Antonii Musae Brasauoli Quòd nemini mors placeat, ad illustrem Annam Estensem

발행: 1543년

분량: 85페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

41쪽

sunt, miser. P Η 1 Audite statres, at silii, nee indignemini, si uerbum aliquod uobis asperunt

uideatur.habetis ne omnia, s possitnt haberi coismoda c ARTIFICES. Omnino potius omnia incommoda . P H I L . Estis ne ab humanis curis liberic a solicitudinibus mentis ' a corporis aegritatudinibus ' A R Τ I. Non sumus sed his plarum , nobis etiam nolentibus , asscimur . P H I L. Res Vestrae succeduntis secundum uota A RT I. Ni ahil unquam, aut certe raro succedicinio in dies regnostrae in peius labuntur, Ec mala, figuli rotae in more,quotidie reciprocant. P HI L. Speratis nedum hac aura Dui licebit,ab his quas retulistis maeris uos euasuros c ARTI. Nunquam. P Η I L.

At si uobis alia contingeret uita quietior, quae ab omnibus his curis uel liberos eviceret, non ne illa protinus a uobis cupide quaerenda esset ARTI . Quam uitam nunc dicis, quae nos ab his malis Itahcrare possit c P Ha L. Illam,quae ab impruderim tibiis mors uocatur . ARTI . Nobis impruderiistior is uidetur, qui hac uelit priuari uita, ut aliam ignotam uitam ingrediatur: hic deridendus esset, ut Aesopus canem illum suum derisit, qui inspeis .cta carnis umbra,veram carnem dimisit, ut fictam Morare posset: nulla nobis uidetur huic nostrae prsserenda vita. P H I L. Ergo nec deum creditis o mnibus prodesse,δί deliciarum lociim habitare, in quem beatorum animae perueniant,min quem

boni recipiantur,ut selicissima dc inenarrabili sti

uitate

42쪽

uitate Nem uita Ietentur,sse uiuant . A R T I. Im3rios deum esse credimus apud inferos malorum ultorem, Ec qui in coctis omnium bonorum praeaemia rependat: tamen nos hic habitare malumus,

nempehac uita nunquam spoliati.delicias illas, de iucundas paradisi uoluptates nun* persensimus: quas si persensissonus,soria illis allecti,hac presentate uitam despiceremus. Interim uerd conabimur, quantum in nobis erit,hic manere . P H I L. Esto

amici nulla sit alia uita, quem ita num melius estes quotidianis curis tandem tui, dc ab infinitis Iahoribus liberari, quam in ipsis tanquam in Prometheis scopulis consenescere ARTI . Equide. P H I L. Quis est qui in hac caduca ct Dagili uita continuis curis non affligatur c ARTI . Nullus. v H i L. Concessissis nec dudum melius essed curis liberum esse, quem ipsis assici. ARTI . mari mime. P H I L. Addidistis praeterea,neminem esisse,qui dolores,qui curas,qui anxietates in hac uitaetagere possit. ARTI . Certe. P H I L. Igitur melius est hac uita,quae est uera mors,priuari,etiasi nulla alia sit uita, queri in illa tot malis, tot diis

scriminibus assectos immorari: nam qui laac uita priuantur,nihil amplius sentiunt. ARTI. Tuae huic sententiae nunquam subscribemus: imd totis Diribus conabimur,hanc uitam longius protraherire quam possibiIe fuerit: δc conabimur, ut in nos his eri calamitates,curas,dolores,si non in totum auferre, eas saltem leuare. P H I L. cibone deus, uideo o mi dei

43쪽

uideo uos esse homines irrationales, qui singuIas propositiones conceditis, tamen conclusioni,quae necessarid sequitur,non assentimini. Quippe contacessitis, nemini in hoc mundo contingere posse, ut uitam habeat calamitatibus liberam . A R T I. Et

iterum annuimus, Ac re ipsa experimur . P Η I L.

