De imperio summarum potestatum circa sacra. Cui accedunt D. Blondellus. De jure plebis in regimine ecclesiastico; et De officio magistratus christiani, alius autoris opusculum. Hugo Grotius

발행: 1690년

분량: 327페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

301쪽

sine illius assensu passis esset se Pontifizem renunciari. Enimvero irrita erat tunc pontificia declaratio, nisi cum Imperator suo probasset assensu, BDudus Deca is a. libra. Stephanti xl V. Romam ab imp ratore reversus brevi oblit: eique successit paschala I. qui quod a clcro populoque Romano absque Imperatoris autoritate praeter Obiervatam diu ante conluetudinem, electus esset, ad illum scribere suam innocentiam, a Cieri, populique violentia purgavit. Viminia, Metropoleos Ab. a. cap . Neque mireris, lector, ab Imi erat ore constitutum Episcopum: Ferebant hoc illa tempora: quando etiam summorum Pontificum constituendoruria, di tituendorumque habebant arbitrium: q,od temporum necessitas ferebat Eheu immutata temporas MOLlNAEUS.

plurimi principe. saepenumero correxerunt pallores, di ad osse umreduxerunt, ut Constantinus, qui suffocavit Episcoporum d .ss.lia, curando igne absumi iplorum criminationis libellos, ut David, ixi tabe naculi constituit leges ut Salomon, qui dejei it Abiatharum perduellionis reum a Sacerdotio; ut EZechias & Iosaphatus, qui repurgarunt templum Dei, cultu que integritatem restituerunt. Hoi ensu li orae synodales scriptae ad Ludovicum pium ipsi attribuunt titulum Rectoris Ecclesiae. Et Ludovicus ex filio nepos cum ageret Papiae, inquirit in m

Ipsi

Episcoporum eorumq; functiones, ut refert Sigonius ad annum e dieit lib. . Adrianum detulisse honorem Carolo Magno gubernandi Ecclesiam, & eligendi Pontificem Romanum; non ut pro arbitrio immutaret doctrinam: sed ad executioneui eorum quie I Eua in verbo

Praecepit .

Pontiscum electiones ut plurimum paragebantur suffragiis popli Romani oc Clerici, quae tamen ratae non habebantur usque dum ea 3 suo approbassent astensii Regis Italiae sive imperatores; qui saepenumero non expectatis comitiorum plebis si Tragiis, abibluta sua autoritate constituerunt Episcopos. Anno sis.eligitur Agapet, st. a Rege Thcodato, de deinde Sylverius, ct Iustinianus imperator per Belisarium removet Sy

verium substituto illi Vigilio. pisCATOR. Quum Ecclesia aliqua Magistratum habet Christianum &domestiuum udui, jua illud vocandi ministros penes illum est: idque propretrarem

302쪽

parem rationem cum Magistratibus Ecclesiae veteris Israelitica. Etenim Deus Mosi &sub illius persona Gubernatoribu , populi Israelitici politi eis deincep, futuris jus illud dedit : quum ei mandavit ut & Sacerdotea de alios facrorum ministros vocaret atq; constitueret. Et Moses ac post illum pii quida populi Israelitici uti avid,salomon,&Ezechias jus illud exercuerunt. inum velo Ecesesia aliqua talem Magii iram noliabet, tuujus illud sertinet ad ipsumEcclesiae illius coetum ae imprimit ad collegius eniorum: in ostendum exempla Ecc sae Christianae primitivae ministerio Apostolorum. POL ANUS. od plebi personae idoneae non sint cognitae,aut de iis judicare non Θntairo est: si presbyteri est & qvide totius, sive ienatus Ecclesiastici, aut etia lib. I. magistratus politici, cui religio pura cura es quaerere personas idoneas. cap. Episcopos 5c Pastores Ecclesiarum officio non i .itis facientes, vel l . 1 prorsus non facientes, deponet Magistratus oc alios in locum eorum cap.θ. .

