장음표시 사용
501쪽
fleens anno I 39. in oratione pro octo ei conclusonibus adverosis Pontificis auctoritatem dixerat e vivum oratores Eugeniani ubique novam doctrinant praedicent, Romanum Pontificem supertiniversalem Ecclesam extollentes &c. ἔ atque Panormitanus in conventu Bituricens , ut refert Augustinus Patricius loc. cit., sermonem habens de duabus Conclusinibus Concilio supra Papam primas concedentibus , dixerat: ratorium es primis duabus cinesselinibus Euenium consantissime contraire . Age modo idipsuin
invictissimo conficiatur argumento . Dum Concilium Florentiae celebraretur, & Basileae interea conciliabulum obtineret, sese. 33.
tres propositiones tanquam fidei dogmata Basileenses definierant, quarum prima : Veritas de potesate Concilii generalis universa. lem Geloiam repraesentantis supra Papam, quemlibet alterum , declarata per Consantiese, , hoe Basleense generalia Concilia , es veritas mei Catholicae. a. Meritas haec, quod Papa cinei tum generale Ecclesiam univerjam repraesentans actu legitia me congregatum sne ejus consensu nullatenus auctoritative potes dissolvere , aut ad aliud te ui prorogare, aut de loco ad licvm transferre, es veritas fidei Catholica . 3. His veritatibus perti. naciter repugnans es cenyendus haereticus . Ad hasce tres proposi.tiones Basileensium proscribendas , quibus Pontifex Concilio subjiciebatur , atque quidem ex prave intellectis decretis Concilii Constantiensis , Eugenius IV. in Concilio Florentino sess. a 7. edidit, & promulgavit anno I 4 a. constitutionem sub data anno 143s, quae incipit da es vir Dei &c., qua inter alia Pontiis
sex ait: IEuas propostiones juxta pravum Holeensum inteli ctum, velut S. Scriptura, S M. Patrum, es ipsus constantiensi
Concilii contrarium , tanquam impias, scandalinas , nec non in
munirisam Ecelsae scissuram , ae omnis Ecelsasici ordinis , Nohrisiani Principatus scissonem cedentes , ipso scro approbante
concilio damnamus, Θ reprobamus. Constitutionis istius, cujus
integram lectionem exhibet nova Concit. editio Veneta tom. I 8 a nec non Harduini tom. s. pag. I ooΑ, meminere Cochlatus in hist. Hussitarum lib.93 Baovius tom. I . ad an. I 43 s. n. 3 , & Horatius Justinianus in actis Concit.Florent.par. 3. Quid rogo hisce expressus ad decretorum Concilii Constant. rectam intdligentiam, de
502쪽
cretorum vero Basileensis Concilii irritationem Θ Qui haec tenet , quam plane perspicit decretis Concilii Constantiensis Pontifici, indubii privilegia nullo sitisse laesa modo , aut labefactata , tam probe percipit Concilii Basileensis decreta nauci, flocci que facienda, utpote quae ab Eugenio adeo explicate expuncta fuere , atque explosa. Quia vero eo usque progressa nostra est oratio, ut de Concilio Florentino sermo occurreret , e X eo reliqua forent, quae caussam nostram sulciunt , persequenda : quia tamen hic adversariorum in omne se latus convertit industria , ut ab se hocce prae-j indicatae caussae amoveant incommodum, ipsis omnis intercluden. dus est evadendi locus, ideoque opportunum ducimus sequenti g. expendenda relinquere , quae e X Florentino adhuc manent pro Pontificum privilegiis argumenta , ut eadem una cum momentis
ex Lateranensi , Tridentino , pluribusque aliis particularibus i Conciliis excerptis , eadem Orationis serie prosequamur . Reponunt igitur , qui Pontificiae potestati quoquo modo obtrectare non desinunt , minime urgeri se ea coastitutione , quia iccirco ab Eugenio proscriptae illae propositiones fuere , quod haereseos nota inurerentur, qui adversus illas sentirent. Sed imo eam Eugenii constitutionem robore esse omnino destia tutam praefidentissime subdunt; tum quia Nicolaus V. pace acum Basileensibus inita prorsus illam abolevit , & detrivit rium quia eam Eugenius promulgavit, postquam a Concilio jam Graeci discessissent , tum quia eam Eugenii constitutionem Ecclesia Gallicana , de Germanica recipere renuit. At abs vero aberinrant quam maxime . Ea enim constitutione propositiones illas, non quia ut fidei dogmata a Basileensibus assererentur , ac haere sis insimularentur, qui illis non assentirent, Eugenius proscripsis, sed illas damnavit juxta pravum Basileensium intellectum , idest, quia Concilii Constantiensis vero intellectui ibant adversae 9 quin ii mo adversae quoque erant S. Scripturae, & Patrum traditioni ,
