장음표시 사용
521쪽
hihil est aliud , quam cavillari, & verborum contextui vim Itia ferre . Ex quibus denique it Iud consequitur , quod contendimus, scilicet si Ponti sex in Ecclesiam universam plenam habet potesta tem , in Concilia quoque , & canones , ille profecto supra Concilia suprema fruitur potestate, atque salii, & fallere omnino est nesciust uti ex sequentibus magis firmabitur, planissimumque
fiet, ut propterea iis oculi caecultent oportet , admodumque rudis animus insit, qui nondum perspecta, nondumque persuasa hu jusmodi habeant. Quapropter Ex eodem Concilio Romani Pontificis auctoritas supremaenitescit 3 innotescitque magis, ac magis sensus constitutionis Latentur. Nam , ut jam diximus, post Graecorum discessum audito, quod a Basileensi pseudo-Synodo decreta Pontificiae potestati supremae derogantia fuissent evulgata , Eugenius edita constitutione Mobes ea decreta infirmavit , & infregit. Postea vero, idest circa anni 1 3 s. exitum, appulsis Florentiam Armenis unionis conciliandae gratia cum Romana Ecclesia, cui Jacobus a Ptim adiciis ord. Min. jam ab aliquibus annis laboriosam, egregiamque operam praestiterat, atque feliciter cum Armenis per acto unionis negotio, illis Eugenius publica in sessione instructionis decretum dedit, quod incipit Exultate Deo anno I 439. die a a. Novembris, non vero die io. Decembris, ut scribit Raynaldus : inter quae illud Armenis Eugenius credendum proposuit
scilicet Uzidquid tenet, docet S. Setis Apostolica , θ' Romana Eccissa ; quod ultro, citroque Amenorum oratores suo , de se
rum nomine amplexati sunt. Rursus anno I 44 I. quum ad FIore
tinum Concilium accessissent quoque Jacobitarum Legati, quos illo adduxerat Albertus Sartianensis Ord. Min. , publica insessi ne coram Eugenio , Andreas Abbas Mon alterii S. Antonii in AEgypto totius Iacobitarum gentis , & Johannis eorum Patriar chae Legatus syriaco idiomate religiosam orationem habuit, in qua suprema in Romani Pontificis potestatem laudibus celebravit deinde unionem perfici demum postulavit exhibito legationis suae instrumento , quod sic habebat et Fohannis humilis)ervus hervo
rum Christi, Jfnister sedis S. Marei, magnae jeilicet a lexandriae, ἐς totius ZEgisti , Lybia , AEthiopia , Pentapoleos Occide
522쪽
ealis, Africae , totiusque praedicationis Ap6DIi Murei, humilis , dico, in suis peceatis , petita prius venia , ἐπ abolutione ab ipse Domino , inque ad terrae pavimentum coram te Iusissime, &Jan. Etissime Pater, inclino , perfecLO Sacerdotii , 'sor optime, ho. notatis, aesanctitatis Princeps, piissime durior eorum , qui in via hujus peregrinationis incedunt, qui sudio , ac sanctitate ceteriemiam salutis Viendis, Domine Eugeni Papa magnae Urbis Romae. omnium Geloiarum christianorum Aposolice Polor, Principum
Chrisi sedium unice, venerande Patrum, ae Sacerdotum 'inis cepi, is medice languentium animarum Sec. legitur tom. 3. Con-εil. datum Chayren Ia. Septembris anno ε' o. secundum Graecos ; secundum vero Jacobitas ii 37. a tempore Martyrum , sci, licet persecutionis Diocletianeae a computatione Incarnationis Dominicae I4 o. Anno vero sequenti ab adventu acobitarum, idest 14 a. nam annus r44 i. datus a decreto Eugenii pro hac unione nobis est i 44a Jacobitis tradita fuit instructio fidei ab Eugenio , qui inter alia ipsis recipiendae tanquam cecumenicae inter
