장음표시 사용
121쪽
Ecclesiasticis , legibus christianis 3 Sacramentis , qua conficiendis , & qua administrandis . Ad Clericorum , Episcoporumque electiones , ordinationesque desiderata olim plebis suffragia perspectum est, ut de probitate deligendorum pateret: at a plebe electiones , ordinationesque peractas nulli bi constat , constat immo plebe inconsulta peractas frequens fuisse , uti electos a Chri-
1lo Domino Apostolos, & discipulos ; ab Apostolis electos , ordinatosque Diaconos , et si eorum electioni suffragata plebs sit
S coadjutores , Marcum , Barnabam , Lucam, Timotheum , Ti- tu in &c. Matth. I O, s, Marci 6, 7 , Lucae 6 , I 3b a. ad Timo t. I,
6 ; ad Tit. I , s , ex S. Irenaeo lib. q. cap. 3 , TertuIliano de praescript . cap. 32, & Eusebio lib. 3. cap. q. Judicia Ecclesiastica , &leges christianas serendi potestatem solas penes Ecclesiasticas personas stare patet Matth. I 6, & I 8, Joannis ar; Act. 13, & ao, a 8,
I. ad Corinth. 3; a. ad Corinth. a,& i 3 , I. ad Timoth. I , Is , Apoc. r, Ia , & ex S. Clemente I. epist. I. ad Corinth.: de Sacramentorum consectione , & administratione id adeo compertum, ut probatione non egeat: sed de hoc argumento fusius pari. a. in Prole g. art. 6. Jam vero Ecclesiae nomine Episcopos intelligendos eise , apud quos Christi fideles crimine accusari Christus jussit, tum ex veteri consuetudine Apostolorum , apud quos accusatos Christianos scimus, ut apud Paulum, & S. Joannem Evangelistam , cum ex interpretatione S. Cypriani epist. 37, 6I , Ia, I, 67, 6s, edit. Pamel. , Origenis in cit. loc., S. Chrysostomi ho m. 6 I. in Matth. , S. Augustini enarrat . in psal. Ia 6,& lib. i. de Civit. cap. 9, aliorumque VuIgo interpretum . S. Matthias vero etsi plebis suffragio adnumeratus dicatur Apostolis, id tamen nonnisi proponente , volente , ac praesidente Petro iactum; neque nisi a Petro , aliisque Apostolis Matthiae sacrae deinde impositae manus sunt. Miror vero vehementer , tum quod a Corinthiis per seditionem , nefasque patratum est , opponi, quum ob eam causam gravissimis a S. Clemente eo loci objurgati sint, admonitique de obsequio, obedientiaque sacrorum administris deferendar tum illos S.Cypriani testimonio abuti, a quo non ex necessitate , sed ex voluntate, consilii unius gratia, Ecclesiasticarum rerum nonnulIarum consciam plebem saetam ibidem p xςx Disitigod by Cooste
122쪽
V 1NDICATA. PROPOSITIO. MIquum alioquin epist. eadem , epist. 6, alibi que saepe plebis non esse de Ecclesiasticis caussis cognoscere apertistinc tradat b tuni ab illis S. Ambroso vim apertam fieri, qui etsi Auxentium Arianum refugisse plebis examen scripsit, idcst declinasse testimonium rectae fidei, quod plebs Mediolanensis recte in fide Nicaena instituta de divinitate Christi perhibere poterat, expressissimis verbis
tamen ibidem tradit sacerdotum esse , non laicorum de divinis , Ecclesiasticisque rebus dignoscere . Quam apud plebem consistere potestatem inficiamur , penes esse presbyteros, aeque ac Epistopos perinde pernegamus: quam vis enim ab Apostolis, olimque ab Apostolicis Patribus, imo sequioris aevi Praesulibus vocati ad Synodos legantur presbyteri, nec tamen id factum semper est, ut liquet ex actis Conciliorum ueconsilii vero causa factum aliquando : nam alioquin in Conciliis ab Apostolis, Apostolorumque exemplo celebratis, a solis Apostolis, vel ab Antistitibus dumtaxat dictas sententias, decretas leges,
statutos canones scimus. De Presbyteris, ac Diaconis olim vocatis
ad Concilia , deque caussis vocationis adisis doctiss. Catalanum in Prole g. ad Conci l. cap. rq , qui antecedenti cap. 13. eodem is cap. I , & cap. 2 I, Episcoporum dumtaxat, Abbatum etiam , Scgeneralium ordinum Praepositorum ex privilegio cap. ad δυο-
solicae de Judi c. in 6, & Clem. Pororalis tit. eodem ius suffragii
serendi esse demonstrat. Impudentissime vero abutuntur Cleri Romani, & veterum Pontificum testimoniis, agendique ratione, qui eidem errorem suum fidunt, sulciuntque : in more enim positum suisse Pontificibus Cleri Romani consilium adhibere , idque piri dentiae , ac suminae in gravissimis Ecclesiae caussis agendis diligentiae deputandum affrmamus e penes autem Clerum eumdem potestatis ejusmodi particulam non stetisse, stetisse vero integram apud Pontifices , cujus vice aliquando post ejusdem obitum potestate ab ipsis facta in Ecclesia uteretur , ex piae satis Cleri Romani , dc S. Cypriani epist. 3I. ad eumdem lerum liquido constat . Nec aliam plane S. Ignatio epit t. ad Polycarpuin , ad
Ephesios , ad Magnesos , ad Philadelphios , ad Trallianos sS. Polycarpo epist. ad Philippenses , de Pseudo Clementi lib. a .