quia impiae , scandalosae , de Ecclesiastici ordinis , ac Sedis Apostolicae primatus subversi vae 3 & Ecclesiae pacem , &concordiam . scindentes . Si vero adversarii volunt iccirco proscriptas illas propositiones, quia articulum fidei praeserebant, de denuntia
bant , qui juxta ipsosmet articulis fidei adnumerari nec potest ,
503쪽
4 a P Riv ILEGIA ROM. PONTIFICI
nec debet, Deus bone i Eccur dein volunt eam constitutionem a Nicolao V. abolitam , abrogatamque Θ Nar semet armis suis , quibus Pontificiam impudenter auctoritatem impetunt , imprudenter transfigunt. Neque vero Nicolaus V. pacis caussa praefatam constitutionem ullo modo delevit, aut diminuit, cedo enim verbum unum , quo id voluerit Nicolaus, aut vim intulerit, proserant , sed abolitas dumtaxat, abrogatasque dixit poenas omnes ab Eugenio in Basileenses intortas , ac praeteritorum amnystiam indulgens, integra manere iis priora jura jussit, quibus alioqui poenae illae incumbebant . Praeterea inter propositiones pacis, quas cum Imperator, & Imperii Electores, tum Rex Galliae, tam Nicolao V, quam Basileensibus , & Felici V. proposuerant, ea praecipua, locoque priori semper habita est, ut omnia hinc inde conscripta, statuta, decreta, facta, promulgata abolerentur , etiamsi universalem Ecclesiam , & Conciliorum auctoritatem attingerent , uti videre est tom. Ist. Conci L edit. Venetae . Igitur nonnisi hac lege intercedente , ut decreta Pontificem insta Concilium deprimentia obliterarentur, Basileensibus Nicolaus pacem restituit , poenas relaxavit, atque gradus redintegravit :non igitur constitutioni Myses vel jota hacce in re unum detractum votuit. Pudere vero prosecto adversarios debuerat, ut qui decreta sess. a, 3. &c. Concilii Basileensis , quamvis vix, ac ne vix quidem decem interfuerint Episcopi, quin imo alii plerique ad versus decreta intercesserint , rata , & integra volunt, tanquam a Concilio vere Oecumenico edita , in quo reliquorum absentium resideret auctoritas, quia sat suerat, ipsorum sententia , quod fuerint accersiti , etsi adesse noluerint: nunc vero ob Graecorum discessium Florentinum caussentur, vexentque Concilium . Enimvero nonne eodem modo se habet sponte accedere nolle , ac sponte velle discedere P Primum juxta ipsos praestarunt Episcopi Basileae , postremum Graecos Florentiae praestasse dicimus 3 qui sponte discedentes a Concilio reliquis, atque quidem tot Latinis Prae' sulibus, qui remanebant,partem reliquam peragendorum in Con cilio concrediderunt. Impendio praeterea magis, quod Concilio Florentino , quae Basileensi desuerat, Eugenii praesentia desectum quemcumque supplens non desuerit: ut proinde a primo ad ulti
504쪽
mum invictissime stet ab Eugenio non modo , sed etiam a Concilio Florentino dubio omni procul Oecumenico propositiones illas Basileensis pseudo-Synodi fuisse proscriptas . Postremum , quod ajunt ab Ecclesia Gallicana , & Germanica Bullam Myses non fuisse accepta tam , id , inquam , dicere catholico viro indignum
