Prolegomena critica ad Batrachomyomachiam

11쪽

pturae codicum elare sienditur . 8, ubi versus duos a codicibus eorrupis stadiis in numeros restituere conatus est etiam v ia singularis numerus ευιιηκκ βελονη codicibus niti non videtur, neque opus est hac emensatione propter sequens αγ- χαλκεον εργον - Haec igitur, quae Lycius praestitii huic ea illini, mihismodi sint, in aperio si exiguis instrucius auxiliis

carnis nonnullis versibus auxit, multa loca o codicibus mulavit, sed nulla certa regula adhibita immo dissimili ales potius lexit, quam peruit, neque magis intelleXil, quae deessent, quam quae superessen Sed sum illa vetusti codicis Ernestio quο- quo ita imposuit, ut Lycii recensionem sere integram in Homeri editione repeteret, pauci locis suspiciones melioris lectionis proferres omnino is rem multo securius tractavit, quam ut iure,ad sidem veterum librorum, quod in nulla profitetur, carmen recensuisse posse videri. Dissimilem ab hac et multis in rebus politiorem habet aspectum liber Ilgenii, viri praestantissimi, qui in Hymnorum

Hom. edition 1796 etiam huic carmini peram navavit assiduam. Is enim Barnesianis codicibus et Vindobonensibus iis iis Lyciique consuli editione compluribus locis Vulgalam expulit et aperia menda correxit sed idem quum et saepius non salis acturale do codicum ieelion rettulerit id quod moneo, ne quis aut decipi se patiatur aut me ipsum coarguat negligentiael, et,

quod maius est, minus rectum de auctoritato librorum habuerit judicium, savium est, ui milia praeterierit, quae Orrigere iuerat, nonnulla in petivi mutaveri plusquo iusto coniecturis mulio audacioribus tribuerit, quibus interdum, quae egregie emendasse sibi visus est, ea prorsus intellectu destituit v. ad v. 129 2lb. 22 l. 2bi eius edit l. Aiquo ego haec inritus dixi

de viro optime serito sed citu res volui ne quis apud eum verba scriptori quaerat longo saepe intervallo ab eius lectione distantia. Non mullo pos prodii A. Matthia ei Hymnorum editio, quem librtim qui inspexerit, laudabit lorias si sarraginem lectionum undique collectam; sed - dicendum enim est, quod taceri non

dedet Manis usus est vir in ueris maxime laudandus negligentia in varietate lectionis annotanda, ut accurate quaerenti nulli possit esse emolumenis critica ver eius rasi ea est, uinullo nitor diversissimos codice saei discrimine tum numerum librorum sequatur, tum priores editores in locis difficillimisit rum quo vulgatae lectioni obsequitur quod tulissimum visum ens ;

niectura prorsus abstinuit.

Huno longe superavit, ut par est, . A Wolfius, vir sum-

12쪽

mus, citius quae paries laurini in hoc carmine recensendo, breviseior poles indicari. uum enim videre uriticus acerrii rus, ie ium plurimis locis graviter esse laesum, ad maiora quaedam in lenius noluit multam operam impendere singulis lociis sanai dis codices corruptos contempsit alisque habuit primus lacunas

complures signissit care. Salvum igitur olum carmen esse quum ne ira reli BL stir Biam quaestionem non institui de iis is ad II meri sui risionem ut videbatur compositis, Di qui Bariis stanos tantuli collices ei Vindo holle iis es no iSSel, desperans Bene in Prolegg. p. bb: illo excute, quaeSO, Xelamat, et Xperire,

an poemalium exlundere ex iis possis, quale fuerit primum l*Neu princi mirum, hic si multos tali dicio ab emendandi camminis consilio deterruerit. Presse semius est misi vestigia Bollitus inruoni edit T. VIJ, sed tamen ea sumpta licentia, uiam solet, ut coniecturas suas es uderit tumultuarias specieque ingeniosas, sed nusquam sere