Concessistis deinde, melius esse, ab his laboribus

lui,quam in ipsis diutius consenescere. ARTI . Illud etiam elargimur. P Η I L . Iudicatis praeteri rea morte solam eam esse, quae ab his uinculis uos solvat. A RT I. Et nuc sponte iudicamus. P Η I L. Velicis igitur,aut nolitis,necessario inserre opora tet,il uobis,isc omnibus nobis mortem esse optantatam, esse quaerendam, Sc eo eundum, qud ipsam triueniamus, ut ab huius mundi curis, laboribus, α angoribus liberemur . ARTI . NOS e contradirio dicimus,nec optandam esse mortem,ne Meaerendam: sed ut fieri potest, fugiendam. P Η I L. Num facta ratio hoc infert c AR Ti. Quid adnOS tuae hae ratiunculae c nos uiuere oblectat, etsi curae in dies in sexcentas sormas transmutarentur. P Η i L. Estis ergo irrationales, qui rationem uiae detis, assentimini praemistis, tamen conclusioni abscp ratione,absin ulla apparenti excusatione teris: ga datis. ARTI . Hoc est: quod nos sentimus:tiae hi tua optio contingat, posteaquam tam ardenter mortem desideras: aut forte hoc nobis persuadere tentaS,cum tuuS animus longe dissentiat.Nunc oripus est Aediles alloquamur: en accessere. Valete. AuI.

44쪽

A v L . In hoc coetu nullum artificis genus deerat,

tamen OmneS mortem euitare cupiunt : nescio an

alter homo inueniri poterit, qui magis laboribus insudet istis. In diuitibus, at nobilibus tentanaedum non est, an illos in tuam sententiam ducere possis:na huius mundi illecebris affluunt, de sumtamis delic as abundat Paradisum putant mare hoc, quo innatamus: suas habent delicatulas concubiaerias, M molles amatrices:nectareis poculis, Sc condito ambrosia cibo uestinatur: palatia habitant ex aromatibus myrrhae δί thuris, Sc uniuersi pulueriris pigmentarii suffita atria nunc omitto, Ec cubitacula gemmis di auro decorata: pensiles hortos irririguis floridiores , dc terrenos gelida hyeme laetacundos. P Η I L . Statueram diuites hCs non tenaetarertamen ex his nonnullos noui, qui dolorificis aegritudinibus infestantur:unum prs omnibus tentandum elegi,qui uehementissimis podagricis dori Ioribus cruciatur,ad huius domum uertamus iter. in V L . I prae', sequar . Interim senes hi, gressiis ut decebat artatem,accelerabant, quoad podagrici aemdes ostenderunt:ualuas reclusas inuenere,ut nobiralium Ferrariensium mos est: ingrediuntur uestiae bulum, Sc per impluvium in epistylium transeαunt: scalas ascendunt, quas dextrorsum ostendere: atrium ingressiuntur, Sc deni ad nobilis aegroistantis cubiculum perueniunt: pulsant, aperitur. Tunc Philosephus, Saluus sis, mi patrone. N Oα. 1 LI s . Vtinam Diis gratum essensed a me lonae diri ti

45쪽

46 αVO D NEMINIge abest sanitas: quid mihi prosunt diuitiae quid

seruorum chorus quid natic quid generis nobiliistas nam hac aegritudine adeo premor, ut vis r spirare possim . P Η i L . Haec Mae PatariS, nα stanti animo serre debes aram misericors Deus plerum in hoc mundo tristia quaedam insere, ut usin altero poenas auferat, uel easdem sestem remitritat:quicquid homo hic patitur, Omnia aequo aniαmo ferre debet . N o B . Cum nemo possit suo lainto obsistere, illud eo animo, quo potest, ferre dembet, δc totis uiribus conari, tolerater ferre:t-ε is equidem caecus est, qui podagram non dico conricupiscit, sed uel illi pusillum etiam blanditur: neri scio an illi purgatorii luduis,& afflictiones extreαmae , podagricos dolores aequare possint: nemper pedibus mess clauos infigi persentio, Sc caro quae ossibus inhaeret, eodem modo reuelli uidetur, Ut suilla salsamentarii caro reuellitur, cum ad confiis

cienda luceta ossa carnibus exuutur . P Η I L. Cerues Plinius, uel quis suit ille Philosophus, non

ab re scriptum reliqui Satius esse nunquam nasci, aut statim in primo lucis ortu aboleri. N O B. HOS procul dubio affirmare ausim, satius esse non narises,aut citius mori,quam podagricis doloribus a fici. P H I L . Non ne etiam expedit,eum qui hoc uehementissimo dolore afficitur, quanto citius fimeri potest,liberari N o B . Certe . P H I L . At Cis hoc fieri non possit, nisi per mortem, huic aegro mors quota optanda est , at expectanda c uelutira summum

