장음표시 사용
291쪽
Prophetas impios occidunt, qui Epicopos summovent, vi cogunt concilia Episcoporum, qui cum Episcopis ui sedent, eosque quid agendum sit instituunt, qui Episcopum haeret cum adjudicant supplicio, qui de Religione cognoscunt, ivi subscribunt ; qui pronunciant , atq; h. aec. omnia, non alieno jussit, sed nomine suo, recte dc pie faciunt, an ad eos dicemus Religionis curam non pertinere 3 Aut Magistratum Christianum, qui hisce rebus sese admisceat aut improbe, aut immodestE, aut impi facere 3 His rebus imperatores di Reges antiquissimi, de Chri stianis sit misese admiscuerunt: non tamen ea causa unquam notati sunt aut impietatis, aut immodestiae: Et quis quaerat, vel Principes magis Catholicos vel exempla illustriora t
1 e PQ' sequuntur alia nostra argumenta ad hanc causam spectantia: quae s. Rem pellatininus assimat fuisse veterum haereticorum. At nos non perso, o troy nax, sed res respicimus. . Si argumenta bona tuerint, quorum fuerint,
Augustinui Donatistis removentibus Imperatoresa eausis Eces . fasticii haec verba Apostoli objicit ; Omnis anima potestatibus se per minentibu ubaita sit: dc subjungit , delete i hi , Dotestis, aut is cia
facito, sino potestu riore, contemnite. Quartum nostrum argumentum sic se habet: In veteri ter Sal mon deposuit Abiathar, dc constituit in ejus locum Sedoch: ergo sub novo Testamento Imperator potest pontisti em Romanum judicare, &s causa postulat, delua sede deturbare. Atque hoc argumentum fortius est de Novo quam de Vetere Testamento, quod in vetere Testan. et to unus suit luminus pontifex a Deo institutus, at in Novo nullus est summus Episeopus, sed omnes sunt a Christo aequales instituti. Respondet Bellarminus, &sit, Salomonem, non ut Regem, sed ut Prophetam,&exequiatorem divinae justitia deposuisse Abiathai sti si tuto Sadoch: quia dicitur salomon amoviste Abiath. r, Γι implor iursermo Domini. Respondeo I. me non negare Salomonem Prophe iam suisse, sed ut R gem fecisse assimo, id quod multis rationibus de-elarari de confirmari potest. Primo quia statim in P incipio regni sui hoc secit, cum adhuc propheta non esset. Dissicile certe adve e-
292쪽
sario erit probare, illum tune propheiam fuisse. Sec Δ,quia qui tan
tum Prophetae fuerunt, & hac taritum automate armati, nihil tale umqvam tentarunt. Terrari idem fecit qui Adoniam, Joabum,& Shimet, ut in eodem cap. legimus, interfici jussit: at hic fuit Rex Salomon. vario, in ipso contextu habetur, Rex Salomon dixit .sbiatharo Sacerdoti. Et certe constat prophetas non fuisse majores Summis Sacer dotibus nee in eos juris aliquid aut automatis habuisse, ut illos deponere dc Ioco movere possent: Ergo etsi demus hoc tempore Salomonem Prophetam fuisse, non iamen potuit prophetica sua autoritate Abi inarum deponere dc de sede sua deturbare. Quod vero objieit Bellarminus in eodem loco haberi, Salomonem amovisse Abiathar, ut impleretur sermo Domini, ac propterea ut Prophetam amovisse illum, hoc non magis arguit ut Prophetam
sectile, quam Regem : Nam quocunque tandem modo hoc focit Salomon , sive ut Propheta, sive ut Rex, impletus est sermo Domini de Eli posteris removendis: Reges enim postunt sermonem Dei implete. sic jehu cum interfecit omnes Achabi posteros, sermonem Dei implevit. Quintum nostrum argumentum est hujusmodi: Imperatores Christiani saepe judicarunt & deposuerunt pontifices; Ergo major est
Imperatorum quam Pontificum autoritas. Antecedens patet: Nam Constantius Liberium in exilium misit, lustinianus Silverium. Theod ricus Rex Ioannem primum in carcerem conjecit: Otho L Joannem