huic poeiae convenientes. Itaqtie raro auxilium tuli locis depraVatis, sanos non ita paucos corrupit. Reconlissimus dilor adest rid. Frankius, qui in Hymnorum editione Batrachomyomachiam brevi adlio talione adiecta non tam bile tractavit, quam primo oblui videri potest complures enim locos correxit, nonnullos etiam purgavit ab editorum

ei missicum importunis interpolationibus. Sed ne is quidem solis codicibus auctoritatem iruiuii nequo inter eos discrimen si iust, sed modo bino modo illine libavit et vulgatam saepe i iaciam reliquit, ita ut nonnulla ex iis, qua in Florentinam com rectoris manu illata dixi, per omnes editiones propagala etiam

hodie ab omnibiis legantiar. Mulla praeterea sunt, quae 'rum fide codicum commendentur, plura etiam, ubi dissicillima inter varias scripturas sit electio plurima denique, ubi codicum opodesperata coniecturis pus si vel audacioribus. Nam dissicillimo quoque loco factum est, ut quae in Florentina exstaret aut apud Lrcium leolio e paullulum mutata serVaretur ad nostramque aetatum superari nulla codicum discrepantia posset.

g. ne emendandi arminis ratione atque de subsidiis.

His rebus omitis facile sui ad intelligendum, quid sit,

quod carmen ad Homerum antehac relatum onacrique dignum nomine habitum post tot secula si huc iaceat miser corruptum libitariorum nugis ac foedissimis mendis commaculatu in Nemo enuit Eslilollini operam dederat, ut via ac ratione fieret emundatio, sed Iuam quisque in singulis locis conceperat opinionem de codicunt pretio atque auctoritale, eam Secutus erat nihil moratus, quominus ali loco contraria fortasse statueret quod noexemplis onfirmem, messiiud facit ipsa exemplorum. Quid igniur Proderatne rem multis iam erroribus implicatam magis etiam turbare' unum vel alterum laeum leviter resarcire q

13쪽

Immo undamenta aedificii sunt aggrediim da , visendum Solum, sitne satis firmum inceleta alque instabilia Suli demolienda, ne audes ovilis exstructas subita ruina secum trahant . cla denique extus verborum, ut uno verbo dicam, Si retexenda, ut et

quid sit appareat ei quid seri possit ex ea quas nobis resiui materia. - Primum igitur, ut ad rem ipsam aliquando veniam, superstitissa fide antiquarum editionum procul habita ad sonios, id es ad codices ceteraquo subsidia si redeundum ui quid traditum sit his qualibuscunque iustitas, accurate cognoscatur

Codicibus autem usus sum his, quorum i omina ui brevis esse possem, illeris appositis perini lavi A Oxonienses duo, num XLVI el LXIV bibliothecae Baroccia-G nae, chariacet signat A et I apud Barnesium, in cuius usum eos primus Hontulit Thomas earne. aeui vir doctus quum ex notis Barnesi mihi videretur ulla negligentius

oraclavisse parvique aestimasse, quae nos magni facimus, ego per virum Ili carolum Badham impetravi, ut denuo collatio institueretur, quae saeia diligentissime es ab a D. Beso. D., qui simul rescripsi Barnesii culpam esse, quod multis locis dubitaretur, non eamii, cujus collationem servatam in bibl.

Bodleiana salis aec irale faciam ipse vidisset Nunc igitur cognovi litus Septitasti illa locis arnesium vel la Endo vel dicendo salsa de iis libris tradidisse, interdum e consilio, ut auctoritatem coniecturis suis tribueret. Oxoniensis limi si inter Baroccianos L membranaceus, collatus ab eodem Hearnio, fortasse non meliu tractatus, sed

ab illis tantum quantum aera linis distans neque dignus, qui

uerum excutiatur.

