장음표시 사용
151쪽
illa sanabunt vulnus tuum, illa omnem tristitiam tibi evellent. His etsi nunquam a Lsties.s , nunc utendum erat: sed quantum tibi patris mei antiquus rigor permisit , onmes bonas artes non quidem comprehendisti , attigi iii tamen . Utinam quidem viro
rum Optimus, Pater meus, nimis maiorum
consuetudini dedatus , voluisset te sapientum Praeceptis erudiri potius, quam imbui l non parandum tibi nunc contra fortunam esset auxilium , sed proferendum . Propter istas quae literis non ad si pientiam utuntur , sed ad luxuriam insiit tuint tir , minus est indulgere 1iudiis passus. beneficio tamen radiacis angenii plus, quam pro tempore , halisisti riacta sunt disciplinarum omnium fundamenta . Nunc ad Illas revertere : tutam te prinflabunt . Illae consolabuntur , illae delectahunt ό illae si bona fide animum tuum Imetraverint, nunquam amplius Intrabit dolor, nunquam solicitudo , nunquam afflictionis Irritae sirpervacua vexatio: nulli hqrum patetat pectus tuum .' nam caeteris vitiis jam-vridem clusum est. Haec quidem certistima Praesidia lunt, &quaeso j a te fortunae eripere
vossint sed quia dum in illum portum ,
quem studia promittunt, pervcneriS, admi niculis quibus innitaris opus est ; volo Interiai solatia tua tibi ostendere. Rel pace fratres nacos , quibus salvis , fas tibi non est accusare fortunam . in utroque habes quod te diversa virtute dclectet: alter honores industria consecutus est , alter sapienter contempsit . Acquiesce alterius filii dignitate, alterius quiete, utriusque Pietate . novi se trum meorum intimos affectus. alter in hoc
dignitatem excolit, ut tibi ornamento sit: alter in hoc se ad tranquillam quietanique aram recepit , ut tibi vacet . Bene liberos ruos& in auxilium, & an oblectamentum,
foriuna disposuit: potes alterius dignitate
152쪽
defendi, alterius otio frui. Certabunt in te officiis r & unius desideri una duorum pietate supplebitur . Audacter possum promicitere : nihil tibi deerit , praeter numerum . Ab his ad nepotes quoque resipice . Marcum hiandissimum puerum, ad cuius conspectum nulla potest durare tristitia : nihil tam magnum , nihil tam recens in cuiu uam pectore fuerit, quod non circumfusius ille perim ulceat. Cujus non lacrymas illius hilaritas sipprimat ρ cuius non contractum licitudine animum illius ar 'tiar solvant f quem non in iocos vocabit illa lasciyiae quem non
in se convertet , & abducet infixum cogitationibus, illa neminem satiatura garrulitas 3 Deos oro, contingat hunc habere nobis sua perstitem . In me omnis fatorum crudelitas lassata consistat : quicquid matri dolendum fuit , in me transierit . quicquid aviae , in me. FIoreat reliqua in suo statu turba : nihil de orbitate , nihil de conditione mea querar. Fuerim tantum, nihil amplius doliturae domus piamentum . Τene in gremio tuo cito tibi daturam pronepotes Novatillam 2 quam
sic in me transtuleram , sic mihi adscripseram , ut possit videri , quod me amisit , quamvis salvo patre , pupilla . hane & pro me dilige . Abstulit illi nuper fortuna matrem e tua potest efficere Pietas , ut perdidisse se matrem doleat tantum , non &sentiat. Nunc mores eius compone, nunc foris imam: altius praecepta descendunt , quae teneris imprimuntur aetatibus . Tuis assuescat sermonibus , ad tuum fingatur arbitrium .
multum illi dabis, etiam ii nihil dederis
praeter exemplum . Hoc iani tibi λlemne officium pro remedio erit . non potest animum pie dolentem a solicitudine avertere. nisi aut ratio, aut honesta occupatio . N merarem inter magna solatia patrem quoque tuum , nisi abesset . nunc tamen ex affecta
153쪽
. tuo, quid illius intersit, cogita: intelligeri: uuanto iustius sit, te illi servari, quam - . hi impendi. quoties te immodica vis doloris Invaserit , & sequi se iubebit , patrem co-i gita . cui tu quidem tot nepotes pronepotes 1 que dando, estecisti ne unicae ses: consium i matio tamen aetatis actae feliciter in te veris titur . Illo vivo, nefas est te , quod vixeris,.queri.
