Antonii Musae Brasauoli Quòd nemini mors placeat, ad illustrem Annam Estensem

71쪽

tum refert. PHI Esto: sed ubi citatam promissitionem describit,proprium dogina aperit. Aliba ured conditionate oppositum recensuit: praeterea

formae unitae materiae non ne per motum,& muratationem materiae in actum reducuntur c A B G.

Procliis. P Η i L. Idem Aristoteles Iibro de anesis malibus, intellectivam animam ab extrinseco adauerure dicit:non est igitur materiae commistium3 ab eade remoueri potest,& per se essie . A E G . Saatis constant hae rationes: sed obsecro, Aristotclem Ee ethnicos Philosophos posthabeamus: ego,ut Christi sectator,illis minime fido. P H I L . Non despicio haec tua uota,sed illis maxime parendum censeo. Dic igitur, si quid corrumpitur,non ne in

contraria corrumpitur,liabet. contrarium,de est ex contrariis constitutum c A B G . Ita est. P H IQuae contraria habet anima, ex quibus consilituta sit ' AEG. Nulla, nisi contrariorum rati nes,quas tenesidiaeeris esse contrarias. P H I L .Hs Merd rationes conir is nostin alioqui in uno es.sent duo contraria. A E G . Certu est. P H I L. Humanus igitur animus incorruptibilis est. A E G. Ex praedictis optime insertur. P H I L. Coelestia non corruptione carent, quia eorum materia ab his corruptibilibus aliena est. A B a . Ob id aetateria mouentur. P H I L. Sed ani ma quamatoria concreta est nam omnes reru species ut inquisunt immaterialiter recipit. A B a . Nulla. P H Ita te igitur inseras immortalem esse hominess an is

72쪽

no Rs PLACEAT.niam. A B G . Sexcenta noui huius generis armamenta, quae passim in omni commentariolo diis uulgantur: nunc res expostulat ut altiores quasdarationes adducas, quibus mens mea uehementius irritetur. P H I L. Vt lubet. Dic igitur, putas is unam esse omnium materiam omnibus commuanem, an hac ratione sisadebo A E O . Fateor sine Pugna. A V L . Sedita sermones temperes d Phiae losophe,ne mes mea uage discurrati P Η I L. Cur

id ais c A v L. Ego, qui philoQphicis decretis operam non dedi, ut uos dedistis, illa ignoro, quaesger tanquam uera sita sponte Hargitur,dc nisi inisterpretaberis, horas moleste seram. P H I L . Tu ergo respondebis,& aegrum hoc fasce levabis.Viae disti Solem uapores quosdam ab aqua eleuare,

quos in aerem trasso at ' A v L . Vidi. P H I L. Hi uapores sunt ne aqua,an aer c A V L. Aqua rant, postea in aerem uersi. P Η I L . Est igitur au spars qussit aer c A v L . Ita arbitror. P Η I L. Dic postea, manet aqua cum fit aer, an in nihilum corrumpitur,priusquam fiatiar ' A v L. Quid sit respondendum,ignoro . P Η I L . PutaS n Natuαram ipsam aliquaru rerum pernicie uelles' A v L. minime. P H i L . Optime inquis . At si aqua, quoties fit aξr, in nihilum evanesceret, tunc natura in rerum perniciem exultaret: propterea opus est

aliquid aquae seruari: imd si uniuersa evanescat, nonis opus esset Solem ex nihilo praedictum aD rem sacere ' AvL. maxime. P H i L. Philo αδ e I phis

73쪽

phis autem δc ipsi naturae non consentit, Ex nilis. io fieri aliquid nempe id est diuinii munus,nec rem fiat sub aere aqua,quia inuicem aer Sc aqua calore

frigore opponuntur. A V L. Accepi. P H IAqua frigida est at humida:calidus de humidus.