membranaee o re et E ex libris Thomae colis Armigeri, qui eorum opiam eis vallistrio. Is diligentissime eos se seripsi contulit ius simul cum fragmento codicis littera rin

tali, in quo insunt v 31 153. princeps hi iis carminis editis mei. 486, quam pro eodice habendam supra dixi. Vindobonenses num. 29 et 24l, quorum lectiones accurate e notavit Allerus in editione Homeri Odysseae Vind. 1794. Tertius Iu accedi apud eundem num. 28s, plane descriptus est ex Oxoniensio

ae Florentinus typis eleganter expressus a Fonia,io Flar ei Lips.18οι, cum metaphrasi interiineari, quae dicitur esse ne

dori Gaetae. Littiensis nunc signatus num. 275, quo usus es Ernesiius, qui neque constanter neque salis diligenter scripturam indicavit . uare quum a Theod. Moebio V. l. per illera petiissem, ut codicem certis quibusdam locis inspiceret, is non solum de iis benigii certiorem me te ili Sed auctor etiam

fuit, ut Rudolphus Hereber V CL collationem bulus codieis

14쪽

ab ipso lim uelam summa cum diligentia liberalitate singu- lari ad me transmiuerui. Quibus viris docilSSimi: meIlla stgo gratias.

ratistaviensis, eo quo nonnulla iam excerpsit effingius in opp. d. Lachni Vol. I. p. 689 sq. postea contuli eum Jeobsius in usum Matililaei, qui quam negligens fuerit, om-

plures loci aperte declarani. Parisinus 272 Baetimanni opera excussus in Anecd Graeci Vol. II. p. 4l7 sqq. Parisinus 2707, cuius lectiones exscriptas a Theod. Presselio V. . ea qua sole benevolentia Schneide inus mecum com

municavit.

Edilio Florentina 488, ex qua nata est vulgata lectio. Lycii scriptura, nolui apposita Min, ubi ex codice Camerarii eam uxisse verisimile est. Fragmonium Hephani in edit. 1566 aliquoties enatum. codex vetus paulinus ametii, de quo nihil aliundo nolum. Monacensis inter Graecos apud Harditum uni lii, quem benevolentissime in usum meum contuli Carolus almo Ill.

Praeterea annotandum est, maiorem mitti esse numerum eorum codicum, qui excussi ad hoc tempus non sunt perhibentur enim Parisiis esse tredecim latent quo in bibliothecis Italias et Hispaniae certe plus viginti, quos singulos indieare nihil attinet. Neque enim auxilium ex horum uno vel altero ut asseratur, exspectandum puto id quod ex iis, quae de Origine co-didum disputabo, elucebii. Glossa interlineares compluribita codicibus semitas neque spe melioris exius eliciendi moremur a Graeculis seculi XV seripias uni intercurrunt enim saepius voces barbarae et ab usu antiquioris linguae alienae v. scholia apud Mailiatrium

eiusdem quo indicem vocum barbararum p. 73 sqq. Illud tantum ex iis potissimum constat, codices nostros ex se lal atque ex regno Bygantinor ut esse oriundos. Aliae volu filiores glossae, quae hic illic asseruntur, plerumque consentiunt sum in lem

prelatione esychii sed ne ex iis quidem utilitatis quidquam eapi UleSi. Neque plus praesia critie Demetrii geni versio Graec barbara anno 1 53 seripla primuin edita in crusti Turingra eta, deindo apud genium, nuper separatim expressa est a vi lachio Beret 1837ὶ is enim, quanium lice cognoscere ex dila-iaio plerumque verborum ambitu, codicem habuit nulla in ronostris praestantiorem saepe sequitur vulgalam, saepius deleriores, ex quorum numer eum quo usus est librum fuisse mihi constat Dellii Ille te commenlario quodam usiathi labella narraturop. Fabris. Bibl. r. I. p. 292: Dicitur praeterea Bair commentari illiquasso inui visus lamen hactenus non est, ei in-