Tanta deniq; potestas regia in pontificem, ut mox Salomon Abia- Tra' Ptharum pontificem sacerdotio abdicaverit, de ab altari summoverit, &suprem. Sadocum in locu ejus Pontificem sutum substituerit. Respondet Bel - potes. rotarmino factu illud tribui solere Solomoni,non ut Regi, sed ut prophe gia, tae, cxtraordinaria potestate divinitus obtinenti. Id veroqvi constat, qua siems. tandem assertionis tuae fide facit ' an ideo credendu est, quia Bellai mino sic visum essecerte qua autoritate Adoniam, qua loabii, qua schimetsi morte multavit, non prophetica, spero, sed regia, eadem eodem tempore Abiathariam de Sacerdotio deposuisse credendus est. Etsi vero detur instincta hoc fecisse Prophetico, certὸ autoritate non nisi Regia facete potui quia Prophetis denuncian i tantum ossicium competit, po testas exsequendi non prophetarum sed Regum est. QVare aperte ibi lexi tur,l ex dixit Abiatharo, ut nullus hinc tergiversationis locus sit. Deniq; causi ipsis,qua arcessebatur non Ecclesiastica, no doctrinae, sed politica, di & regni causa fuit ;quippe quod proditoriὸ cum Adonia conju rasiet, ut nomine Prophetae nihil illi negotii cum Abiatharo, tantum' modo jure regio agendum esset. Quare sutilis & inepta est responsio illi,& manet hoc exemplo firmata Regum potesta, in pontifices Ec sacerdotes,' i ab illis etiam sacerdotio abdicari possim. DA

303쪽

D A VENANTI Us. ν δε- prima thesis erit de personis Ecclesiasticis; Episcopi, Pre byterῖ,

ter . omnesque qui Clericorum nomine censentur, tam Regiae potestati sub- θυοι jiciuntur quam laici. Horum igitur respectu Rex habet summam ou- Theolog toritatem. Id inprimis ex eo liquet, quod Reges Israelitici pro imperio epor. V. sacerdotes convocabant, de Imperatores Christiani Episcoporum concilia indicebant. Hosce conventus illi non indixissent, nisi superiores Sacerdotibus extitissent. Quid, quod Regi incumbit imperare sacerdotibus ut suis sui gantur ossiciis: increpare dc punire, si secus fecerint, imo, si merebuntur muneribus suis prorsus abdicare: Iosias praecipit Helciae. Ioas increpat Ioadam. Salomon deponit Abiatharum. Hanc eandem potestatem Christiani Imperatores exercuerunt. Consta minus Paulum a sede Constantinopolitana dejicit, de in ejus t cum substituit Eusebium, Theodosius imperat Demophilo, Ariano Episcopo, ut vel iidem Catholicam suscipiat, vel sedem Episcopalem

relinqvato.

δύ . so. inus Magistratus eum, interveniente stabordinatorum procerum cons ih si lio potest eodem jure ex litorare, quo Rex Salomon Abiatharum de posuit. i. Reg. a. vers. M.

I, D iat Recte autem Augustinus; more de instituto praesertim Israhit, di Iudae Regum piorum hujus quaestionis arcussit solutionem, a quo vim de nervos sumit: quia in Israel e populo suo regnum instituit DEUs, α Ecclesiam in regno, ex mente sua- L emplum inde sumendum est eum in Novo Testamento quo tempore scripserunt Evangelissedc Ari stoli, nusquam in unum coaluerim Ecclesia dc Imperium; quin potiti,

riocul se hoc habuit ab illa. Quae igitur penes Reses & summos alios Magistra

304쪽

Magistratus, pro varia regiminis ratione in religione partes sint, inde nobis petendum, ubi semellae quasi sunt & amice conspira ut politia αEcilesia. non ubi a se invicem secedunt. Ministrorum sacrorum haec sunt, vel doctrinam spargere, vel censuris pungere, vel sacramenta administrare immediate &personaliter,&ut loquuntur ossicio. Magistratus autem est cujus haec auspiciis geruntur: Quod si non faciunt Ministri, legibus &imperio eos urget& injungit ut fiant, atque recte sant; vindicatque, si secus. Hic controversia est de jure vocationis Ministrorum,i qua Pontiaticii Magistratum Christianum arcent, nisi forte privilegio quodam juris patronatus, aut simili gaudeati Nos ad id jus pii Magistratus afferimus, tum quatenus est Ecclesiae membrum, ratione perlonae; cum

