장음표시 사용
141쪽
Multum omnino interest, ut studium Matheseos rite tractetur.
siquidem sine molestia ac temporis dispendio feliciter pro
gredi volueris. Quamobrem nostrum esse duximus , moniatrare Viam , qua sit eundum , ne ad devia declinemus: id quod facillime accidit. Eam igitur , quam in nos suscepimus, de studio mathematico rite instituendo tractationem utilitate sua non destitutum iri confidimus. Quamobrem suademus, ut omni attentione eandem legat & relegat, qui Matheseos addistendae animo ad Elementa nostra legenda accedit. Quodsi quis studiose observet, quae praecipimus, eum participem futurum fructus, quem eidem pollicemur, nulli dubitamus. Insignem vero percipiet voluptatem, ubi senserit voto respondere eventum .' quem ubi pr videt, eo ipsis accendetur ardor majore industria Matheseos studium continuandi, quam qua idem inchoavit. Nostram inprimis est amplificare Math iseos studium , nunquam satis commendandum , nunquam pro dignitato depraedicandum. Nihil igitur omittendum , quod huc quomodocunque faciti Alienam felicitatem qui nostram existimamus, id unice intendimus, ut dicamus, ut stribamus, quae prosunt aliis. Quamobrem nec quicquam magis in Votis. habemus, quam ut omnes , qui ad Mathesin addistendam an
mum appellunt, participes fiant ejus fructus, qui ex studio, mathematico percipi potest.
142쪽
De diversis cognitionis gradi s es quomodo fidem acquiranturi
s. I. Res dantur gradus cognitionis humanae in omni veritatis genere, quos recto facultatum co noscendi usu acquirere licet. Aut enim in m acquiescimus, quod veritatem ab aliis propositam intelligamus , aut ulterius progressi id agimus, ut ejusdem etiam convincamur , aut denique operam damus , ut ex iis, quae cognovimus , alia adhuc nobis incognita proprio marte cruere
g. a. Primus gradus acquisitu omnium facillimus a ceteris praesupponitur . neque eniti veritatis, nisi intellectae, convincitur animus , sive eum a priori, sive a postcriori comvincere volueris 3 multo minus au-eem ex iis, quae cognovisti, alia imcognita doducere potueris, nisi ea, quae cognovisti, satis intellexeris. Gradus secundus difficilius compar
tur primo, cum multo ampliorem requirat facultatum usum : nec ad
tertium adspirandum, nisi ubi ad secundum ascenderis. Tertium denique omnium difficillime consequi licet, cum amplissimum omnium cxigat facultatum usum. Qui in Logica &Psychologia satis fuerint versati veritalcm dictorum. abunde perspicient: ceteris satisfaciet experientia domestica , ubi diversis hisce gradibus a quirendis non sime successu operam dederint. Elucescet quoque quodammodo veritas ex iis , quae mox de illis uberius dicentur. .
143쪽
131 DE STUDIO MATHESEOS RECTE INSTIT.
acquisiturus , definitiones , theoremata & problematum resolutioncs sibi perspecta reddere tenetur, omissis demonstiationibus. Cognitionis ficundi gradus compos futurus addere debet demonstrationes. Ad cognitionem tandem tertii gradus per-
VenturuS, in-rcin praesentem veniat
ncccsse est, & cx iis, quae ipii cognita & perspecta sunt, acquisito cum secundo gradu facultatum usu, Cru re studeat opus est sibi nondum nota : quod quomodo fiat, posthac indigitabimus , quantum praesentis instituti ratio permittit. Neque Enim nobis jam propositum est explicare Artem inveniendi , quae legitimum facultatum usiim in eliciendis incognitis ex cognitis distinete docet. S. 6. Theoromata & problemata eorumque resolutiones non intelligum tur nisi per definitiones terminorum, qui in iisdem occurrunt. Incipiendum igitur est a definitionibus, quae
ideo propositionibus praemittuntur vel omnes simul, quomadmodum in Arithmetica & Geometria fecimus vel co saltem loco, ubi occurrunt propositiones, quae per cas intelligendae, quemadmodum in reliquis Ma. theseos partibus non. sine ratione factum csti apparet.
