장음표시 사용
181쪽
O easibus , vitiisque ereptus . Quid si ad ista in
infixmitate muliebridi animi , quam a caeteris. vitiis, recessisse , & mores tuos velut antiquum aliquod exemplar alipirκi ' non auderem obviam ire dolori tuo, cui viri quoque libenter haerent & incuband. nec spem concepissem , tam iniquo tempore tam inimico judice, tam invidioso crimi ne , posse me essicere, uL fortunam. tuam ablobveres. Fiduciam mihi dedit exploratum sani robur animi, dc ningn xperimento approbata virtus. tua . Non. est ignotum , qualem te in personam patris tui gesseris quem non minus quam liberos dilexisti e excepto eo , auo dono n. optabas superstitem . nec scio an& optaverisia Permittit enim sibi quaedam &contra bonum morem magna pieta& . MODtem A. Cremutii Cordi, parentis tui. , quam
tum poteras, inhibui M. Postquam tibi aperruit , inter Seianos. satellites illam unam patere servitutis sugam, non favisti conulis eius, sed dedasti manus victae, fudistique ibcrymas clam, α gemitus de rorasti miidem ,. non tamen hilari fronte texisti: ilis iaculo, quo magna pietas erat, a Itala meae
182쪽
facere : Ut vero aliquam occasionem muta.
tio temporum dedit , ingenium patris tui de quo sumptum erat supplicium in usum hominum reduxisti, & a vera illum vindi. casti morte , ac restituisti in publiba monuismenta libro , quos vir ille sortissimus senis guine suo seri pleratia optime meruisti de Romanis studiis magna illorum pars arserat et optime de posteris, ad quos veniet incorru
pia ieium fides , auctori suo magno, imputata :: optime de isti, cujus viget vigebitquct memoria,. quandiu fuerit in pretio Romana
cognosci ; quandiu qui Quam erit, qui reverti velit ad acta majorum; quandiu quiscquam qui velit seire , quid sit: vir Romanus; quid subactis iam cervicibus omnium ,& ad Seianianum iugum adactis, in domi lux sit homo , ingenio , animo manu liber
Magnum mehercule detrimentum Resp. ceperat ,. si illum ob duas artes. pulcherrimas in oblivionem. coniectum , eloquentiam αIibertatem, non eruisses . Legitur , floret, in manus hominum , in pectora receptus vetustatem nullam timet . At illorum cara nificum cito seelera , quibus solis memoriam
meruerunP, tacebuntur. Haec magnitudo animi tui vetuit me ad sexuin tuum respicere, vetuit ad vultum , quem tot annorum continua tristitia, ut semel obduxit, tenet. Et vide quam non surrepam tibi , nec furtum facere affectabus tuis cogitem. Antiqua mala in memoriam redux I , & vis scire hanc
quoqile plagam esse sanandam λ ostendi tibi
aeque magna vulneris cicatricem . Alii itaque moliter agant, & blandiantur . Ego confligere cum tuo moerore constitui, & defessissexhair stosque oculos , si verum audire vis, magis jam ex consuetudine , quam ex desiderio fluentes ,. concinebo .. Si fieri potuerat
favente te remedia S. tuis sin mInus , vel Invitae teneas licet & amplexeris dolorem tuum
183쪽
quem tibi in filii loeum superstitem secistro
Quis enim erit finis omnia in supervacuum recitata sunt . fatigatae allocutiones amicq aeum ; auctoritates magnorum & affinium ti-hi virorum: studia , hereditarium & patem num bonum, surdas aures, irrito , ac vix ad Brevem occupationem proficiente solatio , aranseunt. illud ipsum naturale remedium temporis , quod maximas aerumnas quoque componit, in te una vim sitam perdidit . Tertius iam praeteriit annus , cum interim
mihil ex primo illo impetu cecidit: renovatis , Sc corroborat quotidie luctus: & jam sibi
ius mora fecit , eoque adductus est , ut pμtet turpe desinere . Quemadmodum omnia vitia penitus insidunt , nisi dum surgunt , oppressa sint: ita quoque haec tristia & mi sera, &in se saevientia ,. ipsa novissime acer. hitate pascuntur, & se infeliciα animi prava voluptax dolor. Cupissem itaque primis tem
aioribus ad istam curationem accedere. te. more medicina sui fiet oriens adhuc restiti. guenda vi&: vehementius contra inveterata pugnandum est. Nam vulnerum quoque s
initas facilis est , dum a sanguine recentia sunt : tunc & uruntur , dc in altum revo-aeantur, & digitos scrutantium recipiunt. ubiaeorrupta in malum vicus verterunt, dissici. lius curacitur. Non possum nunc per obiis quium, nec molliter assequi tam durum d
- CAP. IIia Seio , a praeceptis incipereomnes qui monere aliquem volunt, & in exemplλ kesnere: mutari hunc interim morem exprediti. Aliter enim cum alio agendum est . quosdani ratio ducit: quibusdam nomina claga. Opponenda sunt, & auctoritas, quae liberum non relinquat animum ad speciosa stu-
ventem . Duo tibi ponam ante oculos mais
mima , & sexus. , & seculi tui exempla d
alteriuSi sceminae , gine se tradidit sexendam.
