장음표시 사용
151쪽
patet. Et confirmatur ab .vbor. II. 6Wd.sen. , gatur, haec degenerando in varia excrementa ubi scribit: Singultu detento emurationes ase acria istorum particulae nervis partis repletae, vel cedentes solvunt 'gustum p sfernutationes vem illis vicinae communicatae, illos mordent ,& p nee repletionem, nec inanitionem in nervis seu gunt, cum convulsione, vel motu convultivo; vum, consequenter non loquitur de repletione & si exinaniantur partes, cum istae, ex Hipp., riimefaciente nervos, nec de inanItione exsic. suum habeant ventriculum, prout dixit de nau. cante. Adnotare licet etiam, a praedicto primo sculis, hoc est, habeant suum sermentum digessi. Aphor. confirmari sententiam superius propin vum, ab inanitione hoc alteratur, modo dicto sitam, Hipp. nempe nomine convulsionis velle de illo ventriculi, cum humoris acris generatio. motum contractivum, & o ivum partis, ne. Hoc est documentum Hipp. in m. de morb. vel totius, cum singultus si talis conditionis, & saer. n. I 8., ubi habet: Cor convellitur velut appelletur nomine convulsonis ab Hipp. praecordia, of magis etiam propter easdem cau- Secundo salsitas memoratae sententiae colligi, fas, ex omni enim corpore venae ad ipsum tentur ex eo, quod si admittatur repletio in nervω dunt, o conclusones babet, ut sentiat, fouirrum sirinantia, debet admitti prius obstructio dolor, aut collectio homini contingat, necesse est porostatum ejusdem substantiae impediens in- enim, dum angitur inhorrere corpus, ac disten.
fluxum spirituum animalium ad hanc cum P H, ct s quis nimis Raudio perfundatur, idem
ralysi, quapropter prius erit haec, quam contra- pati, quapropter quidem cor, o praecordia ma-ctio, illa haec non potest supervenire Paralysi, xime sentiunt. Cor, per Hipp., sentit, & quia
quae consistit in resolutIone nervorum, ε diam, sentit convellitur,& convellitur, quia angitur. tro opposita contractioni: patet ergo, Hipp. non hoc est cruciatur, premitur, vexatur; & hujus loqui de Immediata causa convul nis, quando causam exprimit superius in dolore, &collectio.
dicit fieri a repletione,&inanitione, sed solum ne, quae iiitelligenda est de humore collecto inde mediata, quod deduci potest ab illis verbis, corde; ergo & plenitudo, si angit, & cruciatm etiam ct Angultus; sicuti enirn hic oritur . irritamenti conditionem habet.
repletione, vel inanitione ventriculi, sic etiam De inanitione locutus est lib. I. de morb. n. 1 .
omnes aliae convulsiones eandem causam ha - Fit Perapneumonia, ct Pleuritis fine sputo, erbunt, sed repletio, & inanitio non est immediata prae siccitate. Greant autem, ex cali , ubi ni- eausa singultus, sed solum mediata, cum a m mium calefaciunt, e frigida, ubi nimium frumpletione proficiscantur humores vel acidi, vel faciunt; congelatur autem latus, ct quae sunt amari, quorum ataimonia rodendo, vel pungem in ipso venae, ex convellitur,er ruantum es indo fibras nervosas ventriculi, has determinant ipso, e pituitae, o bilis id a caliditate resum ad motum contractionis, α expansionis reiter, tur, er dolorem inducit; & quae dolorem iaciunt
tum pro expulsione molesti, in quo convulso, convulsioni, seu motibus convulsivis, etiam Oonem, seu motum convulsivum consistere dixi. casionem praebent, nam utrumque ab irritamen-nnus. Α' repletione dictos humores etiam in ven. to, sed diverso modo, partem determinante.
triculo oriri notum, ideo a crapuIa singultum Siccitas, inanitionis causa. exsiccando humores multoties in praxi observamus. Inanitionem illorum sal magis activum,&vellicativum red- dictos humores producere demonstratur, quia dit, ad motus convulsivos excitandos maximε depietis vasis sanguinis ab aliqua causa diuol- idoneum. vente, vel evacuante, remanet in istis ille hu- Causa ergo immediata motus convulsivi, estram magis fixus, crassus, lentus, & sale crasta irritans; repletio, & inanitio, est causa mediata, resertus, qui paulatim exaltatur deficiente sp, quatenu, humores, vel vapores, vel particulas ritu volatili, & dulci, a quo moderabatur, & acres, & corrosvas colligit, quas mstea nervis ejus exaltatio prohibebatur, ideo sanguis in ita, imprimit, non quatenus nervos replet, vel exinanitione fit acer, mordax, vellicans, pungens, nit, eo mcuo quo singultus a repletione alimem aptus in partibus sensitivis nervosis convulso- torum provenit, absque eo quod repleantur ne nem parere modo dicto; oc puto evenire sangui- vi, & ab inanitione alimentorum excitatur,ni, quod evenit vino in dolio reposito, quod pri- absque eo quod nervi sint exinaniti, ut explic mo extrahitur spiritosum est,& quod remanet tum est superius; ita repletio,&inanitio alicu- in fundo dolii, facillime in acetum,&intra bre- jus partis erit causa motus convulsivi, absqueve spatium degenerat. Hujus exemplum etiam eo quod nervi partis convulsae repleantur, vel habemus in ventriculo, qui si diu exinanitus at, exinaniantur. 1nento relinquatur, illius acidum famelicum,& Neque repletionem, & inanitionem solam digestivum vires magis acquirit, itaut corrosivus comulsonis, seu motus convulsivi causam esse evadat,&pungendo,& rodendo singultum ex- censuit Hipp., alias enim enumerat in se l. s.citet; ex quo concluditur, repletionem,&inan, Apbor. Ex Hellebori potione, in I- , ex sanguinetionem in ventriculo esse causam quidem singul- multo fluente , in I., orex immodica purg tione. tus, sed non immediatam, at tantummodo me- apb. ., or ab ebrietate, apb. 3. ,' & in b. I. aer diatam. Idem dicendum de repletione, & inan, morb. popuIfect. χ., ab aeris consistitione seu
tione in aliis partibus, in quibus si repletio coli, da, O Amida conuulsionem feri docet; & in
152쪽
demus etiam a pure in capite ,& circa membranas collecto, & in casu. percussione, & vulnere capitis convulsiones steri. In istis causis invenimus irritans, 5 quo excitatur motus convulsivus, ut in ebrietate vapor vini acidus, in frigiditate aeris stigidum irritativum, in labore,& vigiliis exal. tantibus humor acris, & biliosus exaltatus. Qua-ropter omncs sex res non naturales irritationem umoribus addere valentes, hosque ad sensitivas
partes transmittentes erunt causa externa motus
convulsivi, seu convulsionis. Disterentiae sunt variae, alia per essentiam, alia per consensum. Per essentiam convulsio vitio cerebri nascitur, quando in spirituum animalium elaboratione, quam Ope suae organirationis, &sui temperamenti. vel sermenti perficit. non se.