reliquas speciatim Florentinae Synodi auctor fuit, sicuti quam proposuerat Graecis , & Armenis , atque quae tenet, & docet Romana Ecclesia credenda proposuit. Quibus Andreas Legatus suo, di Jacobitarum nomine libens subscripsi. Porro Augustinus Patricius in summario Concilii Basile. testatur Bullam unionis Iaco-bitarum manu Eugenii, & Cardinalium subscriptam ab se visam una cum aliis actis ejusdem Concilii Florent. , quae in Arce S.Angeli asservantur . Narrat etiam Horatius Justinianus in sua edit. Concit.Florent. hoc decretum pro Jacobitis una cum decretis pro Graecis, & Armenis illi insertis transiim tum suisse ex M se. codio cibus Vaticanis 3 Bullario Rom. , & ex originali Bulla in conventu FF. Min. stria. observ. Fesulano prope Florentiam asi
Ad haec Albertus Sartianensis mox laudatus eodem anno Legatum Jacobitarum non modo, sed etiam secum eo adduxerat Petrum Diaconum oratoris munus obeuntem Constantini Z
rae Jacob Imperatoris AEthiopum , vulgo dicti Presbyteri Johannis. Zara Jacob dicebatur AEthiopiae Imperator , ut adnotat H ratius Justinianus apud I arduinum loco indicato , quod cogno
523쪽
92 PRIVILEGIA ROM. PONTIFICI men significat filium, seu semen Iacob I quippe Imperatores illisi ex Jacob per Salomonem , & Reginam Sabam originem ducere gloriabantur. Ut hunc Legatum in Concilio, quod majorem
etiam auctoritatem ex loco obtineret, reciperet Eugenius, Comcilium Florentia Romam post sese. x o, in serie Concilii Ordine 3 o. anno I 4 a. transtulit, reserente Augustino Patricio in suo sum. rnario act. Concit. Basil. Romam ergo accessere etiam Abdalas Archiepiscopus Edessae Ignatii Patriarchae Syrorum, totiusque gentis nomine Legatus ἱ cum Syris anno I consecta unione in Concilio Laterani habito , Eugenius ipsis eam fidei regulam, quam Romana profitetur Ecclesia in sess. I. Lateranensi , atque 3 i. in serie sessi. Concilii Flor. tradidit. Anno vero I 43. in gemnerali congregatione apud S. Petrum 7. Nonas Augusti celebrata Eugenius constitutionem edidit pro Chaldaeis etiam , qui Nestorii erroribus , & Maronitis, qui Macharii Antiocheni , seu Monophystarum, divinam scilicet dumtaxat voluntatem,& Opeis rationem in Christo afferentium,errore inquinati erant, quos praedicatione reduxerat Andreas Colossensis ab Eugenio in Orientem missus, qua constitutione edocebantur, non secus ac Iacobitae, AEthiopes , di Armeni inter alia Romanae Ecclesiae fidem tenenis dam , ac edocendam . Extant constitiitiones hujusmodi tom. 13.
Conci I.; dein collect. Harduini tom. s. in actis ab Horatio Justiniano editis. Chaldaeorum in Cypro agentium Metropolita Ti, motheus Tarsensis Archiepiscopus , & Isaacus Eliae Maronitarum Episcopi nuncius, suo, suorumque nomine in professione fidei coram Eugenio Pontifice , ac congregatione generali emissa praeclarum hisce Pontificiis praerogativis, quibus de agimus, perhibuere argumentum . Profiteor , voveo, atque premitto Eugenia Papa IV. . . . O uod semper manebo sub Obedientia tua , or juecessorum tuorum , ac fac sanctae Romana Ecelsa , tanqua ub unica Matre , es Capite omnium aliarum . . . . semper tembs , eo rebor , praedicabo , b doecto , quidquid tenet, eo tetur , docet,
praedicat ferosancta Romana Ecclesia , es quidquid ipsa repro-δat , anathemativi, damnat, reprobo, anathematie', es damno . Referuntur ab Eugenio in constit. Benedictussi Deus.
