Prolegomena critica ad Batrachomyomachiam

31쪽

insigne exemplum pruebent v. 24. 25, ubi sic in archetypo scriptum fuisse paene necessario ex Odi in varietate consu-quitur:

Nam primariam lectionem teneni Gy, supra scripta exhibent Ami. qui malui ἔθιωτοὶ ceteri mimum ex utraquxi levit neni. Nam quum primum versus omericus intolamum venisset, homines simplices non dubitarunt assuere sequentia licet inuiologiae obnoxia sic a bouestu), reliqui aulem, qui erant

acrioris iudicii, alterum versum miliare et ausi et necesse habentes υ 'Vsκηoων et ει induxerunt Thmae II Sed genuina utra sit lectio, non ita dissicile est diciu quail id sis Iu idem formula Homerica verendum est ne errore librarii irrepserit an Sam ques dederi ad sequentem ei sum depravandum, neque lacile inlelligitur, quomodo altera lecti nata esse possit. Nam quod dixerit quispiam verbo ἐνηρ/i-re explicationem alterius laesionis domineri, in notissima formula subsillulam esse vocem minimo pervulgatam est apud Hes. 0pp. 4 vix crediderim ei undo illud εἰ δυο μωρα sita enim legendum ex Barnesi emendalioneὶ quod non repudiass hunc poetam ostendi v. 265 Ad

illud νηι α ἐκάλυneto proxime accedit v. l6l; et quod paullo

incommodius asserius videtur . t 26, eiusdem iuncturae laxioris exempla sunt Hom. 293 sqq. . 24 sq., lio circa tutissimum est hanc lectionem reStiluere. - . 17 recte editur dii ιυο νti θανάτων cum Ghlmy, quod defendendum est contra ceterorum ερο ιενοιο EX V. 78 deSuni I luin, et quod luSit

τερπομενοι ex . 176. Eiusdem versus perturbatus sinis es in

quibusdam eodd. ob mendum aliquod rebelypi, ut videtur. Plans submota sui vera leolo 24s, quo versu plurimi libri ita

τυφε δε οἱ iason κατα reotiati, ubi Dei ob sequens πῆς δέ οἱ io suspectum est e quia dativus ab usu sermonis epici

abhorret. Sed hae praebent et Dis /ώσην civetor κ. . ubi particula tertio loco collocatu ilis,licet. Tacito dedit olfius τυφε δὲ εινοιἐoοην, quod qui Homeri usum callel 252.312ὶ unice verum habebit. ιν in hoc carmine elium . 276 legitur. - Minoris io menti haec sunt 122 αυ MNων habent omnes praeter a ac, quod probandum est X Su Onsiani huius poeiae v. 65. s. 44. 160 177. 198 277. 286 V. zi male nonnulli κα σὴ βλέπω pro καὶ σὲ δ' Οὐω, quod ne eum ametio mutemus καὶ seeundum 105. c. 20.M,553 vela vis oppositionis in pronomino posita. V. 162 καλῶν χλοερων no εὐτλων ex auctoritato meliorum scribendum sensu nihil mutato. Sed v. 30 dubiis uirum του δὲ scribam ex suae, an τους καὶ secundum eieros cod. 0m A. 40s:

32쪽

quamquam non raro ii poeta deserit Homeriolgum. Eode in Versu reSlilue nihlnt Sl ruat ες ιιτες e meliori genere; nam δειλοι arguto librario debelur. - . 48 grαν Ioae in νίγη,

deleriores omissione particulae peccant Sed os Solonis V li, 28 DoL sequuntur ii his, quibus librarii Muni eorruptos imiarent, medicinani afferre volumini Leviora quidem alia sun ut ii. ἔχθιστος quia seminina ierminali rarioren usum habes,at 107 pro nisa πετο elegantius est ut soriasse verum mullorum πε- νηχετο. sed quia verum non intellexii, iii scripsi aliquis

o sollicitationes omnibus pariter imminentes. - . 154 ἄκροι enυρ εἰλεοσιν intelliguntur ora laeus, ut se sto tu, 2 ei. huius arminis Roso. 220. 25. 25i interpretati sunt oes τείχεοοι etiam G, quod ita factum existimo, in salso in a

cheirpo scriptum esse τειχεσσιν, deinde correctum χε λεοο v. quam correctionem illi nimium providentes recipere noluerunt. Neque aliter sortasse res cecidit v. 37. ubi Aa esst μειτα pro Hri ατα - Supra scriptu voce in turba lum es v. 69, ubi optimos sequendum est coli. 88 inepte paullo post Z deleriores δεσθαι pro κύσθαι - . 6 vero corruptum suisse archetypum variae Ostendunt corrigendi rationes in Oee Mnληντο,