gregat, quod spiritui animali est aetherogeneum, nec ad emunctoria propria detrudit, ut extra sua confinia dejiciatur, sed permixtum cum spiritu animali relinquit, &cum eodem ad nervos dofertur , & data occasione aetherogeneum illud exaltatum spiritus modo superius dicto agitat,
perturbat, cum involuntaria jactatione, concussione,& motu convulsivo nervi aetherogeneum continentis. Hanc opinionem confirmant dolores
capitis diuturni, vertigines, & alii morbi capitis
Materia etiam acris, & mordax in oerebro collecta,&ad principium nervorum delata vellicans membranas omnium, vel aliquorum ne vorum motus convulsivos in toto, vel in parte aliqua essicit, determinando nervos ad motum concussivum pro irritantis materiae excussione
modo superitis dicto, quod confirmatum maneta materia acri, & mordaci in principio nervorum reperta in destinctis a convulsione. Vide ScBenkium, oe Rosetum. Per consensum fit, quando materia spiritibus animalibus hostilis collecta in aliqua inferiori parte a radicibus, & extremitatibus nervorum in illa dispersis, vel absorbetur, vel illas violenter
ingreditur, & per ductum nervorum caput ascenis dit, ibique vel membranas principii nervorum, uel spiritus animales assiciendo motus convulsi.
vos emcit, quod explicatum filii de Paralysi ex
dolore colico. Hoc modo contingunt motus comQuisivi in hysterica passione, in affectione hym.chondriaca vitio Lienis, Pancreatis, Messenterii, Hepatis. Vide Schen ium, Bonetum. Alia est universalis, alia particularis: Unive sal is est, quando totum corpus motu convulsivo concutitur,&affectionem nervorum in sua orbgine, & in suis membranis iapyionit, vel tumultum spirituum in suo emporio, cujus causa imaequaliter, inordinate, & cum impetu nervos imgrediuntur , totum corpus inaequaliter concutiem do, cum motibus convulsitis. Talem convulsi,nem demonstravit Hipp. in lib. 3 . de intern. n. 6o. in illis verbis: Alisu do erum a cis iν febribus succedentibus convulsio fit; hujus Hiconvulsum motus in febribus praecipue malignis
observamus, humore maligno depravante parib lis irritativis succum nerveum. Alia particula. ris , quando pars aliqua interna, vel externa comvellitur ; de hac lacutus est Hipp. in lib. s. de morb. popuI. n. II., convulsonem in dextera primo parite , deinde infinfra nominando; & in lib. I. n. 4. loquitur de convulsione manus sinistrae; de Collo convulso in lib. 7. n. 1 f., & de convulsione in diis gitis manuum, & pedum n. s7. ejusdem lib., de convulsone faciei in lib. de fract. n. 33., de comvulsione partis anterioris, oc posterioris corporis mentionem facit lib. 2. de morb. popuI. DD. I. De convulsone particulari interna locutus est lib. s. de morb. popul. n. 4. , ubi ait: Et convulsemnes tenebant ab alis, of hit sinis. ingustus . intelligendo de convulsone ventriculi, de qua
mentionem fecit etiam in I. lib. de morb. n. . ἰhabent enim intestina, & ventriculus motum naturalem Peristesticum vermicularem, qui P test depravari per reciprocam contractionem, ocratensionem fibrarum nervosarum, habent semsum, quo molestas sensibilium assectiones suomodo percipiunt, & ratione istius, & ratione motus naturalis assicti a sensibili molesto,&do.
lorifico concutiuntur, ut expellant motu e .
vulsivo, in lib. 7. is morb. popul se I. 6. partes vocis convulsas nominat; α in Γb. I. de morb. popuI. n. 63. dixit cor convelli; & in lib. r. de morb. articulos pulmonis convelli, per articulos intelligit mediastinum, cui pulmo illigatur, vel arteriam asperam; & lib. I. de morb. NIugar. n. II. uterum convelli pronunciavit. Alia est ab hinmore, alia a flata, Crampe dicta. Signa distinctiva convulsonis, seu motus comvulsivi compositi ex interpoliata, & intercepta contractione, & extensone partis, vel totius. Acontractione differt, primo quia contractura est perpetua in desinens, in convulsone retractio est interpoliata; secundo in contractuia pars est immobilis, in convulsione pars varie agitatur.& concutitur. Dissere fi tremore, quia hic est
motus compositus ex elevatione,& depressione partis, convulso est composita ex mota contra.
ctionis,&extensionis: dissert a Paralysi, in hae est privatio motus, sed cum resolutione,& e
tensione irariis, in convulsone est motus ex comtractione, & extensione partis; facilE vero comvulso desinit in Paralysim, si materia irritans substantiam medullarem ingrediatur, obstrio, do viam spiritibus animalibus. Signa diagnostica per se patent, motus comoessivus totius, vel partis, & reciproca contrae. ctio, & extensio membrorum. Signa prognostica habentur ex in m. apbis. 66. In acutis febribus con sones, veteirca viscera dolores fortes, malum ; dc ara. 67. In febribus ex somnis timores, vel convu ones,
malum; dclib. s. b. I. Confuso ex Hestebora, lethalis
153쪽
Lethahies; &sb. 2. Gavulsio ex et inere, I thalis . & aph. 3. Ubi sanguis multum effluxerit,sngustus, aut convulso superveniens, malum;& aph. s. Si ebrius repente obmutuerit convu fus, moritur; obmutescere repentε, musculos,
ct nervos loqueIae inservientes affectos Ostendit, di materia a vino luppeditata ad alios descendit;&aph. 36. Influxu muliebri ,siconvulsio , ex animae defectus advenerit, malum d lib. 7. aph. IO. Ab Leo vomitus desipientia, s convulso, minsim I & aph. II. Ab aestibus fortibus convulso, malum, quia magnam sanguinis alterationem demonstrat, & humoris acris exaltationem, a quo sanguinis dis lutio timenda; & apb. 18. Invigilia consul , vel desipientia, malum; &aph. 23. Ex metacamenti potione convulso, i thalis, quia rosionem ventriculi, & intestinorum. significat; dc lib. 4. aph. I . Si a febre habito immore non existente in faucibus frangulatio repente pervenerit, lethale, materia febrili non eκ tota expulsa ad nervos irruente; & apb. I s. Si is febre habito collum pervertitur, o vix potes Morare,fine ullo tremore, lethais, ob dictam causam in lib. Coac. praenot. n. 3. Convuιμnes utero nfecto, e febrefacilessunt, iauteri dispositionem levem absentia febris ostem
dit, ideoque facile curabilis, & a sola humoris
depravatione accidentali tu utero ortam convuLsionem significat, quae dum convulsionem parit, in vapores attenuatur, &hoc modo resolvitur;& n. 2. Conotiso in febre eadem die desinens, bona es, quia eu species crisis, transmisso humore lavente febrem ad partes extemas,&nervosas, quae cito transmissum materiam insensibili transpiratione resolvent; & in lib. 4. apbor. 37., quia a convulsione, aut distensione nervorum te. netur , febre superveniente liberatur calore febrili materiam convulsionis resolvente: & in I b. a. arbor. 26. Febrem convulsoni supervenire me. lius es, quam febri convulsionem. Indicationes sunt, materiam irritantem eum euandi, si adsit repletio,&ejusdem acrimoniam attemperandi, quod exigit etiam acrimonia, quae est ex inanitione; verum circa purgantia, haec in minori doli, & mitiora adhibenda, &aliquando praetermittenda, hoc docebit virium languor. Attemperantia sint validiora. Pro prima indicatione, sanguinis missionem Mup Taei H p. lib. 2. de morb. pulserit. s. in his