Constitui. Apostolic. cap. 28. sententiam in sed ille liquet Ic Sentis
123쪽
ubi Presbyteri uno Episcopi consiliariorum, adjutorumque nomine cohonestantur. Sed de his susius alio in loco. Eutychii vero Alexandrini in origin Eccles. Alexandr. apud Ecchellensem, & Renaudotium hist. Patriarch. Alexandr. in Marco hominis alioquin obscuri, ac nuperi , siquidem saeculi X. scriptoris , in eo , quod scribit a S. Marco institutum , ut ex Ia. Presbyteris , ac ab iis Ia. Presbyteris crearetur Patriarcha , idque integrum mansisse usque ad aevum Alexandri Patriarchae Alexandrini, qui Nicamo Concilio intersuit, a quo is mos ablatus fuerit, Patriarchamque Alexandrinum imposterum ab Episcopis, vel ex Presbyteris illis, vel ex Episcopis creari jussum , vel fides deneganda , ut visum Renaudotio , vel si cum Ecchellensi illum in pretio habeas, explicari commode dimim potest. Nam si illa res ab Alexandro constituta suisset, putas ne quod Ariani Alexandro,& Athanasio insensissimi, de violata a S. Marco instituta ratione reum alterutrum non egissent ρ eoque maxime , quod Athanasius in Diaconorum ordine versaretur, quum ad Alexandrinae Ecclesiae praefecturam electus est Θ quid vero quod S. Epiphanius Ηπ- res. 6'. de electione S. Athanasii , & S. Athanasius ipse de electione sua in Apolog. agentes , eam evenisse tradunt, ut in more veteri positum erat, nihilque ex eo mutatum P Quamquam , ut innui, explicari facile Eutychius potest; si quidem verbum Creare, quo utitur , accipi commode potest proe lectione , non vero pro ordinatione , ut vellent Seldenus , & Procokius, quorum
sive imperitiam in Eutychii originibus latine faciendis, sive impudentiam in erroribus intrudendis, castigaverunt Petavius lib. I. de Hierarch. Eccles cap. 33, Natalis hist. Eccles ad saecul. IV, dissert. 4 . g. a 6, Renaudotius loc.cit., Lequienius Orien . Christ. tom. a. de Patriarch. Alex. n. a , & seqq. , & Mamachius Origin. ,& antiq. Christ. tom. 3, lib. q. pari. I, cap. I. g. 3. Postremo quod ajunt penes Episcopos, vel fingulos divism , vel collectim in Synodo Ecclesiasticae potestatis summam integram consistere , id nec divinae ordinationi, nec Ecclesiae bono congruit: Episcopis enim singulis nonnisi singularium Ecclesiarum cura commissa est: nec congregatis simul major est concredit , ita ut quod in singularem alium non potest alioqui singularissDiuit tred by GOrale
124쪽
VINDICATA. PROPOS a Tio. 93ris, neque potest unitim cum aliis collegis : quod quum ita sit, fac quempiam ossicio non de iungi suo , doctrinis peregrinis abduci , moribus Ethnicis dehonestari, haereses disseminare , sicuti a singulis collegis divisim , sic ab omnibus conjunctim , nec reprimi , nec in ordinem redigi, nec coargui , nec ab scelere deterreri, nec castigari, nec loco detrudi poterit. Rursus praeterquam
quod ad plenaria cogi Concilia Episcopos vel ab initio , quo tamen multae exortae haereses sunt, persecutionum tempestate praepeditos , vel etiam num perispe malitia Potentum impedimenta apponente, facile nec erat, nec est , fac congregata tamen ire , quid tum eorum foret exitus expectandus , si quae uni Episcopo sententia probatur , alteri collegae non placeat , neque supremus adsit praeses, aliisque praestantior , cui auscultare omnes oporteat , atque potis si in suam omnes pertrahere sententiam ξ quae
exinde quaeso suisset D. O.M. providentia, si quum maxime necesistas postulat, eum regendae Christianae Reipublicae praescripsisset modum , qui ad exitum perduci vel nunquam, vel dissicile admodum potuisset λ Ejusmodi autem esset, si ab uniuscujusque Episcopi divisim, vel ab omnium Episcoporum conjunctim sententia rei Christianae exitus suisset expectandus . Quod enim proserunt
in erroris confirmationem ex S. Paulo, & Patribus, tam longe
