Antonii Musae Brasauoli Quòd nemini mors placeat, ad illustrem Annam Estensem

21쪽

co GD NEMINI

cantarcinam cum plura dicis,in viis amorem, ait desideritim magis ducor, Ec inflammor . Hae nudigae sunt adulescentibus reserendae: Sc non ei, qui psittaci rostrum nactus sit. Nam dc si exquisitioribus argumentis usus esses, tibi quoi non obtemesiperasym: quanto minus his tuis fucatis ratiuncululis, ac phisticis obtemperandum c P Η I L . Tatamen ab eorum laqueo sugere nescis, necu scis eois rum ueritatem euitare . A V L a Dialecticae arti, aut sophistics pssstriae nunquam operam dedi,ut ma praecordia morti repugnare: imd cum id seri Ium uerbum audio, M o R s, horresco, Digidusit per ossa tremor.Tibi ergo tua argumenta seruarito, δί mihi mess sensibus, Sc meae menti assentire permittito. P H I L. Ex his tuis uerbis aliud contaiectare non possium, quam te delicias illas alterius uitae de Paradisi felicitates non credere: imd puritas, Animam una cum corpore mori:de ut ille dies xit cum sanguine fundi . A V L et Modum res acri cepisti: : nam in animae immortalitate subdubito: Dermnem ad hanc usi aetatem regressum uidere Potui. P H I L. Rem arduam commouisti,de qua Nec tempus, nec occasio disserendi datur:tamen ne te in hac tam praua sententia sinamus, nonnihil de hac re pro fari, ab re non erit: alias diffusius, comis

modius* hanc disputationem tractaturi. Dicinis

22쪽

tur, putassiae homines in tantam excellentiam de uenisse,in tantam rerum omnium maiestatem,nisi diuinum quendam spiritum haberent,quo intelliae Rant,quo naturae secreta scrutentur,& rerum caurisas pendant ' quo coelum ordine metiantur, stellas dinumerensiastrorum motus dividant,nosiant, Ec nomina imponant ' quo syderum desectus,ortatus,de occasus ostendant quo in aere cometas,fidei gura , grandines , fulmina, cadentes stellas peneritrent c quo abdita sub terra, serpentes, mineralia, croceum aurum, dc pallidum argentum pervestirigent quo supra terram herbas,arbores,ae plantas Omnes,at animalia calleant,terrarum dimensi nes,urbium nomina quas δc condunt montium situs,taminum 5c sontium interualla teneant,Respublicas moderentur quo in aquis piscium generi in Iaboriosὸ stiperent c quo tandem in ardua diuiaenae sapientiae in Deum , & intelligentias eleuenae tur Quid cunctaris ad haec responde. A v L. EVhis, δί multis aliis animam diuinum aliquid esse, re immortale n5 possum non credere: tamen ne ex hoc illuc duci possum,ut mortem optare uelim aut possim. P H I L. Nondum perfecte credis ibi esse bonorum omnium possessionem, ibi esse uoαIuptates omni miseria uacuas,ibi omnia esse quievita δί ἱ seneruite remota,ibi esse sanctam exultaticianem,ibi uitam malorum nesciam,& tranquilla pace nutritam, rerum naturam contemplantem , M

philosophiae secreta. ibi pro sucatis bonis uera a b cipia . Qia

23쪽

cipi,pro incertis 3c fluxis,certa δί aeterna,pro unactis Sc ueneno aspersis,sincera dc pura, pro soliciis tudine Ec curis,fiduciam Sc honestum ocium,proturbulentia tranquillitatem, pro flagitiis integritatem. Α V L. Si illuc corpore accedere possem, omnino tot bonis irretirer. P Η I L . o rem araeduam dixisti, quam puerum dixisse pudere debou ret . Sed cur debes fragili, caduco, dc foetenti cor Pore remorari c quod nunquam uoluptates capit si uoluptates illae sint) quin illas summi dolores conmmitentur. Haec eleganter in sitiente Plato oristendit . Nu qui sitit dolet id est,passione quadam

limatur c A V L . Maxime. P H i L . At qui hiahisinum gaudet c A V L . Omnino. P H I L. Qui

siti num bibitc nisi pocuIa desint . A v L. Cert P H I L. Igitur qui dolet, gaudet: nam qui sitit, dolet qui bibi gaudet:& qui sitit, bibit :siinto in uno apice innexa huius mussi doloride gaudium,

ab inuicem nunquam dis Iventur. A v L. Tu poteris totam hanc diem orando consumere, tammen mori percupere non possit. P H I L. Putas nequando utile esse mori A V L. Nun*. P H I L.