verbis: In convulsone digitorum chra febrem venam secaro, si non caput doleat, sin minus
aquam calidam afun sto. In qua sententia apparet pro venae lectione duo requirere Hipp. Primo, quod sebris non adsit, quia febris est remedium convulsionis, prout docuit Id. a. aph. 26. Febrem convulsonisupervenire melius es, quam
cum venae 1ectio effervescentiam febrilem minuat, remedium convulsionis debilitat; praetem
quamquod, si febris est remedium convulsionis,& quandoque a natura excitatum, huic fidem
dum totum curationis negotium. Secundo reis quirit , quod caput non doleat, quia si caput non dolet, signum est, materiam convulsionis esse in Parte, non in principio nervorum,& in illa est plenitudo, quae corrigenda venae sectione; ubi vero caput dolet, materia est extra venas, in membranis nempe cerebri, & nervis etiam, &materia in istis partibus existens sectione venae non evacuatur, ideo capite dolente, venae sectio praetermittenda: & sanguinis missonem in convulsione convenire, assim asse videtur Ac. cit. de Coac. praenot., ubi ait: Mulieribus contuss m misses prodeuntes ,profunt; est enim talis convulsio. seu motus convulsivus a sanguinis copia in vasis uteri collecta: in omni ergo plenitudine particulari, vel universali mittendus sanguis, motibus convulsivis affligentibus . Quantitas sanguinis mensuranda a virium robore, aetate, α liabita
Mcta ergo vena, purgatio est adhibenda; hane enim esse proficuam, testatus est Hisp. Ac. O . . , Coac. praenot., ubi scripsit: Convulpones repentianas soluit febris, o alvi fluxus. Si natura solvit
convulsiones alvi fluxu, natura non movente hunc fluxum, Medicus medicamento movendo, naturae se an impotenti auxilio erit. In convulsione etiam a repletione serum acre, & mordax quantitati sanguinis unitur, a quo minor taetiam quantitate sanguinis motus convulsivi
conservari possunt, ideo purgatio post venae sectionem imperanda; & quia serum, ut dixi, peccat, hoc purgantia ad usum deducenda: in horum genere erit Manna ad . iiij. in Sero eaprino
di sillato dissoluta. Rbabarbartim in subsantia
ad 3. i. , cum gr. v. M s. Dianae, vel in insufad S.IF. in Aqua Endiuiae per noctem, o D talesi ebullit. ω expres. eolattirae addantur Dr. Rossol. f. lib., vel Pulpae Tamarinae mund I. 8,. .RBab. et S. S., Magis.Jalappae gr. vi. , augenda, vel minuenda dosis pro virium robore, vel haru
Plenitudine non peccante, missio sanguinis non habet locum, es hae desciente, motus comvulsivi causa non potest res di, nisi in humores
acres, & irritantes excrementitios, quibus comvenit sola purgatio; & de hac locutus est Hre. incit. t . , ubi ait: Convulsones solvit alta flu
In cit. loe. de Coac. praenot. subdit etiam: SQ. loquitur de convulsone urinis multis derepente prodeuntibus ,sudores autem paniarim flentes, profunt; acervati verὸ, item sanguinis detractiones acervatae , dunt; quapropter, si neca purgatione, nec a sanguinis missione cedat convulsio, vel motus convulsivus, Diurcticis, vel Diaphoreticis utendum, & pro horum electione confitcranda propemio naturae, si aliqua signa praebeat sudoris, vel urinae movendae. & quo natura vergit, eo ducat Medicus. Consideram dum etiam, an aeger inclinet Inagis ex sui natura.
154쪽
ad effusionem urinae, vel sudoris.&natura nihil indicante, ea est aggredienda evacuatio, ad quam
aegri natura inclinat. Pro lud M movendo valet Decoctum re raae
Angelicae, Chelidonii mi. , raserianae. Vincet xisi. Fol. Dicta , Cret. , Gallae, B-carum Samsuci. Vel De L . ex Cornu cervi. san I., R .id. Distumi nostratis , MMariae. Umorianae , Coni rinervae, cum Foliis Millefolii, Q. misceatur Rob. baccarum Sambuci, vel gram rum Janiperi, & exhibeatur in magna quantitate hi, in die, nisi quantitas sudoris mh, beat; potes etiam his decoctionibus praemitti Ius ex Eloci. de ovo, vel ex Ambri to ad S. i. . cum gr. I. Nepenthes , vel Laudari Lositat C
doniati. Vel ia luiri ex MFrrba, Ass, faetida
M. B. i. , Croc. B. si . , Latidani liquidi Coriniatiguit . i0., Dia ι ordit B. s. M.; Decintim Milii pluries in die afluminum, & prima vice cum 3. i. puluer. Lappae Major. Mixtura de trisurdicta, descripta in Claυe Schroderiinia H
Mani sub cap. de Aquis n. ψ . Emulsiones exsem.
Aquilegiae, Napi, Cardai beneae, ciam Aqua Sco 'nerae, addita Mixtura fimplici praeae ad
3. E. , vel illis smplici a Schriaero descripta ad
S. h. Pro urina cienda Decoctum ex rad. AH, Aspis. rag., Eongii, Rusci, Virgae aureae, μι Mille. filii, Ata ianthi, Calamistia, Linariae. Vel m. corium ex rad Omnonidis, Cocli. Liquisitis, Rubiae, ex Spicis Celtica , Baecis Juniperi, Sum seni, addatur his vel Dr. ex Terebinthina ad A. f., vel Spiritus Terebintbinae ad 9. i. , vel V, tristi, vel Salsis, vel Tartari ad Θ. 6. DeeoEtam Iuni Nephritici, cum put Millepedum aES. i. Lixivium fiactum cum Uino supra cineres cori.
Fissarum trajecto, quae remedia exhibenda moedo superius dicto de Diaphoretieis; ex his deco. Ais , vel aquis stillatitiis possiant parari mixturae
cochIeatim sumendae in tota die omni hora, α etiam omni media hora, & etiam pulveres,&Electuaria. Maximam utilitatem horum remediorum in motibus convulsivis ut febribus observamus, nam sudore. vel urina a medicamento excitata dicti motus solvuntur, cuin febris declitiatione . In commisione ab inanitione, quia materia in copianori peccat, a Diureticis, & Diaphoreticis super. sedendum,&solum attemperantibus utendum.
Interne Linyis Utis vadet Emul nes Amygd.D., Decoctum Malain, Liqiaritiae, Hordei, Branc Ursinin. Externe Balneum Aquae Dulcis , vadde proficitum, & etiam illud cum emollientibus
herbis Paratum, quo possumus etiam uti pm M. merito partium, in quibus sunt motus comes.sivi. Ad inotus convulsi vos reducitur Tarantismus, a morast Tarantulae animal de genere Aranea. rum . a curus morsa dolor in parte vulnerata, huic succedunt tremores, convulsiones.&reso.
Iuliones, & languores. 2 ri, si sentium senum.& cantum, non obstante virium imbecillitate se erigunt, & saltant ad modum sanorum, &copio1o sudore in saltsi erumpente sanantur. Sinus, & cantus debet esse talis modesationis,
di harmoniae, prout describitur a Kis eris in suo Mundo Magnetico, & si ab hac deflexerit, iratamquam furiosi excandescunt a ri. Ulterius. si s us,& cantus interrumpatur ante totalem lassitudinem, in terram procidunt, cum pristino virium languore; renovato vero sono,&cantu,
agiles, & mbusti statim in saltus restiunt. Abiitis symptomatibus patet, venenum Tarantulae spiritus animales, re succum ne eum inficere., sono,&cant si excitantur ad saltus, quia mo. rus undulationis aeris a sono,&canta moderatus. & nervo auditorio impressus ad sedem te, sus communis in cerebro desertur, modo dicto de Sensu; ab hoc motu spiritus animales circ.idem dictam existentes cum torpore a venetra rantulae inspirato, velut as ore excitantur. dc motu valido, dc celeri per nervos seruntur, α musculorum nerveas extremitates titillando suo calore, dc motu, dc forsan aliquali aerimonia a veneno Tarantulae contracta, ad saltum aegros determinant, non aliter, ae ab externa titillatio.