abest, ut ipsis praesidio sit, ut potius obsit. Equidem S. Paulus Episcopos positos regere Ecclesiam Dei praedicat, quemadmodum S. Petrus I. epist. 3, a, Pascite, qui in vobis es, gregem, significantes videlicet singulis demandatam singularum Ecclesiarum
curam, cum quo commode stat uni prae aliis demandatam curam
universae , cujus dicto singuli omnes esse obedientes debeant , ut satis superque ex S. Scriptura est demonstratum . Quam vero Patribus appingunt, sententia procul est pariter a recto eorumdem sensu. Tertullianus eo loci, dum Ecclesias omnes Primas, Osoluas dixit, eo sensu dixit, quod cum Ecclesiarum omnrum Principe Romana, ac peculiari ratione Apostolica conjunctae sint '. ait enim, Primas, Apulolicasque esse, dum unam omnes probant unitatem : agit sane ibi de Ecclesiis primitus
ab Apostolis, Apostolicisque viris institutis , sive juxta ipsius phrasim , de Ecclesiis Primitivis , Apostolicis , Matricibui ,
125쪽
Originalibus, a quibus ceterae enatae ratione communionis , &unitatis dictae sunt pariter Primae, S vosolicae : nam alioquina Tertulliano S. Petri Primatum agnitum ostendimus , ostende inmusque ab eo agnitam pariter Romani Pontificis maximam in Ecclesia potestatem. S. Cyprianum laudatis locis loquutum de potestate extraordinaria, sive essentiali, in eo sita , ut ubique gentium Evangelium annunciare , Ecclesias instituere , fac ramenta administrare &c. possent, S. Petro Apostolos pares, non autem in potestate ordinaria , sive accidentaria , uni S. Peteo in Eccle-sam universam collata superius S. 3. in Respon. ad object adnotavimus ; alioquin S. Petro Ecclesiae Primatum a Christo concreditum Cypriani sententiam fuisse. Eo itaque sensu dixit S.Cyprianus Episcopatum unum esse , quod idem non modo sit ordinis caracter in omnibus Episcopis , sed quod omnes I piscopi summo Praesidi, summoque Pontifici communione conjuncti esse debent: quod Episcopatus pars asingulis teneatur injolidum, quia sane unusquisque Ecclesiam singularem administrat; injolidum
vero, quia ordo unus in omnibus , atque una, eaque cum d cpen dentia, ac subordinatione ad supremum sacrorum Principem, unitatis servandae caussa, est in omnibus ratio administrandae Ecclesiae , quas omnes cum Romana matre omnium, ac magistra communione, veluti radios cum sole , membra cum capite , rivoS cum
fonte quas similitudines adhibet S.Cyprianus libro indicato
conjungi omnino oportet. Sed de S. Cypriani sententia luculcntius in Prole g. art. 8. hujusce pari. r. S. Hieronymus proculdu bio Episcopis praesectum esse, ac praee minentiorem si immum Pontificem , ut supra dictum est, ac paulo infra art. 8. S. I. dicetur, agnovit: quare loco in objectione laudato ita accipiendus est , ut assirmarit equidem Episcopum Romanum ejusdem esse . atque Episcopos ceteros sive meriti, sive Sacerdotii, sue ejusdem ordinas, characterisque Episcopalis; non quod in pari Clavi uix potestate , atque jurisdictionis amplitudine eun dem ceteris Epiuo pis coaequarit . Ea enim in epist. ad Evangelum agens contra quemdam , qui praeserre Presbrteris Diaconos non dubit. hat, a que in sui erroris defensionem , morem, qui Ron ae invaluc Iars ut ad Diaconi votum Presbyter ordinaretur , adducebat, huic
126쪽
VINDICATA. ARTICULUS I. s V Urbis abusui contrariam totius orbis consuetudinem obiecit , universae Ecclesiae Episcopos, ne Romano excepto, eodem ordine,& charactere insignitos ajens, exindeque sub inserens ubique gentium sicut Presbytero Episcopum , ita Diacono Presbyterum longe praestare : Nec altera , inquit, Romanae Urbis Ecclesia, altera totius Orbis existimanda es. . . s auctoritas quaeritur , Orbis major es Urbe . Ubicumque fuerit Episcopus, e Romae , sive Eu bii , , e consantinopoli , , e Rhegii ,s e Alexandria ,sive Tanis, eJusdem meriti es, e Udem es, b Sacerdotii. . . . omnes Vlchrum successores sunt. Quod postremo ex Apostolorum