Deleriores autem prioris versus sinem insanum correxerunt: Oσαις σχεδον ἀν et io ελθοι, ex 4, 6 30l in posteriori

Sic etiam illa dubitatio removetur, quae ante Oborta mihi est, uirum v. q. ἐν duo potius glossema ducerem, an ἐκεiνους, quod meliores pro eo substituunt 'Eκείνοm enim in hoc versu displicere debuit, si iam in antecedenti ἐκείναις scriptum erat; illo submoto suum lanei locum. - Dubius haere v. lo, ubi Asue φυχη τονιατος 4ein τη, reliqui σω/ια--το δει et η. Voces illas saepius esse confusas demon Stravit M. Selim id do Tryphono Alexandrino 18b p. 37; quaeritur aulem, utrum poeta animam nominatim ex ore efflatam voluerit, an cuni Omer II, 56 per quod foramen essu gerit, niissum secerit, quod magis convenire videtur eon. Zl4. - Neque cer-

33쪽

varietas codicum qui supersunt testatur. Ei lusus librarii at euius est is, quem plurimi libri habeni post tuo και- μι- σινοτατος 'miρας ivoὶν αγγελος ἐλθε, qui quum plano absuis, unus eum loco sequentis seu posuit, propter quem ipsunt exulare eum necesse si Non minus qui inde a Dei receptus vulgo habetur is si abes a bonis Gabde Dymti,

in ceteris corruptus legitur sed nihil ni Si additamentum ex antecedenti miser conticlum est. Nam quod Matthiaeus dici non hunc, sed .ras spurium esse habendum, quod μὴ ne non leat, adiunctum habere, id Vero luit magis prohibet quominus versum librario alicui tribuamus Vitium auten delebinius

scribendo is νυ τις, s. I m. 28 ibiquo annot Nagelsb. Duae vel pos vel ante iri in plerisquo indicibus leoniurως βατραχων στρατος ἔβρεμεν υτ γιγάντων, καὶ μεις κενταυρο ιυγαλαυχων ἐπαν otioseu sic Asin, n metro quidem unquam inclusa suere, sed interpretamentum

illius versus coniuncti eum v. 7, perdiditque operum suam armnesius, quum numeris ista astringere laboravit. - . 229 T O-χαρις δε επε ηνεν rερνοφάγον βαOιλῆα, quem mittunt AG ab deo, num librarii laetus sit, in urbis illius loci non facile dicas celerum unus hic in proelio unιχευ e vocatus mirationem facit. - . 259 abest in Asa, qui Sane languorem

lacit magis etiam suspectus est 123, qui acetum gramniaticum sapit a v. 2 num sola earum possimus, dubiis, quamvis non paucis in libris desideretur vela enim vel aurium iudicium rationem versu i 2 finiri. - . 200 Frankii ust δῆλθον κήρυκε τερας πολέ/εοιο γεροντε ne inclusus quidem ferri

potest obscuriorem enim habet sententiam et quae nil nisi occupet seqtientia abest etiam ab aliisque bonis. - Mira estres de . 98, qui apud Frankium celero Sque recenti Ore ex Barnesi coniectura ita Scriptu e Sl Nοινῆν υ et in Ου ιυιῶν 1τρ- ουδ υπαλυξεις , quum In eodicibus quos novi omnibus haec fere exsient:

ποινὴν τ αντι-οιν , Ἀρθνὶν ος ἀποδωοειτοὶ τίσοιο σε μυων τρυτος, συνέπαλυρεις, quorum versuum prior, si est ullus, sine dubio ab interpolatoreisio, tu se emendatorem voluit, consevius est, quum antea glossalaris manu explicationis gratia vox ντέκυοις ad ποινὴν esset sulfaserina. Hac enim voce esychius quoquo litur:

quod Ernestio glossaloris esse non videbatur, a versificalore

34쪽

demum adiectum est ad versum complendum. Idem Ernestius scito ad haec verba contulit ovi Foederis illud ὁ θεό cano -

stianum 3pit Versus, qui insuper metro syllabaruli caret iuSto;

nam prima vocis isις apud poetas omnes corripitur. Quod quum unus Lycius animaduerieres, donieci ποινὴν mi τίκα καὶ im ορθὴν sed quamquam artadem laudo, lamen in chal condyla priorem versum eiiciendum puto in posteriori resit luendo verum vidit, si quis unquam, oesius de Balr. p. 7, qui proposuit η ποιμὴν ,οει - , facile enim, ob sequentem similem litteram II excidere potuit. Maiorem etiam disputandi materie in praebent uss. 74--92, non illi quident Sol uinis interpretibus divorso modo seni alii sed in codicibus etiani discrepanti ordine scripti. Meliores enim libri versus ita exhibent, quemadmodum Wolfius eos disposuit, ut post 73 statim sequantur

