장음표시 사용
581쪽
transitum innocuum per alienas terras ac flumina nisi si camsas justas, consequenter nec is conccilendus nis in eo casu. Gr tDv de J. B., P. lib. 2. Q a. b. 3 3. huc refert, si finibus suis e pulsi quaerunt terras vacuas, aut si qui commercium expetunrcum seposta gente. Huc etiam refert, s qui quod suum est justo bello petunt. Sed de eo rectius agetur, quando de jure
Gentium agemus: ubi etiam accuratius discutienda erunt, quae ad transitum ob mmmercium cum seposita gente concede dum spectant. .Hic exempli loco esse potast, si quis valetudianis recuperandae. Ves studiorum gratia, aut sui perficiendi causa in alienas regiones excursurus transitu per terras nostras vel flumina opus habet: tum enim sterum adjuvare debemus . ut finem intentum consequatur, quintum in nobis est 3 637. 643. Parc. l. Jur. nat. , Quoniam inquirendum est in causas transitus alteri per terras ac flumina nostra concedendus; cauis 'sae istae connexae esse possunt cum ossicio transeunti debito veluti in exemplo, quod modo dedimus , atque tunc obligotio concedendi transitus essicitur major, & rationes particulares ab ossicio erga transeuntem naturali petendo demonstratio essicitur evidentior, ac in consensu extorquendo fortior.
Constat olim Sinenses aditum in terras suas denogasse omniabus exteris, ita ut plena capitali assiceretur, si quis intra fines eorum deprehenderetur. Videtur hoc repugnare iuri, quod hactenus stabilivimus. Nec se tan deerunt, qui mirabuntur. . cur tam severe prohibuerint accessum peregrinorum ad terras suas Sinenses, qui tamen prae aliis gentibus omnem moverunt lapidem, ut virtutum studio ac prudentia civili eminerent. Enimvero si rationes penitius inspiciamus, ob quas peregrinis aditum ad terras suas denegarunt; in propatulo est, eam non sire ratione ipsis visum fuisse damnosum , ut adeo citra injuriam exteris promi seue denegari potuerit. Sed cum illas penitutis inspicere non liceat, niti jure civitatis cognito atque perspecto, eas alio lai , rectius discutere dabitur.
Quoniam homines sibi mutuo ad dandum ostigantur,
582쪽
De Fure ex tammunione primaeva residuo ore. M3
prouti unusquisque indiget re alterius g. Iz4. par . I. merribus nu. , adeoque commercia colere cum gente seposita illici-e- ὸd ita tum non st . Io. 8art. I. Par. nai.9, consequenter hoc ad causas justas referri deber, transitus autem ad caulas justas per terras & sumina dominio subjecta denegari non potest, nisi metus justus damni adsit I. 689. ; ideo etiam mercibus concedendus es traυIus I re rex as ac sumina dominio subjecta , ns mertis diarim a P.