est . Leges superiorum non a subditorum acceptatione vim obtinere , sed ab una eorumdem superiorum voluntate quis nesciat δProcul dubio plane , & praesertim id verissimum , si de legibus dogmaticis, seu ad dogma spectantibus agatur 3 qualis est constitutio illa Myses ; ac potissimum denique, si leges illa dogmaticae a Pontifice una cum generali Concilio promulgatae sint. Pontifici vero Romano addiderim Concilio Florentino ) in rebus hujusce generis non parere absque piaculo Ecclesias particulares, Germanicam puta , aut Gallicanam , si quis asserere audeat, per me licet, audeat; attamen nae alienum a doctrina catholica , & abhorrens asserit. Ex his omnibus denique illud exurgit tanti non esse ea, quae congerit , ut suaderet Natalis loc. cit. art. . Synodi Basileensis Patres, etiam postquam Eugenium IV. in jus vocaverunt, &gradu dejecerunt, illisque adstrictos , a schismatis proprie dicti labe puros suisse , tanti, inquam , non esse , ut facile nostrum e X torqueant assensum , quamvis ingenui ii simus, esseque in pretio habeamus , qui animum a praejudiciis liberum ad hujusce quaestionis examen adjunxerimus. Nempe ea ratione Natalis Basileenses facile a schismatis contagione iminianes , & liberos depraedicat, tum quod dubio jure , & gravibus contra Eugenium praesumptionibus intercedentibus , Basileenses, quemadmodum olim Constantienses se in Johannem animadvertere posse existimarunt, non secus sibi in Eugenium severa distringere sententia integrum stare sas reputarint: unde Eugenio objicienti, quod ab Ecclesiae Capite secedentes in Ecilesia scissuram, & schisma secissent, reposuere ipsum potius ab Ecclesiae corpore segregem secisse se, quum pars a toto , non vice versa totum a parte, segregari, quum ab invicem separantur , dicenda sit . Tum quod schismaticis ad Ecclesiam reducibus, certa schismatis ejurandi sermula praescripta est , quam exhibet cap. Quoties a. p. decre-: , Pors L ' O o. ii l.
505쪽
ti I . q. 7. ex lib. I o. regesti epist. 3 i. S. Gregorii M. excerptam 3 alteram quoque exhibent acta Concit. Later. III. sub Ales andro III, qua schisma Octaviani, Guidonis, & Johannis pseudo-
Pontificum ejuratur: at nihil hujusmodi praestatum est a Basi Ieensibus, ipsorumque partes sectantibus 3 sed ipsos potius, & Nicolaum V. inter aequis pene , & honorificis conditionibus , & pactionibus trans factum est, uti in caussis dubiis, & obscuris fieri solet, abolitis sententiis omnibus, poenis , &censuris ab Euge nio latis, atque ita, ac si nunquam latae suissent, diplomate dato , quod incipit Tanto nos pacem e quodque majori consideratione dignum est, Basileenses Lausanae Concilium facientes ad Nicolai V. obedientiam ita accessere demum , ipsum in Pontificem , veluti si Sedes vacaret, eligendo, decretoque edito jubendo , ut ipsi ab omnibus Christifidelibus pareretur Quod quidem decretum tantum non respuit Nicolaus, sed cum animi voluptate recepit , uti palam iaciunt diplomata, Ut pacis , o Tanto nus pacem. Tum quod Basileenses cum plerisque per orbem Ecelesiis , ac vicissim cum Basileensibus pleraeque orbis Ecclesae communione junct e essent, quemadmodum Ecclesia Gallicana , quamvis Eugenium semper impense coluerit: absit autem Gallicanam Ecclesiam , ac Carolum VII.,qiii pro talismate abolendo ita satege gerat, ut Nicolaus se , & Ecclesiam ei debere plurimum proseia sus fuerit datis ad eumdem litteris anno 14 7. quinto Idus Augusti, foedi schismatis macuIa aspergere . Tum denique quod Basileenses, schisinate ne afflentur, prohibet Ludovici Alemandi
Cardinalis Arelat. , quo nullus adeo ex animo Basileensum partibus studuerat, primasque imo basilice egerat, miraculis comprobata sanctitas , quae a plurimis scriptoribus , quos supra ad calcem summae Concilii Basileensis retexuimus, fide dignis enarrantur , utque proinde ejusdem memoria a Clemente VII. co secrata fuerit, qui illum una cum Petro Cardinati Lucemburgo Beatorum catalogo adscripsit diplomate dato die s. Aprilis anno aT, quod inscribitur Praeposito, Se Canonicis Ecclesiae Are Iat. , ac Priori , & Fratribus Domus Caelestinorum Aventonensis,
S incipit Tuum sicut accepimus . Id ipsum quoque prohibet Amedei VIIl, seu FcIicis V. sanctitatis opinio, quem & multis
506쪽
post obitum miraculis effulsisse reserunt supra citati scriptores , i praesertim Philippus Bergo mensis in suppl. Chron. lib. I 3 , & P. Monodus in Amedeo pacisco .