Conciliis argumentum producitur, potius quam opinionem suam confirmet, evertit , oppositumque evincit, videlicet penes Episcopos, etsi in Concilio congregatos, rei Christianae summam non stare . Quis enim Luca perhibente in Conciliis , quae ab Apostolis celebrata commemorat, Apostolos , quos primo loco nominat, praecipuas prae senioribus partes obiisse , obtinuisseque inficias ibit Θ Quinimo quisnam Conciliis Apostolicis S. Petrum praefuisse , sententiam primum protulisse , cui cuncti adquiesce scerent, significasse se delectum a Deo , qui rem Christianam , Gentes edoceret , cuique cunctae auscultarent ; ideoque se Christianae Reipublicae Praesidem , Christianisque rebus a Deo praesectum S. Luca tradente, ignorat Θ Quorsum igitur Osores isti Apostolorum Conciliis abutuntur, ut Concilio Acephalo, in quo nemo sit ceteris auctoritate major , supremam in Ecclesia potestatem adjudicent Θ Sed de hoc argumento rursus seq. art. , & fusius an Prole g. ad art. a. His praehabitis jam probatur jacta propositio sequenti articulo. Ex Sacra Scriptura
D X Sacra Scriptura ita argumentum instauratur . Ex S. Scri- plura S. Petrus Christi Domini vices in terris gessit , igitur qui Successor est Petri ,easdem Christi Domini vices in terris gerit: atqui Romanus Pontifex successor est Petri, itaque vices Christi
127쪽
Domini in terris gerit: gerere autem Christi Domini in terris degentis vices , quid est aliud quaeso , quam in Ecclesiam universam supre ina iungi potestate, qua functus est Christus ῆ antecedens superiori articulo satis superque ostensum est , ostendenda jam minor assumta . S. Petro , tamquam sui Vicario Christus Dominus Claves regni Caelorum concredendo , eidem suam Ecclesiam superstruendo , curam pascendi agnos , ovesque ei committendo , eique confirmandi in fide Fratres spartam commendando , dubio procul omni supremam ei potestatem, Eccles aeque Primatum contulit, cujus quidem consect*ria ea essent, ut esset in fide sin fallibilis , atque in Ecclusa super omnes potis , ut supra ostendimus : atqui eamdem potestatem, eumdem Primatum , easdemque praerogativas successoribus S. Petri Romanis Pontificibus Christus Dominus concredidit: & evincitur. Eadem Ecclesia
Christi usque in supremum mundi aevum ex Christi ipsius promisisione duratura est, es portae Inferi , ut inquiebat ipse, non pra-Ῥalebunt adversus eam: in Ecclesia Christi perpetuo oves pascendae erunt ; atque Christi fideles in Christi fide confirmandi, quibusque Caelorum januae aperiendae r igitur ex Christi institutione S. Petrus futurus erat perpetuum Ecclesiae sundamentum , perpetuus ovium Pastor, perpetuus Fidei confirmator , perpetuus Caelorum janitor: nam aedificii perpetui perpetuum est funda mentum : perpetui Gregis perpetuus esse debet Pastor: perpetuae Fidei perpetuus oportet sit consessor, interpres, assertor , judeΣ , confirmator, vindex , At in propria sui persona id omnes, Petrus esse non poterat: ergo fuerit in persona suorum Successorum, Romanorum scilicet Pontificum , necesse omnino cst. Aliter . Ex Christi Domini institutione Ecclesiasticae Hierarchiae regimen est Monarchicum: at in regimine Monarchico unum sum mum Principem agere necesse est:hu)usmodi itaque post S.Petrum agit personam Romanus Pontifex.Major ex praefatas fatis patescit,& a nostratibus Theologis multa argumentorum copia est propugnata , sic autem uno , aut altero verbo probatur . Eadem, quam
Christus instituit, Ecclesia duratura est in aevum t at Ecclesiam
Christus institilens, ejusdem Caput, quoad vixit, & Princeps ipsi exxitit: igitur ejusmodi instituit , ut in ea juge Caput, & pe pς
128쪽
UINDICATA. ARTICUL Us I. cuus Princeps esset: at Ecclesia ejusmodi , in qua perpetuo Caput , & Princeps extet, modis omnibus est Monarchica . Quare siquis id neget , & malit asserere Christi Ecclesiam esse mutatam , nae is adversatur fidei articulo : Credo unam Sanctum Ecclesium. Conser S. Thomam loco supra indicato , & Bossuetium instruet.