7s-8b, deinde 89. 90, tum 6-88 et 74-78, denique si sqq. Deseriorum ordo idem est, quem Frankius expressit, nisi quod 8s-88 positi sunt pos 73. At unde haec diversitas originem duxit Aui egregie fallor, aut ex archetypi conditione nata est; ita autem mihi rem insorino casu quodam librarius in describendo unam paginam, qua eis illi versus 74-8 contineba

tur, praeterierat eosque versus errore cognito post sequentem pagina In quae ex novem his 82 90 constabat, collocavit signo quodam addit ad errorem ess niihus indicanisti m l. Deinde meliorum codicum librurii, quos ni in tu in religiosos Iam pluribus

locis invenitntis. Drdinem restituere ausi non sunt, deleriores fortiter iudicIun adlubuerunt. Ita si res habet, tantun abest, ut

melioribus libris sidem abrogemus, ut summam constantiam iis attribuendam clarissimo exemplo confirmatum habeamus. Nam meliorum quidem ordo versuum nullo paci serendus est, imprimis propter . 75-78, qui eam habent indolem, ut non possini dici a muro, postquam do tergo ranae iam delapsus in

aquam est, quum praesertim seeundum illam rationem duobus tantum versibus post mus altera oratione ranam gravissimis persequatur detestationibus. Altero igitur deleriorum ordine restituto illa quidem sene cohaerere videntur; sed vide sis apud Wolsum, qui hanc rationem secutus est, quam inepte V. 7476 Frankii 86-88 et eum antecedentibus et cum sequentibus copulentur Nam quod olfius lacunae signum post a posuit,

sine dubio decepius est levitato Barnesii, qui haec ascripsi in nota: Hic in M. A, T sequuntur aliquo versus imperiecti' Bernhardrus inmisi. r. iu. II. p. 132 suspicatur ποιν Hon σὴ sed vocis o im propo dixerim subtiliorem esse quam pro

huius poeta simplieitale. '' i ossis etiam statuere, in arehelypo solium unum suiss inversum, ut asino reeta saeta sit adversa - nisi hoc potius sit hariolari

35쪽

3onec huic loco ulla arto conciliandi. uorum versuum cognitione quum et ipso magnum fortasse luce in hii ius loci obscuritali alijuxuram opinalus essem, nuntiatum est omnino nihil de-eSSU Ili illis codicibus Sed vel si lacunam latueris, primum

ires illi versus nullum habent intellectum, dum mus in tergo ranas sedet; quomodo enim possii ουρην ουρε ιν ηυιε - Γν, sui quid hoc prodest Deinde quas haec est structura verborum υ ν - ουραν, Dχo νενος τε - ἐκλυζετο 0uae omnia intuens Manilius hos , post 5 relegavit; sed praeterquam quod hae transpositio nulla auctoritate externa nititur, nihilo

aptiores erunt versus, quorum alter 87 ut sexempla v. 72 siclus est quod ne appareat, lacla est ineptissi in interpolatio deleriorum V. 72 iuni alter 8 inanem repetitionem habet v. s. Nam quod Frankius scripsit 88 λionεeto coniectura Ilgenii est, quum in codd. sit κλυζε εο eodemiue ei S ex interpolati libris dedit noλλα δ' ἐσωoet ρει sed quum alii habeant πολλῶδακρυων, meliores autem fidelius nολλὰ δ' ἐβοα, mani iumes eorruplam lectionem esse traditam scribendum autem cum Bumesi πολλὰ ἔνωοι, . Maio 31, 37 -αντι ei Hippon. u. 1 si, ubi Schneide nus eandem formum restituit. Sed etiam primo versu G bonorum librorum scriptura ουρνῖνοι ἐν