aerugitur nonnihil est , ii quo cCnueniunt,dc non' nihil,in quo disserunt. Au L. Hoc noui,calido E frigidossissentiunt, conueniunt humido. P Η I L. Si ergo in aqua fiat aer, num opus est humiditate retineric A v L. Cerse,quia hac in natura conueniunt, frigiditatem uero abesse oportet. P H IQuam optime insem, uir es minerua dignus. Sed si humiditas superest, num alteri inhaeret A VQuomodo ais c P H I L . Illa humiditas aeque est. qualitas, sicuti albedo.at se per chartaeuigno ut lapidi inhaeret albedo:num Sc humiditas ipsa cutis. piam inlisrebitae A v L . taperia an te acceperim: illud intelligis,corpus subesse humiditati. P H IIntellexisti. Cum igitur in aqua fiat aer, humidiis. tas Sc materia sipersunt, frigiditas abest: praeterea si in aere fiat ignis, num eadem ratione opus est. maneat aeris materia,isc caliditas ipsa QA v L. Comunis est utrit pedi calceus. P H I L. Eadem est

in omni re dispositio: opus est seperesse materiam nulli corruptioni subieyam,quam plutosophi pri.

mam nuncuparunt. A v L . De hac re certior fieri cuperem. P H I L. Cognoscitur haec materia per

analogiam quandam ad res artificiales, quia ars imitatur naturammam figulus uasa dc pateras arm.

74쪽

ΜoRs PLACEAT.DIIa confidit,quae si frangantur,adhuc seperest araegilla, qua Sc alia eiusdem generis,ues diuersi generis fingi possitncnosti haec c A v L. Noui, sed

quo tendunt P H I L. Scis materiam no posse ex eo quod est mutari A V L . Scio:quippe natura non sinit res in nihilum evanescere. P H I L. Estve aliquid supra materiam c A v L. Quomodo aiscv H 1 L . Corpus hoc nostru materi a est Mabet ne aliquid quod illi dominetur, de imperet A v L. Ceria. p H I L. Hoc non ne est rationalis anima, quae est cuiuis materis donum, regina,de praeses A V L. Est, ut opinor. P H I L. Non ne dignius est, vin conuenientius, Regem Ecdominum esse

magis incorruptibilem seruo de subiecto A vQuid inquis ' seruos noui ualidissimos, dc domitanos imbrecillissimos, M aegros . P Η a L. Hoc nimhil ad rem facitui dominus in suo esse Sc ualetudia ne seruum gubernaret, dc a domini sanitate serui

sanitas dependere non ne opus esset dominum sanitate frui,si seruus sanus esse debeat ' A v L . Maraxime. P H I L . Eandem conditionem habet antae ma respectu materia quam liabet dominus resperictu serui . A v L . Nunc accepi. P H I L . Iam comcessistimateria incorruptibilem esse. A V L. Concessi. P H I L. Quanto igitur magis rationalis ais nima, a qua omnis materia dependet, incorruptio bilis erit c A v L. Perpulchre infers:sed nescio,anoegrotanti satisfacias . A E G . Iam uana illa a nois stra mente coercetur opinio: Prosequaris Obsecro:

75쪽

in patriam uocari desidero: nihil hic flabili, nihil firmum . Mors instat, qua uobis etiam praera

sentibus,-non praenoscentibus eripiar. P H I L.

Dic Aulice:Quod alicui per se conueni potest ne ab eo quando Parari A v L . Dicam illud Ariristophanis, ras ουπε κριι φρίs ρον. Dic alimquanto ineruditius, ct apertius. P Η I L. Enciraculus ibapte natura rotundus est, erit ne circulus, qui non sit rotundus ' A v L. Nunquilin. P H I L.

Id est quod per illam propositionem intelligebar

Quod inest alicui persitam naturam, nunquam ab eo separari potest. A V L . Concinne decIarasti. P H I L. Omne quod est,num est per sitam so ac A V L. Certe. P HI L. Forma igitur illa est, quae esse impendit ' A v L. Omni no. P H I L. At anima non ne est forma contrariis,Ec materia carens quς- esse tribuit ' A v L. Maxime. P Η i L. Im3 tali ratione dat anima esste corpori,ut illi nihil uicissim corpus rependat:nam si corpus aliquid animae dariret, uel esset esus sorina, uel materia: non materia, quia materia recipit, non dat:nec sorina,quoniam

illa forma, quae animae daret esse, fiussiet Mrma: E non haec, quae anima dicitur: propterea nihil est. quod animae hoc elargiatur, ut este tribuat. Igitur idipsa hoc habet. A v L. PIane. P Η I L. Sius ipsa hoc habet, dc aliis ut sint, impertitur: igitur resibiipsi hoc idem impertiri debet. A V L. Mara me . P H I L . Nihil autem inueniri potest,quod