s. s. Ad definitiones intelligendas asserenda est attentio , sub initium
praesertim molesta , adeoque omnimodo cxcitanda & fovenda. Conducit huc, si definitioncs exemplis, veluti in Arithmctica numeris, illus. trentur, &, in Geometria, ad figuram
oculis praesentcm applicentur. Ita enim facilius intelliguntur ; ut molestia vanescat, quae attentionis con
servanciae difficultatem parit. Ita definitio similitudinis illustratur exemplis duorum horologiorum & duorum aedrficiorum , quae in scholio definitioni adjecto in medium attulimus S. 27. Arith. . Desinitionem partis aliquotae illii stramus exemplo lineae inquatuor partes aequales divisae, cum enim pars una quater sumta linoamrintegram adaequet , erit ca pars aliquota S. 3 o. Artihm. . Ita, in ipsa Arithmetica , definitioncm numeri quadrati & radicis quadratae numeris adjectis illustravimus, ut tali ex m. plo non sit opus. Cum definitiones in Geometria retulerimus ad figuras et
mc tacente apparet, quomodo ad eas
applicari possint , veluti dicendo indefinitiove Dianguli aequilateri S. M. Geom. , quod sit AB-BC-CA Tab. I. Fig. io γ ; perinde ac si rati cinio ostendi deberet, figuram, quae oculis subjicitur, esse triangulum aequia
crurum. Sensus nimirum , aut imaginatio , quae sensu antea percepta denuo praesentia sistit, attentioncm in oricetum trahit, cujus idea exhibet, quae in definitione continentur; quo ipso & attentio oscitatur & conservatur: cumque definitionem a nobis intelligi nobis jam conscii simus,
molestia ovanescit, quam termini non
satis intellecti primum nobis objiciebant, immo in voluptatem abit, quan
144쪽
C .L DE DIVERSII COGNITIONIS GRADIBUS &e. 133
ardorem dicendi accendit.& inflam- suggerit. Dcinde applicandae ad camat, prout casus tulerit. l dem cxempla sunt definitiones par-6. Definitiones eo ordine col- tis & partis aliquotae ; ita enim futu- locantur, ut termini in anterioribus rum , ut definitioncm commensurabilium in utroque quantitatum genere ponitus intelligas, nec quicquam relinquatur obscuri, ubi cadem imdustria in definitionibus anterioribus fucris versatus. Sint m. gr. duo numeri 3 & tr. Quoniam 3 , sive ternarius, quater sumtus, numerum Ia,
sive duodenarium adaequat, erit ille Quadratum definirur pcr figuram hujus pars aliquota S. 3o.' Arithm. ψquadrilateram, aequilateram, rectan- adeoque numerus unus est pars aligulam sS. 98 Geom. . Sed figura jam quota alterius. Numeri igitur hi x ante S. 3 . Geom.), figura quadri- & Ia commensurabiles sunt. Et D latcra s s.f7. Geom. , figura aequi- niam 3, 3, 3 & 3 simul conficiunt latcra g. 88. Geom. , figura rectan- unum numerum, nempe Ia sive duo-gula s f. s . Geom. fuit definita. denarium , adeoque idem sunt cum Unde consequitur , definitiones le- duodenario; Ia est totum, 3 , 3, 3gondas esse eo ordine, quo in sin- & 3 sunt ejus partes, consequentergulis disciplinis numerantur, & deS 3 pars una f. s. Arithm. . Similiternitiones terminorum esse repetendas, sint duo numeri alii ε de 8, mortim qui datam ingrediuntur. Ita nimirum primus componitur eX 2, 2 , & a , obtinctur, ut quaelibet earum ponti seu binario ter sumto, alter CX et, a, tus inteirigatur, & animo ingeneren- a & a . seu binario quater sumto. cur notiones adaequatae , in quibus Habent igitur partem aliquotam com- nihil latet obscuri, ut intellectus pic- munem 2 S. 3o. Arit . , adeoquena luce perfruatur. Ex. gr. ubi de- cominensurabiles sunt. Et quia a, 1 & 1 simul se nati idem sunt cumo , & 2, 2 , a & a simul sumti idem cum 8 ; in genere etiam patet, esser sive binarium partem ipsorum 6 &8 ς. s. Arithm. , adeoque communem. Idem etiam in lineis repraesentatur, si linea AB ter transferatur in
CD, ita ut sit CE EF FD AB. Erit cnim AB pars aliquota ipsius C
nnationem commenturabilium expen-
dcre volueris , illustranda primum est exempli,s s L 1 γ , utrumque ejus
casum repraesentando in numeris atque lineis. Ad exempla tam arithmetica, quam geometrica applican da est definitio; ita ut primum comtentus sis notionibus confulis , quas conspectus numerorum & figurarum jam fuerint definiti, qui datam ingrediuntur. Ex gr. Commensurabilia definiuntur, quod partem aliquotam communem habent, vel eorum unum
sit pars aliquota alterius g. 3I. Arithm. . Pars vero aliquota jam filii definita S. 3o. Arium. , immo pars in genere g. s. Arithm. Similitor
145쪽
ar DE STUDIO MATHESEOS RECTE INSTIT.
