장음표시 사용
501쪽
508 METΛΡnYSICAE SPEClΛLIs - CONCLUSIO Numquid consiliis divinis interluimus, ut eorum arcana patefacere ac sub divum proserre valeamus P Satis est scit se nihil a Deo sieri quod non sanctitate et aequitate sit plenum , nec hominis lani illam mentem profundi lati iudiciorum acternorum scrutandae ESSE Parem.
IIaec habui de philosophia, quae vobiScum ,
optatissimi iuvenes , brevi huius anni curriculo communicarum. Equidem non insicior permulta adhuc desiderari, quae ad pleniorem huius scientiae notitiam pertiuent. Sed ea nos consulto praetermisimus, ne plus, quam Par PSSet, vi Sti OS R-nimos gravaremus. Reliquum est ut semina, quae hic non sine delectu velut humo commisimus, vos pedetenti in curis omnibus promoveatis. Qua in ro vos vehementer hortor, ut quantum animo conniti poterilis, quantum labore contendero, in verum sapientiam incumbatis; eamque non ab
aliis sontibus esse petendum existimetis, nisi ab iis, a quibus pietas simul et sacrosancta Christi religio attingitur.
502쪽
CAP. I. De mundi realitate et eontingentia. Am. I. De obieetiva et reali existentia mundi. Varia idealistarum generia. Contra Nealistas eris tentia eorporum propugnatur. Solvun
Am. II. De discrimino mundi a Deo contra Pantheistas. Diversae Pantheismi formae. Pantheismi generatim inspeeti refutatio. Singulae Pantheismi formae separatim coarguuntur. Solvuntur disieulta
ART. III. Mundum eiusque maioriam inse- clom non esse convincitur. μtrumque eontingens esse ac productum. De fortuito atomorum concursu. Obieetiones eae impio opere systematis naturae et eae
503쪽
ea leuio probabilitatum desumpta6 pag. 49 ART. IV. Prima mundi causa alia ess non potuit, nisi Deus. Probatur thesis 'fugium seriei infinitae causarum secundarum atheistis obstruitur 62CΑΡ. II. De mundi origine, antiquitate et
AAT. I. Nundum non potuisse ex ipsa Dei manare substantia , neque ex alia praeiacente materia effici. Confutatur emanatismus , et sententia, quae mundum eae materia improducta formatum adstruit. Mundus ejeetus est eae nihilo per ereationem 69ART. II. Dct non repugnantia creationis eiusdemque notione legitima. creationis genuina notio. Puae
metor Cousin ad hunc obscurandum conceptum obtrudit repelluntur. Creatio ab adversariorum conatibus vindicatur ... - γ2ART. III. De mundi antiquitate. Aeternae ereationis nulla neeessitas. Admetum quod per ιine ι . omnia , quae GFerri possunt , mundi oristinem non modo non aeternam sed etiam recentem persuadent. De
subtili illa quaestione possibilitatis mundi ab aeterno producti .E- electismi fautoribus satissit . . 80 ART. IV. De fine quem Deus in hac rerum
504쪽
molitions intendit, deque mundi persectione. Finis eiusmodi in
Dei manifestatione et ereaturarum rationalium bono reponitur. Nine ratio varietatis et ordinis. qui in mundo viget, desumitur. De
CΑΡ. III. De corporum elementis . . . . t 06ART. I. Varia systemata eX ponuntur. 8-stema atomorum. Systema entium
simplicium. Systema e hymicum. Singula perpenduntur . . . . t 07ART. II. Proposita Systemata cX penduntur li 2ΑRT. III. Quaestionis resolutio. Utrum iiιre reiecta sint vocabula materiae et formae. Naseria , unde eorpora essormantur, reponi nequit in substantiis ineaetensis. Realitas ipsa molecularum concipienda est affecta principio aliquo simplici, quod eius unitatem subsιantialem e licet lipCΑΡ. IV. De est etibus naturalibus et supe naturalibus 125 Am. I. De essectus naturalis et supernaturalis notione. Mundani ordinis et legum contingentia. De fato. luid esseelus supernaturalis importet. Puo sensu naturae ad0er-Sesur 124 ART. II. De genuina notione miraculi, deque eiusdem partitione. Defini-
505쪽
tio eius genuina a salsis secernitur. Miraeulorum diversae species pag. i52Aκτ. III. Miracula possibilia esse monstratur. 2 hesis demonstratio. Adversariorum sophismata enodantur. l56 AH. IV. De criteriis miraculorum. Causae prineipalis ac ministerialis disserentia. causa principalis mira-
. eulorum alia non est nisi Deus. ovibus eriteriis miracula a praestiuiis seeerni possint . . . . t 50
CAP. I. De animae humanae faeultatibus. 165 ART. I. De vitalitate. luid vitae conceptus importet. Puotupleae vitae genus. luid vegetatio 366' ART. II. ' De sensibus externis. ouid eius nomine veniat. ovibus legibus
sensatio eae terna adstringatur.De eommunieatione inter terebrum et organa sensoria. De systemate nerveo. De obiectis sensuum. Deeaeeellentia unius sensus prae alio.