Nec est cur Natalis Hat Concilium, quod Florentiae post
524쪽
craeeorum discessum mansit, ac Romam deinde translatum est,
Concilii Oecumenici auctoritate carere, utque careat in caussa
extitisse Graecorum a Concilio recessum . Nam ipse Natalis Basso leense generale fuisse contendit etiam primis sessionibus , quibus
camen vix decem interfuerant Episcopi, quia nempe omnes accer-sti fuerant,idque sat suisse ait,quamVis non interfuerint. At Graeci nondum discesserant, quum advenerunt Armeni, neque eos Iate hat alios expectatos tum Orientales , & cum omnibus de unione
agendum fuisse , finiendumque pactum foedus ; quapropter si Concilio interesse amplius noluere , non exinde Concilio derogatum est. Quin imo Natalis fatetur a Graecis ante discessum Summo Pontifici, ac Latinis Episcopis operis curam derelictam, ut unionis negotium cum ceteris orientalibus absolverent: Unde huis Armenorum unioni , ait, ae decreto de ea edito spiritu interfuisse Graei diei possunt. Quorsum ergo obtrudit Synodum cecumenicam esse desitisse post Graecorum discessum, quum illi libertime, ac sponte discesserint, ac post discessum a Latinis cetera communi nomine peragenda dereliquerinte Adde, quod, ut supra innuimus , Eugenius Jacobitis , ut Synodo Florentinae tamquam vere Cecumenicae caput submitterent, seque animo devoverent, jussit. Sed & tom. r. actor. Concit. Τrid. sub Paulo III, quae in arce S. Angeli asservantur, habetur; quod die a 6.Februarii an. I s 7, quum Episcopus Clodiensis in congregatione generali excitasset difficultatem de Bulla unionis Iacobitarum, quasi ea non pertineret ad Concilium Florentinum, confirmaretque hoc ipsum ex data Bullae i44r,quum Concilium explicuerit pridem anno 143s, quo consignata est Bulla unionis Graecorum , Cardinalis a Monte, Marcellus nempe Cervinus, ut admonet Harduinus in notis Part. 3. Concit. Florent. collect. Hor. Justin. dixit: Hallucinari eos, qui putant finem Concilii Florentini fuisse unionem Graecorum , quum longe post,tres scilicet sere annos perduraverit, usquc videlicet ad annum Domini a 4 1,quo anno 6. Kalendas Maji celebrata sessione Romam translatum suit: patere id ex diversia constitutionibus medio illo tempore editis, quae in actis Concilii habentur, & annotantur in summario Concilii Basileensis per Augustinum Patricium Canonicum Seuensem. Ita restri Horatiua
525쪽
Iustinianus pari. 3. act. Concit. Flor. Ad haec Eugenius post Graecorum discessum publice a Johanne de Turre cremata apologia adversus Basileenses adornata enuntiari haec voluite Concilium morantiense non fuisse Oeeumenicum , nis pos unionem trium Obeis dientiarum e Papam legitimum supremam habere in Geloia auctoritatem : Concilium universale non habere immediate a Chris. potesatem : Conciliorum universalium auctoritatem, o decret rum 'mitatem ab Apsolicae Sedis auctoritate immediate pendere: Concilium supra Papam indubium nullam habere potesatem r De-eretum Concilii Cons. , quo Papa Guiliis subjicitur, non osse universale , aut illud tantummodo tempus respexisse e nunquam Concilium consantiense decrevisse cineilium ese Papa legitima superius et Basleensum propstiones veluti haereticas damnari po ruiser Basleensum decreta nunquam ab Eugenis probata fuisse et
conciliorum decreta necessaris a Papa esse eon manda e c. Haec , inquam , Eugenii jussione edisserebat Johannes de Turre cremata, id audiebant, legebantque Latini , neque tamen, non dicania Eugenio , sed Turrecrematae negotium ullum facessendum existi ismarunt. Vero itaque verius est a Concilio Florentino Summi Pontificis supremam potestatem agnitam fuisse, de assertam . Prae. stat jam,ut ad reliqua ex Conciliis Later. ,& Trid. monumenIa e . quirenda convertatur sermo.