s. 3o Aris . . Unde lineae AB &CD commensurabiles sunt , & CE- AB intelligitur pars ipsius CD
Tab. I. f. s. Arιιμ. . Eodem modo patet Fig. casus alter, si recta AB concipitur divisa in tres partes aequales, ut sit AC
CD DB , & EF in quatuor partes aquales EG, GH, HI & IF , ut sit
EG GH-HI IF ac praeterea EG AC. Erit enim AC pars aliquota communis S. 3o Arithm. I, & cadem
AC pars utriusque lineae AB & EF intelligitur, quia AC ε CD Φ DB &recta AB , itemque EG Φ GHq-HIΦIF I recta EF sunt una eademque lineat p. init . . Unde lineas AB& EF commensurabiles csse liquet. b. 7. Nc evidentiae quid desit, probe observandum est, intellectum lucem faenerari debere a sensu, quatenus huic obvia sunt , quae ille concipere debeti ut, dum sensus suo muneae fungitur, intellectus sua veluti sponte fungatur itidem suo , atque ad cooperandum leniter traharur ; quatenus fieri nCquit, ut operationcs inrellectus cessent, dum sensus facit quod suum est, &, attentione in hunc conversa, illarum ne quidem conscius esse vidcaris , operationibus intellectus cum sensuum actionibus percoptione confiisa in unum confusis. Eo ipso obtinetur, ut ad rectum intellectus seu facultatis cognoscendi superioris usim adducaris; dum sen
su tantummodo, concurrentibus ce
teris sua vel uti sponte facultatibus cognoscendi inscrioribus , imagin tione scilicet atque memoria, tibi uti videris i id quod mirifice conducit
tyronibus , ut usui intellectus recto absque ulla molestia adsuefiant. Tyrones enim non adsueti sunt nisi sensuum , imaginationis atque memoriae usui, quatenus is hasce indivulsas comites habet. Eum vcro, qui requiritur , intellectus usum hactenus non
fecerunt. Quamobrem molestum accidit , si a sensu ad operationes interulectus per saltum adducantur. g. 8. Quamvis adeo levia ac pu rilia videantur, quae de definitionubus rite expendendis inculcavimus
S. 6 , ut eaedem penitus intelligantur & notiones adaequatae ab omni obscuritate liberatae animo insinuenis
tur ; principiorum tamen psychologicorum gnarus, quae in Psychologia
praesertim empirica explicavimus, ex indubia experientia derivata, profunditatem in obviis, non sine volupta. te, deprehendo. Et ubi attenta me te perlegerit, quae de usu facultatum,
in parte altera Philosophiae practicae
universalis, ad recte vivendum requisito demonstravimus , fructum inde
sperandum facile praevidebit : qui quod quantivis pretii sit, in dubium
minime revocabit. Qui vero Logicam nostram perlustravit & inprimis sibi cognitum atque perspectum res
didit, quod de pra&i ejus doeetur; is abunde intelliget quam necessariussit hic intellectus usus, de quo in prirsenti nobis sermo est. Quo tu e
go in Philosophia veriori hospites
146쪽
cip. I. DE DIVERSIS COGNITIONIS GRADIBUS, &c. iss
contemnant, quae nos maximi facimus, & ambages inutiles pronuncient, per quas incedere volumus animum ad Mathemata discenda appellcntes; ii haud aegre ferant contradictionem, cum nos aequo animo, non indignabundo, seramus contemtum. S. s. Quamobrem non piget exemplo etiam geometrico docere, quomodo in perpendendis definitionibus
sit procedendum. Sumamus v. gr. dc- finitionem rhombi, quem definimus
S. 9s Geom. , quod sit figura quadrilatera, aequilatera, obliquangula. Ut cum idea rhombi notio distincta animo insinuetur, nec quiequam in ea relinquatur obscuri; oculos con- Nertamus necesse est in figuram L MNO. Numerentur latera L M, MN, N O & L Ο , quae numero quatuor deprehenduntur ; unde liquet figuram hanc esse quadrilateram S, s 7 Geom. . Circino capiatur intervallum LM , idemque successive transferatur
ex M in N, cx N in o atque ex Oin L ; quo ipso patet, latera omnia esse inter se aequalia ; atque hinc col. ligitur, figuram hanc esse aequitateram S. 88 Geom. . Contemplemur jam angulos L, M, N & Ο , quos O, liquos esse patet S. 66 Geom.); unde infertur, figuram eandem esse obliquangulam S. y Geom. . Sola ab