Quando merus justus damni adsit, ut mercibus transitus propterea denegari possit, suo loco disertius docebitur, quan da de commerciis ex instituto agetur in Jure Gentium-69νωn in refectionem viarum , stontium V Moiorum vir secaris re ratem transeuntIbm Winsandam 'pensae facten ἰ in, quoru- -d eonis mercibus transitus conceίIur , ad' eas ab quia conraduere debent. hooniam
Nemo alteri gratis praestare tenetur, qui vicissim quid prauis fia- stare potest a68. 'm q. y r. ηεν.). Quamobrem illi mercibo
quorum laut terrae ac fluVli, In gratiam eorum, quorum mercibus conceditur ciuisiitus, Vias, pontes ac fluvios rcficere gratis non tenentur,ut commoduS ac securus sit transitus,nec ea impendere, quae praeterea ad securitatem ti anteuntibus praestandam impendenda sunt Illi igitur, quoru in mercibus transitus conCeditur, ad impensas aliquid contribuere debent, quae in rcfectionem viarum, pontium & fluviorum ac secu-.titatem transtulatibus praestandam faciendae suntata hoc principio' suo loco deducetur vectigas pro transi uimeresum' liciae exigendum : quod quantum esse debeat, ne sieinjustum, suo loco distulam
583쪽
. g. 692. De lare mois In terris dominio subjeciis ob stas causas aliquantis er comis ranssi inter- morarara ticet. Etenim si quis justas ob causas commoretur inris dominio terris dominis subjectis, cum nil faciat, nili quod citrasiaberitis. Violationem .juris eorum, quorum sunt terrae fieri potest, ct quod officiis erga se ac alios convenit, quodque adeo pro uirili promovere illi ipsi tenentur, quorum sunt terrae 6ois. para. I. Pr. nat.); nullum detrimentum ac molestiam hisce affert, consequenter ibidem morari innoxiae utilitatis est g. 68a . Quamobrem cum dominia rerum introduci non potuerint nisi salvo jure innoxiae utilitatis β. 686. , unicuique naturaliter competente . 684. 68 so, quin in terris dominio subjectis ob iustas causas aliquantisper commorari licear,
dubitandum non est. Quamdiu commorari liceat, ex ipsa causa, ob quam ibidem
moramur , definiendum et neque enim idem temporis spatium. Una quaeque causa exigit. E. gr. Quilibet operam dare teneatur, ut sanitati Testituatur, quando morbo laborat s3. I 3. pari. r. Jur. nat. , immo si quid ad hoc conserre poterimus, id steri denegare non licet 3.738. Part. I. Iur. mat ). Valetudinis ergo causa morari in terris dominici subjectis justa causa est. nee id alteri denegari potest. Patet autem tamdiu mo rari licere . donec sanitas fuerit restituta. Nec minus patet, nullum assem iis, quorum sunt terrae, detrimentum, nec minlestiam ullam, quod quis in hisce valetudinis suae causa mor tur. Huc etiam referri deber, quod liceat studiorum causa in terris aliorum commorari, ac tamdiu id licere intelligitur,quamdiu quis ibidem studiis literariis operam navare voluerit. Et praetervehentibus ac praetereuntibus cum jus transtus si concedendum, iisdem quoque minari licet quietis commodae Capi
De perpe si sedibus seis expus receptum quoeruar, iis perpetua sa-
584쪽
De gure ex communione primaeva residuo M. S4Sbitatio in terris dominio subjectis denegari nec is, ans ossent ra- habitationeriones singulares. Nemo enim hominum habet jus seipsum siedibus emvita privandi . 333. pari. I. Iur. nar. : quamdiu vero vi-8uss conce vit, necesse est alicubi terrarum habitet. Quoniam vero denda. introductione dominiorum nemini penitus auferri potuit usus rerum necessarius β. 36 a. ; nec terrae ita dominio subjici potuerunt, ut alicui nulli bi perpetua habitatio concodatur. Et cum dominia introducta intelligantur cum tacita hac restriactione, ut, si in casu emergente contingat alicui penitus auferri rerum necessarium usum, eidem jus aliquod competat in
eas res, quae sunt in dominio 3. 363 ; nec terrae dominio subjici potuerunt nisi cum tacita hac restrictione, ut' si quis sedibus suis expulsus receptum quaerat, ei competat jus cs micilium sibi constituendi in terris dominio subjectis. Quam . obrem eidem habitatio perpetua in iisdem denegari non potest. αuod erat unum.
Enimvero si obstent rationes singulares, cur in his terris habitatio perpetua eidem concedi nequeat; tum perinde est
ac si quis in communione primaeva rem apprehendit ac apprehensa aetii utitur. Quoniam itaque tamdiu nemo usum rei licite praetendit, qua alter actu utitur 6. 3s. rt. 2 Jιnnas. , ita etiam nemo qui receptum quaerit praetendere potest, ut habitatio perpetua ipsi concedatur ibidem locorum, ubi cur concedi non possit rationes singulares prostant. Euod erat alterum.
Ponamus e. gr. terram, in qua receptum quaerunt sedibus suis expias, vix alere posse incolas suos. Cum tunc perinde sit, ac si quis re sua ipsemi indigeat , qua indiget alter, nemo vero alteri dare teneatur id , quo ipse indiget g. rar.