Vertim tamen haec tanti, inquam non sunt, ut Basileenses omnino a schismate actutum pronunciemus absolutos . Si enim schisma purum , putumque est juxta S.Thomam 22. q. art. I.
Ecclesiae unitatem scindere , illeque sane voluntarie illam scindit , qui ab obedientia , discedit , quam legitimo Capiti debet Ecclesiae ; schismate proculdubio Basileenses suisse insectos facillimum in serre illi est, qui eorum agendi rationem ex praemissa gestorum
seria perspectam habeat , qua tam exiguus Episcoporum numerus , in invicem secum non consentiens , se ἡ imo concertans, a Synodo recedentibus, aut ei resistentibus Summo Pontifice,
plerisque orbis Episcopis , ac Principibus, eorumque Oratoribus, ac Nunciis, sola invidia , simultate , ira , & odio amis Pontificem indubium sede movit, & gradu dejecit. Quod si Nicolaus ejurandi schismatis Basileensibus negotium non facessivit, nec formam ullam praescripsit, id pacis ergo oeconomia quadam sibi. agendum putavit, satius habens , si schismate extincto segreges illi Sedi Apostolicae ut parerent, adduci se demum paterentur, a quibus etiam se eligi passus quamvis sit, eam tamen sui electionem non probavit, sed silentio pressit, seu verius nullo in pretio habuit. Id totum ex lectione diplomatis , quod incipit Ut pa- eis, apud Hard.loc. indic., & alterius inci p. panto Nos pacem apud
eumdem Harduinum tom. s. liquido adparet. Una cum Caro. lo VII. Rege Ecclesia Gallicana cum Basileensibus communione fuit cons uncta, eo maxime quod decreta eo in Concilio elaborata conventui Bituricensi summopere arrisissent, adeo ut ex illis pragmaticam sanctionem conflaverit , nihilominus tametsi a schi Dmaticis Carolus VII, & Gallicana Ecclesia non abhorruerit, schismatis tamen probro assici nullo modo debent; nam Eugenio semper adhaesere , ac illi parendum sibi sore religiose semperduxerunt . Quamquam id non praetermiserim , quod Petrus Episcopus Meldens s Caroli VII. Orator ad Eugenium in Concilio Florentino habita oratione schismatis reos Basileenses satis egitim exinde conjicere si Gallos alios schismati quoque Basileensium P o o a destis Dipitiam , o l
507쪽
de sectionem deputasse. Cardinalem Arelatensem Basileensis sa-ctionis Principem , & acerrimum propugnatorem , quem mulιο-rum fatinorum reum, ae perditionis lium Eugenius appellavit, ut refert Raynaldus ad an. I a. n. s, insigni prosecto poenitentia tam ingens crimen postea diluisse oportet, ut indicat Spondantis an . I 438, ingentibusque lacrymis constati schismatis culpam abstersisse, ac tanta in Eugenium molimina, sicut olim S. prianus in S. Stephanum male gesta , virtutum operibus expiasse . Non absimili, potiori imo ratione notam omnem ab se amovisse
Felicem V.dicimus, & maculam dilui sse singularibus poenitentiae, ac pietatis operibus adeo, ut signis, & prodigiis Deus ipsius
sanctitatem testatam voluerit , ut propterea immerenti plan'
injuriam inserat, qui infamiam schismatis affricet. Quamobrem nec fides adhibenda Flavio Blondo , qui dec. p. lib. I o. scripsit Felicem ideo dominio se antea abdicasse, quod ab Arjolis audivisset supremi Pontificatus insulis se fore ornandum. Neque
magis Raynaldo , qui tom. I7. annal. ad cit. annum Felicem.dicere non erubuit praecipuum sedit1osorum concitatorem , & signiferum schismatis . Quippe id de pientissimo Principe dicere