ANtequam Concilii Lateranensis acta expendantur, opera
pretium duco acta pro auctoritate Pontificis vindicanda a Pio II. expendere . Maimburgus, Natalis, & Bossuetius Pium II. dum constitutionem incipis In Amoribus edidit, humani aliquid Passum esse, ac pessime revocasse, quod optime asseruerat, scis licet Papam Concilio esse inferiorem , mutataque conditione illum sententiam mutasse , dixerunt. At illorum audacibus dictis iquae adhibenda sit fides,ex superioribus, ac sequentibus prudens,
apathesque lactor dijudicet, & de ceruat. Antequam Pius II. re
526쪽
nuntiatus esset, quumque adhuc reneas Silvius audiret, annor 32.in oratione habita adversus Australes satis declaravit se priostinae suae opinioni de Concilii supra Papam auctoritate iam ab eo tempore valedixisse . Qua de re recolenda , quae diximus in n. s. ad decreta Concilii Basileensis. Pontifex vero renuntiatus
indicto conventu Mantuano anno I 6 9, ut refert Gobelinus Perissona in commentariis Pii II. lib. I, cui intererant oratores orientales ex Morea, seu Pelopone , Cypro, Rhodo, Lesbo, nonnulli etiam ex Asia , Macedonia , Epiro , Bolaia, & Illyrico e
ex occidentalibus vero oratores Friderici Imperatoris , Caroli
VII. Galliae, Henrici Angliae , Casim iri Poloniae , Johannis Aragonum, Mathiae Hungariae, Ferdinandi Neapolis, Renati Sici- Iiae, Stephani Boisiae Regum 3 Sabaudiae, Burgundiae, Bavariae,
Britanniae, & Austriae Ducum , tum Venetorum, Florentinoinrum , Mediolanensium, Genuensium , & aliorum, ad quem Praesii. Ium quoque plurimi accesserant, horum unanimi consensione , & voce concordi Bulla edita anno 146 . die I 8. Januarii, quae incipit Execrabilis , appellationes omnes a Pontifice ad futurum generale Concilium tanquam erroneas, & detestabiles una cum suis auctoribus damnavit, atque ita appelIantes tanquam haeresis fautores , & laesae majestatis reos plectendos esse decrevit. Quum
que , hac constitutione posthabita , Gregorius He imburgius Si. gismundi Austriae Ducis orator ejusdem Sigismundi nomine , qui ob vexationes Nicolao Cusano Cardinali inlatas , a Pio II. sacris fuerat interdictus , dirisque cunctis devotus , ab hac Pontificissententia ad suturum Concilium adpe Ilasset, instrumento appellationis Florentiae ad valvas Ecclesiae affxo , Pius litteris ad Germanos datis vehementer in He imburgium indignatus postquam dira multa , probraque dixisset, ideo, quod prae laudatam constia tutionem appellationes prohibentem minoris, nihilique secisset, illum a divinorum consortio demum abscidit, poenisque plectendum devovit, subegit , devinxit, quae iis incumbunt, qui de religione , ac de majestate damnantur . Quibus ille diris inflictus in Bohemiam ad Hussitas demum obiit. In Sigismundum quoquo animadvertit Pontifex , qui a Pontifice ad Concilium ausus fuerat appellare, atque ipsius fautorem Tridentinum Episcopu
527쪽
gradu deturbavit . Mitius sibi agendum putavit Pius cum Galliae Rege, ac Regno; nam etsi jussu Caroli VII. Johannes Dauis
vel procurator occasione minarum , quas Pontifex in pragmaticam sanctionem intentarat, ad Concilium provocasset, nihil illi, aut Regi Pius succensendum duxit propterea, scilicet ne tantum Regnum in discrimen adduceret. Sub id temporis anno I 46 I. Dietherus Isem burgens s Archiepiscopus Moguntinus, quia non persolverat anna tam , a Judicibus Curiae Romanae anathemate innodatus Sigismundi Austriaci exemplo ad suturum Concilium appellationem interposuit ac indicto Germanorum conventu nihil non egit, ut Proceres in partes raperet, atque appellationi essiceret adhaerentes . Nuncios ad conventum Moguntinum Rodul-phum Decanum Normatiensem , & Franciscum Canonicum Toletanum misit Pius 3 ubi publico in conventu Rodulphus Diethero inter alia haec exprobravit, ut refert Gobelinus lib. 6 : Oro, a quo judice provocasi P Ab eo certe, qui non habet in terrasuperiorem anam quis major Papa in terris celsor auctoritasὸ isuae Iublimior dignitas ρ potestas altior, quam Pesu Christi Vieariatus &c. Rodulphi oratione persuasus Conventus nihil eorum secit, quae Dietheriis efflagitabat ; qui & pudore sussulas appellationem devovit, & damnavit, sed paulo post ad ingenium relapsus a Pio II, quam promeruerat, geminam subivit poenam ; scilicet sacris omnibus in Ecclesia interdictus , sedeque sua ingenti non absque ignominia motus , ei suffecto Adolpho Nassoviensi Comite , qui denique resipiscens absolutionem quidem a Nuncio Pontificis accepit , sed pristino gradui non est restitutus. Ad praeclara haec postquam tum libro inscripto De moribus