tentio ad ea, quae oculis usurpamus, omnem ex idea rhombi arcet obscuritatem , nec quicquam in notione
distincta relinquit obscuri, quo minus penitus intelligatur. Quodsi do finitiones anteriores , in quas definutio rhombi resolvitur, rite applices; iis suppositis familiaribus, notio e
S. Io. Non ignoro in figuris non requiri vcritatem , sed sui licere ea sumi, quae per definitionem ncsse debent, ut definitio intelligatur : neque enim demonstiandum csse quod, in nostro excinplo, figula LMNO sit rhombus ; sed docendum potius, qualis esse debeat, ut rhombus dici possit, ubi non intenditur, nisi ut definitio intelligatur. Ita, in casu nostro, susticit dicere, si figura esse debeat rhombus, requiri ut latera LM, MN , NO & Lo, quibus terminatur , sint numero quatuor ; ut sit LM MN NO Lo, seu ut latera haec singula sint inter se aequalia I ue
obliqui. Hoc pacto enim constat, quaenam figurae cuidam datae inesse debeant, ut rhombi nomen eidem
tribui possit: id quod susticit ad dri finitionem intelligendam. Et ubi
haec noveris atque memoriae mand veris , verendum non est, ne rhombum appelles figuram tibi obviam,
quae hoc nomen non meretur e quis
sane fine definitio praemittitur. Immo patet, quaenam de rhombo sumenda sint, aut sumere liceat, ubi alia de eodem demonstranda , quando endefinitione rhombi deducere volu ris , quae eidem conveniunt : quem alterum esse definitionum. finem, nom minus ex Logica , quam Geometra
147쪽
ias DE STUDIO MATI ES EOS RECTE INSTIT.
rum & recta methodo philosophan- titim praxi constat. Ipsa etiam definitionum nominalium natura aliud non requirere Videtur, quam ut intelligatur , quaenam in ea sumantur de definito ; cum nondum quaeratur, utrum definitio sit possibilis, nec ne, seu utrum detur istiusmodi cns, cui ca in lint, quae in definitione sumuntur : sed de eo tantum quaestio sit, qualia requiramus, ut in sint, siquidem id nominis convenire debeat , seu quidnam hoc nomine insignire velimus. Enimvero cum in Mathesi non proponantur definitioncs , nisi quae verae sunt; ubi, sensuum ope, operationcs intellectus clicere &, Corundem beneficio, eidem lucem affundere , atque ad rectam definitionum applicationem tyronem manuducere volueris , nil obstat, quo minus Iacite supponas , quod deinceps demonstrandum , definitionibus inesseveritatem , hoc cst, dari istiusmodientia, quibus insunt, quae in definitione nominali sumuntur. Abiit itaque , ut tibi persuadeas, nos Corum,
quae in Logica docemus & in philoson hando, non tantummodo in uni-cersa Matheli, sancte observamus, oblitos tradere , quae iisdem contraria sunt. Ecquis vcro adeo vesanus
erit, qui reprehendat, quod utilit iis insignis gratia , absque ullo praejudicio veritatis, tacite sumattir quod
verum cst , immo quod sumi necesse est, ubi in primo gradu cognitionis humanae pedem sistere, nec ulterius progredi volucris g. I . S. II. Etsi itaque praecepta verioris Logicae, quae nos tradidisse certi sumus , inviolabilia mistimemus, &methodi adeo simus tenaces, ut ab iis recedere nefas reputemus i tanta tamen religio minime obitat , quominus in favorem ejus faciamus, quod eidem promovendae conducit. Quamobrem , ut finein tam praeclarum ex asse consequamur, quem intendimus S. 7 , & sensus omnes ferant suppetias intellectui, quae ab eodem expectari possunt ; id adhuc
monendum esse duximus, in memplis Arithmeticis non arbitrarium esse, quocunque modo numeri scribantur, quibus definitionem illustrare volucris, sed eos potius ita scribendos csse, ut sensui subjiciantur, quae intellectus
concipere tenetur, ut omniS arcca
tur obscuritas, & notio evadat tam adaequata , quantum per anteriores
definitiones permittitur. Dedimus insuperioribus exempla, quibus definitionem commensurabilium illustravimus S. 6 . Duo sunt commensurabilium casus. Aut enim numerus minor est pars aliquota majoris, aut
uterque numerus partem aliquotam