15쪽

certa fido resertur a Gesnero in bibliotheca Hist. uadruped. l. p. 7bs et a Nicola Maiora no in praelatione ad Eustallitum. Sed hi, quos inspexi, dicitur illud repetunt neque quidquam

certi sciunt quare tolum rem unam iudico, praesertim quum Eustathius ipse in Iliad. p. 4 46 sic scribat ει δὲ ειερα roes; -/ιατα εἰσιν 'o tis ρου, io καὶ ο αργιτης και η των νινων

καὶ μαράχεον άγη, αλλοι καὶ - ἐχασαν Προς ἀκρίβειαν - Maior de habenda videtur Missero, qvi in codd. Dibi Malrit p. 330 n. 4 asser codicem huius earnainis, in quo adieci diei sobolia Moseliopuli quamquam ne hi quidem ab

erroris suspicione plane abhorret. Iam igitur quum codices isti, quos enumeravi, ad lextum huius carminis constitu eiuliun primuri sontes habendi sint quaeritur, quomodo iis sit utendum. Neque enim ita nobis Ortuna arrisit, ut codices superessen hic illu lanium levi librariorum lapS corrupti paucisque locis lectioile discrepanteS, ceteroquin

sani sed tanta est eorum diversitas, quanta vix in ullo alio earmine Graeco reperiatur. Res igitur eo redit, ut inter di senilenies iudicium sit faciendum. Atque ego in saeuianda eritica unam omnium rediissimam video esse viam, eam quam quum pleriquo nunc in antiquis scriptoribus recensendis probent, tum praeter alios advigius polissimum mihi monstravit explicavit quo in edition Ciceronis librorum de Finibus, post eumque Lachmannus in Lucretio emendando ingressus est, quos ego viros egregios duces unicos ita sum fi Culus ut eorum rationeni disciplinamque ad huius carininis singularitalem CCommodarem.

Primum igitur, ut iudicium de codicum fide recte fieri possit, necesse est distinguatur, o unde et a quo quisque liber silcons ius, bonumne ac diligentem an negligentem mictus sit librarium, intelligentem an rudem, fidelem an petulantem. Tum vero ne stequentia codicum nos periurbe magis quam adiuvet, constituendae sunt lamilias atque ordines librorum vel plano vel plurimis in rebus ita e sentiensium, ut ab eodem vel patre

Vel avo vel proavo oos ossa ortos perspiciatur. 0 e ratio distribuendi eum habet utilissimum ructuini ut res ad libros quam paucissimos redigatur. Namque in con Si ut Su plurium librorum facilius iudicatur qui sit merus error, quae correctio aut inlei pol alio, laxim quo quid scriptum fuerit in illo codice, ex quo iii libri origiti eiIi duxerint quod quum erit Xploratum, ad ull-iiquiora tempora revocabimur. Ita collaia denique scriptura e rum codicum, qui nostrorum proavi merito uni nuricupandi, postrem ad unum illum convertimur, ex quo hi ipsi vel uno vel pluribus gradibus distantes originem repelierunt, quem a chelypum vocant, sive is ipsius poeta inii, sive ex illius exemplari quolibet intermisso tempore derivatus. Haec autem, quam ad uni bravi, ratio quum ita implex saeuisque esse videatur, ui nihil magis, amen in bo quod ira-

16쪽

elandum si carmine n lignas sitas atque proprias habet dissicultates. Etenim codicunt an illius non tam facili negotio discerni possunt, ut complures libri omnem carminis quasi lenorein conflanti lectionum graviorum consensu ex eodem solii bai

flos se ostendant; sed nulla certa lege inter se plerique disiam videmur. yiapropter actum est, vi id solum praesiam pos sem, duas esse familias ini genere iis diversas, ut aliora in-ierpolata vel deterior, altera inleva vel melior appellanda esset Alterum genus ortum habere verisimile est cx codico bono accuraleque scripto, alterum mendos corrupto stili , inde quo nata est ea diversitas, ut melius non illud quidem vacuum a mendis etiam gravioribus esset, sed correctoris manu minus lactum delerius contra in speciem expolitum compluribus quo locis emendatum inveniretur, sed laede interpolatum speciosisque referiun conjecturis. Primo igitur loco de interpolatis agam,