Germanorum , tum in conventu Mantuano gravibus verbis pragmaticam sanctionem improbasset, nihil non egit Pius, ut Ludo
vicum XI, qui sub id temporis Carolo VII. patri in Regno Galliae
successerat, adduceret ad eamdem pragmaticam sanctionem ab-xogandam , quam ut abrogaret gravissimas ad CaroIum VII. deis derat litteras Eugenius , ut Iegere est apud Raynaldum ad annum 143s , qua inter alia decreta Concilii Basileensis, atque ea quoque Pontificiae potestati adversa comprehendebantur . Votis
pontificis optimi annuit Ludovicua, Ploquet inscriptis litteris
528쪽
Turonis die 27. Novembris anno I 6 I. pragmaticam sanctionem delevit, iis potissimum permotus argumentis , quod pragmatica sanctio effervescente schismate per seditionem condita fuisset: auctoritatem Sedis Apostolicae labefactaret, ejusque furibus in sest
esset, de incommoda : licentiae Praesulum fraena laxaret: aliorum Regnorum cum Ecclesia consensioni absona esset: a minoris alictoritatis Praesulibus contra Apostolicae dignitatis apicem, decus. que suisset procusa. Haud tamen facile suit pragmaticae hujus usum , qui jam a 23. annis invaluerat, aboleri , nam anno I 464. Pio II. vita iuncto , suprema Senatus Parisiensis curia pragmaticam sanctionem retinendam , ac vindicandam suscepit, ac Ludovico Regi enixe suasit; protestata interea Curia illa se nolle dignitati , & auctoritati Pontificis quidquam detrahere. Praeterea Academia Parisiensis ausus immo tam a Rege, quam a Ponetifice ad suturum Concilium provocare non dubitavit; & post Ludovici fata Regni ordines pragmaticam , ut integram , sacramque juberet , a Carolo VIII. precibus infimis postularunt, de qua tamen rursus infra , quum de Concilio Later. sermo fiet, nam reliqua Pii II. egregia pro auctoritate Pontificis sarta, tectaque custodienda facinora prosequi impraesentiarum praestat. Concilio Florentino , qui adfuerant Graecorum Imperator,& Patriarcha suo non modo, sed etiam totius Ecclesiae orientalis nomine , cujus procurationem gerebant, cum Occidentali Ecclesia de fidei dogmatibus convenerant, inter quae de Romani Pontificis auctoritate . At decretum unionis in Concilio editum , cui Graeci morem gesserant, tres Patriarchae Alexam drinus , Antiochenus, &Hierosolymitanus amplecti principio detrectarant, qui postmodum facti poenitentes conventu suorum Provincialium habito , moraque omni posthabita, atque suscepto pervolupe decreto Romano Pontifici se se integre permiserunt, velleque illi imposterum tamquam Christi Vicario obtemperare lata lege O .
strinxetunt 3 atque ad ea enuntianda Legatum miserunt Moysen Archidiaconum Antiochenum . Hunc trium Patriarcharum Legatum anno Iri 6o. Senis , ubi tum degebat, Pius loquentem excepit, Patriarcharum consilium probavit, fidem, cui animos
adjicerent, proposuit, qbedientiam, cui ex ossicio se mancipa Pars I. R r r rent, Diuitiaco by Corale
529쪽
roni , praescripsit. Tantum autem abest, ut refragrati illi sint, ut potius in verbo Pii ultro,citroque requieverint. Postremo idem Pontifex memor eorum , quae juvenis, ac in minoribus agens
verbis , & scriptis pro Concilio Basileensi propugnaverat, quamvis & jam pridem te verbis,& factis ea apud Eugenium Pontificem retractasse conscius esset 3 nihilominus ne quid inde offendiculi in Ecclesia Dei remaneret, &, ut ipse inquit, ne aliquando in-
qiliant aliqui: Nai haec scribit in Beati tandem Petri Cathedra Iedit: ita scripsit aeneas, qui postea Summum Pontiscatum adeptus