nim jus illud toti etiam populo competat, non potest excludi pius Magistratus ; tum maxime ratione muneris, cum populi sit caput. Non debet tamen ministerii Ecclesiastici constitutionem ac Vnistrorum v

cationem sibi soli vendicare, excluso presbyterio & reliqua Ecclesia, aut id inter Regalia sibi soli debita reserr aut invitis auditoribus pastores Unde, quid de flagitiosorum Ministrorum, aut haereticorum depositione statuendum sit, colligitur: eadem enim est ratio remotionis, quae electionis; ut in prima siuas partes habet magistratus, sic in secunda ; sed quemadmodum ipsius non est Electio sine clero di populo,sie nee depositio legitime fieri potest, nisi vocatis & consultis qui jus eligendi

habuerunt. Rex autem sive alius Magistratus, ut non ordinat, sic nec

deponit sermaliter, ut ita loquamur, vel administratorie per se ipsum. Id tamen facit non solum consilio, sed mandato & auctoritate quia iis mandare potest, ubi subest justa causa de ministro exautorando, penes quos haec potesta, in Ecclesia viget: qui quidem in hoc casu, ubi nempe iusta causa subest, nisi parent &quod jubet faciunt, obnoxii sunt non solum irae, sed etiam divino judicio. Testor, cum tamen mihi scrupulus quidam injectus fuisset ex eo, quod quaest.3. ubi agitur de depositione ministrorum, non objectivam solum, sed etiam formalem potestatem Magistratui tribueret, quum verba ex me citata quast. 6. negarent eam Magistratui in eo con-yp venire:

305쪽

Met os eium Magistratus

venire: eum plane mihi sati fecisse, cum id ita interpretatus est, ut spectaret tantum depositionem, quae exercitium probet ministerii in districtu Magistratu, illius, ct coercitionem externam: non autem potestatem, qua ordinatio Ministri, quae fit a solis Pastoribus, reddereriar irrita, dc Pastor exautoratus fieret inhabilis ad praedicationem verbi & sacramentorum administrationem, quam formaliter solis Pastoribus alleto, quibus competit ordinatio.

ratemur Magistratum quoque subalternum seu inferiorem tanquam primarium membrum Ecclesiae in ea re vocatione sci: iret Miniastrorum esse agnoicendum, quamvis lege speciali summi Magistratus

ad eam rem autoritatem non accepisset.

At fuerit absoluta depositio, qua ejeclas Abiathar fait, non

tum ab exercitio, verum etiam ab omni sacerdotii dignitate. Qui, unquam negavit propter notoria delicti quae simpliciter civilia sunt speetatim ob proditionem contra summum Magistratum di bonum reipublicae, Pastorem posse neci dari, aut exilio mulctari, &consequenter etiam deponi suo ministerio a Magistratu: etiam absque praecedaneo judicio Ecclesiastico, quandoquidem omnia judicia Ecclesiastica in eo conveniunt. λ ς est sententia Hierarchiae Antichri- stianae, non autem Ecesesarum res Armatarium: quasi tales primo degradandi essenti tuis Spiritualibus, quos vocant, is postea tradendi i gistratibus secularibus, ut puniantur;

TRIGLANDI Us.