ne plantae pedum, dc lateris circa costas multi ad motus inordinatos im*lluntur, dc alii in gaudio, ob expansionem spirimum animalium titillantem partes sensitivas saltant. Sonus. dccantus auget praedictam titillationem, cum o servemus sanos per istos in saltus erumpere. Imterrupto concentu redeunt ad pristinos languores, deficiente excitati, o spirituum, dc venena adhuc intem eos opprimente. Mutam concem tu ira excandescunt, oc furore accenduntur, dum
spiritus a tali doncenta motu velociori, oc vali. disti impelluntur ad nervos totius, dc cordis, in
quo illum motum excitant, qualis excitatur ab apprehensione obiecti iram accendentis
Modus curandi est per Diaphoretica, dc Aleis xi armam; sed proprius est per saltus ad sudo.
ris prolutionem. Chorea S. Viti inter motus convulsivos describitur. Dicitur talis a loco, in quo concurrunt aegri pro curatione, ad Sacellum nempe S. Vii
in finibus UImensium in Suevit Germaniae Pri, vincia. Morbus hic consistit in pmpensione admotum, dc sutum usque ad lassitudinem; ad hospmvocantur a magna inquietudine totius, quae moderationem non accipit, nisi a salta usque ad extremam lassitudinem, sic si a salta retineantur. inquietudinis tormentum augetur. Alii a Deo, alii a Daemone causiura hujus assectus derivam. Mediis ab humore corrupto, venenum Taram tulis aemulante, asserunt; vel 1 succo nerveo acri nervos, oc paries memoranosas vellicante, re
sensum tristem inquietudinis pariente, aliqui causam hujus affectus deducunt. P.
155쪽
LPilepsia Morbus Sacer appellatus sitit ab
Antiquis ante Hippocratem, eo quia nul-iabet similitudinem cum aliis morbis , & is circo diversam naturam,&causam ab aliis lorati tum esse censebant. Aliorum morborum causae,
dicebant, sunt intelligibiles, & assignabiles. ideo
etiam morbi ab his pendentes inter naturales essectus recensendos esse assirmabant: cum vero
morbi Comitialis causae non sint hujusmodi, quia ignotae, ideo divinitus descendisse crediderunt, ct quid divinum in eo absconditum latere suspicati sunt. Ab insulta hujus morbi admiratione pleno, & ab eius symptomatibus, stupore, terrore, mentem opprimentibus. Λ' curatione etiam
deducitur; alii enim morbi per applicationem
activi ad passivum,&per remedia, quorum vi tus est cognita, contraria morbo curantur, G, lapsa vero curabatur ab Antiquis, aut expiatio. , aut incantatione, quae divina continere dicebantur ; ideo etiam divinum quid, & sacrum
huic inesse arbitrabantur. Hos redarguit Hipp., quia multi sunt morbi,' morum cau1as naturales non cognoscimus, ας admirationem pariunt, ut reditus accessionis tertianae, quartanae, quotidianae tali die, tali hora , tali momento, itaui non sit horologium adeo sincere demonstrans tale tempus, sicut reditus
dicti paroxysmi. Non est admirabile, & ignotum, aliquem insanire sine manifesta causa, μmientes in noctambulis opera vigilantium tam
accurate, & midioa perficere; ilicis noctu plorare, loqui, disputare, carmina componere Θ &tamen tales morbi, quia admirabiles, & momstruosi, & in suis causis ignoti, non dicuntur, nec a Deo, nec sacri. A' Natura in pueris hunc mo bum curari non est rarum, in adultis Arte superatain filisse Epilepsiam probant testimonia P, racelsi. Helmontii, & aliorum, sine lustrationibus, ct incantamentis; naturalem ergo istius esse cautam determinare cogimur. Epilepsiam des nimus Motus voluntarii, o sensus, oe omnium Minne operationum cessarionem, cum motu concus , ct convulptio totius corporis. Definitio per se patet, itaut explicatio. ne non indigeat. Causa hujus symptomatis remanet vaIde o,scura,&ab ipso Hipp. allata in cit. m. de morb. - n. 7. os n. 8. obscuritatem non illustrat, neemqntem illuminat ad percipiendam ejus natin ram clarE,&distincte; principia tainen ibi reliruit, quae ad intuendam a longe veritatem mediauppeditabunt. In n. II. cit. Due., quaerendo miniam, per quam hic morbus sit dissicilis curationis, ait: Et liberatio aesticulter coniingui; cerebrum enim humidius, quam ex natura sit, o prae pituita inundat, ut desuxiones quidem frequentiore3fiant , aran autem amplis; possibile sis pitu
tam excerni, nec cerebrum exsiccari , sed per Lgatur , ct humidum existit; qua de causa n. 7.
In Epilepsia adesse hanc cerebri ab humido
irrigationem habitualem, & minime curabilem , probat experientia; nam Giprae hoc mortio in eroetera Animalia frequenter infestantur,&si eorum caput dissecetur, obier ratiar cerebrum hi midum esse ,& sudore refertum, &male olens, di hoc humidum, hune sudorem ira de olentem causam hujus affectus natur idem esse, adeo persuasus est, ut deducat non esse hunc morbum s crum, nec Deum hoc affligere aegrotantes, sed morbum naturalem esse,& ab hoc am ctionem prodi e . Probat etiam ratione; nam omncs partes in tua generatione .& hac P riecta varia colligunt excrementa, rejiciendo humorum particulas 1 uae fenerationi contrarias, & eas nutritioni adve arias, quando sunt mrfecte conto Atae; ab hac
particularum exclusione provenit eXcremcnso.
rum collectio in partibus foetus in utero existe tis. Cerebrum non minus, ac aliae partes sua comgregat excrementa, quae si nec plus, nec minus,
quam oporteat, phrientur, Joetus sano Amcaput habebit; si vero amphor colliquatio a toto cerebro facta fuerit, morbosum caput habebit foetus ,sonitu plenum, oe neque Solem, neque frigus tolerabit. Et in confirmationem hujus, & -- plicationem praecedentis sentcntiae, ait in cit. lib. n. 7. Et quibuscunque go. em pueris existent bus
erumpunt ulcera in capiar, oe in aures, ac in reis
liquum corpus, ex qui faliuose font, ac mucosi, hi ipse progressu aetatis facillime degunt; mcenim abit, O purgatur pituita, quam in utero
purgari oportebar, er quinc purgati fuerint, Comitiali diue sacro morbo fere non apprehendum
tur . um vero mundi I nt, ex neque uisus ullum neque mucus, neque saliva ulla prodit, neque in utero purgationem fecerunt, latibus pericialiam imminet, tit ab hoc morbo corripiantur ; & ratio est, quia humidum superfluum cerebri non m gatur, sed retinetur, & inundat totam cerebri substantiam, siancque disponit ad colligendam.& retinendam humiditatem superfluata . In hac Hippocratis sententia animadversone dignum censeo, humido exundans in cerebra, a cujus retentione.& prohibita purgatione su cedit Epilepta. Hoc humidum ede acre,&sali,
num corrosivum,quia purgatione foras erumpens ulcera,&corrosiones parit in cute, demonstratur.
