장음표시 사용
341쪽
in dominio directo non recognoscen do comm fi
Ioniam committit, quando contra conventionem 'ominium directum alienat, vel sine consensu vasalli, quem requirere debebat.
f. 4 Io. Si vasallus dominium directum sciens recognoscere Aolis; feloniam commuiri. Etenim cum dominium directum competat domino l. is 8J, adeoque Valallus hoc jus invito auferre non possiit f. 336. 8aro. a. P .nat.); per ipsam substantiam seudi vasallus obligatur dominium directum recognoscere j. 161 Qiiodsi itaque hoc sciens iaccre nolit, id ipsum obligationi se uuali maxime contrai latur 43i., Quamobrem cum omne factum obligationi seudali contrarium selonia sit l 4 3 4. ; vasallus Vcl maxime feloniam committit. si sciens dominium dirccti m rccognoscere nolit. Ostenditur etiam hoc modo. Si vasallus dominium directum recognoscere nolit, necessc est aut ut neget, se rem jure laudi possidere, aut ut dominum directum alium recognoscere velit. In utroque casu, cum faciat hoc sciens pre'poth. fidelitatem conventam domino laudi praestare non vult. Enimvero si vasallus fidelitatem conventam praestare non vult, seloniam committit β. 43 8. . Committit igitur sulo. 'niam, si dominium directum recognoscere nolit.
Probe notandum est, necege esse, ut vasallus sciens domini- .um directum recognoscere nolit. Quodsi enim putet, rem esse allodialem, vel dominium directum alii competere, quam
cui re vera competit, dicendum omnino non est, quod seloniam committat. Ut igitur erroris redarguatur, necesse est ut
dominus seudi probet, rem, quam possidet, esse studalem, sibique dominium directum competere. Cum seudum pacto constituatur s3. Iro. , & ad extraordinaria referendum sit, quod dominium utile alicui sit in re concessum sub conditione fide litatis; res quaelibet praesumitur altodiatis, minime vero indalia d. a 48. 'πt. R. Jum uald
342쪽
quid facit, quod obligationi seudali contrariatur, constQuen ,hninium ter ad quod non faciendum erat obligatus, aut si quid non is facit, ad quod faciendum erat obligatus I. 434. . Enim misi. αν. vero cum persecta sit obligatio, quae ex contractu oritur seu dati . 793. ρήσι. 3 Iur. nar. ; si alterutra pars non facit, ad quod faciendum obligata est, alteri competit jus eam compellendi ad faciendum β. a 36. ρου. r. Phil. pract. - . , aut si pars altera damnum incurrit, vel lucrum ejus cessat, proin pterea quod obligationi suae non satisfecit altera, illi ha ead id, quod interest, tenetur g. 6 a 9.ροι. I. Iur. natJ, & si facto obligationi contrario pars altera laesa suit, laesar competit jus puniendi laedentem l. Io 6r .pret. r. Iur. nat'; si ver quid factum, quod sine consensu alterius fieri non debebat, tanquam nullo jure factum invalidum est , adeoque a parte hac altera rescindi potest, nisi ratiliabere velit. Atque adeo patet, naturaliter per feloniam nec vasallum Dudum, nec dominum directum dominium directum amittere. Iuod
EmmVero ita etiam conveniri potest, ut, si dominus non praestet id, de quo in contractu seudali conventum, res
seudalis pleno jure sit vasalli, & ex adveno, si vasallus non praestet id, de quo comentum, eadem pleno jure sit d .ni β. a 48. . Quamobrem cum dominus dominium directum amittat, si res, quae laudatis fuerat, pleno iure fit vasalli, di vicissim vasallus amittat laudum, si res, quae fuerat Dud lis, aleno jure fit domini a 36. ; ita etiam conveniri poteu, ut nisi obligationi seudali satisfiat, seu ob factum vel positivum, Vel negativum eidem contrarium dominium di molpi FQ. Nar. Pars VI. R r. Tectum
343쪽
rectum a domino, seudum a va Ilo amittatur. Poena albeitur contractui, quando ita convenitur I. 6o6.8art. 3 Fur. na . . Quoniam itaque poena praestanda, si quis obligationi sub poena contractae non fatisfacit g. 6s r. 'art5. Jur. nat vis per feloniam vasellus studum, dominus directus dominium directum amittit, si expresse ita fuerit conventum, ut amittatur. Euod erat alterum.