Pius II. appellatus es, nec invenitur mutasse propositum 1, qui eum elaxerant, ab iis scripta ejus approbata videntvr ; edita con-ssit. D Minoribus, rescidit, damnavit, &revocavit, quae olim pro Synodo Basileensi adversus Eugenium scripserat. Diploma retractationis Romar sexto Kalendas Maji anno i 63. datum legitur tom. I. Bullarii Rom. in collect. Labbeana tom. I 3 , Haris duini tom. s , & apud Betovium , Sc Raynaldum ad eum annum 3 datum vero suit praesertim ad Universitatem Coloniensem , quia ad eamdem Universitatem dia Iogorum libellum quondam conscripserat pro Concilio Basleensi adversus Pontificem . Recole dii tacum in prole gomeno ad Conci Iia Pisanum, Constant. , & Basi-Ieense , tum in resp. s. ad decreta sess. 6, & 3. Concilii Const. piget enim actum agere . Jam ad Lateranense Concilium gradus iaciunduF- Concilium Lateranense V, in serie Conci Iiorum Latinae Ecc Iesiae X , universalium autem XVIII., sub Julio II. usque ad se C. s. inclusive an. Ista, sub Leone X. usque ad I 2. celebratum praeclara nobis argumenta pro Romani Pontificis suprema potestate asserenda praebet. Verum illud praemittere non abs re erit , quod Julium II. inter , Se Ludovicum XII. Galliae Regem infaustodissidio servente, belloque inter Regem , & Pontificem iIagrante, Propterea quod Dircatu Mediolanensi, & Comitatu Astensi Regem expoliare Ponti sex moliretur , Cardinales numero s. a Julio fecessione facta Pisanum conventum sub generaIis Concilii titulo indixerunt, & anno Isii. die Novembris illo inconia Ito, invitoqite inchoarunt. In eo se ae 3. decreta Concilii Basileensi de suprema Concilii supra Pontificem po instate redinteSrarunc,
530쪽
nempe ut exinde an tam , animumque caperent quodlibet flagitii pro exasperato , saevoque ingenio in Pontificem audendi, & at. tentandi . Mediolanum deinde translato conciliabulo an III a. sess. 8. die ai. Aprilis Julium II. contumaciae tertio accusatum ab
omni Pontificatus administratione suspendere impie pariter , &impudentissime ausi sunt. Quibus peractis Lugdunum profugae nihil praeterea sub Concilii nomine gessere . Pro pseudo - Synodo
illa Pisana scripsit projecti pudoris homo Philippus Decius jurisconsultus Mediolanensis : contra vero pro Summi Pontificis au-etoritate supra Concilium scriptis pugnavit Thomas de Vio Caje-tanus , postea Cardinalis , cujus librum confutandum ad Pari- sensem Academiam a Pisanae pseudo - Synodi Cardinalibus misi sum refellere reapse adorsus est Jacobus Almainus Doctor Pari sensis lib. de auct. Ecese L. Scripsit etiam pro Julio II. apologeticum contra Philippum Decium Angelus Vallisumbrosae Monachus , cujus tamen opus parvi pendit Spondanus ad an . I ii. Supervacaneum est ostendere , nam res ex se manifesta est , Pisanum conventum pseudo - Synodis esse ad censendum I uti illum ,
cui Romani Pontificis assenso desiderata est, Praesulum adsistentia desuit, nam non ultra a 4. Episcopi, & quidem ex Gallia duo , ex Ducatu Mediolanensi reliqui, & hi quoque a Capite suo legitimo divitis , interfuerunt; Principes demum , Praesules, Ecclesiae , Academiae, Ponti sex intercessere , qui Synodo Lateranensi tanquam legitima adhaerendum sibi religiose duxerunt, Pisano conventu penitus exploso, &expuncto , cujus denique acta Concilium Lateranense sessi a.devovit,& damnavit. Quinimo Cardinales illi segreges, in Julium II .contumaces,purpura ab eo exuti,
ideoque a Pontificiis comitiis exclusi ad Leonis X, qui Julii II.
hominem exuti locum impleverat , clementiam confugcrunt ,
ac supplices veste privata in Pontificio consistorio detestati solemniter Pisanum conventum , uti spurium, seque reos fassi veniam, ac pristinam dignitatem reportaverunt. Quoniam vero illo processit oratio tandem , ut de iis , qui Lateranensi Concilio adhaesere , sermo incideret , operae pretium arbitror illos in dicare , ut ex illorum numero generalis Concilii auctoritatem Concilio Lateranensi V. accessisse liquido adpareat , atque reVm R rr a cantur Disiligod by Cooste