec Christa familiam Gavi e emi lo collata divinitus προ ὀρεια in ei jusquam gratiam prodigere founquam, aut aeternum fuerit. Cum igitur q)qro initio vitissim es se ctu temporu conralescere η t. quicquid piatet cilici m, tui divinaeq;d rnationis oblita Christiana plebs fecerit, ipso jure irritum scivi et erit. AClero quo re itore ad ossicium impelli dc divinae vclui talis notialia imbui plebs debuit jus eius ad Magistratona, sive supremum, sive sub summo constitutum, transferri non debuit. Si enim cr) culpa es immisi re se rei adje non' tinenti, nec de ex alteri per rite m iniqra conritis inferri, quis ab πο: ιόνοιι cclx missos fidei suae Dei domesico, de gradu deiici, & pudendo consilio prodi quas ruero cuiqvam Da di vinaque com ilia in alterius inseriam mutare licitum sit satienter ferat Z A Chrditano denique Magistratu subditae plebis ius in terr et iranslatum dici nullo modo potest. Cuis enim reipublicae qua Ecclesia continetur, tutor datus so vi univeisis ejus bonis &con modis invigilet, omnes ac singulos paterno ut se dicam sinu foveat ; eosque a temere invadentibus sto virili tueatur. nunquam nisi persas de invadenda, assignataque, Domino sorte quomodocunque spolianda fratcrnitate ccsita crit. Imo ne si omnimoda honorum suorum cessione, quam colere eae ossicio tenetur potestatem dis

re paraia si aut actu ipso univeisa sua transfundat ex aequo & bono per

miserit, Si enim e in eos extra orae ema ima vertitur qxi evidisti fra γ resistortiin bona alienarerim, quas d i inae Maj sati poetias non debeat, qui euerso que primitus per Apostolos insti ucrat regim ne,eaq; quae dignitati suae de honori esse universorum Doli inus voluerat, abdicare compulsa ple-

totum id quantum quantum est sui arbitrii feceriti Cum u alis i-ιircumventis A i n npr beat act onem: Nimo vero xin ex suo desim mella. ex suam conditione . . . e Nosse frusti quis a vo'entibus transfusa, quae ad alios, vomodocunque transierunt, eosque y qui sciani cs consentia, fraudis pnem rueri caulabitur; si quidem ' antium suaq; ex errore neu sentiam nec scientia nec voluntas toprie loquendo esse potest. Clim igitur 9 maia cors eludines neque ex onso tempore, neqpe ex longa confiat in cώnfirmentur, on videbitM ri. Pam i cepisset si ossicio se

275쪽

Sed quid eo nos delabi, aut transla iones quae nunquam suerunt, aut qui bius ut Ecesesiae regimen sagistratus fidelis attingat nunquam opus fuit, comminisci necesse est Z si quod compertissimae veritatis est J plebis uni versae ex Apostolorus a praescripto longaque trium seculorum praxi in commune cum Clero, licet sub Ciero, jus ubiqxesuit: Cutini toto o pari cov. tineatur, &semper eciae agen alibi insint b potestatum quarumcunque fidelium, quantum quantum est, aut esse po: est ἀξίωμα, staternitatis in qua eminent, cuique in pietate Jc justitia secundum Deum regendae di. vinitus, instituta sun jus ex necessitate nunc complectitur, imo ab initio semper complecti debuit, utut enim nullum nisi sorte Abgarum aliquem qui in potestate post Christo nomen datam manserit, aes uese comporis tui membrum, spiritualemque Dominici gregis sve ovem , sive arietem tantisper dum priora tria Christianismi saecula decucurrerunt viderit Ecclesia, quandoquidem quotquot pietatem amplectebantur simulae profest icinem ediderant, vel discingi, vel ad martyrium trahi ne esse erat, nec ulli Christo militanti, per leges ethnicas, eodem quo ante fidem steterat, gradu consistere fas erat, potentialia tamen Ecclesiae inembra vel ab ipsi, ejus incunabulis fuerunt, Reges, principes, cujuscunque generis Magistratus, in fidei obsequium suo quisque tempore transituri: quos ubi Domino suo peperit pia mater, ceu gloriae coronam capiti suo coelitus ita. I l potitam, mirabunda suspexit, ex ossicio coluit, eodemque quo lsraelis citibVeteris Testamenti paedagogi principes aiusti suerant, uri jure probavit Exinde suar, easque s cum piorum principes essentJ praecipuas in Ecclesiae

in cujus se commoduin natos noverantJregimine, Clero ac fraternita- . te univcisa gratulantibus, obire partes: suas quas ante agnoverant cum