184쪽
dorori: alterius, quae pari affecta cassi, maiore damno, n*n tamen dedit longum in se malis sitis dominium , sed cito animum in sedem suam repossiti. Octavia de Livia, altera soror Augusti , altera uxor, amiserunt filios juvenes , utraque spe futuri principis
certa. Octavia Marcellum , cui & avuncu- Ius dc socer incumbere coeperat , in quem onus imperii reclinaret: adolescentem animo alacrem, ingenio potentem; sed & frugalitatis continentiaeque in illis aut annis aut opibus non mediocriter admirandum ; patientem laboris, voluptatibus ahenum ; quantumcunque ina ponere illi avunculus, & ut ita dicam inaedificare voluisset, laturum . Bene Jegerat nulli cessura ponderi fundamenta . Nullum finem per omne vitae suae tempus flendi gemendique fecit: nec ullas admisit voces salutare aliquid asserentes: ne avocari quidem se passa est. Intenta in unam rem, & toto animo affixa, talis per omnem vitam fuit, qualis in funere. non dico non ausa consurgere, sed allevari recusans : secundam orbitatem judicans, lacrymas omit
te e . Nullam habere imaginem filii carissimi voluit, nullam sibi fieri de illo mentionem.
Oderat omnes matres, & in Liviam maxi. me furebat.' quia videbatur ad illius fili uni
transisse sibi promisia selicitas. Τenebris &solitudini fantiliarissima , ne ad fratrem quidem respiciens, carmina celebrandae Marcelli memoriae composita , aliosque studiorum honores rejecit, & aures sirus adversus omne solatium clausit, a selemnibus officiis sedu-Qa , & ipsam magnitudinis fraternae nimis circuiti lucentem fortunam exosa ,. defoditis, S abdidit. Assidentibus libertis, nepoti bus, lugubrem vestem non de potat : non sine contumelia omnium sitorum , quibus salvis orba sibi videbatur.
CAP. III. Livia amiserat filium D;usum,
185쪽
magnum suturum principem , jam magnurri flucem. Intraverat penitus Germaniam , 8 ibi signa Romana fixerat, ubi' vix ullos em se Romanos notum erat. In expeditione victor deeesserat, ipsis illum hostibus aegrunx
cum veneratione & pace mutua prosequentibus, nec optare quod expediebat audentibus . Aecedebat ad hane mortem , quam ille pro Rep. obierat, ingens. civium, provinci
rumque , & totius Italiadi desiderium : per quam effusis in ossicium lugubre municipiis coloniisque , usque in urbem dumimi erat lanus. triumpho simillimum . Non. licuerat matri ultima filii oscula , gratumque extre mi sermonem oris haurire, longo itinere reliquias Drusi sui prosecutae tot per omnem Italiam ardentibus roris, quasi totiens illum amitteret, irritatae . Ut primum tamen intulit tumulo. , simul &: illvm , & dolorem sulim possitir nec plus doluid quam aut ho.
nestum erat, aut Caesare, aut aequo maius .
Non desidi itaque Drusi sui celebrare nomen , ubique, illum sibi privatim publiceque repra, sentare,, & libentissime de illo loqui, de illo
audirer cum memoriam alterius nemo posset retinere ac frequentare, quin illam tristem sibi redderet Elige itaque, utrum exemplum
Putas probabili ua . si illud prius sequi vis ,
eximis te numero, vivorum a aversaberis &alienos. liberos & tuos; ipsumque desideransviste matribus, omen occurres . Voluptates honestas, permissas, tamquam parum decoras fortunat mae..rejiciens. , lavisam habebis hieem: & aetati tuae quod non praecipitet te quam primum, α finiat infestissima eris o quod turpissimum alienissim unique est an mo tuo, in meliorem noto partem , ostendes te vivere nolle , moti non posse. Si ad hoc maximae suem inarte exemplum applicu ris, moderatius ac mitius, non cris in aerumnali , nec te tormentis macerabis is Quae cuim ,
186쪽
enim, malum , amentia est, poenas a se inmfelicitatis exigere, & mala sitia augere λ Ruain in omni vita serrasti morum probitatenti& verecundiam , in hac quoque re praestabis . .