Α' causis etiam Epile ae humidum superis fluum in cerebro colligi pro hujus generationec Moicit in n. I s.cit. LL, scribendo: Ca tertim in mutationibtis venIorum, propterea morbo sacro corripi censeo, maxime quidem auspinis,
postea seris aquilonaribus; & iusne effasaenum. reddit rationem in istis verbis: Necesse est ab austris quidem solvi, S humectari cerebrum, o venas laxiores reddi s di de ventis aquilonaribus
156쪽
ita loquitur: sis anissimum est in cerebro compingi , quod vero morbosisssimum, ac humidibstatim
excerni, o forinsecus circumaliuepe, atquese desuxtis in horum ventorum mutationibus su cedere, nempe ab austrinis ventis, quia cerebrum humectatur,&humidum eius solvitur ab aqui lonaribus per compactionem, & constrictionem cerebri, humidum contentum in eo cerebro secernitur, & secretione per cerebrum dissunditur,& utroque modo comprobatur Epilepsiam fieria ventis humidum in cerebro colligentibus, vel colle stum 1 ecernentibus, quod confirmavit n. II. Et ut plurimum morbo sacro corripiatur praecipia auserati, ac humida aeris constitutione, sunt verba Hippocratis. Probatur eadem sententia ab Hipp. rationea contrario addueta; ait enim n. II. cit. lib. Post- suam verὸ viginti annipraeterierint non amplius is morbus corripit, praeterquam paucos, aut nullum, nis ex puero connutritus fuerit, venae
enim plenae sunt, ct cerebrum compactum es, et adfrictum. Non invadit Epilepsia post vigesimum annum, quia cerebrum compactum, α
siccum; ergo quando invadit, ideo invadit, quia cerebrum est humidum Α' signis Epilepsiam antecedentibus idem confirmatur ex Hipp. In lib. de Coac. praenot. habemus: Comitiali morbo laborantibus, urinae tenues crudae , praerer morem, me repletisne,
morbi invasonem significant, quia signum est
materiam paulo crassiorem cum aqua non secerni,& remanere in cerebro. Ttim alias, tum
squis dolor, o convulso in summum humerum,
aut collum, aut dorsum incidat , aut torpor corporis sat , aut turbulentum in omnitim viderit. Haec omnia humoris cerebrum male afficientis signa sunt. Quomodo ab humido Epilepsa procedat o plicavit Hipp. In n. 8. cit. lib. duos assignat moedos . Primus cst, quando impedimentum a pituita opponitur spiritibus animalibus, quo distralium tur a sui muneris execut ione; ait enim: cui vero ad venas pertenit aer confert ad ventriculos
ingressus, ct ad cerebrum. Atque*sapientiam,
oe motum membris exbibet. quare tibi fueris exclusus a venis Her prae pituita, cumque non susceperint, muttim, ac desipienIem hominem reddunt . Hippocratem loqui hoc in loco de spiritu animali, maniicile colligitur ab illis verbis, S. pientiam, oe mortim membris exbibet, solus spiritus animalis intellectivae, & motivae facultati famulatur, hoc nomine acris designat spiritum animalem, tu ob similitudinem, quam cum aere conservat, & quia aer ad illius persectionem concurrit, ut in Dilsertatione de Potentia motiva. Et per venas designare nervos colligere possu- Inua a n. 9. cit. lib., ubi habet: Si vero modica existens p inita, in utrasque venas destiaeum fecerit, atit in alterius partis supervivunt, nota ex morbo impressa relicta; aut enim os convellitur , aut oculus, aut cervix, aut manus, Omnes
vero istae assectiones nervo laeso succedunt, & si
succedunt, quia pituita in venas defluxerit, nocesse est, ut nervus pro vena accipiatur. Impe
dimentum distinguitur ex eo, quia Neque entiunt quicquam, neque audiunt , qtiae dicuntur, neque vident , quae sunt, neque ullos aliquos tam
lores percipiunt , prout adnotat Hipp. lib. de flat.
n. 22., & haec omnia impedimentum spiritibus animalibus ad organa sensium praesupponunt. Alterum in fine ejusae tex. ab Hipp. demonstra. tur,&in sanguinis refrigeratione consstit, ut a subsequentibus verbis: Porro omnia haec perperitur, cum pituita frigida destixerit in sanni. nem calidum exsentem ἰ perfrigerat enim, &sistit sanguinem; ersquidem fluxus fierit mtilistus, ac crassus,satim accidit dominatur enim sanguini per frigus, ipsumque congelat; svria parcior fuerit in praesens quidem dominat tir obis turans respirationem, deinde temporis progressucism fuerit dispersus per venas, ct amm xtus
sanguini multo existenti, ai calido, si sc sis
ratus fuerit venae aerem foscipiunt, atque aegri ita resipiscunt. Et hujus probationem habemus in lib. deflat. n. χo. , ubi habet: Nihil magis ad prudentiam conferre, quam sanguinem, o hoc
permutato consdero prudentiam. Α' sanguine refrigerato prudentiam permutari probar a lo. mno, in quo sanguis refrigeratur, di prudentia
permutatur, dum opiniones peregrinae, quae imsomnia dicuntur, mentcm Occia PFnt.
Duo in Epilepsia agnoicit Hipp., a quibus aperitur modus, quo fit Epitersa a pituita, seu
ab humido, impeditum nempe ingressum aeris in venas, idest spiritus in nervos, & refriger tionem, coaguIationemque sanguinis in venis, quorum causam pituitam determinat tex. 8. de morb.s c., dum ait, Mutus quidem es. Legatur totus hic textus, in quo haec duo manifesta fiunt.& per haec rationem adducit explicantem causam omnium accidentium, quae in Epilepsia o
Impediri spiritus animales ad organa sensuum patet, quia in Epileptico exercitium omnium sensuum suspenditur, cum exercitio cujuslibet motus voluntarii, quae impeditum influxum spirituum animalium ad nervos motui voluntario,& sensui servientes declarant; & qui remanet
motus concussavus totius corporis, est involunt
rius ab irritamento ,& a mala dispositione spiribtus animalis in nervis praeexistentis ante impedimenti positionem.
Refrigerationem sanguinis ostendit in Epite.
psa, cum steriore, vocis amissione,&strangula. tionis initio; pulsus etiam varias subiens mutationes eandem restigerationem indicat, in primcipio insultus parvus, celer, frequens, cum in aequalitate; in vigore vero symptomatis magnuS, durus, frequens, quae Omnia stagnationem sanguinis in partibus spiritalibus ostendunt, & st, gnatio istius refrigerationem.
Pituitam impati spiritus, di res igerati san,
157쪽
ruinis eausam esse, dissicile est sustinere, admissi
cerebri constitutione a Recentioribus demonstrata,& in Dissertatione de Morbis Facultatis motricis descripta; quia pituitam cerebri fibras glandulis corticalis lubitantiae appensas momento temporis, quo par ysmus epilepticus succedit, omnes obstruere, ut tensus tollat, videtur impossibile; sicut etiam pituitae defluxus per fibrarum cavitates adeo angustas, ut vix subtilissimum , dc sere invisbilem si iccum admittant, pituitam in cerebro prius colligi, & I'stea in venas fluere, eo brevissimo tempore in uultus omnino improbabile redditur a deficientia loci, in quo colluenda sit pituita, improbabilitatem auget viae
e sedius a cerchro advenas. Unde retento spiri, tuum vitio, & refrigeratione, coagulationeque sanSuinis in Epilepsia, cum Hipp. alia causa de- monit rationibus anatomicis Divini Senis tempore in puteo absconditis innixa requirenda. Pro hoc, rememoranda durae matris cerebrum totum circum citientis constitutio, &praecipuε quoad suos sinus, in quos, tamquam in magna maria, ut loquitur Millistas, arteriarum rivuli per cerebrum disseminati sanguinem reducem dum exonerant. Quatuor enumerantur in hac
membrana simus, ubi in falce cerebrum in duas partes dividente duplicatur. Primus incipit ab extremitate falcis in parte anteriori juxta nares
summas, dc septum riseum, processum papili rem distinguentem, & crisae Galli connascitur, di per longitudinem falcis progrediendo magis
semper dilatatur, prout sal κ versus posteriora capitis tendendo dilatatur in occipite, & cer brum a cerebello distinguit, dum in dextrum, &snistrum latus divit ricata descendit. In hac di, varicatione alios duos eormat sinus, dexterum unum, sinistrum alterum: primus dicitur longitudinalis, quia per longum salcis excurrit; alii duo uterabs per latera cerebri extendum tur juxta lambriidis progressum. In liae div sone falcis ad latera cerebri sinus laterales esse
mantis, quartus sinus observatur parvus interio.