communem habet S. 3x Artihm. . Exemplum casus primi praebent numeri 3 & i i , quorum prior quater sumtus posicriori fit aequalis. Repraesentandus igitur est ternarius tanquam pars duodenarii , definitioni partis convenienter S. s Arithm. s& tanquam pars aliquota Ejusdem,
148쪽
op. I. DE DIVERSIS COGNITIONIS GRADIBUS, &c. I 37
definitioni partis aliquotae conformiter S. 3 o Arit . . Quamobrem non susticit, duodenarium, sive Ia, resolvere in 3, 3, & 3, sed ipsis etiam oculis quali spectandum exhiberi debet, quod ternarius sit pars duodenarii , & hic consideretur tanquam pars aliquota ejusdem , quatenus ea oculis usurpare licet, quae definitiones partis, atque partis aliquotae,
tamquam notas continent. Exhibetur autem 3 tanquam pars ternarii,
si scribatur 3Φ3 3Φ3 Ia: etc nim signum Φ ostendit quatuor istos ternarios simul sumtos constitvcre duodenarium , seu numerum , qui idem est cum duodonario. Unde unus intelligitur pars duodenarii g. y Arit . . Et dum apparet,cundem numerum 3 aliquoties, nimi
rum quater repetitum, numerum Ia
adaequare ; illum hujus partem aliquotam elIc perspicitur S. 3o Arith J. Nimirum , hoc modo, ipsis oculis exhibetur , quod plura , scilicet 3, 3, 3 & 3 sint idem cum uno, stilicet ia, & pars una 3 aliquoties, stilicet hic quater sumta , adaequet
totum ; quemadmodum volunt definitiones partis, atque totius , & partis aliquotae. Sola igitur hac scriptione in consperuim adducuntur, quae in oculos per se minime incurrunt , & definitiones partis, atque totius, & partis aliquotae, instar rei visibilis exhibentur. Dum Vcro ternarius , sive 3, etiam solitarie seribitur , juxta duodenarium in partes Wolpi Oper. Mathem. ToII. V. suas aliquotas resolutum, quemadmodum hic factum esse apparet,
tum ipsis oculis exhibentur. 3 & Iatanquam duo numeri , qui ad se invicem referuntur , & primuS 3 r praesentatur tanquam pars aliquota alterius Ia; ut nihil insit in definutione commensurabilium, quoad casum primum , quod non pateat conspectui. Immo, hac ipsa scriptione,
non minus manifestum est, quomodo, dato quocunquc numero, pro
deat alius ipsi commensurabilis ; nimirum , si numerus quidam, semel positus, deinceps ponatur aliquoties, . quoties nempe visum fuerit, & itcrato positi sumantur simul tanquam unum : id quod clarius perspicitur, si duo vel tria exempla sibi invicem subscribantur, quemadmodum hic factum videS.
&c. &c. in infinitum. Ad illustrandum casum alterum, qui in definitione commensurabilium continetur, adduximus exemplum numerorum 6 & 8 , qui partem aliquotam communem a habent. Quodsi ergo singula ut ante repraesentare
in infinitum in infinitum. Ita nimirum etiam conspicitur,quom
149쪽
,3s DE STUDIO MATHESEOS RECTE INsΤIT.
do numeri commensurabiles in altero bent singuli actus externi, qui In casu procreentur, nimirum, si idem sensus incurrunt & illas individuas quicunque numerus, veluti hic et, po- comites habent: id quod in datonitur toties, quoties libuerit, veluti casu obtinetur, si numeri , quibus hic ter , quinquies &c. & deinceps simul sumtis ossicitur totum, primum
adhuc pluries , veluti hic quater,iseribaritur juxta se invicem absque
septies&c. ac iterato positi sumantur ullo signo interpesito, deinde autem. simul tanquam unum. Hoc pacto,innum 4- interponatur, tandemque definitio commensurabilium nomina- iddcm, hoc signo inter se connexis, . lis reducitur ad geneticam, adeoque adjiciatur signum aequalitatis ,. realem : id quod multi elicem habet cum nota numerica, qua indigitatur illam. Quodsi numeris subjiciantur numerus ex iisdem coalescons, velutii lineae in tot partes aequales diviis, in zxemplo primis I a, qui ex 3, 3, 3 quotios idem numerus repetitur adj& 3 in unum coalescentibus resultat constituendum numerum cundcm I in Hac enim successiva scriptione, eo, continuo jam magis claret, quanam quem diximus , ordine facta ; aeta sit in s ligni Φ, quo indigitatur plura scriptionis primo determinatur inte, coalescere in unum, ut unum sit lectus ad concipiendam pluralitatem.
