Iocorum atque seriorum, tum nouorum, tum selectorum atque memorabilium centuriae aliquot iucundae, suaves et amoenae, ... recensente Othone Melandro, I.V.D 1

발행: 1643년

분량: 921페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

391쪽

facere, fieri hoc alipedibus gliribus, quos unico

nomine fures rectissime appellauerit , coniectura augurabatur. Itaque cum aeditu suo consilium cepit, quemadmodum gliribus hisce laqueos Ponat, quibus irretiti capiantur, atque adeo constricti teneantur: Placet non procul a gallinario summo silentio excubias agendas esse, ut, si fureminipressionem facere animaduertant , manus ei extemplo iniiciant. Sunt in excubiis Redit fur, nihil mali suspicans, sed pecerta fultus, optimam se exaedam ablaturuia . Itaque gallinarium laetus. inscendit. Tum vero pastor atque aedituus fores post illum occludunt, ingentique clamore sublato rusticos excitant, qui turmatim huc aduolantes, caponiphagum hunc ex caponario ceu Cacui quempiam extractum , probeq; verberibus mul-chatum , intempesta noete , Tigurum abducunt. Magistratuique sistunt. Is furem in vincula coniicit atque in V Vellenbergo condi iubet Pascitur hic aliquot dies , non caeonibus , qui Palato. eius ad moduna grati erant , sed pane furfuraceo. aqua perfusio, quo figina genere incredibile est. quantopere sues impinguentur faginenturque. Interponunt si postea quidam illius necessarii, . eum capones non vendidisse, sed cum uxore at que liberis manducasse affirmantes , ideoque ni pro furto reputandum esse uolte kein Dieis, fon-

r.ein NascherHan. pondent denique, eius se

nomine damnum pastori restituturos. Accitur parochus praesto est. Itaque fur producitur, iubeturque cum pastore de damno illato transi

gere, atq; adeo illud ipsum ei praestare. Qujd multa admodum demisi suppliciterq, pasto m his fere verbis philoxenusini loquitur: Per ego te Deu

oro, o animae curator mea , ut ne animum indu-

392쪽

credere, si capones plures quam unum amiseris, a me id factum esse. Equidem enim unicum un- taxat, quod iurauerim sancte iancteque non plures tibi surripui: Tum Pastor. Sit sane ita. Ita que pro unico illo mihi lues. Faciam,inquit Α-pitius. Cedo igitur, quanti eum aestimas Tum Ρastor, Coronato, Ein cronen Apitius autem Hui, domine Pastor, tantine Udas nichiau te Non minoris, inquit ille accur enim mihi eum non relinquebas, si nimis tibi carus videbatur. Iam ego pol hodie, si vivo,tibi ostendam, diuinorum mysteriorum dispensatorem quid sit pericli fallere, ωilii capones furari. VHurumb in t*ent Te eLMmen ies est dion nithimeten, do e dis Iu thAn rumb M, Ich misi dich mhren lehren capauπen re ffen. Ad summam, cum Ρastor ne terunciam quidem isto de pretio remittere vellet, Magistratus rustico imperauit, ut propediem illud ei numerandum curaret , Apitiumque grauissimis verbis obiurgatum grandi aere mulctauit Da hes , Udenis en thren Ue,insener nis Capannei nuer-hinderipasirenidan iegehen in Gottes Gelude. ccccx XII me Sacrifico quodam

VH phala. V it in Hethalia Sacrificus quidam, homo extra modum vorax atque gulosus. Is quidem rusticorum conuiuia assiduissime frequentabat, easue cum primis , quae institui post infantes baptizatos pararique consueuerunt Daun hie kon te e vergebens planieren Ex his autem non ante discedebat, quam ad ambas usque aures ita ingurgitatus esset , ut neque caput neque pedes ossicium

suum facerent. Neque vero eo contentu Serat,

quod ipse immoderato sese potu atque pastu impleret:

393쪽

t sectiomum remeaturus emedicabat quip-Rooci concubinae amerret. Hanc illius edaci- Pleriqlae omnes indignislime ferebant, in oe aliqlao facinore coercendam esse arbitra a T. Itaqiae cum aliquando huiusmodi conui iniret, ac totus cereui si iam madens do- cogitaret, gallum sibi asatum dari postula- quem Concubinae amerret. Quid multis Ru- is desiderio ipsius fatis se facturia recipit. Nee a letum cωnge latum mox conquirit , idque oso nebuloni huic in manicam, sicuti petebat,dit. Qii' facto euies aliquanti per detinet, vicus nonnihil remollesceret , posteaque eum Littit. Quid fit autem Domum reuernis Hem, a lux intit , suauium mihi dabis s Nam tibi Gldem cupedias amero, in Lecherbiquein. Nec,ra manum manicae Ocyus inserit, depromturusatum gallum. At vero is auolarat, suo loco reli- ouo rustico eoque grauissime olente, quo mal usquequaque coinquinat, id quod sacrifim illius prostibulum admodum male habit. terat silantinum hoc usurpare Nucleum ainisi,reliquit pignori putamina. cccc XXIII. De eodem. Ianc iniuriam nullo modo dissimulandam , sed r/grauiter vindicandam esse noster iste am-ihagus censuit. Itaque cum non ita multo post calendaeianuarii appeterent,hanc in rationem proloncione verba facit Volo equidem, auditoresdptimi , vobis ex quo omnibus nouum hunc ineuntemque annum oeliciter prospereque euenire. Haec tamen imprecatio mea nihil quicquam

ad N N pertinebit, quippe qui veritus haud sit dolis me suis deludere, atque adeo excrementum rusti-

394쪽

mum in apertum protulit, ferunt pastorem quedam hominem,ut apparet, simplicem Francomvenisse, lectaque libri huius in 1criptione de anilibeti PhilippiMelanchthonis an lacrymas esse Iutum, atque adeo exclamasse Ergone obiisti ter maxime Philines Nunc vero periimus. Nunc irai dem hercle actum est de Ecclesia. utabat Dim rum bonus pastor, Philippum exhalasse animam, eum libelli frontispicium animam cerneret. Ad extremum cum eiulandi lamentandique friem nullum faceret, Prosressus Typographusios rohuic lacrymas abstersit, Philippum non mortulam esse, sed in vita adhuc commorari testificatus gnouit tum bonus pastor suum errorem,lacrym xumque suarum pudore est ductus. CCCCXXVI. De Pastore quodam ebrios. Ratino in sacrifici cuiusdam more positum institutoque , singulis diebus Saturni in urbem ut proficisceretur , indeq; non prius exiret , quam totus cereui si vinove maderet. Interrogatus aute, cur hoc potissimum tempore, cum postridie habenda illi concio foret,genio indulgeret, ac non eo ipso potius domi se contineret, sectu ad concionem pararet, ac instrueret, respondit: poteram equidem quocunq; alio die huc commeare ae

vero quod hanc diem praeter caeteros curandae cuticulae deligam, eo fit, quod sentiam, me ad concionem multo aptiorem esse, si pridie perpotauerim, postridieque caput adhuc feruidum habearn, quam si multos alioqui dies meditanda concioni impenderim. O dignum Presbytexum, qui qui dem porcis concionetur Hoc enim hesternam crapulam euomendo Vna eademque opera pascere quoque posset Adducebat hic idem nebulo

395쪽

IOCO-sERIA. 38ε erPetuo fere secum aedituum suum , ut ab eo adam has usque aures ingurgitam dormim traheretur, aut deportaretur potius Accidit autem ut aliquam do ita cereuisia sese impleret, ut pedibus inniti gressumve figere vix aut ne vix quidem po set. Itaque cum aluum quoque exonerare Vellet, ordituo iussit, ut ligulas astrictorias sibi solueret, caligasque detraheret. Simulat se tum aedituus imperata facturum , ligulasque arctius 'contrahit, de constringit , posteaque quanturia nanino potest , in pedes se coniicit Masso suo bio relidio. Inde fit, cum ligulas luere minime posset, ut caligas permerdaret,& soliis per eam noctem sibdio relinqueretur , ac domu mane reuersus nauteam ut cum Plauto loquar omnino oleret. Egre quidem ille hoc aeditui facinus tulit Alip in ipsius indignationem susque deque fecit , non sui muneris esie inquiens,ut ipsi in tam foeda re suam operam accommodet, sed in sacris potius. Bibat igitur in Posteritatem, ut ipse, si res cogat, ligulas sol uere, sineque Theseo cacare possit. Plutarchus tradit, apud Egyptios nefas fuisse, sacerdotibus gustare vinum. Nunc plerosq; ebrios videmus baptizare pueros , ebrios audire confessiones, nec tum quicquam minus peccare quam cum obdormiscentes non audiunt quid dicatur,

nisi quod sic quoque interdum produnt, quod

audierunt.