46쪽

MORI PLACEAT.summum quoddam bonum,quod illum liberat a

malis. N o B . Id nunquam dixerim, mori meae Iius esse: nam pristinae sanitati restitui, optabilius est: tamen si quis inuitus totam suam uitam in his cruciatibus transigere cogeretur, is mortem pora Uus cupere deberet , quem tot angustiis, tot Iotaribus aflectus,diutius in uita commorari. P Η I L. Tamen fieri non potest, ut is qui grandis natu sit, α ferὸ senio confectus,podagri S dolores euita ere possit:propterea hic prae uita mortem eligere debet. N o B . Hic noster podagricus morbus inaetercalaris est, Sc in toto integro anno plures habet inducias . P Η I L . Interim dum uos inducias habere putatis, quia podagrici dolores abstitit, non ne domesticis curis,& familiaribus laboribus occupamini N O B . Maxime. P Η I L . Nun*igitur est a malis uel corporis,uel aninas libera liscuita N O B . Nunquam. P Η I L. Eam igitur deae serere potius praestat,quam sedulo, modd cor αre, mod3 animo uexari,-nunquam ab his Iibetarum fieri posse,eκpectare. N o B. Non sunt adeo graues hae curae, nem adeo laboriosae, Ut mortem implorare debeamus, a media curas illas euiteramuS. P H I L. Num satius est curis uacare,quum illis esse impeditu,uel graues sint,vel leues N O B. Omnino. p H I L . Num id expetendum, quod ab his soluere potest c 5 ab ea praesertim calamiratate Podagrica, qua te iterum uexari formidas N O B. Prorsus. P Η i L. Est he aliquid in hoc uitae Pe

47쪽

tete pelago, quo Sc familiares curas, dc mentis asisseetiones,& podagricos labores emendare possis N o B . Nihil,quod sciam. P H I L . Num omnia haec incommoda uitae exitu corriguntur c N o P . Corrigutur quidem, uel potius auseruntur,sed ais Ito no mediocri dispendio. P Η I L . Quo N O B . Lucis, id est, uitae priuatione. P Η I L. Vitalium mana non ne haec omnia,quae stiperius dicta sunt,prssiat,in qua nemo sua serte coniatus est N o B . Prorsus . P H I L . Non ne igitur id prae omnibus

eligendum est, quod mali nihil, boni plurimum

est, uita omnia mala affert, mors uerd illa attinfert: nam uitae opposita est. dc haec est oppositorirum conditio, opposita facere. Dic igitur, non ne

id deterius est,quod mala facit,quam i quod illa

auseric N o B . maxime. P H I L . Est igitur uim in morte deterior, δί mors ipsa d uere sapientibus optanda. N o B . Tualiscargumenta aliquid momenti omnesno habere uidentur:sed non tale,ut ad mortem me allicere possint:hac uita mirifice oble αγ ctor, dc hoc unum est, quod in summis podagrae cruciatibus me prster modum angit, Pavor mor- . tiS. P Η I L. Non ne mors tuo podagrico dolore melior est N o B . Et suavior, quia dolorem em

mendat: tamen dolores istos potius serre uolo, quam mori: nam spe quadam pastor, auferri domiores poste, Ec deinceps per temporis spatiu absindolore superuiuere: nec stustror mea spe . PHIL. Interim

48쪽

Interim tamen uariis curis assiceris, α continu IPodagrs timore. N O s . Nugae sunt,quaS resers, cum semel euaserim, nihil mali amplius futurum cogito, δί praeteritum obliuioni trado . P Η I L.

Si dimidium uiis tempus curis,lu doloribus aviae

cereris,eligeres Ee in his consenescere ' N o B. Imo

gratissimum mihi foret, dc ad decrepitam usq; aeisina Peruenire. P H I L. Q .id si maior uitae pars eodem modo assecta esset N o B . Adhuc conseri nescere optarem. Imd cum nihil sit uita melius,ni, billo suauius, etiam si toto uitae tempore ita asticeaerer, uiuere potius optarem', quam mori: nempe Ignoro,Md prose 'urus sim. P H I L . Igitur fide