CAP. XVII. Maximum adhuc solati uni
tuum tacueram sororem tuam : illud fide linimum pectus tibi , in quod omnes curae tuae pro indivisis transferuntur , illum ani. Num omnibus nobis maternum . Cum hae tu lacrymas tuas miscuisti, in huius primum respirasti sinit . Illa quidem aflectus tuos sena per sequitur: in mea tamen persona non tantum pro te dolet . Illius. manibus in urbem perlatus sum : illius pio maternoque Iautricio per longum tempus aeger convalui: illa pro quaestura mea gratiam suam extendit: ει quae ne sermonis quidem, aut clarae salutationis sustinuit audaciam , pro me vicit
. indulgentia verecundiam . Nihil illi sedu-eium vitae genus, nihil modestia, in tanta sis minarum petulantia, rustica, nihil quies, nihil secreti & ad otium repoliti mores obis.
si iterunt , quo minus pro me etiam ambitiosa fieret. Haec est , mater cara lina , Q- latium , quo reficiaris . Illi quantum poteste unge, illius arctissimis amplexibus alliga. Solent moerentes, ea quae maxime diligunt, fugere , & libertatem dolori suo quaeiere et tu ad illam te , & quicquid cogitaveris , consor : sive servare habitum istum voles , sive deponere, apud illam invenies vel finem dolori tuo, vel comitem . Sed si prudentiam 'perfectissimae taminae novi, non patietur te nihil profuturo moerore consumi, & exem-Plum tibi suum , cujus ego etiam spectator fui, narrabit. Carissimum virum amiserat
154쪽
avunculum nostruin , cui virgo nupserat , in ipsa navigatione : tulit tamen eodem tempore & luctum, & metum , evicti Rite tempestatibus corpus e us naufraga evexit. O quam multarum egregia opera in obscuro
taeent i Si huic illa simplex admirandis viris
tutibus contigisset antiquitas : quanto ingeniorum certamine ceIebraretur uxor , quae
oblita imbecillitatis, oblita etiam, firmissimis metuendi maris , caput suum periculis pro sepultura objecit, & dum cogitat de viri unere , nihil de suo timuite Nobilitatur caruminibus omnium, quae se pro conjuge vica- riam dedit. hoc amplius est, discrimine vitae
sepulchruna viro quaerere 2 major est amor,
qui pari periculo minus; redimit . Post hoc nemo miratur , quod per sedecim annos, quibus maritus ejus AEgyptum obtinuit , nunquam in publico conspecta est . neminem provincialem domum suani ad in isti nihil a viro petiit, nihil a se peti passae est. Itaque loquax, & ingeniosa in contumelia& praefectorum provinciae , in quae etiam qui vitaverunt culpam , non effugerunt infamiam, velut unicum sanctitatis exemplum suspexit :& quod tu, dissicillimum estiaeui etiam p.riculosi salex placent , omnem verborum licentiam continuit : & hodie similem illi ,
quamvis nunquam speret ,. sen per optat .
Mulitina erat, si per sedecim annos illam provincia probasset: plus est, quod ignoravit. Haec non ide' resero , ut ejus laudes exsequar , quas circumscribere est , tam parce transcurrere : sed ut iiitelligas, magni animi esse sceminam, quam non ambitio , non avaritia comites omnis potentiae & pestes,
vicerunt et non metus mortis eam , exarmata
navi naufragium suum spectantem , de te ruit, quo minus exanimi viro haerens, quaereret, non quemadmodum inde exiret, sed quemadmodum efferret. Huic parem viri F4 tem
155쪽
tem exhilleas oportet, & animum a Iuctu recipias, &id agas , ne quis te Imtet partus tui poenitere . Ceterum quia necene est , clam omnia seceris, cogitationes tamen tuas Lia, inde ad me recurrere, nec quemquc m nianc ex liberis tuis frequentius tibi obversiam .
non quia illi minus cari sint, sed quia naturale est, manum saepius ad id referre quod
doleat: qualem me cogites, accipe . Laetum S alacrem, velut optimis rebus. sunt autem .ptimae , quum animus omnis cogitationis expers operibus suis vacat, dc modo se levioribus studiis oblectat, modo ad considerandam suam universique naturam , veri vidus insurgit . Terras primum , situmque earum quaerit. deinde conditionem circuimfusi maris , cursusque eius alternos & recu sus : tunc quicquid inter coelum , terrasque
Plenum formidinis interiacet , perspicit, dc
noe tonitribus , sulminibus , ventorum Uatibus, ae nimborum nivisque & grandinis iactu tumultuosum spatium . tum peragratIS
humilioribus, ad summa prorumpit, & Pubcherri ino divinorum spectaculo fruatur, aere nitatisque suae memor, in omne quod fuit ,
futurumque est omnibus iacculi. , vacit . L. m.