Ergo ut aliquis immortale nomen sibi paret, ut Proprium honorem tueatur , non debet potius seipsum neci exponere, Φ in summo dedecoreusaram ducere A v L . Quid est hoc dedecus c satius est meretricia Dote dc perfricta superuiuere,quam breui cum honore mori.Damnaui semper Achille lis latuitatem, qui apud Homerum breuemum

24쪽

no Rs PLA C E A P. tam vim parua illa gloriola elegerit:quam Iongia

orem,sine honore. P H I L. Nescio an ex propria

sententia loquaris, im , non solum Christi popuae Ius pro fide, at honore seruando mortem subire

debet:sed antiquiores etiam Gentiles, quibus nurulum nisi temporarium praemium promittebatur, pro seruando decore mortem subire non uerebantur. Quot sunt apud autores huius rei exempla Quin de ipsae apes,quibus ratio deest,ut suum Reae gem tueantur,propriam uitam exponunti De quihus Poeta quarto Georgicorum libro id canit, ulchrami, petunt per stinera mortem. Averrois praeterea in omni fide infidelis, in proraelatione primi de physico auditu libri inquit , Quualita nostra punc in sit respectii uniuersi tempoαris, nullus sit adeo delirus, qui scelestissimum sceaelus perpetrare eligat magis, qua m mori. Plato in secundo de Legibus, in bellis iubet moriendii pomtius, quis, sugiendum. Et Aristoteles tertio Ethiaecorum,capite primo secundi tractatus, mortem inhello pulcherrimam asserit . Quod Vergilio sericundo Aeneidos hoc modo exprimitur, -Pulchrumin mori succurrit in armis. prssertim si pro patria,aut fide pugnatur. Et Sallustius in Catilinario, quando sit pro uirtute morimendum,edocuit. Plinius p uigesimo quinto histois viae mundi libro, capite tertio inquit, Ea conditiouits est,ut mori plerum4 etiam optimi portus sit. Nunc flaccentos autores referre omitto, qui mor

25쪽

Q VO'D NEMINI

iis circonnium ob ulmitem scriptis dedere Dic uord, Non ne quando' pro uirtute mori conuenit A V L. Conuenit quidem ita optandumnon est ν Η i L. Imd nulla esse debet maior uoluptas , Scommodam moriendi occasionem, Sc dignam praestari. Putas ne mortem illam bonam esse quae

uirtute paratur A V L. Certe. P H I L. Bona

non ne expetendas' A V L. Omnino Igitur & hse mors expetenda, haec quaerenda, illuc proficiscenaedum, qud illa inueniamus:nec perquirentes quiciet quam omittere debemus intactum, ut hanc ipsam inueniamus,ati subeamus. A v L. Non est opus tot dona polliceri:etenim nun p mortem desidera.

re potero:imd ut Aristophanes inqui; id Pluto οὐ γὰ-π0 λ ad est, Nec mihi persuadebis,

etiam si persukeris. p H i L . OIeum igitur 5 immpensam perdo. A v L. Quis dubitat c P H i L. Puto te nunquam mihi Ubasiirum,ut prsmium conrisequaris: tamen spero me breui reportaturis, quΟαniam aliis hominibus id suadere confido, i tu inrimen obstinate obstitisti. A v L. Certus summae sententiae neminem accestiirum . S ed en hic baluislus , qui labore atin sudore quotidianum panem sibi parat,a uino abstinens,non uti Socraticus, sed

quoniam illo caret:placet ne,ut illum uoce,in quo

experiaris,an tuam sententiam sequi ueli t p Η I L.