ra cerebri pervadens usque ad glandulam pinealem. In primo simst longitudinali venam ex Droe observat ur, & Diemeris. ck arteriam etiam
vidit; secundus, & tertius lateralis cum jugularis
venae ramo interno continuantur. Quartus suscipit venam a plexa Choroide, per quam sanguis
in eum exoneratur, per laterales sinus ad venas iugulares mox dictas deserendus. In eisdem sint.bus terminantur multae meningum venae sangui. nem in eos effundentes, ut experimento patet;
nam injceto liquore nigro per syringam caudici
arteriae harotidis, Observatum est, atrum Iiquorem per innumeras arteriosas,&Venosas propagines transire, usque dum tandem in sinus, exiisque in venas jugulares conflueret; quo experimento manifestum fit omnes hos hinus connexionam cum venis jugularibus conservare; hooque modo circulationem sanguinis in cerebro confici, exonerato singulae muneribus cerebri
superfluo in dictos sinus, qui a iugularibus recupitur,&ab his ad venam cavam in corde radicatam reducitur.
His sinibus ita a Natura totius cerebri inde. mnitati, & persectioni circulationis prospectum est, ut sinus longitudinalis sanguinem in parte
anteriori cerebri superfluum recipiat, snus duo laterales illum cerebelli admittunt, quartus, seu parvus a cerebri meditullio redeunti sanguini locum praebet; hocque ordine,& textura dispinsiti sunt, ut Iongitudinalis,&parvus in duos laterales sanguinem c nund. mi, atque hi in venas juguIares tuis continuas receptum fluidum de-
Alterum consideratione dignum in his finibus
est eorum textura, delineata in cap. 6.
de Cerebri Analome, & prim6 observat in dictis
sinibus varios membranae processus in filamenta elongatos,&inter se distantes,& complicatos, a quibus cavitas illorum in plures cellulas dispariatitur in hunc finem, ut sanguis Idiversis rivulis in sinuum cavitates redux variis obicibus, &quasi valvulis retardaretur, ne sortε impetuose nimis, & conscii im irruens motu vorticoso, re inordinato intra hunc pelagum flueret, cum ipsius sinus, & cerebri laesione. Secundo in qu drupedum capitibus anim,dvertit in tota snuum
avitate plures chordas, Icu ligamenta ab uno latere in aliud producta eAdem cavitatis latera intra debitos apelturae,&dilatationis fines continentia, ne a languine cum aliquo impetu in cavitatem irruente iupra modum amplietur ad majorem, quam deceat sanguinis copio m recipiendam, aqua cerebri sui j cia moles, cum de pravatione suarum opcrationum opprimi posset. Α' mota horum ligam ntorum luccessiva comtractione peracto sanguis in sinibus contentus ad orificia vasorum reducentium propellitur, ne in illis stagnet, in qucm snem colliinbire etiam v dentur production .s membranarum cellulas essormantes supradictas. Non dissimilis rationis
fibras observavit iiisertas membranae cerebellum investienti, & membranae, qua cerebrum regitur, quibus fibris utraque membrana ad invicem connectitur, & eisdem motis membranas moveri
necesse est, sanguinemque in sinibus praedictis
collectum in suo motu accelerari, vel retardari pro celeri, vel tardo membranarum motu depem
denter a dictis fibris arbitrandum est. Praecognitis praedictis anatomicis demonstrationibus, non irrationabile mihi videtur in dictis sinibus sedem, & causam Er ilertiae permanentem, & immediatam stabilire, & pincipue in
quarto ad glandulam pinealem penetrante, quo loci est medullae oblongatae principium, & nervorum organis sens uum inservientium origo, e c
Si contingat hunc sinum languine turgere , cum sui magna dilatatione, quia in majori quantitate, quae suae naturali capacitati convcniat, in
158쪽
in eum propulsetur, & exitus sanguinis ab eo
non respondeat acceptae quantitati, talem necesse est in eo colligi quantitatem sanguinis, qua subjectie partes cerebri, sedes dictarum mox tacuitatum pressae, vel spiritus animales non admittant , vel illorum motum impediant , Cum im-Pedito exercitio earundem facultatum. Eadem
repletio,&turgentia sinus eveniet, si filamenta illa supradicta suam texturam ingredientia, &expulsionem sanguinis in Iaterales linus coadjuvantia laxitate vim constrictionis, & impulsionis amiserint, quarum vitio portio sanguinis sus copii determinatur ad st nationem in dicto sinu;
cumque haec portio a subsequente sanguinis portione eadem de causa stagnante augeatur, tractu temporis necessario turgentia, dc impletio sinus
succedere debet. Si scius laetus fuerit varicosus pluribus in locis idem eveniet,& haec est causa Epilepsiae organica, aqua forte pendet illius disficilis curatio, & quam agnovit Hipp. in laxitate cerebri a nimia humiditate in hoc superabundante,& si per aetatem laxi aes fibrarum, & v,
ricosus status sinuum in pueris exsiccatione co rigatur , ab Epite psa liberantur, quod evenit cis, qui ab hoc morira arte curantur. Lentor sanguinis, vel alterius humoris ad eandem laxitatem fibrarum concurrere potest nimia humiditate laxando earundem texturam. Lentor in sanguine motum illius circulationis retardat, & stagnationem, & collectionem ejusdem cum plenitudine in dictis sinibus coadjuvat, qua
de causa Divinus Senex asserebat, pituitosos, quorum sanguis lentore assi itur, Epite psam apprehendere , non biliosos, & omnia medicamenta ad Epilepitae curam directa huic lentori comtraria observamus, sicut etiam laxitati dictarum fibrarum; hisce cnim duobus vitiis conjunctis facilior eit 1 tagnatio sanguinis in dicto sinu. Cum venarum jugularium orificia sinibus praedictis correspondeant, istorum obstructio, non totalis, sed partialis potest esse remora sanguinis in praedicto sinu, huncque plenitudine dilatare; si enim esset totalis, Apoplexia succederet, sicut si stagnans sanguis omni motu carcrct, nec ali. qua portio istius in alios snus,vel jιfgulares exoneraretur; eae quo patet ratio demonstrans causam transitus Epilepsim in ApopIoiam, in hac est totalis, ct integra statio languinis, in illa stagnatio cum diminuto fluxu. Addo irritamentum in membrana, vel fibris, vel ligamentis dicti sinus, quo in spalmodicas contractioiles tracti expulsioni recepti sangui nis motu suo naturali, de quo supra, servire non possunt; quapropter huic sinui tribuendum mihi videtur, quidquid Antiqui pro explicanda Epblepsia irritatis ventriculis cerebri tribuerunt. Α' plenitudine hujus quarti sinus a causis praedictis prndente, prementeque substantiam cerebri subiectam, quae est medulla oblongata, ne vorum principium vi istius pressionis influxus novus spirituum ad partem pressam cerebri im.
peditur , & ab eadem pressione compressi, &conculcati spiritus in dicta parte existentes omni motu, & actione privati prohibito influxui aequuvalent. Hujus essectum sentiunt organa lentuum externorum, & facultas motiva, & scri stiva alliis gata illi parti cerebri circa medullam oblonga. tam existenti,& ipsi medullae, dum a suis Op rationibus interdicuntur prohibito influxu spiri, tuum ad sedem suarum operationum. Eundem effectum puto provenire posse a plenitudine sinuum lateralium, si plenitudine premant substantiam cerebri subjectam, ut pressio perveniat
ad medullam oblongatam,& ad partes isti circumpolitas.