156쪽
d posiis tota later, qnia princi ἰhm, O stimicula desunt. In iis, quae sunt se haec est . IVGgat doIendum In Anius morte , quoniam mumdus f., ct quidquid in eo, hae tege damnanosur . Item, quia Nanur dolor, Iine tructu . Treuo , toros nos esse ad tristia , eoqAe adfusscendum . . Quarto , m nratem do uncti a moeas , Illum nolle . Quin φο , constantἰa , exempto 'aetare aliis fratribus debere , Onia peνsna illustris, oculi In eam verse . Sexto , est a Studias solatium petere uuis , qua semper adamavis. Haec, o taIIa usque ad Cap. xxx ΙωAb eo delade Exemplari arxi eorum, qui fomsipere tulere , inter bor non sine mili ad laris.
157쪽
nostra corpora compares , simma sunt : si redigas ad conditionem nam Tae omnia destruentis , & unde edidit eodem revocantis , caduca sunt . iid enim immortale manus mortales secerint Septem illa miracula , & si qua his multo mirabiliora sequentium annorum extruxit ambitio, ae liquando solo aequata visentur . Ita est. nihil perpetuum, pauca diuturna sunt. aliud alio modo fragile es ' rerum exitus variantur e ceterum quicquid coepit , & desinit. Mundo quidam minantur Interitum, & hoc universium , quod omnia divinae humana quoecomplectitur, si las putas credere, dies aliquis dissipabit , & in confusionem veterem tenebrasque demerget . Eat nunc aliquis, & singulas comploret animas : Carthaginis ac Numantiae Corinthique cinerem , & si quid altius cecidit, lamentetur: cum etiam hoc, quod non habet quo cadat, sit interiturum . Eat aliquis, & fata tantum aliquando nefas ausura, sibi non pepercisse conqueratur. CAP. XXI. Quis tam stiperbae impotentisque arrogantiae est , ut in hac naturae necessitate omnia ad eumdem finem revocantis , se unum ac sitos seponi velit : ruinae- que, etiam ipsi mundo imminenti, aliquam domum subtrahat Maximum ergo solatium
est, cogitare id tibi accidisse , quod ante se Passi sunt omnes, omnesque passuri: & i
158쪽
eoe mihi videtur rerum natura , quod grauissimum fecit, commune fecisse , ut cru
delitatem sati eoiselaretur aequalitas. Illud quoque te non minimum adjuverit , si eoagitaveris nihil profuturum dolorem tuum nee illi quem desideras nec tibi . noles gninae longum esse quod irritum est. Nam si, qtiicquam tristitia profecturi semus, non recussi, quicquid lacrymaertim fortunae meae superfuit, tuae assundere . inveniam, etiamnunc , pet hos exhaustos iam fletibus do mesticis oculos quod e iuuat, si modo id tibi futurum bono est . Quid cessasὸ conque. ramur . atque adeo ipse hane litem meam faciam . Iniquimma omnium: iudicio fortuna, adhuc videbaris aru eo homine te continuisse , qui munere tuo tantam veneratroisnem receperat,. ut, quod raro ulli contingit. relicitas ejus esstageret invidiam. Ecce eum
Molorem illi , queni, salvo Caesere accipere maximum poterad, impressisti : & cum bene illum undique eitcumisses. intellexisti hanc partem tantummodo patere ictibus tuis Quid enim illi aliud faceres t pecuniam e
x1peres nunquam illii obnoxius siridi .. nunc quoque quantum potest, illam a se abjicit & in tantae licitain acquirendi, nullum majorem ex ea fructum quam contemptume tis petit. Eriperes illi amicos ρ sciebas tam
amabilem esse , ut facile in locum amissis. rum posset alios substituere . Unum enim hunc ex his , quos in Principali domo potentes Vidi ,. cognovisse videor et quem omnibus amicum habere cum expediat, mugis tamen etiam libet. Eriperex illi bonam opinionem: λ solidior est haec apud eum, quamur ah te quoque ipsa concina posset . Eriperos bonam valetudinem c sciebas animum. eius liberalibus disciplinis, quibus non sun tritus tantum, sed innatus. est, sic este funis datum , ut supra omnes corporis dolores e-