prohibet tum pius animi affectus, quo uni inserviendi Deo, rebusque caelestibus vacandi gratia abdicato Principatu in solitudine in se recepit , quove electioni de se iactar diu obluctatus est , neque adquievit, nisi qostquam supremi in se Numinis iram extimuit; tum flagrans erga Religionem studium , quo non absque ingentibus sumptibus crucesignatis adversus Hussitas sacrum bellum agentibus suppetias tulit , statimque atque audivit Genevam appulisse hominem, qui errores contra fidem disseminaret, eo ips: Convolans apprehensum hominem Ecclesiae cohibendum, calligandumque tradidit, qua de re optime gesta ei per litteras gra . testatus est Martinus V. anno I as; tum summa in Ecclesiam devotio , qua rebus sarcularibus prope diem valedicturus Ludovicum filium etiam , atque etiam adhortatus est, ut Ecclesiae de sensorem , ac vindicem se exhiberet. Alienum praeterea a schismate animum Felici jugiter insedisse , adeoque , si quid peccavit, ex ignorantia peccasse , non e X malitia, id suadet quod nuntio de ipsius obitu accepto Nicolaus litteris ad Ludovicum ejus filium
508쪽
Sabaudiar Ducem exaratis an . I 3 I. illum laudibus cohonestavit, atque illius ob praeclara merita apud Apostolicam Sedem jugiter sub commendatione suturam augustam Sabaudias Domum scripsit . Postremo illud mihi, omniumque animo insidere velim, quod Felix Pontificatu abdicato frequenter repetebat: Nunquam se majoribus a Deo beneficiis cumulatum , quam quum humiliaverat : opibus , atque honoribus , veluti quibusdam nebulis inte, lectuna obtenebrari: unde ad Dei cognitionem non valet a surgerer arbores inspiciendas , qua quo profundiores in terram radices agunt, eo grandioribus ad caelum assurgunt ramis : quare hominem ad Deum tanto majori virtutum ornatu appropinquare, quanto majori demissone deprimitur . Conser Monodum in Amedeo pacifico, ac Thomam Ie Blancin epit. hist. Regiae domus Sabaudiae tom. a. Quae hactenus de celeberrima controversia tam ingenti animorum aestu exaoitata circa Constantiensis , & Basileensis Concilii decreata disputavimus , praeter ea quam Plurima , quae ex Harduino , di Vonder Hari in disputationem nostrain derivavimus , magnam partem accepta debemus , ossiciique loco reserenda ducimus doetiis mis viris Schelestratio , Pagio , Petitdidiero , Roncaliae, de Orsio, quos duces sectati sumus . Age modo reliqua, quae e Conciliorum penu argumenta ad Pontificum Vindicanda privilegia adhuc suppetunt , breviori , qua fieri poterit, oratione percur-xamus , perstringamus, producamus.
- conciliis florentino , Lateranens V, ἐπ Tridentino .
S Acro approbante plorentino Concilio Latinorum IX,genera
lium XVII. anno 1437. Basile a Ferrariam translato,Ferrariae vero anno I 38. inchoato, ac Florentiam denique post sese. tran ducto anno I 439. Eugenium constit. praelaudata, quae inci
509쪽
pit Myses vir Dei anno rq c. pridie Nonas Septembris promulis gata in sesi. 27., inter sessiones Florentiae habitas num. II. tres propositiones a pselido Synodo Basileensi sese. 33. adversus Pontificis supremam potestatem editas tanquam impias , scandalosas , schisinaticas , & sacrae Scripturae, traditioni SS. Patrum, & ipsius mei Concilii Constantiensis decretis rite intellectis contrarias damnasse , & reprobasse S. superiori, ut omnia ad pseudo-Synodum
Basleensem spectantia uno sermone absolveremus , jam demonstravimus . Reliquum nunc est , ut ex eodem Florentino Concilio , quae supersunt in hanc caussam , argumenta depromamus .