Placet sed interim dum illum alloquar,digito compesce labellum. A v L. Cum inter uos dissertatio agetur de morte contentio, las aures praestaα horas

26쪽

MORS PLACEAT.Bo:os uerὁ clausiim erit,nisi sputa resci are cogant: nunc ipsem uoco Salute. B A I V L v s. Adsum: quid agendum imperas c A v L . Cognoscis ne hunc uirum ' B A. Cognosco. A V L. Illum allota qui ne refugias,na tempus non frustraberis: quoaniam hic numus tuus est, ut doctum hunc uirum

alloquaris,quoad illi placuerit: ego interim aures solas accommodabo. B A. Quicquid uelit iam Percunctetur. P H I L. Dic, Batule, quid tibi melius uidetur , quidve pulclarius, Cito mori, Mab hac mi a uita liberari: an continuis Iaboribus

insudare,de immensis curis connectic B A; Insuae dare melius est, Φ mori. P H i L . Rides Aulice sed parum expectato: nam hunc rationi bus coga, ut nostrae sententiae inhaereat Dic mi Batule, num tua uita calamitatibus reserta iugi labore uix. secundarium panem emere Potre, quo u scaris c B A. Certe. P H I L. Quid tibi melius uiis detur,quiescere,& nullo incommodo assici,an deae satigari .s A . Quiescere. P H I L. Quando libeae rius at diutius quietem enancisceris, quem morariens c B A . Nunquam. P H I L. Vitiens autem

num continud insudabis, Sc nullus erit laborum modus B A. Nullus. P H I L. Praeclarius igitur magis commodum mori,quilm diutius uiae Uentem, tot intemperatis molestiis, tot immensis curis assici B A. Si rem optimὸ considero, ego Uitam potius, 3c miseram, dc calamitosam uiuere statui, quam mori. P H I . Nonne argumenα

27쪽

him hoc lateri te cogit s A . Quid sit argumenatum ignoro: logicam nunquam didici, sed uiuere didici, nondum mori P H i L . Et hoc est quod miser discere deberet, Bene mori. Hicbaiulus uir indocilis, qui cum ipso nutricis lacte errorem hiae hit: nam praemissis consentit, postea ultimo in litamine fugit . Hinc abeamus Aulice, ut alterum ad lubeundas rationes non ita ineptum reperiamus. A v L. Voca ne illum oenophorum, uini porrititorem quam facies rubore enitescit, de uino luccinit color. PHI L. Voca: quid mali est iu in hoc experiris' A V L . Vini portitor . P o R T rerΥ o R. Quid inquiis Adsum. A v L. Ni te pinea at, hunc probum uirum audias, δί illi ad interro nata respondeas, alius debitum per Iliam. p o R. IIline uinum sapit c A v L. Sapit. P o R. Est ergo

vir probus : e echo quid uelit, quid. petat.

Ῥ Hi L. Quos putas magis selices,uiuos, an moris tuos P O R. Stupeo, stanti comae: quae obscurira,εί fatua percunctatio: absint destincti,qui nihil generosi uini gustare possunt. P Η I L . Tu ergo si immum bonum in uino posuisti, V nihil putas excellentius esse, quem potum P o R. NihiIiuaecundius, nihil , suauius. Aiate Noetempora insensati erant uiri illi, qui nondum haec tam bona nariturae dona gustarant. P H I L . IIaec missa laesarimus,& ex animo respondeas.Quenam maior uiritae pars est, illa qua curis, anxietatibus, Sc laboriri - hiis uexaris: nilla qua gaudes c p o R . duas cu

28쪽

ras refers c aut quas anxietates c abstini haec e uiro probo:nam Sc si quando contingant, OcyUS me viantur , quam impetrent in animo locum rhaec est mihi pestis,haec est mihi calamitas, iis c summa curara, cum uina optima dc generosa reconduntur, Mnullibi publice uenalia sunt:nam his ueram uitam Mintegram duco, curis liberam, liberam omni dolore, quae animum paratissimum aduersus res tristes,aduersus res trepidas praestant.An nestis tu,

qui tot autores euoluisti , id quod a puerulo uici

ni mei cantari audiui ina parat animos,iaciunt. caloribus aptos. P Η I L. Vir es profecto magni consilii, mihi iam ex tua ingenita humanitate satisfecisti: abeas totatur, ut negotia tua expedire possis. P o R . Abeo: tauere. P H i L. Homo est hic intemperatus,ebrimetate perditus malas ne uidisti sontem,octilos,is nares uino madere, dc guttatim serὸ in ebrio, imα Puro que stillare c nunquam iui grauiori incomα modo circumseptus,quam cum lassitus illos ex evitus ore, tanquam camino essimantes, naribuS rem operemmec uestibus pocula desunt,totus profluit, totus latice madet. A v L. En quomodo sortuna