159쪽
mineret. Eriperes,spiritum φ quantulum nocuisses longissimum illi aevum ingenii fama promisit. Id egi pse , ut meliore sui
parte duraret, & compositis eloquentiae prinesaris operibus, a morialitate se vindicaret. Sandiu fuerit ullus litteris honor , quanditi steterit aut Latinae linguae potentia, aut Graecae gratia , vigebit cum maximis viris :quorum se ingeniis vel contulit, vel, si hoc verecundia eius recusat, applicuit . CAP. XXII. Hoc ergo unum excogit, si , quomodo illi maxime posses nocere . Quo melior enim est quisque , hoe sepius ferre te consuevit sine ullo delectu furen. tem , & inter ipsa beneficia metuendam . Quantulum erat tibi; immunem ab iniuria praestare eiun hominem , in quem videbatur indulgentia tua ratione certa pervenisse, di non CX tuo more temere incidisse ὶ Adjicia, mus, si vis, ad has querelas, ipsius, adolescentis interceptam inten prima incrementa indolem. Dignus fuit ille te fratre: tu certe eras dignissimus, qui nee ex indigno quidem quicquam doleres fratre. Redditur illimonium aequale omnium-desideratur in tuum honorem ,. laudatur in suum et nihil in illo fuit, quod non libenter agno steres. Tu quidem etiam minus bono fratra fuisses bonus. sed in illo pietas tuae idoneam nacta materiam multo se liberius exercuit. Nemo potentiam ejus injuriae seniit , nunquam ille te fratrem ulli minatus est. Ad
exemplum se modestiae tuae formaverat, co girabamve quantum tu & oinamentum tu
num esses, onus.. Suste cit ille huic sarch. Iaae .. O dura fata , dc nullis aequa virtutibus tantequam selicitatem suam nosset se
ter Halis, exemptus est . Parum autem mst
indignari scio : nihil est enim dissicilius ,
quam magno dolori paria verba reperire.
Iam nunc tamen si quid proficere possumu a.
160쪽
conqueramur. Quid tibi voluisti tam iniis
sta , & tam violenta sortuna e Tam cito imaulgentiae tuae te poenituite quae ista crudelitas est, in medios fratres impetum sacere,. α tam cruenta rapina concordissimam tu ham imminuere, tam bene sti palam optimorum adolescentium domum in nullo fratre degenerantem turbare , & sine ulla eaussa
delibare voluisti s Nihil ergo prodest innocentia ad 'mnem legem exacta, nihil anti. qua frugalitas , nihil felicitatis summae potentia, summa conservata abstinentia, nihi Isincerus & purus litterarum amor, nihil ab omni labe mens vacans rLuget Polybius, & in uno fratre, quid de reliquis pollit metuere, admonitus,etia de ipsis doloris sui solatiis timet. Facinus indignum s luget Polybius, & aliquid propitio dolet Caesare . hoc sine dubio impotens sortuna captasti, ut ostenderes neminem contra te, ne a Caesare quidem , posse defendi iaCAP. XXIII. Diutius accusare fata pos
sumus , mutare non possumus. stant dura &inexorabilia. nemo illa convicio., nemo fletu , nemo caussa movet . nihil unquam par, cunt ulli, nec remittunt. Proinde pareamus
Iacrymis aluul proficientibus . iacilius enim nos illi dolor adjiciet, quam illum nobis reo ducet. ini si nos torquet, non adjuvat, pri mo quoque tempore deponendus est: & ab inanibus solatiis, atque Mara quadam tibi. dine dolendi animus recipiendus. Nam iam crymis nostris, ni ratio finem fecerit, sora luna non faciet. Omnes agedum mortales circumspice: larga ubique flenda, & assidua
materia. alium ad quotidianum opus laboriosa egestas vocat o alium ambitio nunquam quieta sollicitato alius di vitias quasi Optave rat, metuit, & voto laborat suo .' alium se licitudo , alium labor torquet , alium semper vestibulum obsidens turba: hic habere se liberos , his perdidisse L Lacr1rnat nos