Jin s adeo mere positivi est, quod per feloniam vasallus mittat seudum, vel etiam dominus feodi dominium directum: quorum istud inprimis convenit laudo dato tanquam poena ingratitudinis, s seudum fuerit a domino gratis constitutum in re
Te seu a Quoniam quilibet jus suum remittere potest g. 137.
- φ parf.3. Iur. nac); si ita fuerit conventum; ut per feloniam amittatur seu dum vafallo, dominium directum a domino .
4sa. I felonia commissa remitti potest, consequenter eum fel ma remissa jus valalli, vel domini extingua f. 97.ρars. 3.Fur. nat . , eadem remissa vastias fisum, dominus favi ἀωμ
In aliis casibus, quando scilicet poena seloniae contractui seu-dali addita non fuit, facile pater, quinam sit ustuctus remis Onis Alamae, modo confideremus , quase jus cadat in eum, in quem ferinia eommittit , & quamum sit committentis obligatio. vi demonstiationis partis piimae prri olit Onis pra 'a fidentis s3. s. 20, ac notemus, remissa lxlonia, exungui justilius, adversus quem ea suit commissa & committcnt om tib rati ab obligarione sua 3 97 y Vt. I. γε. ιυ , ut adco in hisce demonstrandis nolim elle ProluIoIM.
344쪽
'tari nequis ceteris, ad quos fudum dem cerro rasu 'rest. quori se Etenim si vasallus seloniam committit, consequenter facit, dum imo ad quod non faciundum erat obligatus, vel non facit, ad Munsus quod faciendum oblisatus erat I. 43 4. ἰ id non ideo facit, ceno OMisequia cetcri, ad quos scudum devolvi ccrto casu potest, VO- siti inorem lunt ut hoc faciat, vel non faciat, sed facere potest ipsis in Menesis insciis, immo invitis. Quoniam itaque factuin alienum nemi- constumni ii Riratur, nisi quando a voluntate ipsius aliquo modo ιam depende g. 6so. 8art. ἔ. Phil. min. - .); ideo patet. nec feloniam a vasallo commissam ceteris per se imputari posse.
ad quos studum devolvi potest, si seudum fuerit constitutum Pro pluribus certo ordine sibi invicem successuris.
Dico, per se feloniam vasalli imputari non posse ceteris, ad quos certo casu laudum devolvi potest: quod ii enim ad eandem concurrant, tum ipsa utique imputatur 3. 6 O. Part. ι.ειιL P cI. umυ. , quoniam tunc sunt participes delicti. Asthic quaestio est de eo casu, quando ad dellatam vasalli noci
f. 4ss si vasullus Ob feloniam fuerum amittis ς domisn ramen an tima mortuo vasallo id conferre tenetur ei, ad ysem post mortem vaf υ -- apsias devolvitur. Quando enim feloniam committit Valal- ceas faecestus, ea per se imputari nequit ceteris, pro quibus seu dum μνῆ si ob constitutum, di ad quos devolvi adeo potest 3. 434, ,ea earim Quamobrem iacC propter eandem ipsis auferri potest jus in amst Mnleudo succedendi, quando ipsum ad eos devolvitur, etiamsi vasallus seudum amittat. Quoniam igitur hoc non obsta te, quod seudo privatus fuerit vasallus, jus ipsorum adhuc integrum est; quando seudum vi primae constitutionis ad aliquem devolvitur, is in eo succedere debet, adeoque dominus, qui re seu dati hactenus usus est, eam tanquam studa Iem eidem restituere tenetur. Patet itaque si vasallus ob R r a selo
345쪽
kIoniam Dudum amittit; dominum tamen mortuo vasallo id conferre teneri et . ad quem post mortem ipsius devoti
Quamdiu nimirum vasallus, qui sesoniam commise, vivit,. nullum jus est alteri cuidam in eo succedendi, quippe cum vi constitutionis Dudum non ante devolvatur ad alium, nisi mortuo eo, qui nunc seudum tener, seu vatillo. Poena fetaniae, luae in amissione laudi consitit, quemadmodum non nocet uccessori; ita nec prodest. Quamdiu nemo fuerit, qui jure seu di rem seudalem possidere potest; jus percipiendi ex eadem