deinde do melioribus, inter quos duo ita eminere videntur so scripturae, ut, quamquam ne hi quidem nonnullis locis suspicione carent, quia non exstani meliores, a ceterorum grege secernendos eos optimosque ut inter minus bonos censeam hahendos ceteros enim meliores si et cum hoc pari et cum peioribus contuleris, facile in eam suspicionem adducaris, ut mixtos eos ex utroque genere dicas. Ita enim hi libri sunt comparati, ut quum ex integro fonte primam originem duxerint, postea codice deleriori adhibito paucis locis sint emendati, plurimis corrupti. Haec res, qua magnan saepe fateor enim dinsicultatem mihi creavit, priusquam qualis esset perSpeXi, non in hoc solum carmine cernitur, sed iampridem eadem observata

est a cari rid. Hernuuino in iuvenalis odicibus, in libris domnibus, aliis. Hae rasione distribulis odicum generibus si quas a sam liis peceaia uni removerimus, archeirpi libri scriptura veniet in

dimaepiationem de qua re magnae saepe exsistuni dubitationes.

Praecavendum est aut m iam hoc loco, ne quis Oxspectet magnas me intricatasque dissicultates soluturum cui rei longe, imparem sentiοὶ hoc unum et volui et conseculum me aliqua ex parte spero, ut tenebrae, quibus preSsa tenentur poetae verba non tam luce assus subilo dispergantur, quam delegantur clareque cognoscantur. Prius enim rescindenda sunt vulnera male saria, quam obliganda augebuntur dissiculiales potiusquam minuentur, carmenque ex codicum fide a me eo uiuium euamlum emendatorem ei ingenio me feliciorem ei instructi rem doctrina desiderabit. Interea id agam, ut tolum carmen ea qua dixi ration periractetur, in qua re non ordinem versuum sequar, sed quem ipsa quaestio praecipit, ii quidem, ut distributis lectionum generibus similia cum similibus collata inter solueantur pluraque Sub unum conspectum posita vim argumeniandi augeant. M adiicio editorum me Varias opini0nes nu-

17쪽

quam exposuisse, nisi ubi aut necessarium esset aul ipse eos probarem, quod non in eontemplum eorum laci, sed eam ob causam, ne inutiliter longus essem.

3. ne deteriori senera odieum.

Ut igitur ad singula eniim praemonendum est deleriores quos dixi libros, quanquat ex ullo eodem siue sonte a lOS, tamen multis locis varie diversaque ratione interpolatos esse. Cuius rei causa in aperto posita est; nam in tanta corruptione, in qua fuisse librum arehelypum omnia clamani, consentaneum estalium alio modo emendationi nuduisse interdum etiam ex compluribus glossis opus data si saepissime sulem nocuerunt ingenii lusus. Namque, ut hoc praeripiam, non illis solum locis,