de divin. promissi. argumentum hoc amplificantes . Hoc vero ita constituto, firmatoque iundamento consectaria cetera ita quoque firmantur ,&constituuntur : atque instauratur argumentum . Ille plane in rebus , cum fidei, tum morum
finiendis , Ecclesiaeque universae dicendis inerrantiae privilegio gaudet, quem Christus firmissimum Ecclesiae suae fundamentum
constituit, adversus quem propterea Inseri portae non sunt praevaliturae , idest errores, vel haereses , ut S. Epiphanius in Anchor. exposuit 3 cui confirmandi in fide Fratres curam demandavit, pro cujusque fide , ne deficeret, rogavit ; idest in veritatis orthodoxae , morumque Christianorum regulis statuendis , ut S. Bernardus epist. Isto. explicavit , in quem agnos, ovesque pascendi munus transtulit; idest Laicos , & Sacerdotes verbo scripto , &tradito, ut S. Ambrosius interpretatus loco supra laudato est, cuique demum Claves regni Caelorum concredidit 1 idest jus ligandi,& solvendi censuris, & remissionibus , ut vulgo habent interpretes : atqui id omne in Romano Pontifice Christus perfecit: is igitur inerrantiae privilegio gaudet. Enim vero qualis esset aedificii firmitas , ubi fundamenti nutaret soliditas ρ Quomodo Christifideles in fide Christi is confirmaret, cujus infirma esset fides, ac desectibilis ξ Quaenam pascua Gregi rationali suppeditarentur , si neque a noxiis praecavere sibi posset Pastor , a quibusque abstinendum, ad quaeque adducendum Gregem nesciret ὸ Quis demum is esset Clavium usus , quando praepostere agendo clauderet, qui bus aperiendum, aperiret, quibus foret claudendum Iterum . Ille Ecclesia universali etiam in Concilio coacta superior existit, eamque supereminet, quem ejusdem Ecclesiae iundamentum Chri/sius constituit, cui, Ecclesiae universae ut fidem confirmaret, mandavit, cujus non de suturam fidem spopondit, quemque Ecclesiae toti Pastorem praefecit: is est Romanus Pontifex: igitur. Con ser Capones Arabicos 3 p. ex versione Turriani; R 7I .vers.Ecche ID Parι I. N len-Diuit tred by COOste
129쪽
Iensis Concilii Nicoeni, quibus nuncupatur Pontifex , mox caput,& Princeps omnium Patriarcharum , seisi tunc necdum audiebatur Patriarchae nomen ) mox Rector omnium gentium . Sardicens s can. 3 , & , & epist. Synod. , ubi ad Caput, idest ad Petri Apostoli Sedem, undique reserendum dicitur. Constantinopolitani I. can. 3 , quo primae partes Romano Pontifici adjudicantur. Ephesini I. act. a , ubi Pontifex vocatur post S. Petrum Caput ,
Princeps , fundamentum Ecelsae , es Mei Columna . Chalcedonensis act. I , & 3 , in quibus Pontifex uti Ecclesiarum omnium Caput est agnitum , eique acclamatum , tamquam qui S. Petri
vices personamque gereret , atque Ecclesiae Petra, Crepido , erfundamentum esset. Constantinopolitani II. act. 4 , ubi Epis opisibi Apostolicae Sedi obediendum omnino fatentur . Constantino politani III. act. 8, in qua ab S. Agathone principalis , & Apostolicae Sedis Antistite , tamquam per Os Prineipis Aps Arum S. Petri, definitis se adquiescere Patres profitentur . Nicoeni II. act. I, in qua se Hadriani litteras sequi, & suscipere Synodus contestata est. Constantinopolitani IV. act. i , & a , in quibus decreta Romani Pontificis veluti a S. Petro non modo, sed a Christo D. condita agnoscitntur. Mitto Synodos particularcs in Oriente celebratas , de quibus alibi. Conser occidentalis Ecclesiae Concilia , Lateranense sub S. Martino I. secret. I , & a , Lateranense III. sub ΑIexandro III. can. i , Lugdunense I. sub Innocentio IV. sess. 3. in senten. adv. Fridericum II. Imp., Lugdunense II. sub B. Gregorio X. sess. 4 , Constanti ense se Tult. sub Martino V , Florentinum sub Eugenio IV. sest. vlt., Lateranense V. seis. II. sub
Leone X , Tridentinum sess. . can. 3. de baptis. a sesLIq.cap. 7. de Poenit. , sess. a 4. cap. I , & sese. a 3. capp. I , a, & 2I. de reserm. τMitto quoque Synodos provinciales , de quibus suo Ioco , non secus ac SS. PP., & Rom. Pontificum testimonia , quae insta pro menda erunt. Conser interea Juris Canonici dist. II. cap. Consequent . I a. cap. Praeceptis : I7. cap. Concilia : C. Nec licuit: i s.c p. Sic omnes: a I. cap. Mamvis , & cap. Nunc autem : a a.