omnem utilitatem, quae alias vasallu competit, domino competit, nec adeo dum actu utitur fruitur, quicquam committir, quod est contra jus ejus, ad quem vatillo mortuo seudum deinvolvitur; quemadmodum jam abunde patet per ea, quae in an- 'terioribus demonstrata sunt. Ceterum cum dominus jus suum remittere possit f. III. pari. Iur nat. , si voluerit, statim id conferre potest ei, qui in seudo succederet, si vasallus mortuus essetia Neque naturaliter quicquam obstat ,. quo minus etiam ita conveniatur , ut seudum propter feloniam amissum statim devolvatur ad eum, qui mortuo succedere debebat. Tum enim poena adjecta, quae datur domino ob feloniam in ipsum commissam, continet remissionem necessariam juris sui, se renunciationen
Clarius adhue idem elacesset, ubi de successione in seudoacturi sumus, quando nimiram de succussione ab intestato Mgetur: tum enim parebit, filium succedere in seudo jure prinstrio, neve adeo ullam esse inter ipsum & alios, pro quibus laudum j iijrod by Cooste
346쪽
seudum constitutum, disserentiam. Sed hie susscit, demonstrationem eodem modo subsistere quoad filium, quo subsistit quoad alios, ad quos vi constitutionis laudum devolvi potest.
. 4s T. Quia seudum a vasello ob feloniam amissum dominus M per' vasallo mortuo conserre tenetur ei, ad quem post mortem Δηυm mi-
ipsius devolvitur I. 4s s.) ; feadum per feloniam non s- si
nuur. . seudum Quodsi excipias, fieri posse, ut, dum vasallus per selaniam seudum amittit, nullus amplius extet, ad quem ipso mortuo devolvi possit, consequenter tum seudum finiri ; facilis est responsio : seudum non finiri per feloniam, sed propter desectum successoris seudalis, consequenter per accidens finiri se dum, dum per seloniam amittitur.
- 43 R. Similiter quia seudum a vasallo ob setaniam amissum Do remota- dominus vasallo mortuo ei conferre tenetur, ad quem post imia fetidi mortem ipsius devolvitur j. 43s.) p huic competit jus do- μυ onum minum compelIendi vasallo mortuo, ad seudum sibi resib Missi
mino revocare potestis Quando seudum per selaniam amillitur, res seudalis ad dominum revertitur, ut ea utatur fruatur, quamdiu vasallus, uti frur poterati nisi jure suo suisset privatus. Jus domini adeo expirat, quamprimum Vasallus moritur, adeoque jus revocandi mortuo vasallo statim competit successori, quod facto alieno ipsi ademtum non eae
347쪽
s. 439. Intremefa- π nterpretari idem est ac certo modo colligere, quid quistio quiduit. per verba a aut ligna alia indicare voluerit. Interni actus animi, tarn intellectus, quam voluntatis, aut si mavis, facultatis cognoscendi & appetendi ac aversiandi Verbis, quae quis ore profert aut scribit, respondeiues dicuntur Mens loquentis. Atque adeo intermetara verha aiaterius idem est ac mentem ejus investigare. Unde sere pretatis est investigatio mentis per verba aliaque sit gna indicatae. Egimus hactenus de promissis & pactis, quae promissiones