XII deposuit, 3c in ejus locum Leonem VIII. substituit: Henricus I Gregorium VI. deposuit, dc Clementem II. ordinari jussit ; ergo pene Imperatores est pontifices judicare ac ponere. Bellarminus respondet, haec quidem facta esse, sed quaerit quo jure: Respondeo: eodem jure, quo salomon Abiatharum deposuit, hoc est, optimo, aequissimo, justis simo, livino scilicet jure. sed de si gulis exemplis seorsim respondet Bellarminus. Liberium inquit injuste pullum esse in exilium testatur Athanasius: Respondeo: Verum id quidem esse, de Athanasium siescribere. Con stantius suit Arianus vehemens Liberius vero Catholicus Episcopus ocpropter fidem Catholicam in exibuni missus. Sed Athanasus tamen non ait, constantium non habuisse a ui holit tem pellendi Liberium in
293쪽
exilium; non ait eum fecisse id quod autoritate sua sacere non potu t, sed initum ait injuste pullum suille Liberium, quia causa pellendi injusta fuit. Fuit quidem causa injusta, sed tamen ro estas interim justa fuit, quam Athan .isius non reprehendit. Ei quidem Constantius multos Epileo pos abdicavit: nemo tamen ea magis conqueritur, quod Episcopum Romanum, quam quod alios deposuit. Datum est imperatori ius a Romano Pontifice & tota synodo, non confirmandi tantum Hectionem Papae, sed se Papam eligendi, dcconfirmandi omnes Episcopos,& Archi-Epii copos per Provincias. Hoetam apertum est ut Be larminus non neget, sed ait hoc Imperatori concestum elle prop: frequentia schisinata, quae tum fuerunt: sed falsum est quod ait 2ellariminus. Nam hoc Imperatori simpliciter in perpetuum concediam est perpetuum hoc jus fuit,non alligatum od aliquod tempus. Quod revocata postea sint haec privileg a, id Paparum superbia factum est, qui paulatim sese non modo Imperatori subducere cererunt, sed ei etiam se aequarunt,&tandem superiores evaserunti
Ad uu- Postremo i ut calumniari tandem desinat Turrianu, quod di- ά . G- cimus Pastores ab ipso Ecclesiastico coetu eligendos & ordinando, 3b f. Tur- esse quidem, sed cum populi testimonio & consensu, & quoties id mi ad licet) accedente Christians Magistratus autoritate : Non est ita ac- lacum, cipiendum, quasi existimemus jus χω 'Hας esse penes Magistratum :εμ. 6 Sed hoc tantum requirimus, quod Apostolorum scripta, quodque veteres Historiae testantur olim fuisse in Ecclesia observatum. QVin& ipsis decretis Pontificis faut per imprudentiam, aut ita cogente rei veritate, certe summa Dei providentia adscriptis 4 aperte constat, non tantum populi testimonium dc consensum accessisse, quum Episcopi eligebantur, sed etiam ipsos Ponifices olim fui se ab Imperatoribus
D octo . Existimo populum, de quoad ejus seri potest, Magistratum i-
ad idem psum, locum habere in Ecclesiastica χειροτnta, hoc est,in iligendis Eo eo tJ- clesiae ministris: sed non in χειροθε net, hoc est, in ipsaimpositione , fisa. manuum, & ordinatione, qua ministri Ecclesiasici Deo consecrantur : inandoquidem jus illud ordinandi, pastorum Ecclisae proprium est. si
294쪽
si quanto tui pontifices , quod ptarier lassisque usurparunt, imperatoribus aut ita cogente rei veritate, aut certe animo fallaci) reddiderunt, id si illis laudi dicendum existimas, aliorum esto judicium . sed quod illi postea suis artibus .utoritatem dignitatemque Imper torum , quantum in ipsis suit, imminuerunt, Ac quotidie imminuunt , id illis summae ac minimὸ serendae ambitioni ac tyrannidi adscribendum este, ita cogente rei veritate, fateatis necesse est : Imo Turriane, vide num possis hunc nodum expedire. Quum enim agnosceret Eccles a Romana Pontificis electionem ab Imperatoribus esse confirmatis dam, alioqui futuram irritam : Simul addidit: inicunque contra hoc decretum ageret cutendum est enim eorum verbis ex Can. Adrianus. dist. 63 anathemat .s vinculo eum innodari. Vide inquam Turriane, quonam modo hunc nodum solvas, di quo tandem sophismatum acumine tuos Pontifices liberabis, qui se ipsi anathematis vinculo innodarunt, dum adversus hoc suum decretum sese ab Imperatorum potestate & automate subduxcrunt.