est enim quaedam & dolendi modestia: illum ipsum iuvenem, dignissimum quiete ,
semper nominans, cogitansque meliore pones l9co . si matri qualis vivus solebat, hilaris, & cum gaudio occurrat. CAP. IX. Nec te ad fortiora ducam praecepta , ut inhumano ferre humana iubeam modo , ut ipso funebri, die oculos matris exsiccem: ad arbitrum tecum veniam : hoc
inter nos quaeretur, utrum magnus esse debeat, an perpetuus dolor. Non dubito, quin Liviae Augustae, quam familiariter. coluisti, magis tibi placeat exemplum . Illa te ad suum consilium vocat: Illa in primo fervore, cum maxime impatientes ferocesque sunt miseriae, se consolandam Areo Philosepho viri sui praebuit . & multum eam rem . profuisse sibi confessa est : plus quam populum Romanum , quem nolebat tristem tristitia sua facere..' plus quam Augustum , qui subducto altero adminiculo titubabat, nec luctu. suorum imclinandus. erat : plus. quam Tiberium filium , cujus pietas essiciebat, ut in illo acerbo &defleto gentibus funere , nihil sibi nili numerum deesse sentiret. Hic , ut opinor, a.ditus illi. fuit , hoc principium apud seeiniis nam opinioni sitiae custodem diligentillimum. Usque in hone dieii Lisia qnantum quidem. ego si iam assiduus viri tot comes , cnλ non
antum qια in publicum emἰi tun r nota sunt ,.sed omnes quoque Acrecores. animortim
vestrorum moltis ) dedisti operam ne quid esset , quod in te qu*quam repri henderer . Nec .id in maioribus modo observasi , sed in mianimis , ne qMia faceres, citi famam , 6be rimam Principam iudicem Nelles ignincere ..
ec enicquam phlchrios erissimo in fastigia
187쪽
Collocatis , multarum rerum ven Iam diis
re, nullius petere. Servandiss ItaqMe tibi in hac re tuus mos est, ne quid committas , quoamInur aliterve factum velis. CAP. V. Deinde oro atque obsiecro , ne taedisseἰlem amicis o intractabilem praestes .
Non es enim quod ignores, omnes hos nescire, quemadmodum se gerant ; loquantur alἰquId coram te de Drus , an nἰhil : ne aut oblivio elar simi iuvenis illi faciat injuriam', aut mentio tibi . cum secessimus , in unum convenimus , facta eius dictaque quanto meis νhIl ospectu celebramus : coram te altum κοbI, de illo silentium es . cares itaque minxIma voluptate filii tui Iaudibus , quas non dubἰto qnἰn vel impendio milae, s potesas de-1ur , in avum omne sis prorogatura . mare patere , imo accerse sermones , qtiIsus ilIem arretur ; O apertas aures prabe ac nomen memoriamque silἰοῦ tui nee hoc grame duis Neris, ceterorum more , qui in ejusmodi eassu, partem maIi putanτ, audire Iaria . TLnne in
cubosi tota in atreram partem , O oblita meliorum , forinnam ruam , qua deterior est, picis . Non conmerιis te ad eo ni tui filii Ini , oecur seque iucundos , non ad pheriter itiites e blanditias, non ad Incrementa suis dioptim: ultimam illam faciem rerBm premis ;,n illam , tamquam parum Uyna per se ho pira sit, quicquid potes congeris'. P e , obse εγο te, concupieris per ersis mam gloriam , im felicismam πῖdeνἰ. CAP. VI. Sἰmul cogi a , non use magnum, se Vesus stronperis fortem gerere , ubi Meeundo cuinis mira procedir : nec gubernatorἰs quiadem aνtem tranqAillum mare , O obsequens υentus sendis adversi aliqhid ἰncurrat oporter , quod animum probet . Proinde ne submiseris te , imo contra fige stabιlem gra cecidit, sis.
sine , primo dam taxar strepisu
188쪽
ritilla re major invidia forrunae fit , quamae o animo. Post hoe ostendit illi filium incolumem , ostendit ex amisso nepotes . Τuum illic Marcia negotium actum , tibi Areus assedit: te mutata persona consola tus est . Sed puta , Marcia , ereptum tibi amplius, quam ulla unquam mater ami rit: c non permulceo te, nec extenuo calamita. rem tuam I si fletibus fata vincuntur, conferamus: eat omnis inter luctus dies r noctem sine semno tristitia consumat : ingc-xantur lacerato pectori manus, & in ipsam faciem impetus fiat : atque omni se genere Laevitiae profecturus moeror exerceat. Sed si nullis planctibus defuncta revocantur ; si sors immota, & in aeternum fixa, nulla miseria mutatur ; & mors tenet quicquid abstulit adesinat dolor, qui perit. Quare regamuS: nec nos i sta vis transverses auserat. Turpis est navigii rector , cui gubernacula fluctus eripuit, qui fluctuantia vela deseruit , per misit tempestari ratem: at ille vel in narufragio laudandus, quem obruit mare clavum tenentem & obnixum. CAP. VII. At enim naturale desiderium si rum est. Quis negat, quandiu modicum est ρ nam in discessu, non sollim amissione , carissimorum necessarius morsius est , & firmissimorum quoque animorum contracti O .