ubi vel obscuriora verba essent vel rei minus usilatae intellectus stuporem hominum semidoctorum effugeret, glos Semala inserSerunt, sed saepissime eliani ubi nihil ollendere posset, immuta-ium aliquid invenimus. Moris autem fuisse constat apud Byzantinos unde codices nostros repetitos esse dixit, ut in scholis discipuli ingenii exercendi causa in vel bl Blu qu Irarct Clabatur scriptoris iuberentur mulare atque variare, idem aliis vombis includere ei dilatare aris quadam rhetorica. usto res quum aliis multis veterem libris, tum huic praecipiis oblati carmini. Hinc innumerae paens varietates interdum satis ingeniosa in his libris, quos nesari luimus tuaeys, quos conscriptos sere in eum finem credas, ui pro veteribus atque emendatis venditarentur. Ac prorsus quidem singularis liber es a pulcra testo Mailla iri antiqua manu exaratus, vacuus ut videtur ab erroribus calami, sed ad quem recte existimandum satis est scire eum triginta fere locis diversam a celeris omnibus exhi hqre lectionem mera seni est iura natam. Fuit certe qui hunc ibi uni scripsit vir doctissi inus et Graecarunt litteraIuni peritissimus, qui quum codice uteretur eorrupto, ex quo omnes deleriores credibilo es fluxisse, ingenio sane subtili succurrere poetae ausus esi, recensuitque potius quam descripsit armen. Utrumque hoc optimo intelligitur iis locis, ubi in numeris laesum esse aliquid visum ei est, velut v. 128, ubi pro no nou apud Atticos comripi antepenultimam ignorans substituit ἐφορησαν, Vocem etiam Homero usitatam de armis, sed in hac sententiarum serie ineptissimam. Eodem loco Barnesi qu0qlle coniectura no νηοαν repudianda St, quum et norat vocabulo ides accedat usu Homerico in labrica sculi Achillei, neque ulla sit causa, cur Vestigia illa posterioris aetatis ex hoc almine tam diligenter expungantus, quibu quid Ilici Blur, postea Ili quirendum est. Eadem emendandi ratis inis cernitur, is8, ubi quum ceteri e hibeant et ae si ἐπεπεί - πιο υλλοι esinoin g, ha, ex a profertur καὶ το --ε, θοντ υλλο numeris a dicantibus saeuior sano esse mutatio cod. ι ἐπισιεῖθον οἱ

18쪽

mo uno, pii liber etiamsi sidem haberet, tamen nihil esses ientandum in vulgari lections, quia productio brevis ullabae in

hac versus sed satis confirmata es exemplis Homericis v. ligner vera hemio. p. 4 sqq.). At librarius a vocem αυτε

expulit, ut ingerere eam posset in Sq. v. αντε αυε ε&ῆλθον tibi verum servavi D cs. 448ὶ celeri omnes δὲ tertio loco positum non serentes, quanquam αντες ιιως arcte haerent os P, 422 Ο, 98. 542 δ 775ὶ alius in aliam mutationem inciderauit Sed de lolo genere, quod ad mel me mi attinet, postea eXplicabo ca elidum autem Si ne nilni fortasse

librario quamvis erudii tribuatur subtilitas statuendo eum v. a si scripsisse ἔπληξε pro χριοε, qui iesio Papi in lex D nus recie pugnerus in Insii Pros Gri s 52, 2 modi huius vocis in orisi corripi solui nervosum potius vocabulum pro

debiliori reponendum esse censuit Ludicra putanda sunt, non coniecturae v. 8 ουχι νοήσας pro υτι j, - άνet pro ασι, si λιὶον quia inter duo esse comparatiοὶ i5 pro αξ n ha

bet αριστον contra metrum linde neque οσιον neque Di -

ριιον extorquendum cum Barne Sio, sed ξιον ad αξω sequens relatum lusum verborum ostendit licet salis languidum 25 et ὀσίονγ ιον απασιν nil SSO V 26. Corruptel codicis eius quo utebatur in causa erat, quod . 58 scripsit πολλα καὶ ubi etiam

praebeiis is, quod uirumqus oriri potuit saeuitas ex ductibus vocis Mina . Sud 57 asyndeson nescio qua motus morositate ferre noluit, sed se ipsi sui mi μὶν est ad 76 in illo codice fortasso aberraverat quum sis dedi niata