continent. Contra promissorem pro vero habetur , quod lassicienter indicavit 3. 428. para. I. Jur. nat ), nimirum sive verbis, sue smis aliis. Ut igitur constet, quid contra eum pro vero su habendum, necesse est ut trianifestum fit, quidnam per verba, aut signa alia, indicare voluerit, consequenter quaenam ipsius mens fuerit. Atque hinc patet, cur de interpretatione hic agatur. Nisi enim de mente pro-- mittentis rite constet, cum omnis obligatio promittentis nascatur ex promissis s. 393. Imrata. Dr. nat. , nec promis sarius plus juris a promissore acquirere possit, quam is in ipsum transferre vult, nec hunc ultra voluntatem suam sibi obligare valeat ad quid dandum, vel faciendum 38 a. pari. y. Jur. nat) ; iura ac obligationes erunt inceria. Quamvis vero de interpretatione hic agamus eo potissimum sine, ut sciamus, quomodo promissa & pacta interpretari debeamus; haud qua quam tamen existimandum est , quasi ea, quae hic traduntur, tantummodo in promissis atque pactis interpretandis habeant usum. Usus enim eorum etiam extenditur ad interpretationem legum & verborum ab aliis quibuscunque pro-
348쪽
g. 46o.s singuia versa 'um ac determinatum halerent signfici Cur iste ram, edi loquentes semper mentem suam susscienter iudem ex ri- ρreratrone
merent ἰ nulla MIery elatrone foret opus. Contrarium cum Au- sis opus.
neat, interpretarione opus s. Etenim s singula verba fixum ac determinatum haberent significatum; quinam actus interni iisdem significentur, absque ulla haesitationcsemperconstaret g. ras. 3 a 9 Log .Quodli ergo loquentes mentem suam iisdem iustici- enter exprimerent; singuli actus interni, sive ad facultatem co- noscendi, sive ad facultatem appetendi aut aversandi reserenis di, nobis perspecti essent I. 4s9. , consequenter ex ipsis verbis statim manifestum foret, quid per verba sua loquentes significare volucrint. Quamobrem cum interpretemur verba alterius, sit certo modo colligere vclimus, quidnam per ea significarc voluerit cit. ; Omnino patet nulla Opus tore intcrpretatione, si lingula verba fixum ac determinatum haberent significatum ac loquentes iisdem semper mentem suam
sufficienter exprimorent. Uuod erat unum.
Enimvero obvia experientia docemur, vocabulis si non plerisque, attamen plurimis, non constanter invariatam respDndere notionem, consequenter lignificatum non fixum, sed vagir u esse s. res. Lg. Immo Patet nec dctUrmina- i , ras singulis Iespondere notiones ia 3. J, ac haud ra- Io plus dici, vel mirius, quam loquentes dicere intendunt. . Quamobrem si de eorum nu nte certo constare debet,necessecli ut certo quodam modo colIigatur, quam nam per vurbassia indicare volucrint. Qitoniam iraque verba alterius intcrpretamur, quando certo quodam modo colligimus. quid
per ea significare voluer:t I. 4s 9.) ; intcrpretatione opus
est. Iguod er ri abi rum. Exemplum quoad parrem primam propositionis praesentis Praebet Gemira, qui cum terminis per definitiones tri erit Di tig d by Cooste
349쪽
significatum fixum ac determinatum, nec ab eo ullibi reeedit, interprete nullo habet opus. Uerba, quibus utitur, satis aperte mentem ejusdem loquuntur, ut non demum multo studia ac labore in eam si inquirendum. Ast non adeo obvia est mens Aristotelis, ut in ea explicanda multum studii collocaverint interpretes ac commentatores, nec eam pervestigare semis per potuerint. Idem obtinet in aliis Autoribus, quod facile experiri datur, s distincte exponere volueris, quaenam notiones verbis eorum jungendae snt, & demonstrare hasce praeci' se, non alias, cum iis esse conjungendas r id quod 1ieri necesse est, si quidem