sitici ilicio ετ δαο ιν corruptelam declara ab interpolato genere Sic sana lam υρὴν ποιῆθ' Unitim εω quae ni Enduli nescio an ita vera sit, ut est lacilis ' ne η num hoc Ril glie atque mea re dixisso videar, quia in promptu es illud Nn hirci conciliari noli posse in hunc nexum sententi Brum, conced lion,

norem laudem inereri, quod Ilgenius excogitavi ουρὴν uvnρoniscis M. At ne si quidem tueri velim illos vorsus mi sere conglutinatos, qui eiiciendi videntur, ii ui 73 arcte cum 74 Frania coniungatur. - si ut sententia mea de hoc

loco lata ab omni vino demui probetur, necesse es do sequentibus 74-78 pauca subiungere horum enim sensum n modum, quod sciam, perspexit. Neque enim reprehensio rana

inest in orations illa muris quum honesia potius compellatione ducem Suum commemoret mus ne quo sicla blanditiae; sed consolatio, qua mus animunt tinxium erigere studet. Sententia autem interrogationis sigilo terni inanda hoc sonat: Nonn sic Europa Virgo per lare vecta egi in ergo lauri, ut ni nunc

rana sustinet humeris Quid ergo cogitations addendum honii re expavesco' vi lacrimas undo Nonne eadem alii tulerunt mulio m nobiliores Mus igitur mediis in periculis

lucians cum undis tamen confirma animum considerando, quam si similis actus Europae, laetique ex more eorum poetarum, qui amores suos celebrantes labularum comparation adhibituargumentum per se non satis grave sit strius rudis ebant. Nam hac oratione ad modum subliinis carminis expressa tangi aliquem p0etam insulsum vel picum vel lyricum valde mihi pro-

36쪽

babilo est facit huc oculi exquisita φορτον ερωτο e, ad quam Barnesius apte confert nacreont. 308. Nonni Dionys. 4, 17

clamavit quippo ducaniatae tolles sabulas iiiiiibus iam lippis et inmoribus notae erant. De usu vocis ἀποοτο ιαδιζειν in scholis v. Herm. Aniri priv s 35 8 Iamdudum iactata res est versuum 42-52, qui in ae posia collocantur, in o plane omittuntur ex quo mihi quidem liquere videtur, in codice antiquissimo nolam aliquam iis suissosppositam. Et v. 3-55 ante v. 42 transponsere. llo Bois-SOnadius secit, emerarium est; recte enim iam Ilgenius viderui, an Re reSponSionem postulare, ut proxime de cibo aliquida mure dictum sit. Defendere hos versus suo loco studet Fran-kius, qui salis esse alfirmat, v. 42 43 post 4 inserere murem enim, ut dictis idem faciat, recto sic pergere, ut nullo somel hominum teneri ideoque audacior eorum cibis poliri ostendat oi ut nihil dieam de violenta transpositione, cumri non bene coii, et illum, quem quaerit sententiarum nexum ipse sibi xii poeta ueri non indicavit. Tum nihil aplius hi v. coniunguntur eum sequentibus υ ρωγω αφανας, ubi particula saltem aliqua desideratur. uod quum intelligeret Olfius, lucunas post v v. l, 43, 2 statuit. Mihi autem ne sic qui item omnia expedita sunt; et quamvis coniungi illa posse loni ullis

versibus interpositis non negaverim, lam En ab hac muris ratione, quae lola in siborum laude versatur, alienam hanc partem exiSilino, licet Salis antiquo tempore a lectore nescio quo

additam. Denique versus 4 et 5 facile connectuntur etiam

sine particula gravi adiuvani amni si apud Frankium leguntur uss. 28l. 85, miro modo in eodes variani meliores ita milii, leves erroresὶ

πιαντων sine dubio interpretationi vocis ιτανοκτονον debes originem. Fortasse autem ne tum quidem locus ab inierpola -

Boihius probato intolorabili illo versiim ordine, quia mus de

iecius in aqua in ista loquatur, ita explieal unisάnti extencia is mortuum, P o uno pallidum morte, ut ad Imrem reserat, ita a se an dici sunt oxpandenti corpus virid in aqua pura, dum murem portat. - Ceterum

nunc iam amplector sententiam C. F. Hurnianni, qui hisce perlectis non solum tres versus spurio iudieat, verum totum illum loeutii 4 et el86--88 evius aedes ineerui est, expelli xv, ut ab inierpolauri' additum. si Zeo by Omle

37쪽

lione vacuus est, siquidem hae κινείσθω ναγα ιτ, δορ M. idcirco tantum addita sunt, no verbum longius esSel remotum; elegantior nim et nervosior Inam pro hoc tenui carmine vi detur repetitio vocis κινεισθω. Sed certi in his rebus iiihil datur explorare.