ἐμο ρει quod intellectum non habet merus error videtur,em horaim collocatio v. 92. Cur λιχι/ὀν παρέθηκε γένειον Scripserit, causa non adest, neque cum Barnesio de imitatione huius loci apud allim. g. l9- ιιιι ατ α ιυ βαλοντες cogitandum, quod contra fortasse factum est in hoc codico ingenio enim indulgebat homo versutus, qui i73 ερποιιενοι plane lusi ex l76, qui audaciora etiam tentavit 6 sq. ubi

istum versum intulit, aliisque locis postea tractandis 274, 279,28o, id-220, quo extremo loco summa imis miscuit ' dem sarinae sunt versieuli duo pro varia lectione ascripti secentiori manu versibus ii . ita, in quibus metro astringendis Tli ineam operam perdidit. . sed robus etiam eonsulii, non verbis solum, neque patitur poetam a se ipso dissentire. Hoc studio quum recepisse hos l00 spuria Verba κα ρα κραιπιο - τατος ιοίρας ιυσὶν αγγ ne λθε, Sequentem scito omisit; a seripsi ἐταρου πέρι τε ει-ος singulari numero, quia ad

' Hoc vocabulum οὐχὶ sortasso etiam ex Homero releganduin est:

nam 2 27 recenti Orps otio recto ei ipserunt, ii uno ei iam vergit olli qui redi II, 762 legalliri hi Zeno doliis oti. μεθῶν conjecil ego mali in ut τε HODι Allera torma οὐκ semper versum simul et sententiam claudit.

19쪽

M proximunt tantum versum rem rettulit; sed celeros omnes locos,

ubi in hoc codice singularia exhibentiar, aptius ad sequentia disseremiis.

Ad uno librili proximo ac dii is quem notavi ipsi ei ipse his viginti locis suam prae se seri scripturam, quam conluctura natam esse primum aperie loquuntur ii loci, ubi cognati ostendunt aliquid corrupium suisso in lituis antiquioribus, ut in lib. 167. 176, omnium maximo 2l sqq. quos deinde videbi

mus. Sententiam non recte accepit 276, quum scriberet κρα- τεω περ o Met ες nimia qu argutia 5 propter ei luens impe lectum sici arcto invito dedit metro Attica uin ostendit structura verborum 49 νηξε e tae αεραχων, ubi maluit των. Solemni mullorum errore isti correxit ἐγχ0ιανο , ne quo ninus

erravi 287 pluralem no set in una re seni non posse ratus. Moram glossematum vim habent has lectiones Di, ορθρον,2 a κατα γουνατυ, ab εἴπως vitiorum similes sunt is ἐπεποιθοντο, os uo, i 2 nος ἐφθέγξατο, si ιις. Recte videri possit coniecisse 298 ροωντες, quia ἐροράν nusquam quod sciam obiecto careat; sed et ellipseos genus hoc est e

vulgatum, ut ἐμβλino Xen Mem. 3 10 l et codicum et rorum consensu obsequendii est in eo carmine, ubi non pauca inusitata atque rara inveniuntur. Sed antequam ab hoc codice discedamus, cuius plurimas lectiones infra ubi res teret, tractabimus, commemorandum St, qu0 Supra H dicavi, i Orsu cum eo consentire Vind. 289, ita

quidem, ut minima quaeque securiis sis imitetur, praecipue ubi singularis exhibetur scriptura, laeis vix viginti exceptis, ubi aut aperius error est calami, aui Alterum non satis accurato rettulisse suspicor, id quod odii in hos locos 66 1l0. 39. 29l. Mirabilis autem iste eonsensus nulla alia ro explicari potest, nisi si Vindobonensem ex illo ipso dem iptum ess statu

mus, quam rem adiuvant et temporum rationes, quum illo naius esse dic alii se e XV hic sec. XII, et quod uteri lue codex Byzantio est oriundus v. prael. Maill et Alteri l. Quidquid autem rei est, certe hi duo codices gemelli pro uno erunt habendi. - Eodem autem loco ponendum esse postea cognovi eodicem , qui nunquam sere bis discedit mullisque locis lacum e conspirat, ut in iuvissimis viiii eum sequatur cf. s. si. 4. 75. 77. l. iii ii 5. 120. 14s. 54. 74l. uam rem quum haec iam magna ex pari scripta essent, pus non esse duri, ut cuique luco huius codicis signum ascriberem. Quarius deniquo qui his aggregandus est, lanensis liber est a Goeillingio commemoratus ad Theodosii Grammai p. 244 quem locum debeo Hercher , cujus subscriptio haec η est ερη ivo -