cap. De imus ' 4 o. cap. Si Pupa : C. Non nos : so. cap. Fidelior :8 . cap. Si quis : 93. C. Nui cithedram , & C. Si inimicus .
130쪽
VINDICATA. ARTICULUS I. 9' uaesus: cap. Cuncta: cap. Nemo e C. Patet: C. 4s sunt. t .
q. q. cap. Si quis z cap. Nemini . 24. q. I. cap. Rogamus : cap. Tuoties: cap. Loquitur Dominus e cap. Mn turbatur . 2 3. q. v.
cap. Si quis. Caput tau iam de constit, cap. Bone memoria: a. de postul. Praelat. , cap. Ubi de eleel. in s. cap. Significast ibidem e cap. Solitae : cap. Novit de Judiciis: cap. Damnamus de Summa Trinit. , & cap. Antiqua de privilegiis : junctis Glossa, Interpretibus ibidem . Neque hic obtrudant Bud deus , Sali nasius , Spalatensis, Richerius, Launojus , Dupinius, ceterique hujuscemodi sublestae fidei homines , ex laudatis Scripturae locis non certe posse a inferri praerogativas Romanis Ponti scibus attributas, ideo,quod a SS. Patribus textus illi varie mode explicentur: nam satis superque ostendimus a nullo Patrum excludi sensum iis locis tributum , imo a potiori Patrum cohorte eum sensum attribui . Ita namque ut repetam verbo , atque ex his , & luperioribus , te sequentibus habeas veluti oculis subjectam eorum synopsim , quos longo catalogo prosequemur , praetermissis hic, quae ex Conciliis , atque ex jure Canonico testimonia exponi possent, quorum pleraque tibi recolenda ex paulo superius tradita syllogere linquo, ita, inquam, laudatis locis eum sensum attribuunt: Ex Graecis Patribus Origenes hom. s. in Exod ., ho m. I 6. in Matth. , de in cap. 6. ad Roman. , Firmilianus Epist. ad S. Cyprianum , S. Athanasius apolog. a , & in hist. Arian. , S. Epiphanius in Anchorato , & haeres. 39 , S. Gregorius Naaeianz. Orat. dc mode r. in disp., S. Basilius in cap. a. Isaiae, de lib. a. adv. Eunom ., Auctor. hona. de poenitent. apud eumdem S. Basilium , S.Chrysostomus hom. 33 , & 83. in Matth. , hom. 3. in Aet. Apost. , Sehon . s. de poenit. , S. Cyrillus Alex. lib. 4. de Trin. , 3e lib. a. in Joann. cap. 37, S. Cyrillus Hierosol. Cath. a , Theodoretus epist. ad S. Leonem , S. Ephre in Syrus in Panopita , Philo Carpathius in Cantica, S. Nilus epist. ad Eusebium , Cassianus lib. 3. de Incarn. cap. Ia , Masimus Epist. Constantinop. epist. ad Orientales , S. Isidorus Pelusiota lib. i. epist. I a , & a 33 , Basilius Seleuc. ser. 4. in Davi dem, Victor Antiochenus incapp. . . Marci, S. Maximus Monachus Dialog. de Incarnat. Verbi , N a Ste-Digitiroes by Coos l