Quando Magistratus Christianam religionem, vel recipere, veI in publicum admittere nolunt, ministris Christi in Ecclesia ipsitus non licet sevi, vel armata manu, ingerere, vel coactivam Magistratuum potestatem sibi accipere, utra ratione veta religionis exercitium publicum faciant: Hoc enim esset gladium ipsis non concreditum illegitima ratiorie cum Petro sumere. Licet etiam Magrstratibus, imo mandatum est ipse,ut in subdito-ium suorum bonum hujus rei curam habeant, essiciantque ut vera reli

306쪽

eio publice in ipsorum ditionibus vigeat. si ero subditos suos male

doceri, oc in errores seduci videant, aut Observent, dc ab iis quorum id munus est, in corruptelam istam dc seductionem non animadverti, cur non e publico seductores istos potet late coactiva removeant Q id si pastores, aut in ossicio faciendo negligentes sint, aut po- cap. o. testate sua abutantur, an non licebit magistratibus potestate sua coactiso vel impellere illos vel coerceret Respondeo ex supra explicati . Vel pura adhuc religio vigebit in Ecclesia, cum usu disciplinae Ecclesiasticae, vel illa adulterata erit,dc haec in tyrannidem conversa. Hoc si sit, e turbanda erit cum salsa religione, Ecclesia adultera, cum tyranaidesita ; dc sie simul cum tyrannico regimine pastores infidi. sALM ASI ULOmnis potestas quae Ecclesiam dc res Ecclesiasticas spectat, in pnere dc late spectata aut interna, aut τα ἔ, τῆς εκκλ ιαι respieit, Gin 'ira veri itur pastorum,dc ministrorum Deiota οπη, quam & proinde tu ne κνὸν nominare possumu , aut τα ἔξω - κλησ uicqvae ad principem dc Magistratum summum vel ab eo delegatos pertianet, quae in illis omnibus, qualia supra memorata sunt, cernitur: aliisque ii milibus, haec Principum potestas Ecclesiastica. Min ster Ecclesiae principem Chrissianum ligare dc solvere, id est suspen-' dere dc excommunicare dc absolvere aeque potest ut alium quemlibet de grege, per illam internam potestatem & cIE Deo; i. quam a Deo accepit. At Princeps rurium potest Episcopum per illam exteriorem

o D: quae non animam sed corpus curat, cogere, coercete, ad ossicium compellere,si exorbitet, etiam deponere dc abjicere dc exilio punire, visa quoq; si talem meruerit sententiam,privare. Alio modo des nitur,sinister in foro interiore Ecclesiastico quod ab ipsis pastoribui ex ercetur,aliter in exteriore prinei pati A Principe vel Magistratu abjectus Episcopus,ministeriit latu atq; ossicii fimctione amittit atq;exercitia in- . tra limites jurisdictionis duntaxat vel ditionis quae Principi illi atq; M tistratui subjecta est. Ab Imperatore Romano dejoctus in toto imperio

non potuisset ministerium exercere.Sed ita depositus retinebat communione inier Ecclesiasticor dc sui ordinis Ministros. Non m potestate quaia orἐi uoce accerit per impositione manuu Potest eripere Princeps,

308쪽

poreὁ ex ordine senatorio & quidem ab ipso senatu eliguntur Fcclesiae presbyteri, Pastoribus ad hanc rem admissis , tantummodo deli berandi causia; promittuntque senatui jurejurando, rite sese perfuncturos suo munere; nec ipsi Pastores ab hoe juramento praestando habentur immunes. Fuere autem hae constitutiones a Magistratu sancitae, accedente Genevensium Theologorum judicio. Ut videre est articu lo primo.

OBIECTIO.

At objiciunt adversus hane doctrinam nonnulli; quum nulla sit avis rarior quam bonus Plinceps agnum periculum esse, ne ita furioso sudius porrigatur.