Sed plus est quod opinio adjicit, quam quod
natura Imperavit . Aspice mutorum anim
Iium quam concitata sint desideria, &tamen quam brevia . vaccarum uno die alterove
mugitus auditur et nec diutius equarum va'
gus ille amensque distursus est . Ferae cum vestigia catulorum consectatae sunt, &silvas
Pervagatae, cum saepe ad cubilia expilata redierint , rabiem intra exiguum tempus exintinguunt. Aves cum stridore magno inanes nidos circumfremunt: intra momentum tru
189쪽
nlli animali longum scelus sui desideri uni est, nisi homini: qui adest dolori suo, nee
tantum quantum sentit, sed quantum constituit, afficitur . Ut scias autem non esi. hoc naturale, luctibus frangi, primum m gis seminas quam viros, magis barbaros quam placidos, eruditaeque gentis homines,. magi Indoctos quam doctos s eadem orbitas vuI. nerat. Atqui ea , quae a natura vim acceperunt, eamdem in omnibus servant . Ap. paret non esse naturale, quod varium est . Ignis omnes aetates, omnium urbium cives , tam viros quam sceminas . uret : serrum in omni corpore exhibebit secandi potentiam: quare' quia vires illi a. natura data: sunt .,.
quae nihil in persisnam constituit Pauperta tem , luctum , orbationem , alius aliter sentit, prout illum consiletudo insecit: & imbecit.
Iunx impatientemque reddit praesumpta opte- mi, de non timendas, terribillis .. . .: . CAP. VIII. Deinde quod naturale est Liwn deerescit mora: dolorem dies consumit. licet contumacissimum , quotidie insurgentem, & contra remedia effervescentem ; ta men illum efficacissimum mitigandae fermeiae, tempuS. enervat .. Manet quidem tibi Marcia, etiamnum: ingens. tristitia, & iam idetur duxisse ealium , non illa concitata , qualis initio, sitie sed pertinax & obstinata reamen hanc quoque aetas tibi minutatim eximet. Quoties aliud egeris ,. animus relaxa huur munc te ip*custodis. multum autem interest; utrum tibi permistavi moerere , an imperes . Quanto magis hoc morum tuorum elegantiis convenit , finem luctus potius faἀχ te, quam expe rere nec illum opperiri
viem . quo te' invita dolor desinate ipsa illi
CAP. IX. Unde ergo tanta nobis perti-maeia in deploratione noctri , si id non fietiaturae ius utquod nihil nobis mali , an
190쪽
te ilia in eveniat, proponi nilis, sed ut imis munes ipli, 8c aliis pacatius ingressi iter . alienis non admonemur casibus, illos esse
communes. Ni praeter domum nostram du.cuntur exsequiae: de morte non cogitamus. tot acerba funera . nos togam nostrorum in
fantiunt, nos. militiam , & Paternae haere di tatis successionem animo agitamus. tot di.
vitiam subito paupertas ita oculos incidit:& nobis nunquam in mentem venit , nostras quoque opes aeque in lubrico positas. Necesse est itaque magis corruamus, qui quasi ex inopinato serimur. Quae multo ante provisi sunt, languidius incurrunt. Vis tu scire te ad omnes. expositam ictus stare, & illa quae alios tela fixerunt, circa te vibrasse evelut murum aliquem, aud obsessunt multo hoste locum, & arduum ascensu, inermis adeas, expecta vulnus, & illa superne volantia cum sagittis pilisque saxa, puta in
tuum vibrata corpus. Quoties aut ad latus, aut post tergum ceciderint , exclama : Non decipies me fortuna, nec securam auet negligentem opprimeS. scio quid pares . alium percussisti. me petisti . Quis unquam res suas, quasi periturus, aspexi quis unquam no
strum de exilio, de egestate , de luctu cogitare ausus est ρ quis non, si admoneatur ut
de suis cogitet, . tamquam dirum omen reis
spuat & ini capita inimicorum, aut ipsius intempestivi monitoris abire illa iubeat pNon putavi suturum . Quicquam tu putas non futurum, quod multis scis posse heri, quod multis vides evenisse λ Egregium versum & dignum audivi. est enim e populo .cuimἰs potes accidere 1 quod cuiquam
Ille amisit liberos: & tu amittere potes a ille damnatus est: & tua innocentia sub ictu est . Hic nos errux decipit, hic ecteminati, evin patimur, quae nunquam Paci nos Posset.