splendidam occasionem nobis parat. Vide hunc mendicum ad nos proficistentem, qui os adeo pal lidum habet, ut plumbum imitari uideatur, dc tem bidinem gressu imitari uidetur,imo uix coequat, miserrima Sc infelici uita fruitur:hic tuis argumera vi siquis ster cohaerebitchominem percunetare.

29쪽

M E N DI C v s. Optima uiri, Des amore 3cimae maculatae esus matris obesum date, centuplum in alia uita relaturi. P H I L. Bene uales,ansgrotas Μ E N D. Aegroto: Sc quo minus sanitatem asseri qui possim,paupertas in causa est:maculae uniue sum hoc corpuscillum occupant, nec des thulce arum crustie: apud me ambiguum est, an famem precario pane sedare, ueI saltem mitigare potero. Eleemosynam mihi dare, Digesto obambulans,iremunt artus,uembris careo,ho ho ho ho ho. A vHunc denarium argento conflatum accipito: παstea ne hinc abeas prius,quam hic uir te triceπονα re non desinat. Μ E N D . Id fiet. P H I L. Dic paupercule, cdm tot discriminibus Henus sis, tot marilis, tot hulcerum squamis, nonsiae melius inti cito

mori, * his continuis miseriis affligi, a quibus n5

nisi per mortem liberari potes c Μ E N D. Certe ab hac misera uita decedere melius est, et ad aliud era. peto,* anima ista creatori suo concredere c A V L. Verbis iocatur, δί aliud in corde gerit. Μ E N D. Inad cor ipsum Ioquitur, ueros exprimit assemctus, non uanas nugas, aut prsstigiatorum destrarimenta.Quid mihi immorandum quid boni praeae stolorc immania solum Sc atrocia expectanda, Mni a xenodochio recipiar, extrema miseria mihi Paratur, Sc luctus extremusnaideor uidere absces: sus,5c odiosa hulcera, quae totum corpuS occupaαhunt. P Η I L. Hic est unus,hic est,qui ueritati con-0GD stanter assentit, quio sua bona nosci de id sapicter

murium sis

30쪽

nORs PLACEAT.optat,quod alii indignὸ fugiunt . A v L. Ne id dicas Philosophe, hoc genus hominum iam diu notaui,insidiosum Sc vastum:permittas me illum alloqui: nam tibi sum ostensurus hunc ipsum uitam

summopere amare, tu mortem stimmo odio prori sequi. P H I L. taperiaris tu quid in hac re senistiat puto illum ab ea,quam dixi sententia honeia se discessurum. A v L. Mendice, caue quomodo 'oquaris, ne uitam tuam despicere uelis. Μ E N D. Et quis non despicer' hanc uitam, morte ipsa doteriorem ρ' A V L. Cave ne in teipsum sententiam feras. Μ B N D. Quam sententiam 'A V L. Hanc, Suppone huic ensi collum, suppone,nunc nunc ab his tam saeuis miseriis liber eris. Μ E N D. Hamidomine, insontem ne percutito: ne sis adeo immitatis obsecro:ensem in vaginam repone. A V L. Hami mi, hoc facio, ut denicv a tot laboribus, tot in

discriminibus liber sis: me tui miseret: tu mortem optas, nunc nunc illam eXPerieris. Μ E N D . HaParce huic uitae:quid egregium tibi erit inter s. mendicum c A v L . Humanaqusdam asseetio conit me, ut hoc munere te donem: nam si mori cuαpis id evicia ut breui uotis tuis potiaris. Μ E N D. Parce precor. A v L. Mori igitur recusas Μ E N D. Rem per Iouem. A v L. Sed cur prius tam corasanter mortem expectabasc Μ E N D. Vt lubentauus oboIum daretis, seditiose loquebar: imo uia tam sit opere cupio, quam nullus est qui non desideret, do summo nixu non defendat. A V L. Videt