Respondet Bera. Si haec ratio valet; mirum est profecto lasni- Traa, de tam illam Dei sapientiam quum in blasphemos, & eos qui a vero Dei cul- haeret. acti quoquo modo abducerent, tam acrem & severam legem institueret, M s periculum istud vel non prosyexisse, vel contemsisse. Deinde vero sip nis . admittas, quid tandem in ulla reipublicae parte constitueturr Quid rarius est in orbe terrarum fidelibus verbi ministrisy. Quid frequentiu pseudoprophetis Z Ergd interpretandae religionis cura nulli committatur. inis pene angulus terrarum a tyrannide est immunis i Ergo nullis tribuatur in alios potestas. -- -. Quid frequentius est judicio rum constupratione Z Ergo nulli sedeant judices. Quid si igitur Dominus principes nobis dederit, qui vel aperta crudelitate, vel crasi ignorantia, Christi regnum oppugnentὶ primum omnium ad preco dilachrymas confugiat Ecclesia,&vitam emendet. Haec enim sunt sedesium arma, quibus mundi furores expugnent.

principes seculi nonnunquam intra Ecesesam potestatis adeptae Zi ' R. culmina tenent, ut pet eandem potestatem disciplinam Ecclesiasticam de Sy q. muniant. Cam'inc N

309쪽

muniant. Caeterum intra Ecclesiam potestates necessariae non essen nisi, ut quod non praevalet sacerdos essicere per doctrinae sermonem, potestas hoc impleat per disciplinae terrorem. Saepe per regnum terre- num, coeleste regnum proficit: ut qui intra Ecclesiam posui contra fidem, dediseiplinam Ecclesiae agunt, rigore Principum conterant psamque disciplinam, quam Ecclesiae humilitas exercere non pracervicibus superiorum potestas principalis imponat: & ut venenem mereatur, virtutem potestatis impertiat. Cognoscant Princiiculi Deo debere se rationem reddere propter Ee lesiam, quam a Cluendam suscipiunt: Nam sive augeatur pax, &disciplina Ecclessdeles principes, sive solvatur, ille ab eis rationem exiget, qui epotestati suam Ecclesiam credidit.

Tomo a-- Timotheum etero, sicut ex his quae sim: Π. . 'ipta, cognovimu , nec regulariter nec confe- f ρ ρ quenter Sacerdotium obtinere pressicimus. Quo Gllud tamen modo oporteat ejus causam, re sanctas

cundum DEUM, in vestrae pietatis G justitiae

tendet arbitrio.

EPISCOPI PLEONEM esMPERATOREM.

Metropolis Cori ui ad

310쪽

A mae cis ora, a primus responsa duo, a totidem qWassio; arum prius tae si plicis Asiathari; alterum vero insiturione Saacchi.

thatumὶ Resipondeo. na praecipua deessentialis fuit deposito a

sacerdotio ; ex accidenti vero relegatio Anathot, ne scilicet turbas daret Ierosolymis: probaturque hisce argumentis. Primo. Autoritate praestantissimorum Theologorum, tum Mam 'ruris, Jue i, Impita eri, zeueri, miret, Chamieri, Molinaei, both Dari nanti, & Lυίnsium in locis jam adductis , tum aliorum, id ipsum asserentium. Bera, tract. de haereti a Magist. puniendis. Quid enim 3 an praeter ossicium fecit David quum Levitarum ordines constitueret 8 an S lomon, quum Abiathari sacerdotium abrogaret p ra, ad versio. dc 27. cap. a. prior. Reg. Hic ponitur abjectio biathari de summo sacerdotio, & de civitate regia. PAMani, ad eundem locum. Removetur a ministerio, &ὲ loco regali, quo minus machinari quid possit contra Regem, inter aulicos. His abli, ibidem. Privavit eum dignitate sacerdotali qua fungebatur coram Iehova. Pisa orti , ibidem. Abiatharis supplicium filii relegatio: & depositio a sacerdotio. Tremessii&Junii, ad vers. 36. cap. i. prior. sam. Hoc impletum est, postquam Abiathar Sacerdotio . Schelomone abdicatus de Han stolas ablegatus est. I. Reg.r. versi6. Idem asserit Paraphrastes Chaldaeus, ad verset . cap. a. prior. Reg. Et repudiavit Selomoth Abiathar, ne esset sacerdos' ministraas ante Dominum. Similiter Glossa ordinaria ad vers. praecedentem ejuid cap. Abi in e stat sacerdotio expulsus i non tamen occisur. Secum

SEARCH

MENU NAVIGATION