Erasmus iis libello de lingua. Heu diuina parum curant, qui ina sequuntur, Nec bene tractabit,insta facrafacerdos. Palingenius in Geminis. cum sint lasciui nimium, nimiumq; superbi, Et spernant omnes V turpia multa licenter

commutant,senis exempla, quipraesidet illis. Prob

396쪽

et D. OTHONIS MEL ANDRI

ccccxx. De milite deuorante capum. et Enit annis abhinc aliquot miles quidam ex Galliis Franc urtum, atque hic quidem ad taurum diuertit. Vt ne vero a latronibus infe staretur , sed incolumis ad suos perueniret, vesti bus admodum laceris utebatur, interim tamen auro Gallico probe suffarcinatus atque onustus erat. Qu9d quidem cum hospes olfaceret , iussit eum mercatoribus, quibusdam iam coenaturis asta sidere. Id illi inique quidem ferebant, impedire tamen non poterand ideoque multum militi huic inter coenam molesti erant. Postea enim quum ientaculum apponeretur , singuli suum argenteum cochleare depromunt , hoc adiect o conuitio Is quidem in bonis viris non habebitur, cui cochlear argenteum defuerit: in Schelm der

isto conuitio percuti dissimulauit tamen , tacitus secum cogitans quemadmodum par pari resem ret. Itaque conuersus ad panem, crustum inderesecat, quo offas ex catino auferat. Caeterum cum crusto illo pro cochleari,siis iam esset, illud deuorat,hac adiecta recriminatione Eum equidem in nebulonum numero pomerim , qui cochlear suum non deuorauerit. Hoc se conuitio MercatOxes peti non obscure animaduertebant , quippe qui argentea cochlearia sua deuorare o possent. Etsi autem miles iniuriam a mercatoribus illa tam sibi probe ultus erat , nondum tamen destistunt molesti ipsi esse. Vnus enim iptrum dicebat: Est quidem nebulo , qui quidem vinum oris sui pinguedine conspurcat. Qu'ties igitur alter alteri prebibebat, toties depromto mox strophio- Io os adsterget, ,cum bibisset, alteri vinum proponit,ita praefatus: Cedo qua χ, num ego vinum ho

397쪽

hoc conspurcauerim Glle autem , cui praebib l batur, rospondebat: Tu vero,cui strophiolum, quo labra mundas, suppetit, omnem extra culpam es. Sensit tum miles, sed denuo flagellari.Itaque mox de vindicta vitioneue cogitat , ac poculum totum exhauriri idque ita in mensam deiicit, ut alteri ipsorum in faciem subsiliret, hac adiecta exsecratione Vt vos dii deaeque omnes perdant, nunquid meo poculo sordes insidentu Non ita multo post affertur capyassatus cum turdis alia

quot. Hos Mercatores mox inter se distribuunt,

scut singuli turdum acciperent, quem sibi λ-lis reseruant, nihil de eo quicquam militi decem pentes. deo ille conuersiis ad capum, hunc sibi Vni reservat, aitque Video equidem ita ferculum esse hoc dispositum, ut singuli suam habeantauiculam Malcffebe mol, eisdem Mann mmein Voge Iithun. Id cum mercatoribus hisce, tum ipsi etiam hospiti stomachum fecit. Itaque miles a coena mox cubitum discedit Veritus nimirum, ne Mercatores, posteaquam prolixius bibiΩsent, si brinanus afferrent. Caeterum cum a diuer-sbrii istius famulo in conclave duceretur, in qu i quidem lecti circiteriniodecim conlistebant , i Etum omnium optimum occupat, statim Vt famulus dorsum ei obuertisset. Veniunt post horam v nam atque alteram eodem venalitii iste , probe iam vino confecti, ideoque ferociores. Cum vero famulus iste animaduerteret , militem lectum omnium preciosissimum, quemque mercatoribus strauerat, occupasse, totus excanduit, atque adeo vehementer cum te expostulauit. Qu'daudiente mercatores fremebundi ad uviant militem obtorto collo e lecto exturbaturi. Is igitur, ut ne

398쪽

sponder, modo tantum sibi pacti concedatur, emplastrum suum , quod sibi de crure decies isse ad se recipiat. Qu' audito Mercatores homine imo mi1ium faciunt, neque in eo lecto dormiide fiderant quod Gallica cum sicabie infe et ut esse persuasimmum haberent. Relinquitur ergbonus miles in hoc suo nido fartus tedhus Mancum Mercatores in viam sese rursiis darent, milesiirgit , 6 lectum mercatorum foedissime permerdat. Cum igitur non ita multo post famulus accederet lectos straturus , hoc a Mercatoribus factum esse credidit. Quibus quidem eo nominpestem atque exitium precatus est Hero Utendixit Bene profecto est, cum miles pretiosissimum istum lectum occupauerit. Mercatores en in isti suum pudendum in modum stercorarunt. Itiquidem in omnibus fere miles iste Mercatoribu

pax pari retulit. CCCCXXI De Concionatore quodam

Helvetio.