Non equidem de Primatu Romani Pontificis, sed de praerogativis eidem Primatui adnexis , de quibusque agimus , Graecos inter, &Latinos in Concilio Florentino contentio exarsit, quas profecto quemadmodum a Basileensium pravis impetibus paulo ante egregie vindicavit Eugenius , ita paulo post a Graecorum schismaticorum obtrectationibus sartas , ac tectas Latini servarunt; quinimo in eamdem cum Latinis ut concederent tandem sententiam, Graecos ipsos adduxerunt. Igitur sese. 7. Ferrariae habita Pontificis jussu disputatione inita ex parte Latinorum de additione par ticulae Filioque ad Symbolum , Andreas Rhodius Colossiensis Archiep. de Apostolicae Sedis privilegiis haec pronunciavit: Uuο-
tiescumque error aliquis emerserit , Papae incumbere nectistatem docendi populis catholicam veritatem, o totam Christi Catholicam Ecclesam, Patres Omne Ucepisse auctoritatem Romana Ecclesae , s sequutos esse per omnia ejus doctrinam . Julianus perinde Cardinalis recensitam Rhodii assertionem S. Agathonis Papae sententia ex epist. in Synod.VI. perlecta confirmans,ista ex ilIa intulit: uoties de me aliqua oritur dubitatio Romanum Pontiscem debere , ac teneri illam declarare, atque illo docente omnes Θηωοι , S Ecclesum universam debere h00modi veritatem sequi. Quibus sane a Latinis duo Romani Pontificis privilegia , in-
fallibilitas nimirum , & suprema auctoritas basilice extra omnem dubitationis aleam constituebantur , adco , ut nefas esset eadem vel in invidiam vocate, vel ire inficias.
Equidem sess. s, Bessario Archiepiscopus Nicaenus ex parte Graecorum disputator iis respondere aggressus, quae a Rhodio,
510쪽
& Juliano fuerant enuntiata, postquam dictis de addenda particula Filioque offendisset, De potesate autem, subdit , Occidentalis Ecelsae multa dicenda suppeterent, nis aliud nobis esset propositum. Etscimus quidem , quae Ant jura, es praerogatima
Romanae Ecelsae r nihilominusscimus etiam , praeroeativae ejus quos terminos habeant ἱ nose tamen volumus reverentiam votram
a nobis saevitatem hane addendi scilicet aliquid symbolo, negari universa Ecelsae, es Θnodo vel etiam αcumenicae , non tantum Romanae Eecissae . auoniam igitur quantacumque polleat fa- evitate Romana Eecisa, minus tamen Synodo arcumenica ,-uni- mersali Ecelsa : s nos id universali negamus Ecelsae, multo magis negabimus Romanα . Negamus autem non ipsa nobis, sed arbitramur hoe Patrum decretis negatum . Videlicet Ephesinae, de ChaIcedonensis Synodi. Verum Bessarionem ab ea postmodum resiliisse sententia , agnovisseque tandem Concilio generali Romanum Pontificem superstare , ex dicendis liquido patebit. Quamquam si is ab ea sententia non recessisset, nec suis , nec sibi certe cohaesisset, aequalisque constitisset . Non sibi, nam Romano Pontifici asserto in Ecclesiam prima tu, ut qui S. Petri successor, di Christi Domini Vicarius in terris sit , eumdem asserere , si consequenter loqui velit, Concilio generali superiorem , ac in fideanfallibilem necesse est: non suis , nam ex dictis de Conciliis generalibus Ecclesiae Graecae, & ex dicendis de traditione SS. Patrum ejusdem Graecae Ecclesiae constantissimum , atque explorati sumum est , eritque a SS. Patribus Graecis perpetuo ea duo Romani Pontificis privi Iegia agnita suisse , dc praedicata. Piam ob rem quum Graeci postea in Concilio Florentino, ipse que Bessario professi sunt se Pontifici Romano adserere ea omnia privile gia , quae antiquitus possedissent, plane utrumque hoc quoque potestatis supremae, & insallibilitatis privilegium saltem implicue fassi sunt. VPraeterea sessione I 8. Florentiae habita , quae inter hasce sessis ordine a. est , & seqq. is. usque ad 1 . disputatum quum fui is et adversus Marcum Ephesinum a Johanne de Monte nigro Ord. Praedic. de processione Spiritus S. a Filio, inter alia , Nos, ait, qui jequimur Apsolicam Sedem, unam novimus caussam