Part. y. Ju . nar. I habitationem quoque fixam concedere minime tenemur iis, qui receptum quaerunt, quando terra vix a.
lere potest incolas suos. Possunt aliae quoque dari rationes, ob quas habitationem fixam denegare licet receptum quaeren
585쪽
tibus, etsi iisdem jus competat domicilium sibi constituendi in
aliqua terra dominio non vacua. Quoniam vero eaedem a ju
re civitatis pendent, de iis rectius dicetur alibi. I. 694. De iure ressi ι in aliis
paranae. In terris dominio aliorum subjιctis permittendum es aliis, at ae rata pretio sti comyarene res, quibus illi, quorum sunt terra, non indigent. Postquam enim dominia rerum introducta sunt, homines naturaliter obligantur ad res sibi invicem pro aequo pretio communicandas s. 3aa. pryti . Iur. nM.1& unicuique competit jus res sibi alio comparandi i a 6. pari. 3. Iur. nat. , siquidem ipse iisdem non aeque indigeat. Pori. 3. Pr. nat. . In communione primaeva cuisbet excurrere licebat in regionem quamcunque, ut inde peteret res, quarum usius sibi ac ceteris , qui una cum ipso in eadem terra habitabant, necessarius videbatur L f. 94. 43, pari. a. Pr. nat. . Quoniam itaque communio primaeva tamquam jus connatum j. t o. 8arr. a. Iur. nat. , quod homi ni auferri nequit I. 64. pari. 1. Pr. nat. 32, introductione dominiorum restringi non potuit ultra id, quod necesse erat, ut dominia subsisterent; postquam haec introducta sunt in terris dominio aliorum subjectis unicuique adhuc licet sibi aequo pretio comparare res, quibus incolae non ipsim et indigent, adeoque ab his hoc permittendum I. 9 o. 8arr. I.
Py. nat. . Nonnulli ius hoe ad res in aIieno territorio aequo pretio sibi comparandas restringunt in res saltem necessarias: Gratius I. a. c. a. 3. I 8. extendit usque ad utiles. Enimvero cum homini jus sit ad omnia, quae ad vitae commoditatem ac jucunditatem faciunt & ad actus omnes huc requistos q. 468. 48 a. pari. . Iur. t. I nulla sane ratio est, cur jus istud ad certas quasdam res restringere velim , praesumna cum dominia non
586쪽
De yure ex communione primaeva residuo cte. So
alio fine introduci potuerint, quam ut exercitium juris communis ab omni incommodo liberaretur, quod alias stante eommunione post se trahit, quemadmodum jam antea monuimus not. g. 686. . Immo cum maxime innocua si utilitas
rem sibi aequo eretici comparare ab alio, qua ipse non indiget S. 682. , dominia vero introduci non potuerint nisi salvo j ret innoxiae utilitatis f. 686. ; quin dominio subjessis teletis salvum manserit jus res sibi ab incolis aequo pretio comparandi , quibus ipsimet non indigent, tanto minus dubitandum.
Introductis dominiis unicuique Geram es, nerum res quam De libertate dum ab alis sibi comparare velis, nec ne, pro quo pretio. In res sibi ab communione primaeva uniuscujusque judicio relinquendum, adis est
in quantum usius rerum sit ipsi necessarius, & quanta sit indi- ranae. gentia ipsius I. 43. pari. a. Jιn nat. , ac quilibet rebus uti potest, quibus uti voluerit g. 44. 8art. a. Fur. nat. . Quoniam
itaque dominiis introductis jus istud rebus,quibus quis indigere sibi videtur, transiit in jus res ab alio, quibus ipse non indiget.
sibi comparandi pro aequo pretio 3. 336. Rart. a. f h. 3aa. art. r. nar I uniuscujusque etiam judicio relictum esse debet, utrum res quasdam, nec ne, pro aequo pretio sibi ab alio comparare velit, adeoque liberum ipsi est utrum velit, nee ne. . Ρendet hoc a libertate naturali, vi cujus unicuique permi tendum, ut in determinandis actionibus suis suum sequatur judicium, quamdiu contra jus alterius nil quicquam facit f. is 6. pari. a. Dr. nut. . Unde etiam libertas rem quandam pro aequo pretio sibi ab alio comparandi immediate inferri poterat.