Λdmissa hac doctrina, a constitutione snuum
membranae cerebri deduct l, di monstratur, quω
modo succedat in Epilepsia prohibitus influxus
spirituum ad organa sensuum externorum, &ad sedem facultatis lenti ivae,& motivae voluntariae, juxta Hipp. sententi..in.
Quoad frigiditatem sanguinis,& ejus coagmlationem, seu potius stagnationem in Epite; sia,
hanc videtur arguere Hipp. a respirationis obturatione, quasi haec a sanguine frigido, ct coagulato in partibus respirationis pendeat, & hac
impedita sanguis totius corporis refrigeretur,&coaguletur. Hujus causam tribuit pit uitae in amguinem descendenti,& aerem ab hoc excliademti, ac si aer esset causa motus,&calorissam ut, nis; quae opinio, licet vera sit, ex lententia Recentiorum hanc Hipp. confirmante, dum . admittunt a particulis nitrosis in aere per inspirati nem attracto existentibus, mixtisque sanguini per pulmones circulanti, hunc rarescere, unde major ad motum promptitudo, tenuitas, a qua motus corroboratur, & partes prompte benes,
cio sanguinis gaudent, & accendi, ex quo caloris augumentum, & color rutilus splendens; quae omnia nota fiunt a mutatione valde sensibili, quam subit secundum dictas conditioncs caloris,& coloris sanguis per arteriam pulmonalem ad pulmones transmissus in istorum iubstantia; ex quo potest argui impeditum aeris ingressum in sanguinem, motum, & calorcm huic demere. Nihilominus non poteli iustineri, aeriis ingrcssum prohiberi a pituita in sanguinem descendente. Quapropter alia via procedendum in explicanda refrigeratione sanguinis,& coagulatione in Epi. Iepsia, quae, praeter dissicilis respirationis proba.tionem, videtur comprobari ab omni actione corporis laesa, ad quam concurrit etiam sanguis aliquo modo, &suo motu,& suo calore, quo.
rum excessus nullum habemus in Epilepsia inis, cium , ideoque istorum desectui tribuenda actio-ntim laesio in hoc morbo. Pro hujus vitii sanguinis explicatione, non discedendo a supradicta collectione sanguinis in sinu quarto durae matris, dico, hunc sanguinem implentem dictum sinum sermentationem sustupere, tam ex mota inordinato particularum componentium, prout observamus in sanguine
159쪽
Ollecto in aliqua determinata parte tendente per sermentationem ad pus, vel ad dissolutio. nem corruptivam, quam a mota particularum
firmentativaruin, quae ei praeternaturaliter assim
eisiatur, & quibus Epilepticus abundare malaeonstitutio temperamenti, & sanguinis peti uadet. Praeter has particulas, non eit improbabile a transeunte sanguine per sinus, in his,&praecia pue eorum parietibus adhaerere particulas sal, nas, & sermentativas in sanguine existentes, quae dum sinus implentur sanguine ab hoc a pariet, bus abraduntur, sibique socias adscisit eo modo, quo videmus in vasis urinariis salinas parti . las, & tartareas illorum parietibus per moram urinae adhaerere, quae ab aliquo liquore immisso abrasae huic mixtae ataciantur. Hae particulae s linae languini mixtae in sinu praedicto stagnanti,
quia sermentativae, fermentationem supradictam conceptam augent. Ad hos humores in Epite-psiae causa examinanda respexit Hipp., quando in cit. super us num. de morbo sacro, Pueros, qtiorum caput mundum extiterit sine ulcere, facile morbo Me corripi asseruit. Umor ulcerans est ictis,& sermentativus. Fermentante tanguine institu praedicto existente, iste magis rarescit, dilatataque ob istius rarefactionem membrana, im-etuque concepto, cum majori vi subieetascere. ri partes premit, interdicente pressione influxum spirituum ad organa sensuum ,& ad totam meis dullam oblongatam in ea quantitate necessaria ad totum corpus regendum, & ad sensus m agendos , quapropter hi deficiunt, & totum
Cum sanguine sermentante, & effervescente in sinu praediisto, esservescit omnis humor in is stantia cerebri contentus, de quo supra, ct in quem Epilepsiae causam refundit Hipp.; rationetnajoris quantitatis istius, major contingit este vescentia, cum intumescentia substantiae cerebri, a qua premuntur, cum diminutione motus circulari, sanguinis, vasa illius sanguissua; motus duminutus stagnationem inducit; stagnatio, cum pressione spiritui motum adimit, & cum motu actionem, caloremque ab eo proficiscentem se in
primit. In tali stata constitutus sanguis, frigidus
Sanguis in aliis tribus sinibus durae matris conis gregatus, pariter esservescit ,& emrvescentia in se ipsum circumvolutus parvo, & tardo fluxu venas jugulares ingreditur, cum diminuto motu circulationis in illis, & in vasis illis connexis; hac ratione sanguis restigeratus dicitur in dictis
Huius esservescentiae argumentum habemus in colore rubro,& inflatione vultus in Epilepti, cis, &et Luri a tempore invasionis epileptici pa-roxysmi, qui cadit in Novilunio, in prima, &secunda quadratura Luna, & circa Plenilunium
frequentissime, & in istis Llinae stationibus humor
in cerebro servet, turgente tunc temporis cerebri
subitantia, ut patet in vulneribus capitis osse detracto, cum Luna decrescente cerebrum valde a cranio distet, crescente vero ad illud accedat. it aut tempore finiti incrementi illud tangat; quod utique explicari non potest, nisi per esservescentiam humoris in cerebro contenti per Lunae vim adeo manifesti in humido aliarum suta
Impeditus influxus spirituum ad musculosim terces ales a pressione cerebri in ea quantitate requisita ad naturalem elevationem thoracis, rure minuitur, & parvum spatium aeri in pubmonibus conceditur, cum difficili respiratione,&stagnatione sanguinis in istis, a qua sensus suis cationis, seu, cum Hipp., respirationis obturatio; motus enim pulmonum, maxime expirationis, in qua succedit eorum constrictio, moetum circulationis ejusdem acceIerat, idcirco hoc diminuto tardo motu movetur sanguis, & tarditas remora est languini in vasis pulmonum.
Respiratio impedita, & calorem, & tenuitatem sanguini demit, ob rationem allatam ex mente Recentiorum. Musculi circulationi sanguinis in. serviunt, suo motu vasa sanguiflua agitando,&leniter comprimendo; hinc deficiente horum in
tu, circulationis motum imminui, retardari oportet, sanguinem crassum fieri, & minus calidum. in quo sensa dicimus frigidum, & coagulatum. Licet ex his pateat frigiditatem, & coagul tionem sanguinis, cum Hipp., in Epite a reporiri, patet etiam non esse quid antecedens hanc. consequenter neque causam illius, sed esse quid consequens. 1 quo foveri, & conservari possunt omnia symptomata ab Epilepsia emanantia; quod confirmavit etiam, dum Omnia sympi mata Epilepsiam sequentia ad sanguinis frigid talem ,& coagulationem reducat in lib. de morb.