Unus superes laeus, o cuilis dissiculialibus nihil sero in picari possum, qui editiones legunt, sed in quo id saltem Onsequi posse videor, ut ei quid in archetypo ueri appareat, et

causas laniae diversitalis aperiantur. Sunt autem v 212-22l, ubi comparali inieros libri deseriores him ιυωνα ostendunt unum omnium eorum fuisse sontem. Est enim ita in haey:

δευτο tiae νοησεν φευγων se Πεσεν χθαις. Deinde chalcondylas in m quena Lycius est seculus, metrum restilustri conatus est . b. 6 criliendo Tρωγλοδυτην uir ριο ιυλοειδέι τρωσεν ἐπιφθας

αυχένα ἀρ με oo οπι τὰ δὲ itemque v. li u/ιβοφάγος χθαισι βαθεῖαι ἐ/iπε φευγων. Vulgaris autem lectio et u etiam hoc ab ea quam proposui fori plura differimi, quod v. - plano miliuni hosque versus apud avum, ut ita dicam, huius stirpis singulari conditione suisse usos, arguunt collatio et a quomini illo celeris missis haec

38쪽

ac laceratos exhibet, deinde reliquos l- et - 12 adiungit uisana quadain mutandi libidino ominaculatos illas hariolati ne huc describere opus non videtur, quia nihil iis hieramur; leget, qui voles, apud Barnesium vel Mailiatrium). - - ae eurato collatis paen necessario consequitur, v. - antea in margine scriptos aut aliqua nota suisse signatos, iis ui proiectione diversa possent haberi. Iam videamus alteram codicum lamiliam, quae ea polissimum proprietate continetur, ut in Omnibus codd. v. b. 9. 0 ηριπε -- ntis desint. Sed varietates tam ei exsistunt noli paucae. Scribitur autem in princilii bus Gae sic: Aρτοφαγος δὲ Πολυν ιυνον κατὰ γαστέρα τυ νεπι

φθη Sed in eodeni versu etiam es praebent ἐριπε δ'ε ,- pro ευδυς ἔτρωοενὶ quo fluit situ in pastoriamiliae oculo aberrasse scribam in versum eum, quoui Omiuero in animo erat. Praeiere is miliuni v. - negligentia, ut videtur. Viriu quo familiae scripturam si contuleris, iam licet concludere, non solum in libro archetypo omnia quae habemus assuisse, sed etiam

39쪽

Ex hoc velim cognoscatur riinum, versum hunc 'Dκιιιίδην κτλ.certam sedem non habuisse deinde post verba gnatoto δι αυχενος lacunam Sse; nam τρωσεν πινθάρ additamentum est librarii. Tum versus ἀλλ' ὁ ιὲν ἐσπασεν κτλ. sine dubio est grammatici interpretatio sequenti ot δ' ξion αοεν addita denique ἐριπε ευθυς Spectat ad sequentia, quibus causa coni neri videtur, cur Limnocharis extemplo ceciderit. uamobcal sam vero mulli codice verba Λειχνγνωρ - ,παρ miSerint, infra dicam. Sed si quis quaesiverit de genuina totius loci forma, non ego sum ea audacia, qua It genius versus mutilos parum adiutus codicibus restituere conatus est quem resulare in rebus singulis, quia reclam viam omnino non est ingressus, meum nunc esse non duco. - de interpolationibus quidem salis dictum. b. De lacunis. Ab abundanliis codicis archetypi transimus ad inopias, dolacunis nonnulla dicturi. Atque in versibus ipsis si vox aliqua omissa erat, facile hoc cognoscitur diversa explendi ratione, quam codicus inierunt. Hoc modo V. 64 nnωρ γηθοσυνος ἐ/io δο/ιον εἰςci pi κηαι in archetypo suisse arbitror, quocirca ante /io alii addiderunt e quod a plum non videtur ad sequen εἰραφίκηαι L similem locum es. c. 45; alii poeadiecerunt, alii nihil. Verum videtur, quod unus a praebet et o νἐ/ιον δο/ιον; s. 25 Ου/ιον γενοe. - Mox V. 67, ubi meli rum pars ci et qιρῶτον χαιρεν , reliqui καὶ ρα et o si ἐν, quum utrumque serri possit, illud tamen magis placet, quia paullo insolentius dictum est. - . 33 ita variant, ut nesciassuerit ne Scriptum και τον ia risineto γε an Πράυeto ρας Sed quum lacuna servata sit in AG aliis, ego probaverim γε V l75 meliores plerique legunt κατὰ et o νηον σκιρτω ιν, celeri omisso articulo ι ει post νηῖν inseruerunt; et quanquam hic articuli usus non alienus est ab hoc poeta, ego tamen ἀεὶ sententius aptius existimaverim. Duplicem scilicet viam corrigendi emendalor ostenderat. - In me versus aliquid excidit postea male suppletum . 44, ubi codices metro perdilo λογος δ' εἰς ουατα ιυων excepti xy, qui coniecerunt nuνetωνὶ nam quod Mailta irius dici Sylburgium demonstrare ad Elym M. p. 3803iυιῶν in priori produci posse, ille ex suo ingenio penta metrum finxit hoc initio: ιυες λον, nullo veteris poetae exemplo. Igitur ιιιι quum Si delendum, quid scribamus, valde inceri uni est videtur aulem desiderari adiectivum ad vocem λογος pertinens. - Idem ortasse factum est 290, ubi quum haec verba