f. 696. Quoniam in roductis dominiis unicuique liberum est, u- De lare remtrum res quasdam ab alio sibi comparare Velit, nec ne, pro aberavem
587쪽
aequo pretio cl. 69 s. , rem autem ab alio emit, qui pro aequo pretio eanilcm stibi ab eo comparat f. 937. 8art. q. Fur.
nat. I unicuιque tiberum es, utrum rem quiandam , quam alius eidem vendere vult, ab eo emere velit, nec ne , consequenter nemini competit jus ad rem altera invuo vendendam. Magna adeo disserentia intercedit inter jus rem, qua indigemus , alter vero non indiget . ab eodem emendi , & interjus rem, qua ipsimet non indigemus, alteri vendendi.
Idem porro v g. 697. eveniatur. Quia unicuique liberum est, utrum rem, quam alter vendere vult, emere velit, nec ne, ac nemini competit jus ad rem alteri invito vendendam h. 696. ; nemini quoque competit jus ad res suas in testis dominiosu'ssis, invisis iis, qu rum sunt terrae, vendendas. consequenter I hι permittere nolor,
ut vendantur, venditionem prohibere luet. Principiis hisce utemur suo loco, quando ius commerci rum demonstrabimus aliaque ad jus civitatis pertinentia.
s. 698. Iaalia snt Di morandi, domicilium sti constituoi es res imo a sbura moran-ρretio compararissi in terris dominis subjectis est jus ex commant d. halitandi ne pramma residuum. Etenim in communiose primaeva ho-n re, A, mini morari ac habitare licet ubivis terrarum , ubi libuerit σο parandi & quamdiu libuerit . 66. pari. a Fur. nat , & , si quis in in torris do iis locis, ad quae accedit, videt aedes a nemine inhabitatas, misi ab- aut quae plures h ibitatores recipere possunt, in iis habita sectis. di jus habet, quamdiu ipsi opus visumque fuerit g. 67.part.
2. Prinae. . Licet etiam excurrere in regionem quamcumque, ut inde petantur res, quarum usus sibi necessarius L q. 94. yt. a. Iur. nar. . Quamobrem cum haec jura dominiorum introductione, consequenter terras dominio iubjiciendo ab-. oleri Disitigod by Goosl
588쪽
. De Dre ex communione primaeva rύ
Oleri non potuerint, sed in terris etiam dominio subjectis ob justam causam morari aliquantisper g. 69a. , immo per petuo ibidem habitare l. 693. , ac praeterea aequo pretiores, quibus incolae non indigent, sibi comparare liceat 694.)έ jus morandi, domicilium sibi constituendi & res sibi pro aequo pretio comparandi in terris dominio subjectis tacite Ireservatum fuit, quando dominia fuerunt introducta. Quoniam vero jus, quod nobis adhuc competit in eas res, quae sunt in aliorum dominio, postquam dominia introducta sunt, est jus ex communione primaeva residuum β. 3 6 3. 3jus morandi, domicilium sibi constituendi & res sibi pro aequo pretio comparandi in terris dominio subjectis est jus excommunione primaeva residuum. Iura ex communione primaeva residua non ejusdem prorsus sunt generis. Alia enim manserunt, qualia in communione primaeva obtinuerunt, alia immutara fuerunt, in quantum opus fuit, ut cum dominiis subsistere possent. Quamobrem jura quoque ista non semper eodem prorsus modo exerceri possunt, quo in communione primaeva ea exercere datur; sed ea otius cautione, ne dominium violetur g. 9I . pari. I. Jur. nu. 2. Introductis quoque imperiis publicis, in istorum jurium exercitio semper attendendum, ne quid committatur,quod imperio adversatur ert.), quippe quod eadem quoque alterar, quemadmodum suo loco videbimus.