Ab hac pressione substantiae cerebri, & essem scentia sanguinis in sinibus durae matris, & hum
ris in substantia cerebri collecti, quae omnia in mento temporis vim praedictos est eius pariendi acquirere possunt, sicut acervus pulveris pyrii
ab admoto igniculo momento temporis totus inflammam erumpit, recth explicatur momenta
neus Epi Iepta insultus,& etiam paroxysmi abI
tio dependenter a remistione effervescentiae prindictae, a qua sanguis sinuum, relicto motu inordinato in se ipsum, motum circulationis expeditum, & ordinatum reassumit, cedente etiam, vi sanguinis ad na uralem statum redacti, obsta Ioin orificiis jugularium, etiamsi adsuerit. Motus convulsivi inseparabiles Epilepsiae coemites perdi stas causas explicantur. Ab eitervescente enim sanguine in dictis sinibus varie agitatur, movetur, concutitur illorum membrana,&ad eosdem motus irregulares trahuntur membranae nervorum totius corporis . cum sint illarum cerebri prini uctiones, cum eisque stricte colligentur, eandemqtre motus irregularitatem membrana cere ili patitur; irregulariter enim mota,&concussa a sermentante sanguine membrana
160쪽
brana cerebri, irregulariter etiam moventur,&concutiuntur illamenta illa, quorum medio membrana cerebelli illi connectitur; hac concussa Omnes partes cum cerebello connexae, vel dependentes concuti necesse es & praecipue illae,
quae cum portione membranae concussae commeriscium conservant, non aequaliter tota membrana
cerebri, & cerebelli concutitur, sed modo in una
parte, rnodo in alia, prout cnervescentia iam guinis inaequaliter in eo succedens, modo unam, modo aliam partem distendit, agitat, concutit.
Λ' s pirita etiam animali motus illi convulsivi
oriuntur. Fluxum istorum per nervos negare
non licet, cum partes in Epilepticis moveantur,&sine influxu s pirituum motus non peragitur, quamvis Praeternaturalis. Hic motus in Epite-pticis non clivoluiitarius, sed in voluntarius, idcirco pendens a motu 1 pirituum a nullo detem minativo imperato, a nullo moderatore directo, sed a vi propria exercito, vel ab aliqua circumstantia fortuita determinato, quapropter irreginiaris, & inordinatus, prout contingit in Animalibus, dum jugulantur inordinatis motibus, modo
Unam, modo alteram partem moventibus, non
a principio vitali spiritus regente, & deterna, nante, sed per solum motum prius a principio vitali accepto, quo seruntur sine ordine per viam, quae primo eis ostertur. Istis adaptari potest sententia Hipp. in lib. de fatibus n. 2I. descripta,& sanguini ab eodem applicata, quem ratione contracti vitii in motu irregularis motionis mem-hrorum causam determinat. Ex his patet in Epilepsia esse vitium organicum in substantia cerebri, nempe in dilatatione suarum porosit, tum, seu interilitiorum,&eti. rm in sinibus durae matris,& filamcntis, seu ligamentis esse laxitatem, & dilatationem varicolam eorundem s. nuum,&limul adesse intemperiem in sanguine ratione humidi superabundantis,&ratione particularum sermcntat ivaruin, vel ob tui volatili.
latcm , vel ob humoris conditionem. Causae remotiores, ex Hipp. cit. lib. n. Io. , sunt
Calor; ait enim: Di fuit autem, oe eliquatur pueris , maxime quibus sane caput fuerit percio Atim sue a Sole , de ab igne ; rationem superius dedimus. Α' frigore etiam fieri, eodem loco docet his verbis: Si etiam derepente laborruerit cerebrum hoc est, derepente, re violenter restigeratum fuerit) etiam tunc pituita secerni-rar, eliquatur etenim per calorem, ct cerebri diffisionem ,segregatur autem afrigore, ac comcretione , oe se defuit. Et quibusium quidem defluxionis cassa haec es.
Hinc obiter notandum est, Hipp. Recentiores
docuisse a sanguini, coagulatione, & concretione humoris serosi segregationem fieri, a qua fluxiones, & alii morbi progignuntur; frigus enim, Conltipando humorem, quini seros ,& fluxibilis
valde in eo reperitur , exprimit. Calorem ,& frigus esse Epitersae causam, satis aperte experiem
tia demonstrat. Si post frigus calor caput assiciat, causa pariter est Epilepsiae, prout eodem loco dicit Hipp. Ubi derepente ps aquilonares ventos r frigerantes , a Jer calefaciens flare caeperit, o casionem epilepsin praebet; quod succedit, et lainsicalori frigus successerit; qua de causa Senes Epi, lepsa corripi docuit idem Hipp. cit. lib. n. IZ., dictando: Cum ad multum ignem senex caput, ct cerebrum percaluerit, deinde in frigore versatus fuerit , ac inborruerit. O . frigore ad toporem accesserit, ct ad Rnem descederit, idem hoc patitur, ac se a moria sacro apprehenditur juxta praediLIum modum; & rationem reddit
Hipp. in fine cit. num. , reddendo caulam , cur in AEstate Mnes ab Epilepsia non corripiamur, quia
in hac tempestate non accidunt m Gnae mutati nes s quando ergo accidunt inagnae mutationes
caloris, & frigoris, tunc Epitcrsiae causa adest, ab aquilonari vento cerebrum re trigerari, & immediate ab austro calefieri, ab igne calefi ri,&ab aere restigerari, magn am mutationem includit, consequenter & causam Epilepsiae. Haec ira, jorem claritatem adipiscuntur, si dicamus, a calore majorem fluxum sanguinis ad dictos sinus fieri, unde necessarii dicti es ctus, a frigore lamguinem ibidem magis condensari, & stagnare, ex quo descriptae aflcctiones. Epite psam fieri per consensum ab assectione
partium inferiorum, innuinciae Authorum o servationes testantur, quod cerebro communicatur effervescentiam in sanguine sinus irrigante
Signa imminentis Epilepsiae tradita sunt ab Hipp. lib. de Coac. ροα I t. Signa praetentis sunt: Abolitio sensuum intemnorum , & externorum , motus convulsivi totius, suffocatio, spuma ab ore eXiens.
Signa prognostica habentur collecta in Lb. a. praedict. n. I 6. Morbus comitialis dira illimis cm rationis in a p ritia incipiat, ct in v rili aetate perduret, oes in perit in v gore aeraris. Senes, s apprehendantur, moriunttir. Periculosus morisbus comiliatis, in quo pars principaliter asseritia non cognoscitur, o ejus init. um ignoratur. a uia capite initium stimunt, ex bis gravismi surit, deinde quia latere idest . qui ab em te, vel liene proveniunt. sui vero a manibus, vel pedibus
maxime, sanari possunt , quae Omnia videtur coibfirmasse lib. de morb. Dir. n. Io , o II. δει. I. proreth. pari. I9. sui sanianem certis temporibus profunire conpueverunt in non profund
rit sticulosi bi docues, exoluti, episeptici m
riuntur ; in lib. M sat. n. 23. Liberantur alia quando huic morbo obnoxii, maxime accedente BFeme, & rationem ibi reddit, quam explic. bimus in curatione; & in lib. 2. aphor. que. Quia cunque juvenes morbo comitiali laborant, mρra. tione maxime aetatis, ct temporum, o locorum,
or victuum, quoque Iiberantur; & in ιb de Coae.
praenot. n. 4. Si urinae in epileptico fuerint tenues. er crudae, praeter morem,sine repletione morbtis