Πάντα eo ἐν ρ φοβησε βαλων ἐπὶ et o sed in omnibus libris

exstent, in compluribus nihil additur, in aliis et ore ιυας , τε ιυας, in Ἀεstis νός. Ex hoc Si quis coniecerit κεριι υνὸν, coniectura sanaverit locum salis eleganti mihi vero admodum probabile videtur lolum versum esse spurium, quippe a grammatico scriptum, ut sequenti λλ' ovo' ω id opponeret, quod

40쪽

eogitatione suppleri solet. Uuod similiter laclum vidimus in illo huc desudiu uni ini pretes in vis. 184-86 ad scripturam ei ad sententiam sano dimissimis. Narrat Minerva, cur miribus a iniri esse nolit eos enim vestem ab ipsa textam arrosisse; pergi dein de . 84:αιοὶ τρωγλας ἐτέλεσσαν ὁ σήποντης μοι ἐπέο η

quam nos intellexit Deinde alterum ex illis versibus is n - spurium ess codices ipsi indicant; sed uirus imique eieceris, dissicultas manebit, quae in eo polissimum cernitur, qu modo ητὴς sartor a Minerva pecuniam exigere possit, quum

exspecies a mercatore mutua sumpta licia. Tum vero, γλας ετέλεοσαν de muribus dictum absurdum est; sed collato versu Manethonis potetesm. IV, 35 Stio dis ρωγ ελαυς fit δειλους ἀσκηθεας κ*ελέοντες sarciunt vestes scissas ego, si liceret hariolari, suspicare scriptum esse ' πηαὴς ιοι in η

nique lacunae signa nonnullis locis apposuit misius, ut tutos versus iniercidisse indicaret V 225 ita apud Frankium legitur Tυροφάγον ἐσι οχθης Λιμνηοιος ἐξεναριξεν, ut per Sorae lenita plena sit, sed ea si correctio deteriorum codinum, nam integri habeni υρον - αυιῆνοιν ἐπ nox ἐξεθριξεν,

quae Verba quia neque cum antecedentibus neque cum sequen' libiis coeunt, lacun cum Wolso statuenda sine dubio est. V. 2b3 iii apud Mankium legitur, tantum in limu e XStat celeri codd. eius locu hunc praebent ibχαeto lege εοχαetu δ' ii ιν ηις νεθυε trio, et ει ρεeto αένως, tui quid sibi velit, quum e Parte V. 2b repetali non extrico Alter autem ille, si ad conditionem illor uni odicum respicias, sictus est, ne intellectus

deesset loco. Idem perspicitur in duobus sequentibus v. ubi iidem librio muchos duos interserunt: Tρωξάρτη ν. εῖδεν θ' ἡ/ι- νοπι προπεοονeta, καί οἱ ἐπέδραμεν αυθις 7rοκιάπινα μενεαίνων, ea scillae de causa, qui 254. perversam sententiam con

neni; nam θυσίγναθος rana est, quem vulneratum Ποαοσα ioce ipse rana aggressus esse dici non potest. Sed de emendalione loci non cosito manus potius ab illis turbis prorsus abstinendae miror autem, ne olfium quidem hoc vidisse neque

lacunam statuisse, quum . . fortiis S B I aiore in iam codex antiquissimus hauserat. Ita si res habet, non opus est eum Oser.