cares c N o B . In fide non dubito, sed res est duliscissima vita. P H i L. Quare igitur cum primum huc accessi, Sc tu ipse dicebas, auferri ab hac uita melius esse,quem his continuis miseriis, immorata

ric N o B . Tunc communi loquendi modo uteri hariSc non ex re, net ex animo. Haec est summaarum summa, Mortem summe abhorreo, Sc super omnia terribilia odio habeo. Vidi multos etiam saeuissimis morbis cruciatos, qui tamen totis uiriae bus mortem effugere tentabant, quam Sc deliri ita I si itare conantur. P ni L . Num multi se ipsos suspendunt N o s. Hi non sunt fatui,necp deliri, sed mani ci,ix suribudi,cacodaemone agitati hos, α eos etiam,qui se prscipites dant,non solum non puto homines esse,ied neqretia animalia. v Η I L. Tamen mortem cupiunt, dc illam tanquam bon

49쪽

num proscopo accipiunt. N o B. Certὸ probo no accipiui sed aequὸ est,ut is,qui meretriculas aridit , quas morbo Gallico assectas esse nouit . hic eaenim morbum cognoscit,affectionem uidet,inmeriirretitus turpi illa tentione, quam sub speciebois ni de delectabilis imaginatur, morbum spernit, que plerum magno praemio emit. Et parricida speciem boni accepi ut haeres esset,lamen rem steri Iessissimam perpetrat. Qui igitur scipsos necant, quod pessimum est, sub boni quada specie agunt. Imd in hoc, mortem omnium rerum pessimam esse, inserre oportet. Dic igitur mi Philo phe, nunc de ego uersa uice Philosophum interrogari ho si quid sit, quod alio mesius sit, non ne omnia eiusdem generis, his quae sunt in alio genere meriliora erunt P Η I L . Profecto. N o B . Si mors igitur uita praetantior sit,quaelibet mors quacum Uita praestantior erit. P H i L. Syllogismo conis cluditur. N o B . Certus autem sum,te nunquam Putaturum mortem illius qui se ipsum perimit,esisse meliore uita, etia cuiusliDet miserrimi. P Η I L. Imd ratione qua mors est uita melior, sed ex conriditione agentis prior est: nam haec est rerum conis

diuo,hic mos, ruo res sunt prstantiores,ed priori res esse oportet, ut Praua agentis conditio exporistulat: ius rei exemplum habere potes in Euchariristia,qua nihil sanctius, nihil religiosius,si uir ininteger bono animo consecrauerit:e contrario, nihiIdeterius,nihil perfidius ratione agenus, si turpi am

50쪽

rimo consecretur. N o B . Vno uerbo te expediα ain , d Philosophe: Quando ita tibi luber, moriariris: ego uitam opto, uiuere cupio,i e nihil mihi ata trocius uidetur ipsa morte. Abite igitur, Sc cum mortuis de morte uerba faciatis. Interim ego cum uiuis de uita concertabo. v Η I L . Vale igitur minobilis uir. Aulice, diues hic mediocri dolore inrisistatur , si quis habeat humana commoda, hie Unus est.Alium quendam adeamus,u teneris annis amicum, qui uesicae calculo, δί renum doloribus cruciatur, quibus ut Plinius Sc antiquiores meis dici censuerunt nulli alii sunt grauiores dolores. A v L. mihi abstinendum uideretur, o Philo α's me, ab hoc labore.nam si hic, quem tam dire cruru ciatum uidimus, mortem euitare madet,neminem yy puto tibi assensurum,S nos impraesentiarum Duasera lapidem loturos. P H I L. Tamen argumenα M tis coaetas est . A v L. Quid curat ipse argumenαinc Interim ad aedes patientis calculum Peruenere. Vestiae reclusae erant, Ec puer a paleis quibusdam α festucis ti bulli emundabat: huic dixit Phiis Πρ Iosephus: Qua re impraesentiarum herus tuus ocra

Patur ' P V E R. moerore, deuehementi cruciaritin tu audistin' uocem illam magnam,non mediocriam ter intonantem c P H I L . Audiuimus ualde Ionαν, miratissimus clamorem. P V E R. Is fuit,

με quem moX reliqui, pudenda absq; pudore ostenα,1 dentem, Sc pecudum more ex doloris uehemenαria manibus ac pedibus ambulantem. P HI L. Mi

d x hi sum

SEARCH

MENU NAVIGATION