Cleio fraternitati, seniores j omnibus & singulis illibatas reliquerunt: nee enim continuo post Ecclesiae corpori insito incipes dc Magistratu, IEtes asilo visi fraternitatis cujusq; Seniores, qui ante consulcs Evangelica Suenis Reges, &potestates)ubicunque Christi nomen colebatur, Deo et servierant, solitas cum Clzro pro communis Domini sacrario & populo curas participare,seq; strui uos doctrinae ac disciplinae vindices praestare deserant; sed ex abundanti accesserant nOVOrum sub A gustis Seniorum pra sectorum scilicet, vicariorum, Praesidum, Consularium , minorumque in Cu i,

276쪽

Curiis municipalibus iaragistratuum, qui princi & nniores, urbium ti lurorum, dicti sunt, officia; hinc Concilium Carthagine A. D. ol. gusti r s. congregatum de conperiendis per magistra p,vel Seniores locorin, nonatistis rpis opis decretum condidit. Concilium aliud ibid.A. D. or. Junii i a. contractum d eligent bi senioribus a N a Germania inter Numidas

Maurentio Episcopo reo judices dari decrevit: ei universos eun forum o vinciarum curacores max stratiu, s ordinis piros , nec non Actores, procuratores vel Senior singulorum locorum A. D. Ii. inelinte, admonitione conperiit cognitor in Catholicorum Ac Donatistarum causa ab Honorio constitutus Marcellinus Tribunus: Anno denique 18. Novembris 6. a Basilio P sectop incipasty pel Seniorer urbium singularum, tam Curiartim, quam reli orum corporum ad a bos c si conseri vetustas proferendos compe iju, sit Majorianus Augustiis. fJ Nihil autem mirum si Christianismum ex aequo cum clero complexi Magistratus,& in republica privati mutuo dece i tantes conatu, quantum in ipsis fuit, ne quid res Ecclesiae detrimenti caperet, cavendum putaverunt. si quid praecipitante annorum lapsu sequior aetas alterutrorum juri detrimenti inserre ausa est, praeter summi Legit atoris placitum toti . lve ipsi ex animo addictae antiquitatis mentem factum cum sit, pro infecto habendum, imo cum indignatione exsuffandum est. utinam vero in hunc unum scopum eum principibus & Ecclesiarum recto ribus privati quique colliment, ut illam ipsam Christianae disciplinae regimini formam temporibu nostris restituant, quam Mulla Regum umbra prosecta,nullo Magistratuum sepimento munita, alienarum a vero Dei viventis cultu potestatum incumbentibus subinde procellis ubique gentium quassata Ecclesia expressit , suaque ae: ate admirabundus Origenes g Jluculenti, his verbis delineavit. Θα ά πται τον mi γλ υαμ ον,α σαμ δυν τα πανταχου ςν mας ά - ως Cκκλησιπις ταν καθ ἐκάς Q πολιν λ ων .,-ὸi , - δελ ν ωικλ σ ας τῆ κα ἐκας πτάχνσυ εξετάζων , αι et νες M. n ς κλησιας B λα ά ά5οi μαν,ει ς inv c. τώ παντὶ πολις τύ τοῦ , A c AD πλιτλεθου, οἱ δὲ - ουλευτο ουἱὸν αξ om c καατ ξε .i υπιγχος , ἡν υ ζέχειν δοκουει πιν πολι ν ii ουτ ν