eos intelligere, seu mentem eorundem perspicere velis. Optandum omnino foret, ut saltem inter eruditos, eos praesertim, qui disciplinas tractant, constans quidam loquendi modus introduci posset, adeoque Lexicon prostaret, in quibus singulis vocabulis fixi ac satis determinati sgnificatus attribuerentur: id quod tamen ob maximam rei disticultatem& rationes alias minime sperandum. Si vero vel maxime istiusmodi loquendi mos obtineret, ea tamen adhuc desderareatur perspicacia, quae requiritur ad hoc, ut tantum Praecise semper dicaturi quantum dicere quis vestis. 461
Aa is pactis In pactis V Aromissis nemo verborum Doram interpres esse E promissis potest. Ponamus enim Promissorem verba sua interpretari Mitiber μο- Posse, atque adeo interpretatione ejus standum esse promisaram verbo- sario. Quoniam Verbis sensum aiungere posset , quem vel- να, intem lαἶ se non hoc, quod poscit promissarius, sed aliud quid es seposi promisisse contendere poterit. Quamobrem cum promita sita tendo nos alteri obligemus 3. 363. ρart. 3. Pr. nai. , quando sibi visum fuerit non stare promissis, semetipsum ab obligatione sua liberare potest, quandocunque voluerit, coninsequenter jus eidem resipondens alteri auferre . a 3. para. r. Furi nat.). Quod utrumque cum sit absurdum g. 674.ροι. 3. es s. 3 ρεγι. a. Fur. nat. θ; in promissis nemo verborumniorum interpres esse potest. Σuod erat unum. Quoniam
350쪽
Qnon tam pacta continent promissiones f. , 88. petri. I. P r. nae. , & mr eas paciscentes sese sibi invicem obligant
j. 363 pari. S. Fir. nst. , in promissis vero nemo verbo iarum Q orum interpres csse potest, per vimo baia n. I. nemo
etiam in pactis verborum suorum interpres esse potest. αuod
Non est, quod excipias, promissorem omnium optime nos se, quaenam ipsus fuerit mens m Promittendo, consequenter ad quidnam alteri sese obligare voluerit. Quamobrem cum promissarius eundem sbi obligare non potuerit ultra voluntatem suam f. 38a, pari. 3. Fur. Nar. ἰ permittendum omnino esse promissori, ut quaenam sibi fuerit mens in promittendo declaret, consequenter ut verba sua interpretetur g. 439. . Etenim adversus eum pro vero habendum, quod sussicienter indicavit l. 428. pari. 3. 3 r. nat. : quid vero per verba promittentis lassicienter indicatum fuerit, certa interpretatione desin, endum, quam vi demonstrationis promissori relinquere tutum non est. Alias enim jus omne promissarii erit i Acertum, humabunde constet, faciliores esse homines in promittendo, quam in promissis adimplendis, voluntate ambulatoria existeme. Neque est quod porro urgeas , cum juramentum iit probatio pol i Deum testem 3. 8sa. Part. y. Jur. nat interpretationem Ver borum Iropriam juramento confirmari posse, ut tuto credi queat. Qui enim promisi. servare non vult, ei nec satis tuto
creditur juranti, & qua malu de eo, quod promissum est, alia unde constare potest. nec ad juramentum deveniendum ἔ-922. pan. 3. Dr. nat. , Immo si Verendum, ne quis verba . detorqueat in sensum alienum, quo minus promissis state toneatura; quomodo certus esse poteris, .no ctiam jurans Messiuassingat, sensum alienum' .. 42 g. 462. .
In verius non Οἱligasoriis permittend- , ut quis ipse ea in- Σπασί terpretur. Etenim si verba non fuerint obligatoria, per ea quisnom nulla inducitur obligatia, adeoque tua parum refert, quae-- , sinopi Iur. I. Pars VLJ Ss nam