De presbyterii, & conventus classici sementia Magistratum, tan- Poliri quam nobilius de praestantius Ecclesiae membrum, imo illius nutritium tam . quoque, inspector Massis certiorem faciet: Cui si aliud videatur, vel in a. Op. I. nominato pastore aliquid ipse desideret, causasque a preibyterii &eonventus classici sententia atque judicio dissentiendi habeat, de alio inst tuetur deliberatio, vel ipse etiam Magistratus loci alium nominabit &ossendet.
Postquam autem Imperatores Christo nomen dederunt,illorum etiam voluntas, judicium & autoritas ad ministrorum electiones & v cationes adhiberi coepit, ut qui nobiliora depraestantiora Ecclesiae membra, imo nutritii illius etiam sunt. sic in Concilio Constantinopolitano,cum consultatio incideret, cuinam potissimum istius urbis cathedra committeretur, Imperator Gregorium Naeti anzenum, propter vis
tam &doctrinam,hoc praesulatu dignum censet, cujus iudicium Concilii quoque maxima pars,quae integritatem viri suspiceret, approbavit,
295쪽
Cum verὁ progressu temporis, haeresibus& schismat bus In
elelia crescemibus, clerici, haeretici, schismatici, aut ali s affectibus p taeoccupati, dc fascinati, jure electionis saepe abuterentur, di populus suae quisque factionis Episcopum eligi vellet, adeo ut ex universae multitudinis suifragiis, saepe simultates & tumultus o rentur, imo A caedes fierent: Christianis Magistratibus necessitas imposita fuit, ut suam interponerent autoritatem, Concilio Orthodoxorum Episcoporum adhibito, Ecclesiis ministros darent: quemadmodum Iolaphati, Ezechiae et Iosiae inspectio Magistratui mandata est, ut Ecclesiae ministeria rectEi constituantur dc administrentur. Sic cum in electione Episcopi Cun- stantinopolitani inter Dioscorum & plebem diversa essent suffragia aliis
aliorum, quos ordinari vellent, nomina in chartam scribentibus,Theodosius perlecto inscriptorum catalogo, tandem in Nectario subistitit, eumque deligit, multis r luctantibus. Sorom. bb. I. Hist. Eccles cap. y. Episcopi Alexandrini cum Petrum Magnum sua autoritate sibi det gunt, res haec Zenonem imperatorem vehementer conturbat, adeo, ut Petrum illum morte etiam multaret, & Timotheum, qui propter populi seditionem in Canobo tum aetatem degebat, accerseret: Evagrim'. H r. cap.M. Et sane si praesentem hodiernumque Ecclesiae statum & conditi nem, a primitivae illius Apostolicae longo intervallo discrepantem, sp
aemus,quodque inprimitiva illa plebs fidelium non tantum adeo contracta fuit, ut citra tumultus aut motus, omnium suffragiis eligi in publicis Ecclesiae coetibus ministri possent: sed in doctrina etiam Ap stolorum adhuc perdurantes essent, nullis erroribus adhue insecti aut delibuti, adeo ut communibus suffragiis electiones fieri commode poς sente nunc vero Christianorum multitudo in immensium sere succr verit, variisque erroribus de schismatibus Ecclesia infestetur, & hoe i
co veritas nunc constituta sit, ut plurimis fere exosa sit : tutum & coi
fultum minime soret, Magi stratus Evangelicos, sive eligendi, sive coi stinandi ministros, jus abdicare, inque manus promiscuae & impe De pi bis simpliciter & absolutE resignare. Denique Magistratui Pastores dc Doctores non recte sentientes inesciant iamin, aut enormiter delinquentes, ordinem coaere, ac
296쪽
non tantum increpare, eumque illis diutius expostulare potest aut stipendii parie ad tempus privare: quemadmodum Moses Aaronem propter conflatilem illum vitulum aeneum, graviter accusavit de reprehendit, Exod . vers. . Et Ioas sacerdotibus, in structura templi, quam ipsis demandarat cessatoribus, irrogavit poenam & multam, stipendii partem ipsis ad tempus subtrahendo, a. Reg. M. vers. 7. Sed omnino etiam, si ita opus sit, removere ab ossicio & exautorare potest, quemadmodum Salomon Abiatharum, quod Adoniam, regnum, vivo adhuc patre Davide, occupare conantem, secutus esset, Sacerdotio privavit, subrog.uo illi Zadoco, r. Reg a. versa' r. Reyt.ver j. Et Iustinianus
Imperator sylvetium, Romanum Episcopum, quem proditionis suspectum habuit, per Belisarium removit, substi tuto illi Vigilio Evag iis Iu . . Nisi.Eccles, cap. G.