Vidam Concionator Heluetius, homo cum edoctus, tum vero sitarum rerum bene gerenS

gallinarum, caponum, an serum, natum , co.

lumbarumque ene quidem mas num numerum alebat. Id cum rusticos haud fugeret, pastorem minime animaduersiurum esse rebantur, volatilibus aliquot ei ereptis numerum istum nonnihil attenuarent. Itaqtie ad furtum unus item alter animum appulit, concubiaque nocte gallinario eius inscenso capones inde aliquot aufert. Non siti bolet quidem furtum istud quamprimum pastor verum tame cum saepius illi redirent, numerusque quotidie ad pauciora redigeretur, ,ero exploratissit num haberet, glirem non posse in chortem irrepere , tantamqnno am

399쪽

Facere fieri hoc alipedibus gliribus , quos unico

nomine fures rectissime appellauerit, coniectura augurabatur. Itaque cum aedituo filio consilium

cepit, quemadmodum gliribus hisce laqueos ponat, quibus irretiti capiantur, atque adeo constri-ξhi teneantur Placet non procul a gallinario summo alentio excubias agendas esse, ut, si furem impressionem facere animaduertant , manus ei extemplo iniiciant. Sunt in excubiis Redit fur, nihil mali suspicans, sed spe certa fultus, optimam 1 praedam ablaturum. Itaqtie gallinarium laetus inicendit. Tum vero pastor atque aedituus fores post illum occludunt, ingentique clamore sublato rusticos excitant, qui turmatim huc aduolantes, caponiphagum hunc ex caponario ceu Cacui quempiam extractum , probeq; verberibus muletatum , intempesta nocte , Tigurum abducunt. Magistratuique sistunt. Is sitrem in vincula coniicit atque in Vellen bergo condi iubet Pasici tiar hic aliquot dies, non caeonibus, qui Palato eius ad moduna grati erant , sed pane furni raceo. aqua perfuso, quo sagina genere incredibile est quantopere sue impinguentur faginenturque. IntCrponunt si postea quidam illius necessarii, eum capone non vendidisse, sed cum uxore at que liberis manducasse aflirmantes, ideoquentin pro furto reputandum esse uolt hein Dieis, fon-dern est scherHan. Spondent denique, eius sienomine damnum pastori restituturos. Accitur parochus praesto est. Itaque &fur producitur, iubeturque cum pastore de damno illato transi

gere, atq; adeo illud ipsum ei praestare. Quid multa admodum demisi suppliciterq; pastorem his

fere verbis philoxenus alloquitur Per ego te Deuorobi animae curator: mea , ut ne animum inducas

400쪽

g 6 OTHONIS MEL ANDRI

credere, si capones plures quam unum amiseris, a me id factum este Equidem enim unicum un- taxat, quod iurauerim sancte iacteque, ionplures tibi surripui: Tum Pastor. Sit sane ita Itaque pro unico illo mihi lues. Faciam,inquit Α-pitius Cedo igitur, quanti eum aestimas Tum Ρastor, Coronato, Ein Cronen Apitius autem Hui, domine Pastor, tantine I das nichiau te Non minoris, inquit ille accur enim mihi eum non relinquebas, si nimis tibi carus videbatur. Iam ego pol hodie, si vivo,tibi ostendam, diuinorum mysteriorum dispensatorem quid sit pericli fallere,

νAmbisas, Ich misi dich Ρuhren Ahren capaunense ffen. Ad summam, cum Ρastor ne terunciam quidem isto de pretio remittere vellet, Magistratus rustico imperauit, ut propediem illud ei numerandum curaret, pitiumque grauissimis verbis obiurgatur grandi aere mulctauit. Da heisi tindenis en threcanse H iner,nd Capaunen 'nuer-hinderipasiiren, dan iegehen in Gottes Gelude.

ccccx XII De Sacrifico quodam VH phala. L Vit in Hest alia Sacrificus quidam, homo extra modum vorax atque gulosus. Is quidem rusticorum conuiuia assiduissime frequentabat, eaque cum primis , quae institui post infantes baptizatos pararique consueuerunt Dann hie kon te e vergebens lanieren Ex his autem non ante discedebat, quam ad ambas usque aures ita in Npitatus esset, ut neque caput neq; pedes ossicium

suum facerent. Neque vero eo contentus erat,

quod ipse immoderato sese potu atque pastu impleret:

SEARCH

MENU NAVIGATION