Sensatio ab impressione organica distinguisur. Sematio perceptionem semper aliquam importat. A motu fibrillarum et reactione cerebri moaeime dilbert. Sensatio- ne non imago auι impressio quaedam alii iιur, sed ipsum obie-
506쪽
Aκτ. III. De sensibilitate interna. Sensus internus eonfundi non debet eum sensu fundamentali, quem nonnulli perperam obtrudunt. De iis , quae ad imaginationem pertinent. Be somnio 395AR . IV. De intelligentia. De distinetione intelligentiae a sensibu3. ne ob e-eto in se iligenιiae. Quo pacto attingat individua. Omnia iudieia sunt eomparativa, ac simplicem apprehensionem praeviam habent. Di euitates motoris Cousin refelluntur . . 206AM. V. De ratione. Ab intelligentia non .
nisi ut funeιio diversa distingui
ART. VI. De memoria, allentione, associatione idearum. luot elemensis
eonstet memorandi aetus. De memoria et imaginationis dili eren- . tia. Utrum in brutis insit memoria. luid sit atιentio. De meditatione mentis. Puid assoeiatio idea-τum. De eausis memoriae disseritur 22lΑaet. VII. De conscientia et reflexione. Conseientia sensibilitatem Meedit. Da facto fundamentali conscientiae .ne statu spontaneo et refleaeo. 227 Allet. VIII. De appetendi vi et potissimum dolibertate. De fundamento et radice , ex qua oppetiιio pullulat.
507쪽
Ακet III. ART. IV. . CONSPECΤΠs De dupliei obieetorum appetitionis genere. Ne vera notione libertatis. luid proprie liberum actum eonstiιuat.De eaeistentia libertatis in homine. Dilpeultatibus satis-
De animi humani natura et attributis ... 248De pugna cogitationem inter et materiam. Cogitationem ne div na quidem potentia eae materia emergere aut in ea recipi posse. Lookii argumenta huic Φeritati adversantia refelluntur . . . 249 De animi humani simplici tale et spirituali late .argumenta ad animi simplicitatem evincendam.N hil eae phrenologia contra animi
simplieitatem desumi posse. luid spiritualitas addat simplieitati.
Adversariorum sophismata . . 262 De animi humani origine et exordio. Animum nec particulam esse divinitatis, nec parentum actione traduei. A Deo immediate e nihilo conditur. Ante egormatum corpus non eaeistit, nec eae uno in aliud eorpus commigrat. Billieulιates solvuntur . . 275 De animi humani immortalitate. Animus dissolutioni corporis est superstes.Sempiterna est vita fruiturus. Nunquam eaeistentia dest
508쪽
Axi. V. De animi iunctione cum corpore. Tria quas circumferri solent systemata. Eorumdem refutatio.
luid eerti in hae materia haben
dum sit . . . . ' . . Pag. 502
Αar. VI. De sede animi. argumenta quae animum cerebro a*igunt. Ea tamen nihil evincere. Consentaneum esse ut anima toti corpori sit praesens. Dillicultates solvuntur . . 5l0
CAP. III. Ideologia . . 5l9ART. I. Systemata empirica . Democriti et Epicuri commentum. Loehii et Conditiae hii systemata reiiciuntur. Confutatur Laromiquiere . 520ART. II. Systemata id earum innatarum. Plato. Cartesius, Leibnitet, L I-fius, Rosmini. Singulorum systematum refutatio ' 55lΑH. III. Idealismus transcendentalis. Eantii formatismus eaeponitur. Eaepli-eatur Hehtii rationalismus. μterque refellitur 542Aar. IV. Do identitate absoluta, deque at sinibus systemati hus. Sehel ling,
Neget, Cousin. Singulorum systematum eaepositio et refutatio. . 550ART. V. De sormula ideati.Systematis summa. Praeeipua eius capita rese luntur. Respondetur argumentis quibus inniιitur ...... 5bTART. VI. De traditionalismo. Eius eaepositio. Dupleae traditionalismus. Mentis euolutio absolute non pen-
509쪽
det a sermone. Mentis evolutio non eget eaeterno magisterio ut in-ehoetur pag. 577ΑRτ. VII. De vera idearum Origine.Praepο-nuntur lemmata quaedam pro quaestione resolvenda. Dupἱ propositio ad rem enodandam . 586ART. VIII. De universalibus. luid hoc nomine intelligatur. De nominalismo,
ηersali direeto et refleαο. et quomodo utrumque elbormetur . . 595
PROLocus - 405 CAP. I. De eaeistentia et natura Dei. . . 407 ART. I. Dei existentia demonstratur. inheos vere theoretieos nullos dari. Mistentia supremi Numinis argumentis metaphysicis , physicis et moralibus demonstratur. Eantii sophismata refelluntur. Aliae distfeuitares enodantur .... ibi ART. II. De perseetionibus divinam naturam constituentibus. Deus est infinitus. luomodo persectiones omnes complectitur. Beus est mamima simpleae . tuae notio essentiam Dei metaphysiee eonstitua ι . . 428 Am. III. De Dei unitate: Deum esse unum eontrapolytheistas. Manicheorum
510쪽
Anet. I. Deus est immutabilis . aeternus, immensus. Dei immutabilitas eum eius libertate eone iliatur. Dei aeternitas eaeplicatur. -- mensitatis vera notio. Reselluntur ii , qui Deum substantia ipsa rebus omnibus praesentem esse detree ani 448Αar. II. De divina scientia. In Deo selentia infinita est, et immutabilis. Divinas seientiae partiιio. Demodo, quo Deus obiecta suae eO-gniιionisperspiciat, et potissimum de rebus sub conditione futuris . 458 -Αar. III. De divina voluntate. Deum vel Isε Se necessario. Quoad eaeistentiam rerum a se distinetarum absolutissima libertate fruitur. Dillicultates solvuntur 466 CAP. III. De attributis Dei respectivis . . 470
ART. I. De rerum creatione et conservatione. Deo creationem competere. Ad ereandam vim infinitam quiri. Dillieultates nonnullae
. solvuntur. Ne conservatione positiva et negativa. Positiva conservatio defenditur. opinionis adversae patronis respondetur . . ibi Anet. II. De divino concursu. Concursus Dei immediatus ad singulas creaturarum actiones adstruitur. Μο-dus eius e lieatur. Iis, qui hunc immediatum et simultaneum Dei