Exemplis & legibus rem disceptari volunt, Moses princeps populi D pr religioni, formam Dei jussu constituit: Aaroni praescripsit. David fui.
Rex tabernaculi ministeria deposuit: ad reducendam arcam sacerdo, Land . te, convocavit, Concilium aliud senex habuit. Salomon templum p i adedicavit, Abiatharum deposuit: Zadocum constituit Sacerdotemo: commenti Iosaphat sacerdotibus di Praefectis suis Ecclesias visitandi, cultusque in me. instaurandi negocium dedit: Amariam Pontificem sacerdotibus prae fecit, Ioas pontificem in templi cura negligentem castigavit. Hishias cultum a Sacerdotius corruptum repurgavit: Pascha restituit,&c. Neque haec pietatis magis, quam ossicii opera fuerunt. Christiani vero Principes minus potestatis habebunt Zminus si lirituale subditorum bonum curabuntὶ Constantinus ergo causam Donati &Caeciliani, Melchiadi Romano Episcopo ejusque collegis audi- endam commist, literis injunxit: tandem ipse judicavit: causam qu que Felicis, quod Caecilianum in crimine traditionis ordinaret,audivit: Arriano dissidio componendo synodum coegit ,. Theodosius fideme ιοουσσον legibus edixit: Episcopo Nestorianos deponi jussit: Ire-
297쪽
y Coni autem dico Magistratum disciplinae custodem esse, intellige
utramque tabulam decalogi ei custodiendam esse, id est, non tantum est pacis cultos velut rmentarius, nec tantum ventri, sed primum gloriae Dei serviat, idod a d externos mores attinet. Ac pertinet etiam emendatio Ecclesiarum praecipue ad Magistra-oficium, praesertim ce: santibus Episcopis, aut adversantibus
Veteres excludi volunt principes a negotiis Ecclesiasticis non omni modo, ted tantum quoad absolutum judicium de rebus sacris, &quoad actus minasteriales, qvorii in respectu oves stitit Reges ctiam ipsi; non tamen quoad ordinationem sive reg: men Ecclesiae& ministetit E clesitastici. Culus respectu supra omnes sunt personas occaussas, etiam Eccleti allic is, intra propria Dominia. Magistratus est mini iter Dei, tuo bono illoque tum animae cum corporis, quod in duobus consistit: i. in vera religione, r. civili justitia: q varum iitraque a Mogistratu sustentatur. Quaeri hic possi:, qvam procul haec civilis gubernatio extenda: se: Respondeo: illam in duo objecta extend i. i. in omnes causas, res ac verba hominum t iam civilium Irim. o. in tum Ecesesiasticorum: de temporalibus hic non est quaesto. Huj me in autem gubernationis execuri nem in causas etiam Ecclesiasticas exten F, di, apparet ex eo, tars penes Regem ae Principem sibrum legi, esse oporiis ad- raret. Dcur. 7. 19. Ineste cre dc et, Uie in eo funi f. eluer ex qui. - Verum enim velo in hac automate duo sunt observanda i. ii sani civilem autoritatem non o dinare caulas E clesiasticas ct civiles secundum eundem modum: in civilibus enim singulas quasque ordina ct perinde omnia exequitur: .at in Ecclesii sticis, ii gula quaeque ordi nandi potest. leni habet, at non identidcm esequendi. Magistratus quidem ordinat di i raescribit in omnibus quibusque Ecclesiasticis cau- cs, at mi illor is est cui iisdem executio demandatur. secundo etiam nota iidum est, civit m autoritatem potestatem habere in omnia illa qua hominum iunt, at non perinde in ea quae Dei sunt, ruta verbum xiit sacram n a, iidem, conscientiam & dona Dei interiora: atque haec ad civilem potestatem nihil pertinem: de qua Chr.ctus verba ita, ciens, praecςpix ς. quae Dei sum,Deo: quae Caesaris, Caelati danda esse,