76쪽

tet. A V L. Ita puto. P HI L. Quum igitur aniαma sit Alipsius esse, Sc reliqua omnia, quae sunt amnimata,propter ipsam sint, anima semper erit,alia ter sibiipsi non esse praestaret,ac Vellet. A V L. Oret time accepi, sed nescio an aeger assentiat. P H INisi assenserit,rursus ipse dicat:Animae natura,nu est sibi; psi haerere A E G . Est. P Η I L. Igitur eratus esse illam sequitur,ratione qua sibi haeret Praeis terea non ne costat, nihil a seipio dissidere A E G.

Harim , quia inter se, δί ipsummet nihil interceadit, quod ipsum d seipso separare possit. P H I L. Si ergo quatenus haeret sibi, eatenus est: semper haeret,ergo semper est anima uerd est eiusnodi sermarigitur anima est immortalis . A B G . No posissum non resilire ab impia illa opinione, quae animmam meam in hoc discessii perturbabat . Id prora

sus nunc teneo,nihil tam uerum esse,nihil tam ceratum, at indubitatum, eorum quae auribus hauririo,oculis coram intueor,de manibus tenm,quum

illud quod argumentis prodidisti, Animam stiliae

cet esse immortalem:hoc ueritas inspirauit, Philoiss hi plures comprobarunt,huic omnium homianum consensus subscripsit, martyres sanguine res stati sensisancti uerbis δί moribus expressere, tram didit Christus, Daemones confitentur. Quid amisPlius curo mortem c quam nuper asperam, Sc inmhumanam iudicaui:nunc illam placidam,nunc beaenignam uoco, at inuoco, ut citius me expediat, citius ab his malorum inuolucris liberet. P H ICur

77쪽

αV GD NE NINI Cur tibi prius uidebatur inhumana priuatio

quae mors dicitur c A E G . Quoniam antiqui res historias mente uolutans, nullus occurrebat, Propter unum Socratem, qui hanc non fugeret, Mqui illi non maledixerit: Animal non est, quod

mortem euitare non tentat. Postea in mentem ueri

niebat Paulus elee ionis uas,qui ardore uiuendi caPtus,morte aufugit, ὸ senestra per sportam demis sus. Alter Paulus primus Eremita,ne diem ultimuclauderet, praesidum tormenta fugiens, Ilitudirinem furtiuὲ petiacisc ipse Christus sudauit una, Mingemuit, morte illi ab angelo praenuntiata: tamε eius uestigia sequi debemus. Quot sancti legunis

tur,mortis conditione impediti, fugam attentasse Hos est hominum atm brutorum, ilitam comis mendare, diligere, obseruare:ὸ contrario mortem

detestari, odio habere, Se quo longius fieri possit, aufugere. Hunc nostrum mentis disrursum Aesbispi Phrygii sabulatoris apologus sequebatur: hic lenem fingit, ὸ monte abscissia ligna deserente, qui longa uia defatigatus ignis depositis,mortem uocitabat.Astitit mors,Quid uis, inqui cur tam crebro uocas ' Senex praesente morte exterritus, qua absentem uocabat,subitam excusationem inuenit, inquiens: Magno hoc lignorum pondere sere deintricus te uocabam, ut opem ferres. Nihil aliud hae labella docuit uir ille fabulis ueritatem tegens, iuomnes homines esse uitae amatores retsi sexcenta incommoda , flaccenti labores , sexcenta rerum