idem cum multis, quemadmodum ad totum constituendum concurren-
vult dc finitio partium, atqpe totius. tium; actu secundo exhibetur com S. s Arith. cretio in unum, quam cogitare te S. 12. Quoniam in definitionibus nemur; & tertio denique represen- partiS atque totius, relativis, quarum latur plurium cum uno identitas, imuna absque altera intelligi nequit, quam aciem mentis intendi necesse diversa utique sunt pluralitas eorum cst. Hoc pacto ossicitur , ut nihil sit quae ad totum constituendum con- in intellectu , quod non etiam sit in currunt, plurium concretio qua fit ' sensu , & sensus intellectum blande unum seu totum constituitur, & in. trahit adi cooperandum, dum on de resultans identitas plurium cum rationes intellectus per actus in sen- uno ; adeoque ubi definitionem p o sum incurrentes determinantur , nitus intolligere volucris, notionem adcoque, cum actibus sensus , unardistinctam formaturus , opus habes ponuntur modo animo praesem,
totidcm actibus intellectus, quibus iis, attentione allata ad singula quae pars & totum concipitur, quot defi-o fiunt. Quodsi Ggo in illustrandis. nitioni diversa insunt, tanquam poti- definitionibus eam, quam monstra-dcinnotae. Siquidem sensus suppetias mus, viam ingredi volueris ; sensus. ferre debqt intellectui; singulis intcl- . suppetias Omnes ferent intellectui, . lectus operationibus respondere M. quas ab eo expediare licet.
150쪽
. I. DE DIVERSIS COGNITIONII GRADIBUI, &c. tap
S. 13. Simile quid obtinet in cκ-plis geometricis ἡ si singulas determinationes , quae definitioncm ingrc-diuntur , ita scribere volueris, ut ad figuram oculis subjectam reserantur signa, quibus repraesentatur. D dimus in superioribus exemplum rhombi, qui per definitionem est figura quadrilatera, aequilatera, obliqua gula. Quamobrem si scribas, quemadmodum hic factum esse vides ,
L M N o rhombus ;ipsi sensui obvium est, quomodo ex
determinationibus definitionem imgredientibus, seu notis in eadem contentis, colligatur figuram datam esse rhombum. Etenim LMq-MN OFLOm 4 indigitat, figuram datam LMNO quatuor habere latera; adeoque aequilateram esse : LM - MN-NΟ-Lo significat, latera omnia esse inter se aequalia ; consequenter figuram datam LMNO csse aequiliteram: denique
indigitat singulos figurae datae LMNO
angulos esse obliquos ; consequenter
figuram ipsam obliquangulam. Linea his subducta signum est quo indigit tur, id quod eidem subscribitur, inride inserri, seu per supra scripta d
terminari ; nimirum quod figura oculis subjecta LMNO sit rhombus. Evidens adeo cst, ad quanam succestave promovenda st attcntio , ubi rhombum agnoscere , atque ab aliis figuris distinguere volueris. Hoc
pacto sensus distinguit, quae intellectus distinguere tenetur , dum distincte
rhombum concipit. S. Iq. Repraesentatio definitionum symbolica, qua oculis conspiacienda exhibretur, quae ab intellectu concipiuntur , co quidem ordine, quo operationes intellectus eliciuniatur, convenit regulis Artis characteristicae; cujus theoria , hactenus d siderata, partem quandam Artis inveniendi abis it , propterea quod in inveniendo usum multiplicem ii bet, quemadmodum suo tempore ostendemus, ubi, philosophia ad umbilicum perducta, Artem inveniendi ad eam formam redigemus, qua LO-gicam exhibuimus. Major enim est Artis characteristicae usus, quam vulgo creditur ; ut adeo consultum sit, quasi aliud agendo mature eidem adsuescere. Non loquimur nisi enperta , & quae ex ipsa animae humanae natura a priori demonstrare valemus ; etsi a praesenti loco alienum sit ipsas demonstrationes afferri, ex
principiis nostris psychologicis haud
difficulter contexendas, sed Arti i veniendi reservandas. S a s. II. Un, Diuiti eo by Corale