βατραχο/ια it et lato εοχεν quia iam indicabat ex eadem qua illos ossicina codice in prodiisso, a Frid iturici litterarum Studioso pelivi, ut particulam aliquant e0dicis conterret. Quod quum

20쪽

o illo studiosissime fecisset, cognovi librut nulla in re eo dic Bis superiorem, simul etiam mutilatum, ut accuratae narrationis labore supersedere I Osse mihi videar.

De reliquorum codicum deiuriorum proprietatibus breviusium meri absolvi. Nam quum illi de libus disserui libri a viris dociis esseni scripti, qui menda hic illi removebant eo

rum saeps sanam studebant, munis lacis eorrigebant, raro per negligentiam errores admittebant, contra alii sunt codices creberrimis vitiis reserit, ut ab indoctissimis simul et negligentissimis hominibus eos consectos esse luce si clarius. Inter quosae, qui arctu langit v, quodammodo eminere Videtur, quippo qui versus ipse fingal post 13. ρωγλητης ν χρ εφνε ρεκα ἐκ toeta n θλὀν Oeae dignos illos auctore Sed pauca quae de suo eurii dedisse verisimile est, haec: ο πίνων Παρεθηκε, li ἐκ roo δε λαβουσα, 294 υιος pro ευθυς quod fortasse in αυθις miandum sementiae causal ea non habens quo immendent. Igitur hic liber, cuius menda laedes enumerares vide, si placet, l04. 69. 70. 87 2ai. 259. 299ὶ iis ianium rebus

aestimandus si, quas cum celeris huius familias eiusdem originis eum esse ostendunt. De metaphrasi autem, qua interlineari illustratur codex, ita censeo perpensis diligentor rationi hias eam sive a Thood Gagga sive ab alio quolibet faciam ad-lii bito ortasse elias alio libro esse, qui tamen non SuprB Ostrorum originem ascenderet. Maximam enim parier secutus est interpres ipsum codicem ae cujus etiam lectiones sita gulares et vilia apertissima expressit, ut v. l. T. 4 l. 170. 187. ilsqq. non multis locis, ubi dissentit, cum aliis nostrorum codicum

laesi, maxime eum ν 95. 104. lib. 20 lar. 165. si nusquam suam admisi lectionem. idem lare, quod de codice memorandum est de eo,

quem si vi , qui quam non accurate sit exaratus, ex his versibus per negligentiam omissis licet videre 69. 16 209. 236. 237 261 28 sq. 293. Scalet vero ita aliis mendis, ut quae pausa solus propria habeat, ea ipsa corruptione et casu

orta esse videantur 24 o- χαρπαξ, 223 Πορφυρεως, 276 pug ερο nε εοννε e. 285 νολοεντι κεραυνω, quod quanquam usu toler ulu v. Hesiod. g. 4s Oelli), codicum tamen Buctoritate reiicitur.

Restat ex hoc codicum genere qui aemultiiur cum ani eodem vitiis gravissimis v. 25. s. 50. lao i a. 6 al.), etiam meim non serenio v. 24. s. idi. 70. 82ὶ versibus a vo-eibus omissis v. 33 224 228 28 , in conlasis, ui 253. Ad. ea, quae ex antiquioribus libris tradita erani, nihil sere addidit, niti quod interdum glossemala simul cum vera lectione in verba sua recepit, ut 3 λλήσει δολως θεους εἶΠέτε eo αδε, 6 δακρυα λεία voluit λείβωνὶ Quae scripta habet II D/εωρα κακη ei θ πρά et οὐ ad quem Vs es Hom. A, 4b7 , nihil