g. 699. In transi a per terras 'regrini commodae quieris causa in ἀ- Δuid ismum reciprendi, ala commode recipi possunt, inuique M poma δε- ιυνsra deis labris una cam operis , quibus inigent, stro aq- metio pra' tiarar per stari deber. Etenim qui per terras dominio subjectas tran granis.
eunt, iis competit jus aliquanti siper ob causas justas ibidem morandi 69a. & iis permittendum est, ut aequo pretio
589쪽
sibi comparent res , quibus indigent, illi autem, quorum
lunt terrae, non ipsi met opus habent s. 694.), consequenter etiam operas, quae dominiis introductis rebus aequiparantur, quae fiunt in dominio f. 437. para. a. in . nat ut perinde ad operas sibi invicem communicandas obligentur homines, quemadmodum ad dominia rerum transferenda g. 323. pari. 3. For. nat. , pro uti unusquisque indiaet opera alterius I. 32 4. pari. 3. Pr. nat. . Quoniam igitur iusta morandi caula est, si quis commodae quietis ac cibi &potus capiendi causia alicubi moretur, ut vero morari possit in domum aliquam recipiendus, ubi commode recipi potest quin in transitu per terras peregrini commodae quietis causa in domum unt recipiendi, ubi commode recipi possunt cibusque ac potus salubris una cum operis, quibus indistent' pro aequo pretio iisdem p stari debeat, dubitandum non est
Hactenus jus ex communione primaeva residuum tantum. modo consideravimus, quatenus a dominio pendet. & nonis dum Iupposuimus homines in populos consociatos imperia civilia introduxi sie. Dominium enim per se ab imperio indeis pendens est & eius tuendi gratia imperium demum introductum. Quemadmodum itaque Primo loco ostendimus, uualeius ad res ab alias nobis praestandas natura competat, ac inde deduximus, cur dominia fuerint introducenda & in quantum per ea 3us commune laetat sublatum; ita quoque porro ostendendum erat, quale Ius ex communione primaeva salvum esse debuerit, cum dominia introducerentur, ne ea in praejudicium alicuius extenderentur, quam demonstraremus, quomodo dem aus introductione imperiorum fuerit alteratum, quidque adeo conveniat statui civili. Neque enim alias jura ista, qua- Ira vigent in statu civili, intime perspicere datur. '
590쪽
De ossiciis erga mortuos & jure
QVamprimam homo maritur, das omne amittit, ac omnis Uncta jus obligatio cessat. Quamprimum enim homo MO' disti, ritur, omni potentia agendi privatur, seu agere amplius nequit. Quamobrem cum jus siti facultas seu potentia agendi moralis I. as6. pari. 1. Phil. ract. ι γλ. 2, obligatio Vnecessitas agendi vel non agendi moralis β. Ii 8. pari. . Phil. praes. unis. , consequenter etiam sub se comprehendit, omissionem actionis physice possibilis, cum ad impossibile nulla detur obligatio .a o 9. ροι. I. Phil. 'ramunm. t, quamprimum homo moritur, jus nullum , nec obligatio ulla in ipso tanquam subjecto subsistere potist, adeoque jus omne amittit,
ac omnis ejus obligatio cessat. .
Juta & obligationes hominum sunt, quos ex corpore & anima constare novimus. Homo quando moritur, homo esse desinit , cessante quippe commercio, quod inter animam Rcorpus intercedit. Ergo nec amplius ullum esse potest ipsi jus, nec ulla in ipsum cadit obligatio. Quamvis vero certum sit, animam cum corpore non interire 3.73o. Poe/.rat. , consequenter nec vim activam, quae ipsi essentialis est 3. 66. Poc . rat. , per mortem tolli; qualis tamen sit ejus post mortem status, nemo hactenus ex principiis rationis demonstrare potuit. Quando igitur in Jure naturae demonstratur, quaenam homini competant jura, quaenam in ipsum cadant obligationes, nonnis de jure ac obligatione sermo est, cui in hac vita locus est, in qua actiones corporis sunt dependentes a vinluntate animae. Ceterum in propositione praesente omne jus intela