277쪽

et a

De jure prelis

χοor τῆ, οι τηπολει συγ in . Mirabitur veri studiosus cum qis: moli. - σου praestare ruit, ut Delesiae Dei co iuuerentur. cum populorum stare sit tilas urbes basitant, caribus Megentis: c etiam Dei Diae finiatum eum civit.tis cujuι e curia componae , onon quirim Ecclesae Senatori Estni sint i Dei cisitate γ' in unirer fit versemur, Senatores viro iubi resum, nihil institutionis excryentia a reliquis cisi . Hai et eremi Entur in moribus dignum afferant irae comperies; eo. em modo Ecelsa r. Iorem cum urbis c u repraesidiconferre oportet. Qiasna m vero senatus Ecclesiasti istinctiones proprias, ut olim fuisse sic nunc & in pe

dii vetita admittunt , a communi conoentu arce ni Haec ille ante i oo, & quod excurrit annos , ad perpetuam memoriam

scriptis mandavit ; quae ab iis potissimum hodie notari velim, qui laxata Christianae disciplinae fibula) nullos ne contagio labem sectat in se

questrandos, aut ad tempua a mensae Dominicae participatione abstinendos, qvoiqeot Sacramen a disina invadere parati snt, nullo discriti, ne habendo,, Sancta quod ub que ab initio Diaconi in syn Σibu, proclamabant MVR quam reservanda, sed vel invitis inserenda hue obtentu pronunς, - udent, ne cuiquam denegato vitat edulio de

salutati

278쪽

clutari per se antidoto mortis caussa fi.int; cum enim Italorum panem sanctarve canibu/ projici; margaritai porcis objici sciscente ii) Christo

ipsomet neni sit; qui indigne panem Dominuum mantatam dc calice hauriunt, jus os ibi misisducare σ Lb.re, reosque corporis ac fanir senis Domini haberi necesse sit, quibus passiva divina usurpandi licentia arridet, qua fiducia securitati nullo conscientiae morsu in perniciem ruentium blandiantur, quam reverenter Dominum cuius Iacramenta calcantibus obtrudunt habere possint, quo judicio pudendam & inauditam universis retro saeculis novitatem, velut majorum, quotquot ab Apostolorum temporibus vixerunt de spe in ac contumeliam vendi tent, viderint. Nob s quibus & ver tas & claritas cordi est, utramque nostra temeritate prodere, consensu. patrum unanimem quomodocunque aspernari , . via regia vel ad momentum latum unguem abscedere, religio fuerit. Moniti semper meliora sequemur. Quod Deur optimus maximus faxit. Amen. 0 MMHῖ .riari λ t. Comitia .v

280쪽

OFFICIUM

AG STRATUS

Auctore A. C. E. M. G.

PRAXIS VETERIS

ECCLESIPE.

D communem plurium aut omnium Ecclesiariim guberna. . . ,

tionem, hoc primum seculo, imperato tum Christianorum dcce sit curii & autoritas, dc nervus in rebus externi, . Nam pii imperator A, de tuo ossicio edocti, agnoverunt, Magisti, Vtiam, quantum ad externa, cuilodem primat& secundae tabulae a Deo rite constitutum. unde Eusebiur narrat, se audiisse Constantinum ad Episcopos in concilio dicere: imi in eorum qra isti sint in Ericte sit aranda: Coeti eorumquc Episcopus a Deosium consitu M. Et ipse quidem Eusibias eundem quasi communem Episcopum a Deo constitutum esse, dicit. Quid i quod Constantinus :pse in Epi- istola sua ad Nicomedienses, seministrum Dei, ut qui habeat potestaten Episcopos improbos coercendi,appellat iapud Theodorem . Vocationes &ore nationes Episcoporum , maxime vero Metropolitanorum , confirmare, penex imperatores quoque erat. Hine Constantius ad Liberium inquit. quo Christianio esses, dignum tν judicavimm scopatu urbi nostra. Theodoretis. idem cum venisset Constantinopolim , ct cognovisset Paulum esse designatum Episcopum, moleste tulit, quod Episcopatus concreditus ellet indigno: dae

convocata synodo, eum ab Ecclesia repulit, ct Eusebio Nicomediensibi in Episco-

SEARCH

MENU NAVIGATION