298쪽
r. Hujus autoritat;s vis in omnes etiam p rsonas extenditur, tam Eccle- siasticasqv m civiles, ita tamen ut ad O ernum hominem, corpus, vitam, convertationem, & exteriora 'lurque duntaxat extendator, non
autem ad animam & conscientiam, qWarum Deus solus Dominus de Rector est. In prophetis Pastoribus & Ministris duo considerandi sunt, pri. md personae eorum, secundo ministerium eorum. Respectu perlona rum sithuli suis Principibus subjiciuntur, idque conscientiae gratia: at respectu ministerii quo funguntur, Principes et Magistratus Ecclesiae si bjiciendi sunt, ut ei in qua verbum docetur & sacramenta administrantur: - Magistrariis Ministris non in nomine suo, sed in nomine Clitiasti venientibus subjici debent. Hoc enim est nobis observandum, sanistratus non ei se simpliciter ministerio subjectos, sed quousque verbum rectὰ praedicatum fuerit, dc Sacramenta sincerὸ administrata:nani alioqui potestatem habent sive reformandi sive abdicandi Ministros tale, qui in munere suo fungendo delinquunt: hoc enim res emi iidem ipsi pastores sunt, sicut Esa . i. Cyrus appullatur Pastor.
Leo cum universo Clero populoque Romano, O boni, ejusque Cosso . successoribus in perpetuum donavit facultatem pontificem eligendi eum ni Cauca vero quae commovit illum ad institutum istud stabiliendum, ea ta, cap. fuit, ut nulla in posterum ejusmodi monstra, quemadmodum olim, in Petri Cathedra i Ederent. Cogitabat enim ab illo tempore, quo Adrianus II s. potestatem illam Imperatori eripuerat, dc libera populo cleroque comitia reliquerat, foede inestrae natam Romanorum ambitionem opplet se Ecclesiam bestiis, civitatem tumultibus, dc electiones nequitia. Hanc nimirum libidinem aliqua ratione coercendam esse animadver tebat. Nullum iraenum acrius injici potuisse putabat, quam si Adria ani I. constitutio, qui jus Pontificem eligendi concessit Imperatori renovaretur. Itaque rem ad Concilium retulit, &concilium acclamavit. Qui ii adeo aberant Imperatores a monstris intrudendis ut extruderent prorsus, ct summo essent ad Ecesesiam ab illis liberandam adjumento: qvod sicut constat ex perpetua serie rerum gestarum ipsorum, &annalium: ita Carolus sigonius, in illa quam de regno italiae
299쪽
deserat testimonium, & Romanos ipsos quod illa monstra in sedem l
repserint, in omni culpa ponat. scriptura edocet, cos qui in Religionis causs peccant, idololatras, blasphen os, Pleudopropheta ,sacrarumque rerum violatotes este punier dos, isti autem committuntur puniendi, qui non temere gladium
gestat. E go a civili Magistratu puniendi sunt, qui malum faciunt in
rebus divinis. Caeterum: poenis, scitisque civilibus providere, ut suo sacerdotes persu gantur in di vinis rebus ossicio ; nec sacerdotes solum, sed&populus: Principi haec delegata provincia eis inare, quum suprematias ille, quem principi deserimus in Ecclesiasticis negotiis, non alius sit, quam ut in iis se gerat sicut Erechias, non scutorias; non ut praedicet verbum, ministret acramenta, divina ossi-cla celebret, aut Ecclesiae exerceat disciplinam; sed ut curet ista fieri, prout oportet ab iis, quos ad eadem Deus vocavit Nequaquam Caesari