discri

78쪽

tiati

issis, qui

discrimina subeant, nunquὸm tamen naturae s Usα lacere cupiunt . Nonnulli lingua solum, di sumαmis ut dicitur labris mortem ipsam, dum aba est, inconsultὸ uocare soIent: cum ured praesens est,aegre ferunt, dc eam magno nixu pelIere conaratur . A V L . Perbelle Aeλpus. A E G . Avicerimna praeterea in libro,de uiribus cordis,non solum non esse optandam mortem, sed nem ab hominia hus cogitandam docet. A v L . Et optime. A E G. Impraesentiarii uerd tuis argumentis optimὸ Phiis io me illustratus, uanas illas cogitationes effirmgaui, quae nihil aliud erant, quilmantiqui hostis deceptiones, mens mea desciuit ab illis . At beniae ME Philosophe,iu mea salus,obsecro te,ne ampliπυs me audiendo, Sc te dicendo delasses: felici omiae ne abeas: nam sentio animum ita in primo moratis limine esse,nunc nunc naturae setisfaciet,atap in coelum ut spero euolabit. P Η i L. Vale igitur, amice charisme, uale felix rhodie uisitabis sancta Hierusalem, in Angelorum ait Sanctorum cc esortio omnipotentis Dei uisioneseueris.I pre nos ad te ocyssime aduolare speramus. Proinde cream torem depreceris, qui nobis admissa remittat, at eius lumine illustret. Vale rursiis. A v L. Quam miserrimum est humanum genus tot labores paαcitur,tot subit incommoda,deni brutorum monTe occumbit: hic uir diu studiis, at disciplinis inissiidauit: quid nunc illi prosunt hae artes c P Η Ι L.

id prosunt no parii prosunt,si plurimis Theoo

79쪽

Iogis credendum est, qui censent peritos homines indoctos in cocto gloria stiperare. Rursus non estres misera mori, nec miseri sunt qui disciplinis v cant. Adde probos, at doctos uiros ab hac uita perpolitos abire,indoctos uerd, dc improbos maehigine consectos,iuxta illius PhiIosophi sententiisam,quisquis fueri qui humanam uitam serro c5a parauit: hoc si nesmis exercueris, conteritur: si non exercueris, rubigine consiimitur. Ita homini moariendum est, qui si in disciplinis uersetur, conteris tur: si nihil agat, marcore, dc desidia consumitur. At pulchrius est nitidὸ, dc perpolite mori, quem rubigine Sc mesa desidia conssimiPropterea pulachrius est ardenter uigilare, insiidare, k ob distiis Plinas algere,quumturpiter uino,Venere,atap pluma sepultum obdormire,& tam dignis laboribus abstinere. A V L . Egregie Philosophus ille peracensuit . Nunc ured quo eundum c Num satis e Pertus es, neminem uelle mori P Η i L . Nobis Ies supersen Principes, Reges,qui sent magis adauersantes hostes, quem in hac mea sententia commprobanda habere possim lios deseramus,ne saburi jam cantemus serdis, dc Aethiopem inalbemus aquarquin si fieri posses)uitam infinitis diuit is eis merent. AVD. Propter quid non Blum homiis nes,sed dc bruta,mortem totis uiribus effiigere conantur c P H I L . In brutis est quidam namroe impetus: in hominibus , in nonnullis est huis

mana fragilitas, uel stimaeus peccati , uti modica

80쪽

N O R. s PLACEAT.

β α serὲ sopita fides:uel habitus,nescio quo sagitiosi mente receptus: nemo hanc fugere debet,uel praem sentem timere,cum nullum sit illi remedium:namia illam timere, nihil aliud est, quam sapientem uimm deri eum, qui non est sapiens, ut Plato inquit in v 4 Apologia.Quippe cum id sit uideri sciste,quae neta

c. sciat: nemo enim scit, utrum mors summum λακι norum sit: metuunt autem proinde ac si esset sumisaei mum malorum, quod tamen nesciunt. Idem inni Gorgia scribit, mori nullus formidat, nisi omniaea: no rationis expers, atque ignarus . Quin Ec si ueritis rum scripsit Aristoteles primo Ethicorum, capite di secundo tertii tractatus, mortuo nec bonum, nectio malum esse, orissime moriendum est: quippe a malis soluimur, in non malum proficiscimur. be A v. Esto, mori praeclarius sit, quam uiuere, e quod genus mortis tibi uidetur eligendum, dc a: s Deo optimo maximo impetrandum c P H I L. o Inquiunt Senecae mortem generosam fuisse, Sc ariis itis minus molestam, cui omnes uenas in balneo in secuerunt . Sc naturalis mors infesta non est , quacis ex longa aetate humores sensim absumuntur, δίtunc homo subducitur, quo uires robustiores eae uadunt ,ut lucerna facit olei, consumpto alimenta, to: tunc enim Iux extinguitur, quum splendor inae crescit, Ec in micans quoddam splendoris lumen evanescit . veruntamen M. id genus mortis absis homine desiderandum puto, quod Iulius Caesaro optab repentine inquam a uita submoueri: nam