plura , quam quae sunt Caesaris attribuimus. Quo graviori sunt in culpa magister tuus, oc commilitones ejus, qui juramentum Regii suprematus, tanquam improbum ct impium redarguunt. Omnis enim. qui legitime regnat, supremus est subditorum s rumin spir tualibus Politicisque rebus gubernator. Eti. nasi Principes non semper, quae pia sunt ut nec honesta, jubeant: nequaquam idcirco in iis ipsos imperio suo oportet spoliemus quin iuvemus precibus potius; ut nos in pietate Jc honesti: te reganti
tom G Quintum argumentum: in Veteri Testamento Res ibit major ι - qui bi libet Pontificibus, etiam summo: Ergo & in Novo Teilarinem V ti. to imperator debet esse sui erior omnibus Episcopis; etiam iis; qui sunt reliquis superiores, ut erant olim Metropoli ani, dc Patriar hae. Probatur antecedens: quia prioris Argum r. Salomon deposuit Abia. thatem, constituto Zadocho in ejus locum. A Salomone, tanquam Propheta, non tanquam Rege desii iiiiiiii Abiatharem finxu Bellarin viis. Ubi legitur Prophetam au oritate inhabitillo in Summum Pontificem p maxime deponendum tSextum argumentum: Christiani Imperatores stape judicaverunt ac deposuerant Pontifices Romanos: Conllantius Liberium misit in
300쪽
exilium: Iumnianus silvetium. Theodoricus Rex Ioannem conjecit in carcerem. Othol. Joannem XIl. deposuit: Henricus III. Grego. '' ''ni: bilite facta sunt, quo Imperatores praeerant pontificibu : Eodem inquam jure facta, quo olim Constantinus Magnusiuisit Arium exulare: & Eusebium, d Theogi in apud socratem lib. t.
cap. .&postea Athanasum, cap. as. Item Constantius ter raulum electum Episcopum Constantinopolitanum: lib.r. cap. . ia. zi. Demque,
quo Gratianus Demophilo Ariano dixit, lib. s. cap. . Si pacem π co cordiam fugis, te jubeo ab oratoriis locis. Ne alia colligam infinita e empla; quibus fit manifestum tum temporis sua autoritate usos palam
de promiscue in quosvis Episcopos, & abdicandos & in exilium P i ' ' ό dicuntur Liberius, silverius, 'injuste pulli. Nam quis nesicit imperatores carpe abuti autoritate 8 Nemo sanus neget iniuste etiam Athanasium facitam exulem a Constanti no ; primum: deinde a Constantio: alios etiam Episcopos Catholicos. cum ab hoc, tum ab aliis, sed iacit sequitur, ex eo quod quisqvid in juste facit, propterea non habere autoritatem faciendi: hoc enim sequi tur duntaxat, abuti eum sua autoritate. -- Ejecit, ut dixit, Constantinus Arium, Eusebium, Theognita, haereticos: ejecit & Athanasium. Conser utrinque ejiciendi autoritatem potestatemque eandem . invenies: & tamen justὸ illi, hic contra ejectus est. Qui fit Z non sandovia in Athanasio deficeret potestas, quae in reliqui, sussiciebat: sed quia, quum aeque Athanasii judex esset Imperator, ac reliquorum, tamen Athanasi nullum crimen erat: dcerat magnum aliorum. Sic de his respondeo: Male ejectos Liberium, silverium, Ioannem: sed male quia caussa in iis nulla erat exilii: at non, quia imperatoribus nulla
sexto, quia imperatores autoritate sua confrmabant, vel innrm
bant, ele lum Romanum Pontificem. plurima in Pelusio lI. Nihil a clero in eligendo Pontifice actum erat, nisi ejus electionem Imperator approbasset. Sabellicus Enneadis 3. lib. s. miserat Gregorium pelagius
Byzantium, ut se apud Principem purgaret, ne sibi noxae daretur, quod